Adhyaya 237

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यादवस्थलमुत्तमम् । यादवा यत्र नष्टा वै षट्पंचाशच्च कोटयः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດ ຊື່ «ຢາດະວະສະຖະລະ»; ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ພວກຢາດະວະໄດ້ພິນາດ ຈຳນວນ 56 ໂກຕິ.

Verse 2

यत्र वज्रेश्वरो देवो वज्रेणाराधितः सदा । यत्राभूद्दिव्यदृष्टीनामृषीणामाश्रमं कुलम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະວັຊເຣສະວະຣະ ຖືກບູຊາດ້ວຍວັຊຣະຢ່າງສະເໝີ; ແລະທີ່ນັ້ນເຄີຍມີອາສຣົມແຫ່ງວົງສາຂອງລະສີຜູ້ມີທິບຍະທັດສະນະ.

Verse 3

देव्युवाच । कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह । पश्यतो वासुदेवस्य भोजाश्चैव महारथाः

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຄວນບູຊາ, ອັນທະກະຖືກທຳລາຍພ້ອມກັບວຣິສນິແນວໃດ? ແລະໃນຂະນະທີ່ວາສຸເທວະເບິ່ງຢູ່, ບໍຊະຜູ້ເປັນມະຫາຣະຖະ ຈົນພົບຈຸດຈົບແນວໃດ?

Verse 4

केन शप्तास्तु ते वीरा नष्टा वृष्ण्यन्धकादयः । भोजाश्चैव महादेव विस्तरेण वदस्व मे

ວີຣະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສາບໂດຍໃຜ ຈົນວຣິສນິ ອັນທະກະ ແລະອື່ນໆ ພິນາດ ທັງບໍຊະກໍດ້ວຍ? ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ.

Verse 5

ईश्वर उवाच । षट्त्रिंशे च कलौ वर्षे संप्राप्तेऽन्धकवृष्णयः । अन्योन्यं मुशलैस्ते हि निजघ्नुः कालनोदिताः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອປີທີ່ສາມສິບຫົກໃນກະລິຍຸກມາຮອດ, ອັນທະກະ ແລະ ວຣິສນິ—ຖືກເວລາກະຕຸ້ນ—ໄດ້ຟາດຟັນກັນເອງດ້ວຍມຸສະລະ (ຄອນ).

Verse 6

विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च यशस्विनम् । सारणप्रमुखान्भोजान्ददृशुर्द्वारकां गतान्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ວິສວາມິດຣະ, ກັນວະ, ແລະ ນາຣະດະຜູ້ມີກຽດສັກ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງເຫັນພວກບໍຊະ ນຳໂດຍ ສາຣະນະ ຜູ້ໄດ້ມາຮອດດວາຣະກາ.

Verse 7

ते वै सांबं समानिन्युर्भूषयित्वा स्त्रियं यथा । अब्रुवन्नुपसंगम्य देवदंडनिपीडिताः

ພວກເຂົານຳ ສາມບະ ອອກມາຂ້າງໜ້າ ປະດັບແຕ່ງເຂົາດັ່ງແມ່ຍິງ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະລຶສີ ແລະກ່າວ—ຖືກອານາດທັນທີຂອງເທວະບີບຄັ້ນແລ້ວ।

Verse 8

इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः । ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति

«ແມ່ຍິງນີ້ເປັນຂອງ ບັບຣູ ຜູ້ມີລັດສະຫມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ຜູ້ປາຖະໜາບຸດ. ໂອ ພຣະລຶສີ, ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່—ນາງຈະໃຫ້ກຳເນີດຫຍັງ?»

Verse 9

इत्युक्तास्ते तदा देवि विप्रलंभप्रधर्षिताः । प्रत्यब्रुवंस्तान्मुनयस्तच्छृणुष्व यथातथम्

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ແລະຖືກຍຸຍົງດ້ວຍການຫຍັບຫຍາມແລະການດູຖູກ ພຣະມຸນີທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕອບກັບ. ຈົ່ງຟັງໃຫ້ຊັດ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງໆ.

Verse 10

ऋषय ऊचुः । वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुशलं घोरमायसम् । वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति

ພຣະລຶສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງ ວຣິສນິ ແລະ ອັນທະກະ, ສາມບະນີ້—ຜູ້ເປັນທາຍາດຂອງ ວາສຸເທວະ—ຈະໃຫ້ກຳເນີດມຸສະລະເຫຼັກອັນນ່າສະພຶງກົວ.»

Verse 11

येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः । उच्छेत्तारः कुलं सर्वमृते रामाज्जनार्द्दनात्

«ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າກາຍເປັນຄົນຊົ່ວຢ່າງຫນັກ—ໂຫດຮ້າຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ—ພວກເຈົ້າຈະຖອນຮາກຖອນໂຄນຕະກູນທັງໝົດຂອງຕົນ ຍົກເວັ້ນ ຣາມະ ແລະ ຈະນາຣັດດະນະ.»

Verse 12

त्यक्त्वा यास्यति वः श्रीमांत्यक्त्वा भूमिं हलायुधः । जरा कृष्णं महाभागं शयानं तु निवेत्स्यति

«ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຈະລະທິ້ງພວກເຈົ້າແລະຈາກໄປ. ຮະລາຍຸດະ (ພະບາລະຣາມ) ຈະອອກຈາກແຜ່ນດິນ. ແລະ ຈາຣາ ຈະຍິງພະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີພາກດີ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງນອນພັກ»។

Verse 13

इत्यब्रुवंस्ततो देवि प्रलब्धास्ते दुरात्मभिः । मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາມຸນີຜູ້ຖືກຄົນໃຈຊົ່ວຫຍອກເຢາະ ກໍມີດວງຕາແດງດ້ວຍໂກດ ແລະເບິ່ງກັນແລະກັນ।

Verse 14

तथोक्ता मुनयस्ते तु ततः केशवमभ्ययुः । अथावदत्तदा वृष्णीञ्छ्रुत्वैवं मधुसूदनः

ເມື່ອມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໄປຫາ ເກສະວະ. ເມື່ອ ມະທຸສູດະນະ ໄດ້ຍິນເຫດການນັ້ນ ກໍກ່າວຕໍ່ພວກ ວຣິດສະນີ.

Verse 15

अभिज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तत् । एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुनर्गृहान्

ຮຣິສີເກສະ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວແລະມີປັນຍາ ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ «ມັນຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນ». ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະອົງກໍເຂົ້າໄປໃນພະຄະຫານອີກຄັ້ງ.

