Adhyaya 256

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नंदादित्यं समाहितः । नंदेन स्थापितं पूर्वं तत्रैवामितबुद्धिना

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຄວນໄປຫາ ນັນດາອາທິຕຍະ (Nandāditya), ຊຶ່ງກະສັດນັນດາ ຜູ້ມີປັນຍາຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ»។

Verse 2

नंदो राजा पुरा ह्यासीत्सर्वलोकसुखप्रदः । न दुर्भिक्षं न च व्याधि नाकाले मरणं नृणाम्

«ໃນການກ່ອນ ກະສັດນັນດາເຄີຍປົກຄອງ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແກ່ຊາວໂລກທັງປວງ. ບໍ່ມີຄວາມອຶດຢາກ ບໍ່ມີໂລກໄພ ແລະບໍ່ມີການຕາຍກ່ອນເວລາຂອງມະນຸດ»។

Verse 3

तस्मिञ्छासति धर्मज्ञे न चावृष्टिकृतं भयम् । कस्यचित्त्वथ कालस्य पूर्वकर्मानुसारतः

ໃນຍາມທີ່ກະສັດຜູ້ຮູ້ທຳມະນັ້ນປົກຄອງ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກໄພແຫ້ງແລ້ງ. ແຕ່ໃນການໜຶ່ງ ຕາມການສຸກງອມຂອງກຳເກົ່າ ກໍເກີດການປ່ຽນແປງຂຶ້ນ.

Verse 4

कुष्ठेन महता व्याप्तो वैराग्यपरमं गतः । तेन रोगाभिभूतेन देवदेवो दिवाकरः । प्रतिष्ठितो नदीतीरे स च रोगाद्विमोचितः

ຖືກໂລກຂີ້ທູດອັນຮ້າຍແຮງຄອບງຳ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸຄວາມວາງໃຈ (ໄວຣາຄະ) ຢ່າງສູງສຸດ. ເມື່ອຖືກໂລກນັ້ນກົດທັບ ພຣະອົງໄດ້ປະດິດສະຖານພຣະເທວະເທວາ ດິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ແລະກໍພົ້ນຈາກໂລກນັ້ນ.

Verse 5

देव्युवाच । किमसौ रोगवान्राजा सार्वभौमो महीपतिः । तस्य धर्मरतस्यापि कस्माद्रोग समुद्भवः

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເປັນຫຍັງກະສັດຜູ້ເປັນຈັກກະພັດ ເຈົ້າແຜ່ນດິນຜູ້ຄອບຄອງທົ່ວໂລກນັ້ນ ຈຶ່ງມີໂລກໄຂ້? ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຍິນດີໃນທຳມະ ໂລກນີ້ເກີດຈາກເຫດໃດ?”

Verse 6

ईश्वर उवाच । एष धर्मसदाचारो नंदो राजा प्रतापवान् । व्यचरत्सर्वलोकान्स विमानवरमास्थितः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນກະສັດນັນດະ ຜູ້ມີອຳນາດແລະກຽດສະຫງ່າ ຜູ້ປະພຶດດີຕາມທຳມະ. ພຣະອົງຂຶ້ນນັ່ງວິມານອັນປະເສີດ ແລ້ວທ່ອງໄປທົ່ວທຸກໂລກ.”

Verse 7

विमानं तस्य तुष्टेन दत्तं वै विष्णुना स्वयम् । कामगं वरवर्णेन बर्हिणेन विनादितम्

ວິມານຂອງພຣະອົງນັ້ນ ພຣະວິສະນຸເຈົ້າປະທານໃຫ້ເອງ ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈ. ມັນໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫວານ ດັ່ງນົກຍູງອັນງາມສະຫງ່າ ມີສີສັນສົດໃສ.

Verse 8

स कदाचिन्नृपश्रेष्ठो विचरंस्तत्र संस्थितः । गतवान्मानसं दिव्यं सरो देवगणान्वितम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໃນຂະນະທີ່ເດີນທາງແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ໄປຮອດທະເລສາບທິບ «ມານະສະສະຣະ» ມີຫມູ່ເທວະດາອ້ອມຂ້າງ।

Verse 9

तत्रापश्यद्बृहत्पद्मं सरोमध्यगतं सितम् । तत्र चांगुष्ठमात्रं तु स्थितं पुरुषसत्तमम्

ທີ່ນັ້ນ ພະອົງເຫັນດອກບົວໃຫຍ່ສີຂາວ ຕັ້ງຢູ່ກາງທະເລສາບ; ແລະເທິງດອກບົວນັ້ນ ມີພຣະບຸຣຸດຜູ້ສູງສຸດ ຮູບກາຍເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ ປະທັບຢູ່।

Verse 10

रक्तवासोभिराच्छन्नं द्विभुजं तिग्मतेजसम् । तं दृष्ट्वा सारथिं प्राह पद्ममेतत्समाहर

ພຣະອົງນັ້ນ ນຸ່ງຜ້າສີແດງ ມີສອງແຂນ ແລະສ່ອງປະກາຍແຮງກ້າ; ເມື່ອກະສັດເຫັນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວກັບສາຣະຖີວ່າ: “ຈົ່ງນຳດອກບົວນັ້ນມານີ້.”

