Adhyaya 136: A Sūtra-like Manual of Expiations for Ritual Transgressions

Verse 1

अथ प्रायश्चित्तकर्मसूत्रम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ दीपं स्पृष्ट्वा तु यो देवि मम कर्माणि कारयेत् ॥ तस्यापराधाद्वै भूमे पापं प्राप्नोति मानवः

ບັດນີ້ເລີ່ມຕົ້ນສູດວ່າດ້ວຍກຳແຫ່ງການແກ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດ). ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ເທວີ, ຖ້າຜູ້ໃດແຕະຕ້ອງປະທີບແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີກຳຂອງເຮົາ, ເນື່ອງຈາກອາບັດນັ້ນ, ໂອ ແຜ່ນດິນ, ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບບາບ’

Verse 2

तच्छृणुष्व महाभागे कथ्यमानं मया अनघे ॥ जायते षष्टिवर्षाणि कुष्ठी गात्रपरिप्लुतः

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຕາມທີ່ເຮົາກ່າວ: ຄົນໜຶ່ງຈະເກີດເປັນໂລກເຮື້ອນ ນານເຖິງ 60 ປີ ໂດຍກາຍຖືກໂລກນັ້ນຄອບງຳທົ່ວ

Verse 3

चाण्डालस्य गृहे तत्र एवमेतन्न संशयः ॥ एवं भुक्त्वा तु तत्कर्म मम क्षेत्रे मृतो यदि

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃນເຮືອນຂອງຈັນດາລາ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຖ້າຫາກຫຼັງຈາກຮັບຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນແລ້ວ ຕາຍໃນເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ ກໍ…

Verse 4

मद्भक्तश्चैव जायेत शुद्धे भागवते गृहे ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि दीपस्य स्पर्शनाद्भुवि

ແລ້ວແທ້ໆ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນພະພັກຕະຂອງເຮົາ ໃນເຮືອນອັນບໍລິສຸດຂອງຜູ້ເປັນພາກະວະຕະ. ເຮົາຈະອະທິບາຍປຣາຍັດຈິຕຕະໃນໂລກ ສໍາລັບການແຕະຕ້ອງປະທີບ.

Verse 5

तरन्ति मनुजा येन कष्टं चाण्डालयोनिषु ॥ यस्य कस्यापि मासस्य शुक्लपक्षे च द्वादशी

ໂດຍສິ່ງນີ້ ມະນຸດທັງຫຼາຍຍ່ອມຂ້າມພົ້ນຄວາມລໍາບາກແຫ່ງການເກີດໃນກໍາເນີດຈັນດາລະ. ໃນວັນດວາດະສີ ແຫ່ງສຸກລະປັກສະ ຂອງເດືອນໃດກໍຕາມ…

Verse 6

चतुर्थभक्तमाहारमाकाशशयने स्वपेत् ॥ दीपं दत्त्वापराधाद्वै तरन्ति मनुजा भुवि

ພຶງຮັບອາຫານແຕ່ພຽງ «ພັກຕະຄັ້ງທີ່ສີ່» (ໝາຍເຖິງການຫຼຸດຈໍານວນຄັ້ງ) ແລະນອນໃນທີ່ໂລ່ງໃຕ້ຟ້າ. ໂດຍການຖວາຍປະທີບ ມະນຸດໃນໂລກຍ່ອມຂ້າມພົ້ນອາປະຣາດນັ້ນ

Verse 7

शुचिर्भूत्वा यथान्यायं मम कर्मपथे स्थितः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे स्पर्शने दीपकस्य तु

ເມື່ອເຮັດຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງຢູ່ຕາມຫຼັກທີ່ຖືກຕ້ອງໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງກຳພິທີຂອງເຮົາ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດ—ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ກ່ຽວກັບການແຕະປະທີບ

Verse 8

संसारशोधनं चैव यत्कृत्वा लभते शुभम् ॥ श्मशानं यो नरो गत्वा अस्नात्वैव तु मां स्पृशेत्

ແລະນີ້ກໍເປັນການຊໍາລະຄວາມເປື້ອນແຫ່ງສັງສາຣະ; ຜູ້ໃດກະທໍາແລ້ວຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸພະມົງຄຸນ. ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງໄປຫາສະມະຊານ (ປ່າຊ້າ) ແລ້ວແຕະຕ້ອງເຮົາໂດຍບໍ່ໄດ້ອາບນ້ໍາ…

Verse 9

मम दोषापराधस्य शृणु तत्त्वेन यत्फलम् ॥ जम्बुको जायते भूमौ वर्षाणां नव पञ्च च ॥

ຈົ່ງຟັງຜົນແທ້ຈິງແຫ່ງຄວາມຜິດແລະການລ່ວງເກີນຂອງຂ້າ: ຜູ້ໜຶ່ງເກີດໃນໂລກເປັນໝາປ່າ (jackal) ເປັນເວລາ 9 ແລະ 5 ປີ ຄື 14 ປີ.

Verse 10

पिशाचो जायते तत्र वर्षाणि नव पञ्च च ॥ ततस्तु कुणपोच्छिष्टं त्रिंशद्वर्षाणि खादति ॥

ທີ່ນັ້ນຜູ້ໜຶ່ງເກີດເປັນປິສາຈະ (piśāca) ເປັນເວລາ 9 ແລະ 5 ປີ ຄື 14 ປີ; ຫຼັງຈາກນັ້ນກິນເສດຊາກສົບເປັນເວລາ 30 ປີ.

Verse 11

ततो नारायणाच्छ्रुत्वा धरणी वाक्यमब्रवीत् ॥ एतन्मे परमं गुह्यं लोकनाथ जनार्दन ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ແລ້ວ ທະຣະນີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລັບສູງສຸດສໍາລັບຂ້າ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ໂອ ຈະນາຣະດະນ (Janārdana).”

Verse 12

परं कौतूहलं देव निखिलं वक्तुमर्हसि ॥ श्मशानं पुण्डरीकाक्ष ईश्वरेण प्रशंसितम् ॥

ໂອ ເທວະ ພຣະອົງຄວນອະທິບາຍເລື່ອງນີ້ທັງໝົດອັນເປັນຄວາມຢາກຮູ້ອັນເລິກຊຶ້ງ: ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ, ສະມະຊານະ (ປ່າຊ້າ/ສະຖານທີ່ເຜົາສົບ) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໂດຍ ອີສະວະຣະ (Īśvara).

Verse 13

किं त्वत्र त्रिगुणं देव पवित्रे शिवभाषिते ॥ स तव रमते नित्यं भगवान्स्तु महामतिः ॥

ແຕ່ໂອ ເທວະ ໃນເລື່ອງອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນີ້ທີ່ພຣະສິວະໄດ້ກ່າວໄວ້ ດ້ານສາມປະການອັນເກີ່ຍວກັບຕຣິຄຸນ (guṇa) ແມ່ນຫຍັງ? ເພາະພຣະພະຄະວານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງນັ້ນ ຊົມຊື່ນຢູ່ໃນສິ່ງນັ້ນເສມອ.

Verse 14

कपालं गृह्य देवोऽत्र दीप्तिमन्तं महौजसम् ॥ प्रशंसितं च रुद्रेण भवता किं विनिन्दितम् ॥

ໃນທີ່ນີ້ ເທວະໄດ້ຖືກະໂຫຼກ—ສະຫວ່າງໄສ ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່; ເມື່ອຣຸດຣະຍົກຍ້ອງແລ້ວ ເຈົ້າຈຶ່ງຕິຕຽນເພາະຫຍັງ?

