Adhyaya 9

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । केदारमिति विख्यातं सर्वपापहरं नृणाम्

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາຕີຣະຖະອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ຊື່ວ່າ ເກດາຣະ ອັນຊຳລະບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ।

Verse 2

यत्र मन्दाकिनी पुण्या सरस्वत्या समागता । तत्र स्नातो नरो राजन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ບ່ອນທີ່ ແມ່ນ້ຳມັນດາກິນີ ອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ມາພົບກັບ ສະຣັສວະຕີ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ຈະພົ້ນຈາກມົນທິນແລະການລ່ວງເກີນທັງປວງ।

Verse 3

शृणु राजन्यथावृत्तमितिहास पुरातनम् । ऋषिभिर्बहुधा गीतमर्बुदे पर्वतोत्तमे

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາ ເລື່ອງລາວບູຮານຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ; ທີ່ບັນດາລຶສີໄດ້ຂັບຮ້ອງຫຼາຍວິທີ ຢູ່ເທິງພູອັຣບຸດະ ອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາພູ.

Verse 4

अजपालो नृपश्रेष्ठः सूर्यवंशसमुद्भवः । सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं स पाति नात्र संशयः

ອະຊະປາລະ ເປັນກະສັດຜູ້ປະເສີດ ເກີດຈາກວົງສາສຸຣະຍະ; ທ່ານນັ້ນແທ້ຈິງປົກຄອງແຜ່ນດິນທີ່ມີເຈັດທະວີບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ។

Verse 5

न हस्तिनो न पादाता न चाश्वास्तस्य भूपतेः । न रथाश्च महाराज न कोशाश्च तथाविधाः

ກະສັດນັ້ນບໍ່ມີຊ້າງ, ບໍ່ມີທະຫານຍ່າງ, ບໍ່ມີມ້າ; ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ທ່ານກໍບໍ່ມີລົດຮົບ ຫຼື ຄັງສົມບັດຕາມທຳມະດາເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ।

Verse 6

न गृह्णाति करं राजन्प्रजाभ्योथाधिकं नृप । राज्यं स ईदृशं चक्रे सर्वलोकहिते रतः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະອົງບໍ່ເກັບພາສີເກີນຄວນຈາກປະຊາຊົນ. ດ້ວຍໃຈອຸທິດແກ່ປະໂຫຍດຂອງສັດໂລກທັງປວງ, ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕັ້ງອານາຈັກໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 7

जातापराधो भूपृष्ठे जायते चेत्कथंचन । तं गत्वा निग्रहं तस्य चक्रुः शस्त्राणि तत्क्षणात्

ຖ້າມີຜູ້ກໍ່ການຜິດປາກົດຂຶ້ນໃນໜ້າແຜ່ນດິນເມື່ອໃດ, ກອງທັບຖືອາວຸດຂອງພະຣາຊາຈະໄປຫາຜູ້ນັ້ນທັນທີ ແລະຈັບກຸມລົງໂທດໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 8

एवमस्य नरेन्द्रस्य वर्त्तमानस्य भूतले । सुखेन रमते लोको राज्ये निहतकंटके

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນະເຣນທຣະອົງນີ້ປົກຄອງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ, ປະຊາຊົນກໍຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍຮື່ນເຮີງ; ເພາະໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ “ໜາມ” ຄືອາຊະຍາກອນແລະຄວາມທຸກຍາກ ຖືກຕັດທິ້ງແລ້ວ।

Verse 9

कामं वर्षति पर्जन्यः सस्यानि रसवंति च । गावः प्रभूतदुग्धाश्च विद्यमाने नराधिपे

ເມື່ອມີນະຣາທິປະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດເຊັ່ນນີ້, ຝົນກໍຕົກຕ້ອງຕາມລະດູການ; ພືດພັນທັນຍາຫານກໍເຕີບໃຫຍ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຫວານ; ແລະງົວກໍໃຫ້ນົມຫຼາຍອຸດົມ।

Verse 10

केनचित्त्वथ कालेन वसिष्ठो भगवान्मुनिः । तीर्थयात्राप्रसंगेन तस्य गेहमुपागतः

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ພຣະມຸນີວະສິດຖະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໃນວາລະເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງຕີຣຖະອັນສັກສິດ ໄດ້ມາເຖິງເຮືອນຂອງເຂົາ।

Verse 11

तं दृष्ट्वा पूजयामास शास्त्रदृष्टेन वर्त्मना । प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यामर्घ्यपाद्यादिभिस्तथा

ເມື່ອເຫັນທ່ານ ເຂົາໄດ້ບູຊາຕາມທາງທີ່ຄຳພີສອນ ໂດຍລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ກ່າວນະມັດສະການ ແລະຖວາຍອັຣຄະຍະ ນ້ຳລ້າງຕີນ ພ້ອມພິທີຕ້ອນຮັບອື່ນໆ।

Verse 12

एवं संपूजितस्तेन भक्त्या परमया नृप । सुखोपविष्टो विश्रांतो वसिष्ठो मुनिसत्तमः । राजर्षीणां कथाश्चक्रे देवर्षीणां तथैव च

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ໄດ້ນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ແລະເມື່ອພັກຜ່ອນແລ້ວ ກໍ່ເລົ່າເລື່ອງຂອງຣາຊະຣິຊິ ແລະດີວະຣິຊິເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 13

ततः कथावसाने तु कस्मिंश्चिन्नृपसत्तम । पप्रच्छ विनयोपेतस्तं मुनिं शंसितव्रतम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອການເລົ່າເລື່ອງສິ້ນສຸດ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ພຣະອົງໄດ້ຖາມມຸນີນັ້ນ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນໂດດເດັ່ນ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 14

अजपाल उवाच । अतीतानागतं विप्र वर्त्तमानं तथैव च । त्वं वेत्सि सकलं ब्रह्मंस्तपश्चर्याप्रभावतः

ອະຊະປາລາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນະ ທ່ານຮູ້ທັງອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະປັດຈຸບັນ; ແທ້ຈິງ ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ ທ່ານຮູ້ທຸກສິ່ງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະຍາ (ຕະປັສ) ຂອງທ່ານ।

Verse 15

कौतुकं हृदि मे जातं वर्त्तते मुनिपुंगव । प्रसादः क्रियतां मह्यं कथयस्व प्रसादतः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ຄວາມຢາກຮູ້ອັນເລິກຊຶ້ງເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າ ແລະຍັງຄົງຢູ່. ຂໍທ່ານໂປດເມດຕາ ແລະດ້ວຍພຣະກຸສົນຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ຟັງເຖີດ.

Verse 16

वसिष्ठ उवाच । ब्रूहि पार्थिवशार्दूल यत्ते मनसि वर्त्तते । कथयिष्यामि तत्सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເສືອໃນບັນດາກະສັດ, ຈົ່ງເວົ້າສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທັງໝົດ ແມ່ນແຕ່ມັນຈະຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 17

राजोवाच । केन कर्मविपाकेन ममैतद्राज्यमुत्तमम् । निष्कण्टकं सदा क्षेमं सर्वकामसमन्वितम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂດຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳໃດ ອານາຈັກອັນປະເສີດນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າ—ປອດຈາກໜາມ (ຄວາມທຸກຍາກ) ຢູ່ເສມອ, ປອດໄພແລະເປັນມົງຄຸນ, ພ້ອມດ້ວຍການສຳເລັດປາດຖະໜາອັນດີທຸກປະການ?”

Verse 18

न दीनो न च दुःखार्त्तो व्याधिग्रस्तो न कोऽपि च । विद्यते मम राज्ये च न दरिद्रो महामुने

ໃນອານາຈັກຂອງຂ້າ ບໍ່ມີໃຜທຸກຍາກ ບໍ່ມີໃຜຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນ ແລະບໍ່ມີໃຜຖືກໂລກໄພຄອບງຳ. ໂອ ມະຫາມຸນີ, ໃນລັດຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄົນຈົນເລີຍ.

Verse 19

नारीयं मम साध्वी च प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । मच्चित्ता मद्गतप्राणा नित्यं मम हिते रता । अनया चिंतितं ब्रह्मन्सर्वं विस्तरतो वद

ນາງນີ້—ເມຍຜູ້ມີສິນທຳຂອງຂ້າ—ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ. ໃຈນາງຜູກຢູ່ກັບຂ້າ, ລົມຫາຍໃຈຂອງນາງກໍອຸທິດແດ່ຂ້າ, ແລະນາງຂະຫຍັນໃນປະໂຫຍດຂອງຂ້າຢູ່ເສມອ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ລະອຽດ ທຸກສິ່ງທີ່ນາງໄດ້ຄິດໄວ້.

Verse 20

किं दानस्य प्रभावेन व्रतयागस्य वा मुने । तपसो वा मुनिश्रेष्ठ व्रतस्य नियमस्य च

«ແມ່ນໂດຍອານຸພາບແຫ່ງທານ ຫຼືໂດຍວຣະຕະແລະຍາກະ ໂອ ມຸນີ? ຫຼືໂດຍຕະປະສະ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ຫຼືໂດຍການປະພຶດແລະວິໄນ?»

Verse 21

जन्मान्तरकृतं पुण्यं परं कौतूहलं हि मे । कथयस्व प्रसादेन विस्तरेण द्विजोत्तम

«ບຸນກຸສົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຮັດໃນຊາດກ່ອນ ເປັນຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍທ່ານເລົ່າດ້ວຍເມດຕາ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ, ໃຫ້ລະອຽດຄົບຖ້ວນ»

Verse 22

वसिष्ठ उवाच । शृणु सर्वं महीपाल विस्तरेण च कथ्यते । न च मन्युस्त्वया कार्यो न च व्रीडा महामते

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ; ທຸກຢ່າງຈະຖືກເລົ່າຢ່າງລະອຽດ. ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ, ຢ່າໃຫ້ຄວາມໂກດ ຫຼືຄວາມອາຍ ເກີດແກ່ເຈົ້າ»

Verse 23

अन्यदेहांतरे राजञ्छूद्रजातिसमुद्भवः । शूद्रजातिरियं साध्वी तव पत्नी ह्यभूत्पुरा

«ໃນຮ່າງກາຍອື່ນໜຶ່ງ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຈົ້າເກີດໃນຊຸມຊົນຊູດຣະ (Śūdra); ແລະນາງຜູ້ມີຄຸນທຳນີ້—ເມຍຂອງເຈົ້າ—ໃນກ່ອນກໍເຄີຍເກີດເປັນຊູດຣະເຊັ່ນກັນ»

Verse 24

केनचित्त्वथ कालेन दुर्भिक्षे समुपस्थिते । अन्नक्षयान्महाराज सर्व लोकः क्षुधार्दितः

«ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອທຸກຂະພິກ (ຄວາມອົດຢາກ) ເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເນື່ອງຈາກອາຫານຫມົດສິ້ນ ປະຊາຊົນທັງປວງຖືກທໍລະມານໂດຍຄວາມຫິວ»

Verse 25

ततस्त्वं भार्यया सार्द्धमन्यदेशांतरे गतः । समारुह्य च कृच्छ्रेण कस्मिंश्चिद्गिरिनिर्झरे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ໄປຍັງແດນອື່ນ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ; ແລະດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຫນັກ ໄດ້ຂຶ້ນໄປຫາທາງນ້ໍາໄຫຼໃນພູເຂົາແຫ່ງໜຶ່ງ.

Verse 26

त्वया दृष्टं मनोहारि शुभं पंकजकाननम् । तत्र स्नात्वा पयः पीत्वा पितृदेवाः प्रतर्पिताः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນປ່າດອກບົວອັນງາມ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ເມື່ອອາບນ້ໍາຢູ່ນັ້ນ ແລະດື່ມນ້ໍານັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າໄດ້ຖວາຍທາຣະປະນະໃຫ້ແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍໃຫ້ອິ່ມໃຈ.

Verse 27

मनसा चिंतितं ह्येतत्पद्मान्यादाय करोम्यहम् । विक्रयं येन चाहारो भवेन्मम च सर्वथा

ເຂົາໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ: “ຂ້ອຍຈະເກັບດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ໄປຂາຍ ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ອາຫານຢ່າງແນ່ນອນ.”

Verse 28

ततः पद्मानि भूरीणि गृहीत्वा भार्यया सह । गतो यत्र जनो भूरि गतः पार्थिवसत्तम

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ຖືດອກບົວຫຼາຍດອກ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ຜູ້ຄົນຈໍານວນຫຼາຍຊຸມນຸມກັນ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 29

न केऽपि प्रति गृह्णंति लोका दुर्भिक्षपीडिताः । भ्रमितस्त्वं च सर्वत्र श्रांतो वैराग्यमागतः

ບໍ່ມີໃຜຮັບເອົາເລີຍ ເນື່ອງຈາກຜູ້ຄົນຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍຄວາມອຶດຢາກ. ເຈົ້າໄດ້ພະເນຈອນໄປທົ່ວ ຈົນເມື່ອຍລ້າ ແລະເກີດໃຈວາງ (ໄວຣາກະ) ຕໍ່ໂລກ.

Verse 30

ततो दिनावसाने तु गुहामेकां समाश्रितः । भूमौ पद्मानि निक्षिप्य क्षुधाविष्टः प्रसुप्तवान्

ແລ້ວໃນຍາມສິ້ນວັນ ລາວໄດ້ເຂົ້າພັກພິງໃນຖ້ຳໜຶ່ງ. ວາງດອກບົວລົງທີ່ພື້ນ ແລ້ວຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ຈຶ່ງຫຼັບໄປ.

Verse 31

एतस्मिन्नेव काले तु कर्णयोस्ते समागतः । पठतां द्विजमुख्यानां ध्वनिर्वेदपुराणयोः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ສຽງຂອງພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງທີ່ກຳລັງສວດອ່ານ ພຣະເວດ ແລະ ພຣະປຸຣານ ໄດ້ມາຮອດຫູຂອງເຈົ້າ.

Verse 32

तं श्रुत्वा सहसोत्थाय ज्ञात्वा जागरणं ततः । पद्मान्यादाय तत्रैव सभार्यः शिवमंदिरे

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ລາວກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ແລະຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນການຕື່ນສວດຍາມຄ່ຳ. ລາວຈຶ່ງຖືດອກບົວໄປ ແລະພ້ອມກັບພັນລະຍາ ໄປຍັງວັດພຣະສິວະທີ່ນັ້ນເລີຍ.

Verse 33

तत्र नागवती वेश्या शिवरात्रिपरायणा । केदारे परया भक्त्या करोति निशि जागरम्

ທີ່ນັ້ນ ມີນາງຄະນິກາຊື່ ນາຄະວະຕີ ຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ພຣະສິວະຣາຕຣີ. ນາງໄດ້ຖືສິນຕື່ນສວດຍາມຄ່ຳຢູ່ເກດາຣ ດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ.

Verse 34

तस्याः पार्श्वे स्थिता दासी त्वया पृष्टा नरेश्वर । देवस्य पुरतो बाले किमर्थं रात्रिजागरम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ນາງຂ້າຮັບໃຊ້ທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງນາງນັ້ນ ຖືກເຈົ້າຖາມວ່າ: “ເດັກນ້ອຍເອີຍ ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຮັກສາການຕື່ນຍາມຄ່ຳນີ້?”

Verse 35

तयोक्तं शिवरात्र्यां वै वेश्येयं वरवर्णिनी । कुरुते नागवती नाम रात्रौ भक्त्या च जागरम्

ນາງຕອບວ່າ: «ແທ້ແລ້ວ ໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ນາງໂສເພນີຜູ້ມີຜິວພັນງາມນີ້ ຊື່ ນາຄະວະຕີ ຖືການຕື່ນຄືນທັງຄືນ ດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ»។

Verse 36

यः श्रद्धाभक्तिसंयुक्तः कुरुते रात्रिजागरम् । पूजयित्वा महादेवं स याति परमं पदम्

ຜູ້ໃດມີສັດທາແລະພັກຕິ ຖືການຕື່ນຄືນທັງຄືນ ແລະບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ।

Verse 37

कृत्वोपवासं पद्मैर्य्यः पूजयेत्त्र्यंबकं नरः । स याति रुद्रसालोक्यं सेव्यमानो ऽप्सरोगणैः

ຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະບູຊາພຣະຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍດອກບົວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງ ຣຸດຣະສາໂລກຍະ ໃນແດນຂອງຣຸດຣະ ໂດຍມີຝູງອັບສະຣາມາຮັບໃຊ້ແລະສັກກາລະ।

Verse 38

सकामो लभते कामान्देवैरपि सुदुर्ल्लभान् । स त्वं पद्मानि मे देहि कांचनं च पलत्रयम् । एतेषां मूल्यमादाय प्राणाधारं समाचर

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໂລກີ ກໍຍັງໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທີ່ເທວະດາກໍຫາຍາກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ດອກບົວແກ່ຂ້ອຍ ແລະໃຫ້ຄຳທອງນ້ຳໜັກສາມປະລະ. ເອົາຄ່າຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຈົ່ງປະພຶດການງານທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດ (ອາຊີບ) ຂອງເຈົ້າເຖີດ।

Verse 39

ततस्त्वं भार्यया चोक्तो गृह्यमाणे च कांचने । न ग्राह्यं मूल्यमेतेषां त्वया नाथ कथंचन

