Adhyaya 242

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र देवीकुमारिका । तस्यैव पूर्वदिग्भागे स्थिता रक्षार्थमेव हि

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ ເທວີ ກຸມາຣິກາ ປະທັບຢູ່; ນາງສະຖິດຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງພື້ນທີ່ນັ້ນ ເພື່ອການປົກປ້ອງແທ້ໆ.

Verse 2

पुरा रथंतरे कल्पे रुरुर्नाम महासुरः । उत्पन्नः स महाकायः सर्वलोकभयावहः

ໃນອະດີດ ໃນກັລປະ «ຣະຖັນຕະຣະ» ມີອະສຸຣະໃຫຍ່ນາມວ່າ ຣຸຣຸ ເກີດຂຶ້ນ; ລ່າງກາຍຂອງລາວໃຫຍ່ມະຫາສານ ແລະນຳຄວາມຢ້ານກົວແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 3

तेन देवाः सगन्धर्वास्त्रासितास्त्रिदशा लयात् । तस्य भीत्या ततः सर्वे ब्रह्मलोकमधिस्थिताः

ໂດຍເຂົານັ້ນ ບັນດາເທວະດາພ້ອມກັບຄັນທະວະ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ; ເທວະດາສາມສິບພາກັນຫນີຢ່າງຕົກໃຈ. ເນື່ອງຈາກຢ້ານເຂົາ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ໄປພຶງພາໃນໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ)។

Verse 4

तथा भूमितले विप्रान्यज्वनोऽथ तपस्विनः । निजघान स दुष्टात्मा ये चान्ये धर्मचारिणः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນໄດ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ແລະຜູ້ບຳເນັດຕະປະ; ທັງຜູ້ອື່ນໆທີ່ດຳເນີນຕາມທຳມະກໍຖືກລົງມືດ້ວຍ.

Verse 5

निःस्वाध्यायवषट्कारं तदाऽसीद्धरणीतलम् । नष्टयज्ञोत्सवं सर्वं रुरोर्भयनिपीडितम्

ໃນເວລານັ້ນ ພື້ນດິນກໍເງົາງຽບ—ປາດສະຈາກການສະຫວັດດີຍາຍວິດ ແລະສຽງຮ້ອງ “ວະສັດ” (vaṣaṭ). ງານມະຫາຍັດຍະທັງປວງຖືກທຳລາຍ ເພາະໂລກທັງໝົດຖືກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຣູຣູກົດທັບ.

Verse 6

ततः प्रव्यथिता देवास्तथा सर्वे महर्षयः । समेत्यामंत्रयन्मंत्रं वधार्थं तस्य दुर्मतेः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະດາທີ່ສັ່ນສະເທືອນຢ່າງໜັກ ແລະມະຫາຣິສີທັງປວງ ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະເອີ້ນຂານມົນຕຣາອັນສັກສິດ ເພື່ອກຳຈັດຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ.

Verse 7

ततः कायोद्भवः स्वेदः सर्वेषां समजायत । तेषां चिंतयतां देवि निरोधाज्जगृहुश्च तम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ, ເຫື່ອທີ່ເກີດຈາກກາຍ ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນໃນທຸກຄົນ. ແລະເມື່ອພວກເຂົາພິຈາລະນາ ດ້ວຍການສຳລວມອິນຊີ ພວກເຂົາໄດ້ຮວບຮວມ ແລະກັກເກັບແກ່ນສານນັ້ນໄວ້.

Verse 8

तत्र कन्या समुत्पन्ना दिव्या कमललोचना । व्यापयंती दिशः सर्वाः सर्वेषां पुरतः स्थिता

ທີ່ນັ້ນ ມີນາງສາວຜຸດຂຶ້ນ—ເປັນທິບ ຕາດັ່ງດອກບົວ—ດ້ວຍພຣະສະຫງ່າຂອງນາງ ປົກຄຸມທິດທັງປວງ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທຸກພຣະເທວະ।

Verse 9

सर्वान्देवांस्ततः प्राह किमर्थं निर्मितास्म्य हम् । तद्वः कार्यं करिष्यामि श्रुत्वा तस्यास्तदा गिरम्

ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວະທັງປວງວ່າ: “ເພາະຫຍັງຈຶ່ງສ້າງຂ້າພະເຈົ້າ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດກິດຂອງພວກທ່ານ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນາງ ພວກເຂົາກໍຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈ।

Verse 10

आचख्युः संकटं तस्यास्ते देवा रुरुचेष्टितम् । श्रुत्वा जहास सा देवी देवानां कार्य सिद्धये

ພຣະເທວະທັງປວງໄດ້ເລົ່າເຖິງພະຍັນຕະລາຍຂອງພວກເຂົາ—ເກີດຈາກການກະທຳຂອງ ຣຸຣຸ. ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນ ພຣະເທວີນັ້ນກໍຫົວເຮາະ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນໃຫ້ກິດຂອງພຣະເທວະສຳເລັດ।

Verse 11

तस्या हसंत्या निश्चेरुर्वरांगाः कन्यकाः पुनः । पाशांकुशधराः सर्वाः पीनश्रोणिपयोधराः

ເມື່ອນາງຫົວເຮາະ ກໍມີນາງສາວຮ່າງງາມຫຼາຍນາງຜຸດອອກມາອີກ—ທຸກນາງຖືບ່ວງແລະຂໍ (ປາຊາ-ອັງກຸສ) —ສະໂພກເຕັມ ແລະອົກເຕັມ।

Verse 12

फेत्कारारावमात्रेण त्रास यंत्यश्चराचरम् । अन्वगात्सा रुरुर्यत्र ताभिः सार्द्धं यशस्विनी

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນດຸຮ້າຍພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວ ພວກນາງເຮັດໃຫ້ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ນິ່ງ ຕົກໃຈຫວາດກົວ. ຜູ້ມີກຽດຍົດນັ້ນໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ ຣຸຣຸ ຢູ່ ພ້ອມກັບພວກນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 13

अथाभूत्तुमुलं तासां युद्धं घोरं तु तैः सह । शस्त्रास्त्रैर्विविधैर्घोरैः शत्रुपक्ष क्षयंकरैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສົງຄາມອັນອື້ອງອຶງ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງນາງສາວເຫຼົ່ານັ້ນກັບພວກເຂົາ ດ້ວຍອາວຸດແລະອະສະຕຣາຫຼາຍຊະນິດ ອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ນຳຄວາມພິນາດແກ່ກອງສັດຕູ।

Verse 14

ताभिस्तदनुगाः सर्वे प्रहारैर्जर्जरीकृताः । पराङ्मुखाः क्षणेनैव जाताः केचिन्निपातिताः

ໂດຍນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຂົາທັງໝົດ ຖືກຟັນຕີຈົນແຕກພັງ; ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ພວກເຂົາຫັນຫຼັງຫນີ ແລະບາງຄົນຖືກຟາດລົງກັບພື້ນ।

Verse 15

ततो हतं बलं दृष्ट्वा रुरुर्मायामथाऽसृजत् । तामसींनाम देवेशि तयामुह्यत नैव सा

ເມື່ອເຫັນກອງກຳລັງຂອງຕົນຖືກຂ້າລົງ ດານະວະ ຣຸຣຸ ຈຶ່ງປ່ອຍມາຍາຊື່ “ຕາມະສີ” ຄືຄວາມມືດ. ແຕ່ໂອ ເທວີເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ນາງບໍ່ຖືກຫຼອກລວງໂດຍມາຍານັ້ນເລີຍ।

Verse 16

तमोभूते ततस्तत्र देवी दैत्यं तदा रुरुम् । शक्त्या बिभेद हृदये ततो मूर्छां जगाम ह

ເມື່ອຄວາມມືດແຜ່ຄຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທວີໄດ້ແທງໄດຕະ ຣຸຣຸ ດ້ວຍສັກຕິ (ຫອກ) ເຂົ້າກາງຫົວໃຈ; ແລ້ວເຂົາກໍຕົກສະຫຼົບໄປ।

Verse 17

मुहूर्त्ताल्लब्धसंज्ञोऽथ ज्ञात्वा तस्याः पराक्रमम् । पलायनकृतोत्साहः समुद्राभिमुखो ययौ

ບໍ່ດົນຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ຟື້ນສະຕິ; ເມື່ອຮູ້ພະລັງອັນກ້າຫານຂອງນາງ ເຂົາກໍຕັ້ງໃຈຈະຫນີ ແລະເດີນໄປໂດຍຫັນໜ້າສູ່ທະເລ।

Verse 18

साऽपि देवी जगामाथ पृष्ठतोऽस्य दुरात्मनः । स्तूयमाना सुरगणैः किंनरैः समहोरगैः

ພະນາງເທວີ ກໍໄດ້ສະເດັດຕິດຕາມຄົນຊົ່ວນັ້ນໄປ, ໂດຍມີເຫຼົ່າເທວະດາ, ກິນນອນ ແລະ ພະຍານາກ ຕິດຕາມສັນລະເສີນ.

Verse 19

ततः प्रविश्य जलधिं तं दृष्ट्वा दानवं रुषा । खङ्गाग्रेण शिरश्छित्त्वा चर्ममुण्डधरा ततः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນມະຫາສະໝຸດ ແລະ ເຫັນ ດານະວະ ນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ ພະນາງຈຶ່ງຕັດຫົວຂອງມັນດ້ວຍຄົມດາບ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພະນາງກໍຖືໜັງ ແລະ ຫົວທີ່ຂາດນັ້ນໄວ້.

Verse 20

निश्चक्राम पुनस्तस्मात्प्रभासं क्षेत्रमागता । कन्या सैन्येन संयुक्ता बहुरूपेण भास्वता

ແລ້ວພະນາງກໍອອກມາຈາກທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ ແລະ ມາຮອດດິນແດນສັກສິດ Prabhasa - ປະກົດຕົວເປັນຍິງສາວບໍລິສຸດ, ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບ, ເປັ່ງປະກາຍໃນຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 21

देवैः सुविस्मितैर्दृष्टा चर्ममुण्डधरा वरा । ततो देवाः स्तुतिं चक्रुः कृतांजलिपुटाः स्थिताः

ເຫຼົ່າເທວະດາຜູ້ປະຫຼາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ເຫັນພະນາງ Charmamundadhara ຜູ້ປະເສີດ. ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາຈຶ່ງພາກັນປະນົມມື ແລະ ສວດມົນສັນລະເສີນ.

Verse 22

देवा ऊचुः । जय त्वं देवि चामुंडे जय भूतापहारिणि । जय सर्वगते देवि कालरात्रि नमोऽस्तु ते

ເຫຼົ່າເທວະດາກ່າວວ່າ: ໄຊຊະນະຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ, ໂອ ພະນາງ Chamunda; ໄຊຊະນະຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ, ຜູ້ກຳຈັດສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ. ໄຊຊະນະຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ, ໂອ ພະນາງຜູ້ສະຖິດຢູ່ທຸກຫົນແຫ່ງ, ໂອ Kalaratri, ຂໍນ້ອມຄາລະວະແດ່ທ່ານ.

Verse 23

भीमरूपे शिवे विद्ये महामाये महोदये । महाभागे जये जृम्भे भीमाक्षि भीमदर्शने

ໂອ ຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ; ໂອ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມງຄົດ; ໂອ ວິທະຍາອັນສັກສິດ; ໂອ ມະຫາມາຍາ; ໂອ ພະລັງອຸດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່! ໂອ ຜູ້ມີພາກມງຄົດຍິ່ງ—ໂອ ໄຊຊະນະ! ໂອ ຈຣຶມພາ! ໂອ ຜູ້ມີດວງຕານ່າຢ້ານ, ໂອ ຜູ້ປາກົດອັນນ່າຢ້ານ!

Verse 24

महामाये विचित्रांगि गेयनृत्यप्रिये शुभे । विकरालि महाकालि कालिके कालरूपिणि

ໂອ ມະຫາມາຍາ, ໂອ ຜູ້ມີອົງອັນພິສົດ; ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດຜູ້ຊື່ນຊອບເພງແລະຟ້ອນ. ໂອ ວິກະຣາລີ, ໂອ ມະຫາກາລີ, ໂອ ກາລິກາ—ໂອ ຜູ້ທີ່ຮູບອົງເປັນເວລາເອງ!

Verse 25

प्रासहस्ते दण्डहस्ते भीमहस्ते भयानने । चामुण्डे ज्वलमानास्ये तीक्ष्णदंष्ट्रे महाबले । शवयानस्थिते देवि प्रेतसंघनिषेविते

ໂອ ເທວີ—ຜູ້ຖືຫອກໃນມື, ຖືໄມ້ຄອນໃນມື; ມືອັນນ່າຢ້ານ ແລະ ໃບໜ້າອັນນ່າຢ້ານ. ໂອ ຈາມຸນດາ, ໃບໜ້າເຜົາໄຫມ້ສະຫວ່າງ, ມີເຂົ້ວແຫຼມ, ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂອ ເທວີ ຜູ້ປະທັບເທິງຕຽງສົບ, ມີຝູງປເຣຕາຄອຍຮັບໃຊ້.

Verse 26

एवं स्तुता तदा देवी सर्वैः शक्रपुरोगमैः । प्रहृष्टवदना भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອນັ້ນ ເທວີຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໂດຍທຸກພຣະເທວະ ມີພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ. ເທວີມີໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 27

वरं वृणुध्वं भद्रं वो नित्यं यन्मनसि स्थितम् । अहं दास्यामि तत्सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

«ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ຄວາມມງຄົດມີແກ່ພວກເຈົ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈຕະຫຼອດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານທັງໝົດນັ້ນ ແມ້ຈະໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»

Verse 28

देवा ऊचुः । कृतकृत्यास्त्वया भद्रे दानवस्य निषूदनात्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄຸດມງຄົງ, ໂດຍການປະຫານອະສຸຣະ ເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນສຳເລັດແລ້ວ»។

Verse 29

स्तोत्रेणानेन यो देवि त्वां वै स्तौति वरानने । तस्य त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती

«ໂອ ເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຜູ້ໃດສັນລະເສີນເຈົ້າດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ດ້ວຍໃຈແທ້, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ນັ້ນ, ໂອ ເທວີສະຕີ ຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ»។

Verse 30

यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या तव देवि समुद्भवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः स प्राप्नोतु परां गतिम्

«ແລະຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງການປະກົດຂອງເຈົ້າ ໂອ ເທວີ ດ້ວຍສັດທາ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຂໍໃຫ້ໄດ້ບັນລຸສະພາບສູງສຸດ»।

Verse 31

अस्मिन्क्षेत्रे त्वया देवि स्थितिः कार्या सदा शुभे

«ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນມງຄົງ, ໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທັບຢູ່ເປັນນິດ»។

Verse 32

अत्र त्वां पूजयेद्यस्तु शुक्लपक्षे समाहितः । नवम्यामाश्विने मासि तस्य कार्यं सदा शुभम्

«ຜູ້ໃດມີໃຈຈົ່ງຈໍາ ບູຊາເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຂ້າງເດືອນສວ່າງ, ໃນວັນນະວະມີ ເດືອນອາສະວິນ, ກິດການຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນມງຄົງເສມອ»។

Verse 33

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता महादेवी तत्रैव निरताऽभवत् । देवास्त्रिविष्टपं जग्मुः प्रहृष्टा हतशत्रवः

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: «ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ດໍາລົງຢູ່ໃນກິດທາງທຳ. ສ່ວນເທວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອສັດຕູຖືກປາບແລ້ວ ກໍດີໃຈ ໄປສູ່ ຕຣິວິດຕະປະ (ສະຫວັນ)»។

Verse 242

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुमारीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 242 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ກຸມາຣີ» ໃນ ພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ «ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।