Verse 15

श्मशानं पद्मपत्राक्ष रुद्रस्य च निशि प्रियम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि इदमाख्यानमुत्तमम् ॥

“ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດໃບບົວ ປ່າຊ້າກໍເປັນທີ່ຮັກຂອງຣຸດຣະໃນຍາມຄ່ຳຄືນດ້ວຍ.” ສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອັນປະເສີດນີ້ຈາກເຮົາ ດ້ວຍຄວາມຈິງແທ້.”

Verse 16

अद्यापि ते न जानन्ति ह्यनघे संहितव्रताः ॥ कृत्वा सुदुष्करं कर्म सर्वभूतपतिं हरिम् ॥

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍແລະວຣະຕະຢ່າງສຳລວມກໍຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ—ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດອັນຍາກຢິ່ງ—ເຖິງຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ.

Verse 17

हत्वा च बालान्वृद्धांश्च त्रिपुरे रूपिणीः स्त्रियः ॥ तेन पापेन सम्बद्धो न शक्नोति विचेष्टितुम् ॥

ແລະເມື່ອໄດ້ຂ້າເດັກນ້ອຍ ຄົນເຖົ້າ ແລະສະຕຣີຜູ້ມີຮູບງາມໃນຕຣິປຸຣາ ຖືກບາບນັ້ນຜູກມັດ ຈຶ່ງບໍ່ອາດກະທຳໄດ້ຢ່າງເສຣີ.

Verse 18

प्रणष्टमानसैश्वर्यो नष्टा माया च योगिनः ॥ विवर्णवदनो भूत्वा तिष्ठते स महेश्वरः ॥

ເມື່ອອຳນາດເຫນືອຈິດແລະອິດທິອຳນາດຂອງເຂົາພັງທະລາຍ ແລະມາຍາຂອງໂຍຄີກໍຖືກທຳລາຍ ມະເຫສະວະຣະນັ້ນຍັງຄົງຢືນຢູ່ ໂດຍມີໃບໜ້າຊີດເຜືອດ.

Verse 19

ततो ध्यातो मया देवि शङ्करः पुनरेष्यति ॥ यावत्पश्यामि तं देवं देवि दिव्येन चक्षुषा

ແລ້ວແຕ່ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເພ່ງສະມາທິວ່າ “ພຣະສັງກະຣະຈະກັບຄືນອີກ” ຈົນກວ່າ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນັ້ນດ້ວຍທິບພະຈັກສຸ।

Verse 20

नष्टं मायाबलं रुद्रं सर्वभूतमहेश्वरम् ॥ ततोऽहं तत्र गत्वा तु यष्टुकामं त्र्यम्बकम्

ຣຸດຣະ—ມະເຫສວະຣະແຫ່ງສັດທັງປວງ—ພະລັງມາຍາຂອງພຣະອົງຖືກລົບກວນຈົນເສື່ອມ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ເຂົ້າຫາພຣະຕຣະຍັມບະກະ ຜູ້ປາຖະໜາຈະປະກອບຍັດຍະ।

Verse 21

नष्टसंज्ञो हतज्ञानो नष्टयोगबलोऽबलः ॥ तत ईशो मया चोक्तो वाक्यमेवं सुखावहम्

ເມື່ອພຣະອົງຂາດສະຕິ ຄວາມຮູ້ຖືກທຳລາຍ ແລະພະລັງໂຍຄະສູນເສຍຈົນອ່ອນແອ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະອີສະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້ ອັນນຳຄວາມບັນເທົາ।

Verse 22

किमिदं तिष्ठसे रुद्र कश्मलेन समावृतः ॥ त्वं कर्त्ता च विकर्त्ता च विकाराकार एव च

ໂອ ຣຸດຣະ, ເຈົ້າຍືນຢູ່ແບບນີ້ເພາະຫຍັງ ໂດຍຖືກຄວາມຫຼົງສັບສົນປົກຄຸມ? ເຈົ້າເປັນທັງຜູ້ກະທຳ ແລະຜູ້ແປປ່ຽນ; ແທ້ຈິງເຈົ້າແມ່ນຮູບແລະໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມແປປ່ຽນ।

Verse 23

त्वं वैशाख्यं वियोगं च त्वं योनिस्त्वं परायणम् ॥ त्वमुग्रदेवदेवादिस्त्वं साम त्वं तथा दिशः

ເຈົ້າແມ່ນໄວສາຂະຍະ ແລະຄວາມພັດພາກ; ເຈົ້າແມ່ນໂຍນິ—ຄັນທີ່ເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດ—ແລະເຈົ້າແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ. ເຈົ້າແມ່ນອຸກຣະ ເປັນປະຖົມແຫ່ງເທວະແລະສັດທິບ; ເຈົ້າແມ່ນບົດສາມັນ ແລະເຈົ້າແມ່ນທິດທັງຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 24

किं न बुध्यति चात्मानं गणैः परिवृतो भवान् ॥ किमिदं देवदेवेश विवर्णः पृथुलोचनः

ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຕົນເອງບໍ, ແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກ gaṇa ຂອງເຈົ້າ? ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ນີ້ແມ່ນຫຍັງ—ເປັນຫຍັງສີກາຍຈຶ່ງຈາງ ແລະ ດວງຕາຈຶ່ງກວ້າງ?

Verse 25

तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यत्पृष्टोऽसि मया भवान् ॥ स्मर योगं च मायां च पश्य विष्णोर्महात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້າຕາມຄວາມຈິງແລະຕາມຕັດຕະວະ ໃນສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ຖາມເຈົ້າ. ຈົ່ງລະລຶກໂຍຄະ ແລະ ມາຍາ ແລ້ວຈົ່ງເບິ່ງໂຍຄະ-ສັກຕິ ແລະ ມາຍາ ຂອງພຣະວິສນຸຜູ້ມະຫາອາດມາ

Verse 26

तव चैव प्रियार्थाय येनाहमिह चागतः ॥ ततो मम वचः श्रुत्वा लब्धसंज्ञो महेश्वरः

ແລະແທ້ຈິງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ ຂ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້. ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ ພຣະມະເຫສວະຣະກໍໄດ້ຄືນສະຕິ

Verse 27

उवाच मधुरं वाक्यं पापसंतप्तलोचनः ॥ शृणु तत्त्वेन मे देव कोऽन्योऽप्येवं करिष्यति

ທ່ານໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຫວານ ດວງຕາຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງບາບ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວະ, ຄໍາຂອງຂ້າຕາມຄວາມຈິງ—ຜູ້ໃດອື່ນຈະເຮັດໄດ້ເຊັ່ນນີ້?”

Verse 28

लब्धो योगश्च साङ्ख्यं च जातोऽस्मि विगतज्वरः ॥ त्वत्प्रसादेन जातोऽस्मि पूर्णाम्बुरिव सागरः

ໂຍຄະ ແລະ ສາງຂະຍະ ໄດ້ກັບຄືນມາ ແລະ ຂ້າພົ້ນຈາກຄວາມຮ້ອນຮົ່ມດຸດໄຂ້. ໂດຍພຣະປະສາດຂອງເຈົ້າ ຂ້າເປັນດັ່ງມະຫາສະໝຸດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາ

Verse 29

अहं त्वां तु विजानामि मां त्वं जानासि माधव ॥ आवयोरन्तरं कोऽपि न पश्यति जनार्दन

“I indeed know you, and you know me, O Mādhava; no one perceives any separation between us, O Janārdana.”

