Adhyaya 8

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । मा गच्छध्वं सुरनदीं कालिंदीं मा सरस्वतीम् । गच्छध्वं च द्विजश्रेष्ठा गोमत्युदधिसंगमे

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: «ຢ່າໄປຫາແມ່ນ້ຳເທວະ ຄັງຄາ; ຢ່າໄປຫາກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ຫຼື ສະຣັສວະຕີ. ແຕ່ຈົ່ງໄປ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ສູ່ຈຸດທີ່ໂກມະຕີບັນຈົບກັບມະຫາສະໝຸດ»។

Verse 2

प्राप्यते हेलया यत्र सर्वे कामा न संशयः । गोमतीजलकल्लोलैः क्रीडते यत्र सागरः

ບ່ອນທີ່ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງກໍສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ບ່ອນທີ່ມະຫາສະໝຸດດູເໝືອນກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ທ່າມກາງຍອດຄື້ນນ້ຳຂອງໂກມະຕີ।

Verse 3

पापघ्नं गोमतीतीरं प्राप्यते पुण्यवन्नरैः । सागरेण च संमिश्रं महापातकनाशनम्

ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີອັນທຳລາຍບາບ ຜູ້ມີບຸນຈຶ່ງໄດ້ເຖິງ. ແລະເມື່ອມັນປະສົມກັບມະຫາສະໝຸດ ກໍເປັນຜູ້ທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໜັກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 4

गोमती संगता यत्र सागरेण द्विजोत्तमाः । मुक्तिद्वारं तु तत्प्रोक्तं कलिकाले न संशयः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ບ່ອນທີ່ໂກມະຕີພົບກັບມະຫາສະໝຸດ—ບ່ອນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ປະຕູແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ» ໂດຍສະເພາະໃນຍຸກກາລິ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 5

यत्पुण्यं लभते तूर्णं गंगासागरसंगमे । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्युदधिसंगमे

ບຸນກຸສົນໃດທີ່ໄດ້ຢ່າງໄວທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາກັບທະເລ ບຸນນັ້ນເທົ່າກັນກໍໄດ້ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງໂກມະຕີກັບທະເລ.

Verse 6

नमस्कृत्य च तोयेशं गोमतीं च सरिद्वराम् । अर्घ्यं दद्याद्विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान्

ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ (ທະເລ) ແລະ ໂກມະຕີ ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຣຄະຍະຕາມພິທີ ໂດຍວາງຫຍ້າກຸສະໄວ້ໃນຝາມືທັງສອງ.

Verse 7

मंत्रेणानेन विप्रेंद्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः । ब्राह्मणैः सह संगत्य सदा तत्तीर्थवासिभिः

ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ຄວນຖວາຍອາຣຄະຍະດ້ວຍມັນຕຣານີ້ຕາມພິທີ, ໂດຍຢູ່ຮ່ວມກັບພຣາຫມັນ ແລະ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນເສມອ.

Verse 8

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि देवाय परमा त्मने । त्राहि मां पापिनं घोरं नमस्ते सुररूपिणे

ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍອາຣຄະຍະນີ້ແດ່ພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ. ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ບາບຫນັກນ່າສະພຶງກົວ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເທວະ.

Verse 9

तीर्थराज नमस्तुभ्यं रत्नाकर महार्णव । गोमत्या सह गोविंद गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ; ໂອ ມະຫາທະເລ ຄັງຮັດນະ. ໂອ ໂກວິນດະ, ພ້ອມກັບໂກມະຕີ ຂໍຈົ່ງຮັບອາຣຄະຍະນີ້; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 10

दत्त्वा चार्घ्यं शिखां बद्ध्वा संस्मृत्य जलशायिनम् । कुर्याच्च प्राङ्मुखः स्नानं ततः प्रत्यङ्मुखस्तथा

ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະຍະ ແລະມັດຈຸກຜົມແລ້ວ ຈົ່ງລະລຶກເຖິງພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເຫນືອນ້ຳ; ຈາກນັ້ນອາບນ້ຳໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລ້ວຕໍ່ມາຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກເຊັ່ນກັນ.

Verse 11

स्नात्वा च परया भक्त्या पितॄन्संतर्पयेत्ततः । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຈົ່ງທຳຕັຣປະນະເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ. ໄດ້ບູຊາວິສເວເທວະ ແລະເທວະອື່ນໆຕາມຄວນແລ້ວ ຈົ່ງປະກອບພິທີສຣາດທະແດ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 12

यथोक्तां दक्षिणां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं विप्रसत्तमाः

ຈົ່ງຖວາຍດັກຊິນາຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ». ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍພິເສດຄວນຖວາຍຄຳເປັນທານອັນວິເສດ.

Verse 13

दंपत्योर्वाससी चैव कंचुकोष्णीषमेव च । लक्ष्म्या सह जगन्नाथो विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ອີກທັງຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ແລະຖວາຍກັນຈຸກ (ເສື້ອ) ກັບອຸສນີສ (ຜ້າໂພກຫົວ) ໂດຍກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸ ພຣະຈັກກະນາຖ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ».

Verse 14

महादानानि सर्वाणि गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

ມະຫາທານທັງປວງທີ່ຖວາຍໃນບ່ອນບັນຈົບກັນຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະທະເລ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນເປັນເຈົ້າແຫ່ງເຈັດທະວີບ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 15

यस्तुलापुरुषं दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

ຜູ້ໃດຖວາຍທານ «ຕຸລາປຸຣຸສະ» ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະ ທະເລ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງທະວີບທັງ 7 ແລະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 16

आत्मानं तोलयेद्यस्तु स्वर्णेन रजतेन वा । वस्त्रैर्वा कुंकुमैर्वापि फलैर्वापि तथा रसैः

ແຕ່ຜູ້ໃດຊັ່ງນ້ຳໜັກຕົນເອງ—ດ້ວຍຄຳ ຫຼື ເງິນ, ຫຼືດ້ວຍຜ້າ, ຫຼືດ້ວຍກຸງກຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ), ຫຼືດ້ວຍໝາກໄມ້, ແລະດ້ວຍນ້ຳຫວານຕ່າງໆ—ແລ້ວຖວາຍທານຕາມນ້ຳໜັກນັ້ນ (ເປັນທານຕຸລາປຸຣຸສະ)។

Verse 17

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलांस्तथा कामान्मनोहरान् । संपूज्यमानस्त्रिदशैर्याति विष्ण्वालयं नरः

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກອັນອຸດົມ ແລະຄວາມປາຖະໜາອັນງາມວິໄລແລ້ວ ຊາຍຜູ້ນັ້ນ—ຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍສັກກາລະ—ຈະໄປຮອດພຣະນິວາສຂອງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 18

हिरण्यरूप्यदानं च ह्यश्वं धेनुं तथैव च । गोमतीसंगमे दत्त्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຖວາຍທານຄຳ ແລະ ເງິນ ພ້ອມທັງມ້າ ແລະ ງົວ ທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ।

Verse 19

भूमिदानं च यो दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा शुचिर्हरिं स्मृत्वा तस्माद्धन्यतरो नहि

ຜູ້ໃດຖວາຍທານທີ່ດິນ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະ ທະເລ—ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະລະລຶກພຣະຫຣິ—ບໍ່ມີໃຜຈະເປັນຜູ້ມີພອນຍິ່ງກວ່າລາວ।

Verse 20

कन्यादानं च यः कुर्याद्विद्यादानमथापि वा । गोमत्याः संगमे स्नात्वा याति ब्रह्मपदं नरः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບກັນຍາດານ (ຖວາຍບຸດສາວໃນການແຕ່ງງານ) ຫຼື ວິທະຍາດານ (ຖວາຍຄວາມຮູ້) ແລ້ວອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມາຕີ ຍ່ອມເຖິງພຣະພົມບົດ (ສະພາບແຫ່ງພຣະພົມ)។

Verse 21

यो दद्यात्स्वर्णधेनुं च घृतधेनुं समाहितः । ब्रह्माण्डदानमपि वा तस्य पुण्यमनंतकम्

ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຖວາຍ «ງົວຄຳ» ແລະ «ງົວເນີຍຂີ» (ghṛta-dhenu) ຫຼືກະທັ້ງປະກອບ «ພຣະພົມານດະດານ» ບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 22

तथा लवणधेनुं च जलधेनुमथापि वा । दत्त्वा याति परं स्थानं गोमत्युदधिसंगमे

ເຊັ່ນດຽວກັນ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມາຕີກັບທະເລ ຜູ້ໃດຖວາຍ «ງົວເກືອ» ຫຼືກະທັ້ງ «ງົວນ້ຳ» ຍ່ອມເຖິງສະຖານອັນສູງສຸດ।

Verse 23

युगादिषु च सर्वेषु गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा संतर्प्य च पितॄनक्षयं लोकमाप्नुयात्

ໃນວັນຍຸກາດິທຸກຄັ້ງ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບ ໂກມາຕີ–ທະເລ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ (ການປະລອບໃຈ) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 24

आषाढ्यां च तथा माघ्यां कार्तिक्यां संगमे नरः । पितॄणां तर्पणं स्नानं श्राद्धं पावकपूजनम् । कुर्याच्चैव तथा दानं यदीच्छेदक्षयं पदम्

ໃນເດືອນອາສາດະ, ມາຄະ, ແລະ ກາຣຕິກະ ທີ່ຈຸດບັນຈົບ ບຸກຄົນຄວນອາບນ້ຳ, ຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ປະກອບສຣາດທະ (śrāddha), ບູຊາໄຟສັກສິດ (pāvaka/agni), ແລະຖວາຍທານ ຫາກປາດຖະນາສະຖານະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 25

पितॄणां चाक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा । तद्वच्छ्राद्धान्महाभाग गोमत्युदधिसंगमे

ເຫມືອນດັ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ເສື່ອມສິ້ນຈາກພິທີສຣາດທະທີ່ຄະຍາ ດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນ ສຣາດທະທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳໂກມາຕີກັບທະເລ ກໍໃຫ້ຜົນດຽວກັນ.

Verse 26

कुर्य्यात्स्नानं तथा दानं पितॄणां तर्पणं तथा । पञ्चकासु द्विजश्रेष्ठास्तथा चैवाष्टकासु च

ໃຫ້ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ກະທຳການອາບນ້ຳ ການໃຫ້ທານ ແລະການທຳຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ໃນວັນປັນຈະກາ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນພິທີອັສຕະກາ.

Verse 27

वैधृतौ च व्यतीपाते छायायां कुंजरस्य च । षष्ठ्यां च कपिलाख्यायां तथा हि द्वादशीषु च

ໃນຍົກວາຍທຣິຕິ ແລະ ວະຕີປາຕະ, ໃນວັນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເງົາຊ້າງ”, ໃນວັນສະສຖີທີ່ຊື່ “ກະປິລາ”, ແລະດັ່ງດຽວກັນໃນວັນດວາດະຊີທັງຫຼາຍ—ພິທີທີ່ຈຸດສັກສິດນີ້ຍິ່ງໃຫ້ຜົນ.

Verse 28

गोमत्यां संगमे स्नात्वा दद्याद्दानं विशेषतः । निर्मलं स्थानमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳໂກມາຕີ ຄວນໃຫ້ທານດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນເປັນພິເສດ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຖິ່ນພຳນັກອັນບໍ່ມີມົນທິນ ໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ເສົ້າໂສກອີກ.

Verse 29

श्राद्धपक्षे त्वमावास्यां गोमत्युदधिसंगमे । हेलया प्राप्यते पुण्यं दत्त्वा पिण्डं गयासमम्

ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ໃນຊ່ວງສຣາດທະປັກສະ ທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳໂກມາຕີກັບທະເລ ບຸນກໍໄດ້ມາແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມເພີຍນ້ອຍ. ຖວາຍປິນດະໜຶ່ງກ້ອນທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຄະຍາ.

Verse 30

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन त्वमावास्यां द्विजोत्तमाः । श्राद्धं हि पितृपक्षांते कार्य्यं गोमतिसंगमे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງພາກພຽນທຸກປະການ ເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ໃນທ້າຍ Pitṛpakṣa ທີ່ຈຸດບັນຈົບແຫ່ງແມ່ນ້ຳ ໂກມະຕີ.

Verse 31

यद्यप्यश्रोत्रियं श्राद्धं यद्यप्युपहतं भवेत् । पक्षश्राद्धकृतं पुण्यं दिनेनैकेन लभ्यते

ແມ່ນແຕ່ວ່າ ສຣາດທະ (śrāddha) ຈະເຮັດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ບໍ່ສົມຄວນ ຫຼືຈະຖືກບົກພ່ອງດ້ວຍປະການໃດໜຶ່ງ ກຸສົນຂອງການເຮັດສຣາດທະຕະຫຼອດຄື່ງເດືອນ ກໍໄດ້ຮັບໃນມື້ດຽວ (ທີ່ນີ້).

Verse 32

श्रद्धाहीनं मन्त्रहीनं पात्रहीनमथापि वा । द्रव्यहीनं कालहीनं मनसः स्वास्थ्यवर्जितम्

(ແມ່ນແຕ່ພິທີນັ້ນ) ຂາດສັດທາ ຂາດມັນຕຣາ ຂາດຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ; ຫຼືຂາດທຣັບສິນ ຂາດເວລາອັນຄວນ ແລະເຮັດດ້ວຍໃຈບໍ່ສະຫງົບ—

Verse 33

श्राद्धपक्षे ह्यमायां तु गोमत्युदधिसंगमे । परिपूर्णं भवेत्सर्वं पितॄणां तृप्तिरक्षया

ແຕ່ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ໃນຊ່ວງສຣາດທະປັກສະ ທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ ທຸກສິ່ງຈະສົມບູນພ້ອມ ແລະຄວາມອິ່ມໃຈຂອງບັນພະບຸລຸດຈະບໍ່ມີວັນໝົດສິ້ນ.

Verse 34

गोमती कमला चैव चंद्रभागा तथैव च । तिस्रस्तु संगता नद्यः प्रविष्टा वरुणालयम्

ໂກມະຕີ ກະມະລາ ແລະ ຈັນທຣະພາກາ ເຊັ່ນດຽວກັນ—ແມ່ນ້ຳທັງສາມນີ້ໄດ້ມາຮ່ວມກັນ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ວັງຂອງວະຣຸນ (ທະເລ).

Verse 35

गयायां पिंडदानेन प्रयागे ह्यस्थिपातने । तत्पुण्यं समवाप्नोति पक्षांते श्राद्धकृन्नरः

ດ້ວຍການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ທີ່ກະຍາ ແລະການໂຍນອັດຖິ (ກະດູກ) ທີ່ປຣະຍາກ—ບຸນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບເທົ່າກັນ; ຜູ້ທຳສຣາດທະ (śrāddha) ໃນທ້າຍປັກສາ ທີ່ນີ້ ກໍໄດ້ຜົນດຽວກັນ.

Verse 36

यदीच्छेत्सर्वतीर्थेषु हेलया त्वभिषेचनम् । स्नानं कुर्वीत भक्त्या वै गोमत्युदधिसंगमे

ຖ້າປາດຖະນາຈະໄດ້ຜົນງ່າຍ ດັ່ງໄດ້ອາບນ້ຳໃນທີຣຖະ (tīrtha) ທັງປວງ ກໍຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະມະຫາສະໝຸດ.

Verse 38

श्राद्धे कृते त्वमावस्यां पितृपक्षे च वै द्विजाः । अपुत्रा चैव या नारी काकवंध्या च या भवेत्

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ກະທຳສຣາດທະ (śrāddha)—ໂດຍສະເພາະໃນວັນອະມາວັດສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ແລະໃນພິຕຣະປັກສະ (Pitṛpakṣa)—ແມ່ນແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ມີລູກຊາຍ ແລະຜູ້ທີ່ປະສົບຄວາມເປັນໝັນ (kākavandhyā) ກໍຖືກກ່າວວ່າເຂົ້າສູ່ຂອບເຂດແຫ່ງບຸນແກ້ໄຂດ້ວຍພິທີນີ້.

Verse 39

मृतपुत्रा तथा विप्राः संगमे स्नानमाचरेत् । दोषैः प्रमुच्यते सर्वैर्गोमप्युदधिसंगमे । स्नात्वा सुखमवाप्नोति प्रजां च चिरजीविनीम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ແມ່ຍິງຜູ້ສູນເສຍລູກ ຄວນອາບນ້ຳທີ່ຈຸດສົມທົບ. ທີ່ຈຸດສົມທົບຂອງໂກມະຕີກັບມະຫາສະໝຸດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອງທັງປວງ. ເມື່ອອາບແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ສຸກ ແລະໄດ້ລູກຫຼານອາຍຸຍືນ.

Verse 40

यानि कानि च दानानि पृथिव्यां सम्भवंति हि । तानि सर्वाणि देयानि गोमत्युदधिसंगमे

ທານ (dāna) ທຸກປະເພດທີ່ມີໄດ້ໃນໂລກນີ້—ທັງໝົດນັ້ນຄວນຖວາຍທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງໂກມະຕີກັບມະຫາສະໝຸດ.

Verse 41

सर्वदैव च विप्रेन्द्रा विशेषात्सर्वपर्वसु । स्नानं कुर्वीत नियतो गोमत्युदधिसंगमे

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ທຸກເວລາ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນບຸນອັນສັກສິດທຸກວັນ—ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະ ມະຫາສະໝຸດ.

Verse 42

दर्शनादेव पापस्य क्षयो भवति भो द्विजाः । प्रणामे मनसस्तुष्टिर्मुक्तिश्चैवावगाहने

ໂອ ດວິຊາທັງຫຼາຍ, ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ບາບກໍຫຼຸດຫາຍ. ເມື່ອກົ້ມກາບ ໃຈກໍອິ່ມເອີມ; ແລະເມື່ອລົງອາບຈົນຈົມໃນນ້ຳ ກໍໄດ້ບັນລຸໂມກສະ.

Verse 43

श्राद्धे कृते पितॄणां तु तृप्तिर्भवति शाश्वती । दाने मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ເມື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ຄວາມອິ່ມເອີມຂອງທ່ານທັງຫຼາຍຈະຍືນຍົງ. ແລະເມື່ອໃຫ້ທານ ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຍ່ອມສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 44

कृतकृत्यास्तु ते धन्या यैः कृतं पितृतर्पणम् । श्राद्धं च ऋषिशार्दूला गोमत्युदधिसंगमे

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ຄວນກະທຳແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຊ່າງເປັນຜູ້ມີພອນແທ້: ຜູ້ທີ່ໄດ້ທຳ pitṛ-tarpaṇa ແລະ Śrāddha ດ້ວຍ, ໂອ ຣິຊີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບມະຫາສະໝຸດ.

Verse 45

पितृपक्षे च वै केचिन्मातृपक्षे तथैव च । तथा श्वशुरपक्षे च ये चान्ये मित्रबांधवाः

ບາງພວກຢູ່ໃນ pitṛpakṣa ຝ່າຍບັນພະບຸລຸດ; ແລະບາງພວກຢູ່ໃນ mātṛpakṣa ຝ່າຍແມ່. ອີກທັງມີຝ່າຍ śvaśurapakṣa ຝ່າຍພໍ່ຕາ/ພໍ່ເຂີຍ, ແລະອື່ນໆອີກທີ່ເປັນມິດ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 46

स्थावरत्वं गता ये च पुद्गलत्वं च ये गताः । पिशाचत्वं गता ये च ये च प्रेतत्वमागताः

ຜູ້ທີ່ຕົກໄປສູ່ສະພາບຢູ່ນິ່ງ (ສະຖາວະຣ), ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປສູ່ສະພາບມີຮ່າງກາຍອື່ນໆ, ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນ ປິສາຈ, ແລະຜູ້ທີ່ກາຍເປັນ ເປຣຕ—ທັງໝົດນີ້ຢູ່ໃນພຣະກຸສົນຂອງຕີຣຖະນີ້।

Verse 47

तिर्य्यग्योनिगता ये च ये च कीटत्वमागताः । स्नानमात्रेण ते सर्वे मुक्तिं यांति न संशयः

ຜູ້ທີ່ໄປເກີດໃນຍົນີສັດ (tiryagyoni) ແລະຜູ້ທີ່ຕົກເປັນແມງໄມ້—ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາທັງໝົດ ດ້ວຍການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ ກໍໄປສູ່ມຸກຕິ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 48

किं पुनः श्राद्धदानादि गोमतीसंगमे तथा । कृत्वा मुक्तिमवाप्नोति मानवो नात्र संशयः

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ—ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ເມື່ອບຸກຄົນເຮັດພິທີ śrāddha ແລະການໃຫ້ທານເປັນຕົ້ນ—ເຮັດແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບມຸກຕິ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा मुक्तिमवाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ເມື່ອນັກສັດຕະຣາ Śravaṇa ກົງກັບວັນ Dvādaśī, ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ມຸກຕິ, ໄປຮອດສະພາບທີ່ໄປແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າອີກ।

Verse 50

सन्त्यज्य सर्वतीर्थानि गोमत्युदधिसंगमे । स्नानं कृत्वा तथा श्राद्धं कृतकृत्यो भवेन्नरः । परं लोकमवाप्नोति ह्यर्चयित्वा तु वामनम्

ລະວາງຕີຣຖະອື່ນໆທັງໝົດໄວ້, ທີ່ຈຸດບັນຈົບໂກມະຕີ–ທະເລ ຜູ້ຊາຍອາບນ້ຳ ແລະເຮັດ śrāddha ແລ້ວ ຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດພັນທະ. ແລະເມື່ອບູຊາ ວາມະນະ (Vāmana) ຢູ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮອດໂລກອັນສູງສຸດ।

Verse 51

सम्यक्स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेद्गरुडध्वजम् । पीतांबरधरो भूत्वा दिव्याभरणभूषितः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ບູຊາພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີທຸງກຣຸດ ຈະນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບພະຍະ।

Verse 52

वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः

ຖືກເທວະນາງທັງຫຼາຍເບິ່ງເຫັນ ອາໄສໃນເຮືອນທິບພະຍະ ເປັນຜູ້ມີສີ່ແຂນ ແລະ ປະດັບດ້ວຍມາລາປ່າ; ຖືກມຸນີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ວິດສະນຸວິຫານ।

Verse 53

गोमतीसंगमे स्नात्वा कृतकृत्यो भवेन्नरः । यत्र दैत्यवधं कृत्वा विष्णुना प्रभविष्णुना

ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດທຳອັນຄວນເຮັດ—ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງທີ່ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີ຤ິດອັນຍິ່ງ ເຄີຍປະຫານອະສຸຣາ।

Verse 54

चक्रं प्रक्षालितं पूर्वं कृष्णेन स्वयमेव हि । तेनैव चक्रतीर्थं हि ख्यातं लोकत्रये द्विजाः

ໃນກ່ອນການ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ຊຳລະຈັກ (ສຸດັຣຊະນະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ເພາະເຫດນັ້ນ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງມີນາມວ່າ “ຈັກຣະຕີຣຖະ” ໂດງດັງໃນສາມໂລກ, ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ।

Verse 55

भवंति यत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः । यैः पूजितैर्जगन्नाथः कृष्णः सांनिध्यमाव्रजेत्

ທີ່ນັ້ນມີຫີນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກ ເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິ; ເມື່ອບູຊາຫີນເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະຈະກັນນາຖະ ກຣິດສະນະ ຈະເຂົ້າມາສູ່ສານນິດທິອັນສັກສິດ (ແກ່ຜູ້ບູຊາ)។

Verse 56

तत्रैव यदि लभ्येत चक्रैर्द्वादशभिः सह

ແລະຖ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໄດ້ຮັບມັນ ພ້ອມກັບເຄື່ອງໝາຍຈັກ 12 ປະການ…

Verse 57

द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः सर्वदेहिनाम् । एकचक्रांकितो यस्तु द्वारवत्यां सुशोभनः

ອັນນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າ “ມີຮູບສິບສອງ” ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງ. ແຕ່ອັນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກພຽງອັນດຽວ ແລະງາມຍິ່ງໃນທວາຣະວະຕີ…

Verse 58

सुदर्शनाभिधानोऽसौ मोक्षैकफलदो हि सः । लक्ष्मीनारायणो द्वाभ्यां भुक्तिमुक्तिफलप्रदः

ຜູ້ນັ້ນມີນາມວ່າ ສຸດັຣຊະນະ (Sudarśana) ແທ້ໆ ປະທານຜົນສູງສຸດພຽງຢ່າງດຽວ—ໂມກສະ. ດ້ວຍສອງ (ເຄື່ອງໝາຍ/ຮູບ) ພຣະອົງແມ່ນ ລັກສະມີ-ນາຣາຍະນະ ຜູ້ປະທານຜົນທັງພົບພາບແລະຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 59

त्रिभिस्त्रिविक्रमश्चैव त्रिवर्गफलदायकः । श्रीप्रदो रिपुहन्ता च चतुर्भिः संयुतः स हि

ດ້ວຍສາມ (ເຄື່ອງໝາຍ/ຮູບ) ພຣະອົງແມ່ນ ຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama) ຜູ້ໃຫ້ຜົນແຫ່ງເປົ້າໝາຍສາມປະການໃນຊີວິດ. ດ້ວຍສີ່ ພຣະອົງປະທານສິຣີສົມບັດ ແລະທຳລາຍສັດຕູ—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 60

पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः । प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति यः

ດ້ວຍຫ້າ (ເຄື່ອງໝາຍ/ຮູບ) ພຣະອົງແມ່ນ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ຜູ້ລຶບລ້າງຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງການເກີດແລະການຕາຍ. ດ້ວຍຫົກ ພຣະອົງແມ່ນ ປຣັດຍຸມນະ (Pradyumna) ຜູ້ປະທານລັກສະມີ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສ.

Verse 61

सप्तभिर्बलभद्रश्च चक्रगोऽत्र प्रकीर्तितः । लाच्छितश्चाष्टभिर्भक्तिं ददाति पुरुषोत्तमः

ດ້ວຍໝາຍ 7 ປະການ ພຣະອົງແມ່ນ ບະລະພະດຣະ (Balabhadra) ທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນທີ່ນີ້ວ່າ ສະຖິດຄູ່ຈັກຣະ. ດ້ວຍໝາຍ 8 ປະການ ພຣະບຸຣຸສົດຕະມະ ຜູ້ມີໝາຍພິເສດ ປະທານພັກຕິ (bhakti) ແກ່ຜູ້ສັດທາ.

Verse 62

सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्लभो यः सुरैरपि । दशावतारो दशमी राज्यदो नात्र संशयः

ດ້ວຍໝາຍ 9 ປະການ ພຣະອົງແມ່ນ ນະວະວິວຫະ (navavyūha) ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ເທວະດາກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ. ດ້ວຍໝາຍ 10 ປະການ ພຣະອົງແມ່ນ ທະສາວະຕາຣ (Daśāvatāra); ໝາຍທີ 10 ປະທານລາຊະອານາຈັກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 63

एकादशभिरैश्वर्यं चक्रगः संप्रयच्छति । निर्वाणं द्वादशात्मा च द्वादशभिर्ददाति च

ດ້ວຍໝາຍ 11 ປະການ ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຄູ່ຈັກຣະ ປະທານອິດທິອໍານາດ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ດ້ວຍໝາຍ 12 ປະການ ເປັນອາຕະມາ 12 ປະການ ພຣະອົງປະທານນິຣວານ (nirvāṇa) ເຊັ່ນກັນ ໂດຍໝາຍ 12 ປະການນັ້ນ.

Verse 64

अत ऊर्ध्वं महाभागाः सौख्यमोक्षप्रदायकाः यतोऽत्र ते च पाषाणाः कृष्णचक्रेण चित्रिताः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຄວາມສຸກ ແລະໂມກສະ (mokṣa). ເພາະວ່າ ຫີນເຫຼົ່ານັ້ນໃນທີ່ນີ້ ຖືກປະດັບດ້ວຍຮູບຈັກຣະຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa).

Verse 65

तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा कृष्णचक्रेण चिह्नितः

ພຽງແຕ່ແຕະຕ້ອງພວກນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ ຈັກຣະຕີຣຖະ (Cakratīrtha) ແລ້ວ ຈະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຈັກຣະຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa).

Verse 66

पूजयित्वा चक्रधरं हरिं ध्यायेत्सनातनम् । नापुत्रो नाधनो रोगी न स संजायते नरः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຫຣິ ຜູ້ຖືຈັກຣາ ແລ້ວ ຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະອະນັນຕະ. ບຸກຄົນນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນຜູ້ບໍ່ມີບຸດ ບໍ່ຈົນ ແລະບໍ່ເຈັບໄຂ້.

Verse 67

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति सकृच्चक्रांकदर्शनात्

ບາບເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະບາບອື່ນໆ ທີ່ເກີດຈາກໃຈ ຄໍາເວົ້າ ແລະກາຍກຳ—ທັງໝົດນັ້ນສູນສະລາຍໄປ ເພີຍແຕ່ເຫັນຕາຈັກຣາຄັ້ງດຽວ.

Verse 68

म्लेच्छ देशे शुभे वापि चक्रांको दृश्यते यदि । तत्र चैव हरिक्षेत्रं मुक्तिदं नात्र संशयः

ແມ່ນຢູ່ໃນດິນແດນຄົນຕ່າງຊາດ ຫຼືໃນພື້ນຖິ່ນອັນມົງຄຸນກໍຕາມ ຖ້າເຫັນຕາຈັກຣາ ທີ່ນັ້ນເອງກາຍເປັນຮະຣິເຂດ (Harikṣetra) ປະທານມຸກຕິ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 69

मृत्युकालेऽपि सम्प्राप्ते यदि ध्यायेद्धरिं नरः । चक्रांकं धारयेदंगे स याति परमं पदम्

ແມ່ນແຕ່ເວລາມໍລະນະມາຮອດ ຖ້າບຸກຄົນເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະຫຣິ ແລະຖືຕາຈັກຣາໄວ້ໃນກາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 70

हृदयस्थे च चक्रांके पूतो भवति तत्क्षणात् । नोपसर्पंति तं भीता दूताः कृष्णायुधं तदा । वैष्णवं लोकमा प्नोति नात्र कार्या विचारणा

ເມື່ອຕາຈັກຣາສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈ ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດໃນທັນທີ. ໃນເວລານັ້ນ ດູດຜູ້ນ່າຢ້ານກໍບໍ່ກ້າເຂົ້າໃກ້ ເພາະອາວຸດຂອງພຣະກຣິດສະນະຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດໂລກໄວສະນະວະ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດຕໍ່.

Verse 71

अपि पापसमाचारः किं पुनर्धार्मिकः शुचिः । गोमती संगमे स्नात्वा चक्रतीर्थे तथैव च । मुच्यते पातकैर्घोरै र्मानवो नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄຸ້ນກັບການກະທຳບາບ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຜູ້ມີທຳ ແລະບໍລິສຸດ—ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະດ້ວຍ ກໍພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 72

राजसाः सत्त्वमायांति विष्णुधर्मं सनातनम् । क्षेत्रस्य तस्य माहात्म्यात्सत्यमेतत्प्रकीर्तितम्

ຜູ້ທີ່ຖືກຄອບງຳໂດຍຣາຈັສ (ຄວາມເຮັດໃຈຮ້ອນ) ຈະເຂົ້າສູ່ສັດຕະວະ (ຄວາມດີບໍລິສຸດ) ແລະສູ່ທຳອັນນິລັນດອນຂອງພຣະວິດສະນຸ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພື້ນທີ່ສັກສິດນັ້ນ; ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄວາມຈິງ।

Verse 73

तामसं राजसं चापि यत्किञ्चिद्विष्णुपूजने । तच्च सत्त्वत्वमायाति निम्नगा च यथार्णवे

ໃນການບູຊາພຣະວິດສະນຸ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍຕາມັສ (ຄວາມມືດ) ຫຼືຣາຈັສ (ຄວາມເຮັດໃຈຮ້ອນ) ສິ່ງນັ້ນກໍກາຍເປັນສັດຕະວະ (ຄວາມບໍລິສຸດ) ເຊັ່ນແມ່ນ້ຳໄຫຼລົງສູ່ມະຫາສະໝຸດ ແລ້ວກໍກົມກຽວເປັນອັນດຽວກັນ।

Verse 74

दुर्लभा द्वारका विप्र दुर्लभं गोमतीजलम् । दुर्लभं जागरो रात्रौ दुर्लभं कृष्णदर्शनम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ດວາຣະການັ້ນຫາຍາກແທ້; ນ້ຳແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກໍຫາຍາກ; ການຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນກໍຫາຍາກ; ແລະການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະກໍຫາຍາກຍິ່ງ।

Verse 317

पक्षेपक्षे समग्रा तु पितृपूजा कृता च यैः । सम्पूर्णा जायते तेषां गोमत्युदधिसंगमे

ສຳລັບຜູ້ທີ່ປະກອບພິທີບູຊາປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນແຕ່ລະກຶ່ງເດືອນ (ປັກສະ) ພິທີນັ້ນຂອງເຂົາຈະສຳເລັດສົມບູນແທ້ ທີ່ຈຸດບັນຈົບທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີພົບກັບມະຫາສະໝຸດ।