Adhyaya 6

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग प्रह्लादा सुरसत्तम । येन नः कलिमध्ये तु दर्शितो भगवान्हरिः

ພຣະລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ດີແທ້ ດີແທ້! ໂອ ພຣະພຣາຫລາດຜູ້ມີວາສະນາ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ດີ—ໂດຍເຈົ້ານີ້ແຫຼະ ໃນກາງຍຸກກະລິ ພຣະພະຄະວານ ພຣະຫຣິ ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ.

Verse 2

त्वन्मुखक्षीरसिंधूत्था कथेयममृतोपमा । कर्णाभ्यां पिबतां तृप्तिर्मुनीनां न प्रजायते । कथयस्व महाबाहो तीर्थयात्रां सुविस्तराम्

ເລື່ອງນີ້ອອກຈາກປາກຂອງທ່ານ ດັ່ງເກີດຈາກທະເລນ້ຳນົມ ເປັນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ. ນັກບວດດື່ມຜ່ານຫູກໍບໍ່ເຄີຍອິ່ມ. ໂອ ຜູ້ແຂນໃຫຍ່ ຈົ່ງເລົ່າການຈາລະຈອນຕີຣຖະໃຫ້ລະອຽດ.

Verse 3

अस्माभिस्तत्र गंतव्यं वहते यत्र गोमती । तिष्ठते यत्र भगवांश्चक्रतीर्थावलोककः

ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງໄປບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີໄຫຼ ແລະບ່ອນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບຢູ່—ຜູ້ທອດພຣະເນດເບິ່ງຈັກຣະຕີຣຖະ.

Verse 4

भवाब्धौ पतितांस्तात उद्धरस्व भवार्णवात् । तीर्थयात्राविधानं च कथयस्व महामते

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຍົກຂຶ້ນຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງພົບພາ; ຈົ່ງຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກທະເລແຫ່ງສັງສາຣ. ແລະໂອ ຜູ້ໃຈໃຫຍ່, ຈົ່ງອະທິບາຍວິທີການເດີນທາງໄປຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 5

प्रह्लाद उवाच । गत्वा तु गोमतीतीरे प्रणमेद्दंडवच्च ताम् । प्रक्षाल्य पाणिपादौ च कृत्वा च करयोः कुशान्

ພຣະຫລາດາກ່າວວ່າ: «ໄປເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີແລ້ວ ຄວນກົ້ມກາບນາງແບບດັ່ງໄມ້ທ່ອນນອນລົງດິນ. ແລ້ວຈຶ່ງລ້າງມືແລະຕີນ ແລະຖືຫຍ້າກຸຊະໄວ້ໃນມື»

Verse 6

गृहीत्वा तु फलं शुभ्रमक्षतैश्च समन्वितम् । प्राङ्मुखः प्रयतो भूत्वा दद्यादर्घ्यं विधानतः

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ນຳຜົນໄມ້ອັນບໍລິສຸດ ພ້ອມກັບເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ). ແລ້ວໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະມີວິໄນ ຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຢະຕາມພິທີ.»

Verse 7

ब्रह्मलोकात्समायाते वसिष्ठतनये शुभे । सर्वपापविशुद्ध्यर्थं ददाम्यर्घ्यं तु गोमति

ໂອ ໂກມະຕີ ບຸດສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນຂອງວະສິດຖະ ຜູ້ມາຈາກພຣະພຣົມໂລກ; ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແດ່ທ່ານ.

Verse 8

वसिष्ठतनये देवि सुरवंद्ये यशस्विनि । त्रैलोक्यवंदिते देवि पापं मे हर गोमति

ໂອ ເທວີ ບຸດສາວຂອງວະສິດຖະ, ຜູ້ທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍນົບນ້ອມ, ຜູ້ມີກຽດສັກ; ໂອ ເທວີ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໃນສາມໂລກ, ຂໍຈົ່ງກໍາຈັດບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ໂກມະຕີ.

Verse 9

इत्युच्चार्य्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । विष्णुं संस्मृत्य मनसा मंत्रमेतमुदीरयेत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ, ໃຫ້ແຕະດິນເຜົາດ້ວຍມື, ແລ້ວລະລຶກພຣະວິດສະນຸໃນໃຈ, ຈຶ່ງຄວນຂັບຂານມັນຕຣານີ້.

Verse 10

अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे । उद्धृताऽसि वराहेण कृष्णेन शतबाहुना

ໂອ ແຜ່ນດິນ ທີ່ຖືກມ້າຢ່າງ, ຖືກລົດສົງຄາມຢ່າງ, ຖືກພຣະວິດສະນຸຢ່າງ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ເຈົ້າຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ໂດຍກຣິດສະນະ ຜູ້ມີແຂນຮ້ອຍ.

Verse 11

मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम् । त्वया हतेन पापेन पूतः संवत्सरं भवेत्

ໂອ ດິນສັກສິດ (ມຣິດຕິກາ) ຈົ່ງກໍາຈັດບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ສະສົມມາແຕ່ກ່ອນ. ເມື່ອບາບນັ້ນຖືກເຈົ້າທໍາລາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ.

Verse 12

इत्येवं मृदमालिप्य स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि । आपो अस्मानिति स्नात्वा शृणुध्वं यत्फलं लभेत्

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອທາກາຍດ້ວຍດິນສັກສິດແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳຕາມພິທີ. ອາບພ້ອມສວດ «āpo asmān…» ແລ້ວ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 13

कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं राहुग्रस्ते दिवाकरे । स्नानमात्रेण तत्पुण्यं गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

ບຸນທີ່ໄດ້ຮັບຢູ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ໃນຍາມທີ່ຣາຫູກົດກິນດວງອາທິດ—ບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ ໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ໃນສະນິດຂອງພຣະກຣິດສະນະ (ກຣິດສະນະ).

Verse 14

भक्त्या स्नात्वा तु तत्रैवं कुर्यात्कर्म यथोदितम् । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पयेद्भावसंयुतः

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາແລ້ວ ພຶງປະກອບກຳພິທີຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະດ້ວຍໃຈອັນຈິງ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ເທວະ, ບັນພະບຸຣຸດ, ແລະມະນຸດດ້ວຍ.

Verse 15

ये च रौरवसंस्था हि ये च कीटत्वमागताः । गोमतीनीरदानेन मुक्तिं यांति न संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ໃນນະຣົກຣໍຣະວະ ແລະຜູ້ຕົກໄປເປັນແມງໜອນ—ດ້ວຍການຖວາຍນ້ຳແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມພົ້ນ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 16

विनाप्यक्षतदर्भैर्वा विना भावनया तथा । वारिमात्रेण गोमत्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີເຂົ້າເມັດ (ອັກຊະຕະ) ແລະຫຍ້າດັຣພະ ກໍຕາມ, ແລະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີການພິຈາລະນາອັນຊັບຊ້ອນ—ດ້ວຍນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວໃນໂກມະຕີ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີສຣາດທະທີ່ກະຢາ (Gaya).

Verse 17

ततश्च विप्रानाहूय वेदज्ञांस्तीरसंश्रयान् । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

ແລ້ວນັ້ນ ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ຜູ້ອາໄສຢູ່ຂ້າງຝັ່ງອັນສັກສິດ; ບູຊາວິສະເວເທວະ ແລະເທວະອື່ນໆຕາມຄວນ ແລ້ວປະກອບພິທີສຣາດທະແກ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 18

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कृत्वा विधानतः । दक्षिणां च ततो दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

ຜູ້ມີສັດທາອັນສູງສຸດ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະຕາມພິທີການແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍດັກຊິນາ—ທັງຄຳ ແລະເງິນ.

Verse 20

दद्याद्विप्रं समभ्यर्च्य वस्त्रालंकारभूषणैः । सप्तधान्ययुतां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ຄວນນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງຕົກແຕ່ງ; ແລ້ວຖວາຍທານພ້ອມທັນຍາຫານເຈັດຢ່າງ ກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະວິດສະນຸພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 21

आसीमांतं विसृज्यैतान्ब्राह्मणान्नियतेंद्रियः । दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

ເມື່ອໄດ້ສົ່ງພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈົນເຖິງແດນຂອບເຂດ ແລະຄວບຄຸມອິນຊີໃຫ້ສົງບົບ, ຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງແກ່ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຂັດສົນ.

Verse 22

गोमती गोमयस्नानं गोदानं गोपिचन्दनम् । दर्शनं गोपिनाथस्य गकाराः पंच दुर्लभाः

ໂກມະຕີ, ການອາບນ້ຳດ້ວຍຂີ້ງົວເພື່ອຊຳລະ, ການຖວາຍງົວ, ໂກປີຈັນດະນະ (ດິນສັກສິດ), ແລະການໄດ້ເຫັນພຣະໂກປີນາຖ—ຫ້າຢ່າງນີ້ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ກ” ແມ່ນຫາໄດ້ຍາກ.

Verse 23

तस्माच्चैव प्रकर्तव्यं गोदानं गोमतीतटे । एवं कृत्वा द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນກະທຳທານຖວາຍງົວແນ່ນອນ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດພັນທະທັງປວງ.

Verse 24

ये गता नरकं घोरं ये च प्रेतत्वमागताः । पूर्वकर्मविपाकेन स्थावरत्वं गताश्च ये

ຜູ້ໃດທີ່ໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ, ຜູ້ໃດທີ່ກາຍເປັນເປຣຕະ (ວິນຍານພະຍົນ), ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂດຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳເກົ່າ ຕົກໄປສູ່ສະພາບຢືນນິ່ງ (ເຊັ່ນ ພືດພັນ ແລະອື່ນໆ)…

Verse 25

पितृपक्षे च ये केचिन्मातृपक्षे कुलोद्भवाः । सर्वे ते मुक्तिमायांति गोमत्या दर्शनात्कलौ

ໃນພິຕຣປັກສະ (ໄລຍະອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ) ແລະໃນມາຕຣປັກສະ (ໄລຍະອຸທິດແດ່ຝ່າຍແມ່) ບັນພະບຸລຸດທຸກອົງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຕະກູນ—ລ້ວນໄດ້ຮັບມຸກຕິ ໃນຍຸກກະລິ ໂດຍພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 26

कृतं श्राद्धं नरैर्यैस्तु गोमत्यां भूसुरोत्तमाः । हयमेधस्य यज्ञस्य फलमायांत्यसंशयम्

ໂອ ພູສຸຣະຜູ້ປະເສີດ (ພຣາຫມະນະຜູ້ດີເລີດ), ບຸກຄົນໃດທີ່ກະທຳສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍະຫຍເມດະ (Aśvamedha) ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 27

गंगास्नानेन यत्पुण्यं प्रयागे परिकीर्त्तितम् । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां श्राद्धकृन्नरः

ບຸນກຸສົນໃດທີ່ຖືກກ່າວສັນລະເສີນວ່າເກີດຈາກການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທີ່ປຣະຍາກ, ບຸນນັ້ນເອງ ຜູ້ທີ່ກະທຳສຣາດທະຢູ່ໂຄມະຕີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄົບຖ້ວນ.

Verse 28

विष्णुलोकं हि गच्छंति पितरस्तत्कुलोद्भवाः । अनेकजन्मसाहस्रं पापं याति न संशयः

ແທ້ຈິງ ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນນັ້ນ ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ; ແລະບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍພັນຊາດ ຖືກທໍາລາຍ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 29

सुवर्णशृंगसहितां राजतखुरभूषिताम् । रत्नपुच्छां वस्त्रयुतां ताम्रपृष्ठां सवत्सकाम्

ຄວນຖວາຍງົວທີ່ປະດັບຂອງມີຄອນຄໍາ, ກີບປະດັບເງິນ, ຫາງປະດັບແກ້ວມະນີ, ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າ, ມີຜ້າຄຸມຫຼັງທອງແດງ, ແລະພ້ອມລູກງົວຂອງນາງ.

Verse 30

यो नरः कार्त्तिके स्नानं गोमत्यां कुरुते द्विजाः । प्रसन्नो भगवांस्तस्य लक्ष्म्या सह न संशयः

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາໃນແມ່ນ້ໍາໂກມະຕີ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະພໍພຣະໄທແກ່ຜູ້ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 31

प्रत्यहं हुतं भोक्तारं तर्पयेत्सुसमाहितः । प्रत्यहं षड्रसं देयं भोजनं च द्विजातये

ທຸກມື້ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ຄວນທໍາຮົມ-ຖວາຍອາຫຸຕິ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຮັບຍັດຍະພໍໃຈ; ແລະທຸກມື້ ຄວນຖວາຍອາຫານຫົກລົດ ພ້ອມທັງໃຫ້ອາຫານແກ່ດວິຈະ (ພຣາຫມັນ).

Verse 32

पूजयेत्कृष्णदेवं च प्रत्यहं भक्तितत्परः । येन केनापि विप्रेन्द्राः स्थातव्यं नियमेन तु

ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ຄວນບູຊາພຣະກຣິສນະທຸກມື້. ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ຈົ່ງດໍາລົງຢູ່ໃນນິຍະມະ (ຂໍ້ປະພຶດ) ດ້ວຍລະບຽບ.

Verse 33

ब्राह्मणानुज्ञया तत्र गृह्णीयान्नियमान्नरः । संपूर्णे कार्त्तिके मासि संप्राप्ते बोधवासरे

ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະພຣາຫມັນໃນທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຄວນຮັບເອົານິຍະມະ (niyama) ແລະປະພຶດຕາມ. ເມື່ອເດືອນກາຣຕຕິກະສິ້ນສຸດ ແລະວັນໂບດຫະວາຣະມາຮອດ ພິທີກໍເຖິງການສຳເລັດອັນຄວນຄ່າ।

Verse 34

पंचामृतेन देवेशं स्नापयेत्तीर्थवारिणा । श्रीखण्डं कुंकुमोन्मिश्रं मृगनाभिसमन्वितम् । विलेपयेच्च देवेशं भक्त्या दामोदरं हरिम्

ຄວນອາບນ້ຳພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ (Devēśa) ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ (pañcāmṛta) ແລະນ້ຳຈາກທີຣຖະ (tīrtha). ແລ້ວຄວນທາພຣະອົງດ້ວຍຈັນທະນາສີຣີຂັນດະ (śrīkhaṇḍa) ທີ່ປົນກັບກຸງກຸມ (kuṅkuma) ແລະມຶກ (mṛganābhi); ແລະດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຈຶ່ງທາອຸງເງື່ອນແດ່ພຣະດາໂມດະຣະ ຫຣິ (Dāmodara Hari).

Verse 35

कुसुमैर्वारिसंभूतैस्तुलस्या करवीरकैः । तद्देशसंभवैः पुष्पैः पूजयेद्गरुडध्वजम्

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ (Garuḍa-dhvaja) ດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ, ດ້ວຍຕຸລະສີ (tulasī), ດ້ວຍດອກກະຣະວີຣະ (karavīra/oleander), ແລະດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ເກີດໃນແດນສັກສິດນັ້ນເອງ.

Verse 36

नैवेद्यं रुचिरं दद्याद्वि ष्णुर्मे प्रीयतामिति । गीतवाद्यादिनृत्येन तथा पुस्तकवाचनैः

ຄວນຖວາຍນາຍເວດຍະ (naivedya) ອັນຫອມຫວານນ່າຊົມ ພ້ອມອະທິຖານວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ». ແລະຄວນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍການຂັບຮ້ອງ, ດົນຕີ, ຟ້ອນລຳ, ພ້ອມທັງການອ່ານຄຳພີອັນສັກສິດ.

Verse 37

रात्रौ जागरणं कार्य्यं स्तोत्रैर्नानाविधैरपि । आहूय ब्राह्मणान्भक्त्या भोजयेच्च स्वशक्तितः

ຕອນກາງຄືນ ຄວນເຮັດການຕື່ນຢູ່ (jāgaraṇa) ໂດຍຂັບຮ້ອງສະໂຕຕຣະ (stotra) ຫຼາຍປະເພດ. ແລະໂດຍຄວາມສັດທາ ເຊີນພຣະພຣາຫມັນມາ ແລ້ວຖວາຍອາຫານໃຫ້ທ່ານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 38

ततो रथस्थितं देवं पूजयेद्गरुडध्वजम् । कार्त्तिकांते च विप्रेंद्रा गोमत्युदधिसंगमे

ຈາກນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງກຣຸດ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງລົດ; ແລະໃນທ້າຍເດືອນກາຣຕຕິກາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຄວນເຮັດທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແລະ ມະຫາສະມຸດ.

Verse 39

स्नात्वा पितॄंश्च संतर्प्य पूजयेच्च जनार्द्दनम् । सुवस्त्रैर्भूषणैश्चापि समभ्यर्च्य रमापतिम् । अनुज्ञया तु विप्राणां व्रतं संपूर्णतां नयेत्

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ ຄວນນະມັດສະການພຣະຈະນາຣະດະນະ. ພ້ອມທັງບູຊາພຣະຜູ້ເປັນສະວາມີຂອງຣາມາ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມງາມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ; ໂດຍການອະນຸຍາດຂອງພຣາຫມັນ ຈຶ່ງນຳວຣະຕະໃຫ້ສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 40

एवं यः स्नाति विप्रेन्द्राः कार्त्तिके कृष्णसन्निधौ । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ ໃນພຣະສະນິດຂອງກຣິສນະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງວິສນຸ.

Verse 41

माघस्नानं नरो भक्त्या गोमत्यां कुरुते तु यः । वैनतेयोदये नित्यं संतुष्टः सह भार्यया

ແຕ່ຊາຍຜູ້ໃດ ກະທຳການອາບນ້ຳເດືອນມາຄະ ໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ—ທຸກມື້ໃນຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ—ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ພ້ອມພັນລະຍາ (ຍ່ອມສຳເລັດພິທີອັນສັນລະເສີນ).

Verse 42

तिला हिरण्यसहिता देया ब्राह्मणसत्तमे । मोदका गुडसंमिश्राः प्रत्यहं दक्षिणान्विताः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຄວນໃຫ້ງາດຳພ້ອມຄຳ (ເປັນທານ); ແລະທຸກມື້ ຄວນໃຫ້ໂມດະກະທີ່ຄົບກັບນ້ຳອ້ອຍຂົມ (jaggery) ພ້ອມດັກຊິນາຕາມຄວນ.

Verse 43

तिलैराज्याप्लुतैर्होमः कर्त्तव्यः प्रत्यहं नरैः । होमार्थं सेवयेद्वह्निं न शीतार्थं कदाचन

ຊາຍທັງຫຼາຍຄວນປະກອບພິທີໂຮມະທຸກມື້ ໂດຍໃຊ້ເມັດງາທີ່ຊຸບໃນກີ (ghee)។ ຄວນບໍລິຮັກສາໄຟສັກສິດເພື່ອໂຮມະ ບໍ່ໃຫ້ເພື່ອກັນໜາວເທົ່ານັ້ນເດັດຂາດ।

Verse 44

गोमत्यां स्नाति यो भक्त्या माघं माधववल्लभम् । समाप्तौ रक्तवस्त्राणि कञ्चुकोष्णीषमेव च

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີດ້ວຍສັດທາ ຕະຫຼອດເດືອນມາຄະ—ເດືອນທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະມາທະວະ—ເມື່ອສິ້ນສຸດວຣະຕະ ຄວນຖວາຍຜ້າສີແດງ ແລະຖວາຍເສື້ອຄັນຈຸກ ກັບຜ້າໂພກຫົວ (ອຸນນີສ) ດ້ວຍ।

Verse 45

दद्यादुपानहौ भक्त्या कुंकुमं च विशेषतः । कम्बलं तैलपक्वं च विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ດ້ວຍສັດທາ ຄວນໃຫ້ເກີບ ແລະໂດຍພິເສດໃຫ້ຄຸງກຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຊາຟຣອນ) ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງຜ້າຫົ່ມ ແລະອາຫານທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳມັນ. ແລ້ວອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະວິດສະນຸພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ”.

Verse 46

स्वामिकार्य्यमृतानां च संग्रामे शस्त्रसंकुले । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च मृतानां या गतिः स्मृता

ຄວາມໄປສູ່ພົບພາບອັນປະເສີດຫຼັງຄວາມຕາຍ ທີ່ຄຳສອນເກົ່າແກ່ໄດ້ຈື່ຈຳໄວ້ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕາຍໃນການຮັບໃຊ້ນາຍ, ຫຼືຕາຍໃນສົງຄາມທ່າມກາງອາວຸດ, ຫຼືຕາຍເພື່ອງົວ, ຫຼືເພື່ອພຣາຫມະນະ—

Verse 47

माघस्नाने च सा प्रोक्ता गोमत्यां नात्र संशयः । सर्वदानफलं तस्य सर्व तीर्थफलं तथा

ຄວາມໄປສູ່ພົບພາບອັນສູງສົ່ງນັ້ນເອງ ຖືກປະກາດວ່າໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳໃນເດືອນມາຄະທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງທານທັງປວງ ແລະຜົນແຫ່ງຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ທັງປວງດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 48

माघस्नानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम् । सर्वान्कामानवाप्नोति समभ्यर्च्य जनार्द्दनम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເດືອນມາຄະ ຈະໄປຮອດໂລກຂອງພຣະວິສນຸອັນນິລັນດອນ; ແລະເມື່ອບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຍ່ອມໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ।

Verse 49

माघं यः क्षपते सर्वं गोमत्युदधिसंगमे । ब्राह्मणानुज्ञया विप्राः सर्वं संपूर्णतां व्रजेत्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດຢູ່ຄົບທັງເດືອນມາຄະ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ, ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣາຫມັນ, ຍ່ອມບັນລຸຄວາມສົມບູນພ້ອມທຸກດ້ານ।

Verse 50

पापिनोऽपि द्विजश्रेष्ठा ये स्नाता गोमतीजले । यज्विनां च गतिं यांति प्रसादाच्चक्रपाणिनः

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບກໍຕາມ ຖ້າອາບນ້ຳໃນນ້ຳໂກມະຕີ ຍ່ອມໄປຮອດຄະຕິຂອງຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣາ (ວິສນຸ).

Verse 51

ब्रह्मरुद्रपदादूर्ध्वं यत्पदं चक्रपाणिनः । स्नानमात्रेण गोमत्यां तत्प्रोक्तं कृष्णसंनिधौ

ສະຖານະອັນສູງສຸດຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣາ ທີ່ສູງກວ່າຕຳແໜ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະຣຸດຣະ—ກ່າວກັນວ່າ ໄດ້ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນໂກມະຕີແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ, ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິສນະ (ທວາຣະກາ).

Verse 52

मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं गुरुघातिनि । तत्पापं समवाप्नोति यात्राभंगं करोति यः

ບາບໃດທີ່ເກີດຈາກການຫັກຫຼັງມິດ ແລະ ບາບໃດທີ່ເກີດຈາກການຂ້າຄູອາຈານ—ບາບນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ການຈາລິກແຫ່ງສັກສິດ (ຢາຕຣາ) ຂາດຕອນ ຫຼື ຖືກຂັດຂວາງ ຍ່ອມຮັບໄວ້ເຕັມທີ່।

Verse 53

ब्रह्मस्वहारिणः पापास्तथा देवस्वहारिणः । स्नानमात्रेण शुद्ध्यंति गोमत्यां नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບຈາກການລັກຊັບສິນຂອງພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ລັກຊັບສິນຂອງເທວະສະຖານ ກໍບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳຢ່າງດຽວໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 54

भीताऽभयप्रदानेन यत्पुण्यं लभते नरः । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां स्नानमात्रतः

ບຸນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຈາກການໃຫ້ “ອະໄພ/ອະພະຍະ” ແກ່ຜູ້ຫວາດກົວ ບຸນນັ້ນເອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນໂກມະຕີແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ।

Verse 55

भीताभय प्रदानेन पुत्रानिष्टान्न संशयः । धनकामस्तु विपुलं लभते धनमूर्जितम्

ດ້ວຍການໃຫ້ອະພະຍະແກ່ຜູ້ຫວາດກົວ ຍ່ອມໄດ້ບຸດທີ່ດີ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ। ຜູ້ປາຖະໜາຊັບສິນ ຍ່ອມໄດ້ຊັບອຸດົມ ແລະໝັ້ນຄົງ।

Verse 56

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्गोमतीनीरसंगमे । कृतकृत्यो भवेद्विप्रा ऋणान्मुच्येत पैतृकात्

ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງນ້ຳໂກມະຕີ ຜູ້ໃດຍ່ອມບັນລຸຄວາມປາຖະໜາທີ່ປະສົງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດພັນທະກິດ ແລະພົ້ນຈາກໜີ້ສິນຂອງບັນພະບຸລຸດ।

Verse 57

मनसा वचसा चैव कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते पापं गोमतीनीरसंगमात्

ບາບໃດທີ່ສະສົມໄວ້ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍວາຈາ ແລະດ້ວຍການກະທຳ ບາບນັ້ນທັງໝົດຍ່ອມຖືກທຳລາຍໂດຍອຳນາດແຫ່ງຈຸດບັນຈົບນ້ຳໂກມະຕີ।

Verse 58

पीतांबरधरो भूत्वा तथा गरुडवाहनः । वनमाली चतुर्बाहुर्दिव्यगन्धानुलेपनः । याति विष्ण्वालयं विप्रा अपुनर्भवलक्षणम्

ເມື່ອປະດັບກາຍດັ່ງພຣະວິສນຸ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ຂີ່ຄຣຸດ ສວມພວງດອກໄມ້ປ່າ ມີສີ່ກອງແຂນ ທາກິ່ນຫອມທິບ—ໂອ ພຣາຫມັນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ພຣະວິສນຸວິຫານ ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການບໍ່ກັບເກີດອີກ।

Verse 59

गोमतीस्नानमात्रेण मानवो नात्र संशयः । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णुं सनातनम्

ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມາຕີແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ມະນຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດພຣະວິສນຸຜູ້ນິລັນດອນ।