Adhyaya 187

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सर्वकामफलप्रदम् । प्रभासपंचकं पुण्यमाद्यं तत्र व्यवस्थितम्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ ປຣະພາສະ-ປັນຈະກະ (Prabhāsa-Pañcaka) ອັນບໍລິສຸດ ອັນເປັນສະຖານສັກສິດອັນສູງສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດໄປຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे प्रभास इति चोच्यते । वृद्धप्रभासश्च ततो दक्षिणे नातिदूरतः

ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຣະພາສະ»; ແລະທາງໃຕ້ຈາກນັ້ນ ບໍ່ໄກ ມີ «ວຶດທະ-ປຣະພາສະ».

Verse 3

जल प्रभासश्च ततो दक्षिणेन वरानने । कृतस्मरप्रभासश्च श्मशानं यत्र भैरवम्

ຕໍ່ໄປທາງໃຕ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ມີ «ຊະລະ-ປຣະພາສະ»; ແລະຍັງມີ «ກຶຕະສະມະຣາ-ປຣະພາສະ»—ບ່ອນປ່າຊ້າ (śmaśāna) ອັນສັກສິດແດ່ ພໄຣວະ (Bhairava).

Verse 4

एवं पंचप्रभासान्यः पश्येद्भक्तया समन्वितः । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ ໄດ້ເຫັນ «ປຣະພາສະ» ຫ້າປະການ ຍ່ອມໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ປາສຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ.

Verse 5

न निवर्तति यत्प्राप्य दुष्प्राप्यं त्रिदशैरपि । प्रभासं प्रथमं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸບ່ອນນັ້ນແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ຫວນກັບສູ່ພັນທະອີກ; ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເທວະດາກໍຍັງໄດ້ຍາກ. «ປຣະພາສະ» ແມ່ນຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ.

Verse 6

देवानामपि दुष्प्राप्यं महापातकनाशनम् । प्रभासे त्वेकरात्रेण अमावास्यां कृतोदकः

ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງໄດ້ຍາກ ແຕ່ມັນທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ. ທີ່ປຣະພາສະ ຜູ້ໃດທຳພິທີນ້ຳ/ອາບນ້ຳສັກສິດ (snāna) ໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ແມ່ນຢູ່ພຽງຄືນດຽວ ກໍໄດ້ຜົນນັ້ນ.

Verse 7

मुच्यते पातकैः सर्वैः शिवलोकं स गच्छति । सप्तजन्मकृतं पापं गंगासागरसंगमे

ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ–ມະຫາສະໝຸດ: ບາບທີ່ສະສົມມາເຈັດຊາດ…

Verse 8

जन्मनां च सहस्रेण यत्पापं कुरुते नरः । स्नानादेवास्य नश्येत सागरे लवणांभसि

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດເຮັດຕະຫຼອດພັນຊາດ—ດ້ວຍການອາບນ້ຳແຕ່ຢ່າງດຽວ ມັນຈະສູນໄປສຳລັບເຂົາ ໃນນ້ຳເຄັມຂອງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 9

चतुर्दश्याममावास्यां पञ्चदश्यां विशेषतः । अहोरात्रोषितो भूत्वा ब्राह्मणान्भोज्य शक्तितः

ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນ, ໃນວັນອະມາວາສະຍາ, ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນທີ 15—ເມື່ອໄດ້ພັກຢູ່ຄົບມື້ຄົບຄືນ—ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຕາມກຳລັງ.

Verse 10

दत्त्वा गां कांचनं तेभ्यः शिवः प्रीतो भवत्विति । एवं कृत्वा नरो देवि कुलानां तारयेच्छतम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍງົວແລະຄຳແກ່ພວກເຂົາ ແລ້ວອະທິຖານວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ». ເຮັດແບບນີ້ແລ້ວ, ໂອ ເທວີ, ມະນຸດຈະຍົກຂ້າມຊ່ວຍກູ້ໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຊົນຊາດໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນ.

