Adhyaya 12

Verse 1

निशम्यैतद् अशेषेण मैत्रेय नृपतेः सुतः निर्जगाम वनात् तस्मात् प्रणिपत्य स तान् ऋषीन्

ໂອ ໄມເຕຣຍະ ເມື່ອໄດ້ຟັງທັງໝົດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ລູກຂອງກະສັດກໍອອກຈາກປ່ານັ້ນ; ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາບັນດາລະສີ ແລະກໍກາບລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 2

कृतकृत्यम् इवात्मानं मन्यमानस् ततो द्विज मधुसंज्ञं महापुण्यं जगाम यमुनातटम्

ແລ້ວແຕ່ທ່ານດວິຊະ, ເຂົາເຫັນວ່າຕົນເຫມືອນໄດ້ສຳເລັດພາລະແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາອັນສັກສິດ ໃນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ມະທຸ”.

Verse 3

पुनश् च मधुसंज्ञेन दैत्येनाधिष्ठितं यतः ततो मधुवनं नाम्ना ख्यातम् अत्र महीतले

ອີກທັ້ງ, ເນື່ອງຈາກດິນແດນນີ້ເຄີຍຖືກປົກຄອງໂດຍອະສູນໄທຕະຍະນາມ “ມະທຸ” ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກມະນຸດວ່າ “ມະທຸວະນະ” ແມ່ນ “ປ່າຂອງມະທຸ”.

Verse 4

हत्वा च लवणं रक्षो मधुपुत्रं महाबलम् शत्रुघ्नो मधुरां नाम पुरीं यत्र चकार वै

ແລະເມື່ອຂ້າລະວະນະ ຣາກຊະສະຜູ້ມີພະລັງຫນັກ ບຸດຂອງມະທຸແລ້ວ ຊັດຣຸຄນະໄດ້ສ້າງນະຄອນທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ມີນາມວ່າ “ມະທຸຣາ”.

Verse 5

यत्र वै देवदेवस्य सांनिध्यं हरिमेधसः सर्वपापहरे तस्मिंस् तपस् तीर्थे चकार सः

ທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ພຣະຫຣິ ເທບເຫນືອເທບ ສະຖິດໃກ້ຢ່າງແທ້ຈິງ—ໃນຕີຣຖະແຫ່ງຕະບະທີ່ລ້າງບາບທັງປວງ ເຂົາໄດ້ບຳເພັນຕະບະ।

Verse 6

मरीचिमिश्रैर् मुनिभिर् यथोद्दिष्टम् अभूत् तथा आत्मन्य् अशेषदेवेशं स्थितं विष्णुम् अमन्यत

ດັ່ງທີ່ບັນດາລະສີເລີ່ມດ້ວຍມະຣີຈິໄດ້ຊີ້ນຳ ກໍເປັນໄປຕາມນັ້ນ: ໃນຕົນເອງເຂົາໄດ້ຮູ້ແຈ້ງພຣະວິດສະນຸຜູ້ສະຖິດຢູ່ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທບທັງປວງໂດຍບໍ່ເຫຼືອຫຍັງ।

Verse 7

अनन्यचेतसस् तस्य ध्यायतो भगवान् हरिः सर्वभूतगतो विप्र सर्वभावगतो ऽभवत्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອເຂົາພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດທີ່ບໍ່ແບ່ງອອກ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຣິ ປາກົດເປັນອັນຕະຣະຍາມິນ ສະຖິດໃນສັດທັງປວງ ແລະແຜ່ຊາຍໃນທຸກສະພາບ।

Verse 8

मनस्य् अवस्थिते तस्य विष्णौ मैत्रेय योगिनः न शशाक धरा भारम् उद्वोढुं भूतधारिणी

ໂອ ໄມເຕຣຍ, ເມື່ອຈິດຂອງໂຍຄີນັ້ນຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະວິສນຸ ແຜ່ນດິນຜູ້ຮອງຮັບສັດທັງປວງກໍບໍ່ອາດຮັບນ້ຳໜັກນັ້ນໄດ້ອີກ

Verse 9

वामपादस्थिते तस्मिन् ननामार्धेन मेदिनी द्वितीयं च ननामार्धं क्षितेर् दक्षिणतः स्थिते

ເມື່ອພຣະອົງຢືນມັ່ນດ້ວຍພຣະບາດຊ້າຍ ແຜ່ນດິນກໍນອບລົງຄື່ງໜຶ່ງ; ແລະເມື່ອພຣະອົງຢືນຢູ່ດ້ານຂວາຂອງໂລກ ນາງກໍນອບລົງອີກຄື່ງໜຶ່ງຈົນຄົບຖ້ວນ

Verse 10

पादाङ्गुष्ठेन संपीड्य यदा स वसुधां स्थितः तदा सा वसुधा विप्र चचाल सह पर्वतैः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອພຣະອົງຢືນເທິງແຜ່ນດິນ ແລະກົດລົງດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງຕີນ ແຜ່ນດິນພ້ອມພູເຂົາທັງຫຼາຍກໍສັ່ນໄຫວ ແລະເຄື່ອນຕົວ

Verse 11

नद्यो नदाः समुद्राश् च संक्षोभं परमं ययुः तत्क्षोभाद् अमराः क्षोभं परं जग्मुर् महामुने

ແມ່ນ້ຳ ລຳທານ ແລະມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍກໍປັ່ນປ່ວນຢ່າງຍິ່ງ; ແລະດ້ວຍຄວາມປັ່ນປ່ວນນັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ແມ່ນແຕ່ເທວະອະມະຕະກໍຍິ່ງວຸ້ນວາຍ

Verse 12

यामा नाम तदा देवा मैत्रेय परमाकुलाः इन्द्रेण सह संमन्त्र्य ध्यानभङ्गं प्रचक्रमुः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ໄມເຕຣຍະ ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຢາມະ” ຕື່ນຕົກຢ່າງຫນັກ ໄດ້ປຶກສາກັບພຣະອິນທຣ໌ ແລ້ວເລີ່ມທຳລາຍສະມາທິຂອງເຂົາ।

Verse 13

कूष्माण्डा विविधै रूपैर् महेन्द्रेण महामुने समाधिभङ्गम् अत्यन्तम् आरब्धाः कर्तुम् आतुराः

ໂອ ມະຫາມຸນີ ໂດຍການກະຕຸ້ນຂອງມະເຫນທຣ໌ ພວກກູສະມານຑະໄດ້ແປງເປັນຮູບຫຼາຍຢ່າງ ແລະພາກັນພະຍາຍາມຢ່າງແຮງກ້າເພື່ອທຳລາຍຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງສະມາທິຂອງເຂົາ।

Verse 14

सुनीतिर् नाम तन्माता सास्रा तत्पुरतः स्थिता पुत्रेति करुणां वाचम् आह मायामयी तदा

ຕໍ່ມາ ສຸນີຕິ ແມ່ຂອງເຂົາ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພ້ອມນ້ຳຕາ ແລະດ້ວຍໃຈຖືກມາຍາຄອບງຳ ນາງເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມເມດຕາວ່າ “ລູກເອີຍ…”

Verse 15

पुत्रकास्मान् निवर्तस्व शरीरव्ययदारुणात् निर्बन्धतो मया लब्धो बहुभिस् त्वं मनोरथैः

ລູກເອີຍ ຈົ່ງຫັນກັບຈາກຄວາມຊຳຮຸດຂອງຮ່າງກາຍອັນນ່າຢ້ານນີ້. ແມ່ໄດ້ເຈົ້າມາດ້ວຍການອ້ອນວອນຍາວນານ ແລະຄວາມຫວັງນັບບໍ່ຖ້ວນ; ຢ່ານຳຕົນເອງໄປສູ່ຄວາມພິນາດເລີຍ।

Verse 16

दीनाम् एकां परित्यक्तुम् अनाथां न त्वम् अर्हसि सपत्नीवचनाद् वत्स अगतेस् त्वं गतिर् मम

ລູກເອີຍ ເຈົ້າບໍ່ຄວນປະຖິ້ມແມ່—ຜູ້ທຸກຍາກ ໂດດດ່ຽວ ແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ—ເພີຍເນື່ອງຈາກຄຳຂອງເມຍຮ່ວມ. ສຳລັບຜູ້ບໍ່ມີທາງອື່ນ ເຈົ້າແມ່ນທາງຂອງແມ່; ເຈົ້າແມ່ນທີ່ພຶ່ງດຽວຂອງແມ່।

Verse 17

क्व च त्वं पञ्चवर्षीयः क्व चैतद् दारुणं तपः निवर्त्यतां मनः कष्टान् निर्बन्धात् फलवर्जितात्

ເຈົ້າອາຍຸພຽງຫ້າປີ—ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງທຳຕະປະອັນນ່າຢ້ານ? ຈົ່ງຫັນໃຈກັບຈາກຄວາມພາກພຽນອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະໄຮ້ຜົນນີ້

Verse 18

कालः क्रीडनकानां ते तदन्ते ऽध्ययनस्य च ततः समस्तभोगानां तदन्ते चेष्यते तपः

ສຳລັບມະນຸດ ເວລາເຫມືອນຂອງຫຼິ້ນ: ແຕ່ກ່ອນໃຊ້ໃນການຫຼິ້ນ, ຕໍ່ມາໃນການຮຽນ; ຫຼັງນັ້ນໃນການເສບສຸກໂລກີ—ແລ້ວເມື່ອຫມົດສິ້ນ ຈຶ່ງຫັນໄປຫາຕະປະ

Verse 19

कालः क्रीडनकानां यस् तव बालस्य पुत्रक तस्मिंस् त्वम् इत्थं तपसि किं नाशायात्मनो रतः

ລູກເອີຍ ເວລາຂອງເດັກນ້ອຍແມ່ນສຳລັບຂອງຫຼິ້ນ; ແລ້ວເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງຫມົກມຸ່ນໃນຕະປະແບບນີ້ ຮາວກັບຈະນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ຕົນ?

Verse 20

मत्प्रीतिः परमो धर्मो वयोवस्थाक्रियाक्रमम् अनुवर्तस्व मा मोहं निवर्तास्माद् अधर्मतः

“ຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງປະພຶດຕາມລຳດັບໜ້າທີ່ໃຫ້ເໝາະກັບວັຍແລະຂັ້ນຊີວິດ. ຢ່າຫຼົງ; ຈົ່ງຫັນກັບຈາກທາງອະທຳນີ້”

Verse 21

परित्यजति वत्साद्य यद्य् एतन् न भवांस् तपः त्यक्ष्याम्य् अहम् अपि प्राणांस् ततो वै पश्यतस् तव

“ຖ້າເຈົ້າບໍ່ລະຕະປະນີ້—ການສະຫຼະທີ່ເລີ່ມຈາກການປະຖິ້ມແມ່ນແຕ່ລູກຂອງຕົນ—ຂ້າກໍຈະປະຖິ້ມລົມຫາຍໃຈ ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ”

Verse 22

स तां विलपतीम् एवं बाष्पव्याकुललोचनाम् समाहितमना विष्णौ पश्यन्न् अपि न दृष्टवान्

ນາງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຢ່າງນີ້ ດວງຕາພຣ່າດ້ວຍນ້ຳຕາ; ແຕ່ໃຈເຂົາສະຫມອງຢູ່ໃນພຣະສີວິດສະນຸ ຈຶ່ງແມ່ນມອງຢູ່ກໍບໍ່ເຫັນນາງແທ້ໆ।

Verse 23

वत्स वत्स सुघोराणि रक्षांस्य् एतानि भीषणे वने ऽभ्युद्यतशस्त्राणि समायान्त्य् अपगम्यताम्

“ລູກເອີຍ ລູກເອີຍ! ໃນປ່າອັນນ່າຢ້ານນີ້ ພວກຣາກສະສະອັນດຸຮ້າຍ ຊູອາວຸດພຸ່ງມາຫາເຮົາ; ມາເຖີດ ຖອຍອອກທັນທີ”

Verse 24

इत्य् उक्त्वा प्रययौ साथ रक्षांस्य् आविर्बभुस् ततः अभ्युद्यतोग्रशस्त्राणि ज्वालामालाकुलैर् मुखैः

ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຂົາກໍຈາກໄປທັນທີ; ຕໍ່ມາພວກຣາກສະສະກໍປາກົດຂຶ້ນກະທັນຫັນ—ຊູອາວຸດອັນນ່າຢ້ານ ແລະໃບໜ້າຖືກຫ້ອມດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງໄຟ

Verse 25

ततो नादान् अतीवोग्रान् राजपुत्रस्य ते पुरः मुमुचुर् दीप्तशस्त्राणि भ्रामयन्तो निशाचराः

ຈາກນັ້ນພວກຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີ ໄດ້ຫມຸນອາວຸດທີ່ສ່ອງໄຟ ແລະປ່ອຍສຽງຮ້ອງຮົນອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າຊາຍ

Verse 26

शिवाश् च शतशो नेदुः सज्वालकवलैर् मुखैः त्रासाय तस्य बालस्य योगयुक्तस्य सर्वतः

ຮອບໆເຂົາ ມີຫມາໄນນັບຮ້ອຍຫອນກ້ອງ ອ້າປາກດັ່ງກຳລັງກືນໄຟ ເພື່ອຂູ່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍນັ້ນຢ້ານ; ແຕ່ເຂົາຍັງຫມັ້ນຄົງ ຈົມຢູ່ໃນໂຍຄະ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວທຸກທິດ

Verse 27

हन्यतां हन्यताम् एष छिद्यतां छिद्यताम् अयम् भक्ष्यतां भक्ष्यतां चायम् इत्य् ऊचुस् ते निशाचराः

“ຂ້າມັນ—ຂ້າມັນ! ຟັນມັນ—ຟັນມັນ! ກືນມັນ—ກືນມັນ!”—ພວກອະສູນຍາມຄ່ຳຮ້ອງກ້ອງ ດ້ວຍຄວາມໂກດຄັ້ງ ແລະລ້ອມເຂົາເຂົ້າໄປ។

Verse 28

ततो नानाविधान् नादान् सिंहोष्ट्रमकराननाः त्रासाय राजपुत्रस्य नेदुस् ते रजनीचराः

ຕໍ່ມາ ພວກຍາມຄ່ຳທີ່ມີໜ້າຄ້າຍສິງ ອູດ ແລະມະກະຣາ ໄດ້ຮ້ອງນາດນ່າຢ້ານຫຼາຍຢ່າງ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າຊາຍຫວາດກົວ।

Verse 29

रक्षांसि तानि ते नादाः शिवास् तान्य् आयुधानि च गोविन्दासक्तचित्तस्य ययुर् नेन्द्रियगोचरम्

ພວກຍັກ, ສຽງຮ້ອງ, ລາງຮ້າຍ ແລະອາວຸດຂອງພວກມັນ—ຕໍ່ໜ້າຜູ້ທີ່ຈິດຜູກກັບໂກວິນດາ—ລ້ວນລະລາຍພົ້ນວິສັຍອິນທຣີ ດັ່ງບໍ່ເຄີຍມີ।

Verse 30

एकाग्रचेताः सततं विष्णुम् एवात्मसंश्रयम् दृष्टवान् पृथिवीनाथपुत्रो नान्यत् कथंचन

ດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນເປັນໜຶ່ງ ພຣະອົງຜູ້ເປັນລູກແຫ່ງເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ເຫັນແຕ່ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງອາຕະມັນ ແລະບໍ່ເຫັນສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ।

Verse 31

ततः सर्वासु मायासु विलीनासु पुनः सुराः संक्षोभं परमं जग्मुस् तत्पराभवशङ्किताः

ເມື່ອມາຍາທັງປວງລະລາຍໄປແລ້ວ ພວກເທວະກໍກັບຕົກຢູ່ໃນຄວາມປັ່ນປ່ວນຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກຫວາດກົວວ່າຈະພ່າຍແພ້।

Verse 32

ते समेत्य जगद्योनिम् अनादिनिधनं हरिम् शरण्यं शरणं यातास् तपसा तस्य तापिताः

ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕະບະຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ່ວມກັນໄປພຶ່ງພາພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນຄັນທະພາບແຫ່ງຈັກກະວານ ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງອັນຄວນແກ່ການມອບຕົນ

Verse 33

देवदेव जगन्नाथ परेश पुरुषोत्तम ध्रुवस्य तपसा तप्तास् त्वां वयं शरणं गताः

ໂອ ເທວະເທວາ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ! ພວກເຮົາຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຕະບະຂອງທຣຸວະ ຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ

Verse 34

दिने दिने कलाशेषैः शशाङ्कः पूर्यते यथा तथायं तपसा देव प्रयात्य् ऋद्धिम् अहर्निशम्

ເຫມືອນດວງຈັນທີ່ເຕັມຂຶ້ນທຸກມື້ດ້ວຍສ່ວນຄ້າງຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ສັນໃດ ຜູ້ນີ້—ໂອ ເທວະ—ກໍດ້ວຍຕະບະ ກ້າວໜ້າບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ຍິ່ງຂຶ້ນ

Verse 35

औत्तानपादितपसा वयम् इत्थं जनार्दन भीतास् त्वां शरणं यातास् तपसस् तं निवर्तय

ໂອ ຈະນາຣະດະນ! ດ້ວຍຕະບະຂອງບຸດແຫ່ງອຸຕຕານະປາດະ ພວກເຮົາຖືກບີບຄັ້ນແລະຫວາດກົວ; ພວກເຮົາມາພຶ່ງພາພຣະອົງ—ຂໍໃຫ້ຫ້າມເຂົາຈາກຕະບະນັ້ນ

Verse 36

न विद्मः किं स शक्रत्वं किं सूर्यत्वम् अभीप्सति वित्तपाम्बुपसोमानां साभिलाषः पदेषु किम्

ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າເຂົາປາດຖະໜາຫຍັງແທ້—ຄວາມເປັນອິນທຣະ ຫຼື ອຳນາດແຫ່ງພຣະອາທິດ? ຕຳແໜ່ງທີ່ຜູ້ຫິວຫາຊັບ ຫິວນ້ຳ ແລະແມ່ນແຕ່ໂສມະຍັງໃຝ່ຫາ ເຂົາຈະມີຄວາມປາດຖະໜາໃນນັ້ນເພື່ອຫຍັງ

Verse 37

तद् अस्माकं प्रसीदेश हृदयाच् छल्यम् उद्धर उत्तानपादतनयं तपसः संनिवर्तय

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍແດ່ພຣະເຈົ້າ ໂປດເມດຕາພວກເຮົາ. ຂໍໃຫ້ຖອນໜາມແຫ່ງຄວາມໂສກອອກຈາກໃຈພວກເຮົາ ແລະໃຫ້ທ່ານຫັນກັບທຣຸວະ ບຸດຂອງອຸຕຕານະປາດ ຈາກຕະປະອັນເຂັ້ມງວດນັ້ນ.

Verse 38

नेन्द्रत्वं न च सूर्यत्वं नैवाम्बुपधनेशताम् प्रार्थयत्य् एष यं कामं तं करोम्य् अखिलं सुराः

ເຂົາບໍ່ໄດ້ຂໍອຳນາດແຫ່ງອິນທຣະ ບໍ່ໄດ້ຂໍຕຳແໜ່ງແຫ່ງພຣະອາທິດ ແລະບໍ່ໄດ້ຂໍຄວາມເປັນເຈົ້າເຫນືອທະເລພ້ອມຂຸມຊັບທີ່ຊ່ອນໄວ້. ໂອ ເທວະທັງປວງ, ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ເຂົາຂໍ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 39

यात देवा यथाकामं स्वस्थानं विगतज्वराः निवर्तयाम्य् अहं बालं तपस्य् आसक्तमानसम्

ໂອ ເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງໄປຍັງທີ່ສະຖານຂອງຕົນຕາມປາຖະໜາ ເພາະຄວາມຮ້ອນຮົນແຫ່ງຄວາມທຸກໄດ້ສົງົບແລ້ວ. ສ່ວນຂ້າ ຈະໃຫ້ເດັກນ້ອຍຜູ້ມີໃຈຕິດຢູ່ໃນຕະປະນັ້ນ ຫັນກັບຄືນ.

Verse 40

इत्य् उक्ता देवदेवेन प्रणम्य त्रिदशास् ततः प्रययुः स्वानि धिष्ण्यानि शतक्रतुपुरोगमाः

ເມື່ອພຣະເທວະເທວາຕັດດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍນົບນ້ອມກາບ; ແລ້ວມີສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ນຳໜ້າ ພາກັນໄປຍັງທີ່ພຳນັກອັນສະຫວ່າງໄສຂອງຕົນ.

Verse 41

भगवान् अपि सर्वात्मा तन्मयत्वेन तोषितः गत्वा ध्रुवम् उवाचेदं चतुर्भुजवपुर् हरिः

ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຫລວມເປັນໜຶ່ງຂອງທຣຸວະ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາເດັກນ້ອຍນັ້ນໃນຮູບສີ່ແຂນ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ເຂົາ.

Verse 42

औत्तानपादे भद्रं ते तपसा परितोषितः वरदो ऽहम् अनुप्राप्तो वरं वरय सुव्रत

ໂອ ບຸດແຫ່ງອຸຕຕານະປາດະ ຂໍໃຫ້ພອນມີແກ່ເຈົ້າ. ເພາະພໍໃຈໃນຕະປະຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາເປັນຜູ້ປະທານພອນ. ໂອ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນພຣະຕະ ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 43

बाह्यार्थनिरपेक्षं ते मयि चित्तं यद् आहितम् तुष्टो ऽहं भवतस् तेन तद् वृणीष्व वरं परम्

ເນື່ອງຈາກຈິດຂອງເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງພາຍນອກ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນອັນສູງສຸດ.

Verse 44

श्रुत्वेत्थं गदितं तस्य देवदेवस्य बालकः उन्मीलिताक्षो ददृशे ध्यानदृष्टं हरिं पुरः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະເທວະ ເດັກນ້ອຍກໍເປີດຕາ ແລະເຫັນພຣະຫຣິຢູ່ຕໍ່ໜ້າ—ອົງທີ່ເຂົາເຄີຍເຫັນໃນສະມາທິ ບັດນີ້ປາກົດຈິງ

Verse 45

शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गवरासिधरम् अच्युतम् किरीटिनं समालोक्य जगाम शिरसा महीम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອະຈະຍຸຕະຜູ້ສວມມົງກຸດ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະທາ ຄັນສອນສາຣັງຄະ ແລະດາບອັນປະເສີດ ເຂົາກໍກົ້ມສະຫວັດດີຈົນຫົວແຕະດິນ

Verse 46

रोमाञ्चिताङ्गः सहसा साध्वसं परमं गतः स्तवाय देवदेवस्य स चक्रे मानसं ध्रुवः

ໃນທັນໃດນັ້ນ ຮ່າງກາຍຂອງທຣຸວະຂົນລຸກດ້ວຍປີຕິ ແລະຖືກຄວາມເກງຂາມອັນສູງສຸດຄອບງໍາ. ແລ້ວເພື່ອສັນລະເສີນເທວະເທວະ ເຂົາຈຶ່ງຮ່າງບົດສັນລະເສີນໃນໃຈ

Verse 47

किं वदामि स्तुताव् अस्य केनोक्तेनास्य संस्तुतिः इत्य् आकुलमतिर् देवं तम् एव शरणं ययौ

ຂ້ອຍຈະກ່າວສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍຄໍາຂອງໃຜຈຶ່ງຈະພຽງພໍຕໍ່ການສັນລະເສີນ? ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍໃຈ ລາວຈຶ່ງໄປພຶ່ງພາພຣະເຈົ້ານັ້ນແຕ່ພຽງອົງດຽວ

Verse 48

भगवन् यदि मे तोषं तपसा परमं गतः स्तोतुं तद् अहम् इच्छामि वरम् एनं प्रयच्छ मे

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຖ້າດ້ວຍຕະປະຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍພຣະໄທສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະສັນລະເສີນພຣະອົງ; ຂໍພຣະອົງປະທານພອນນີ້ແກ່ຂ້ອຍ

Verse 49

ब्रह्माद्यैर् वेदवेदज्ञैर् ज्ञायते यस्य नो गतिः तं त्वां कथम् अहं देव स्तोतुं शक्ष्यामि बालकः

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ຮູ້ພຣະເວດທັງຫຼາຍກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ຂອບເຂດແຫ່ງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຜູ້ເປັນເດັກນ້ອຍຈະສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ ໂອ ເທວະ

Verse 50

त्वद्भक्तिप्रवणं ह्य् एतत् परमेश्वर मे मनः स्तोतुं प्रवृत्तं त्वत्पादौ तत्र प्रज्ञां प्रयच्छ मे

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໃຈຂອງຂ້ອຍໂນ້ມໄປຫາພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ແລະໄດ້ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນຂໍພຣະອົງປະທານປັນຍາໃຫ້ຂ້ອຍເພື່ອຈະສັນລະເສີນໄດ້ຖືກຕ້ອງ

Verse 51

शङ्खप्रान्तेन गोविन्दस् तं पस्पर्श कृताञ्जलिम् उत्तानपादतनयं द्विजवर्य जगत्पतिः

ແລ້ວ ໂຄວິນດາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ໄດ້ແຕະບຸດຂອງອຸຕຕານະປາດະຜູ້ຍືນພະນົມມື ດ້ວຍປາຍສັງຂະຂອງພຣະອົງ

Verse 52

अथ प्रसन्नवदनः तत्क्षणान् नृपनन्दनः तुष्टाव प्रणतो भूत्वा भूतधातारम् अच्युतम्

ແລ້ວເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີໃບໜ້າສະຫງົບສົດໃສ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໄດ້ກາບນົບ ແລະສັນລະເສີນພຣະອັຈຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ

Verse 53

भूमिर् आपो ऽनलो वायुः खं मनो बुद्धिर् एव च भूतादिर् आदिप्रकृतिर् यस्य रूपं नतो ऽस्मि तम्

ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນດິນ ນ້ຳ ໄຟ ລົມ ແລະອາກາດ; ທັງເປັນໃຈແລະປັນຍາ—ຜູ້ເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນປຣະກຣິຕິເດີມ

Verse 54

शुद्धः सूक्ष्मो ऽखिलव्यापी प्रधानात् परतः पुमान् यस्य रूपं नमस् तस्मै पुरुषाय गुणात्मने

ພຣະອົງຜູ້ບໍລິສຸດ ລະອຽດລຶກ ແລະແຜ່ຊ່ານທົ່ວທຸກສິ່ງ; ຢູ່ເຫນືອປຣະທານາ ແມ່ນພຣະປຸຣຸສະສູງສຸດ—ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມແດ່ພຣະປຸຣຸສະນັ້ນ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງຄຸນທັງປວງ

Verse 55

भूरादीनां समस्तानां गन्धादीनां च शाश्वतः बुद्ध्यादीनां प्रधानस्य पुरुषस्य च यः परः

ພຣະອົງຜູ້ຢູ່ເຫນືອກວ່າທາດທັງປວງເລີ່ມຈາກດິນ, ເຫນືອກວ່າຄຸນຂອງອາຍະຕະນະເລີ່ມຈາກກິ່ນ, ເຫນືອກວ່າເຄື່ອງມືພາຍໃນເລີ່ມຈາກປັນຍາ, ແລະເຫນືອທັງປຣະທານາແລະປຸຣຸສະ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນສັດຈະສູງສຸດ

Verse 56

तं ब्रह्मभूतम् आत्मानम् अशेषजगतः पतिम् प्रपद्ये शरणं शुद्धं त्वद्रूपं परमेश्वर

ໂອ້ ປຣະເມສະວະຣະ ຂ້ານ້ອຍຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາອາຕະມັນຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນ ເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານທັງປວງ; ຂ້ານ້ອຍຂໍມອບຕົນໃນທີ່ພຶ່ງອັນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງແມ່ນຮູບຂອງພຣະອົງເອງ

Verse 57

बृहत्त्वाद् बृंहणत्वाच् च यद् रूपं ब्रह्मसंज्ञितम् तस्मै नमस् ते सर्वात्मन् योगिचिन्त्याविकारवत्

ໂອ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງ! ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຮູບທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພຣະພຣະຫມັນ” ເນື່ອງຈາກຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະພຣະອົງທຳໃຫ້ທຸກສິ່ງເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍ; ພຣະອົງບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະເປັນທີ່ພິຈາລະນາໃນສະມາທິຂອງໂຍຄີ.

Verse 58

सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् सर्वव्यापी भुवः स्पर्शाद् अत्यतिष्ठद् दशाङ्गुलम्

ພຣະປຸຣຸສະຜູ້ມີຫົວພັນ ຕາພັນ ແລະຕີນພັນ ແຜ່ຊານໄປທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຄອບຄຸມແຜ່ນດິນທຸກທິດແລ້ວ ຍັງຢືນຢູ່ເກີນພົ້ນມັນ ດຸຈ ‘ສິບນິ້ວ’ ຄືຍິ່ງໃຫຍ່ເກີນສິ່ງທີ່ພຣະອົງແຜ່ຄຸມ.

Verse 59

यद् भूतं यच् च वै भव्यं पुरुषोत्तम तद् भवान् त्वत्तो विराट् स्वराट् सम्राट् त्वत्तश् चाप्य् अधिपूरुषः

ໂອ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ! ສິ່ງໃດທີ່ເຄີຍເປັນ ແລະສິ່ງໃດທີ່ຈະເປັນ—ລ້ວນແມ່ນພຣະອົງ. ຈາກພຣະອົງເກີດ ວິຣາດ, ສະວະຣາດ, ສະມະຣາດ ແລະຈາກພຣະອົງອີກ ເກີດ ອະທິປຸຣຸສະ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ.

Verse 60

अत्यरिच्यत सो ऽधश् च तिर्यग् ऊर्ध्वं च वै भुवः त्वत्तो विश्वम् इदं जातं त्वत्तो भूतभविष्यती

ພຣະອົງລົ້ນເກີນໂລກ ທັງເບື້ອງລຸ່ມ ເບື້ອງຂ້າງ ແລະເບື້ອງເທິງ. ຈາກພຣະອົງ ຈັກກະວານນີ້ເກີດຂຶ້ນ; ຈາກພຣະອົງເອງ ມັນດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດອະດີດແລະອະນາຄົດ.

Verse 61

त्वद्रूपधारिणश् चान्तः सर्वभूतम् इदं जगत् त्वत्तो यज्ञः सर्वहुतः पृषदाज्यं पशुर् द्विधा

ສັບພະສັດທັງປວງໃນຈັກກະວານນີ້ລ້ວນຖືຮູບຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ພາຍໃນເປັນອັນຕະຣະຍາມີ. ຈາກພຣະອົງເກີດຍັດຍະເອງ—ທັງການຖວາຍທັງມວນ (ສັຣວະຫຸຕະ), ຮະວິສທີ່ປົນນົມສົ້ມແລະເນີຍໃສ, ແລະສັດບູຊາສອງປະການ.

Verse 62

त्वत्त ऋचो ऽथ सामानि त्वत्तश् छन्दांसि जज्ञिरे त्वत्तो यजूंष्य् अजायन्त त्वत्तो ऽश्वाश् चैकतोदतः

ຈາກພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນບົດສວດ Ṛk ແລະບົດຂັບ Sāman; ຈາກພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນສັນທະລັກຂອງເວດ. ຈາກພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນສູດ Yajus ແລະຈາກພຣະອົງເອງ ເກີດຂຶ້ນມ້າທີ່ມີຟັນແຖວດຽວ ແລະສອງແຖວ.

Verse 63

गावस् त्वत्तः समुद्भूतास् त्वत्तो ऽजा अवयो मृगाः त्वन्मुखाद् ब्राह्मणा बाह्वोस् त्वत्तः क्षत्रम् अजायत

ຈາກພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນຝູງງົວ; ຈາກພຣະອົງ ເກີດແບ້ ແກະ ແລະສັດປ່າ. ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ພຣາຫມັນປາກົດ; ຈາກພຣະພາຫາ ເກີດພະລັງກະສັດ—ດັ່ງນັ້ນລຳດັບຊີວິດທັງປວງອອກຈາກບຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 64

वैश्यास् तवोरुजाः शूद्रास् तव पद्भ्यां समुद्गताः अक्ष्णोः सूर्यो ऽनिलः प्राणाच् चन्द्रमा मनसस् तव

ຈາກພຣະໂພກຂອງພຣະອົງ ເກີດວັຍສະຍະ; ຈາກພຣະບາດ ເກີດຊູດຣະ. ຈາກພຣະເນດ ເກີດດວງອາທິດ; ຈາກລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ເກີດວາຍຸ; ແລະຈາກພຣະມະນະ ເກີດດວງຈັນ—ດັ່ງນັ້ນທັງລຳດັບມະນຸດແລະຈັກກະວານ ລ້ວນແມ່ນການສຳແດງຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 65

प्राणो ऽन्तःसुषिराज् जातो मुखाद् अग्निर् अजायत नाभितो गगनं द्यौश् च शिरसः समवर्तत दिशः श्रोत्रात् क्षितिः पद्भ्यां त्वत्तः सर्वम् अभूद् इदम्

ຈາກໂພງພາຍໃນຂອງພຣະອົງ ເກີດປຣານ; ຈາກພຣະໂອດ ເກີດອັກນີ. ຈາກພຣະນາພີ ເກີດຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງອາກາດ, ແລະຈາກພຣະເສຍະ ເກີດສະຫວັນ/ຟ້າ. ຈາກພຣະກັນ ເກີດທິດທັງຫມົດ, ແລະຈາກພຣະບາດ ເກີດແຜ່ນດິນ—ດັ່ງນັ້ນສັບພະຈັກກະວານນີ້ເກີດຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 66

न्यग्रोधः सुमहान् अल्पे यथा बीजे व्यवस्थितः संयमे विश्वम् अखिलं बीजभूते तथा त्वयि

ເຫມືອນຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (ໄທ) ອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ທີ່ດຳຮົງຢູ່ຢ່າງລະອຽດໃນເມັດນ້ອຍໆ, ສັນນັ້ນໃນການສຳຫຼວດ/ປຣະລະຍະ ຈັກກະວານທັງຫມົດພັກຢູ່ໃນພຣະອົງໃນຮູບເມັດ—ເພາະພຣະອົງແມ່ນເມັດແລະມູນເຫດຂອງມັນ.

Verse 67

बीजाद् अङ्कुरसंभूतो न्यग्रोधः स समुच्छ्रितः विस्तारं च यथा याति त्वत्तः सृष्टौ तथा जगत्

ເຊັ່ນດຽວກັບໜໍ່ໄມ້ທີ່ເກີດຈາກແກ່ນ, ແລະ ຈາກໜໍ່ໄມ້ນັ້ນ ຕົ້ນໄຮກໍໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະ ແຜ່ກິ່ງກ້ານສາຂາ, ໃນເວລາແຫ່ງການສ້າງໂລກ, ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ກໍເກີດມາຈາກພະອົງ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວອອກໄປ.

Verse 68

यथा हि कदली नान्या त्वक्पत्रान् नाथ दृश्यते एवं विश्वस्य नान्यस् त्वं त्वत्स्थायीश्वर दृश्यते

ຂ້າແດ່ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເຊັ່ນດຽວກັບຕົ້ນກ້ວຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເບິ່ງວ່າແຍກອອກຈາກກາບ ແລະ ໃບຂອງມັນ, ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນອື່ນນອກຈາກພະອົງ; ເພາະມັນຕັ້ງຢູ່ໃນພະອົງ, ແລະ ພະອົງຜູ້ດຽວຄືຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 69

ह्लादिनी संधिनी संवित् त्वय्य् एका सर्वसंस्थितौ ह्लादतापकरी मिश्रा त्वयि नो गुणवर्जिते

ພະລັງແຫ່ງຄວາມສຸກ (hladini), ການຄົງຢູ່ (sandhini), ແລະ ຄວາມຮັບຮູ້ (samvit) ສະຖິດຢູ່ໃນພະອົງເປັນໜຶ່ງດຽວ, ໂອ ພະຜູ້ຄຳ້ຊູທຸກສິ່ງ. ແຕ່ໃນຕົວພວກຂ້ານ້ອຍ ມັນປະກົດເປັນພະລັງທີ່ປະສົມປະສານ ກໍ່ໃຫ້ເກີດທັງຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມທຸກ; ແຕ່ໃນພະອົງ ຜູ້ປາສະຈາກກິເລດ, ພວກມັນບໍ່ໄດ້ຖືກແບ່ງແຍກ ຫຼື ມົວໝອງ.

Verse 70

पृथग्भूतैकभूताय भूतभूताय ते नमः प्रभूतभूतभूताय तुभ्यं भूतात्मने नमः

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ ຜູ້ທີ່ເຖິງວ່າຈະປະກົດເປັນສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວແມ່ນໜຶ່ງດຽວ; ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ, ຜູ້ເປັນຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ພື້ນຖານຂອງທຸກສິ່ງທີ່ມີຢູ່. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ, ຜູ້ເປັນຈິດວິນຍານພາຍໃນຂອງສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທຸກຊະນິດ.

Verse 71

व्यक्तप्रधानपुरुषविराट् संराट् स्वराट् तथा विभाव्यते ऽन्तःकरणे पुरुषेष्व् अक्षयो भवान्

ພະອົງ, ຜູ້ເປັນອະມະຕະ, ຖືກພິຈາລະນາພາຍໃນຈິດໃຈຂອງສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທັງໝົດ - ໃນຖານະເປັນຈັກກະວານທີ່ປະກົດ, ເປັນທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ (Pradhana), ເປັນຈິດວິນຍານ (Purusha), ເປັນຮູບແບບຂອງຈັກກະວານ (Virat), ແລະ ເປັນພະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ: ຈັກກະພັດເໜືອທຸກສິ່ງ, ປົກຄອງຕົນເອງ ແລະ ສູງສົ່ງທີ່ສຸດ.

Verse 72

सर्वस्मिन् सर्वभूतस् त्वं सर्वः सर्वस्वरूपधृक् सर्वं त्वत्तस् ततश् च त्वं नमः सर्वात्मने ऽस्तु ते

ໃນທຸກສິ່ງ ແລະໃນພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ພຣະອົງສະຖິດເປັນອັນຕະຣະຍາມີ. ພຣະອົງແມ່ນທັງໝົດ ຜູ້ຖືຮູບທຸກຮູບ. ທຸກສິ່ງເກີດຈາກພຣະອົງ ແລະເກີດແລ້ວກໍຢູ່ໃນພຣະອົງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 73

सर्वात्मको ऽसि सर्वेश सर्वभूतस्थितो यतः कथयामि ततः किं ते सर्वं वेत्सि हृदि स्थितम्

ພຣະອົງແມ່ນອາດມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ, ເພາະພຣະອົງສະຖິດໃນສັດທຸກຕົວ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະກ່າວຫຍັງແດ່ພຣະອົງ? ພຣະອົງຮູ້ທຸກຢ່າງແລ້ວ ເມື່ອປະທັບໃນດວງໃຈ.

Verse 74

सर्वात्मन् सर्वभूतेश सर्वसत्त्वसमुद्भव सर्वभूतो भवान् वेत्ति सर्वसत्त्वमनोरथम्

ໂອ ອາດມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດແຫ່ງຊີວິດທັງຫມົດ! ພຣະອົງສະຖິດເປັນສັດທັງປວງ ແລະຮູ້ເຈດຕະນາລຶກໃນໃຈ ແລະຄວາມປາຖະໜາທີ່ຂັບເຄື່ອນຈິດຂອງແຕ່ລະຜູ້.

Verse 75

यो मे मनोरथो नाथ सफलः स त्वया कृतः तपश् च तप्तं सफलं यद् दृष्टो ऽसि जगत्पते

ໂອ ພຣະນາຖ, ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງຂ້ອຍ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຕະປະຂອງຂ້ອຍກໍໄດ້ຜົນແທ້ ເພາະຂ້ອຍໄດ້ເຫັນດາຣະຊະນາ (darśana) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 76

तपसस् तत् फलं प्राप्तं यद् दृष्टो ऽहं त्वया ध्रुव मद्दर्शनं हि विफलं राजपुत्र न जायते

ໂອ ທຣຸວະ, ເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງຕະປະ ເພາະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຮົາ. ໂອ ລູກເຈົ້າແຫ່ງກະສັດ, ດາຣະຊະນາ (darśana) ຂອງເຮົາບໍ່ເຄີຍເປັນຫຍັງທີ່ໄຮ້ຜົນ; ບໍ່ມີໃຜເຫັນເຮົາແລ້ວເປົ່າປະໂຫຍດ.

Verse 77

वरं वरय तस्मात् त्वं यथाभिमतम् आत्मनः सर्वं संपद्यते पुंसां मयि दृष्टिपथं गते

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະນາທີ່ສຸດ. ເມື່ອເຮົາເຂົ້າສູ່ຂອບເຂດສາຍຕາຂອງຜູ້ໃດ ທຸກຢ່າງຍ່ອມສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍການເຫັນເຮົາ

Verse 78

भगवन् सर्वभूतेश सर्वस्यास्ते भवान् हृदि किम् अज्ञातं तव स्वामिन् मनसा यन् मयेप्सितम्

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ ພຣະອົງສະຖິດໃນໃຈຂອງທຸກຄົນ. ນາຍຂອງຂ້າ, ສິ່ງທີ່ຂ້າປາຖະນາໃນໃຈ ຈະມີອັນໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຮູ້ໄດ້?

Verse 79

तथापि तुभ्यं देवेश कथयिष्यामि यन् मया प्रार्थ्यते दुर्विनीतेन हृदयेनातिदुर्लभम्

ແຕ່ກໍຕາມ ຂ້າແຕ່ເທວະເອດ ຂ້າຈະທູນບອກສິ່ງທີ່ຂ້າຂໍ—ແມ່ນສິ່ງທີ່ຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກໃຈຂ້າຍັງບໍ່ຖືກຝຶກ

Verse 80

किं वा सर्वजगत्स्रष्टः प्रसन्ने त्वयि दुर्लभम् त्वत्प्रसादफलं भुङ्क्ते त्रैलोक्यं मघवान् अपि

ໂອ ຜູ້ສ້າງສັນທົ່ວສາກົນ ເມື່ອພຣະອົງເມດຕາ ສິ່ງໃດຈະຍັງຫາຍາກ? ແມ່ນແຕ່ມະຄະວານ (ອິນທຣາ) ກໍເສວຍໄຕໂລກເປັນຜົນແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ

Verse 81

नैतद् राजासनं योग्यम् अजातस्य ममोदरात् इति गर्वाद् अवोचन् मां सपत्नी मातुर् उच्चकैः

“ບັນລັງກະສັດນີ້ບໍ່ເໝາະສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄອບຂ້າ!”—ດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ພັນລະຍາຮ່ວມຂອງແມ່ຂ້າເວົ້າດັງໆ ເພື່ອຫຍາມຂ້າ

Verse 82

आधारभूतं जगतः सर्वेषाम् उत्तमोत्तमम् प्रार्थयामि प्रभो स्थानं त्वत्प्रसादाद् अतो ऽव्ययम्

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອະທິຖານຫາສະຖານອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ອັນສູງສຸດເໜືອສູງສຸດທັງປວງ ແລະເປັນຖານຮອງຂອງຈັກກະວານທັງມວນ

Verse 83

यत् त्वया प्रार्थितं स्थानम् एतत् प्राप्स्यति वै भवान् त्वयाहं तोषितः पूर्वम् अन्यजन्मनि बालक

ສະຖານທີ່ທ່ານໄດ້ອະທິຖານຂໍນັ້ນ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ; ໂອ ເດັກນ້ອຍ ໃນຊາດກ່ອນທ່ານກໍເຄີຍເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍພຣະໄທແລ້ວ

Verse 84

त्वम् आसीर् ब्राह्मणः पूर्वं मय्य् एकाग्रमतिः सदा मातापित्रोश् च शुश्रूषुर् निजधर्मानुपालकः

ໃນອະດີດ ທ່ານເຄີຍເປັນພຣາຫມັນ; ຈິດໃຈຂອງທ່ານມຸ່ງໝັ້ນເປັນໜຶ່ງໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາເສມອ; ທ່ານອຸທິດຕົນຮັບໃຊ້ພໍ່ແມ່ ແລະຮັກສາສະວະທັມຂອງຕົນຢ່າງໝັ້ນຄົງ

Verse 85

कालेन गच्छता मित्रं राजपुत्रस् तवाभवत् यौवने ऽखिलभोगाढ्यो दर्शनीयोज्ज्वलाकृतिः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ໂອ ມິດສະຫາຍ ລູກຊາຍຂອງທ່ານ—ຜູ້ເປັນລາຊະກຸມານ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ວັຍໜຸ່ມ; ອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກສຳລານທຸກປະການ ມີສະຫງ່າງາມສົດໃສ ແລະງາມນ່າຊົມ

Verse 86

तत्सङ्गात् तस्य ताम् ऋद्धिम् अवलोक्यातिदुर्लभाम् भवेयं राजपुत्रो ऽहम् इति वाञ्छा त्वया कृता

ໂດຍການຄົບຄ້າກັບເຂົາ ແລະເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເກີດຄວາມປາດຖະໜາ—“ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນລູກກະສັດ”

Verse 87

ततो यथाभिलषिता प्राप्ता ते राजपुत्रता उत्तानपादस्य गृहे जातो ऽसि ध्रुव दुर्लभे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທຣູວະຜູ້ຫາຍາກ ສະຖານະເປັນພະຣາຊະບຸດທີ່ເຈົ້າປາຖະນາ ໄດ້ບັນລຸແລ້ວ; ເຈົ້າເກີດໃນເຮືອນຂອງພະຣາຊາ ອຸຕຕານະປາດະ

Verse 88

अन्येषां तद् वरं स्थानं कुले स्वायम्भुवस्य यत्

ສໍາລັບຜູ້ອື່ນທັງປວງ ນັ້ນແມ່ນສະຖານະອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ຄື ໄດ້ຢູ່ໃນວົງສາຂອງ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ

Verse 89

तस्यैतद् अपरं बाल येनाहं परितोषितः माम् आराध्य नरो मुक्तिम् अवाप्नोत्य् अविलम्बितम्

ແລະຍັງມີອີກ ເດັກນ້ອຍເອີຍ ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ: ຜູ້ໃດບູຊາເຮົາ ຈະໄດ້ຮັບໂມກະໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ

Verse 90

मय्य् अर्पितमना बाल किम् उ स्वर्गादिकं पदम् त्रैलोक्याद् अधिके स्थाने सर्वताराग्रहाश्रयः भविष्यति न संदेहो मत्प्रसादाद् भवान् ध्रुव

ໂອ ເດັກນ້ອຍ ເມື່ອໃຈຂອງເຈົ້າຖວາຍແດ່ເຮົາທັງໝົດ ຈະຕ້ອງການຕໍາແໜ່ງເຊັ່ນສະຫວັນໄປເພື່ອຫຍັງ? ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ໂອ ທຣູວະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ: ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸດິນແດນທີ່ສູງກວ່າສາມໂລກ ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະຫຼັກມັ່ນຂອງດາວແລະດາວເຄາະທັງປວງ

Verse 91

सूर्यात् सोमात् तथा भौमात् सोमपुत्राद् बृहस्पतेः सितार्कतनयादीनां सर्वर्क्षाणां तथा ध्रुव

ຈາກດວງອາທິດ ຈາກດວງຈັນ ແລະຈາກດາວອັງຄານ; ຈາກບຸດແຫ່ງຈັນ (ເມີຄິວຣີ) ແລະຈາກ ບຣິຫັສປະຕິ (ຈູປິເຕີ); ຈາກບຸດແຫ່ງສີຕາ (ວີນັສ) ແລະບຸດແຫ່ງອາຣກະ (ຊາຕັນ) ພ້ອມທັງດາວນັກສັດທັງປວງ—ໂອ ທຣູວະ ເຈົ້າດໍາຮົງເປັນແກນທີ່ຄົງທີ່ແຫ່ງລໍາດັບຂອງພວກເຂົາ

Verse 92

सप्तर्षीणाम् अशेषाणां ये च वैमानिकाः सुराः सर्वेषाम् उपरि स्थानं तव दत्तं मया ध्रुव

ເຫນືອກວ່າສັບຕະຣິສີທັງໝົດ ແລະເຫນືອກວ່າເທວະຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນວິມານຟ້າ, ໂອ ທຣຸວະ, ຂ້າໄດ້ປະທານສະຖານະອັນສູງສຸດໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 93

केचिच् चतुर्युगं यावत् केचिन् मन्वन्तरं सुराः तिष्ठन्ति भवतो दत्ता मया वै कल्पसंस्थितिः

ເທວະບາງພວກຢູ່ໄດ້ຈົນຄົບຈະຕຸຣະຍຸກ ແລະບາງພວກຢູ່ໄດ້ຕະຫຼອດມັນວັນຕະຣະ; ໃນກັລປະ ນີ້ແມ່ນໄລຍະຂອງຖານະທີ່ກຳນົດໄວ້—ເປັນຂໍ້ບັນຍັດທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ.

Verse 94

सुनीतिर् अपि ते माता त्वदासन्नातिनिर्मला विमाने तारका भूत्वा तावत्कालं निवत्स्यति

ແລະ ສຸນີຕິ ມານາຂອງເຈົ້າດ້ວຍ—ເນື່ອງຈາກຄວາມໃກ້ຊິດກັບເຈົ້າຈຶ່ງບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ—ຈະພັກອາໄສໃນວິມານຟ້າ ໂດຍກາຍເປັນດາວສະຫວ່າງ ຕະຫຼອດໄລຍະເທົ່າກັນນັ້ນ.

Verse 95

ये च त्वां मानवाः प्रातः सायं च सुसमाहिताः कीर्तयिष्यन्ति तेषां च महत् पुण्यं भविष्यति

ແລະມະນຸດຜູ້ສັນລະເສີນເຈົ້າໃນຍາມເຊົ້າແລະຍາມແລງ ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມແນ່ນອນ ຈະເກີດບຸນກຸສົນອັນໃຫຍ່ແກ່ເຂົາແນ່ນອນ.

Verse 96

एवं पूर्वं जगन्नाथाद् देवदेवाज् जनार्दनात् वरं प्राप्य ध्रुवं स्थानम् अध्यास्ते स महामतिः

ດັ່ງນັ້ນໃນການກ່ອນ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຈາກ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ແລະເທວະເຫນືອເທວະ, ທ່ານທຣຸວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ຄອງສະຖານະອັນໝັ້ນຄົງຊື່ “ທຣຸວະ” ແລະບັດນີ້ກໍຍັງປະທັບຢູ່ໃນພຣະທາມອັນບໍ່ແປປ່ຽນນັ້ນ.

Verse 97

तस्याभिमानम् ऋद्धिं च महिमानं निरीक्ष्य च देवासुराणाम् आचार्यः श्लोकम् अत्रोशना जगौ

ເມື່ອເຫັນຄວາມທະນົງ, ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ເພີ່ມພູນ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຂົາ ຊຸກຣະ ອາຈານຂອງເທວະແລະອະສູຣ ໄດ້ກ່າວຄາຖາຕັກເຕືອນຢູ່ນີ້।

Verse 98

अहो ऽस्य तपसो वीर्यम् अहो ऽस्य तपसः फलम् यद् एनं पुरतः कृत्वा ध्रुवं सप्तर्षयः स्थिताः

ໂອ້! ພະລັງແຫ່ງຕະປະຂອງເຂົາຊ່າງແຮງກ້າ, ໂອ້! ຜົນແຫ່ງການບຳເພັນພຽນຊ່າງສູງສົ່ງ—ຈົນທັ້ງເຈັດ຤ິສີໄດ້ວາງທ່ານທຣຸວະໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະຢືນຄຽງຂ້າງກັບທ່ານ।

Verse 99

ध्रुवस्य जननी चेयं सुनीतिर् नाम सूनृता अस्याश् च महिमानं कः शक्तो वर्णयितुं भुवि

ນາງນີ້ແຫຼະແມ່ຂອງທຣຸວະ ຊື່ວ່າ ສຸນີຕິ ໝັ້ນຄົງໃນຄວາມຈິງ ແລະສູງສົ່ງໃນຖ້ອຍຄຳ; ໃນໂລກນີ້ໃຜຈະພັນນາມະຫິມາຂອງນາງໄດ້ຄົບຖ້ວນ?

Verse 100

त्रैलोक्याश्रयतां प्राप्तं परं स्थानं स्थिरायति स्थानं प्राप्ता परं कृत्वा या कुक्षिविवरे ध्रुवम्

ໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດອັນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງໄຕໂລກ ເຂົາດຳລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ເມື່ອຮອດພາວະສູງສຸດ ທ່ານຖືກສະຖາປະນາເປັນ ທຣຸວະ—ແກນອັນຄົງທີ່—ເປັນສູນຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ।

Verse 101

यश् चैतत् कीर्तयेन् नित्यं ध्रुवस्यारोहणं दिवि सर्वपापविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते

ຜູ້ໃດກ່າວສັນລະເສີນເລື່ອງການຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງທຣຸວະນີ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບກຽດໃນໂລກສະຫວັນ।

Verse 102

स्थानभ्रंशं न चाप्नोति दिवि वा यदि वा भुवि सर्वकल्याणसंयुक्तो दीर्घकालं च जीवति

ເຂົາບໍ່ຕົກຈາກຕຳແໜ່ງອັນຄວນຄ່າຂອງຕົນ—ຈະຢູ່ໃນສະຫວັນຫຼືໃນໂລກ. ພ້ອມດ້ວຍມົງຄຸນທັງປວງ ເຂົາມີອາຍຸຍືນ.