Verse 30

ब्रह्माणं तु विजानाति नावयोरन्तरेण हि ॥ साधु विष्णो महाभाग सर्वमायाकरण्डक

“Indeed, (only) Brahmā knows (this truth), for there is truly no difference between us. Well said, O Viṣṇu, O greatly fortunate one—(you who are) the casket containing all māyā.”

Verse 31

एवं मह्यं हरो वाक्यमुक्त्वा भूतमहेश्वरः ॥ मुहूर्त्तं ध्यानमास्थाय पुनः प्रोवाच माधवि

“Having thus spoken these words to me, Hara—the great lord of beings—assumed meditation for a moment, and then spoke again, O Mādhavī.”

Verse 32

तव विष्णो प्रसादेन मया तत्त्रिपुरं हतम् ॥ निहता दानवास्तत्र गर्भिण्यश्च निपातिताः

“By your favor, O Viṣṇu, I struck down that Tripura; there the Dānavas were slain, and even pregnant women were felled.”

Verse 33

बालवृद्धा हतास्तत्र विस्फुरन्तो दिशो दश ॥ तस्य पापस्य दोषेण न शक्नोमि विचेष्टितुम्

“There, children and the aged were slain; the ten directions seem to quiver. Because of the fault of that sin, I am unable to act (properly).”

Verse 34

प्रणष्टयोगमायश्च नष्टैश्वर्यश्च माधव ॥ किं कर्त्तव्यं मया विष्णो पापावस्थेन सम्प्रति

ໂອ ມາທະວະ! ພະລັງຍະໂຍກະມາຍາຂອງຂ້າໄດ້ສູນສິ້ນ ແລະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງອິດທິອໍານາດກໍຫາຍໄປ. ໂອ ວິສນຸ! ໃນສະພາບທີ່ຖືກມົນທິນໂດຍບາບ ບັດນີ້ຂ້າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?

Verse 35

विष्णो तत्त्वेन मे ब्रूहि शोधनं पापनाशनम् ॥ येन वै कृतमात्रेण शुद्धो मुच्येत किल्बिषात्

ໂອ ວິສນຸ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຕອບຂ້າຕາມຄວາມຈິງ ເຖິງການຊໍາລະທີ່ທໍາລາຍບາບ; ຊຶ່ງເມື່ອເຮັດແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຜິດໄດ້

Verse 36

एवं चिन्तात्मनस्तस्य मया रुद्रस्य भाषितम् ॥ कपालमालां गृहीत्वा समलं गच्छ शङ्कर

ເມື່ອຣຸດຣະກໍາລັງຈົ່ມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ກ່າວກັບຣຸດຣະວ່າ: “ຈົ່ງຖືມາລາກະໂຫຼກ ແລ້ວໄປເຖີດ ໂອ ສັງກະຣະ ໄປຫາສະຖານທີ່ມົນທິນ”

Verse 37

कीदृशः समलो विष्णो यत्र गच्छामहे वयम् ॥ ततस्तस्य वचः श्रुत्वा शङ्करस्य महेश्वरि

“ໂອ ວິສນຸ! ສະຖານທີ່ມົນທິນນັ້ນເປັນແນວໃດ ທີ່ພວກເຮົາຈະໄປ?” ແລ້ວນັ້ນ ໂອ ມະເຫສະວະຣີ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງສັງກະຣະ…

Verse 38

तत्पापशोधनार्थाय मया वाक्यं प्रभाषितम् ॥ श्मशानं समलं रुद्र पूतिको व्रणगन्धिकः

ເພື່ອຊໍາລະບາບນັ້ນ ຂ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ປ່າຊ້າ (ສະມະຊານ) ເປັນມົນທິນ ໂອ ຣຸດຣະ—ສົກປົກ ເນ່າເຫັນ ແລະມີກິ່ນເໝັນຂອງບາດແຜ”

Verse 39

स्वयं तिष्ठन्ति वै तत्र मनुजा विगतस्पृहाः ॥ तत्र गृह्य कपालानि रम तत्रैव शङ्कर ॥

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມະນຸດຢືນຢັນຢູ່ດ້ວຍຕົນເອງ ປາດສະຈາກຄວາມຢາກ. ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງຖືບາດກະໂຫຼກ ແລ້ວພັກອາໄສ ແລະສຳລານຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ສັງກະຣະ।

Verse 40

तत्र वर्षसहस्राणि दिव्यान्येव दृढव्रतः ॥ ततो भक्षय मांसानि पापक्शयचिकीर्षुकः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຕະຫຼອດພັນໆປີທິບ ຈົ່ງຢືນຢັນໃນວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ। ແລ້ວຈຶ່ງບໍລິໂພກເນື້ອ ໂດຍປາດຖະໜາໃຫ້ບາບສິ້ນໄປ।

Verse 41

हतानां चैव मांसानि ये च भोज्यास्तव प्रियाः ॥ एवं सर्वैर्गणैः सार्द्धं वस तत्र सुनिश्चितः ॥

ແລະເນື້ອຂອງຜູ້ຖືກຂ້າ—ທີ່ກິນໄດ້ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າ—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນຮ່ວມກັບບັນດາຄະນະ (gaṇa) ທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈແນ່ນອນ।

Verse 42

पूर्णे वर्षसहस्रे तु स्थित्वा त्वं समले पुनः ॥ गच्छाश्रमपदं पश्चाद्गौतमस्य महामुनेः ॥

ເມື່ອຄົບພັນປີແລ້ວ ຫຼັງຈາກຢູ່ໃນສະຖານທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດນັ້ນອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງໄປພາຍຫຼັງສູ່ອາສຣົມ-ຖິ່ນພັກຂອງມະຫາມຸນີ ໂຄຕະມະ।

Verse 43

तत्र ज्ञास्यसि चात्मानं गौतमाश्रमसंस्थितः ॥ प्रसादाद्गौतममुनेर्भवता गतकिल्बिषः ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງໂຄຕະມະ ເຈົ້າຈະຮູ້ແຈ້ງຕົນເອງ; ໂດຍພຣະປະສາດ (prasāda) ຂອງມຸນີໂຄຕະມະ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມຜິດມົນທິນ।

Verse 44

सततं पापसम्पन्नं कपालं शिरसि स्थितम् ॥ ऋषिः पातयितुं शक्तस्त्वत्प्रसादान्न सशङ्क्यः ॥

ກະໂຫຼກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບາບຢູ່ເປັນນິດ ຍັງຕັ້ງຢູ່ເທິງສີສະຂອງທ່ານ. ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງທ່ານ ຤ິສີສາມາດເຮັດໃຫ້ມັນຕົກໄດ້—ບໍ່ຄວນສົງໄສ.

Verse 45

एवं रुद्रं वरं दत्त्वा तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥ रुद्रोऽपि भ्रमते तत्र श्मशाने पापसंवृते ॥

ເມື່ອຂ້າໄດ້ປະທານພອນແກ່ຣຸດຣະດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຂ້າກໍອັນຕະທານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ຣຸດຣະກໍຍັງພະເນຈອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນປ່າຊ້າທີ່ຖືກບາບຫໍ່ຫຸ້ມ.

Verse 46

एतत्ते कथितं भद्रे श्मशानं मे जुगुप्सितम् ॥ विना तु कृतसंस्कारो मम कर्मपरायणः ॥

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວວ່າ ປ່າຊ້ານີ້ເປັນສິ່ງນ່າລັງກຽດສໍາລັບຂ້າ. ແຕ່ໂດຍບໍ່ມີສັງສະການຕາມພິທີ ຂ້າກໍຍັງອຸທິດຕົນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່.

Verse 47

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि येन शुध्यति किल्बिषात् ॥ कृत्वा चतुर्थभक्षं तु दिनानि दश पञ्च च ॥

ຂ້າຈະກ່າວເຖິງປຣາຍັດຈິດ (ການແກ້ບາບ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ບຸກຄົນບໍລິສຸດຈາກຄວາມຜິດ. ເມື່ອຖືວັດ ‘ກິນຄາບທີ່ສີ່’ ແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດ 10 ແລະ 5 ມື້ ຄື 15 ມື້.

Verse 48

आकाशशयनं कुर्यादेकवस्त्रः कुशासने ॥ प्रभाते पञ्चगव्यं च पातव्यं कर्मशोधनम् ॥

ພຶງນອນກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າ ນຸ່ງຜ້າພຽງຜືນດຽວ ຢູ່ເທິງອາສນະຫຍ້າກຸສະ. ຕອນເຊົ້າ ພຶງດື່ມປັນຈະກະວະ (pañcagavya) ເພື່ອຊໍາລະກຳພິທີໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 49

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो मम लोकं स गच्छति ॥ पिण्याकं भक्षयित्वा तु यो देवमुपसर्पति

ພ້ນຈາກບາບທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ແລະຜູ້ໃດກິນ piṇyāka (ກາກນ້ຳມັນ) ແລ້ວເຂົ້າໄປໃກ້ເທວະເພື່ອບູຊາ…

Verse 50

तस्य वै शृणु सुश्रोणि प्रायश्चित्तं सुशोधनम् ॥ उलूको दश वर्षाणि कच्छपस्तु समास्त्रयः

ສໍາລັບກໍລະນີນັ້ນ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ; ນີ້ແມ່ນ prāyaścitta (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ອັນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. (ຜົນ) ເກີດເປັນນົກຮູກ 10 ປີ ແລະເປັນເຕົ່າຕາມກໍານົດປີຊ່ວງໜຶ່ງ.

Verse 51

जायते मानवस्तत्र मम कर्मपरायणः ॥ यांस्तु दोषान्प्रपश्यन्ते संसारेऽस्मिन्वसुन्धरे

ທີ່ນັ້ນຍ່ອມເກີດເປັນມະນຸດ—ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ການປະພຶດຕາມກຳມະທີ່ເຮົາກໍານົດ. ແຕ່ສໍາລັບຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ເຂົາເຫັນໃນວົງຈອນສັງສາຣານີ້, ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ)…

Verse 52

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं महौजसम् ॥ किल्बिषाद्येन मुच्येत संसारान्तं च गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເຮົາຈະປະກາດ prāyaścitta (ການອະໄພບາບ) ອັນມີພະລັງຍິ່ງ—ໂດຍມັນຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄປຮອດທີ່ສິ້ນສຸດແຫ່ງສັງສາຣາ.

Verse 53

यावकेन दिनैकं तु गोमूत्रेण च कारयेत् ॥ रात्रौ वीरासनं कुर्यादाकाशशयने वसेत्

ໃນໜຶ່ງມື້ ຄວນປະພຶດວັດຕະປະຕິບັດດ້ວຍ yāvaka (ເຂົ້າບາເລ/ທັນຍາພືດ) ແລະນ້ຳປັດສະວະງົວ; ຕອນກາງຄືນຄວນນັ່ງໃນທ່າ vīrāsana ແລະພັກອາໄສເທິງທີ່ນອນກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າ.

Verse 54

न स गच्छति संसारं मम लोकं स गच्छति ॥ वराहमांसनेन तु यो मम कुर्वीत प्रापणम्

ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກັບໄປສູ່ສັງສາຣ; ແຕ່ໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ແຕ່ຜູ້ໃດນໍາເນື້ອໝູປ່າມາຖວາຍເຮົາ…

Verse 55

यावद्रोम वराहस्य मम गात्रेषु संस्थितम् ॥ तावद्वर्षसहस्राणि नरके पच्यते भुवि

ຕາມເວລາທີ່ຂົນໝູປ່າແມ່ນຍັງຕິດຢູ່ໃນອະວະຂອງເຮົາ ນານເທົ່ານັ້ນເຂົາຈະຖືກຕົ້ມໃນນະຣົກເປັນພັນໆປີ

Verse 56

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ वाराहेण तु मांसनेन यस्तु कुर्वीत प्रापणम्

ແລະອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເຮົາຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ; ຜູ້ໃດຖວາຍບູຊາດ້ວຍເນື້ອໝູປ່າ…

Verse 57

यावत् तत्तनुसंस्थं तु भजते तु प्रतिष्ठितम् ॥ तावत्स पतते देवि सौकरीं योनिमास्थितः

ຕາມເວລາທີ່ມົນທິນແຫ່ງກຳນັ້ນຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນກາຍຂອງເຂົາ ນານເທົ່ານັ້ນ ໂອ ເທວີ, ເຂົາຈະຕົກຕ່ຳໂດຍເຂົ້າສູ່ຍົນີແຫ່ງແມ່ໝູ

Verse 58

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यां गतिं सम्प्रपद्येत मम कर्मपरायणः

ແລະອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເຮົາຈະກ່າວ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ: ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຕໍ່ການປະພຶດຕາມກຳທີ່ເຮົາກຳນົດ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິ (gati) ແນວໃດ

Verse 59

अन्धो भूत्वा ततो देवि जन्म चैवं प्रतिष्ठितम् ॥ एवं गत्वा तु संसारं वराहमांसप्रापणात्

ແລ້ວໂອ ພຣະເທວີ ເມື່ອເຂົາກາຍເປັນຄົນຕາບອດ ການເກີດໃໝ່ຂອງເຂົາກໍຖືກກຳນົດໄວ້ດັ່ງນັ້ນ. ດ້ວຍຜົນແຫ່ງການໄດ້ມາຊີ້ນວຣາຫະ ເຂົາຈຶ່ງເວຽນວ່າຍໃນສັງສາຣະວັດ.

Verse 60

जायते विपुले सिद्धे कुले भागवते शुचिः ॥ विनीतः कृतसंस्कारो मम कर्मपरायणः

ເຂົາເກີດມາຢ່າງບໍລິສຸດໃນຕະກູນອຸດົມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະສຳເລັດພ້ອມ ຜູ້ອຸທິດພັກດີແດ່ພຣະພະຄະວານ; ມີວິໄນ ຜ່ານສັງສະກາຣະຕາມບັນຍັດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນກຳທີ່ສອດຄ່ອງກັບເຮົາ.

Verse 61

द्रव्यवाङ्गुणवांश्चैव रूपवाञ्छीलवाञ्छुचिः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य कायविशोधनम्

ຜູ້ມີຊັບສິນ ມີວາຈາແລະຄຸນທຳ ມີຮູບງາມ ມີຈັນຍາດີ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ—ບັດນີ້ເຮົາຈະກ່າວປຣາຍັດຈິຕຕະ ສຳລັບເຂົາ ຄືການຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 62

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम कर्मपरायणः ॥ फलाहारो दिनान्सप्त सप्त मूलाशनस्तथा

ເພື່ອໃຫ້ເຂົາພົ້ນຈາກບາບ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນກຳທີ່ສອດຄ່ອງກັບເຮົາ: ໃຫ້ເຂົາກິນແຕ່ໝາກໄມ້ 7 ມື້ ແລະອີກ 7 ມື້ໃຫ້ກິນອາຫານຈາກຮາກ/ຫົວ (ມູນ).

Verse 63

दिनानि सप्त तिष्ठेत सप्त वै पायसेन च ॥ तक्रेण सप्त दिवसान्सप्त पावकभोजनः

ໃຫ້ເຂົາຖືປະຕິບັດລະບຽບນີ້ 7 ມື້; ຈາກນັ້ນອີກ 7 ມື້ໃຫ້ກິນປາຍະສະ (pāyasa—ເຂົ້ານົມ); 7 ມື້ດ້ວຍຕັກຣະ (takra—ນົມສົ້ມຈາງ); ແລະ 7 ມື້ໃຫ້ກິນອາຫານທີ່ປຸງເທິງໄຟອັນສັກສິດ.

Verse 64

तत्र दोषं प्रवक्ष्यामि शृणु सुन्दरि तत्त्वतः ॥ दशकवर्षसहस्राणि दरिद्रो जायते पुनः

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ຜິດຕາມຄວາມເປັນຈິງ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ; ຕະຫຼອດສິບພັນປີ ເຂົາຈະເກີດໃໝ່ເປັນຄົນທຸກຍາກອີກຄັ້ງ.

Verse 65

ततो भवेत्सुपूतात्मा मद्भक्तः स न संशयः ॥ यस्तु भागवतो भूत्वा कामरागेण मोहितः

ແລ້ວເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີອາດມັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ເຂົາແມ່ນພັກຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ຜູ້ໃດເມື່ອເປັນພາຄະວະຕະແລ້ວ ກັບຖືກກາມແລະຄວາມຕິດພັນຫຼອກລວງ…

Verse 66

दीक्षितः पिबते मद्यं प्रायश्चित्तं न विद्यते ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ຖ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດີກສາ (ພິທີອຸປະນະຍະ/ການອຸທິດ) ດື່ມນ້ຳເຫຼົ້າມຶນເມົາ ກໍບໍ່ມີປຣາຍັດຈິດຕະ (ການແກ້ບາບ) ທີ່ກຳນົດໄວ້. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກອີກຢ່າງໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ).

Verse 67

अग्निवर्णां सुरां पीत्वा तेन मुच्येत किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

ເມື່ອດື່ມສຸຣາທີ່ມີສີດັ່ງໄຟ ໂດຍສິ່ງນັ້ນເຂົາອາດພົ້ນຈາກບາບໄດ້. ຜູ້ໃດປະຕິບັດປຣາຍັດຈິດຕະຕາມວິທີນີ້…

Verse 68

न स लिप्यति पापेन संसारं च न गच्छति ॥ कौसुम्भं चैव यः शाकं भक्षयेन्मम पूजकः

ເຂົາບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນເປັນມົນທິນ ແລະບໍ່ໄປສູ່ສັງສາຣະ (ວົງຈອນເກີດ-ຕາຍ). ແລະຜູ້ໃດເປັນຜູ້ບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກິນຜັກທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ເກົາສຸມພະ’…

Verse 69

नरके पच्यते घोरे दश पञ्च च सूकरः ॥ ततो गच्छेच्छ्वयोनौ च त्रीणि वर्षाणि जम्बुकः ॥

ໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ລາວຖືກຕົ້ມສຸກ; ເປັນເວລາສິບຫ້າປີ ກາຍເປັນໝູປ່າ. ຕໍ່ມາເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງໝາ ແລະສາມປີເກີດເປັນໝາປ່າ (jackal)។

Verse 70

वर्षमेकं ततः शुध्येन्मत्कर्मणि रतः शुचिः ॥ मम लोकमवाप्नोति शुद्धो भूत्वा वसुन्धरे ॥

ຕໍ່ມາເປັນເວລາໜຶ່ງປີ ລາວກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ—ມຸ່ງໝັ້ນໃນພິທີກຳຂອງເຮົາ ແລະມີວິໄນ—ຈຶ່ງຖືກຊຳລະ. ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເມື່ອບໍລິສຸດແລ້ວ ລາວບັນລຸໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 71

ततो भूमिर्वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच पुनर्हरिम् ॥ कुसुम्भशाकनैवेद्यप्रापणेन च किल्बिषात् ॥

ແລ້ວແຜ່ນດິນ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະຕອບກັບພຣະຫຣິອີກຄັ້ງວ່າ: “ເນື່ອງຈາກໂທດທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍ (ຫຼືຈັດຫາ) ໄນເວດຍະ ເປັນຜັກກຸສຸມພະ…”

Verse 72

कथं मुच्येत देवेश प्रायश्चित्तं वद प्रभो ॥ श्रीवराह उवाच ॥ यो मे कुसुम्भशाकेन प्रापणं कुरुते नरः ॥

“ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຈະພົ້ນໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ພຣະອົງ, ຂໍຈົ່ງກ່າວປຣາຍັດຈິຕຕະ (ພິທີແກ້ບາບ) ເຖີດ.” ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດຈັດຫາການຖວາຍແກ່ເຮົາດ້ວຍຜັກກຸສຸມພະ…”

Verse 73

भक्षणे तु कृते कुर्याच्चान्द्रायणमतन्द्रितः ॥ प्रापणे तु कृते कुर्याद्द्वादशाहं पयोव्रतम् ॥

ຖ້າໄດ້ກິນແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ຢ່າງຂະຫຍັນ; ແຕ່ຖ້າເປັນພຽງການຈັດຫາການຖວາຍ ພຶງຖືປະໂຍວຣະຕະ (payovrata) ຄືວຣະຕະນົມ 12 ມື້।

Verse 74

य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ न स लिप्येत पापेन मम लोकं च गच्छति ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດພຣາຍະຊິດຕະຕາມວິທີນີ້ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນ ແລະຍັງໄປຮອດໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍ।

Verse 75

यः पारक्येण वस्त्रेण न धूतेन च माधवि ॥ प्रायश्चित्ती भवेनमूर्खो मम कर्मपरायणः ॥

ໂອ ມາດະວີ, ຜູ້ໃດໃຊ້ເສື້ອຜ້າຂອງຄົນອື່ນ ແລະໃຊ້ຜ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ຊັກ—ແມ່ນແຕ່ຈົ່ງຮັກພິທີກຳຂອງເຮົາ—ກໍເປັນຜູ້ຕ້ອງທຳພຣາຍະຊິດຕະ ແລະເປັນຄົນຫຼົງຜິດ।

Verse 76

करोति मम कर्माणि स्पृशते मां तदा स्थितः ॥ मृगो वै जायते देवि वर्षाणि त्रीणि सप्त च ॥

ໃນຂະນະທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວປະກອບພິທີກຳຂອງເຮົາ ແລະແຕະຕ້ອງເຮົາ; ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍຜົນນັ້ນ ລາວຈະເກີດເປັນກວາງແທ້ ເປັນເວລາ “ສາມ ແລະ ເຈັດ” ປີ (ຄື ເຈັດປີ)។

Verse 77

हीनपादेन जायेत चैकं जन्म वसुन्धरे ॥ मूर्खश्च क्रोधनश्चैव मद्भक्तश्चैव जायते ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ລາວຈະເກີດມີຕີນບົກພ່ອງເພື່ອພຽງໜຶ່ງຊາດ; ແລະເກີດເປັນຄົນໂງ່ ແລະໃຈຮ້າຍ—ແຕ່ກໍເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາດ້ວຍ।

Verse 78

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं महौजसम् ॥ येन गच्छति संसारं मम भक्तो व्यवस्थितः ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ສຳລັບກໍລະນີນັ້ນ ເຮົາຈະກ່າວປະກາດພຣາຍະຊິດຕະອັນມີພະລັງຍິ່ງ; ໂດຍມັນ ພັກຕະຂອງເຮົາຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນວິໄນ ຈະຂ້າມພົ້ນການວຽນວ່າຍໃນສັງສາຣະ।

Verse 79

अष्टभक्तं ततः कृत्वा मम भक्तिपरायणः ॥ माघस्यैव तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम् ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພຣະວັດ ‘ອັດຖະພັກຕະ’ ແລ້ວ ຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ພຶງຖືທວາດະສີ ໃນປັກສ໌ສວ່າງ ເດືອນມາຄະ।

Verse 80

तिष्ठेज्जलाशये गत्वा शान्तो दान्तो यतव्रतः ॥ अनन्यमानसो भूत्वा मम चिन्तापरायणः ॥

ເມື່ອໄປຮອດຂ້າງແຫຼ່ງນ້ຳ ພຶງຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ສະງົບ ສຳລວມຕົນ ແລະໝັ້ນຄົງໃນວັດ—ໃຈເອກະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຄິດຄຳນຶງເຖິງເຮົາ।

Verse 81

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते तु दिवाकरे ॥ पञ्चगव्यं ततः पीत्वा मम कर्माणि कारयेत् ॥

ໃນຍາມອະຮຸນ ເມື່ອຄືນສິ້ນສຸດ ແລະຕາເວັນຂຶ້ນ ແລ້ວດື່ມ ‘ປັນຈະຄະວະຍະ’ ແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີກຳທີ່ກຳນົດໄວ້ອັນເກືອບກັບເຮົາ।

Verse 82

अकृत्वा यो नवन्नानि मम कर्मपरायणः ॥ ततो भागवतो भूत्वा नवन्नं यो न कारयेत् ॥

ຖ້າຜູ້ໃດ ແມ່ນຈະຕັ້ງໝັ້ນໃນພິທີກຳທີ່ກ່ຽວກັບເຮົາ ແຕ່ບໍ່ຈັດເຮັດ ‘ນະວັນນະ’ ເປັນນະເວດຍະ ແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ເປັນພາຄະວະຕະ (ຜູ້ພັກຕິ) ກໍຍັງມີຂໍ້ຜິດ ຖ້າບໍ່ຈັດພິທີນະວັນນະ।

Verse 83

पितरस्तस्य नाश्नन्ति वर्षाणि दश पञ्च च ॥ अदत्त्वा यस्तु भुञ्जीत नवन्नानि कदाचन ॥

ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຮັບສ່ວນແຫ່ງເຄື່ອງບູຊາເປັນເວລາ 15 ປີ ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຖວາຍກ່ອນ ແຕ່ກັບກິນອາຫານ ‘ນະວັນນະ’ ເມື່ອໃດກໍຕາມ ຍ່ອມໄດ້ບາບ।

Verse 84

न तस्य धर्मो विद्येत एवमेतन्न संशयः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि येन तस्मात्प्रमुच्यते ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ທໍາມະບໍ່ຖືກຮັບຮູ້—ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຂ້ອຍຈະບອກອີກຢ່າງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກໂທດນັ້ນໄດ້.

Verse 85

प्रायश्चित्तं महाभागे मम भक्तसुखावहम् ॥ उपवासं त्रिरात्रं तु तत एकेन वा पुनः ॥

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ນີ້ແມ່ນປຣາຍະຊິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ທີ່ນໍາຄວາມສຸກສະບາຍແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງຂ້ອຍ: ອົບວາດສາມຄືນ ຫຼືຫຼັງຈາກນັ້ນຢ່າງນ້ອຍອີກໜຶ່ງ (ຄືນ).

Verse 86

आकाशशयनं कृत्वा चतुर्थेऽहनि शुध्यति ॥ एवं तत्र विधिं कृत्वा उदिते च दिवाकरे ॥

ເມື່ອປະຕິບັດ ‘ນອນໃຕ້ຟ້າໂລ່ງ’ ແລ້ວ ຈະບໍລິສຸດໃນວັນທີສີ່. ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ແລະເມື່ອດວງອາທິດຂຶ້ນ—

Verse 87

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा शीघ्रं मुच्येत किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອດື່ມປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ແລ້ວ ຈະພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງຄວາມຜິດໄດ້ໄວ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດປຣາຍະຊິຕຕະຕາມວິທີນີ້—

Verse 88

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ अदत्त्वा गन्धमाल्यानि यो मे धूपं प्रयच्छति ॥

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້ອຍ. (ແຕ່) ຜູ້ໃດຖວາຍທູບແກ່ຂ້ອຍ ໂດຍບໍ່ຖວາຍເຄື່ອງຫອມແລະພວງມາລາ—

Verse 89

कुणपो जायते भूमे यातुधानो न संशयः ॥ वर्षाणि चैकविंशानि अयस्कारनिवासकः

ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນກຸນະປະ (ຜູ້ກິນຊາກສົບ) ແລະເປັນຢາຕຸທານະ (ວິນຍານຮ້າຍ) ແລະຢູ່ກັບພວກຊ່າງເຫຼັກ (ອະຍັສກາຣ) ເປັນເວລາ 21 ປີ.

Verse 90

तिष्ठत्यत्र महाभागे एवमेतन्न संशयः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ໂອ ນາງຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້—ເປັນຢ່າງນັ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະຂ້າຈະກ່າວອີກສິ່ງໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ.

Verse 91

उपोष्य चाष्टभक्तं तु दशैकादशमेव च ॥ प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते रविमण्डले

ເມື່ອອົບພອດອົບສົດ (ອຸໂປສະຖະ) ແລະຮັກສາວິທີ ‘ອັດຖະພັກຕະ’ ພ້ອມທັງປະຕິບັດວັນທີ 10 ແລະ 11 ແລ້ວ; ຕໍ່ມາໃນຍາມອາລຸນ—ເມື່ອກາງຄືນສິ້ນສຸດ ແລະດວງອາທິດມະນະດົນໄດ້ຂຶ້ນ—

Verse 92

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा शीघ्रं मुच्यति किल्बिषात् ॥ य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

ແລ້ວຈຶ່ງດື່ມປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບໄດ້ໄວ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດປຣາຍັດຈິດຕະ (prāyaścitta) ຕາມວິທີນີ້—

Verse 93

तानि तानि तरन्त्येव सर्व एव पितामहाः ॥ वहन्नुपानहौ पद्भ्यां यस्तु मामुपचक्रमेत्

ບັນດາປິຕາມະຫະ (ບັນພະບຸລຸດ) ທັງໝົດ ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນສະພາບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ແນ່ນອນ. ແຕ່ຜູ້ໃດເຂົ້າມາຫາຂ້າ ໂດຍສວມເກີບຢູ່ທີ່ຕີນ—

Verse 94

चर्मकारस्तु जायेत वर्षाणां तु त्रयोदश ॥ तज्जन्मनः परिभ्रष्टः सूकरो जायते पुनः

ຄົນໜຶ່ງເກີດເປັນຊ່າງຟອກໜັງ (ຈັມມະກາຣ) ນານສິບສາມປີ; ຕົກຕ່ຳຈາກກຳເນີດນັ້ນ ຈຶ່ງເກີດອີກເປັນໝູ.

Verse 95

सूकरत्वात्परिभ्रष्टः श्वा भवेच्च जुगुप्सितः ॥ ततः श्वत्त्वात्परिभ्रष्टो मानुषेषूपजायते

ຕົກຕ່ຳຈາກສະພາບເປັນໝູ ຈຶ່ງກາຍເປັນໝາອັນນ່າລັງກຽດ; ຕໍ່ມາຕົກຕ່ຳຈາກສະພາບເປັນໝາ ຈຶ່ງເກີດໃນຫມູ່ມະນຸດ.

Verse 96

मद्भक्तश्च विनीतश्च अपराधविवर्जितः ॥ मुक्तस्तु सर्वसंसारान्मम लोकं स गच्छति

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະປາສະຈາກການລ່ວງເກີນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກວັດສົງສານທັງປວງ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 97

य एतेन विधानॆन वसुधे कर्म कारयेत् ॥ न स लिप्येत पापेन एवमेतन्न संशयः

ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ປະກອບພິທີກຳຕາມວິທີບັນຍັດນີ້ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 98

भेरीशब्दमकृत्वा तु यस्तु मां प्रतिबोधयेत् ॥ बधिरो जायते भूमे एकं जन्म न संशयः

ແຕ່ຜູ້ໃດປຸກ/ແຈ້ງເຕືອນເຮົາ ໂດຍບໍ່ເຮັດສຽງເບຣີ (ກອງ) ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນຄົນຫູໜວກຕະຫຼອດໜຶ່ງຊາດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 99

तस्य वक्ष्यामि सुश्रॊणि प्रायश्चित्तं मम प्रियम् ॥ किल्बिषाद्येन मुच्येत भेरीताडनमोहितः ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງ “ປຣາຍັດຈິດ” (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໂດຍສິ່ງນີ້ ຜູ້ທີ່ຫຼົງມົວຈົນໄປຕີພີຣີ (ກອງໃຫຍ່) ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຜິດນັ້ນໄດ້।

Verse 100

य एतेन विधानॆन वसुधे कर्म कारयेत् ॥ अपराधं न गच्छेत् तु मम लोकं स गच्छति ॥

ໂອ ວະສຸທາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ປະກອບກຳ/ພິທີຕາມວິທີການນີ້ ຈະບໍ່ຕົກໃນການລະເມີດ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 101

अन्नं भुक्त्वा बहुतरमजीर्णेन परिप्लुतः ॥ उद्गारेण समायुक्तः अस्नात उपसर्पति ॥

ເມື່ອກິນອາຫານຫຼາຍຫຼາຍ ຖືກອາການຍ່ອຍບໍ່ດີຄອບງຳ, ມີການເຮີຍ (ເບີບ) ຮ່ວມດ້ວຍ ແລະບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳ, ຜູ້ນັ້ນກໍເຂົ້າໄປໃກ້ (ພິທີ/ສະພາ)।

Verse 102

एकजन्मनि श्वा चैव वानरश्चैव जायते ॥ एकस्मिञ्जन्मनि छागः सृगालश्चैकजन्मनि ॥

ໃນຊາດໜຶ່ງ ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນໝາ ແລະເປັນລີງດ້ວຍ; ໃນຊາດໜຶ່ງເກີດເປັນແບ້, ແລະໃນອີກຊາດໜຶ່ງເກີດເປັນໝາໄນ (ຈັກຄອນ)។

Verse 103

एकजन्म भवेदन्धो मूषको जायते पुनः ॥ तारितो ह्येष संसाराज्जायते विपुले कुले ॥

ໃນຊາດໜຶ່ງ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນຕາບອດ; ຕໍ່ມາອີກຄັ້ງເກີດເປັນໜູ. ແຕ່ເມື່ອຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກສັງສາຣະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນອັນສູງສົ່ງແລະຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 104

शुद्धो भागवतः श्रेष्ठस्त्वपराधविवर्जितः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि मम भक्तसुखावहम् ॥

ຜູ້ພັກຕະຜູ້ບໍລິສຸດ ແຫ່ງພາຄະວະຕະ ເປັນຜູ້ປະເສີດ ແລະປາສຈາກການລ່ວງເກີນ; ເຮົາຈະປະກາດ “ປຣາຍັດຈິຕ” ອັນນຳສຸກສະຫວັດໃຫ້ແກ່ພັກຕະຂອງເຮົາ

Verse 105

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम भक्तिपरायणः ॥ त्रिदिनं पावकाहारो मूलाहारो दिनत्रयम् ॥

ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຂອງເຮົາ ອາດພົ້ນຈາກຄວາມຜິດບາບແລະອື່ນໆ: ສາມມື້ໃຫ້ຖື ‘ປາວະກະ-ອາຫານ’ ແລະອີກສາມມື້ໃຫ້ກິນອາຫານຈາກຮາກ (ມູລະ-ອາຫານ)

Verse 106

पायसेन दिनत्रय्यां त्रिदिनं सक्तुना तथा ॥ त्रिदिनं वायुभक्षोऽपि आकाशशयनस्त्रिकम् ॥

ສາມມື້ໃຫ້ດຳລົງດ້ວຍປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ); ອີກສາມມື້ດ້ວຍສັກຕຸ (ໂຈກແປ້ງບາເລ). ສາມມື້ແມ່ນແຕ່ວາຍຸພັກສະ (ດັ່ງກິນລົມ) ແລະອີກສາມມື້ໃຫ້ນອນໃຕ້ຟ້າໂລ່ງ

Verse 107

उत्थायापररात्रे तु कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ पञ्चगव्यं पिबेच्चैव शरीरपरिशोधनम् ॥

ໃນຍາມທ້າຍຄືນ ເມື່ອລຸກຂຶ້ນແລ້ວ ແລະໄດ້ຊຳລະຟັນ (ທັນຕະທາວະນະ) ແລ້ວ ໃຫ້ດື່ມປັນຈະຄັວຍະ (pañcagavya) ເພື່ອຊຳລະກາຍ

Verse 108

य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ न स लिप्येत पापेन मम लोकं स गच्छति ॥

ຜູ້ໃດປະພຶດປຣາຍັດຈິຕຕາມວິທີນີ້ ຍ່ອມບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 109

एष धर्मश्च कीर्त्तिश्च आचाराणां महौजसाम् ॥ गुणानां च परं श्रेष्ठं ऋतीनां च महा ऋतिः ॥

ນີ້ແມ່ນທັງທຳມະ ແລະ ກຽດຕິຍົດ—ເປັນຈັນຍາອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ໃນບັນດາຄຸນທຳ ນີ້ແມ່ນຄວາມດີສູງສຸດ ແລະໃນບັນດາພິທີສັກສິດ ນີ້ແມ່ນພິທີອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 110

य एतत्पठते नित्यं कल्यमुत्थाय मानवः ॥ स पितॄींस्तारयेज्जन्तुर्दश पूर्वान्दशापरान् ॥

ຜູ້ໃດຕື່ນຕອນອາລຸນ ແລ້ວອ່ານບົດນີ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າຊ່ວຍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພົ້ນ—ສິບຊົ່ວຄົນກ່ອນ ແລະ ສິບຊົ່ວຄົນຫຼັງ

Verse 111

आरोग्यानां महारोग्यं मङ्गलानां तु मङ्गलम् ॥ रत्नानां परमं रत्नं सर्वपापप्रणाशनम् ॥

ໃນບັນດາຄວາມສຸຂະພາບ ນີ້ແມ່ນສຸຂະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ໃນບັນດາມົງຄຸນ ນີ້ແມ່ນມົງຄຸນສູງສຸດ; ໃນບັນດາຮັດຕະນະ ນີ້ແມ່ນຮັດຕະນະອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 112

यस्तु भागवतो नित्यं पठते च दृढव्रतः ॥ कृत्वा सर्वापराधानि न स पापेन लिप्यते ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດມີວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ ແລະອ່ານພາຄະວະຕະ (Bhāgavata) ເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍກະທຳຄວາມຜິດຫຼາຍປະການ ກໍບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນຕິດ

Verse 113

एष जप्यः प्रमाणं च सन्ध्योपासनमेव च ॥ कल्यमुत्थाय पठते मम लोकं स गच्छति ॥

ນີ້ຄວນສວດຊ້ຳເປັນຈະປະ (japa) ແລະເປັນການປະຕິບັດອັນເປັນຫຼັກຖານ; ແທ້ຈິງແມ່ນສັນທະຍາ-ອຸປາສະນາ. ຜູ້ໃດຕື່ນຕອນອາລຸນແລ້ວອ່ານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 114

न पठेन्मूर्खमध्ये तु कुशिष्याणां तथैव च ॥ दद्याद्भागवते श्रेष्ठे मम कर्मपरायणे ॥

ບໍ່ພຶງສະທາຍາຍບົດນີ້ໃນທ່າມກາງຄົນໂງ່ ຫຼືໃນຫມູ່ສິດທີ່ຊົ່ວ; ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ພາຄະວະຕະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນຈັນຍາທີ່ຂ້າໄດ້ກຳນົດ।

Verse 115

एतत्ते कथितो देवि आचारस्य विनिश्चयः ॥ पूर्वं त्वया यत्पृष्टं तु किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

ໂອ ເທວີ, ການວິນິດໄສເກືອບກ່ຽວກັບອາຈາຣະ (ຈັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ) ໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ। ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍຖາມກ່ອນ ກໍໄດ້ຕອບແລ້ວ; ຍັງປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ?

Verse 116

गृध्रस्तु सप्त वर्षाणि जायते खचरॆश्वरः ॥ चरन्तौ मानुषं मांसमुभौ तौ गृध्रजम्बुकौ ॥

ນົກແຮ້ງນັ້ນ ຕະຫຼອດເຈັດປີ ເກີດເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ຜູ້ທ່ອງນະພາ; ແລະທັງສອງ—ນົກແຮ້ງກັບຫມາໄນ—ພາກັນພະເນຈອນກິນເນື້ອມະນຸດ।

Verse 117

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥ यस्य कस्यचिन्मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम् ॥

ຂ້າຈະປະກາດປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການໄຖ່ບາບ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ; (ໃຫ້ປະຕິບັດ) ໃນວັນທວາທະສີ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງຂອງເດືອນໃດກໍໄດ້।

Verse 118

यस्य कस्यचिन्मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥ आकाशशयनं कृत्वा शीघ्रं मुच्येत किल्बिषात् ॥

ໃນວັນທວາທະສີ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງຂອງເດືອນໃດກໍໄດ້ ເມື່ອປະຕິບັດ ‘ອາກາສະຊະຍະນະ’ ຄືການນອນໃຕ້ຟ້າເປີດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບໄດ້ໄວ।

Verse 119

आख्यानानां महाख्यानं तपसां च परं तपः ॥ अत्राहं कीर्तयिष्यामि ब्राह्मणेभ्यो महेश्वरि ॥

ນີ້ແມ່ນມະຫາອາຂະຍານໃນບັນດາອາຂະຍານທັງປວງ ແລະເປັນຕະປະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕະປະ. ໂອ ມະເຫສວະຣີ, ທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍຟັງ.

Verse 120

तत्र स्थाने शिवो भूमे गणैः सर्वैः समावृतः ॥ नष्टमायं ततो देवि चिन्तयामि वसुन्धरे ॥

ໃນສະຖານນັ້ນ ໂອ ພູມີ, ພຣະສິວະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຄະນະ gaṇa ທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງວ່າ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ສູນຫາຍ/ພິນາດໄປແລ້ວ.

Verse 121

देवं नारायणं चैैकं सर्वलोकमहेश्वरम् ॥ हे विष्णो त्वत्प्रसादेन देवत्वं चैव माधव ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ພຣະນາຣາຍະນະພຽງອົງດຽວ ຜູ້ເປັນມະຫາອິສະວະຣະແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ໂອ ວິສນຸ, ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບສະຖານະເທວະດ້ວຍ, ໂອ ມາທະວະ.

Verse 122

ममैवं वचनं श्रुत्वा भगवान्परमेश्वरः ॥ उवाच मां पुनर्व्यक्तं मां बोधय जगत्पते ॥

ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບມາອີກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ “ຈົ່ງສອນຂ້າພະເຈົ້າ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈ, ໂອ ຈະກັດປະຕິ.”

Verse 123

अतो न रोचते भूमे श्मशानं मे कदाचन ॥ यत्र रुद्रकृतं पापं स्थितं किल भयावहम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພູມີ, ສະມະສານ (ປ່າຊ້າ) ບໍ່ເຄີຍເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ—ທີ່ບ່ອນທີ່ກ່າວກັນວ່າ ບາບທີ່ຣຸທຣະໄດ້ກະທໍາ ຍັງຕັ້ງຢູ່ ແລະນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 124

मूर्खः स पापकर्मा च मम कर्मपरायणः ॥ यांस्तु दोषान्प्रपद्येत संसारं च वसुन्धरे ॥

ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນໂງ່ ເຮັດກຳບາບ ແລະຫມົກມຸ່ນຢູ່ໃນການກະທຳນັ້ນ. ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຄວາມຜິດໃດໆທີ່ເຂົາຮັບໄວ້ ເຂົາກໍຕົກລົງສູ່ສັງສາຣະ (ວົງຈອນເກີດຕາຍ) ດ້ວຍ.

Verse 125

प्रायश्चित्तान्महाभागे मम लोकं स गच्छति ॥ मद्यं पीत्वा वरारोहे यस्तु मामुपसर्पति ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີພາກດີ, ໂດຍການເຮັດປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ແຕ່ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຜູ້ໃດທີ່ດື່ມເຫຼົ້າແລ້ວເຂົ້າມາຫາເຮົາ…

Verse 126

दशवर्षसहस्राणि नरके परिपच्यते ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तच्च मे वदतः शृणु ॥

ເປັນເວລາຫນຶ່ງຫມື່ນປີ ເຂົາຖືກ ‘ຕົ້ມ’ ຄືຖືກທໍລະມານໃນນະລົກ. ເຮົາຈະອະທິບາຍປຣາຍັດຈິຕຕະ; ຈົ່ງຟັງເຮົາໃນຂະນະທີ່ເຮົາກ່າວ.

Verse 127

य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो मम लोकं स गच्छति ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດປຣາຍັດຈິຕຕະຕາມວິທີນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