Verse 11

देव्युवाच । प्रभासपंचकं ह्येतद्यत्त्वया परिकीर्तितम् । कथमत्र समुद्भूतमेतन्मे कौतुकं महत्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ປຣະພາສະຫ້າປະການນີ້ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນ—ມັນເກີດຂຶ້ນທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ນີ້ເປັນຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່ສຳລັບຂ້ອຍ»។

Verse 12

एक एव श्रुतोऽस्माभिः प्रभासस्तीर्थवासितः । प्रभासाः पंच देवेश यत्त्वया परिकीर्तिताः

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນພຽງ «ປະພາສະ» ອັນດຽວ ອັນໂດດເດັ່ນເປັນຕີຣຖະ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ທ່ານກ່າວເຖິງ «ປະພາສະ» ຫ້າປະການ।

Verse 13

एतन्मे संशयं सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຄົບຖ້ວນ ຄວາມສົງໄສທັງໝົດນີ້।

Verse 14

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशनीम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या प्राप्नोति परमां गतिम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ. ຂ້ອຍຈະເລົ່າເລື່ອງສັກສິດທີ່ທຳລາຍບາບ; ມະນຸດໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຈະບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ.»

Verse 15

पुरा महेश्वरो देवश्चचार वसुधामिमाम् । दिव्यरूपधरः कान्तो दिग्वासाः स यदृच्छया

ໃນການກ່ອນ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້; ສະຫວ່າງໄສ ຊົງຮູບທິບ ແລະເປັນຜູ້ນຸ່ງທິດ (ເປືອຍ) ໄປຕາມພຣະປະສົງຢ່າງເສຣີ।

Verse 16

एवं च रममाणस्तु ऋषीणामाश्रमं महत् । जगाम कौतुकाविष्टो भिक्षार्थं दारुके वने

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຊົງເພີນພອນຢູ່ ພຣະອົງມີຄວາມພິສົດພິເສດໃນໃຈ ໄດ້ໄປຫາອາສຣົມໃຫຍ່ຂອງລະສີ ແລະເຂົ້າສູ່ປ່າດາຣຸກະ ເພື່ອຂໍບິນດະບາດ।

Verse 17

भ्रममाणस्य तस्याथ दृष्ट्वा रूपमनुत्तमम् । ता नार्यः कामसंतप्ता बभूवुर्व्यथितेन्द्रियाः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນຮູບງາມອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານເດີນວຽນໄປມາ ນາງທັງຫຼາຍຖືກກາມຕັນຫາເຜົາໄໝ້ ແລະອິນທຣີຍະກໍຫວັ່ນໄຫວພາຍໃນ।

Verse 18

सानुरागास्ततः सर्वा अनुगच्छंति तं सदा । समालिंगंति ताः काश्चित्काश्च वीक्षंति रागतः

ຕໍ່ມາ ນາງທັງປວງມີຄວາມຮັກພົວພັນເຕັມໃຈ ກໍຕາມທ່ານຢູ່ເສມອ; ບາງນາງກໍກອດກຳ ແລະບາງນາງກໍຈ້ອງເບິ່ງດ້ວຍຣາກະ।

Verse 19

प्रार्थयंति तथा चान्याः परित्यज्य गृहान्स्वकान्

ແລະນາງອື່ນໆ ກໍລະທິ້ງເຮືອນຂອງຕົນ ແລ້ວເລີ່ມອ້ອນວອນທ່ານເຊັ່ນກັນ।

Verse 20

एवं तासां स्वरूपं ते दृष्ट्वा सर्वे महर्षयः । कोपेन महता युक्ताः शेपुस्तं वृषभध्वजम्

ເມື່ອເຫັນສະພາບຂອງນາງທັງຫຼາຍແບບນັ້ນ ມະຫາຣິສີທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດກຽວຮ້າຍ ແລ້ວສາບແຊ່ງພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບວົວຜູ້ນັ້ນ।

Verse 21

यस्मात्त्वं नग्नतामेत्य आश्रमेऽस्मिन्ममागतः । मोहयानः स्त्रियोऽस्माकं लज्जां नैवं करोषि च । तस्मात्ते पतताल्लिंगं सद्य एव वृषध्वज

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າມາຮອດອາສຣົມນີ້ໃນສະພາບເປືອຍກາຍ ຊັກນຳໃຫ້ແມ່ຍິງຂອງພວກເຮົາຫຼົງໄຫຼ ແລະບໍ່ຮັກສາຄວາມສຸພາບກັບຄວາມອາຍ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີທຸງຮູບວົວຜູ້, ຂໍໃຫ້ລິງຄະຂອງເຈົ້າຕົກລົງໃນບັດນີ້ເທີດ!»

Verse 22

ततस्तत्पतितं लिंगं तत्क्षणाच्छंकरस्य च । तस्मिन्प्रपतिते भूमौ प्राकंपत वसुंधरा

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິງຄະຂອງພຣະສັງກະຣະຕົກລົງ; ເມື່ອມັນກະທົບພື້ນ ແຜ່ນດິນກໍສັ່ນສະເທືອນຢ່າງແຮງ.

Verse 23

क्षुभिताः सागराः सर्वे मर्यादा विजहुस्तदा । शीर्णानि गिरिशृंगाणि त्रस्ताः सर्वे दिवौकसः

ທະເລທັງປວງຖືກກະທົບໃຫ້ປັ່ນປ່ວນ ແລະໃນຂະນະນັ້ນກໍລະທິ້ງເຂດແດນຂອງຕົນ; ຍອດພູພັງທະລາຍ ແລະທິວະສັດທັງປວງຕົກໃຈຫວາດຫວັນ.

Verse 24

ततो देवाः सगन्धर्वाः समहोरगकिन्नराः । ऊचुः पितामहं गत्वा किमेतत्कारणं विभो

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ, ນາກໃຫຍ່, ແລະກິນນະຣະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ສາເຫດອັນໃດຈຶ່ງເກີດເຫດນີ້?”

Verse 25

सागराः क्षुभिता येन प्लावयंति वसुंधराम् । शीर्यंते गिरिशृङ्गाणि कंपते च वसुंधरा

“ດ້ວຍສາເຫດໃດກໍຕາມ ທະເລທັງຫຼາຍຖືກປັ່ນປ່ວນ ແລະຖ້ວມທົ່ວແຜ່ນດິນ; ຍອດພູກໍແຕກພັງ ແລະແຜ່ນດິນກໍສັ່ນໄຫວ” ເຂົາເວົ້າ.

Verse 26

चिह्नानि लोकनाशाय दृश्यन्ते दारुणानि च । तेषां तद्वचन श्रुत्वा ब्रह्मलोके पितामहः

“ສັນຍານອັນນ່າສະພຶງກົວ ທີ່ບອກເຖິງການພິນາດຂອງໂລກ ກໍປາກົດຂຶ້ນ” ເຂົາເວົ້າ. ເມື່ອພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃນພຣະພຣະຫມາໂລກ ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ…

Verse 27

ध्यात्वा तु सुचिरं कालं वाक्यमेतदुवाच ह । शिवलिंगं निपतितं पृथिव्यां सुरसत्तमाः

ເມື່ອໄດ້ເພ່ງສະມາທິຢູ່ດົນນານ ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ສິວະລິງຄະໄດ້ຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ»។

Verse 28

शापेन ऋषिमुख्यानां भार्गवाणां महात्मनाम् । तस्मिन्निपतिते भूमौ त्रैलोक्यं सचराचरम्

«ເນື່ອງຈາກຄຳສາບແຊ່ງຂອງພວກລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຄືພວກພາຣຄະວະຜູ້ມີຈິດສູງ; ເມື່ອມັນຕົກລົງສູ່ດິນ ສາມໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນສະພາບນີ້»។

Verse 29

एतदवस्थतां प्राप्तं तस्मात्तत्रैव गम्यताम् । विष्णुना सह गीर्वाणास्तथा नीतिर्विधीयताम्

«ສະພາບນີ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໃນທັນທີ. ໂອ ພວກເທວະ, ຈົ່ງຮ່ວມກັບພຣະວິສນຸ ເພື່ອກຳນົດແນວທາງອັນຖືກຕ້ອງ»។

Verse 30

ततः क्षीरोदधिं जग्मुर्ब्रह्माद्यास्त्रिदिवौकसः । यत्र शेते चतुर्बाहुर्योगनिद्रां च संगतः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ແລະພວກຊາວສະຫວັນອື່ນໆ ໄດ້ໄປຫາທະເລນ້ຳນົມ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ແຂນ ບັນທົມຢູ່ໃນຍົກນິດຣາ (ຫຼັບແບບໂຍຄະ)។

Verse 31

तस्मै सर्वं समाचख्युस्तेनैव सहितास्ततः । जग्मुर्यत्र महादेवो लिंगेन रहितो विभुः

ພວກເຂົາໄດ້ທູນບອກທຸກຢ່າງແກ່ພຣະວິສນຸ. ແລ້ວໂດຍມີພຣະອົງຮ່ວມໄປ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ມີອຳນາດ ຢູ່ໂດຍປາສຈາກລິງຄະຂອງພຣະອົງ.

Verse 32

ऊचुः समाहिताः सर्वे प्रणिपत्य दिवौकसः

ແລ້ວບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງປວງ ມີໃຈສະຫງົບ ແລະ ຈົ່ງຈ້ອງ ໄດ້ກາບລົງ ແລ້ວກ່າວວ່າ।

Verse 33

लिंगमुत्क्षिप्यतामेतद्यत्क्षितौ पतितं विभो । एते महार्णवाः सर्वे प्लावयंति वसुंधराम्

ເຂົາເວົ້າວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຍົກລິງຄະນີ້ທີ່ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນຂຶ້ນເຖີດ; ເພາະມະຫາສະຫມຸດທັງປວງກຳລັງຖ້ວມໂລກ»।

Verse 34

भगवानुवाच । ऋषिभिः पातितं ह्येतन्मम लिंगं सुरेश्वराः । न तु शक्यो मया कर्तुं बाधस्तेषां महात्मनाम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ລິງຄະຂອງເຮົານີ້ ຖືກລຶສີທັງຫຼາຍນຳໃຫ້ຕົກລົງແທ້. ແຕ່ເຮົາບໍ່ອາດຂັດຂວາງອຳນາດແລະຈິດຕະນາຂອງມະຫາດວງໃຈເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້»។

Verse 35

शापो हि भार्गवेन्द्राणामतो मे श्रूयतां वचः । पूजयध्वं सुराः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरस्सराः

«ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງບາຣຄະວະຜູ້ເປັນຈອມນັ້ນມີ຤ິດ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ. ເທວະທັງປວງ—ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸນຳໜ້າ—ຈົ່ງບູຊາລິງຄະນີ້»។

Verse 36

लिंगमेतत्ततः सर्वे सर्वं लिप्सथ सत्तमाः । प्रकृतिं सागराः सर्वे यास्यंति गिरयस्तथा

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງແສວງຫາຄຸນຄ່າດີທຸກປະການ ໂດຍການນົບນ້ອມບູຊາລິງຄະນີ້. ແລ້ວມະຫາສະຫມຸດທັງປວງຈະກັບຄືນສູ່ເຂດແດນທຳມະຊາດຂອງຕົນ, ແລະພູເຂົາທັງຫຼາຍກໍຈະກັບຄືນສູ່ສະພາບອັນຖືກຕ້ອງ»។

Verse 37

एतत्पुण्यतमे क्षेत्रे धृत्वा सर्वे समाहिताः । अथोद्धृत्य सुराः सर्वे प्रभासं क्षेत्रमागताः

ເມື່ອນໍາມັນໄປວາງໃນກະເສດອັນບໍລິສຸດຍິ່ງນັ້ນ ທຸກອົງກໍຕັ້ງຈິດໃຫ້ສະຫງົບ ແລ້ວຍົກມັນຂຶ້ນ; ບັນດາເທວະທັງປວງກໍມາຮອດດິນແດນສັກສິດ ພຣະພາສາ (Prabhāsa)។

Verse 38

तत्रैव निदधुः सर्वे ततः पूजां प्रचक्रिरे । ब्रह्मणा पूजितं लिंगं विष्णुना प्रभविष्णुना

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ທຸກອົງໄດ້ວາງມັນລົງ ແລ້ວເລີ່ມພິທີບູຊາ. ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະໂດຍພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍ.

Verse 39

शक्रेणाथ कुबेरेण यमेन वरुणेन च । ऊचुश्चैव ततो देवा लिंगं संपूज्य भक्तितः

ຕໍ່ມາ ພ້ອມດ້ວຍ ສັກຣະ (ອິນທຣາ), ກຸເບຣະ, ຍະມະ, ແລະ ວະຣຸນະ ບັນດາເທວະ—ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະດ້ວຍສັດທາ—ກໍໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 40

अद्यप्रभृति रुद्रस्य लिंगं संपूज्य भक्तितः । भविष्यामो न संदेहस्तथा पितृगणाश्च ये

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ເມື່ອພວກເຮົາບູຊາລິງຄະຂອງຣຸດຣະ (Rudra) ດ້ວຍສັດທາ ພວກເຮົາຈະເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ແລະຫມູ່ພິຕຣະ (pitṛs) ທັງຫຼາຍກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.”

Verse 41

य एनं पूजयिष्यंति भक्तियुक्ताश्च मानवाः । यास्यंति ते सुरावासं सशरीरा नरोत्तमाः

“ມະນຸດຜູ້ໃດຈະບູຊາອັນນີ້ (ລິງຄະ) ດ້ວຍສັດທາ ພວກເຂົາຈະໄປຮອດຖິ່ນພໍ່ພຣະເທວະ; ເປັນນະໂຣດຕະມະ ຄືຜູ້ດີເລີດໃນມະນຸດ ແມ່ນແຕ່ພ້ອມກັບຮ່າງກາຍຂອງຕົນ.”

Verse 42

अत्रैव प्रथमं लिगं यतोस्माऽभिः प्रतिष्ठितम् । प्रभासं नाम चास्यापि प्रभासेति भविष्यति

ຢູ່ທີ່ນີ້ເອງແມ່ນລິງຄະອັນທໍາອິດ ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້. ນາມຂອງມັນກໍຈະເປັນ «ປຣະພາສ» ແລະຈະໂດງດັງວ່າ «ປຣະພາເສ» ໃນປຣະພາສາ.

Verse 43

एवमुक्त्वा गताः सर्वे त्रिदिवं सुरसत्तमाः । तं दृष्ट्वा त्रिदिवं यान्ति भूयांसः प्राणिनो भुवि

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດກໍໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ). ເຫັນລິງຄະນັ້ນແລ້ວ ສັດມີຊີວິດຫຼາຍຢູ່ໂລກກໍໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ.

Verse 44

ततस्त्रिविष्टपं व्याप्तं बहुभिः प्राणिभिः प्रिये । तद्दृष्ट्वा त्रिदिवं व्याप्तं सहस्राक्षः सुदुःखितः

ຕໍ່ມາ ໂອ້ທີ່ຮັກ ຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນຂອງສາມສິບສາມ) ກໍຖືກເຕັມໄປດ້ວຍສັດມີຊີວິດຫຼາຍ. ເຫັນໂລກເທວະທັງປວງເຕັມຄັບດັ່ງນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ.

Verse 45

ज्ञात्वा लिंगप्रभावं तु ततश्चागत्य भूतलम् । वज्रेणाच्छादयामास समंतात्स वरानने

ເມື່ອຮູ້ເຖິງອໍານາດອັນອັດສະຈັນຂອງລິງຄະແລ້ວ ລາວກໍລົງມາສູ່ພື້ນດິນ. ແລ້ວຈຶ່ງໃຊ້ວັດຊະຣະ (Vajra) ປົກຄຸມມັນຮອບດ້ານ ໂອ້ນາງຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 46

ततः प्रभृति नो देवि स्वर्गं गच्छंति मानवाः । इति संक्षेपतः प्रोक्तः प्रभासस्य महोदयः । सर्वपापोपशमनः सर्वकामफलं प्रदः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ້ເທວີ ມະນຸດບໍ່ໄດ້ໄປສະຫວັນເຊັ່ນເກົ່າອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງມະໂຫດະຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງປຣະພາສາ—ຜູ້ລະງັບບາບທັງປວງ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 187

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रभासपञ्चकमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ताशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 187 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາສະຫງ່າງາມຂອງ ປຣະພາສະປັນຈະກະ (Prabhāsapañcaka)» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນພາກ ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ ຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານ ອັນນ່າເຄົາລົບ ຊຶ່ງເປັນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ।