Adhyaya 268

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नीराजनाविधिर्नाम सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विशाखान्त्विति क , छ च अथाष्टषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः छत्रादिमन्त्रादयः पुष्कर उवाच छत्रादिमन्त्रान्वक्ष्यामि यैस्तत् पूज्य जयादिकम् ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘നീരാജനവിധി’ എന്ന ഇരുനൂറ്റി അറുപത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി (ചില പാണ്ഡുലിപികളിൽ ‘വിശാഖാന്ത’ എന്ന പാഠം കാണുന്നു). ഇനി ഇരുനൂറ്റി അറുപത്തെട്ടാം അധ്യായം—‘ഛത്രാദി മന്ത്രങ്ങൾ’ ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—ഛത്രം മുതലായ മന്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും; അവയാൽ പൂജ്യമായ ആ ചിഹ്നങ്ങൾ വിജയം മുതലായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു—ബ്രഹ്മാവിന്റെ സത്യവചനബലത്താലും, സോമനും വരുണനും ഉള്ള ശക്തിയാലും കൂടി।

Verse 2

सूर्यस्य च प्रभावेन वर्धस्व त्वं महामते पाण्डराभप्रतीकाश हिमकुन्देन्दुसुप्रभ

സൂര്യന്റെ പ്രഭാവശാലിയായ തേജസ്സാൽ നീ വർദ്ധിച്ചു പുഷ്ടിയാകുക, ഹേ മഹാമതേ; നീ പാണ്ഡുരാഭയായി പ്രകാശിക്കുന്നവൻ—ഹിമം, കുന്ദപുഷ്പം, ചന്ദ്രൻപോലെ സുപ്രഭ।

Verse 3

यथाम्बुदश्छादयते शिवायैनां वसुन्धरां तथाच्छादय राजानं विजयारोग्यवृद्धये

മേഘം ഈ വസുന്ധരയെ ക്ഷേമാർത്ഥം മൂടുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ രാജാവിനെ മൂടി (സംരക്ഷിച്ച്) നില്ക്കുക—വിജയവും ആരോഗ്യവും വർദ്ധിക്കാനായി।

Verse 4

गन्धर्वकुलजातस्त्वं माभूयाः कुलदूषकः ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च

നീ ഗന്ധർവകുലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ; ഇനി ഒരിക്കലും കുലദൂഷകനാകരുത്—ബ്രഹ്മാവിന്റെ സത്യവചനബലത്താലും, സോമനും വരുണനും ഉള്ള (സത്യ) ശക്തിയാലും കൂടി।

Verse 5

प्रभावाच्च हुताशस्य वर्धस्व त्वं तुरङ्गम तेजसा चैव सूर्यस्य मुनीनां तपसा तथा

ഹുതാശൻ (അഗ്നി)യുടെ മഹാപ്രഭാവത്താൽ, ഹേ തുരംഗമേ, നീ വളർന്ന് പുഷ്ടനാകുക; സൂര്യന്റെ തേജസ്സാലും, മുനികളുടെ തപശ്ശക്തിയാലും അതുപോലെ.

Verse 6

रुद्रस्य ब्रह्मचर्येण पवनस्य बलेन च स्मर त्वं राजपुत्रो ऽसि कौस्तुभन्तु मणिं स्मर

രുദ്രന്റെ ബ്രഹ്മചര്യശക്തിയാലും, പവനദേവന്റെ ബലത്താലും സ്മരിക്ക—നീ രാജപുത്രനാണ്; കൗസ്തുഭമണിയെയും സ്മരിക്ക.

Verse 7

यां गतिं ब्रह्महा गच्छेत् पितृहा मातृहा तथा भूम्यर्थे ऽनृतवादी च क्षत्रियश् च पराङ्मुखः

ബ്രാഹ്മണഹന്തകൻ പ്രാപിക്കുന്ന ഗതി ഏതാണ്, അതേ ഗതി പിതൃഹന്തകനും മാതൃഹന്തകനും; ഭൂമിക്കായി അസത്യം പറയുന്നവനും യുദ്ധധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പിൻമാറുന്ന ക്ഷത്രിയനും പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 8

व्रजेस्त्वन्तां गतिं क्षिप्रं मा तत् पापं भवेत्तव विकृतिं मापगच्छेस्त्वं युद्धे ऽध्वनि तुरङ्गम

ഹേ തുരംഗമേ, നീ വേഗത്തിൽ നിന്റെ അന്തിമ ഗതിയിലേക്കു പോകുക; അത് നിനക്കു പാപമാകരുത്. യുദ്ധപഥത്തിൽ നീ വികൃതിയിലേക്കോ അസ്ഥിരതയിലേക്കോ വീഴരുത്.

Verse 9

रिपून् विनिघ्नन्समरे सह भर्त्रा सुखी भव शक्रकेतो महावीर्यः सुवर्णस्त्वामुपाश्रितः

സമരത്തിൽ ശത്രുക്കളെ നിഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഭർത്താവിനോടൊപ്പം സുഖിയായി ഇരിക്ക. ഹേ ശക്രകേതു, മഹാവീര്യവാനേ—സുവർണ്ണൻ നിന്റെ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 10

पतत्रिराड्वैनतेयस् तथा नारायणध्वजः काश्यपेयो ऽमृताहर्ता नागारिर्विष्णुवाहनः

അവൻ പക്ഷികളുടെ അധിരാജനായ വൈനതേയൻ; നാരായണന്റെ ധ്വജം, കശ്യപപുത്രൻ, അമൃതം കൊണ്ടുവന്നവൻ, നാഗശത്രു, വിഷ്ണുവാഹനം.

Verse 11

अप्रमेयो दुराधर्षो रणे देवारिसूदनः महाबलो मावेगो महाकायो ऽमृताशनः

അവൻ അപ്രമേയൻ, ദുർധർഷൻ; യുദ്ധത്തിൽ ദേവശത്രുനാശകൻ; മഹാബലവാൻ, അവേഗൻ, മഹാകായൻ, അമൃതാശനൻ.

Verse 12

गरुत्मान्मारुतगतिस्त्वयि सन्निहितः स्थितः विष्णुना देवदेवेन शक्रार्थं स्थापितो ह्य् असि

കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള ഗരുത്മാൻ (ഗരുഡൻ) നിനക്കുള്ളിൽ സന്നിഹിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു; ദേവദേവനായ വിഷ്ണു ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) നിമിത്തം നിന്നെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 13

जयाय भव मे नित्यं वृद्धये ऽथ बलस्य च साश्ववर्मायुधान्योधान्रक्षास्माकं रिपून्दह

എനിക്ക് നിത്യവും ജയകാരണമാകുക; വർദ്ധിയും ബലവും നൽകുക. നമ്മുടെ യോദ്ധാക്കളെ—കുതിര, കവചം, ആയുധങ്ങളോടുകൂടെ—രക്ഷിക്കുക; നമ്മുടെ ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ച് നശിപ്പിക്കുക.

Verse 14

कुमुदैरावणौ पद्मः पुष्पदन्तो ऽथ वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नील एते ऽष्टौ देवयोनयः

കുമുദനും ഐരാവണനും, പദ്മൻ, പുഷ്പദന്തൻ, വാമനൻ; സുപ്രതീകൻ, അഞ്ജനൻ, നീലൻ—ഇവർ എട്ടുപേർ ദേവയോനികൾ (ദിവ്യജന്മർ).

Verse 15

तेषां पुत्राश् च पौत्राश् च बलान्यष्टौ समाश्रिताः भद्रो मन्दो मृगश् चैव गजः संकीर्ण एव च

അവരിൽ നിന്നു അവരുടെ ‘പുത്രന്മാരും’ ‘പൗത്രന്മാരും’ എന്നപോലെ എട്ട് സൈന്യവ്യൂഹവർഗങ്ങൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു: ഭദ്ര, മന്ദ, മൃഗ, ഗജ, കൂടാതെ സംകീർണ്ണ (മിശ്ര) മുതലായവ।

Verse 16

वने वने प्रसूतास्ते स्मरयोनिं महागजाः पान्तु त्वां वसवो रुद्रा आदित्याः समरुद्गणाः