Verse 11

इदं तु शिरसा बिभ्रत्सर्वलोकस्य सन्निधौ । श्लाघनीयो भविष्यामि तस्मादाहर मा चिरम्

“ຖ້າເຮົາອຸ້ມມັນໄວ້ເທິງສີສະ ຕໍ່ໜ້າສັບພະໂລກທັງປວງ ເຮົາຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳມາ—ຢ່າຊ້າ.”

Verse 12

एवमुक्तस्ततस्तेन सारथिः प्रविवेश ह । ग्रहीतुमुपचक्राम तत्पद्मं वरवर्णिनि । स्पृष्टमात्रे तदा पद्मे हुंकारः समपद्यत

ເມື່ອຖືກສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ສາຣະຖີກໍເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ ແລະເລີ່ມຈັບດອກບົວນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ. ແຕ່ພຽງແຕ່ແຕະດອກບົວ ກໍມີສຽງ “ຮຸ່ມ” ອັນນ່າຢ້ານ ດັງຂຶ້ນທັນທີ।

Verse 13

राजा च तत्क्षणात्तेन शब्देन समजायत । कुष्ठी विगतवर्णश्च बलवीर्यविवर्जितः

ໃນທັນໃດນັ້ນ, ດ້ວຍສຽງນັ້ນ, ພະລາຊາກໍເກີດພະຍາດຂີ້ທູດ, ຜິວພັນໝອງຄ້ຳ ແລະ ໝົດເຫື່ອແຮງກຳລັງວັງຊາ.

Verse 14

तथागतमथात्मानं दृष्ट्वा स पुरुषर्षभः । तस्थौ तत्रैव शोकार्तः किमेतदिति चिंतयन्

ເມື່ອເຫັນຕົນເອງຕົກຢູ່ໃນສະພາບເຊັ່ນນັ້ນ, ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ມະນຸດນັ້ນກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຄິດວ່າ: "ນີ້ແມ່ນຫຍັງເກີດຂຶ້ນ?"

Verse 15

तस्य चिंतयतो धीमानाजगाम महातपाः । वसिष्ठो ब्रह्मपुत्रस्तु स तं पप्रच्छ पार्थिवः

ໃນຂະນະທີ່ພະລາຊາຜູ້ສະຫຼາດນັ້ນກຳລັງຄິດກັງວົນຢູ່, ພະມະຫາລືສີ ວາສິດຖະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພະພົມ ກໍໄດ້ມາຫາພະອົງ. ເມື່ອເຫັນເພິ່ນ, ພະລາຊາຈຶ່ງຖາມພະລືສີນັ້ນ.

Verse 16

एष मे भगवञ्जातो देहस्यास्य विपर्ययः । कुष्ठरोगाभिभूतात्मा नाहं जीवितुमुत्सहे

"ຂ້າແດ່ພະຜູ້ມີພະພາກ, ຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍນີ້ໄດ້ປ່ຽນແປງໄປຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ຖືກພະຍາດຂີ້ທູດບຽດບຽນ, ຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍແຕກສະຫຼາຍ; ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີໃຈຢາກມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປ."

Verse 17

उपायं ब्रूहि मे ब्रह्मन्व्याधितस्य चिकित्सितम् । उताहो व्रतमन्यद्वा दानं यज्ञमथापि वा

"ຂ້າແດ່ພາມ, ຂໍບອກວິທີທາງແກ່ຂ້ານ້ອຍແດ່ທ້ອນ - ຢາປົວທີ່ເໝາະສົມສຳລັບຜູ້ມີທຸກ. ຫຼືວ່າມັນແມ່ນການຖືສິນບົນບານ, ການປະຕິບັດທຳອື່ນໆ, ການບໍລິຈາກທານ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ການບູຊາຍັນ?"

Verse 18

वसिष्ठ उवाच । एतद्ब्रह्मोद्भवं नाम पद्मं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दृष्टमात्रेण चानेन दृष्टाः स्युः सर्व देवताः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນດອກບົວນາມ ‘ພຣະຫມົດອຸດພະວະ’ ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ. ເພີງແຕ່ເບິ່ງມັນ ກໍເທົ່າກັບໄດ້ເບິ່ງເທວະທັງປວງ»។

Verse 19

एतद्धि दृश्यते धन्यैः पद्मं कैः क्वापि पार्थिव । एतस्मिन्दृष्टमात्रे तु यो जलं विशते नरः

«ໂອ ພະຣາຊາ, ດອກບົວນີ້ຜູ້ມີບຸນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄດ້ເຫັນ—ຫາຍາກຫຼາຍ ທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະໄດ້ພົບບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ. ແລະຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດ ເພີງແຕ່ເຫັນມັນແລ້ວ ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ…»

Verse 20

सर्वपापविनिर्मुक्तः पदं निर्वाण माप्नुयात् । एष दृष्ट्वा तु ते सूतो हर्तुं तोये प्रविष्टवान्

«…ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະບັນລຸສະພາບນິຣະວານ. ແລະສາຣະຖີຂອງທ່ານ—ເມື່ອເຫັນມັນແລ້ວ—ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ ເພື່ອຈະເອົາດອກບົວນັ້ນ»

Verse 21

तव वाक्येन राजेंद्र मृतोऽसौ रोगवान्भवेत् । ब्रह्मपुत्रोऽप्यहं तेन पश्यामि परमेश्वरम्

«ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງທ່ານ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຫມືອນຕາຍ ແລະກາຍເປັນຜູ້ເຈັບໄຂ້. ແຕ່ໂດຍອານຸພາບອັນສັກສິດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍ—ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ກໍໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ»

Verse 22

अहन्यहनि चागच्छंस्त्वं पुनर्दृष्टवानसि । वांछंति देवता नित्यममुं हृदि मनोरथम्

«ມາທຸກມື້ທຸກວັນ ທ່ານກໍໄດ້ເຫັນມັນອີກຄັ້ງ. ເທວະທັງຫຼາຍ ປາຖະໜາໃນໃຈຢູ່ເສມອ ຕໍ່ຄວາມປາດຖະໜາອັນເປັນທີ່ຮັກນີ້»

Verse 23

मानसे ब्रह्मपद्मं तु दृष्ट्वा स्नात्वा कदा वयम् । प्राप्स्यामः परमं ब्रह्म यद्गत्वा न पुनर्भवेत्

ເມື່ອໃດພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນ “ດອກບົວພຣະພຣະຫມາ” ທີ່ມານະສາ ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະບັນລຸພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ໄປຮອດແລ້ວບໍ່ເກີດອີກ?

Verse 24

इदं च कारणं भूयो द्वितीयं शृणु पार्थिव । कुष्ठस्य यत्त्वया प्राप्तं हर्तुकामेन पंकजम्

ແລະຈົ່ງຟັງອີກ ໂອ້ພຣະຣາຊາ—ຍັງມີເຫດຜົນທີສອງອີກ: ເພາະໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ເຮື້ອນ/ເລັບໂປຣຊີ) ທ່ານຈຶ່ງຖືກນຳມາຮອດນີ້—ເມື່ອທ່ານປາຖະໜາຈະເອົາດອກບົວ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ມັນ.

Verse 25

प्रद्योतनस्तु गर्भेऽस्मिन्स्वयमेव व्यवस्थितः । तवैषा बुद्धिरभवद्दृष्ट्वेदं वरपंकजम्

ພຣະປຣະດະໂຢຕະນະ (Pradyotana) ຕັ້ງຢູ່ໃນຄັນນີ້ໂດຍຕົນເອງ. ເມື່ອທ່ານເຫັນດອກບົວອັນປະເສີດນີ້ ປັນຍານີ້ກໍເກີດຂຶ້ນໃນທ່ານ.

Verse 26

धारयामि शिरस्येनं लोकमध्ये विभूषणम् । इदं चिन्तयतः पापमेवं देवेन दर्शितम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືມັນໄວ້ເທິງສີສະ ເປັນເຄື່ອງປະດັບທ່າມກາງໂລກ. ດັ່ງນີ້ເທວະໄດ້ເປີດເຜີຍບາບທີ່ກຳລັງຄິດຄ້າງໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 27

ततः सर्वप्रयत्नेन तमाराधय भास्करम् । प्रसादाद्देवदेवस्य मोक्ष्यसे नात्र संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເທວະເທວະ ທ່ານຈະພົ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.

Verse 28

प्रभासं गच्छ राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र सिद्धिर्भवेच्छीघ्रमार्त्तानां प्राणिनां भुवि

ໂອ ພະຣາຊາເອກ, ຈົ່ງໄປຫາ ປຣະພາສາ—ຕີຣຖະອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ທີ່ນັ້ນ ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ສັດຜູ້ທຸກທ້ອນຈະໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດ ແລະ ຄວາມບັນເທົາໄວພິເສດ.

Verse 29

ईश्वर उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वसिष्ठस्य महात्मनः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य माहेश्वर्यास्तटे शुभे

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງ ວະສິດຖະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ລາວໄດ້ເຂົ້າເຖິງເຂດສັກສິດ ປຣະພາສາ ແລະ ໄປຍັງຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ມາເຮສະວະຣີ.