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຈົ້າກຳລັງຈະຮັບຄຳທອງ ພັນລະຍາຂອງເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ທ່ານເຈົ້ານາຍ, ເຈົ້າຢ່າໄດ້ຮັບຄ່າຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເດັດຂາດ»។

Verse 40

उपवासो बलाज्जातो ह्यन्नाभावाद्वयोरपि । पद्मैरेभिर्हरः पूज्यो द्वाभ्यामेवाद्य निश्चयम्

ການອົບອາຫານນີ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຄວາມຈໍາເປັນ ເນື່ອງຈາກອາຫານຂາດສໍາລັບພວກເຮົາທັງສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ໂດຍບໍ່ສົງໄສ ໃຫ້ພວກເຮົາສອງຄົນບູຊາພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 41

इदं त्वयाऽद्य कर्त्तव्यं त्याज्यमस्यास्तु कांचनम् । भार्याया वचनं श्रुत्वा तैः पद्मैः पूजितः शिवः

“ມື້ນີ້ ເຈົ້າຄວນເຮັດຢ່າງນີ້; ຄໍາຄໍານີ້ (ຄໍາທອງ) ຄວນຖືກສະລະ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພັນລະຍາ ລາວຈຶ່ງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 42

श्रद्धया च सभार्येण जागरं च शिवाग्रतः । कृतं त्वया महाराज भार्यया शिवमंदिरे

ດ້ວຍສັດທາ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ເຈົ້າໄດ້ຢືນຢາມຕື່ນຄືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ສິ່ງນີ້ເຈົ້າແລະພັນລະຍາໄດ້ກະທໍາໃນວິຫານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 43

पुराणश्रवणं जातं तत्र पार्थिवसत्तम । शिवरात्र्यां महाराज पद्मैस्तु पूजितः शिवः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ການຟັງການສະດຸດສຽງພູຣານະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແລະໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຣະສິວະໄດ້ຖືກບູຊາດ້ວຍດອກບົວ.

Verse 44

केदारस्याग्रतो भक्त्या रात्रौ जागरणं तथा । कृतं त्वया महाराज एकाग्रेण च चेतसा

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເກດາຣະ ເຈົ້າກໍໄດ້ຢືນຢາມຕື່ນຄືນໃນຍາມຄ່ໍາເຊັ່ນກັນ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ ເຈົ້າໄດ້ກະທໍາດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈໍາເປັນຈຸດດຽວ.

Verse 46

ततः कालांतरेणैव कालधर्मं गतो भवान् । भार्येयं च त्वया सार्धं संप्रविष्टा हुताशनम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາບໍ່ດົນ ທ່ານໄດ້ໄປຕາມທຳມະຂອງການເວລາ (ເສຍຊີວິດ) ແລະເມຍນີ້ກໍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາພ້ອມກັບທ່ານ.

Verse 47

ततो जाता महाराज दशार्णाधिपतेः सुता । वैदेहे नगरे राजा जातस्त्वं पार्थिवोत्तम

ຕໍ່ມາ ໂອ້ມະຫາກະສັດ ບຸດສາວໜຶ່ງໄດ້ເກີດແກ່ເຈົ້າແຫ່ງດະສາຣະນະ; ແລະທ່ານ ໂອ້ຜູ້ປົກຄອງອັນປະເສີດ ໄດ້ເກີດເປັນກະສັດໃນນະຄອນວິເທຫະ.

Verse 48

अजपाल इति ख्यातो नाम्ना च धरणीतले । सर्वेषां प्राणिनां त्वं च वल्लभो नृपसत्तम

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ທ່ານໂດງດັງດ້ວຍນາມວ່າ “ອະຊະປາລະ”. ແລະທ່ານເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ ໂອ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ.

Verse 49

एतस्मात्कारणाज्जाता भार्येयं प्राणसंमता । भूयोऽपि तव संजाता यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ ເມຍນີ້ຜູ້ຮັກດັ່ງຊີວິດ ຈຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແລະນາງກໍໄດ້ກັບມາເກີດຜູກພັນກັບທ່ານອີກ ດັ່ງທີ່ທ່ານຖາມຂ້ອຍ.

Verse 50

तस्य देवस्य माहात्म्यात्केदारस्य महीपतेः । राज्यं ते सुखदं नृणां तथा निहतकण्टकम्

ໂອ້ຈອມແຜ່ນດິນ ໂດຍອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເທວະນັ້ນ—ເກດາຣະ—ອານາຈັກຂອງທ່ານເປັນຄວາມສຸກແກ່ປະຊາຊົນ ແລະບັນດາ “ໜາມ” (ທຸກຂ໌ແລະສັດຕູ) ຖືກກຳຈັດໝົດ.

Verse 51

प्राप्तं त्वया महाराज केदारस्य प्रसादतः । येन त्वं सैन्यहीनोऽपि पृथिवीं परिरक्षसि

ໂອ ມະຫາລາຊາ, ສິ່ງນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບ ເປັນເພາະພຣະກະລຸນາຂອງ ເກດາຣາ; ໂດຍພຣະກະລຸນານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີກອງທັບ ທ່ານກໍປົກປ້ອງແຜ່ນດິນໄດ້।

Verse 52

पुलस्त्य उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा विस्मयान्वितः । गमनाय मतिं चक्रे केदारं प्रति भूमिपः

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ; ພຣະອົງຈຶ່ງຕັ້ງໃຈອອກເດີນທາງ ໄປຫາ ເກດາຣາ।

Verse 53

स गत्वा पर्वते रम्ये पूजयित्वा च तं विभुम् । शिवरात्रिपरः सम्यग्वर्षेवर्षे बभूव ह

ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດພູອັນງາມ ແລະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້ານັ້ນ; ພຣະອົງຈຶ່ງເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ ສິວະຣາຕຣີ ປະພຶດຖືກຕ້ອງ ປີແລ້ວປີເລົ່າ।

Verse 54

पुत्रं राज्ये च संस्थाप्य ततोऽर्बुदमथागमत् । प्राप्तो मुक्तिं ततो भूयः सभार्यस्तत्प्रभावतः

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະໂອຣົດໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາ ອັຣບຸດາ; ຕໍ່ມາ ພຣະອົງພ້ອມພຣະມະເຫສີ ໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ ໂດຍອານຸພາບຂອງ (ເກດາຣາ) ນັ້ນ।

Verse 55

एतत्ते सर्वमाख्यातं केदारस्य महीपते । माहात्म्यं शुभदं नृणां सर्व पापप्रणाशनम्

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທັງໝົດແລ້ວ ກ່ຽວກັບມະຫາຕະມະພາບອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ເກດາຣາ ສໍາລັບມະນຸດ, ຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 56

माघफाल्गुनयोर्मध्ये कृष्णपक्षे चतुर्दशी । शिवरात्रिरिति ख्याता भूतलेऽस्मिन्महामते

ລະຫວ່າງເດືອນມາຄະ ແລະ ພາລກຸນ, ໃນຄຣິດສະນະປັກ ວັນທີ 14 ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກນີ້ວ່າ «ສິວະຣາຕຣີ», ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 57

तस्यां तु सर्वथा राजन्यात्रां तस्य समाचरेत् । केदारस्य महाराज प्रकुर्यात्पूजनं नृप

ໃນວັນນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວນອອກຍາຕຣາ (ເດີນທາງຈາລິກ) ຢ່າງແນ່ນອນ; ແລະ ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຄວນປະກອບການບູຊາແດ່ ເກດາຣາ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ।

Verse 58

माघकृष्णचतुर्दश्यां यः कुर्यात्तत्र जागरम् । कृतोपवासो नृपते शिवलोकं स गच्छति

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ແຫ່ງຄຣິດສະນະປັກ ໃນເດືອນມາຄະ, ຖືອຸປະວາສະ (ອົດອາຫານ) ແລະ ຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໂລກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 59

स्नात्वा गंगासरस्वत्योः संगमे सर्वकामदे । ये प्रपश्यन्ति केदारं ते यास्यंति परां गतिम्

ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ສະຣັສວະຕີ—ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນເກດາຣາ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 60

कुण्डे केदारसंज्ञे यः प्रपिबेद्विमलं जलम् । सप्तपूर्वान्सप्त परान्पूर्वजांस्तारयेत्तु सः

ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳອັນບໍລິສຸດຈາກສະຣະ (ຄຸນດະ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເກດາຣາ», ຜູ້ນັ້ນຈະຊ່ວຍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພົ້ນ—ເຈັດຊົນກ່ອນ ແລະ ເຈັດຊົນຫຼັງ।

Verse 61

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं भक्त्या परमया नृप । सोऽपि पापैर्विमुच्येत केदारस्य प्रभावतः

ຂໍ່ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງນີ້ເປັນນິດ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງເກດາຣາ.