Adhyaya 151: The Sacred Greatness of Lohārgala (The ‘Iron-Bolt’ Tīrtha)

Verse 1

अथ लोहर्गलमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ सानन्दूरस्य माहात्म्यमेतच्छ्रुत्वा वसुन्धरा ॥ कृताञ्जलिपुटा भूत्वा वराहं पुनरब्रवीत् ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະຍະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່) ແຫ່ງ ໂລຫາຣກະລະ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອວສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ໄດ້ຟັງມະຫິມາຂອງສານັນດູຣາແລ້ວ ນາງຈຶ່ງປະນົມມື ແລະກ່າວກັບພຣະວະຣາຫະອີກຄັ້ງ

Verse 2

धरण्युवाच ॥ श्रुतमेतज्जगन्नाथ विष्णो गुह्यमनुत्तमम् ॥ यच्छ्रुत्वा सुमहाभाग जाता॒स्मि विगतज्वरा ॥

ພຣະທະຣະນີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ໂອ ພຣະວິດສະນຸ, ຄວາມລັບອັນສູງສຸດນີ້ຂ້າໄດ້ຟັງແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີພາກຍິ່ງ, ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຄວາມເຮັດໃຈຮ້ອນດັ່ງໄຂ້ (ຄືຄວາມທຸກ) ຂອງຂ້າກໍຫາຍໄປ

Verse 3

अपरं वा॒स्ति चेत्किञ्चिद्गुह्यं क्षेत्रं शुभावहम् ॥ सानन्दूरात्परं गुह्यं क्षेत्रमस्ति न वा परम् ॥

ຖ້າຍັງມີເຂດສັກສິດ (ເກດສະຕຣະ) ອັນລັບອື່ນໃດທີ່ນໍາມາຊຶ່ງມົງຄຸນ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງ: ມີເກດສະຕຣະທີ່ລັບຍິ່ງກວ່າສານັນດູຣາຫຼືບໍ່, ຫຼືວ່າບໍ່ມີອັນໃດເກີນກວ່ານັ້ນ

Verse 4

सुरकरण नृसिंह लोकनाथ युतससुरसुरधीऱ देववीर ॥ कमलदलसहस्रनेत्र रूपो जयति कृतान्तसमानकालरूपः ॥

ຊັຍຊະນະຈົ່ງມີແດ່ພຣະນະຣະສິງຫະ ຜູ້ເປັນໂລກນາຖ ແລະວີຣະເທວະ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງທ່າມກາງເທວະແລະອະສູຣະ ເປັນຜູ້ພິທັກໂລກ; ຜູ້ມີຮູບອັນມີດວງຕານັບພັນດຸດກີບບົວ ແລະຜູ້ມີຮູບແຫ່ງການເວລາເທົ່າທຽມກັບກຣິຕານຕະ (ຄວາມຕາຍ)

Verse 5

गद्गदं वचनं श्रुत्वा पृथिव्याः स जनार्दनः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वलोकार्त्तिहा हरिः ॥

ເມື່ອຊົງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນສັ່ນເສົ້າຂອງນາງປຣິຖິວີແລ້ວ ພຣະຈະນາຣະດະນະ—ພຣະຫຣິ ຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ແຫ່ງສັບພະໂລກ—ຈຶ່ງຕອບດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນຫວານຊື່ນ।

Verse 6

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु देवि च तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ गुह्यमन्यत्प्रवक्ष्यामि मद्व्रतः कर्मणो जनिः ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວີ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງແທ້ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມເຮົາ. ເຮົາຈະອະທິບາຍອີກເລື່ອງໜຶ່ງອັນເປັນຄວາມລັບ—ວ່າດ້ວຍກຳເນີດແຫ່ງວຣະຕະ ແລະພິທີກຳຂອງການປະຕິບັດ.”

Verse 7

ततः सिद्धवटे गत्वा त्रिंशद्योजनदूरतः ॥ म्लेच्छमध्ये वरारोहे हिमवन्तं समाश्रितम् ॥

ຕໍ່ມາ ໄດ້ໄປຍັງສິດທະວະຕະ (Siddhavaṭa) ອັນຫ່າງອອກໄປສາມສິບໂຍຊະນະ. ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ທີ່ນັ້ນຢູ່ທ່າມກາງພວກມເລັດຈະ ແລະອາໄສໃກ້ພຣະຫິມະວັນ (ຫິມາໄລ).

Verse 8

तत्र लोहर्गले क्षेत्रे निवासो विहितः शुभः ॥ गुह्यं पञ्चदशायामं समन्तात्पञ्चयोजनम् ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃນເຂດສັກສິດ (kṣetra) ຊື່ ໂລຫາຣກະລະ (Lohārgala) ໄດ້ຈັດຕັ້ງທີ່ພັກອັນເປັນມົງຄຸນ. ສະຖານທີ່ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ລັບ”: ຍາວສິບຫ້າຢາມ (yāma) ແລະກວ້າງໄປທຸກທິດຫ້າໂຍຊະນະ.

Verse 9

दुर्गमं दुःसहं चैव पापैः सर्वत्र वेष्टितम् ॥ सुलभं पुण्ययुक्तानां मम चिन्तानुसारिणाम् ॥

ສະຖານນັ້ນເຂົ້າເຖິງຍາກ ແລະທົນທານຍາກ, ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບາບທຸກທິດ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ມີບຸນ—ຜູ້ດຳເນີນຕາມການລະລຶກແລະການພິຈາລະນາເຖິງເຮົາ—ກັບເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍງ່າຍ.

Verse 10

ततो मे दानवाः सर्वे क्रमन्तो लोकमुत्तमम् ॥ मया चैवान्तरं कृत्वा कृत्वा मायां च वैष्णवीम् ॥

ແລ້ວດານະວະຂອງຂ້າທັງໝົດໄດ້ເຄື່ອນໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດ; ແລະຂ້າໄດ້ສ້າງຊ່ອງຫ່າງຄັ່ນໄວ້ ພ້ອມທັງເຮັດໃຫ້ປາກົດ “ໄວສະນະວີ ມາຍາ” ອຸບາຍອັນເນື່ອງດ້ວຍພຣະວິຩṇu ດ້ວຍ।

Verse 11

तत्र ब्रह्मा च रुद्राश्च स्कन्देन्द्रो समुरुद्गणाः ॥ आदित्या वसवो वायुरश्विनौ च महौजसम् ॥

ທີ່ນັ້ນມີພຣະພຣະຫມາ ແລະຫມູ່ຣຸດຣະ, ມີສະກັນດະ ແລະພຣະອິນທຣາພ້ອມກອງມະຣຸດ; ມີອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ວາຍຸ ແລະອັສວິນຄູ່—ຜູ້ມີສະຫວ່າງໄສອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 12

सोमो बृहस्पतिश्चैव ये चान्ये वै दिवौकसः ॥ तेषां चैवार्गलं दत्त्वा चक्रं गृह्य महौजसम् ॥

ມີໂສມະ ແລະພຣະບຣິຫັສປະຕິ ພ້ອມທັງຜູ້ຢູ່ສະຫວັນອື່ນໆ; ຂ້າໄດ້ມອບ “ອາຣກະລາ” ເປັນເຄື່ອງກັ້ນປ້ອງກັນ (ດັ່ງກອນ/ສະກັດ) ແລ້ວຈຶ່ງຍົກຖືຈັກຣະອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 13

शतकोटिसहस्राणि शीघ्रमेव निपातितम् ॥ ततश्च देवताः सर्वास्तुष्यमाणा इतस्ततः ॥

“ຮ້ອຍໂກຕິແຫ່ງພັນ” ຖືກທຳໃຫ້ລົ້ມລົງຢ່າງວ່ອງໄວ; ແລ້ວເທວະທັງປວງກໍພໍໃຈ ເຄື່ອນໄປມາທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້।

Verse 14

एवं लोहर्गलं नाम क्षेत्रं चैव मया कृतम् ॥ ततो देवासुरे युद्धे हत्वा त्रिदशकण्टकान् ॥

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງເຂດສັກສິດຊື່ “ໂລຫາຣກະລາ” ໄວ້. ຕໍ່ມາໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະແລະອະສຸຣະ ຂ້າໄດ້ປະຫານສັດຕູຜູ້ເປັນດັ່ງໜາມຂອງຕຣິດະສະ (ເທວະສາມສິບ) ແລ້ວ (ເລື່ອງຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່)។

Verse 15

तेषां संस्थापनं तत्र कृतं चैव महौजसाम् ॥ यो मां पश्यति तत्रस्थं प्रयत्नेन कदाचन

ທີ່ນັ້ນ ການສະຖາປະນາຂອງຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຖືກກະທຳຢ່າງແນ່ນອນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອໃດກໍຕາມ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—

Verse 16

सोऽपि भागवतो भूमे भवत्येव सुनिष्ठितः ॥ तस्मिन्कुण्डे तु सुश्रोणि यः स्नाति नियतो नरः

—ຜູ້ນັ້ນກໍຈະເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະພະຄະວານ ໂອ ແມ່ທຣະນີ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ແລະ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຊາຍຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນກຸນດະນັ້ນດ້ວຍຄວາມສຳລວມ—

Verse 17

उपोष्य च त्रिरात्रं तु विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ततः स्वर्गसहस्रेषु मोदते नात्र संशयः

ແລະເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະສາມຄືນ ຕາມກຳມະວິທີທີ່ວິທີກຳນົດໄວ້ ແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນລາວຈະເສີນສຸກໃນສະຫວັນນັບພັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ

Verse 18

अथात्र मुञ्चते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥ सर्वान्स्वर्गान्परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते

ຕໍ່ມາ ຢູ່ນີ້ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໜ້າທີ່ກຳມະຂອງຕົນ ຈະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ; ລະທິ້ງສະຫວັນທັງປວງ ແລ້ວເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 19

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मासेन विधिना मम ॥ बलिः प्रदीयते तत्र सर्वकामविशोधनः

ໃນເດືອນທີ່ກຳນົດ ໃນວັນດວາດະຊີຄັ້ງທີ່ຊາວສີ່ ຕາມພິທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳນົດ ມີການຖວາຍບະລິຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ອັນກ່າວກັນວ່າຊຳລະຄວາມປາຖະໜາທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 20

अश्वो मे कल्पितस्तत्र सर्वरत्नविभूषितः ॥ श्वेतः कुमुदवर्णाभः शङ्खकुन्दसमप्रभः

ທີ່ນັ້ນ ມີມ້າສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າຖືກສ້າງຂຶ້ນ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທຸກປະເພດ—ຂາວຜ່ອງ ມີສີດຸດດອກກຸມຸດ (ບົວນ້ໍາ) ແລະສ່ອງປະກາຍເທົ່າກັບສັງຂ໌ ແລະດອກກຸນດ (ມະລິ)។

Verse 21

मार्गणा मे धनुस्तत्र अक्षसूत्रं कमण्डलुः ॥ आसनं विततं दिव्यं दीयतेऽश्वोपरि स्थिरम्

ທີ່ນັ້ນ ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ ມີລູກທະນູແລະຄັນທະນູ, ອັກສະສູດຣະ (ສາຍປະຄໍາ/ມາລາ) ແລະກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ໍາ); ພ້ອມທັງອາສະນະທິບອັນກວ້າງຖືກຈັດໃຫ້ ຕັ້ງຢູ່ເໝາະແນ່ນອນເທິງຫຼັງມ້າ।

Verse 22

श्वेतपर्वतमारोह्य पतमानः कुरून् बहून् ॥ पतितस्तत्र दृश्येत क्षतं तत्र न दृश्यते

ເມື່ອຂຶ້ນໄປເທິງພູຂາວ ແລ້ວຕົກຜ່ານຫຼາຍ «ກຸຣຸ» (ໜ່ວຍວັດໄລຍະ) ກໍອາດເຫັນວ່າລາວຕົກຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແຕ່ບໍ່ເຫັນບາດແຜ ຫຼືຄວາມເຈັບຊໍາໃດໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເລີຍ।

Verse 23

अनेकान्येव रूपाणि पातयित्वा नभस्तलात् ॥ शान्तो दान्तः परिक्लिष्टः स चाश्वो दिवि वर्तते

ເມື່ອໄດ້ໂຍນຮູບອື່ນໆອີກຫຼາຍອອກຈາກພື້ນຟ້າແລ້ວ ມ້ານັ້ນ—ສະງົບ ສໍາລວມຕົນ ແລະເມື່ອຍລ້າ—ດໍາລົງຢູ່ໃນສະຫວັນ

Verse 24

सूत उवाच ॥ ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मपुत्रो महामुनिः ॥ विस्मयं परमं प्राप्तो विष्णुमायोपबृंहितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງແຜ່ນດິນ ມະຫາມຸນີ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ບັນລຸຄວາມພິສວົງສູງສຸດ—ປະສົບການນັ້ນຖືກເພີ່ມພູນໂດຍມາຍາຂອງພຣະວິສະນຸ

Verse 25

ततः स विस्मयाविष्टो ब्रह्मपुत्रो महामतिः ॥ सनत्कुमारो भगवान् पुनरेवमभाषत

ຕໍ່ມາ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຖືກຄວາມພິສົງຄອບງຳ—ພຣະພະຄະວານ ສະນັດກຸມາຣ—ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງດັ່ງນີ້।

Verse 26

सनत्कुमार उवाच ॥ धन्यासि देवि सुश्रॊणि सुपुण्यासि वरानने ॥ देवि यल्लोकनाथस्य साक्षाद्दर्शनमागता

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ; ເພາະເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງເພື່ອໄດ້ຮັບທັດສະນະໂດຍກົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ.”

Verse 27

पद्मपत्रविशालाक्षो यत्त्वया परिभाषितः ॥ तेनोक्तं शंस सकलं सर्वेषां सुखवर्धनम्

“ພຣະອົງຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງດັ່ງໃບບົວ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວສົນທະນາ—ຈົ່ງປະກາດໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກຢ່າງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວ; ເພາະມັນເພີ່ມພູນຄວາມສຸກແກ່ທຸກຜູ້.”

Verse 28

ततः स पुण्डरीकाक्षः किमाचष्ट ततः परम् ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन सर्वभागवतप्रियः

ແລ້ວ ພຣະປຸນຑຣີກາກສະ (ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ) ໄດ້ເລົ່າຕໍ່ໄປຢ່າງໃດ? ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກພັກຕະທັງປວງ ແລະຕັດຕາມພິທີວິທີທີ່ກຳນົດໂດຍການປະພຶດກຳຕາມກົດລະບຽບ।

Verse 29

(सूत उवाच) ॥ तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुमारस्य महौजसः ॥ उवाच मधुरं वाक्यमाभाष्य ब्रह्मणः सुतम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງກຸມາຣຜູ້ມີຣັດສະມີນັ້ນແລ້ວ, ລາວໄດ້ເອີ້ນຫາບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນອ່ອນຫວານ।

Verse 30

शृणु वत्स जगन्नाथो यथा मामाह चोदितः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ एवं तत्रैव कर्माणि क्रियन्ते विधिपूर्वकम्

ຈົ່ງຟັງເດີ ລູກຮັກ; ດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນ ໄດ້ຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ. ພຣະສີວຣາຫະຕັດວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພິທີກຳແລະກຳກິດ ຖືກປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 31

शोधकानि च पापानां मृदूनि च शुभानि च ॥ अश्वानां तत्कुलीनानामावहन्ति सुमध्यमे

ເຂົາເຈົ້ານຳມ້າຈາກຕະກູນອັນສູງສົ່ງນັ້ນມາຖວາຍ, ໂອ ຜູ້ມີແອວງາມ—ເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ຊຳລະບາບ ອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄຸນ।

Verse 32

नान्यं वहन्ति ते चाश्वा मम वाहा दुरत्ययाः ॥ कुण्डं पञ्चसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम

ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ບັນທຸກຜູ້ອື່ນ; ມັນເປັນພາຫະນະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຍາກຈະເອົາຊະນະ. ມີສະລະນ້ຳຊື່ ‘ປັນຈະສະຣະ’—ເປັນເຂດສັກສິດລັບ ແລະສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 33

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र शङ्खवर्णा मनोजवाः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत चतुर्भक्तोषितो नरः

ທີ່ນີ້ມີນ້ຳຕົກ 4 ສາຍ—ຂາວດັ່ງຫອຍສັງຂ໌ ແລະໄວດັ່ງຄວາມຄິດ. ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຜູ້ພໍໃຈດ້ວຍອາຫານ 4 ມື້ (ມີວິໄນແລະພອດປານ) ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະ।

Verse 34

लोकं चैत्राङ्गदं गत्वा गन्धर्वैः सह मोदते ॥ अथ चेन्मुञ्चते प्राणांस्तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ເມື່ອໄປເຖິງໂລກທີ່ຊື່ ‘ໄຈຕຣາງຄະດ’ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບເຫຼົ່າຄັນທັຣວະ. ແລະຖ້າລາວປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດໃນເຂດສັກສິດສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ…

Verse 35

गन्धर्वलोकमुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ ततो नारदकुण्डे तु मम क्षेत्रे परे महत्

ເມື່ອລະທິ້ງໂລກຄັນທະວະ (Gandharva-loka) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ນາຣະດະກຸນດະ (Nārada-kuṇḍa) ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດແລະຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຮົາ (ພຶງປະກອບພິທີ).

Verse 36

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र तालवृक्षसमोपमाः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकभक्तोषितो नरः

ທີ່ນີ້ມີນ້ຳຕົກຫ້າສາຍ ສູງດັ່ງຕົ້ນຕານ. ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນພຶງອາບນ້ຳຊຳລະ ໂດຍຮັກສາວິນັຍການກິນອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວ (ຕໍ່ວັນ).

Verse 37

प्रमुच्य नारदं दिव्यं मम लोकं च गच्छति ॥ ततो वसिष्ठकुण्डं तु तस्मिन्क्षेत्रं परं मम

ເມື່ອໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ (ຈາກຜົນກຳ) ທີ່ນາຣະດະກຸນດະອັນທິບຍ໌ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ວະສິດຖະກຸນດະ; ໃນນັ້ນມີເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ.

Verse 38

धाराः पतन्ति तिस्रस्तु न स्थूला नाति वै कृशाः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्च कालोषितो नरः

ທີ່ນັ້ນມີນ້ຳຕົກສາມສາຍ—ບໍ່ໜາເກີນ ແລະບໍ່ບາງເກີນ. ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນພຶງປະກອບອະພິເສກ (abhiṣeka) ໂດຍຮັກສາວິນັຍປັນຈະກາລ (pañca-kāla) ຫ້າເວລາ.

Verse 39

वासिष्ठं लोकमासाद्य मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥ वासिष्ठं लोकमुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ पञ्चकुण्डेति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ເມື່ອເຖິງໂລກຂອງວະສິດຖະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຕັ້ງມັ່ນໃນພິທີກຳຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມປ່ອຍປຣານ (prāṇa) ຢູ່ທີ່ນີ້. ເມື່ອລະທິ້ງວະສິດຖະໂລກແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ຕໍ່ໄປແມ່ນສະຖານທີ່ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ປັນຈະກຸນດະ’ (Pañcakuṇḍa) ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ.

Verse 40

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र हिमकूटविनिःसृताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः

ຢູ່ບ່ອນນີ້ ມີສາຍນ້ຳຫ້າສາຍຕົກລົງ ອອກມາຈາກຮິມະກູດ. ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນພຶງເຮັດພິທີອະພິເສກ ຫຼັງຈາກຖືວັດປັນຈະການແລ້ວ

Verse 41

स तत्र गच्छेद्वै भूमे यत्र पञ्चशिखो मुनिः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम भक्तो जितेन्द्रियः

ເຂົາພຶງໄປແທ້ໆ ໄປຫາສະຖານທີ່ໃນໂລກທີ່ມຸນີປັນຈະສິຂະຢູ່. ແລ້ວທີ່ນີ້ ສາວົກຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ—ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີ—ຍ່ອມປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ

Verse 42

पञ्चचूडं समुत्सृज्य स याति परमां गतिम् ॥ सप्तर्षिकुण्डं विख्यातमस्मिन्क्षेत्रे परे मम

ເມື່ອລະຈາກປັນຈະຈູດແລ້ວ ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ. (ຕໍ່ໄປ) ຄື ສັບຕະຣິສິ-ກຸນດະ ອັນມີຊື່ສຽງ ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົານີ້

Verse 43

सप्त धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वतस्थिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत सप्तभक्तोषितो नरः

ຢູ່ບ່ອນນີ້ ມີສາຍນ້ຳເຈັດສາຍຕົກລົງ ຕັ້ງຢູ່ເທິງພູຮິມະວັດ. ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນພຶງເຮັດພິທີອະພິເສກ ຫຼັງຈາກຖືວັດສັບຕະພັກຕະ (ອາຫານເຈັດສ່ວນ) ແລ້ວ

Verse 44

मोदते ऋषिलोकेषु ऋषिकन्याभिसंवृतः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्रागलोभविवर्जितः

ເຂົາຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກຂອງຣິສິ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍທິດາແຫ່ງຣິສິ. ແລ້ວທີ່ນີ້ ເມື່ອປາສຈາກຣາຄະແລະໂລພະ ເຂົາຍ່ອມປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ

Verse 45

तत्र धारा पतत्येका शरभङ्गश्रिता नदी ॥ स्नानं यस्तत्र कुर्वीत षष्ठभक्तोषितो नरः

ທີ່ນັ້ນມີທາຣາສາຍດຽວຕົກລົງ—ເປັນແມ່ນ້ຳທີ່ສຳພັນກັບ ສະຣະພັງຄະ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືວັດ ṣaṣṭha-bhakta (ອົດ/ຈຳກັດອາຫານຕາມລະບຽບ) ແລ້ວ,

Verse 46

मोदते तस्य लोकेषु ऋषिकन्याप्रमोदितः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान् सर्वसङ्गविवर्जितः

—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍໄດ້ຮັບຄວາມຍິນດີຈາກບຸດສາວແຫ່ງລິສີ (ṛṣi-kanyā). ແລ້ວທີ່ນີ້ເອງ ຜູ້ນັ້ນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ໂດຍປາສຈາກຄວາມຜູກພັນທັງປວງ.

Verse 47

शरभङ्गं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ कुण्डमग्निसरो नाम सर्वमायाभिसंवृतम्

ເມື່ອລະທິ້ງສະຣະພັງຄະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ. ມີສະຫຼອງນ້ຳຊື່ ‘ອັກນິສາຣະ’ ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍມາຍາທັງໝົດ.

Verse 48

भूमिं नीत्वा जलं तत्र तिष्ठत्येव वरानने ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत चाष्टकालोषितो नरः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອນຳນ້ຳຂຶ້ນມາສູ່ພື້ນດິນແລ້ວ ນ້ຳນັ້ນກໍຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່າເດີມ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ. ຜູ້ໃດທີ່ຖືກຳນົດແປດການ (cāṣṭa-kāla) ຄວນອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 49

गच्छत्यङ्गिरसो लोकं सुखभागी न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपरायणः

ຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ໂລກຂອງອັງຄິຣະສ ເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນຄວາມສຸກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລ້ວທີ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ໂດຍອຸທິດຕົນໃນກຳມະ (karman) ທີ່ເຮົາກຳນົດໄວ້.

Verse 50

अग्निलोकं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ कुण्डं बृहस्पतेर्भूमे सर्ववेदोदकाश्रितम्

ເມື່ອລະທິ້ງໂລກຂອງອັກນີແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ມີສະລະຂອງພຶຫັດສະປະຕິ ອາໄສນ້ຳແຫ່ງພຣະເວດທັງປວງ

Verse 51

धारा चैका पतत्यत्र हिमकूटसमाश्रिता ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः

ແລະທີ່ນີ້ມີທາຣາພຽງສາຍດຽວຕົກລົງ ອັນສຳພັນກັບຫິມະກູດ. ຜູ້ຊາຍຜູ້ຢູ່ຄົບກຳນົດ ṣaṣṭha-kāla ພຶງອາບນ້ຳບູຊາທີ່ນັ້ນ

Verse 52

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोदितः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं समाश्रितः

ໄປຮອດໂລກຂອງພຶຫັດສະປະຕິ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຈາກທິດາແຫ່ງມຸນີ ແລ້ວຕໍ່ມາທີ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ໂດຍອາໄສເປັນທີ່ພຶ່ງໃນໂລກຂອງເຮົາ

Verse 53

सोऽपि याति परां सिद्धिं समुत्सृज्य बृहस्पतिम् ॥ वैश्वानरस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम

ຜູ້ນັ້ນກໍບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ໂດຍລະພຶຫັດສະປະຕິໄວ້. ແຕ່ສະລະຂອງໄວສະວານະຣະ ແມ່ນເຂດສັກສິດອັນລຶກລັບ—ເປັນດິນແດນສູງສຸດຂອງເຮົາ

Verse 54

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोहितः ॥ वैश्वानरेषु लोकेषु मोदते नात्र संशयः

ໄປຮອດໂລກຂອງພຶຫັດສະປະຕິ ແລ້ວຖືກທິດາແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍຊັກນຳໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກທັງຫຼາຍຂອງໄວສະວານະຣະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 55

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ वैश्वानरं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

ບັດນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມໃນທີ່ນີ້ທີ່ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ—ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ພິທີກຳທີ່ກຳນົດ—ເມື່ອອອກຈາກໂລກແຫ່ງໄວສວານະຣະ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 56

कार्त्तिकेयस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥ यत्र पञ्चदशा धाराः पतन्ति हिमपर्वतात्

ກຸນດະຂອງກາຣຕຕິເກຍ ແທ້ຈິງແມ່ນຕີຣຖະເຂດອັນລັບ—ເປັນແດນສັກສິດສູງສຸດຂອງເຮົາ—ທີ່ຊຶ່ງມີທາຣານ້ຳ 15 ສາຍຕົກລົງຈາກພູຫິມາລະຍະ

Verse 57

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥ कुमारं पश्यति व्यक्तं षण्मुखं शुभदर्शनम्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຜູ້ຢູ່ປະພຶດພິທີຄົບຫົກການ ພຶງກະທຳການອາບນ້ຳສັກສິດ; ເຂົາຈະເຫັນກຸມາຣະປາກົດຊັດ—ຜູ້ມີຫົກໜ້າ ເປັນມງຄົນແກ່ການເຫັນ

Verse 58

अथात्र मुंचते प्राणान्कृत्वा चान्द्रायणं शुचिः ॥ कार्त्तिकेयं समुत्सृज्य मोदते मम मण्डले

ບັດນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມໃນທີ່ນີ້ທີ່ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ—ຜູ້ບໍລິສຸດ ຫຼັງຈາກປະພຶດພຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ—ເມື່ອລະຈາກມັນດະລະຂອງກາຣຕຕິເກຍ ຍ່ອມຊື່ນບານໃນມັນດະລະຂອງເຮົາ

Verse 59

उमाकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ सा गौरी यत्र चोत्पन्ना महादेववराङ्गना

ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ອຸມາ-ກຸນດະ’ ບ່ອນທີ່ ເທວີໂກຣີ ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ—ເປັນພຣະຊາຍາຜູ້ຖືກເລືອກຂອງມະຫາເທວະ

Verse 60

तत्र स्नानं तु कुर्वीत दशरात्रोषितो नरः ॥ गौरीं देवीं स पश्येत्तु तस्या लोके च मोदते

ທີ່ນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ພັກຄົບສິບຄືນ ພຶງອາບນ້ຳອັນສັກສິດ; ລາວໄດ້ເຫັນເທວີ ກໍຣີ ແລະຊື່ນບານໃນໂລກຂອງນາງ.

Verse 61

अथ प्राणान्प्रमुंचेत दशरात्रोषितो नरः ॥ उमालोकं समुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ພັກຄົບສິບຄືນ ອາດປ່ອຍວາງປຣານ; ອອກຈາກໂລກຂອງອຸມາ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 62

महेश्वरस्य वै कुण्डं यत्र चोद्वाहिताः उमा ॥ कादम्बैश्चक्रवाकैश्च हंससारससेवितम्

ແທ້ຈິງ ມີສະຫຼອງນ້ຳຂອງພຣະມະເຫສະວະ ທີ່ອຸມາໄດ້ຖືກອະພິເສກ; ສະຫຼອງນັ້ນມີນົກກາດັມບະ, ນົກຈັກຣະວາກະ, ແລະຫົງກັບນົກກະຣຽນມາອາໄສ.

Verse 63

तत्र स्नानं तु कुर्वीत द्वादशाहोषितो नरः ॥ मोदते रुद्रलोकेषु रुद्रकन्याभिरावृतः

ທີ່ນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ພັກຄົບສິບສອງວັນ ພຶງອາບນ້ຳອັນສັກສິດ; ລາວຊື່ນບານໃນໂລກທັງຫຼາຍຂອງຣຸດຣະ ໂດຍມີທິດາຂອງຣຸດຣະລ້ອມຮອບ.

Verse 64

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ रुद्रलोकं समुत्सृज्य मम लोकं च गच्छति

ບັດນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມໃນທີ່ນີ້ ທີ່ປ່ອຍວາງປຣານ ຫຼັງຈາກປະຕິບັດວັດຕະອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ອອກຈາກໂລກຂອງຣຸດຣະ ແລ້ວກໍໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍ.

Verse 65

प्रख्यातं ब्रह्मकुण्डं तु वेदा यत्र समुत्थिताः ॥ चतस्रो वेदधारास्तु पतन्ति च हिमालयात् ॥

ພຣະພຣົມກຸນຑະນັ້ນເປັນທີ່ໂດ່ງດັງ—ເປັນບ່ອນທີ່ກ່າວກັນວ່າ ພຣະເວດາໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ។ ຈາກຫິມາລະຍະມີທາຣາ 4 ສາຍໄຫຼລົງມາ ເອີ້ນວ່າ ‘ກະແສແຫ່ງເວດ’។

Verse 66

ततः पूर्वेण पार्श्वेन समा धारा पतेच्छुभा ॥ उच्चा च रमणीया च पाण्डरोदकशोभिता ॥

ຕໍ່ມາ ທາງດ້ານຕາເວັນອອກ ມີທາຣາອັນເປັນມງຄົນສາຍໜຶ່ງໄຫຼລົງ—ໄຫຼຢ່າງຮາບພຽງ ສູງສົ່ງ ແລະນ່າຊົມ ງາມດ້ວຍນ້ຳໃສສີອ່ອນ।

Verse 67

अथ पश्चिमपार्श्वेन यजुर्वेदेन संयुता ॥ अथ दक्षिणपार्श्वेन चाथर्वणसमन्विता ॥

ບັດນີ້ ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກ ມີທາຣາທີ່ສຳພັນກັບຍະຊຸຣເວດ; ແລະທາງດ້ານໃຕ້ ມີທາຣາອື່ນທີ່ປະກອບດ້ວຍປະເພນີອະຖັຣວະ।

Verse 68

एका धारा पतत्यत्र इन्द्रगोपकसन्निभा ॥ यस्तत्र कुरुते स्नानं सप्तरात्रोषितो नरः ॥

ທີ່ນີ້ມີທາຣາສາຍໜຶ່ງໄຫຼລົງ ຄ້າຍອິນທຣະໂຄປະກະ (ແມງສີແດງສົດ)। ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ 7 ຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳ,

Verse 69

ब्रह्मलोकं समासाद्य ब्रह्मणा सह मोदते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणानहङ्कारविवर्जितः ॥

ເມື່ອໄດ້ເຖິງພຣະພຣົມໂລກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານກັບພຣະພຣົມາ. ຕໍ່ມາ ທີ່ນີ້ ເມື່ອປາສຈາກອະຫັງກາຣ ກໍລະປ່ອຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງຕົນ।

Verse 70

पुनरस्योत्तरे पार्श्वे सुवर्णसदृशोपमा ॥ ऋग्वेदः पतते धारा प्रसन्ना विमलोदका ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ທາງດ້ານເໜືອຂອງມັນ ມີສາຍນ້ຳໄຫຼລົງມາ ງາມດັ່ງຄຳ: ແມ່ນສາຍນ້ຳແຫ່ງຣິກເວດ ສະງົບ ແລະນ້ຳບໍລິສຸດໃສສະອາດ।

Verse 71

ब्रह्मलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ गुह्याख्याने महाभागे क्षेत्रे लोहर्गले मम ॥

ເມື່ອລະທິ້ງພຣະພຣົມໂລກແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ນີ້ຢູ່ໃນ ‘ກຸຫຍາຂະຍານ’ ໃນກຩେຕຣະອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ຊື່ ໂລຫາຣກະລະ।

Verse 72

न तस्य कर्म विद्येत स एवमपि संस्थितः ॥ आख्यानानां महाख्यानं धर्माणां धर्म उत्तमः ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີກັມມະທີ່ຜູກມັດເຫຼືອຢູ່—ເມື່ອຕັ້ງມັ່ນດັ່ງນີ້. ນີ້ແມ່ນມະຫາອາຂະຍານໃນບັນດາອາຂະຍານ ແລະເປັນທັມມະສູງສຸດໃນບັນດາທັມມະທັງປວງ।

Verse 73

पवित्राणां पवित्रं तु न देयं यस्य कस्यचित् ॥ ये पठंति महाभागे स्थिताः शृण्वन्ति मत्पथे ॥

ນີ້ແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດອັນສູງສຸດໃນບັນດາສິ່ງທີ່ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ບໍ່ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້. ຜູ້ໃດສະທາຍາຍມັນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ແລະຜູ້ໃດຕັ້ງມັ່ນຖືກຕ້ອງແລ້ວຟັງຢູ່ໃນມາຣຄາຂອງເຮົາ—

Verse 74

तारितानि कुलानि स्युरुभयत्र दशापि च ॥ एतन्मरणकाले तु न कदाचित्तु विस्मरेत् ॥

ຕະກູນຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກກ່າວວ່າ ຖືກນໍາຂ້າມພົ້ນໄພໃນທັງສອງພາກ ແມ່ນແຕ່ສິບຊົ່ວຄົນ. ແລະໃນເວລາໃກ້ມໍລະນະ ບໍ່ຄວນລືມສິ່ງນີ້ເລີຍ।

Verse 75

यदीच्छेत्पराम् सिद्धिं सर्वसंसारमोक्षणीम् ॥ एतत्ते कथितं भद्रे लोहाङ्गलमनुत्तमम् ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາສິດທິອັນສູງສຸດທີ່ປົດປ່ອຍຈາກສັງສາຣະທັງປວງ—ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງ ‘ໂລຫາງກະລະ’ ອັນຍອດຢິ່ງ.

Verse 76

माहात्म्यं पद्मपत्राक्षि गुह्यं यच्च महौजसम् ॥ माङ्गल्यं च पवित्रं च मम भक्तसुखावहम् ॥

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດຸຈໃບບົວ, ມະຫາຕະມະຍະນີ້ເປັນຄວາມລັບແລະມີອານຸພາບໃຫຍ່; ເປັນມົງຄຸນ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ນໍາສຸກສະຫວັດດີມາແກ່ພວກພັກຕະຂອງເຮົາ.

Verse 77

तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे उदीचीं दिशमाश्रितः ॥ हिरण्यप्रतिमां कृत्वा जातरूपां न संशयः ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຮົາພໍານັກໂດຍອາໄສທິດເໜືອ; ແລະໄດ້ປັ້ນຮູບບູຊາເປັນຄໍາ—ເປັນຄໍາແທ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 78

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि यत्र तत्परमद्भुतम् ॥ लोकविस्मापनार्थाय मया तत्र च यत्कृतम् ॥

ແລະເຮົາຈະບອກເຈົ້າຕໍ່ອີກ—ວ່າອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນັ້ນຢູ່ທີ່ໃດ; ແລະສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກະທໍາຢູ່ນັ້ນເພື່ອໃຫ້ໂລກພິສວງ.

Verse 79

यथा यथा वदसि च धर्मसंहितं गुह्यं परं देववरप्रणीतम् ॥ गुणोत्तमं कारणसम्प्रयुक्तं तथा तथा भावयसि मनो मम ॥

ໃນທຸກວິທີທີ່ເຈົ້າກ່າວສັງຫິຕາແຫ່ງທຳນີ້—ອັນລັບ ອັນສູງສຸດ ແລະຖືກປະພັນໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດ—ເລິດດ້ວຍຄຸນຄ່າ ແລະຜູກພັນກັບເຫດປັດໃຈອັນຖືກຕ້ອງ; ຕາມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຍ່ອມຫຼໍ່ຫຼອມແລະຍົກຈິດໃຈຂອງເຮົາໃຫ້ສູງຂຶ້ນ.

Verse 80

देवर्षिनारदं पश्येन्मोदते तेन वै समम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम गुह्यविनिश्चितः ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມປິຕິຍິນດີເທົ່າທຽມກັບທ່ານ; ແລ້ວຢູ່ທີ່ນີ້ເອງຈຶ່ງສະລະລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ—ນີ້ແມ່ນມະຕິລັບຂອງເຮົາ.

Verse 81

सप्तर्षीन् स समुत्सृज्य मोदते मम संस्थितः ॥ शरभङ्गस्य कुण्डं वै क्षेत्रे गुह्यं परे मम ॥

ເມື່ອເຂົາກ້າວລ່ວງແມ່ນແຕ່ສັບຕະຣິສີ ແລ້ວ ກໍປິຕິຍິນດີ ດ້ວຍການຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນເຮົາ. ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດແລະລັບຂອງເຮົາ ມີສະລະກຸນຑະຂອງ ຊະຣະພັງຄະ ຢູ່ແທ້.

Verse 82

धारा चैका पतत्यत्र दृश्यते हिमसंश्रयात् ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठभक्तोषितो नरः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳພຽງສາຍດຽວຕົກລົງ ເຫັນໄດ້ເນື່ອງຈາກອາໄສຫິມະ. ທີ່ນັ້ນບຸກຄົນພຶງກະທຳອະພິເສກສົງນ້ຳ ໂດຍດຳລົງວັດ ‘ກິນອາຫານໃນວັນທີຫົກ’.

Verse 83

तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वताश्रिताः ॥ स्थूलाश्च रमणीयाश्च न ह्रस्वाश्चातिनिर्मलाः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳສາມສາຍຕົກລົງ ອາໄສພູເຂົາຫິມະວັດ. ມັນກວ້າງແລະງາມ—ບໍ່ນ້ອຍ ແລະໃສບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 84

सिद्धिकामेन मर्त्येन गन्तव्यं नात्र संशयः ॥ समन्तात्पञ्चविंशति योजनानि वरानने ॥

ມະນຸດຜູ້ປາຖະໜາສິດທິ ຈຳເປັນຕ້ອງໄປຢ້ຽມຢາມທີ່ນີ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ເຂດສັກສິດນີ້ແຜ່ກວ້າງໄປທຸກທິດທາງ ເຖິງຊາຍແດນ 25 ໂຢຊະນາ.