Verse 30

नंदादित्यं प्रतिष्ठाप्य गंधधूपानुलेपनैः । पूजयामास तं देवि पुष्पैरुच्चावचैस्तथा

ເມື່ອໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາ ນັນດາອາທິດຍະ ແລ້ວ, ໂອ ເທວີ, ລາວໄດ້ບູຊາພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ຄວັນທູບ, ແລະ ນ້ຳມັນຊະໂລມ; ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ນານາຊະນິດ.

Verse 31

तस्य तुष्टो दिवानाथो वरदोऽहमथाब्रवीत्

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງວັນ (ພຣະອາທິດ) ພໍໃຈຕໍ່ລາວແລ້ວ, ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ.”

Verse 32

नन्द उवाच । कुष्ठेन महता व्याप्तं पश्य मां सुरसत्तम । यथाऽयं नाशमायाति तथा कुरु दिवाकर

ນັນດາກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ທ່ານເບິ່ງຂ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ; ຂ້າຖືກຄຸມຄອງໂດຍໂລກກຸດຖະອັນຮ້າຍແຮງ. ໂອ ດິວາກະຣະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານກະທຳໃຫ້ໂລກນີ້ສູນສິ້ນໄປ.

Verse 33

सान्निध्यं कुरु देवेश स्थानेऽस्मिन्नित्यदा विभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີລິດອຳນາດ ຂໍຈົ່ງປະທານການສະຖິດຢູ່ອັນຖາວອນໃນສະຖານນີ້ເທີດ ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 34

सूर्य उवाच । नीरोगस्त्वं महाराज सद्य एव भविष्यसि । अत्र ये मां समागत्य द्रक्ष्यंति च नरा भुवि

ພຣະສຸຣິຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ໃນວັນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກໂຣຄາ. ແລະບັນດາມະນຸດໃນໂລກຜູ້ມາທີ່ນີ້ແລະເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ…

Verse 35

सप्तम्यां सूर्यवारेण यास्यंति परमां गतिम् । अत्र मे सूर्यवारेण सांनिध्यं सप्तमीदिने । भविष्यति न संदेहो गमिष्ये त्वं सुखी भव

ໃນວັນສັບຕະມີ ເມື່ອຕົງກັບວັນອາທິດ ພວກເຂົາຈະໄດ້ເຖິງຄວາມໄປອັນສູງສຸດ. ໃນວັນສັບຕະມີນັ້ນ ຖ້າເປັນວັນອາທິດ ການສະຖິດຢູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະມີຢູ່ທີ່ນີ້ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກໄປ; ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 36

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्तत्रैवांतरधीयत

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາງສຸ (ພຣະອາທິດຜູ້ມີພັນລຳແສງ) ກໍຫາຍໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 37

नीरोगत्वमवा प्यासौ कृत्वा राज्यमनुत्तमम् । जगाम परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा कृत्वा श्राद्धं प्रयत्नतः

ລາວໄດ້ຮັບຄວາມປອດໂຣຄາ ແລະສ້າງອານາຈັກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ແລ້ວລາວໄດ້ໄປສູ່ສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະເທວະດິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ສະຖິດຢູ່. ໃນທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ເມື່ອຊາຍຜູ້ໜຶ່ງອາບນ້ຳ ແລະປະກອບພິທີສຣາດທະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ…

Verse 38

नंदादित्यं पुनर्दृष्ट्वा न पुनर्मर्त्त्यतां व्रजेत । प्रदद्यात्कपिलां तत्र ब्राह्मणे वेदपारगे

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ນັນດາອາທິດຍະ ອີກຄັ້ງແລ້ວ ບໍ່ຄວນກັບໄປສູ່ພົບພາບມະນຸດຜູ້ຕາຍອີກ. ທີ່ນັ້ນຄວນຖວາຍທານ ງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດາ.

Verse 39

अहोरात्रोषितो भूत्वा घृतधेनुमथापि वा । न तस्य गुणितुं शक्या संख्या पुण्यस्य केनचित्

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດວັນແລະຄືນໜຶ່ງ ຫຼືຖວາຍທານງົວທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມເປັນເນີຍໃສ (ຄຣິຕ) ກໍຕາມ ບໍ່ມີໃຜສາມາດນັບຈໍານວນບຸນທີ່ໄດ້ຮັບໄດ້.

Verse 40

इत्येवं देवदेवस्य माहात्म्यं दीप्तदीधितेः । कथितं तव सुश्रोणि सर्वपापप्रणाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ມະຫາອານຸພາບຂອງ ພຣະເທວະເທວາ—ຜູ້ມີລັດສະໝີເຈີດຈ້າ—ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ; ມັນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 256

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नन्दादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 256 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາອານຸພາບຂອງ ນັນດາອາທິດຍະ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ, ພາກ ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ, ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.