കാട് കാടായി ജനിച്ച്, കാമയോനിയിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ച ആ മഹാഗജങ്ങൾ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, മരുത്ഗണങ്ങളോടുകൂടെ നിന്നെ കാക്കട്ടെ।

Verse 17

भर्तारं रक्ष नागेन्द्र समयः परिपाल्यतां ऐरावताधिरूढस्तु वज्रहस्तः शतक्रतुः

ഹേ നാഗേന്ദ്രാ! നിന്റെ ഭർത്താവിനെ/പ്രഭുവിനെ രക്ഷിക്ക; ഉടമ്പടി/പ്രതിജ്ഞ യഥാവിധി പാലിക്കപ്പെടട്ടെ. ഐരാവതാരൂഢനായ വജ്രഹസ്ത ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) സാക്ഷിയും ശാസകനുമാകുന്നു।

Verse 18

पृष्ठतो ऽनुगतस्त्वेष रक्षतु त्वां स देवराट् अवाप्नुहि जयं युद्धे सुस्थश् चैव सदा व्रज

നിന്റെ പിന്നിൽ അനുഗമിക്കുന്ന ആ ദേവരാട് (ദേവാധിപൻ) നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. യുദ്ധത്തിൽ ജയം പ്രാപിക്ക; എപ്പോഴും ക്ഷേമത്തോടെ മുന്നേറുക।

Verse 19

अवाप्नुहि बलञ्चैव ऐरावतसमं युधि श्रीस्ते सोमाद्बलं विष्णोस्तेजः सूर्याज्जवो ऽनिलात्

യുദ്ധത്തിൽ ഐരാവതസമമായ ബലം പ്രാപിക്ക. നിനക്ക് സോമനിൽ നിന്ന് ശ്രീ, വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ബലം, സൂര്യനിൽ നിന്ന് തേജസ്, അനിലൻ (വായു) മുതൽ ജവം/വേഗം ലഭിക്കട്ടെ।

Verse 20

स्थैर्यं गिरेर्जयं रुद्राद्यशो देवात् पुरन्दरात् युद्धे रक्षन्तु नागास्त्वां दिशश् च सह दैवतैः

ഗിരി നിനക്ക് സ്ഥിരത നൽകട്ടെ; രുദ്രൻ നിനക്ക് വിജയം നൽകട്ടെ; ദേവൻ നിനക്ക് യശസ് നൽകട്ടെ; പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) നിനക്ക് യുദ്ധബലം നൽകട്ടെ. യുദ്ധത്തിൽ നാഗങ്ങൾ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ദിക്കുകൾ അവരുടെ അധിദേവതകളോടുകൂടെ നിന്നെ കാക്കട്ടെ.

Verse 21

अश्विनौ सह गन्धर्वैः पान्तु त्वां सर्वतो दिशः मन्वो वसवो रुद्रा वायुः सोमो महर्षयः

അശ്വിനികൾ ഗന്ധർവന്മാരോടുകൂടെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള സംരക്ഷണം നിനക്കു നൽകട്ടെ. മനുക്കൾ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, വായു, സോമൻ, മഹർഷിമാർ എന്നിവരും നിന്നെ കാക്കട്ടെ.

Verse 22

नागकिन्नरगन्धर्वयक्षभूतगणा ग्रहाः प्रमथास्तु सहादित्यैर् भूतेशो मातृभिः सह

നാഗ, കിന്നര, ഗന്ധർവ, യക്ഷ, ഭൂതഗണങ്ങൾ; ഗ്രഹങ്ങൾയും പ്രമഥന്മാരും—ആദിത്യരോടുകൂടെ—ഭൂതേശൻ (ശിവൻ) മാതൃദേവിമാരോടുകൂടെ—എല്ലാവരും സംരക്ഷണത്തിനും മംഗളത്തിനുമായി സന്നിധിയിലിരിക്കട്ടെ.

Verse 23

शक्रः सेनापतिः स्कन्दो वरुणश्चाश्रितस्त्वयि प्रदहन्तु रिपून् सर्वान् राजा विजयमृच्छतु

ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ), സേനാപതി സ്കന്ദൻ, വരുണൻ—നിനക്കാശ്രയം പ്രാപിച്ചവരായി—എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; രാജാവ് വിജയം പ്രാപിക്കട്ടെ.

Verse 24

यानि प्रयुक्तान्यरिभिर्भूषणानि समन्ततः पतन्तु तव शत्रूणां हतानि तव तेजसा

ശത്രുക്കൾ ചുറ്റുമെങ്ങും പ്രയോഗിച്ച ‘ഭൂഷണം’പോലെയുള്ള ആയുധോപകരണങ്ങൾ എല്ലാം വീണുപോകട്ടെ—നിന്റെ തേജസ്സാൽ നിന്റെ ശത്രുക്കൾ നിഹതരാകട്ടെ.

Verse 25

कालनेमिबधे यद्वत् युद्धे त्रिपुरघातने हिरण्यकशिपोर्युद्धे बधे सर्वासुरेषु च

കാലനേമി വധത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, ത്രിപുരഘാതന യുദ്ധത്തിൽ, ഹിരണ്യകശിപുവുമായുള്ള സമരത്തിൽ, അതുപോലെ മറ്റു എല്ലാ അസുരവധങ്ങളിലും (അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു)।

Verse 26

शोभितासि तथैवाद्य शोभस्व समयं स्मर नीलस्वेतामिमान्दृष्ट्वा नश्यन्त्वाशु नृपारयः

നീ ഇന്നും ശോഭിതയാണ്; കൂടുതൽ ദീപ്തിയോടെ പ്രകാശിക്ക—പ്രതിജ്ഞയുടെ സമയത്തെ സ്മരിക്ക. ഈ നീല-വെളുത്ത ചിഹ്നം കണ്ടു രാജശത്രുക്കൾ വേഗം നശിക്കട്ടെ।

Verse 27

व्याधिभिर्विविधैर् घोरैः शस्त्रैश् च युधि निर्जिताः पूतना रेवती लेखा कालरात्रीति पठ्यते

ഭീകരമായ വിവിധ രോഗങ്ങളാൽ പീഡിതരും, യുദ്ധത്തിൽ ആയുധങ്ങളാൽ പരാജിതരുമായവർക്കായി ‘പൂതനാ, രേവതി, ലേഖാ, കാലരാത്രി’ എന്ന നാമങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു।

Verse 28

दहन्त्वाशु रिपून् सर्वान्पताके त्वामुपाश्रिताः सर्वमेधे महायज्ञे देवदेवेन शूलिना

ഓ പതാകേ! നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കായി നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും വേഗം ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; സർവമേധ മഹായജ്ഞത്തിൽ ദേവദേവനായ ശൂലധാരി (ശിവൻ) നിന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയതുപോലെ।

Verse 29

शर्वेण जगतश् चैव सारेण त्वं विनिर्मितः नन्दकस्यापरां मूर्तिं स्मर शत्रुनिवर्हण

നീ ശർവൻ (ശിവൻ) കൊണ്ടും, ലോകത്തിന്റെ സാരത്താലും നിർമ്മിതനാണ്. ഓ ശത്രുനിവാരകാ, നന്ദകത്തിന്റെ അപര (മറ്റൊരു) രൂപം സ്മരിക്ക।

Verse 30

नीलोत्पलदलश्याम कृष्ण दुःस्वप्ननाशन असिर्विशसनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः

നീലോത്പലദളത്തെപ്പോലെ ശ്യാമവർണ്ണൻ, കൃഷ്ണൻ; ദുഷ്സ്വപ്നനാശകൻ; ഛേദിക്കുന്ന അസി, സംഹാരക ഖഡ്ഗം—തീക്ഷ്ണധാരയും ദുർലഭവുമാണ്।

Verse 31

औगर्भो विजयश् चैव धर्मपालस्तथैव च इत्यष्टौ तव नामानि पुरोक्तानि स्वयम्भुवा

‘ഔഗർഭ’, ‘വിജയ’ 그리고 ‘ധർമ്മപാല’—ഇങ്ങനെ നിന്റെ എട്ട് നാമങ്ങൾ മുൻപ് സ്വയംഭൂ (ബ്രഹ്മാവ്) പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു।

Verse 32

नक्षत्रं कृत्तिका तुभ्यं गुरुर्देवो महेश्वरः हिरण्यञ्च शरीरन्ते दैवतन्ते जनार्दनः

നിനക്കുള്ള നക്ഷത്രം കൃത്തിക; നിന്റെ ഗുരു-ദേവൻ മഹേശ്വരൻ. നിന്റെ ശരീരതത്ത്വം ഹിരണ്യം (സ്വർണം), നിന്റെ അധിദേവത ജനാർദനൻ (വിഷ്ണു) ആകുന്നു।

Verse 33

राजानं रक्ष निस्त्रिंश सबलं सपुरन्तथा पिता पितामहो देवः स त्वं पालय सर्वदा

ഹേ നിസ്ത്രിംശ (ഖഡ്ഗമേ), രാജാവിനെ രക്ഷിക്ക; സൈന്യത്തെയും നഗരത്തെയും കൂടി രക്ഷിക്ക. പിതാവും പിതാമഹനും ആയ ദേവനായി നീ സദാ പരിപാലിച്ചു കാക്കുക।

Verse 34

शर्मप्रदस्त्वं समरे वर्मन् सैन्ये यशो ऽद्य मे रक्ष मां रक्षणीयो ऽहन्तवानघ नमो ऽस्तु ते

ഹേ വർമ്മൻ (കവചമേ), നീ യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷേമവും സുരക്ഷയും നൽകുന്നവൻ. സൈന്യത്തിൽ ഇന്ന് എന്റെ യശസ്സിനെ കാക്കുക; കാക്കപ്പെടേണ്ട എന്നെ രക്ഷിക്കുക. ഹേ അനഘ, ശത്രുഹന്താ—നിനക്കു നമസ്കാരം।

Verse 35

दुन्दुभे त्वं सपत्नानां घोषाद्धृदयकम्पनः भव भूमिसैन्यानां यथा विजयवर्धनः

ഓ യുദ്ധദുന്ദുഭി! നിന്റെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ഘോഷംകൊണ്ട് ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയം കുലുക്കുന്നവനാകുക; ഭൂമിയിലെ സൈന്യങ്ങൾക്ക് വിജയം വർധിപ്പിക്കുന്നവനാകുക।

Verse 36

यथा जीमूतघोषेण हृष्यन्ति वरवारणाः तथास्तु तव शब्देन हर्षो ऽस्माकं मुदावह

മഴമേഘങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠ ഗജങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ, നിന്റെ ശബ്ദംകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കും ഹർഷം ഉണ്ടാകട്ടെ; അത് ഞങ്ങൾക്ക് മോദം വരുത്തട്ടെ।

Verse 37

यथा जीमूतशब्देन स्त्रीणां त्रासो ऽभिजायते तथा तु तव शब्देन त्रस्यन्त्वस्मद्द्विषो रणे

ഇടിമേഘങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് ഭയം ജനിക്കുന്നതുപോലെ, നിന്റെ ശബ്ദംകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾ ഭീതരാകട്ടെ।

Verse 38

मन्त्रैः सदार्चनीयास्ते योजनीया जयादिषु घृतकम्बलविष्णादेस्त्वभिषेकञ्च वत्सरे

അവരെ മന്ത്രങ്ങളാൽ നിരന്തരം ആരാധിക്കണം; ‘ജയ’ മുതലായ കർമങ്ങളിൽ അവരെ വിനിയോഗിക്കണം; കൂടാതെ വർഷത്തിനിടയിൽ ഘൃതകംബല, വിഷ്ണു മുതലായവരുടെ അഭിഷേകവും നടത്തണം।

Verse 39

राज्ञो ऽभिषेकः कर्तव्यो दैवज्ञेन पुरोधसा

രാജാവിന്റെ അഭിഷേകം ദൈവജ്ഞനായ പുരോഹിതൻ നടത്തേണ്ടതാണ്।