Adhyaya 165

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सावित्रीं लोकमातरम् । महा पापप्रशमनीं सोमेशादीशदिक्स्थिताम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ສາວິຕຣີ ມານດາແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ຜູ້ລະງັບບາບອັນໜັກ; ສະຖິດຢູ່ໃນທິດທີ່ເລີ່ມຈາກ (ທິດ) ໂສເມສະ.

Verse 2

संयतात्मा नरः पश्येत्तत्र तां नियतात्मवान्

ຊາຍຜູ້ສຳລວມຕົນ ແລະຈິດໃຈມີວິໄນ ຄວນໄດ້ເບິ່ງພຣະນາງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 3

ब्रह्मणा यष्टुकामेन सावित्री सहधर्मिणी । कृता तां बलतो ज्ञात्वा गायत्रीं कोपमाविशत्

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ປາຖະນາຈະປະກອບຍັດ ໄດ້ຮັບສາວິຕຣີເປັນຄູ່ທຳມະ; ກາຍະຕຣີຮູ້ວ່າເຮັດໂດຍບັງຄັບ ຈຶ່ງຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ।

Verse 4

ततः संत्यज्य सा देवी ब्रह्माणं कमलोद्भवम् । सपत्नीरोषसन्तप्ता प्रभासं क्षेत्रमाश्रिता

ຈາກນັ້ນ ພຣະເທວີນັ້ນໄດ້ລະທິ້ງພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ; ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຫ່ງຄວາມເປັນຄູ່ແຂ່ງ ແລະໄດ້ໄປພຶ່ງພາພື້ນທີ່ສັກສິດປະພາສາ।

Verse 5

तपः करोति विपुलं देवैरपि सुदुःसहम् । तत्र स्थले स्थिता देवी साऽद्यापि प्रियदर्शना

ນາງປະກອບຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຖິງຂັ້ນເທວະດາກໍຍັງອົດທົນຍາກ; ສະຖິດຢູ່ຈຸດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະເທວີຍັງຄົງຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ງາມນ່າເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເມດຕາ।

Verse 6

श्रीदेव्युवाच । किमर्थं सा परित्यक्ता सावित्री ब्रह्मणा पुरा । गायत्री च कथं प्राप्ता केन चास्य निवेदिता

ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣີຕັດວ່າ: “ເພາະເຫດໃດ ສາວິຕຣີຈຶ່ງຖືກພຣະພຣະຫມາລະທິ້ງໃນກ່ອນ? ແລະກາຍະຕຣີມາຮອດພຣະອົງແນວໃດ—ໃຜເປັນຜູ້ນຳນາງໄປຖວາຍ?”

Verse 7

कीदृशीं तां च गायत्रीं लब्धवान्पद्मसंभवः । यस्तां पत्नीं समुत्सृज्य तस्यामेव मनो दधौ

ແລ້ວ ກາຍະຕຣີນັ້ນເປັນແນວໃດ ທີ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ໄດ້ຮັບ—ພຣະອົງລະທິ້ງພຣະມະເຫສີ ແລ້ວຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນນາງແຕ່ຜູ້ດຽວ?

Verse 8

कस्य सा दुहिता देव किमर्थं च विवाहिता । एतन्मे कौतुकं सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ນາງເປັນລູກສາວຂອງໃຜ ແລະເພາະເຫດໃດຈຶ່ງໄດ້ແຕ່ງງານ? ຄວາມຢາກຮູ້ນີ້ທັງໝົດຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 9

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सावित्र्याश्चरितं महत् । यथा सा ब्रह्मणा त्यक्ता गायत्री च विवाहिता

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສາວິຕຣີ—ວ່ານາງຖືກພຣະພຣະຫມາລະທິ້ງແນວໃດ ແລະກາຍະຕຣີໄດ້ຖືກແຕ່ງງານແນວໃດ.

Verse 10

पुरा बुद्धिः समुत्पन्ना ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । इति वेदा मया प्रोक्ता यज्ञार्थं नात्र संशयः

ໃນການກ່ອນ ຄວາມຄິດໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກຳເນີດອັນບໍ່ປາກົດ: “ພຣະເວດາທັງຫມົດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດເພື່ອຍັດຍະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນນີ້.”

Verse 11

यज्ञैः संतर्पिता देवा वृष्टिं दास्यंति भूतले । ततश्चौषधयः सर्वा भविष्यंति धरातले

ເມື່ອເທວະທັງຫມົດຖືກບຳລຸງດ້ວຍຍັດຍະ ພວກພຣະເທວະຈະປະທານຝົນລົງສູ່ແຜ່ນດິນ; ແລ້ວສະຫມຸນໄພ ແລະພືດພັນທັງປວງຈະເຈີຣິນງອກງາມໃນພື້ນດິນ.

Verse 12

तस्मात्संजायते शुक्रं शुक्रात्सृष्टिः प्रवर्तते । सृष्ट्यर्थं सर्वलोकानां ततो यज्ञं करोम्यहम्

ຈາກນັ້ນເກີດພະລັງກຳເນີດ; ຈາກພະລັງນັ້ນ ການສ້າງສັນຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອສ້າງໂລກທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະກອບຍັດຍະ.

Verse 13

दृष्ट्वा मां यज्ञ आसक्तं ये च विप्रा धरातले । ते यज्ञान्प्रचरिष्यंति शतशोऽथ सहस्रशः

ເມື່ອເຫັນຂ້າພະເຈົ້າມີໃຈອຸທິດໃນຍັດຍະ ບັນດາພຣາຫມັນໃນແຜ່ນດິນຈະເຮັດໃຫ້ຍັດຍະແຜ່ຂະຫຍາຍ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເຖິງພັນໆ.

Verse 14

एवं स निश्चयं कृत्वा यज्ञार्थं सुरसुंदरि । तीर्थं निवेशयामास पुष्करं नाम नामतः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ຕັ້ງປະສົງແນ່ນອນເພື່ອຍັດຍະແລ້ວ ໂອ ນາງຟ້າຜູ້ງາມ ທ່ານໄດ້ສ້າງຕັ້ງຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ມີນາມລືຊາວ່າ «ປຸດສະກະຣະ».

Verse 15

यज्ञवाटो महांस्तत्र आसीत्तस्य महात्मनः । तत्र देवर्षयः सर्वे देवाः सेन्द्रपुरोगमाः

ທີ່ນັ້ນ ສຳລັບມະຫາຈິດຜູ້ນັ້ນ ມີລານຍັດຍະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ທີ່ນັ້ນ ດີວະຣິສີທັງປວງ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ມີພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 16

समायाता महादेवि यज्ञे पैतामहे तदा । पुण्यास्तेऽपि द्विजश्रेष्ठास्तत्रर्त्विजः प्रजज्ञिरे

ໃນຄາວນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພວກເຂົາໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນເພື່ອຍັດຍະປາຍຕາມະຫະ. ແລະທີ່ນັ້ນ ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດອັນມີບຸນ ໄດ້ເກີດເປັນຣິດວິຈ (ṛtvij) ຜູ້ປະກອບພິທີ.

Verse 17

सावित्री लोकजननी पत्नी तस्य महात्मनः । गृहकार्ये समासक्ता दीक्षा कालव्यतिक्रमात् । अध्वर्युणा समाहूता सावित्री वाक्यमब्रवीत्

ສາວິຕຣີ ແມ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍກຳລັງຫມົກມຸ່ນໃນວຽກເຮືອນ; ເມື່ອເວລາດີກສາ (dīkṣā) ກຳລັງຖືກລ່ວງເກີນ ພຣະປະໂຣຫິດອັດວາຣຍຸ (Adhvaryu) ໄດ້ເອີ້ນນາງ—ແລ້ວສາວິຕຣີກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້។

Verse 18

सावित्र्युवाच । अद्यापि न कृतो वेषो न गृहे गृहमण्डनम् । लक्ष्मीर्नाद्यापि संप्राप्ता न भवानी न जाह्नवी

ສາວິຕຣີກ່າວວ່າ: «ຈົນບັດນີ້ ຊຸດແຕ່ງກາຍຂອງຂ້າຍັງບໍ່ທັນຈັດພ້ອມ ແລະເຮືອນກໍຍັງບໍ່ທັນປະດັບ. ພຣະລັກສະມີຍັງບໍ່ທັນມາ—ທັງພຣະພະວານີ ແລະພຣະຈາຫນະວີກໍບໍ່ທັນມາ»

Verse 19

न स्वाहा न स्वधा चैव तथा चैवाप्यरुंधती । इन्द्राणी देवपत्न्योऽन्याः कथमेकाकिनी व्रजे

«ບໍ່ມີທັງສະວາຫາ ແລະສະວະທາ ທັງອະຣຸນທະຕີກໍບໍ່ຢູ່; ອິນດຣານີ ແລະພຣະມະເຫສີຂອງເທວະອື່ນໆກໍບໍ່ມາ. ຂ້າຈະໄປທີ່ນັ້ນຜູ້ດຽວໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 20

उक्तः पितामहो गत्वा पुलस्त्येन महात्मना । सावित्री देव नायाति प्रसक्ता गृहकर्मणि

ແລ້ວພຣະປຸລັສຕະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ໄປກ່າວແຈ້ງແກ່ພິຕາມະຫະວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະ, ສາວິຕຣີບໍ່ມາ—ນາງຕິດພັນຢູ່ໃນວຽກເຮືອນ»

Verse 21

त्वत्पत्नी किमिदं कर्म फलेन संप्रवर्तते । तच्छ्रुत्वा दीक्षितो वाचं शिखी मुंडी मृगाजिनी

«ເມຍຂອງເຈົ້າເຮັດການກະທຳນີ້ເພາະຫຍັງ? ຜົນຈະເກີດຈາກມັນແນວໃດ?» ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຮັບດີກສາແລ້ວ—ມີຈຸກຜົມ (śikhā) ຫົວໂກນ ແລະນຸ່ງໜັງກວາງ—ກໍໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຕອບຮັບ।

Verse 22

पत्नीकोपेन संतप्तः प्राह देवं पुरंदरम्

ເພາະໂກດແຄ້ນດ້ວຍເຣື່ອງເມຍ ໃຈເຂົາໄໝ້ຮ້ອນ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ)។

Verse 23

गच्छ मद्वचनाच्छक्र पत्नीमन्यां कुतश्चन । गृहीत्वा शीघ्रमागच्छ न स्यात्कालात्ययो यथा

«ໄປເຖີດ ໂອ ສັກຣະ ຕາມຄໍາຂ້າ—ໄປນໍາເມຍອື່ນມາຈາກບ່ອນໃດກໍໄດ້ ແລ້ວກັບມາໄວໆ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເວລາກໍານົດຖືກລ່ວງເກີນ»।

Verse 24

जगाम बलहा तूर्णं वचनात्परमेष्ठिनः । अपश्यमानः कांचित्स्त्रीं या योग्या हंसवाहने

ບະລະຫາ ໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ຕາມພຣະດໍາຣັດຂອງ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມ) ເພື່ອຊອກຫາສະຕຣີຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ສົມຄວນຈະຮ່ວມກັບພຣະອົງຜູ້ຂີ່ຫົງ ໃນພິທີອັນສັກສິດ।

Verse 25

अथ शापाद्बिभीतेन सहस्राक्षेण धीमता । दृष्टा गोपालकन्यैका रूपयौवनशालिनी

ຕໍ່ມາ ສະຫັສຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ຫວາດຫວັນເພາະຄໍາສາບ ໄດ້ເຫັນສາວນ້ອຍລ້ຽງງົວຄົນໜຶ່ງ ງາມສະຫງ່າ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍວັຍໜຸ່ມສາວ।

Verse 26

बिभ्रती तत्र पूर्णं सा कुम्भं कन्येत्यचोदयत् । तां गृहीत्वा ततः शक्रः समायाद्यत्र दीक्षितः । देवदेवश्चतुर्वक्त्रो विष्णुरुद्रसमन्वितः

ນາງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືຄຸມພະນ້ໍາທີ່ເຕັມ; ອິນທຣາເອີ້ນເຮັດໃຫ້ນາງຫັນມາວ່າ «ໂອ ນາງສາວ!» ແລ້ວສັກຣະກໍນໍານາງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພິທີດິກສາກໍາລັງດໍາເນີນ—ທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີສີ່ພັກ (ພຣະພຣົມ) ປະທັບຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະວິສນຸ ແລະ ຣຸທຣະ।

Verse 27

संप्रदानं तु कृतवान्कन्याया मधुसूदनः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະທຸສູດນະ (ພຣະວິດສະນຸ) ໄດ້ປະກອບພິທີ “ສຳປຣະດານ” ຄືການມອບກຸມາຣີຢ່າງເປັນທາງການ।

Verse 28

प्रेरितः शंकरेणैव ब्रह्मा देवर्षिभिस्तथा । परिणीयतां ततो दीक्षां तस्याश्चक्रे यथात्मनः

ໂດຍການຊັກຊວນຂອງພຣະສັງກະຣະ ແລະ ບັນດາລິສີເທວະ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ໃຫ້ນາງແຕ່ງງານຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ປະກອບພິທີດີກສາໃຫ້ນາງ ເຫມືອນທີ່ຈະເຮັດແກ່ຕົນເອງ।

Verse 29

ततः प्रवर्तितो यज्ञः सर्वकामसमन्वितः

ຕໍ່ມາ ພິທີຍັດຍະ ໄດ້ເລີ່ມດຳເນີນ ພ້ອມດ້ວຍພະລັງອັນສາມາດສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນຄ່າທັງປວງ।

Verse 30

अत्रिर्होतार्चिकस्तत्र पुलस्त्योऽध्वर्युरेव च । उद्गाताऽथो मरीचिश्च ब्रह्माहं सुरपुंगवः

ທີ່ນັ້ນ ອະຕຣິ ເປັນໂຫຕຣ (Hotṛ) ແລະເປັນຜູ້ສະດຸດຣິຈ (Ṛc) ດ້ວຍ; ພຸລັສຕະຍະ ເປັນອັດວະຣະຍຸ (Adhvaryu); ມະຣີຈິ ເປັນອຸດຄາຕຣິ (Udgātṛ); ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນພຣະຫມາ-ປຸໂຣຫິດ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງພິທີ।

Verse 31

सनत्कुमारप्रमुखाः सदस्यास्तस्य निर्मिताः । वस्त्रैराभरणैर्युक्ता मुकुटैरंगुलीयकैः

ສະນັດກຸມາຣະ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນສະມາຊິກສະພາຂອງພິທີນັ້ນ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບ—ມົກຸດ ແລະ ແຫວນນິ້ວມື।

Verse 32

भूषिता भूषणोपेता एकैकस्य पृथक्पृथक् । त्रयस्त्रयः पृष्ठतोऽन्ये ते चैवं षोडशर्त्विजः

ພວກເຂົາຖືກປະດັບປະດາຢ່າງສະຫງ່າງາມ ແຕ່ລະຄົນມີເຄື່ອງປະດັບແຕກຕ່າງກັນ. ຄົນອື່ນໆຢືນຢູ່ດ້ານຫຼັງເປັນກຸ່ມລະສາມ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການຈັດວາງພຣະຣິດວິຈະ 16 ອົງ.

Verse 33

प्रोक्ता भवद्भि र्यज्ञेऽस्मिन्ननुगृह्योऽस्मि सर्वदा । पत्नी ममेयं गायत्री यज्ञेऽस्मिन्ननुगृह्यताम्

“ໃນຍັດນີ້ ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວແລະນໍາພາ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກທ່ານເສມອ. ນີ້ແມ່ນພັນລະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ‘ກາຍັດຣີ’; ຂໍໃຫ້ນາງກໍໄດ້ຮັບການຮັບເຊີນດ້ວຍພຣະກະລຸນາໃນຍັດນີ້.”

Verse 34

मृदुवस्त्रधरां साक्षात्क्षौमवस्त्रावगुण्ठिताम् । निष्क्रम्य पत्नीशालात ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः

ນາງນຸ່ງຜ້າອ່ອນນຸ່ມ ແລະປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າລິນິນ. ນາງອອກມາຈາກເຮືອນພັນລະຍາ ໂດຍມີພຣະຣິດວິຈະຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດາອຸ້ມຊູນຕິດຕາມ.

Verse 35

औदुम्बरेण दण्डेन संवृतो मृगचर्मणा । तया सार्धं प्रविष्टश्च ब्रह्मा तं यज्ञमण्डपम्

ພຣະພຣະຫມາຖືຄັນທອນໄມ້ອຸດຸມບະຣະ ແລະຫໍ່ກາຍດ້ວຍໜັງກວາງ; ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນມັນດົບຍັດນັ້ນພ້ອມກັບນາງ.

Verse 36

ईश्वर उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु संप्राप्ता देवयोषितः । संप्राप्ता यत्र सावित्री यज्ञे तस्मिन्निमंत्रिताः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນເວລານັ້ນເອງ ນາງຟ້າທັງຫຼາຍໄດ້ມາຮອດ; ພວກນາງມາຮອດຍັດນັ້ນ ທີ່ໄດ້ເຊີນສາວິດຣີ.”

Verse 37

भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना विष्णुपत्नी यशस्विनी । आमन्त्रिता सा लक्ष्मीश्च तत्रायाता त्वरान्विता

ພຣະນາງລັກສະມີ ຜູ້ເປັນພຣະມະເຫສີອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະວິສະນຸ ເກີດແຕ່ພຣະ຤ິສີພຣິກຸ ແລະ ຄະຍາຕິ ເມື່ອຖືກເຊີນ ກໍຮີບຮ້ອນເສດັດມາຍັງທີ່ນັ້ນ।

Verse 38

तत्र देवी महाभागा योगनिद्रादिभूषिता । देवी कांतिस्तथा श्रद्धा द्युतिस्तुष्टिस्तथैव च

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍິ່ງ ເສດັດມາ ປະດັບດ້ວຍ ໂຍກະນິດຣາ ແລະ ອື່ນໆ; ພ້ອມທັງເທວີ ການຕິ, ສຣັດທາ, ດະຍຸຕິ, ແລະ ຕຸດສະຕິ ກໍມາດ້ວຍ।

Verse 39

सती या दक्षतनया उमा या पार्वती शुभा । त्रैलोक्यसुन्दरी देवी स्त्रीणां सौभाग्यदायका

ນາງຜູ້ເປັນ ສະຕີ ທິດາຂອງ ທັກສະ; ນາງຜູ້ເປັນ ອຸມາ ອັນມົງຄຸນ, ພາຣະວະຕີ ຜູ້ຜ່ອງໃສ; ພຣະເທວີຜູ້ເປັນຄວາມງາມແຫ່ງສາມໂລກ ແລະ ເປັນຜູ້ປະທານສຸພາກແກ່ສະຕຣີທັງຫຼາຍ।

Verse 40

जया च विजया चैव गौरी चैव महाधना । मनोजवा वायुपत्नी ऋद्धिश्च धनदप्रिया

ຍັງມີ ຊະຍາ ແລະ ວິຊະຍາ, ກໍຣີ ແລະ ມະຫາທະນາ; ມະໂນຊະວາ ພຣະຍາຂອງພຣະວາຍຸ; ແລະ ຣິດທິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຣັບສິນ।

Verse 41

देवकन्यास्तथाऽयाता दानव्यो दनुवंशजाः । सप्तर्षीणां तथा पत्न्य ऋषीणां च तथैव च

ຍັງມີນາງຟ້າທັງຫຼາຍເສດັດມາ, ແລະ ນາງດານະວີ ຜູ້ເກີດໃນວົງດານຸກໍມາດ້ວຍ; ພ້ອມທັງພຣະຍາຂອງສັບຕະຣິສີ ແລະ ພຣະຍາຂອງ຤ິສີອື່ນໆ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 42

प्लवा मित्रा दुहितरो विद्याधरगणास्तथा । पितरो रक्षसां कन्यास्तथाऽन्या लोकमातरः

ພລະວາ ແລະ ມິຕຣາ ພ້ອມດ້ວຍບຸດສາວທັງຫຼາຍ ແລະ ຝູງວິດຍາທະຣາ; ພິຕຣະ; ນາງສາວຂອງຣາກສະສາ; ແລະ ມານດາແຫ່ງໂລກອື່ນໆ ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 43

वधूभिश्चैव मुख्याभिः सावित्री गन्तुमिच्छति । अदित्याद्यास्तथा देव्यो दक्षकन्याः समागताः

ສາວິຕຣີ ປາຖະນາຈະໄປ ໂດຍມີເຈົ້າສາວຜູ້ສູງສຸດເປັນຜູ້ຕິດຕາມ; ແລະ ບັນດາເທວີເລີ່ມຈາກ ອະດິຕິ—ບຸດສາວຂອງທັກສະ—ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 44

ताभिः परिवृता सार्धं ब्रह्माणी कमलालया । काश्चिन्मोदकमादाय काश्चित्पूपं वरानने

ໂດຍຖືກນາງທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ, ພຣະພຣະມານີ—ຊາຍາຂອງພຣະພຣະມາ, ຜູ້ພຳນັກໃນດອກບົວ—ໄດ້ອອກເດີນທາງຮ່ວມກັນ; ບາງນາງຖືໂມດະກະຫວານ, ບາງນາງຖືປູປະ (ເຂົ້າໜົມ), ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 45

फलानि तु समादाय प्रयाता ब्रह्मणोऽन्तिकम् । आढकीश्चैव निष्पावान्राजमाषांस्तथाऽपराः

ນາງທັງຫຼາຍໄດ້ຖືຜົນໄມ້ໄປ ແລະ ເດີນທາງເຂົ້າໄປຫາພຣະພຣະມາ. ບາງນາງຖືອາຑະກີ (ເມັດຖົ່ວ), ບາງນາງຖືນິສະປາວາ, ແລະ ອື່ນໆຖືຣາຊະມາສ (ຖົ່ວຊັ້ນດີ).

Verse 46

दाडिमानि विचित्राणि मातुलिंगानि शोभने । करीराणि तथा चान्या गृहीत्वा करमर्दकान्

ບາງນາງໄດ້ຖືທັບທິມຫຼາກສີ ແລະ ມາຕຸລິງກະ (ຊິດຣອນ) ອັນງາມ, ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ; ບາງນາງອື່ນໆກໍຖືຜົນກະຣີຣະ ແລະ ເກັບກ່ຽວຜົນກະຣະມັຣດະກະ ມາດ້ວຍ.

Verse 47

कौसुंभं जीरकं चैव खर्जूरं चापरास्तथा । उततीश्चापरा गृह्य नालिकेराणि चापराः

ບາງຄົນນຳດອກຄາວສຸມພະ (safflower) ແລະ ຢີຣາ (cumin) ມາ, ພ້ອມທັງຜົນຄາຣຈູຣ (dates) ດ້ວຍ; ບາງຄົນຖື ອຸຕະຕີ (utatī) ແລະ ອື່ນໆ ນຳໝາກພ້າວມາ.

Verse 48

द्राक्षया पूरितं चाम्रं शृङ्गाराय यथा पुरा । कर्बुराणि विचित्राणि जंबूकानि शुभानि च

ແລະຍັງນຳໝາກມ່ວງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໝາກອະງຸ່ນ—ດັ່ງເກົ່າເພື່ອຄວາມຊື່ນບານ—ພ້ອມທັງໝາກກັບບຸຣະ (karbura) ລາຍສີວິຈິດ ແລະ ໝາກຈຳບູ (jambu) ອັນເປັນມົງຄຸນດ້ວຍ.

Verse 49

अक्षोडामलकान्गृह्य जंबीराणि तथा पराः । बिल्वानि परिपक्वानि चिर्भटानि वरानने

ບາງຄົນນຳໝາກວໍນັດ ແລະ ອາມະລະກະ (āmalaka) ມາ; ອື່ນໆ ກໍນຳໝາກຈຳບີຣະ (jambīra) ເລມອນມາດ້ວຍ. ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຍັງມີໝາກບິລວະ (bilva) ສຸກດີ ແລະ ຈິຣພະຖະ (cirbhaṭa) ໝາກແຕງໂມດ້ວຍ.

Verse 50

अन्नपानाधिकाराणि बहूनि विविधानि च । शर्करापुत्तलीं चान्या वस्त्रे कौसुम्भके तथा

ອາຫານແລະນ້ຳດື່ມຫຼາຍຢ່າງ ຫຼາຍປະເພດ ຖືກນຳມາ. ອີກຄົນໜຶ່ງຖືຂອງຫວານນ້ຳຕານ, ແລະຍັງມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຍ້ອມສີຄາວສຸມພະ (kausumbha) ດ້ວຍ.

Verse 51

एवमादीनि चान्यानि गृह्य पूर्वे वरानने । सावित्र्या सहिताः सर्वाः संप्राप्तास्तु तदा शुभाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ນາງຜູ້ສູງສົງທັງຫຼາຍໄດ້ນຳສິ່ງຂອງອື່ນໆ ທຳນອງນີ້ມາ ແລະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ພ້ອມກັບ ສາວິຕຣີ (Sāvitrī) ຢ່າງເປັນມົງຄຸນ.

Verse 52

सावित्रीमागतां दृष्ट्वा भीतस्तत्र पुरंदरः । अधोमुखः स्थितो ब्रह्मा किमेषा मां वदिष्यति

ເມື່ອເຫັນນາງສາວິຕຣີມາຮອດ ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ກໍຢ້ານກົວ. ພຣະພຣະຫມາຢືນກົ້ມໜ້າ ຄິດວ່າ «ນາງຈະກ່າວຫຍັງຕໍ່ຂ້າ?»

Verse 53

त्रपान्वितौ विष्णुरुद्रौ सर्वे चान्ये द्विजातयः । सभासदस्तथा भीतास्तथैवान्ये दिवौकसः

ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸດຣະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ; ບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອື່ນໆທັງໝົດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ສະມາຊິກໃນສະພາກໍຢ້ານກົວ ແລະ ທິວະສັດອື່ນໆກໍເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 54

पुत्रपौत्रा भागिनेया मातुला भ्रातरस्तथा । ऋतवो नाम ये देवा देवानामपि देवताः

ບຸດ ແລະ ຫລານ, ລູກຊາຍຂອງເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ, ລຸງຝ່າຍແມ່, ແລະ ພີ່ນ້ອງທັງຫມົດ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ລະດູ» (ຣິຕຸ) ຜູ້ເປັນທີ່ນັບຖືແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະ—ລ້ວນຢູ່ພ້ອມໜ້າທີ່ນັ້ນ.

Verse 55

विलक्षास्तु तथा सर्वे सावित्री किं वदिष्यति । ब्रह्मवाक्यानि वाच्यानि किं नु वै गोपकन्यया

ທຸກຄົນຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມງົດງົນ: «ສາວິຕຣີຈະກ່າວຫຍັງ? ຖ້ອຍຄໍາອັນສັກສິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈະໃຫ້ກ່າວໄດ້ແນວໃດ—ແລ້ວສາວລ້ຽງງົວຈະກ່າວອອກໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 56

मौनीभूतास्तु शृण्वानाः सर्वेषां वदतां गिरः । अध्वर्युणा समाहूता नागता वरवर्णिनी

ເຂົາເຈົ້າທັງຫມົດກໍນິ່ງງຽບ ຟັງສຽງຂອງຜູ້ທີ່ກ່າວກັນທັງຫມົດ. ແມ່ນແຕ່ຖືກອາດວະຣະຍຸ (ພຣະສະຫມະນະພິທີ) ເອີ້ນເຊີນ ນາງຜູ້ງາມຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ມາ.

Verse 57

शक्रेणान्या तथाऽनीता दत्ता सा विष्णुना स्वयम् । अनुमोदिता च रुद्रेण पित्रा दत्ता स्वयं तथा

ຕໍ່ມາ ສະກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ນໍາແມ່ຍິງອີກຄົນໜຶ່ງມາ. ພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ມອບນາງເຂົ້າພິທີສົມຣົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ພຣະຣຸທຣະກໍອະນຸໂມທະນາ ແລະບິດານາງກໍມອບໃຫ້ດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ.

Verse 58

कथं सा भविता यज्ञः समाप्तिं वा कथं व्रजेत् । एवं चिन्तयतां तेषां प्रविष्टा कमलालया

“ພິທີຍັດນີ້ຈະດໍາເນີນໄປແນວໃດ ແລະຈະສໍາເລັດໄດ້ແນວໃດ?”—ເມື່ອພວກເຂົາຄິດຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາງແຫ່ງຖິ່ນສະຖິດໃນດອກບົວ ກໍເຂົ້າສູ່ຫໍ.

Verse 59

वृतो ब्रह्मा भार्यया स ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । हूयन्ते चाग्नयस्तत्र ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍປຸໂຣຫິດຜູ້ຮູ້ວິທະຍາແຫ່ງເວດ. ແລະທີ່ນັ້ນ ໄຟບູຊາອັນສັກສິດ ຖືກເຊີນໃຫ້ລຸກໂຊດໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານເວດ.

Verse 60

पत्नीशाले तथा गोपी रौप्यशृंगा समेखला । क्षौमवस्त्रपरीधाना ध्यायन्ती परमेश्वरम्

ໃນປະຕນີຊາລາ (ສາລາຂອງເມຍ) ສາວຄົນລ້ຽງງົວຢືນຢູ່—ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງເງິນ ແລະສາຍຄາດແອວ, ນຸ່ງຜ້າລິນິນອັນລະອຽດ—ພ້ອມຈິດຈົ່ງຈໍ່ໃນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 61

पतिव्रता पतिप्राणा प्राधान्येन निवेशिता । कृपान्विता विशालाक्षी तेजसा भास्करोपमा

ນາງເປັນຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ ແລະຖືສາມີເປັນຊີວິດ. ນາງໄດ້ນັ່ງໃນທີ່ນັ່ງອັນມີກຽດ—ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ, ຕາໃຫຍ່ງາມ, ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດດ້ວຍພະລັງຕະປະ.

Verse 62

द्योतयंती सदस्तत्र सूर्यस्येव यथा प्रभा । ज्वलमानस्तथा वह्निर्भ्रमंते चर्त्विजस्तथा

ນາງໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງຫໍພິທີບູຊານັ້ນ ດັ່ງຮັດສະມີຂອງພຣະອາທິດ. ໄຟກໍລຸກໂຊນສະຫວ່າງ ແລະພຣາຫມິນຜູ້ປະກອບພິທີກໍເຄື່ອນໄຫວຕາມລຳດັບ.

Verse 63

पशूनामवदानानि गृह्णंति द्विजसत्तमाः । प्राप्ता भागार्थिनो देवा विलंबसमयोऽभवत्

ດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຮັບເອົາສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້ຈາກສັດບູຊາ. ພຣະເທວະຜູ້ມາຂໍສ່ວນຂອງຕົນກໍມາຮອດແລ້ວ ແຕ່ເວລາກັບລ່າຊ້າເກີດຂຶ້ນ.

Verse 64

कालहीनं न कर्तव्यं कृतं न फलदं भवेत् । वेदेष्वयमधीकारो दृष्टः सर्वो मनीषिभिः

ພິທີກຳບໍ່ຄວນເຮັດໃນເວລາທີ່ບໍ່ຖືກກຳນົດ; ຖ້າເຮັດຜິດເວລາ ຍ່ອມບໍ່ໃຫ້ຜົນ. ກົດເກນເລື່ອງສິດແລະເວລາໃນພິທີນີ້ ປາກົດຢູ່ທົ່ວໃນພຣະເວດ ດັ່ງທີ່ນັກບຸນມຸນີທັງປວງໄດ້ເຫັນ.

Verse 65

प्रवर्ग्ये क्रियमाणे तु ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । क्षीरद्वये हूयमाने मंत्रेणाध्वर्युणा तथा

ເມື່ອພິທີປຣະວັກຍະກຳລັງຖືກປະກອບໂດຍພຣາຫມິນຜູ້ຊຳນານໃນພຣະເວດ ແລະເມື່ອນ້ຳນົມບູຊາສອງຢ່າງຖືກຫຼັ່ງລົງໃນໄຟ ດ້ວຍມັນຕຣາໂດຍອັດວາຣຍຸ ຕາມທີ່ກຳນົດ—

Verse 66

उपहूतोपहूतेन आगतेषु द्विजन्मसु । क्रियमाणे तथा भक्ष्ये दृष्ट्वा देवी क्रुधान्विता । उवाच देवी ब्रह्माणं सदोमध्ये तु मौनिनम्

ເມື່ອດວິຊະທັງຫຼາຍມາຮອດຕາມການເຊີນ ແລະການເຊີນຕອບ ແລະເມື່ອອາຫານກຳລັງຖືກຈັດເຮັດ, ເທວີເຫັນແລ້ວກໍເກີດຄວາມໂກດກຽວ. ກາງຫໍປະຊຸມນັ້ນ ເທວີໄດ້ກ່າວກັບພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ນັ່ງນິ່ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມສງົບ.

Verse 67

किमेवं बुध्यते देव कृतमेतद्विचेष्टितम् । मां परित्यज्य यः कामात्कृतवानसि किल्बिषम्

ໂອ ເທວະເຈົ້າ, ທ່ານຄິດ ແລະ ກະທຳແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ການຖິ້ມຂ້າພະເຈົ້າໄປຍ້ອນຄວາມປາຖະໜາ, ທ່ານໄດ້ກະທຳບາບແລ້ວ.

Verse 68

न तुल्या पादरजसा समा साऽधिशिरः कृता

ນາງບໍ່ມີຄ່າເທົ່າກັບຂີ້ຝຸ່ນໃຕ້ຕີນ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ນາງກໍຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ເທົ່າທຽມກັນ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ແມ່ນຖືກວາງໄວ້ເໜືອຫົວ.

Verse 69

यद्वदंति नराः सर्वे संगताः सदसि स्थिताः । आश्चर्यं च प्रभूणां तु कुरुते यं यमिच्छति

ສິ່ງທີ່ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍທີ່ມາເຕົ້າໂຮມກັນໃນທີ່ປະຊຸມກ່າວຄື: ຜູ້ມີອຳນາດສາມາດສ້າງສິ່ງມະຫັດສະຈັນໃດໆ ກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ.

Verse 70

भवता रूपलोभेन कृतं कर्म विगर्हितम्

ດ້ວຍຄວາມໂລບມາກໃນຄວາມງາມ, ທ່ານໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ໜ້າຕຳນິຕິຕຽນ.

Verse 71

न पुत्रेषु कृता लज्जा पौत्रेषु च न ते विभो । कामकारकृतं मन्ये ह्येतत्कर्म विगर्हितम्

ທ່ານບໍ່ມີຄວາມລະອາຍຕໍ່ລູກຊາຍ, ຫຼື ຕໍ່ຫຼານຊາຍຂອງທ່ານເລີຍ, ໂອ ພະອົງເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືວ່າການກະທຳທີ່ໜ້າຕຳນິນີ້ເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ການບັງຄັບຂອງຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 72

पितामहोऽसि देवानामृषीणां प्रपितामहः । कथं न ते त्रपा जाता आत्मनः पश्यतस्तनुम्

ເຈົ້າແມ່ນປິຕາມະຫາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເປັນປະປິຕາມະຫາຂອງລິສີທັງຫຼາຍ. ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຄວາມອາຍບໍ່ເກີດໃນເຈົ້າ ເມື່ອເຈົ້າເບິ່ງກາຍຂອງຕົນເອງ?

Verse 73

लोकमध्ये कृतं हास्यमिह चैव विगर्हितः । यद्येष ते स्थितो भावस्तिष्ठ देव नमोऽस्तु ते

ໃນທ່າມກາງໂລກ ເຈົ້າກາຍເປັນເລື່ອງຫົວເຮາະ ແລະໃນທີ່ນີ້ກໍຖືກຕຳນິ. ຖ້າອາການໃຈນີ້ຕັ້ງມັ່ນໃນເຈົ້າ ກໍຈົ່ງຢູ່ດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ເທວະ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ເຈົ້າ.

Verse 74

अहं कथं सखीनां तु दर्शयिष्यामि वै मुखम् । भर्त्रा मे विहिता पत्नी कथमेतदहं वदे

ຂ້ອຍຈະກ້າສະແດງໜ້າຕໍ່ເພື່ອນສາວທັງຫຼາຍໄດ້ແນວໃດ? ຂ້ອຍຈະເວົ້າເລື່ອງນີ້ໄດ້ແນວໃດວ່າ ຂ້ອຍຖືກສາມີກຳນົດໃຫ້ເປັນພັນລະຍາ?

Verse 75

ब्रह्मोवाच । ऋत्विग्भिरहमाज्ञप्तो दीक्षा कालोऽतिवर्तते । पत्नीं विना न होमोत्र शीघ्रं पत्नीमिहानय

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ພວກຣິດວິກໄດ້ສັ່ງຂ້ອຍ—ເວລາແຫ່ງການດິກສາກຳລັງຜ່ານໄປ. ບໍ່ມີພັນລະຍາ ພິທີໂຮມານີ້ກໍທຳບໍ່ໄດ້; ຈົ່ງນຳພັນລະຍາມາທີ່ນີ້ໃຫ້ໄວ.”

Verse 76

शक्रेणैषा समानीता दत्ता चैवाऽथ विष्णुना । गृहीता च मया त्वं हि क्षमस्वैकं मया कृतम् । न चापराध्यं भूयोऽन्यं करिष्ये तव सुव्रते

ນາງຖືກນຳມາໂດຍສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະຖືກມອບໃຫ້ໂດຍພຣະວິສນຸ; ແລ້ວຂ້ອຍກໍຮັບນາງໄວ້. ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍງາມ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະໄພການກະທຳພຽງຄັ້ງນີ້ຂອງຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະບໍ່ກະທຳຜິດຕໍ່ເຈົ້າອີກເລີຍ.

Verse 77

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तदा क्रुद्धा ब्रह्माणं शप्तुमुद्यता । यदि मेऽस्ति तपस्तप्तं गुरवो यदि तोषिताः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງຖືກເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນາງໂກດ ແລະຈະສາບແຊ່ງພຣະພຣະຫມາ: «ຖ້າຂ້າໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຍາຢ່າງແທ້ ແລະຖ້າຄູອາຈານທັງຫຼາຍໄດ້ພໍໃຈແທ້…»

Verse 78

सर्वब्राह्मणशालासु स्थानेषु विविधेष्वपि । न तु ते ब्राह्मणाः पूजां करिष्यंति कदाचन

«ໃນຫໍພຣາຫມັນທັງປວງ ແລະໃນສະຖານທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຈະບໍ່ກະທໍາພິທີບູຊາແກ່ເຈົ້າເລີຍ»

Verse 79

ऋते वै कार्तिकीमेकां पूजां सांवत्सरीं तव । करिष्यंति द्विजाः सर्वे सत्येनानेन ते शपे । एतद्बुद्ध्वा न कोपोस्तु हतो हन्ति न संशयः

«ນອກເສຍແຕ່ການບູຊາປະຈໍາປີໃນເດືອນກາຣຕິກາ (Kārtika) ເທົ່ານັ້ນ ດວິຊະທັງປວງຈະບໍ່ບູຊາເຈົ້າ. ດ້ວຍຄວາມຈິງນີ້ ຂ້າຂໍສາບານແກ່ເຈົ້າ. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ຢ່າໃຫ້ໂກດ—ຜູ້ຖືກຕີຍ່ອມຕີຕອບ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»

Verse 80

सावित्र्युवाच । भोभोः शक्र त्वयानीता आभीरी ब्रह्मणोऽन्तिकम् । यस्मादीदृक्कृतं कर्म तस्मात्त्वं लप्स्यसे फलम्

ສາວິຕຣີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັກຣະ (Śakra) ເຈົ້ານັ້ນແຫຼະທີ່ນໍານາງອາພີຣີ (ສາວລ້ຽງງົວ) ໄປຫາພຣະພຣະຫມາ. ເພາະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ການກະທໍາເຊັ່ນນີ້ເກີດຂຶ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນ»

Verse 81

यदा संग्राममध्ये त्वं स्थाता शक्र भविष्यसि । तदा त्वं शत्रुभिर्बद्धो नीतः परमिकां दशाम्

«ເມື່ອເຈົ້າ ໂອ ຊັກຣະ ຢືນຢູ່ກາງສະໜາມຮົບ ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າຈະຖືກສັດຕູມັດຈັບ ແລະຖືກນໍາໄປສູ່ສະພາບອັນເລວຮ້າຍທີ່ສຸດ»

Verse 82

अकिंचनो नष्टसुतः शत्रूणां नगरे स्थितः । पराभवं महत्प्राप्य अचिरादेव मोक्ष्यसे

ເຈົ້າຈະຂາດທຸກຢ່າງ ລູກຊາຍກໍສູນເສຍ ແລະຢູ່ໃນເມືອງຂອງສັດຕູ—ເມື່ອປະສົບຄວາມອັບອາຍຢ່າງໃຫຍ່ ເຈົ້າຈະຖືກປົດປ່ອຍໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 83

शक्रं शप्त्वा तदा देवी विष्णुं चाऽथ वचोब्रवीत्

ເທວີໄດ້ສາບແຊ່ງພຣະສັກກະ (Śakra) ແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ດ້ວຍ.

Verse 84

गुरुवाक्येन ते जन्म यदा मर्त्ये भवि ष्यति । भार्याविरहजं दुःखं तदा त्वं तत्र भोक्ष्यसे

ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງຄູອາຈານຂອງເຈົ້າ ເມື່ອເຈົ້າເກີດໃນໂລກມະນຸດ ເຈົ້າຈະໄດ້ຊົມຊື່ນຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກພັນລະຍາ.

Verse 85

हृतां शत्रुगणैः पत्नीं परे पारे महोदधेः । न च त्वं ज्ञायसे सीतां शोकोपहचेतनः

ເມື່ອພັນລະຍາຂອງເຈົ້າຖືກຝູງສັດຕູລັກພາໄປຍັງຝັ່ງໄກຂອງມະຫາສະໝຸດ ເຈົ້າຈະບໍ່ຮູ້ຈັກນາງ ເພາະຈິດຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບງໍາ.

Verse 86

भ्रात्रा सह परां काष्ठामापदं दुःखितस्तथा । पशूनां चैव संयोगश्चिरकालं भविष्यति

ເຈົ້າຈະຢູ່ກັບອ້າຍນ້ອງ ໄປຮອດຂອບເຂດສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມລໍາບາກ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ; ແລະຈະມີການຄົວຄືນກັບຝູງງົວເປັນເວລາດົນ (ຊີວິດເລີ່ນລ່ອນແບບຄົນເລີ້ຍງສັດ).

Verse 87

तथाऽह रुद्रं कुपिता यदा दारुवने स्थितः । तदा ते मुनयः क्रुद्धाः शापं दास्यंति ते हर

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ເມື່ອພຣະຣຸດຣະຢືນຢູ່ໃນດາຣຸວະນະ ແລະເກີດຄວາມໂກດ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນຈະໂກດ ແລະຈະປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ເຈົ້າ ໂອ ຮະຣາ।

Verse 88

भोभोः कापालिक क्षुद्र पत्न्योऽस्माकं जिहीर्षसि । तदेतद्भूषितं लिंग भूमौ रुद्र पतिष्यति

«ໂຮ່ ໂຮ່ ກາປາລິກະ ຜູ້ຕ່ຳຊ້າ! ເຈົ້າຫາກຈະລັກເອົາເມຍຂອງພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະທີ່ປະດັບງາມນີ້, ໂອ ຣຸດຣະ, ຈະຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ»।

Verse 89

विहीनः पौरुषेण त्वं मुनिशापाच्च पीडितः । गंगातीरे स्थिता पत्नी सा त्वामाश्वासयिष्यति

ເຈົ້າຈະຂາດພະລັງຊາຍ ແລະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄຳສາບຂອງມຸນີ; ພຣະຍາຂອງເຈົ້າ ຜູ້ຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ຈະປອບໃຈເຈົ້າ।

Verse 90

अग्ने त्वं सर्वभक्षोऽसि पूर्वं पुत्रेण मे कृतः । भ्रूणहा धर्म इत्येष कथं दग्धं दहाम्यहम्

ໂອ ອັກນິ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ກິນກືນທຸກສິ່ງ; ກ່ອນນີ້ ເຈົ້າຖືກບຸດຂອງຂ້າເຮັດໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ແຕ່ «ຜູ້ຂ້າຕົວອ່ອນ ແມ່ນນອກທາງທຳ»—ຂ້າຈະເຜົາສິ່ງທີ່ຖືກເຜົາແລ້ວໄດ້ແນວໃດ?

Verse 91

जातवेदस रुद्रस्त्वां रेतसा प्लावयिष्यति । मेध्येषु च कृतज्वाला ज्वालया त्वां ज्वलिष्यति

ໂອ ຊາຕະເວດັສ, ຣຸດຣະຈະຖ້ວມເຈົ້າດ້ວຍເຊື້ອພັນຂອງພຣະອົງ; ແລະໄຟທີ່ຖືກຈຸດຂຶ້ນໃນພິທີບູຊາ ຈະລຸກໂຊນຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ ດ້ວຍແປວໄຟອັນເຜົາຜານຂອງມັນ।

Verse 92

ब्राह्मणानृत्विजः सर्वान्सावित्री ह्यशपत्तदा

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ນາງສາວິຕຣີ ໄດ້ສາບແຊ່ງ ພຣາຫມັນທັງຫມົດ ຜູ້ເປັນພິທີກອນບູຊາ।

Verse 93

प्रतिग्रहाग्निहोत्राश्च वृथा दारा वृथाश्रमाः । सदा क्षेत्राणि तीर्थानि लोभादेव गमिष्यथ

«ການຮັບທານ ແລະ ການບູຊາອັກນິໂຫຕຣະ ຂອງພວກເຈົ້າຈະເປັນໄຮ້ຜົນ; ເຮືອນເຮືອນ ແລະ ອາສຣົມຂອງພວກເຈົ້າກໍໄຮ້ຜົນ. ແລະພວກເຈົ້າຈະໄປຫາກະເສດສັກສິດ ແລະ ຕີຣຖະ ຢູ່ເລື້ອຍໆ ເພາະຄວາມໂລບເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 94

परान्नेषु सदा तृप्ता अतृप्ताः स्वगृहेषु च । अयाज्ययाजनं कृत्वा कुत्सितस्य प्रतिग्रहम्

ພວກເຂົາອີ່ມໃຈຢູ່ເສມອດ້ວຍອາຫານຂອງຄົນອື່ນ ແຕ່ກັບບໍ່ອີ່ມໃຈໃນເຮືອນຕົນ; ໄດ້ເຮັດພິທີບູຊາໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບພິທີ ແລະຮັບທານຈາກຄົນຕໍ່າຊ້າ।

Verse 95

वृथा धनार्जनं कृत्वा व्यवश्चैव तथा वृथा । मृतानां तेन प्रेतत्वं भविष्यति न संशयः

ເຂົາໄດ້ສະສົມຊັບສິນຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ ແລະດຳລົງຊີວິດຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດເຊັ່ນກັນ; ໂດຍເຫດນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ຕາຍ ສະພາບເປັນເປຣຕະ (ວິນຍານພະເລ່ນ) ຈະເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 96

एवं शक्रं तथा विष्णुं रुद्रं वै पावकं तथा । ब्रह्माणं ब्राह्मणांश्चैव सर्वांस्तानशपत्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ນາງໄດ້ສາບແຊ່ງ ພຣະຊັກຣະ (ອິນທຣະ), ພຣະວິສນຸ, ຣຸດຣະ, ພາວະກະ (ອັກນິ), ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣາຫມັນທັງຫມົດ—ທຸກພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 97

शापं दत्त्वा तथा तेषां तदा सावस्थिता स्थिरा

ເມື່ອນາງໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ນາງກໍຢືນຢັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວເລີຍ।

Verse 98

लक्ष्मीः प्राह सखीं तां च इन्द्राणी च वरानना । अन्या देव्यस्तथा प्राहुः साऽह स्थास्यामि नात्र वै । तत्र चाहं गमिष्यामि यत्र श्रोष्ये न तु ध्वनिम्

ພຣະລັກສະມີໄດ້ກ່າວ ແລະພຣະອິນດຣານີຜູ້ມີໃບໜ້າງາມກໍກ່າວກັບໝູ່ນາງນັ້ນ; ເທວີອື່ນໆກໍກ່າວເຊັ່ນກັນ। ນາງກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຢູ່ທີ່ນີ້; ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປບ່ອນທີ່ບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງໃດໆເລີຍ.”

Verse 99

ततस्ताः प्रमदाः सर्वाः प्रयाताः स्वं निकेतनम् । सावित्री कुपिता तासां पुनः शापाय चोद्यता

ຕໍ່ມາ ນາງເທວະສະຕຣີທັງຫມົດນັ້ນໄດ້ເດີນທາງກັບໄປຫາວິຫານຂອງຕົນ. ພຣະສາວິຕຣີໂກດໃສ່ພວກນາງ ແລະຖືກກະຕຸ້ນອີກຄັ້ງໃຫ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງ.

Verse 100

यस्मान्मां संपरित्यज्य गतास्ता देवयोषितः । तासामपि तथा शापं प्रदास्ये कुपिता भृशम्

“ເນື່ອງຈາກນາງເທວະສະຕຣີເຫຼົ່ານັ້ນລະທິ້ງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວໄປ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍ—ໂກດຢ່າງຫນັກ—ຈະໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງແກ່ພວກນາງເຊັ່ນກັນ.”

Verse 101

नैकत्र वासो लक्ष्म्यास्तु भविष्यति कदाचन । रुद्रापि चंचला तावन्मूर्खेषु च वसिष्यसि

“ພຣະລັກສະມີຈະບໍ່ເຄີຍຢູ່ອາໄສໃນບ່ອນດຽວດົນໄດ້. ແລະເຈົ້າ ແມ່ນແມ່ນຊື່ ‘ຣຸດຣາ’ ຜູ້ເປັນມງຄົດກໍຕາມ, ຈະເປັນຜູ້ຫວັ່ນໄຫວບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະຈະຢູ່ທ່າມກາງຄົນໂງ່.”

Verse 102

म्लेच्छेषु पर्वतीयेषु कुत्सिते कुष्ठिते तथा । वाचाटे चावलिप्ते च अभिशस्ते दुरात्मनि । एवंविधे नरे तुभ्यं वसतिः शापकारिता

ດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງນີ້, ເຈົ້າຈະຕ້ອງອາໄສຢູ່ໃນໝູ່ຄົນປ່າເຖື່ອນ (Mlecchas), ຊາວພູເຂົາ, ຄົນຊົ່ວຊ້າ, ຄົນຂີ້ທູດ, ຄົນປາກຫຼາຍ, ຄົນຈອງຫອງ, ຄົນຖືກລົງໂທດ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 103

शापं दत्त्वा ततस्तस्या इन्द्राणीमशपत्तदा

ຫຼັງຈາກໄດ້ກ່າວຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນແລ້ວ, ນາງກໍໄດ້ສາບແຊ່ງ Indrāṇī (ອິນທຣານີ) ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 104

त्वष्टुर्वाचा गृहीतेन्द्रे पत्यौ ते दुष्टकारिणि । नहुषाय गते राज्ये दृष्ट्वा त्वां याचयिष्यति

ໂອ ຜູ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວ! ເມື່ອຜົວຂອງເຈົ້າ ພະອິນ ຖືກຄຳສາບແຊ່ງຂອງ Tvaṣṭṛ, ແລະ ເມື່ອອຳນາດການປົກຄອງຕົກໄປຢູ່ກັບ Nahūṣa, ລາວຈະເຫັນເຈົ້າ ແລະ ສະແຫວງຫາເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ.

Verse 105

अहमिन्द्रः कथं चैषा नोपतिष्ठति चालसा । सर्वान्देवान्हनिष्यामि लप्स्ये नाहं शचीं यदि

ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພະອິນ - ເປັນຫຍັງນາງຜູ້ຈອງຫອງນີ້ຈຶ່ງບໍ່ມາຮັບໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າ? ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນາງ Saci, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າເທວະດາທັງໝົດ!

Verse 106

नष्टा त्वं च तदा शस्ता वने महति दुःखिता । वसिष्यसि दुराचारे शापेन मम गर्विते

ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະຖືກຖິ້ມ ແລະ ຖືກຂັບໄລ່ເຂົ້າໄປໃນປ່າໃຫຍ່, ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ. ໂອ ຜູ້ຈອງຫອງ, ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ - ເຈົ້າຈະຕ້ອງອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 107

देवभार्यासु सर्वासु तदा शापमयच्छत

ແລ້ວນາງໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ພຣະມະເຫດສີທັງຫມົດຂອງເທວະດາທັງຫມົດ।

Verse 108

न चापत्यकृता प्रीतिः सर्वास्वेव भविष्यति । दह्यमाना दिवारात्रौ वंध्याशब्देन दुःखिताः

«ໃນພວກນາງທັງຫມົດ ຈະບໍ່ມີຄວາມປິຕິຍິນດີຈາກການມີລູກເລີຍ; ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້ທັງກາງວັນກາງຄືນ ແລະຈະທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄຳຕຳໜິ ‘ເປັນໝັນ’»।

Verse 109

गौरीमेवं तथा शप्त्वा सा देवी वरवर्णिनी । उच्चै रुरोद सावित्री भर्तृ यज्ञाद्बहिः स्थिता

ເມື່ອນາງໄດ້ສາບແຊ່ງພຣະເທວີເກົາຣີແລ້ວ ພຣະເທວີສາວິຕຣີ ຜູ້ມີສີສັນງາມຍິ່ງ ຢືນຢູ່ນອກພິທີຍັດຍະຂອງສາມີ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ।

Verse 110

रोदमाना तु सा दृष्टा विष्णुना च प्रसादिता । मा रोदीस्त्वं विशालाक्षि एह्यागच्छ सदः शुभे

ເມື່ອພຣະວິສະນຸເຫັນນາງຮ້ອງໄຫ້ ກໍໄດ້ປອບໂຍນວ່າ: «ຢ່າຮ້ອງໄຫ້ເລີຍ ໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ; ມາເຖີດ—ເຂົ້າໄປໃນສະພາຍັດຍະອັນມົງຄຸນ»។

Verse 111

प्रविष्टा च शुभे यागे मेखलां क्षौमवाससी । गृहाण दीक्षां ब्रह्माणि पादौ ते प्रणमे शुभे

ນາງເຂົ້າໄປໃນພິທີຍັດຍະອັນມົງຄຸນ ຄາດເມກະລາ ແລະນຸ່ງຜ້າລິນິນ. «ໂອ ພຣະມະເຫດສີຂອງພຣະພຣະຫມາ, ຂໍຈົ່ງຮັບດີກສາ; ໂອ ຜູ້ມົງຄຸນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ»។

Verse 112

एवमुक्ताऽब्रवीदेनं नाहं कुर्यां वचस्तव । तत्राहं च गमिष्यामि यत्र श्रोष्ये न च ध्वनिम्

ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນ ນາງໄດ້ຕອບເຂົາວ່າ: «ຂ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດຕາມຄໍາຂອງເຈົ້າ. ຂ້ອຍຈະໄປບ່ອນທີ່ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຍິນສຽງໃດໆ (ເລື່ອງນີ້)»។

Verse 113

एतावदुक्त्वा व्यरमदुच्चैः स्थाने क्षितौ स्थिता

ເມື່ອເວົ້າໄດ້ພຽງເທົ່ານັ້ນ ນາງກໍຢຸດ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທິງພື້ນດິນ ໃນບ່ອນສູງສົ່ງ।

Verse 114

विष्णुस्तदग्रतः स्थित्वा बद्ध्वा च करसंपुटम् । तुष्टाव प्रणतो भूत्वा भक्त्या परमया युतः

ແລ້ວພຣະວິດສະນຸ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ ປະນົມຝາມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກ້ົມກາບ ແລະສັນລະເສີນນາງດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 115

विष्णुरुवाच । नमोऽस्तु ते महादेवि भूर्भुवःस्वस्त्रयीमयि । सावित्रि दुर्गतरिणि त्वं वाणी सप्तधा स्मृता

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະນາງມະຫາເທວີ ຜູ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງຕຣິເວດ ແລະ ພູຣ-ພູວະ-ສະວະ. ໂອ ສາວິຕຣີ ຜູ້ພາສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນຄວາມທຸກຍາກ ທ່ານຖືກລະລຶກເຖິງເປັນວານີ (ພຣະວາຈາ) ໃນເຈັດຮູບ»។

Verse 116

सर्वाणि स्तुतिशास्त्राणि लक्षणानि तथैव च । भविष्या सर्वशास्त्राणां त्वं तु देवि नमोऽस्तु ते

«ຄໍາສັນລະເສີນທັງປວງ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍລັກສະນະທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂອ ເທວີ ທ່ານຈະເປັນບໍ່ພຽງແຕ່ຕົ້ນທາງ ແຕ່ເປັນອະນາຄົດຂອງສາດສະຕຣາທັງປວງ. ນະໂມສະຕຸແດ່ທ່ານ»។

Verse 117

श्वेता त्वं श्वेतरूपासि शशांकेन समानना । शशिरश्मिप्रकाशेन हरिणोरसि राजसे । दिव्यकुंडलपूर्णाभ्यां श्रवणाभ्यां विभूषिता

ໂອ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສະຫວ່າງຂາວ ມີຮູບພັນຂາວ; ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນ. ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງລຳແສງຈັນ ເຈົ້າສ່ອງພິມເຫນືອຜິວກວາງ (ເປັນອາສນະ/ເຄື່ອງນຸ່ງ). ຫູທັງສອງຖືກປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູທິບອັນເຕັມພອນ.

Verse 118

त्वं सिद्धिस्त्वं तथा ऋद्धिः कीर्तिः श्रीः संततिर्मतिः । संध्या रात्रि प्रभातस्त्वं कालरात्रिस्त्वमेव च

ເຈົ້າແມ່ນສິດທິ (ການບັນລຸ) ແລະ ຣິດທິ (ຄວາມຮັ່ງມີ); ເຈົ້າແມ່ນກຽດຊື່, ສຣີ (ສິຣິມົງຄຸນ), ສາຍສະກຸນ ແລະ ປັນຍາ. ເຈົ້າແມ່ນຍາມສົນທະຍາ, ຄືນ, ແລະ ອາລຸນ—ແລະແທ້ຈິງ ເຈົ້າແມ່ນກາລະຣາຕຣີ (ຄືນແຫ່ງເວລາ) ດ້ວຍ.

Verse 119

कर्षुकाणां यथा सीता भूतानां धारिणी तथा । एवं स्तुवंतं सावित्री विष्णुं प्रोवाच सुव्रता

ເຫມືອນກັບ “ສີຕາ” ຄືຮ່ອງໄຖສຳລັບຊາວໄຖນາ, ນາງກໍເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ ພຣະວິດສະນຸ ກຳລັງສັນລະເສີນນາງ, ສາວິຕຣີ—ຜູ້ມີພຣະວິນັຍໝັ້ນຄົງ—ໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງ.

Verse 120

सम्यक्स्तुता त्वया पुत्र अजेयस्त्वं भविष्यसि । अवतारे सदा वत्स पितृमातृसु वल्लभः

«ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ. ແລະໃນອະວະຕາຣະທັງຫຼາຍ, ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງພໍ່ແມ່ສະເໝີ»។

Verse 121

अनेन स्तवराजेन स्तोष्यते यस्तु मां सदा । सर्वदोषविनिर्मुक्तः परं स्थानं गमिष्यति

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ ດ້ວຍ “ສະຕະວະຣາຊະ” ນີ້, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອງທັງປວງ ແລະຈະໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ»។

Verse 122

गच्छ यज्ञं चिरं तस्य समाप्तिं नय पुत्रक

ໄປເຖີດ ລູກເອີຍ ແລະນຳພິທີຍັດຍະທີ່ຄ້າງມາດົນນັ້ນ ໃຫ້ສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 123

कुरुक्षेत्रे प्रयागे च भविष्ये यज्ञकर्मणि । समीपगा स्थिता भर्तुः करिष्ये तव भाषितम्

ທີ່ກຸຣຸເກດຕະ ແລະທີ່ປຣະຍາກ ທັງໃນອະນາຄົດເມື່ອມີພິທີຍັດຍະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃກ້ຊິດພຣະສາມີ ແລະຈະປະຕິບັດຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ.

Verse 124

एवमुक्तो गतो विष्णुर्ब्रह्मणः सद उत्तमम् । सावित्री तु समायाता प्रभासे वरवर्णिनि

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ສຳນັກອັນປະເສີດສຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ. ແລະພຣະນາງສາວິຕຣີ ໂອ້ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ ໄດ້ມາຮອດປຣະພາສະ.

Verse 125

गतायामथ सावित्र्यां गायत्री वाक्यमब्रवीत्

ແລ້ວເມື່ອພຣະນາງສາວິຕຣີໄດ້ໄປແລ້ວ ພຣະນາງກາຍັດຣີກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 126

शृण्वंतु मुनयो वाक्यं मदीयं भर्तृसन्निधौ । यदहं वच्मि संतुष्टा वरदानाय चोद्यता

ຂໍໃຫ້ບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃນທີ່ປະທັບຂອງພຣະສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ ເພາະມີໃຈພໍໃຈ ແລະຖືກດົນໃຈໃຫ້ປະກາດ ເພື່ອປະທານພອນ.

Verse 127

ब्रह्माणं पूजयिष्यंति नरा भक्तिसमन्विताः । तेषां वस्त्रं धनं धान्यं दाराः सौख्यं सुताश्च वै

ຜູ້ຄົນຜູ້ມີສັດທາບູຊາ ຈະນະມັດສະການພຣະພຣະຫມາ. ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ຈະມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ຄູ່ຄອງ ຄວາມສຸກ ແລະລູກຫຼານດ້ວຍ.

Verse 128

अविच्छिन्नं तथा सौख्यं गृहं वै पुत्रपौत्रिकम् । भुक्त्वाऽसौ सुचिरं कालं ततो मोक्षं गमिष्यति

ອີກທັງຄວາມສຸກທີ່ບໍ່ຂາດຕອນ ແລະເຮືອນເຮືອນທີ່ມີພອນ ດ້ວຍລູກຊາຍແລະຫຼານ. ເມື່ອໄດ້ສຸກສົມບູນດົນນານແລ້ວ ຈຶ່ງຈະເຖິງໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 129

शक्राहं ते वरं वच्मि संग्रामे शत्रुभिः सह । तदा ब्रह्मा मोचयिता गत्वा शत्रुनिकेतनम्

ໂອ ສັກກະ (ອິນທຣາ) ເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວພອນໜຶ່ງແກ່ທ່ານ: ໃນສົງຄາມກັບສັດຕູ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຈະເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍທ່ານ ໂດຍໄປຍັງຖິ່ນຖານຂອງສັດຕູ.

Verse 130

सपुत्रशत्रुनाशात्त्वं लप्स्यसे च परं मुदम् । अकंटकं महद्राज्यं त्रैलोक्ये ते भविष्यति

ໂດຍການທໍາລາຍສັດຕູພ້ອມລູກຂອງເຂົາ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ. ແລະອໍານາດອັນໃຫຍ່ທີ່ບໍ່ມີອຸປະສັກ ໃນສາມໂລກ ຈະເປັນຂອງທ່ານ.

Verse 131

मर्त्यलोके यदा विष्णो ह्यवतारं करिष्यसि । भ्रात्रा सह परं दुःखं स्वभार्या हरणं च यत्

ແລະເມື່ອໃດ ໂອ ວິດສະນຸ, ທ່ານຈະອະວະຕານລົງມາໃນໂລກມະນຸດ; ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານພ້ອມພີ່ນ້ອງຈະປະສົບທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່—ຄືການຖືກລັກພາເອົາພຣະມະເຫສີຂອງທ່ານເອງ.

Verse 132

हत्वा शत्रुं पुनर्भार्यां लप्स्यसे सुरसन्निधौ । गृहीत्वा तां पुनः प्राज्यं राज्यं कृत्वा गमिष्यसि

ເມື່ອເຈົ້າຂ້າສັດຕູແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄດ້ພັນລະຍາຄືນ ໃນທ່າມກາງພຣະເທວະທັງຫຼາຍ. ຮັບນາງກັບຄືນ ແລະສ້າງອານາຈັກໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງອີກຄັ້ງ ແລ້ວເຈົ້າຈະຈາກໂລກນີ້ໄປ.

Verse 133

एकादश सहस्राणि कृत्वा राज्यं पुनर्दिवम् । ख्यातिस्ते विपुला लोके चानुरागो भविष्यति

ເຈົ້າຈະປົກຄອງອານາຈັກເປັນເວລາສິບເອັດພັນປີ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງ. ຊື່ສຽງຂອງເຈົ້າຈະກວ້າງໃຫຍ່ໃນໂລກ ແລະຄວາມເລື່ອມໃສກັບຄວາມຮັກໃຄ່ຕໍ່ເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 134

गायत्री ब्राह्मणांस्तांश्च सर्वानेवाब्रवीदिदम्

ແລ້ວພຣະນາງກາຍະຕຣີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາພຣາຫມັນທັງຫຼາຍນັ້ນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 135

युष्माकं प्रीणनं कृत्वाऽ तृप्तिं यास्यंति देवताः । भवंतो भूमिदेवा वै सर्वे पूज्या भविष्यथ

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າພໍໃຈ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າແມ່ນ ‘ເທວະເທິງພື້ນດິນ’ ແລະທຸກຄົນຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ.

Verse 136

युष्माकं पूजनं कृत्वा दत्त्वा दानान्यनेकशः । प्राणायामेन चैकेन सर्वमेतत्तरिष्यथ

ໂດຍການບູຊາພວກເຈົ້າ ແລະໃຫ້ທານຫຼາຍປະເພດ ທັງດ້ວຍການຝຶກປຣານາຍາມະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ພວກເຈົ້າຈະຂ້າມພົ້ນທຸກສິ່ງນີ້ (ຄວາມຜິດແລະຄວາມລຳບາກ) ໄດ້.

Verse 137

प्रभासे तु विशेषेण जप्त्वा मां वेदमातरम् । प्रतिग्रहकृतान्दोषान्न प्राप्स्यध्वं द्विजोत्तमाः

ແຕ່ທີ່ປຣະພາສາ ໂດຍພິເສດ ເມື່ອພວກເຈົ້າສວດຈະປະຂ້າ—ແມ່ແຫ່ງເວດ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈະບໍ່ປະສົບໂທດທີ່ເກີດຈາກການຮັບຂອງຖວາຍ.

Verse 138

पुष्करे चान्नदानेन प्रीताः सर्वे च देवताः । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवतिभोजिता

ທີ່ປຸສະກະຣະກໍເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍການຖວາຍອາຫານ ເທວະທັງປວງຍິນດີ. ເມື່ອເລີ້ຍງພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ກໍເທົ່າກັບເລີ້ຍງໄດ້ໜຶ່ງໂກດິ.

Verse 139

ब्रह्महत्यादिपापानि दुरितानि च यानि च । तरिष्यंति नराः सर्वे दत्ते युष्मत्करे धने

ເມື່ອຊັບສິນຖືກມອບໃສ່ມືພວກເຈົ້າ ມະນຸດທັງປວງຈະຂ້າມພົ້ນບາບເຊັ່ນ ພຣະຫມັນຫັດຍາ ແລະຄວາມຊົ່ວອື່ນໆທັງປວງ.

Verse 140

महीयध्वे तु जाप्येन प्राणायामैस्त्रिभिः कृतैः । ब्रह्महत्यासमं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍຈະປະ; ເມື່ອເຮັດປຣານາຍາມະສາມຄັ້ງ ບາບທີ່ເທົ່າກັບພຣະຫມັນຫັດຍາ ຈະສູນໄປໃນທັນທີ.

Verse 141

दशभिर्जन्मजनितं शतेन तु पुरा कृतम् । त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्री हंति किल्बिषम्

ດ້ວຍການສວດສິບຄັ້ງ ຄາຍະຕຣີທຳລາຍບາບທີ່ເກີດໃນຊາດນີ້; ດ້ວຍຮ້ອຍຄັ້ງ ທຳລາຍບາບທີ່ເຄີຍກະທຳມາກ່ອນ; ດ້ວຍພັນຄັ້ງ ນາງກຳຈັດມົນທິນແຫ່ງສາມຍຸກ.

Verse 142

एवं ज्ञात्वा सदा पूज्या जाप्ये च मम वै कृते । भविष्यध्वं न सन्देहो नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ ແລະເຮັດຈະປະ (japa) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ສັນຍາໄວ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາອີກ.

Verse 143

ओंकारेण त्रिमात्रेण सार्धेन च विशेषतः । पूज्याः सर्वे न सन्देहो जप्त्वा मां शिरसा सह

ໂດຍພິເສດ ດ້ວຍພຣະນະວະ «ໂອມ» (Oṃkāra) ສາມມາດຣາ ພ້ອມຮູບທີ່ຕໍ່ທ້າຍຂອງມັນ—ເມື່ອຈະປະຂ້າພະເຈົ້າ ແລະນໍາໄປສູ່ສິຣະ (ສຳຜັດທີ່ຫົວ)—ທຸກຄົນຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 144

अष्टाक्षरस्थिता चाहं जगद्व्याप्तं मया त्विदम् । माताऽहं सर्ववेदानां वेदैः सर्वैरलङ्कता

«ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຮູບອັກສອນສັກສິດແປດພະຍາງ ແລະໂລກທັງປວງນີ້ຖືກຂ້າພະເຈົ້າແຜ່ຄຸ້ມ. ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນແມ່ຂອງວິເທດທັງປວງ ຖືກປະດັບແລະຮັບຮອງໂດຍວິເທດທັງຫມົດ»।

Verse 145

जत्वा मां परमां सिर्द्धि पश्यन्ति द्विजसत्तमाः । प्राधान्यं मम जाप्येन सर्वेषां वो भविष्यति

«ໂດຍການບູຊາຫຼືຈະປະຂ້າພະເຈົ້າ ບັນດາທະວິຊະສັດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຍ່ອມເຫັນການບັນລຸອັນສູງສຸດ. ໂດຍຈະປະມັນຕຣາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄວາມເປັນເລີດແລະກຽດສັກສີເຫນືອຜູ້ອື່ນ ຈະມາສູ່ພວກເຈົ້າທັງປວງ»।

Verse 146

गायत्रीसारमात्रोऽपि वरं विप्रः सुयन्त्रितः । नायंत्रितश्चतुर्वेदः सर्वाशी सर्वविक्रयी

«ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຽງແກ່ສານະຂອງຄາຍະຕຣີ ກໍຍັງປະເສີດກວ່າ ຖ້າຖືວິໄນດີ. ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີວິໄນ ແມ່ນແຕ່ຮູ້ວິເທດສີ່ພາກ ກໍກາຍເປັນຜູ້ກິນກວາດທຸກຢ່າງ ແລະຜູ້ຂາຍທຸກຢ່າງ (ເຮັດໃຫ້ທັມມະເປັນສິນຄ້າ)»।

Verse 147

यस्माद्भवतां सावित्र्या शापो दत्तो सदे त्विह । अत्र दत्तं हुतं चापि सर्वमक्षयकारकम् । दत्तो वरो मया तेन युष्माकं द्विजसत्तमाः

ເນື່ອງຈາກສາວິຕຣີໄດ້ວາງຄຳສາບໄວ້ໃນບ່ອນນີ້ເທິງພວກເຈົ້າ ດັ່ງນັ້ນທານທີ່ໃຫ້ໃນບ່ອນນີ້ ແລະການບູຊາທີ່ຖວາຍລົງໃນໄຟໃນບ່ອນນີ້ ລ້ວນໃຫ້ຜົນບໍ່ໝົດສິ້ນ. ເພາະເຫດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະທານພອນນີ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 148

अग्निहोत्रपरा विप्रास्त्रिकालं होमदायिनः । स्वर्गं ते तु गमिष्यंति एकविंशतिभिः कुलैः

ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນອັກນິໂຫຕຣະ ແລະຖວາຍໂຮມາຕາມສາມເວລາທຸກມື້ ຈະໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແນ່ນອນ ພ້ອມກັບວົງຕະກູນຊາວສິບເອັດຊົນລຸ້ນ।

Verse 149

एवं शक्रे च विष्णौ च रुद्रे वै पावके तथा । ब्रह्मणो ब्रह्मणानां च गायत्री सा वरं ददौ । तस्मिन्काले वरं दत्त्वा ब्रह्मणः पार्श्वगाऽभवत्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງກາຍະຕຣີໄດ້ປະທານພອນແກ່ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ແກ່ວິສນຸ ແກ່ຣຸດຣະ ແລະແກ່ພາວະກະ (ອັກນິ) ຕະຫຼອດຈົນເຖິງພຣະພຣົມາ ແລະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ. ເມື່ອໃຫ້ພອນໃນການນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ເປັນຜູ້ສະຖິດຢູ່ຂ້າງພຣະພຣົມາ।

Verse 150

हरिणा तु समाख्यातं लक्ष्म्याः शापस्य कारणम् । युवतीनां च सर्वासां शापस्तासां पृथक्पृथक्

ຮະຣິໄດ້ອະທິບາຍເຫດປັດໃຈຂອງຄຳສາບຂອງລັກສະມີ ແລະຍັງໄດ້ເລົ່າເຖິງຄຳສາບອັນແຕກຕ່າງກັນທີ່ເກີດແກ່ຍິງສາວທັງຫຼາຍ ແຕ່ລະນາງຕາມວິທີຂອງຕົນ।

Verse 151

लक्ष्म्यास्तदा वरं प्रादाद्गायत्री ब्रह्मणः प्रिया

ໃນຕໍ່ມາ ນາງກາຍະຕຣີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣົມາ ໄດ້ປະທານພອນໜຶ່ງແກ່ລັກສະມີ।

Verse 152

अकुत्सिताः सदा पुत्रि तव वासेन शोभने । भविष्यति न संदेहः सर्वेभ्यः प्रीतिदायकाः

«ໂອ ລູກສາວ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກດູໝິ່ນເລີຍ; ໂດຍການຢູ່ອາໄສຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ງາມ, ພວກເຂົາຈະເປັນທີ່ຮັກ ແລະນ່າພໍໃຈແກ່ທຸກຄົນ ຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 153

ये त्वया वीक्षिताः सर्वे सर्वे वै पुण्यभाजनाः । तेषां जातिः कुलं शीलं धर्मश्चैव वरानने

«ຜູ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງເຫັນທັງໝົດ—ທຸກຄົນ—ແທ້ໆແມ່ນພາຊະນະແຫ່ງບຸນ. ການເກີດ, ຕະກູນ, ຄຸນຄວາມດີ, ແລະທຳມະຂອງເຂົາເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຈະເປັນມົງຄຸນ ແລະຖືກທຳນຸບຳລຸງ»។

Verse 154

परित्यक्तास्त्वया ये तु ते नरा दुःखभागिनः । सभायां ते न शोभन्ते मन्यन्ते न च पार्थिवैः

ຊາຍທີ່ເຈົ້າລະທິ້ງໄປ ຈະເປັນຜູ້ຮັບມໍຣະດົກແຫ່ງຄວາມທຸກ. ໃນສະພາຫຼວງ ພວກເຂົາບໍ່ສະຫວ່າງໄສ ແລະກະສັດກໍບໍ່ຖືກນັບຖື.

Verse 155

आशिषश्चैव तेषां तु कुर्वते वै द्विजोत्तमाः । सौजन्यं तेषु कुर्वन्ति नप्ता भ्राता पिता गुरुः

ແລະສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ) ຈະອວຍພອນ. ຕໍ່ເຂົາເຈົ້າ ຫຼານ, ອ້າຍນ້ອງ, ພໍ່ ແລະຄູອາຈານ ກໍສະແດງຄວາມເມດຕາ ແລະຄວາມສຸພາບ.

Verse 156

बांधवोऽसि न संदेहो न जीवेऽहं त्वया विना । त्वयि दृष्टे प्रसन्ना मे दृष्टिर्भवति शोभना । मनः प्रसीदतेऽत्यर्थं सत्यंसत्यं वदामि ते

ເຈົ້າແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຂ້ອຍຢູ່ບໍ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ມີເຈົ້າ. ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນເຈົ້າ ສາຍຕາຂອງຂ້ອຍກໍກະຈ່າງໃສ ແລະສະຫວ່າງໄສ; ໃຈຂອງຂ້ອຍສະຫງົບລຶກຊຶ້ງ. ຈິງໆ ຈິງໆ ຂ້ອຍກ່າວແກ່ເຈົ້າເຊັ່ນນີ້।

Verse 157

एवंविधानि वाक्यानि त्वया दृष्ट्या निरीक्षिते । सज्जनास्ते वदिष्यन्ति जनानां प्रीतिदायकाः

ເມື່ອເຈົ້າຖືກເບິ່ງດ້ວຍສາຍຕາອັນເມດຕາແບບນັ້ນ ຄົນດີທັງຫຼາຍຈະເວົ້າຖ້ອຍຄໍາ—ຖ້ອຍຄໍາທີ່ນໍາຄວາມຍິນດີໃຫ້ແກ່ຊົນທັງປວງ।

Verse 158

इन्द्राणि नहुषः प्राप्य स्वर्गं त्वां याचयिष्यति । अदृष्ट्वा तु हतः पापो अगस्त्यवचनाद्द्रुतम्

ໂອ ອິນດຣານີ, ນະຫຸສະ ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນແລ້ວ ຈະມາວອນຂໍເຈົ້າ. ແຕ່ຖ້າບໍ່ໄດ້ເບິ່ງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຄົນບາບນັ້ນຈະຖືກຟາດລົງຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງອະກັດສະຕະຍະ।

Verse 159

सर्पत्वं समनुप्राप्य प्रार्थयिष्यति तं मुनिम् । दर्पेणाहं विनष्टोऽस्मि शरणं मे मुने भव

ເມື່ອເຂົາໄດ້ຕົກລົງສູ່ສະພາບເປັນງູ ເຂົາຈະວອນຂໍມຸນີຜູ້ນັ້ນວ່າ: “ເພາະຄວາມຈອງຫອງ ຂ້າພະເຈົ້າພິນາດແລ້ວ; ໂອ ມຸນີ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 160

वाक्येन तेन तस्यासौ नृपस्य भगवानृषिः । कृत्वा मनसि कारुण्यमिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຣາຊາ ພຣະລຶສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບນັ້ນ ໄດ້ນໍາຄວາມເມດຕາເຂົ້າສູ່ໃຈ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ເປັນຄໍາຕອບ।

Verse 161

उत्पत्स्यति कुले राजा त्वदीये कुरुनंदन । सार्पं कलेवरं दृष्ट्वा प्रश्नैस्त्वामुद्धरिष्यति

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງກຸຣຸ, ຈະມີພະຣາຊາອົງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນສາຍຕະກູນຂອງເຈົ້າເອງ. ເມື່ອເຫັນກາຍເປັນງູຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງຈະຊ່ວຍປົດປ່ອຍເຈົ້າດ້ວຍການຖາມໄຖ່ທັງຫຼາຍ।

Verse 162

सोऽप्यजगरतां त्यक्त्वा पुनः स्वर्गं गमिष्यति । अश्वमेधे कृते भर्त्रा सह यासि पुनर्दिवि । प्राप्स्यसे वर दानेन ममानेन सुलोचने

ເຂົາກໍຈະລະທິ້ງສະພາບເປັນງູໃຫຍ່ ແລ້ວຈະໄປສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງ. ເມື່ອສາມີຂອງເຈົ້າປະກອບພິທີອັສວະເມດະ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ໂລກທິບກັບລາວອີກ. ໂດຍພອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະທານນີ້ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ເຈົ້າຈະບັນລຸໄດ້.

Verse 163

देवपत्न्यस्तदा सर्वास्तुष्टया परिभाषिताः । अपत्यैरपि हीनाः स्युर्नैव दुःखं भविष्यति

ໃນເວລານັ້ນ ພັນລະຍາຂອງເທວະທັງປວງ ໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄໍາຈາກເທວີດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ. ແມ່ນແຕ່ຂາດລູກຫຼານ ກໍຈະບໍ່ມີຄວາມໂສກເສົ້າເລີຍ.

Verse 164

इति दत्त्वा वरान्देवी गायत्री लोकसंमता । जगामादर्शनं देवी सर्वेषां पश्यतां तदा

ເມື່ອປະທານພອນທັງຫຼາຍແລ້ວ ເທວີກາຍະຕຣີ ຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກທຸກໂລກ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາໃນທັນທີ ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກໍາລັງເບິ່ງຢູ່.

Verse 165

सावित्री तु तदा देवी प्रभासं क्षेत्रमागता । कृतस्मरस्य शृङ्गे तु श्रीसोमेश्वरपूर्वतः

ຕໍ່ມາ ເທວີສາວິຕຣີ ໄດ້ມາຮອດພື້ນທີ່ສັກສິດພຣະພາສາ ຢູ່ເທິງຍອດພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະສະມະຣາ ທາງຕາເວັນອອກຂອງພຣະໂສເມສະວະຣະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ.

Verse 166

मन्वन्तरे चाक्षुषे च द्वितीये द्वापरे शुभे । तत्र यज्ञः समारब्धो ब्रह्मणा लोककारिणा

ໃນຍຸກດວາປະຣະອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນມັນວັນຕະຣະທີສອງ (ຈາກຊຸສະ) ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກ ໄດ້ເລີ່ມພິທີຍັດຍະຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ທີ່ພຣະພາສາ).

Verse 167

यज्ञे याता महात्मानो देवाः सप्तर्षयो वराः । स्वायंभुवे तु ये शस्ताः शप्तास्ते चाभवन्पुरा

ໃນພິທີຍັດນັ້ນ ບັນດາເທວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະ ພະລິສີເຈັດອົງຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮ່ວມ. ຜູ້ທີ່ໂດດເດັ່ນໃນຍຸກສະວາຍັມພູວະ ໃນອະດີດກໍເຄີຍຖືກຄຳສາບແຊ່ງ.

Verse 168

तस्मात्कालात्समारभ्य प्रभासं क्षेत्रमाश्रिताः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາ ແລະ ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນເຂດສັກສິດພຣະພາສາ.

Verse 169

सावित्री लोकजननी लोकानुग्रहकारिणी । यस्तां पूजयते भक्त्या पक्षमेकं निरंतरम् । ब्रह्मपूजाविधानेन तस्य पुत्रो ध्रुवो भवेत्

ສາວິຕຣີແມ່ນແມ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ປະທານພຣະກຸສົນແກ່ສັດທັງຫຼາຍ. ຜູ້ໃດບູຊານາງດ້ວຍສັດທາບໍ່ຂາດຕອນ ໜຶ່ງປັກ (14 ມື້) ຕາມພິທີບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຜູ້ໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ.

Verse 170

पाण्डुकूपे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा लिंगानि पञ्च वै । पाण्डवैः स्थापितानीह दृष्ट्वा यज्ञफलं लभेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ປານດຸ-ກູປະ (Pāṇḍu-kūpa) ແລະ ໄດ້ເຫັນລິງຄະທັງຫ້າ ທີ່ພວກປານດະວະສ້າງຕັ້ງໄວ້ທີ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການປະກອບຍັດ.

Verse 171

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु सावित्रीस्थलसंनिधौ । पठेद्यो ब्रह्मसूक्तानि मुच्यते सर्वपातकैः

ໃນວັນເຕັມເດືອນເດືອນເຈດຖະ (Jyeṣṭha) ໃກ້ສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງສາວິຕຣີ ຜູ້ໃດອ່ານສວດບຣະຫມະສູກຕະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 172

एतत्ते सर्वविख्यातमाख्यातं कल्मषापहम् । यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या स गच्छेत्परमं पदम्

ນີ້ແມ່ນເລື່ອງທີ່ໂດງດັງທົ່ວໄປ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ເພື່ອກຳຈັດມົນທິນ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ເຖິງສະຖານະສູງສຸດ.