Verse 16

कृतांतमन्यथाकर्त्तुं नैच्छत्स जगतः प्रभुः । श्वोभूते सततः सांबो मुसलं तदसूत वै

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ບໍ່ປາດຖະນາຈະປ່ຽນແປງສິ່ງທີ່ຊະຕາກຳກຳນົດໄວ້. ແລ້ວໃນມື້ຖັດໄປ ສາມບະ ກໍໄດ້ໃຫ້ເກີດມູສະລະເຫຼັກນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 17

येन वृण्ष्यन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः । वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत्

ໂດຍຄອນນັ້ນ ບຸລຸດໃນວົງສາ ວຣິດຊະນິ–ອັນທະກະ ຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າ—ເປັນເຄື່ອງມືອັນໃຫຍ່ ດັ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ແຫ່ງຊະຕາ ເພື່ອການພິນາດຂອງວຣິດຊະນິ ແລະ ອັນທະກະ।

Verse 18

असूत शापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयत् । विषण्णोऽथ ततो राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत्

ເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດວັດຖຸອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເກີດຈາກຄຳສາບ ແລະໄດ້ທູນແຈ້ງແກ່ພະຣາຊາ. ແລ້ວພະຣາຊາຜູ້ເສົ້າໝອງ ໃຫ້ບົດມັນເປັນຜົງລະອຽດ.

Verse 19

प्राक्षिपत्सागरे तत्र पुरुषो राजशासितः । अथोवाच स्वनगरे वचनादाहुकस्य हि

ທີ່ນັ້ນ ຊາຍຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ປະຕິບັດຕາມພະຣາຊະບັນຊາ ຖືກໂຍນລົງໃນທະເລ. ແລ້ວໃນເມືອງຂອງຕົນ ເຂົາໄດ້ປະກາດຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ເພາະເປັນຄຳຂອງ ອາຫຸກະ (Āhuka).

Verse 21

यश्च वो विदितं कुर्यादेवं कश्चित्क्वचिन्नरः । स जीवञ्छूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबांधवः

ແລະຊາຍໃດກໍຕາມ ຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຖ້າເປີດເຜີຍເລື່ອງນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້—ຜູ້ນັ້ນຈະຂຶ້ນສູ່ຫຼັກປັກທັງເປັນ ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ເພາະໄດ້ນຳຄວາມພິນາດມາໃສ່ຕົນເອງ.

Verse 22

ततो राजभयात्सर्वे नियमं तत्र चक्रिरे । नराः शासनमाज्ञाय रामस्याक्लिष्टकर्मणः

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວພະຣາຊາ ທຸກຄົນຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ຕັ້ງຂໍ້ປະພຶດອັນເຂັ້ມງວດ. ປະຊາຊົນເມື່ອເຂົ້າໃຈພະຣາຊະບັນຊາຂອງ ຣາມະ (Rāma) ຜູ້ກະທຳບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍ ກໍໄດ້ປະຕິບັດຕາມ.

Verse 23

एवं प्रयतमानानां वृष्णीनामन्धकैः सह । कालो गृहाणि सर्वाणि परिचक्राम नित्यशः

ເມື່ອພວກວຣິສນີ ພ້ອມກັບພວກອັນທະກະ ພາກພຽນຢ່າງນັ້ນ, ກາລະ (ເວລາ) ເອງກໍໄດ້ເດີນວຽນຢູ່ເປັນນິດ ອ້ອມຮອບເຮືອນທັງປວງ ທຸກມື້ທຸກວັນ.

Verse 24

करालो विकटो मुंडः पुरुषः कृष्णपिंगलः । सम्मार्जनी महाकेतुर्जपापुष्पावतंसकः

ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງປາກົດ—ໜ້າດຸຮ້າຍ ຮູບຮ່າງພິລຶກ ຫົວໂກນ ສີຄ່ຳອອກນ້ຳຕານ—ຖືໄມ້ກວາດ ຊູທຸງໃຫຍ່ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງດອກຊະປາ (hibiscus) ເປັນມົງກຸດ.

Verse 25

कृकलासवाहनश्च रत्तिकाकर्णभूषणः । गृहाण्यवेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यत पुनः क्वचित्

ລາວມີກິຣະກະລາສ (ແລນ) ເປັນພາຫະນະ ແລະສວມຮັດຕິກາເປັນເຄື່ອງປະດັບຫູ. ເມື່ອເບິ່ງກວດເຮືອນຂອງພວກວຣິສນີແລ້ວ ກໍບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນອີກໃນບ່ອນໃດເລີຍ.

Verse 26

तस्य चासन्महेष्वासाः शरैः शतसहस्रशः । न चाशक्यत वेद्धुं स सर्वभूताप्ययं सदा

ແລະມີນັກທະນູຜູ້ແຂງກ້າ ຍິງລູກສອນເປັນແສນເປັນພັນໃສ່ລາວ; ແຕ່ກໍບໍ່ອາດຈະທະລຸໄດ້—ເພາະລາວແມ່ນຄວາມລະລາຍສິ້ນຂອງສັດທັງປວງ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 27

उत्पेदिरे महावाता दारुणा हि दिने दिने । वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो लोमहर्षणाः

ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ລົມໃຫຍ່ອັນດຸຮ້າຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ຫຼາຍຄັ້ງເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ—ເປັນລາງບອກການພິນາດຂອງພວກວຣິສນີ ແລະອັນທະກະ.

Verse 28

विवृद्ध्य मूषिका रथ्यावितुन्नमणिकास्तथा । केशान्ददंशुः सुप्तानां नृणां युवतयो निशि

ໜູໄດ້ເພີ່ມຈໍານວນຢ່າງຫຼາຍ ແລະສັດຮ້າຍ rathyāvitunnamaṇikā ກໍເພີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍ. ຍາມຄ່ໍາ ສາວນ້ອຍກັດຜົມຂອງຊາຍທີ່ຫຼັບຢູ່.

Verse 29

चीचीकूचीत्यवाशंत सारिका वृष्णिवेश्मसु । नोपशाम्यति शब्दश्च स दिवारात्रमेव वा

ໃນເຮືອນຂອງວຣິສນິ ນົກມາຍນາຮ້ອງວ່າ “cīcīkūcī!” ແລະສຽງນັ້ນບໍ່ຍອມສົງບົບ ດັງຕໍ່ເນື່ອງທັງກາງວັນກາງຄືນ.

Verse 30

अन्वकुर्वन्नुलूकाश्च वायसान्वृष्णिवेश्मसु । अजाः शिवानां च रुतमन्वकुर्वत भामिनि

ໃນເຮືອນຂອງວຣິສນິ ນົກຮູກໍຮ້ອງຕອບກັບສຽງກາ. ແມ່ນແຕ່ແບ້ກໍຍັງຮ້ອງຕາມສຽງອັນອັບມົງຄົນຂອງໝາປ່າ—ໂອ ນາງຜູ້ງາມ—ເປັນລາງຮ້າຍ.

Verse 31

पांडुरारक्तपादाश्च विहगाः कालप्रेरिताः । वृष्ण्यन्धकगृहेष्वेवं कपोता व्यचरंस्तदा

ເວລາ (ກາລະ) ເປັນດັ່ງຜູ້ຜັກດັນ ໃຫ້ນົກທີ່ມີຕີນສີຈາງປົນແດງປາກົດ. ໃນເຮືອນຂອງວຣິສນິ ແລະອັນທະກະ ນົກພິລາບິນ (ນົກພິກອນ) ພາກັນເດີນວົນທົ່ວໄປໃນເວລານັ້ນ ເປັນລາງຮ້າຍອີກປະການ.

Verse 32

व्यजायंत खरा गोषु करभाश्चाश्वतरीषु च । शुनीष्वपि बिडालाश्च मूषका नकुलीषु च

ລາເກີດໃນຝູງງົວ ແລະອູດເກີດໃນຝູງມ້າເພດຍິງ. ແມ່ນແຕ່ໃນຝູງໝາກໍມີແມວເກີດ ແລະໜູເກີດໃນຝູງນາກຸລ (ມອງກູສ) —ຄວາມປົນເປື້ອນແຫ່ງທໍາມະຊາດ ເປັນລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 33

तापत्रयांत पापानि कुर्वंतो वृष्णयस्तथा । अद्विषन्ब्राह्मणांश्चापि पितॄन्देवांस्तथैव च

ຖືກທຸກຂ໌ສາມປະການ (ຕາປະຕຣະຍ) ບີບຄັ້ນ ພວກວຣິສນິຈຶ່ງກໍ່ກຳບາບ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເກຽດຊັງພຣະພຣາຫມັນ ບໍ່ເກຽດຊັງພິຕຣ ແລະບໍ່ເກຽດຊັງເທວະດາເລີຍ।

Verse 34

गुरूंश्चाप्यवमन्यंते न तु रामजनार्दनौ । भार्याः पतीन्व्युच्चरंति पत्नीश्च पुरुषास्तथा

ພວກເຂົາເລີ່ມດູໝິ່ນຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະຄູອາຈານ—ແຕ່ບໍ່ດູໝິ່ນພຣະຣາມ ແລະພຣະຈະນາຣະດະນ (Janārdana). ເມຍກ່າວຄຳຮຸນແຮງຕໍ່ຜົວ ແລະຜົວກໍກ່າວຕໍ່ເມຍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 35

विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्त्तते । नीललोहितमांजिष्ठा विसृजंश्चार्चिषः पृथक्

ໄຟ (ວິພາວະສຸ) ແມ່ນແມ່ນລຸກໂຊນແຕ່ກໍຫັນໄປທາງຊ້າຍ; ແລະມັນພຸ່ງອອກເປັນອັນໆ ດ້ວຍລິ້ນໄຟສີຟ້າ ສີແດງ ແລະສີມັນຊິດຖາ—ເປັນນິມິດອັບມົງຄຸນ।

Verse 36

उदयास्तमने नित्यं पर्यस्तः स्याद्दिवाकरः । व्यदृश्यत सकृत्पुंभिः कबन्धैः परिवारितः

ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ແລະຕາເວັນຕົກ ພຣະອາທິດດູເຫມືອນບິດເບືອນຢູ່ເສມອ; ແລະບາງຄັ້ງຜູ້ຄົນເຫັນດັ່ງຖືກລ້ອມຮອບໂດຍຮ່າງກາຍບໍ່ມີຫົວ—ເປັນພາບນ່າສະພຶງກົວ।

Verse 37

महानसेषु सिद्धांते संस्कृतेऽन्ने तु भामिनि । उत्तार्यमाणे कृमयो दृश्यंते च वरानने

ໃນຫ້ອງຄົວໃຫຍ່ ເມື່ອອາຫານຖືກປຸງແຕ່ງສຸກດີແລ້ວ ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຕັກແຈກ ກໍເຫັນໜອນປາກົດຂຶ້ນ—ເປັນນິມິດອັບມົງຄຸນຕໍ່ອາຫານຫຼຽງຊີວິດ।

Verse 38

पुण्याहे वाच्यमाने च पठत्सु च महात्मसु । अभिधावंति श्रूयंते न चादृश्यत कश्चन

ໃນຂະນະທີ່ກ່າວຄໍາອວຍພອນອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະມະຫາທຳມະຈານກໍກໍາລັງອ່ານຄໍາພີສັກສິດ ກໍໄດ້ຍິນສຽງຄົນວິ່ງວຸ່ນ ແຕ່ບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດເລີຍ।

Verse 39

परस्परस्य नक्षत्रं हन्यमानं पुनःपुनः । ग्रहैरपश्यन्सर्वैस्ते नात्मनस्तु कथञ्चन

ເຂົາເຈົ້າເຫັນຊໍ້າໆວ່າ ດາວເກີດຂອງກັນແລະກັນຖືກດາວເຄາະທັງຫຼາຍກະທົບທໍາລາຍ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດຮູ້ຊະຕາຂອງຕົນເອງໄດ້ເລີຍ।

Verse 40

न हुतं पाचयत्यग्निर्वृष्ण्यंधकपुरस्कृतम् । समंतात्प्रत्यवाशंत रासभा दारुणस्वनाः

ໄຟບໍ່ອາດເຜົາຮັບຮູ້ຮຸດຕະບູຊາທີ່ວຣິສນີ ແລະອັນທະກະນໍາຫນ້າຖວາຍໄດ້ດີ; ແລະທຸກທິດທາງ ລາສະບາຮ້ອງຕອບກັນດ້ວຍສຽງດຸຮ້າຍນ່າສະພຶງ—ເປັນນິມິດອັບມົງຄຸນແຫ່ງຄວາມພິນາດ।

Verse 41

एवं पश्यन्हृषीकेशः संप्राप्तान्कालपर्ययान् । त्रयोदशीं ह्यमावास्यां तां दृष्ट्वा प्राब्रवीदिदम्

ດັ່ງນັ້ນ ຮຣິສີເກຊະ ໄດ້ເຫັນການຜັນຜວນແຫ່ງການເວລາທີ່ມາຮອດ; ແລະເມື່ອເຫັນວ່າວັນທີສິບສາມກາຍເປັນດັ່ງອະມາວາສະຍາ (ຄວາມມືດແຫ່ງຈັນດາໃໝ່) ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້।

Verse 42

त्रयोदशी पंचदशी कृतेयं राहुणा पुनः । तदा च भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षयाय नः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍອິດທິພົນຂອງ ຣາຫູ ວັນທີສິບສາມນີ້ຖືກເຮັດໃຫ້ກາຍເປັນວັນທີສິບຫ້າ (ຄວາມມືດດັ່ງອະມາວາສະຍາ); ແລະເຊັ່ນທີ່ມັນເຄີຍມາໃນຍາມສົງຄາມພາຣະຕະ ບັດນີ້ກໍມາເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາເຊັ່ນກັນ।

Verse 43

धिग्धिगित्येवकालं तं परिचिंत्य जनार्दनः । मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं केशिनिषूदनः । पुत्रशोकाभिसंतप्ता गांधारी यदुवाच ह

ເມື່ອພຣະຈະນາຣະດະນະຄິດຄໍານຶງເຖິງເວລານັ້ນ ກໍອຸທານວ່າ «ອະນິດຈັງ! ອະນິດຈັງ!» ພຣະເກຊິນິສູດະນະຮູ້ວ່າ ປີທີ່ສາມສິບຫົກໄດ້ມາຮອດ ດັ່ງທີ່ນາງຄັນທາຣີຜູ້ເສົ້າໂສກເພາະລູກໄດ້ເຄີຍກ່າວໄວ້.

Verse 44

एवं पश्यन्हृषीकेशस्तदिदं समुपस्थितम् । इदं च समनुप्राप्तमब्रवीद्यद्युधिष्ठिरः

ພຣະຫຣິສີເກຊະເມື່ອເບິ່ງເຫັນດັ່ງນັ້ນ ກໍຮູ້ວ່າຂະນະອັນມີຊະຕາກຳນີ້ໄດ້ມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ແລະເກືອບກັບເລື່ອງນີ້ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວອ້າງຄໍາທີ່ຢຸທິສຖິຣະເຄີຍກ່າວເມື່ອເວລານັ້ນມາຮອດ.

Verse 45

पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वोत्पातान्सुदारुणान् । पुण्यग्रन्थस्य श्रवणाच्छांतिहोमाद्विशोधनात्

ໃນອະດີດ ເມື່ອກອງທັບຖືກຈັດຂະບວນ ແລະເຫັນລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກົວ ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ມາຈາກການຟັງຄຳພີອັນສັກສິດ, ຈາກພິທີຊານຕິໂຮມ (śānti-homa) ແລະຈາກພິທີຊໍາລະລ້າງ.

Verse 46

पूततीर्थाभिषेकांच्च नान्यच्छ्रेयो भवेदिति । इत्युक्त्वा वासुदेवस्तच्चिकीर्षन्सत्यमेव च । आज्ञापयामास तदा तीर्थयात्रामरिंदमः

«ແລະດ້ວຍການອາບນ້ຳອັນເປັນອະພິເສກໃນຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດ ບໍ່ມີຄວາມດີອັນໃດຈະຍິ່ງກວ່ານີ້» ກ່າວແລ້ວ ພຣະວາສຸເທວະຜູ້ມຸ່ງປະພຶດຕາມສັດຈະ ຈຶ່ງມີພຣະບັນຊາໃຫ້ເຮັດຕີຣຖະຍາຕຣາ—ການເດີນທາງໄປສູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດ ພຣະອົງຜູ້ປະຫານສັດຕູ.

Verse 47

अघोषयंत पुरुषास्तत्र केशवशासनात् । तीर्थयात्रा प्रभासे वै कार्येति वरवर्णिनि

ຕໍ່ມາ ຊາຍທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເກຊະວະວ່າ: «ຕ້ອງເຮັດຕີຣຖະຍາຕຣາໄປຫາຕີຣຖະທີ່ປຣະພາສະແນ່ນອນ» ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ.

Verse 48

अथारिष्टानि वक्ष्यामि पुरीं द्वारवतीं प्रति । काली स्त्री पांडुरैर्दंतैः प्रविश्य नगरीं निशि

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນານິມິດອັນອັບມົງຄຸນທີ່ມຸ່ງໄປຫານະຄອນດວາຣະວະຕີ: ໃນຍາມຄ່ຳ ຍິງຜິວດຳຜູ້ມີແຂ້ວຂາວຈາງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເມືອງ—ເປັນອະພິນິມິດອັນອັບມົງຄຸນ।

Verse 49

स्त्रियः स्वप्नेषु मुष्णन्ती द्वारकां प्रति धावति । अग्निहोत्रनिकेतं च सुमेध्येषु च वेश्मसु

ໃນຄວາມຝັນຂອງແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ນາງລັກຊິງແລ້ວແລ່ນໄປຫາດວາຣະກາ; ນາງຍັງພຸ້ນເຂົ້າໄປເຖິງເຮືອນອັກນິໂຫຕຣະ ແລະເຮືອນຂອງຜູ້ມີຄຸນທຳ—ເປັນນິມິດນ່າຢ້ານອີກປະການໜຶ່ງ।

Verse 50

वृष्ण्यंधकांश्च खादंती स्वप्ने दृष्टा भयानका । कुर्वंती भीषणं नादं कुर्कुटश्वानसंयुता

ໃນຄວາມຝັນ ປາກົດຮູບນາງຜີອັນນ່າຢ້ານ ກຳລັງກິນພວກວຣິສນີ ແລະອັນທະກະ; ມີໄກ່ແລະໝາຕິດຕາມ ແລະຮ້ອງສຽງອັນນ່າສະພຶງ—ເປັນລາງແຫ່ງພິບັດທີ່ກຳລັງຈະມາ।

Verse 51

तथा सहस्रशो रौद्राश्चतुर्बाहव एव च । स्त्रीणां गर्भेष्वजायंत राक्षसा गुह्यकास्तथा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສັດດຸຮ້າຍນັບພັນ—ບາງຕົວມີສີ່ແຂນ—ເກີດຂຶ້ນໃນຄັນຂອງແມ່ຍິງ: ເປັນຣາກສະສະ ແລະກຸຫຍະກະດ້ວຍ—ເປັນລາງອັນນ່າສະພຶງອີກປະການໜຶ່ງ।

Verse 52

अलंकाराश्च च्छत्राणि ध्वजाश्च कवचानि च । ह्रियमाणानि दृश्यंते रक्षोभिस्तु भयानकैः

ເຄື່ອງປະດັບ, ຮົ່ມ, ທຸງ ແລະເກາະປ້ອງກັນ ຖືກເຫັນວ່າກຳລັງຖືກຫອບໄປ—ຖືກຣາກສະສະອັນນ່າຢ້ານຊິງໄປ—ເປັນລາງແຫ່ງຄວາມພິນາດທີ່ໃກ້ເຂົ້າມາ।

Verse 53

यच्चाग्निदत्तं कृष्णस्य वज्रनाभमयस्मयम् । दिवमाचक्रमे चक्रं वृष्णीनां पश्यतां तदा

ແລ້ວຈັກຣາທີ່ອັກນີໄດ້ປະທານແກ່ພຣະກຣິດສະນະ—ແຂງດັ່ງເຫຼັກ ມີສະດືອກດັ່ງວັດຊະຣະ—ໄດ້ລອຍຂຶ້ນ ໄປສູ່ສະຫວັນ ໃນຂະນະທີ່ພວກວຣິສນີເບິ່ງຢູ່ນັ້ນ.

Verse 54

युक्तं रथं दिव्यमादित्यवर्णं भयावहं पश्यतो दारुकस्य । ते सागरस्योपरिष्टाद्वर्तमानान्मनोजवांश्चतुरो वाजिमुख्यान्

ເມື່ອດາຣຸກາເບິ່ງຢູ່ ລົດທິບພະອັນນ່າຢ້ານ ມີສີດັ່ງດວງອາທິດ ປາກົດຂຶ້ນ ຜູກດ້ວຍມ້າເອກສີ່ຕົວ ໄວດັ່ງໃຈ ເຄື່ອນໄປເທິງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 55

तालः सुपर्णश्च महाध्वजौ तौ सुपूजितौ रामजनार्दनाभ्याम् । उच्चैर्जगुः स्वप्सरसो दिवानिशं वाचं चोचुर्गम्यतां तीर्थयात्राम्

ທຸງໃຫຍ່ສອງຜືນ—ຕາລະ ແລະ ສຸປັນນະ—ທີ່ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ບູຊາຢ່າງດີ ກ້ອງຮ້ອງດັງກັງວານ; ແລະອັບສະຣາສະຫວັນ ປະກາດທັງກາງວັນກາງຄືນວ່າ: “ຈົ່ງອອກເດີນທາງຈາລິກໄປຫາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ.”

Verse 56

ततो जिगमिषंतस्ते वृष्ण्यंधकमहारथाः । सांतःपुरास्तीर्थयात्रामीहंते स्म नरर्षभाः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມະຫາຣະຖະຂອງວຣິສນີ ແລະ ອັນທະກະ—ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ກ້າໃນມະນຸດ—ໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມຄອບຄົວ ແລະ ພວກໃນວັງ, ມຸ່ງໝັ້ນຈະໄປຈາລິກບູຊາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ.

Verse 57

ततो मांसपरा हृष्टाः पेयं वेश्मसु वृष्णयः । बहु नानाविधं चक्रुर्मांसानि विविधानि च

ຕໍ່ມາ ພວກວຣິສນີມີໃຈຍິນດີ ໝົດໃຈກັບເນື້ອ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມໃນເຮືອນ; ພວກເຂົາໄດ້ຈັດເຮັດຢ່າງຫຼາຍ ເຄື່ອງດື່ມຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ເນື້ອຫຼາຍປະເພດ.

Verse 58

तथा सीधुषु बद्धेषु निर्ययुर्नगराद्बहिः । यानैरश्वैर्गजैश्चैव श्रीमंतस्तिग्मतेजसः

ເມື່ອໄຫສີດຸ (ນ້ຳໝັກ) ຖືກມັດແນ່ນອນແລ້ວ ບຸລຸດຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ມີລັດສະໝີແຮງກ້າ ກໍອອກຈາກເມືອງໄປພາຍນອກ ໂດຍຂີ່ລົດ ມີມ້າ ແລະ ຊ້າງດ້ວຍ।

Verse 59

ततः प्रभासे न्यवसन्यथोद्देशं यथागृहम् । प्रभूतभक्ष्यपेयास्ते सदारा यादवास्तदा

ຕໍ່ມາ ທີ່ປຣະພາສາ ພວກຢາດະວະໄດ້ພັກອາໄສ—ແຕ່ລະຄົນຕາມບ່ອນທີ່ຈັດໄວ້ ດັ່ງຢູ່ເຮືອນຕົນ—ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະມີອາຫານກັບນ້ຳດື່ມອຸດົມສົມບູນ।

Verse 60

निर्विष्टांस्तान्निशम्याथ समुद्रांते स योगवित् । जगामामंत्र्य तान्वीरानुद्धवोर्थविशारदः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າພວກເຂົາໄດ້ຈັດຕັ້ງພັກອາໄສແລ້ວ ອຸດທະວະ—ຜູ້ຮູ້ຍົກະ ແລະສະຫຼາດໃນການພິຈາລະນາ—ໄດ້ລາວີຣະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ຝັ່ງທະເລ।

Verse 61

प्रस्थितं तं महात्मानमभिवाद्य कृतांजलिम् । जानन्विनाशं भोजानां नैच्छद्वारयितुं हरिः

ເມື່ອມະຫາອາດມະນັ້ນກຳລັງອອກເດີນທາງ ຮະຣິໄດ້ປະນົມມື ແລະກ້ອມຄຳນັບ; ເພາະຮູ້ວ່າຄວາມພິນາດຂອງພວກໂພຊະເປັນຊະຕາກຳ ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ປາດຖະນາຈະຫ້າມມັນ।

Verse 62

ततः कालपरीतास्ते वृष्ण्यंधकमहारथाः । अपश्यन्नुद्धवं यांतं तेजसाऽदीप्य रोदसी

ຕໍ່ມາ ມະຫາຣະຖະແຫ່ງວຣິສນິ ແລະອັນທະກະ—ຖືກອຳນາດແຫ່ງກາລະຄອບງຳ—ໄດ້ເຫັນອຸດທະວະກຳລັງຈາກໄປ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈົາ ດັ່ງຈະສ່ອງຟ້າແລະດິນໃຫ້ສະຫວ່າງ।

Verse 63

ब्राह्मणार्थेषु यत्क्लृप्तमन्नं तेषां वरानने । तद्वाहनेभ्यः प्रददुः सुरागंधरसान्वितम्

ໂອ ນາງໜ້າງາມເອີຍ, ອາຫານທີ່ຈັດໄວ້ເພື່ອພຣະພຣາຫມັນ ພວກເຂົາກັບນໍາໄປໃຫ້ແກ່ສັດພາຫະນະ ເປັນອາຫານປົນກິ່ນແລະລົດຂອງສຸລາ।

Verse 64

ततस्तूर्यशताकीर्णं नटनर्त्तकसंकुलम् । प्रावर्त्तत महापानं प्रभासे तिग्मतेजसाम्

ຕໍ່ມາ ທີ່ພຣະພາສາ ທ່າມກາງສຽງດົນຕີນັບຮ້ອຍ ແລະຝູງນັກສະແດງນັກຟ້ອນລໍາອັນແອອັດ, ການດື່ມສຸລາອັນໃຫຍ່ກໍເລີ່ມຂຶ້ນໃນຫມູ່ຜູ້ມີລັດສະໝີແຮງກ້າ.

Verse 65

कृष्णस्य संनिधौ रामः सहितः कृतवर्मणा । अपिबद्युयुधानश्च गदो बभ्रुस्तथैव च

ໃນພຣະພັກຂອງພຣະກຣິດສະນະເອງ, ພຣະຣາມະໄດ້ດື່ມຮ່ວມກັບກຣິຕະວັຣມັນ; ຢຸຢຸທານະ, ກະດະ ແລະ ບະບຣູ ກໍດື່ມເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 66

ततः परिषदो मध्ये युयुधानो मदोत्कटः । अब्रवीत्कृतवर्माणमवहस्यावमन्य च

ຕໍ່ມາ ໃນກາງສະພາ, ຢຸຢຸທານະຜູ້ມຶນເມົາຈົນຄຶກຄະນອງ ໄດ້ເວົ້າກັບກຣິຕະວັຣມັນ ດ້ວຍການເຢາະເຍີ້ຍແລະດູໝິ່ນ.

Verse 67

कः क्षत्रियो मन्यमानः सुप्तान्हन्यान्मृतानिव । न तन्मृष्यत हार्दिक्यस्त्वया तत्साधु यत्कृतम्

«ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ໃດທີ່ຄິດວ່າຕົນສູງສົ່ງ ຈຶ່ງຈະຟັນຂ້າຄົນທີ່ກໍາລັງນອນ ດັ່ງກັບເປັນຄົນຕາຍແລ້ວ? ໂອ ຮາຣດິກຍະ, ການກະທໍານັ້ນທີ່ເຈົ້າເຮັດ ບໍ່ຄວນອົດທົນ ແລະບໍ່ແມ່ນທາງທຳອັນດີ»។

Verse 68

इत्युक्ते युयुधानेन पूजयामास तद्वचः । प्रद्युम्नो रथिनां श्रेष्ठो हार्दिक्यमथ भर्त्सयन्

ເມື່ອຢຸຍຸທານະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະປຣັດຍຸມນະ ຜູ້ເປັນຍອດນັກຮົບລົດສົງຄາມ ໄດ້ຊົມເຊີຍຄໍານັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຕໍ່ວ່າຮາຣດິກຍະ।

Verse 69

ततः पुनरपि क्रुद्धः कृतवर्मा तमब्रवीत् । निर्विशन्निव सावज्ञं तदा सव्येन पाणिना

ແລ້ວຕໍ່ມາ ກຣິຕະວັຣມະໂກດຂຶ້ນອີກ ແລະເວົ້າກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ; ໃນຂະນະນັ້ນກໍຍົກມືຊ້າຍຄ້າຍຈະຟາດຕີ।

Verse 70

भूरिश्रवाश्छिन्नबाहुर्युद्धे प्रायोगतस्त्वया । व्याधेनेव नृशंसेन कथं वैरेण घातितः

ພູຣິສຣະວາ ຜູ້ທີ່ແຂນຖືກເຈົ້າຟັນຂາດໃນສົງຄາມ ດ້ວຍການກະທໍາທີ່ບໍ່ຄວນແກ່ກົດຍຸດທະ—ເຂົາຖືກຂ້າດ້ວຍຄວາມພະຍາບາດໄດ້ແນວໃດ, ດັ່ງນາຍພານໂຫດຮ້າຍຍິງເຫຍື່ອ?

Verse 71

इति तस्य वचः श्रुत्वा केशवः परवीरहा । तिर्यक्सरोषया दृष्ट्या वीक्षांचक्रे समः पुमान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເກສະວະ ຜູ້ປະຫານວິລະຊົນຂອງສັດຕູ ແມ່ນແມ່ນວ່າພາຍນອກຈະສະຫງົບ ແຕ່ກໍຫັນສາຍຕາມອຽງດ້ວຍຄວາມໂກດທີ່ກົດໄວ້।

Verse 72

मणिं स्यमंतकं चैव यः स सत्राजितोऽभवत् । स कथं स्मारयामास सात्यकिर्मधुसूदनम्

ແລະສັດຣາຈິດ ຜູ້ຄອບຄອງມະນີສຽມັນຕະກະ—ເຂົາໄດ້ເຮັດແນວໃດ ໃຫ້ສາຕະຍະກິ ນໍາເລື່ອງນັ້ນໄປເຕືອນມະທຸສູດະນະ (ພຣະກຣິດສະນະ)?

Verse 73

तच्छ्रुत्वा केशवस्यांकमगमद्रुदती सती । सत्यभामा प्रक्षुभिता कोपयन्ती जनार्द्दनम्

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ສັດຍະພາມາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ກໍ່ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຄຸກຄືນ ແລະເຮັດໃຫ້ ຈະນາຣະດະນະ ເກີດໂກດ ນາງຮ້ອງໄຫ້ເຂົ້າໄປຫາອ້ອມຕັກຂອງ ເກສະວະ।

Verse 74

तत उत्थाय स क्रोधात्सात्यकिर्वाक्यमब्रवीत् । पंचानां द्रौपदेयानां धृष्टद्युम्नशिखंडिनः

ແລ້ວນັ້ນ ສາຕະຍະກິ ລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳກ່ຽວກັບລູກຊາຍທັງຫ້າຂອງ ດຣອຸປະດີ ແລະກ່ຽວກັບ ທຣິສຕະດຸມນະ ແລະ ສິຂັນດິນ।

Verse 75

एष गच्छामि पदवीं सत्ये तव पथे सदा । सौप्तिके निहता ये च सुप्तास्तेन दुरात्मना

“ໂອ ຜູ້ສັດຈິງເອີຍ ຂ້ອຍຈະໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງເຈົ້າ ຕະຫຼອດໄປ” ແລະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໃນຍາມຫຼັບ ໃນການຈູ່ໂຈມກາງຄືນ (ສອຸປຕິກະ) ໂດຍຄົນຊົ່ວນັ້ນ।

Verse 76

द्रोणपुत्रसहायेन पापेन कृतवर्मणा । समाप्तं चायुरस्याद्य यशश्चापि सुमध्यमे

“ໂດຍ ກຣິຕະວັຣມັນ ຜູ້ບາບ ຜູ້ເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂອງລູກຊາຍດຣອນະ—ມື້ນີ້ ອາຍຸຂອງເຂົາສິ້ນສຸດ ແລະກຽດຊື່ຂອງເຂົາກໍສິ້ນຕາມ, ໂອ ຜູ້ເອວບາງ.”

Verse 77

इतीदमुक्त्वा खङ्गेन केशवस्य समीपतः । अभिहत्य शिरः क्रुद्धश्चिच्छेद कृतवर्मणः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຢືນຢູ່ໃກ້ ເກສະວະ ລາວຟັນດ້ວຍດາບ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍ່ຕັດສະຫຼະຫົວຂອງ ກຣິຕະວັຣມັນ ອອກ।

Verse 78

तथान्यानपि निघ्नंतं युयुधानं समंततः । अन्वधावद्धृषीकेशो विनिवारयिषुस्तथा

ເມື່ອຢຸຍຸທານ (ສາຕະຍະກິ) ຍັງຄົງຟັນຂ້າຜູ້ອື່ນຮອບດ້ານ ພຣະຫຣິສີເກສະ ກໍ່ແລ່ນຕາມໄປ ເພື່ອຈະຫ້າມປາມເຂົາ។

Verse 79

एकीभूतास्ततस्तस्य कालपर्यायप्रेरिताः । भोजांधका महाराजं शैनेयं पर्यवारयन्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂດຍຖືກຜັກດັນດ້ວຍການຜັນຜວນຂອງກາລະ ພວກໂພຊາ ແລະ ອັນທະກະ ກໍ່ຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ ແລະລ້ອມຮອບພຣະມະຫາຣາຊາ ຊາຍເນຍ (ສາຕະຍະກິ) ທຸກດ້ານ.

Verse 80

तान्दृष्ट्वाऽपततस्तूर्णमभिक्रुद्धाञ्जनार्द्दनः । न चुक्रोध महातेजा जानन्कालस्य पर्ययम्

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາພຸ່ງເຂົ້າມາຢ່າງວ່ອງໄວ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ແມ່ນແມ່ນຈະເກີດໂທສະ ແຕ່ກໍ່ບໍ່ປ່ອຍໃຈໃຫ້ຄວາມໂກດຄອບງຳ; ຜູ້ມີເດຊາອັນໃຫຍ່ຮູ້ທັນການຜັນຜວນຂອງກາລະທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 81

ते च पानमदाविष्टाश्चोदिताश्चैव मन्युना । युयुधानमथाजघ्नुरुच्छिष्टै र्भोजनैस्तथा

ແລະພວກເຂົາ ເມົາມົນດ້ວຍນ້ຳເຫຼົ້າ ແລະຖືກຂັບດັນດ້ວຍຄວາມໂກດ ຈຶ່ງລົງມືຕີຢຸຍຸທານ ທັງຍັງຂວ້າງອາຫານເຫຼືອ ແລະເສດສ່ວນໃສ່ເຂົາອີກດ້ວຍ.

Verse 82

हन्यमाने तु शैनेये कुद्धो रुक्मिणिनंदनः । तदंतरमथाधावन्मोक्षयिष्यञ्छिनेः सुतम्

ແຕ່ເມື່ອຊາຍເນຍຖືກທຳຮ້າຍ ບຸດແຫ່ງຣຸກມິນີ ກໍ່ເກີດໂທສະ ແລ່ນພຸ່ງເຂົ້າໄປກາງວົງ ໝາຍຈະຊ່ວຍປົດປ່ອຍບຸດແຫ່ງຊິນິ.

Verse 83

स भोजैः सह संयुक्तः सात्यकिश्चांधकैः सह । बहुत्वात्तु हतौ वीरावुभौ कृष्णस्य पश्यतः

ສາຕະຍະກີ ປະຈັນໜ້າຮົບກັບພວກໂພຊາ ແລະກັບພວກອັນທະກະ; ເນື່ອງຈາກຈໍານວນຫຼາຍ ວີລະບຸລຸດທັງສອງຖືກສັງຫານ ໃນຂະນະທີ່ພຣະກຣິດສະນາທອດພຣະເນດເບິ່ງຢູ່.

Verse 84

हतं दृष्ट्वा तु शैनेयं पुत्रं च यदुनंदनः । एरकाणां तदा मुष्टिं कोपाज्जग्राह केशवः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນຊາຍເນຍະຖືກສັງຫານ ແລະລູກຊາຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍ, ເກສະວະ—ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແກ່ຍະດຸ—ໃນຄວາມໂກດ ໄດ້ກໍາເອົາຫຍ້າເອຣະກະເປັນກໍາມືໜຶ່ງ.

Verse 86

ततोंऽधकाश्च भोजाश्च शिनयो वृष्णयस्तदा । न्यघ्नन्नन्योन्यमाक्रन्दैर्मुशलैः कालप्रेरिताः

ແລ້ວພວກອັນທະກະ, ໂພຊາ, ຊິນິ, ແລະວຣິສນິ ຖືກເວລາ(ການ)ຂັບດັນ ກໍເລີ່ມຟັນຟາດຂ້າກັນເອງ ດ້ວຍອາວຸດຄ້າຍກະບອງ ທ່າມກາງສຽງຮ້ອງແລະຄວາມວຸ່ນວາຍ.

Verse 87

यश्चैकामेरकां कश्चिज्जग्राह रुषितो नरः । वज्रभूता च सा देवि ह्यदृश्यत तदा प्रिये

ແລະຜູ້ຊາຍໃດກໍຕາມທີ່ໂກດແຄ້ນ ໄດ້ກໍາເອົາຫຍ້າເອຣະກະແມ່ນແຕ່ກ້ານດຽວ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ໃນເວລານັ້ນມັນປາກົດເຫັນເປັນຮູບວັດຊະຣະ (ສາຍຟ້າ) ໂອ ເທວີ.

Verse 88

तृणं च मुशलीभूतमण्वपि तत्र दृश्यते । ब्रह्मदंडकृतं सर्वमिति तद्विद्धि भामिनि

ໃນທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃບຫຍ້ານ້ອຍໆກໍຍັງເຫັນວ່າກາຍເປັນກະບອງ; ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ—ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງນັ້ນ ເປັນຜົນຈາກພຣະດໍາລັດລົງໂທດຂອງພຣະພຣົມມາ.

Verse 89

तदभून्मुशलं घोरं वज्रकल्पमयस्मयम् । जघान तेन कृष्णोपि ये तस्य प्रमुखे स्थिताः

ນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນມຸສະລະອັນນ່າຢ້ານ ດຸດດັ່ງວັດຊະຣະ ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ; ດ້ວຍມັນ ແມ່ນແຕ່ພຣະກຣິດສະນະກໍຟາດລົງຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ।

Verse 90

अवधीत्पितरं पुत्रः पिता पुत्रं च भामिनि । मत्तास्ते पर्यटंति स्म योधमानाः परस्परम्

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ລູກໄດ້ຂ້າພໍ່ ແລະພໍ່ກໍຂ້າລູກ; ເພາະຄວາມເມົາມົນ ພວກເຂົາພາກັນພະເນຈອນ ຮົບກັນເອງ.

Verse 91

पतंगा इव चाग्नौ तु न्यपतन्यदुपुंगवाः । नासीत्पलायने बुद्धिर्वध्यमानस्य कस्यचित्

ດຸດດັ່ງແມງປ່ອງບິນຕົກໃສ່ໄຟ ບັນດາຍາດະວະຜູ້ເລີດລ້ຳກໍລົ້ມລົງ; ແລະໃນຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກຂ້າ ບໍ່ມີໃຜຄິດຈະຫນີ.

Verse 92

तं तु पश्यन्महाबाहुर्जानन्कालस्यपर्ययम् । मुशलं समवष्टभ्य तस्थौ स मधुसूदनः

ເມື່ອເຫັນເຫດນັ້ນ ພຣະມະທຸສູດະນະຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ຮູ້ທັນການຜັນຜວນຂອງກາລະ; ພຣະອົງຈັບມຸສະລະໄວ້ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 93

सांबं च निहतं दृष्ट्वा चारुदेष्णं च माधवः । प्रद्युम्नमनिरुद्धं च ततश्चुक्रोध भामिनि

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ພຣະມາທະວະເຫັນສາມບະຖືກຂ້າ ແລະຈາຣຸເດດສະນະ ພ້ອມທັງປຣະດຍຸມນະ ແລະອະນິຣຸດທະ; ແລ້ວພຣະອົງກໍເກີດຄວາມໂກດເກຣີຍວລຸກໂຊນ.

Verse 94

यादवान्क्ष्माशयानांश्च भृशं कोपसमन्वितः । स निःशेषं तदा चक्रे शार्ङ्गचक्रगदाधरः

ດ້ວຍໂທສະອັນຮຸນແຮງ ຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງກາ ຈັກຣາ ແລະ ຄະດາ ໄດ້ກຳຈັດຢາດະວະ ແລະຜູ້ນອນຢູ່ເທິງດິນໃຫ້ສິ້ນໝົດ ບໍ່ເຫຼືອເລີຍ।

Verse 95

एवं तत्र महादेवि अभवद्यादव स्थलम् । गव्यूतिमात्रं तद्देवि यादवानां चिताः स्मृताः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ “ຢາດະວະ-ສະຖະລະ”; ແລະ ໂອ ເທວີ ຈິຕາເຜົາສົບຂອງຢາດະວະຖືກຈື່ຈຳວ່າຍາວເທົ່າໜຶ່ງ ກະວະຍູຕິ ເປັນມາດຕະຖານ।

Verse 96

तेषां किलास्थिनिचयैः स्थलरूपं बभूव तत् । भस्मपुंजनिभाकारं तेनाभूद्यादव स्थलम्

ແທ້ຈິງ ດ້ວຍກອງກະດູກຂອງພວກເຂົາ ພື້ນດິນນັ້ນຈຶ່ງປາກົດເປັນຮູບຮ່າງພິເສດ; ຄ້າຍກອງຂີ້ເຖົ່າ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນ “ຢາດະວະ-ສະຖະລະ”。

Verse 97

दिव्यरत्नसमायुक्तं मणिमाणिक्यपूरितम् । यादवानां किरीटैश्च दिव्यगन्धैः सुपूरितम्

ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທິບ ເຕັມໄປດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະ ມານິກະຍະ; ທັງຍັງກະຈາຍໄປດ້ວຍມົງກຸດຂອງຢາດະວະ ແລະອວນອົບດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 98

तेषां रक्षानिमित्तं हि गंगा गणपतिस्तथा । यादवानां तु सर्वेषां जीवितो वज्र एव हि

ເພື່ອຄຸ້ມຄອງພວກເຂົາ ແທ້ຈິງມີ ພຣະແມ່ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ແລະ ພຣະຄະນະປະຕິ; ສໍາລັບຢາດະວະທັງປວງ ຊີວິດແລະທີ່ພຶ່ງພາ ແມ່ນ ວັດຊຣະ ແຕ່ຜູ້ດຽວແທ້ໆ।

Verse 99

वयसोंते ततः सोऽपि प्रभासं क्षेत्रमागतः । निषिच्य स्वसुतं राज्ये नाम्ना ख्यातं महद्बलम्

ແລ້ວໃນບັ້ນປາຍຊີວິດ ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ມາຮອດພຣະພຣາພາສະ ກະເສດອັນສັກສິດ; ແລະໄດ້ສະຖາປະນາບຸດຂອງຕົນໃຫ້ຄອງລາຊະອານາຈັກ—ຜູ້ມີນາມລືຊາ “ມະຫາບະລະ” ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 100

तेनापि स्थापितं लिंगं यादवेन्द्रेण धीमता । वज्रेश्वरमिति ख्यातं तत्स्थितं यादवस्थले

ໂດຍທ່ານນັ້ນເອງ—ຜູ້ເປັນຈອມນາຍຜູ້ມີປັນຍາໃນຫມູ່ຢາດະວະ—ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະໜຶ່ງ ມີນາມລືຊາ “ວັຊເຣສະວະຣະ”; ມັນຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຢາດະວະສະຖະລະ.

Verse 101

तत्रैव सुचिरं कालं तपस्तप्तं सुपुष्कलम् । नारदस्योपदेशेन प्रभासे पापनाशने

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເປັນເວລາຍາວນານຫຼາຍ ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ ແລະອຸດົມສົມບູນ; ຕາມຄຳສອນຂອງນາຣະດະ ທີ່ພຣະພຣາພາສະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 102

प्राप्तवान्परमां सिद्धिं स राजा यादवोत्तमः । तत्रैव यो नरः सम्यक्स्नात्वा जांबवती जले

ກະສັດນັ້ນ ຜູ້ເປັນຍາດະວະອັນສູງສຸດ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນນ້ຳຂອງຈາມບະວະຕີ ກໍຍ່ອມໄດ້ຮັບອານຸສົງຄ໌ອັນຊຳລະບາບນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 103

वज्रेश्वरं तु संपूज्य ब्राह्मणांस्तत्र भोजयेत् । यादवस्थलसामीप्ये गोसहस्रफलं लभेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ “ວັຊເຣສະວະຣະ” ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະທີ່ນັ້ນ. ໃນບໍລິເວນໃກ້ຢາດະວະສະຖະລະ ຈະໄດ້ອານຸສົງຄ໌ເທົ່າກັບຖວາຍງົວພັນໂຕ.

Verse 104

षट्कोणं तत्र दातव्यमंगुल्या यादवस्थले । यात्राफलमवाप्नोति सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ທີ່ຢາດະວະສະຖະລະ ຄວນໃຊ້ນິ້ວມືຂີດຮູບຫົກຫຼ່ຽມໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ຜູ້ມີສັດທາຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງການຈາລິກແສວງບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 237

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यादवस्थलोत्पत्तौ वज्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະຍະ», ຈົບບົດທີ 237 ຊື່ «ກຳເນີດຂອງຢາດະວະສະຖະລະ ແລະ ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງວັຈເຣສະວະຣະ».