Adhyaya 93

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यदपि तत्रास्ति गोमुखाख्यं सुशोभनम् । यद्गोवक्त्रात्पुरा लब्धं सर्वपातकनाशनम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນຍັງມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນງາມສະຫງ່າອີກແຫ່ງ ຊື່ວ່າ ‘ໂຄມຸຂະ’ (Gomukha) ເຊິ່ງໃນການກ່ອນໄດ້ອອກມາຈາກປາກຂອງງົວ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ।”

Verse 2

पुरासीदत्र गोपालः कश्चित्कुष्ठसमावृतः । चमत्कारपुरं विप्र अतीव क्षामतां गतः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ນັ້ນມີຄົນເລີ້ຍງງົວຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ປົກຄຸມທົ່ວກາຍ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນເມືອງ ‘ຈະມັດກາຣະປຸຣະ’ ລາວຜອມແຫ້ງ ແລະອ່ອນແຮງຢ່າງຫນັກ।

Verse 3

कस्यचित्त्वथ कालस्य तेन मार्गेण गोकुलम् । मध्याह्नसमये प्राप्तं चंद्रे चित्रासमन्वितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງຄາວ ຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ກໍໄດ້ເຖິງ ‘ໂຄກຸລະ’ (Gokula) ໃນເວລາທ່ຽງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຈັນທຣະຢູ່ຮ່ວມກັບນັກສັດ ‘ຈິຕຣາ’ (Citrā)។

Verse 4

एकादश्यां तृषार्त्तं च भास्करे वृषसंस्थिते । एकयापि ततो धेन्वा तृणस्तम्बमतीव हि । नीलमालोकितं तत्र दूरादेत्य प्रहर्षिता

ໃນວັນເອກາດະສີ ເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນວຣິສະພ (ພຶດສະພາ/ທໍຣັສ) ງົວໂຕໜຶ່ງທີ່ຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທໍລະມານ ເຫັນຈາກໄກເປັນກອງຫຍ້າສີຟ້າຄ່ຳ; ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ ນາງກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 5

दन्तैर्द्रुतं समुत्पाट्य यावदाकर्षति द्विजाः । तावत्तज्जडमार्गेण तोयधारा विनिर्गता

ນາງໃຊ້ແຂ້ວຖອນຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະດຶງມັນ—ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ—ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ສາຍນ້ຳກໍພຸ່ງອອກມາຕາມຮ່ອງທາງທີ່ແຂງນັ້ນ।

Verse 6

अथास्वाद्य तृणं तस्मात्तृषार्ता च शनैःशनैः । पपौ तोयं सुविश्रब्धा सुस्वादु क्षीरसंनिभम्

ແລ້ວນາງໄດ້ຊິມຫຍ້ານັ້ນ ແລະງົວທີ່ຫິວນ້ຳກໍຄ່ອຍໆດື່ມນ້ຳດ້ວຍໃຈທີ່ໄວ້ວາງໃຈຢ່າງເຕັມທີ່—ມີລົດຫວານ ແລະຄ້າຍນ້ຳນົມ।

Verse 7

तस्या वेगेन तत्तोयं पिबन्त्यास्तत्रभूतले । गर्ता जाता सुविस्तीर्णा सलिलेन समावृता

ເມື່ອນາງດື່ມນ້ຳນັ້ນດ້ວຍແຮງແລະຄວາມຮີບຮ້ອນ ຢູ່ເທິງພື້ນດິນນັ້ນເອງ ກໍເກີດເປັນຫຼຸມອ່າງກວ້າງໃຫຍ່ ແລະຖືກນ້ຳເຕັມທ້ວມປົກຄຸມ।

Verse 8

ततोऽन्याः शतशो गावः पपुस्तोयं मुनिर्मलम् । तृषार्त्तास्तद्द्विजश्रेष्ठाः पीयूषरससंनिभम्

ຈາກນັ້ນ ງົວອື່ນໆອີກເປັນຮ້ອຍໆ ທີ່ຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທໍລະມານ ໄດ້ດື່ມນ້ຳນັ້ນ—ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ດັ່ງນ້ຳຫວານແຫ່ງອະມຣິຕະ।

Verse 9

यथायथा गता गावस्तत्र तोयं पिबंति ताः । सा गर्ता वक्त्रसंस्पर्शाद्वृद्धिं याति तथा तथा

ເມື່ອງົວຫຼາຍໆໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະດື່ມນ້ຳນັ້ນ ບໍ່ນານອ່າງນ້ຳນັ້ນກໍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນໆ ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດຂອງປາກພວກມັນ।

Verse 10

ततश्च गोकुले कृत्स्ने जाते तृष्णाविवर्जिते । गोपालोऽपि तृषार्तस्तु तस्मिंस्तोये विवेश च

ແລ້ວເມື່ອກົກຸລະທັງໝົດພົ້ນຈາກຄວາມຫິວນ້ຳ ຄົນລ້ຽງງົວກໍຍັງຖືກຄວາມຫິວທຸກທໍລະມານ ແຕ່ກໍເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ।

Verse 11

अंगं प्रक्षाल्य पीत्वापो यावन्निष्क्रामति द्रुतम् । तावत्पश्यति गात्रं स्वं द्वादशार्कसमप्रभम्

ເມື່ອລ້າງກາຍ ແລະດື່ມນ້ຳນັ້ນແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ນ້ຳນັ້ນຍັງຢູ່ໃນຕົວລາວຢ່າງວ່ອງໄວ ລາວເຫັນອະວະຍະຂອງຕົນສ່ອງສະຫວ່າງ ເທົ່າກັບແສງຕາເວັນສິບສອງດວງ।

Verse 12

ततो विस्मयमापन्नो गत्वा स्वीयं निकेतनम् । वृतांतं कथयामास लोकानां पुरतोऽखिलम्

ຈາກນັ້ນ ລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ໄດ້ໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ ແລະເລົ່າເຫດການທັງໝົດຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ।

Verse 13

तृणस्तम्बं यथा धेन्वा तत्रोत्पाट्य प्रशक्तितः । यथा विनिर्गतं तोयं यथा तेनावगाहितम्

ລາວໄດ້ເລົ່າວ່າ ເຫມືອນງົວດຶງກໍ່ຫຍ້າອອກດ້ວຍແຮງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນ້ຳກໍພຸ່ງອອກມາຢ່າງແຮງ—ມັນເກີດອອກມາແນວໃດ ແລະລາວໄດ້ລົງອາບໃນນ້ຳນັ້ນແນວໃດ।

Verse 15

भवंति च विनिर्मुक्ता रोगैः पापैश्च तत्क्षणात् । अपापाश्च पुनर्यांति तत्क्षणात्त्रिदिवालयम्

ພວກເຂົາຖືກປົດປ່ອຍທັນທີຈາກໂລກໄພ ແລະ ບາບທັງປວງ; ເມື່ອບໍ່ມີບາບແລ້ວ ກໍໄປສູ່ວິມານເທວະໃນຂະນະນັ້ນເອງ।

Verse 16

ततःप्रभृति तत्ख्यातं तीर्थं गोमुखसंज्ञितम् । गोमुखाद्भूतले जातं यतश्चैवं द्विजोत्तमाः

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຕີຣຖະອັນລ້ຳຄ່ານັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ໂກມຸຂະ»; ເພາະມັນເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຈາກປາກງົວ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 17

अथ भीतः सहस्राक्षस्तद्दृष्ट्वा स्वर्गदायकम् । अक्लेशेन मनुष्याणां पूरयामास पांसुभिः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ເຫັນວ່າມັນໃຫ້ສະຫວັນໄດ້ ຈຶ່ງຢ້ານກົວ; ແລະໄດ້ເຕີມມັນດ້ວຍຊາຍ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດບໍ່ໄດ້ຮັບມັນໂດຍງ່າຍ।

Verse 18

ऋषय ऊचुः । किं तत्कारणमादिष्टं येन तत्तादृशं जलम् । तस्मात्स्थानाद्विनिष्क्रांतं सूतपुत्र वदस्व नः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ເຫດອັນໃດຖືກກຳນົດໄວ້ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນ້ຳອັນປະຫລາດເຊັ່ນນີ້ໄຫຼອອກຈາກສະຖານນັ້ນ? ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ»។

Verse 19

सूत उवाच । अत्र पूर्वं तपस्तप्तमम्बरीषेण भूभुजा । पुत्र शोकाभिभूतेन तोषितो गरुडध्वजः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ທີ່ນີ້ ພະຣາຊາອຳບະຣີສະ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເພາະບຸດຄອບງຳ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ; ແລະ ຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ (ວິສນຸ) ກໍພໍພຣະໄທ»។

Verse 20

तस्य पुत्रः सुविख्यातः सुवर्चा इति विश्रुतः । एको बभूव वृद्धत्वे कथंचिद्द्विजसत्तमाः

ບຸດຂອງພຣະອົງນັ້ນ ມີຊື່ສຽງໂດງດັງ ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ສຸວັຣຈາ”; ເມື່ອພຣະຣາຊາເຖົ້າແລ້ວ ກໍເກີດເປັນລູກຄົນດຽວ ດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວງພຣາຫມະນ໌ທັງຫຼາຍ।

Verse 21

पूर्वकर्मविपाकेन स बालोऽपि च तत्सुतः । कुष्ठव्याधिसमाक्रांतः पितृमातृसुदुःखदः

ດ້ວຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳເກົ່າ ບຸດນັ້ນແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍກໍຖືກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ຄອບງຳ ເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ।

Verse 22

अथ तत्कामिकं क्षेत्रं स गत्वा पृथिवीपतिः । चकार रोगनाशाय स्वपुत्रार्थं महत्तपः

ແລ້ວພຣະຣາຊາແຫ່ງປະຖະພີ ໄດ້ໄປຍັງກະເສດຕະອັນບັນດານພອນນັ້ນ ແລະໄດ້ປະພຶດຕະປະສະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອທຳລາຍໂລກໄພ ເພື່ອລູກຊາຍຂອງພຣະອົງ।

Verse 23

ततस्तुष्टिं गतस्तस्य स्वयमेव जनार्दनः । प्रदाय दर्शनं वाक्यं ततः प्रोवाच सादरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ພໍໃຈຕໍ່ພຣະອົງນັ້ນ ກໍປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ປະທານທັດສະນະອັນທິບພະ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 24

परितुष्टोऽस्मि ते वत्स तस्माच्चित्तेऽभिवांछितम् । प्रार्थयस्व प्रयच्छामि वरं पुत्र न संशयः

“ລູກເອີຍ ພໍ່/ເຮົາ ພໍໃຈໃນເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ; ພໍ່/ເຮົາຈະປະທານພອນໃຫ້, ລູກເອີຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ”।

Verse 25

राजोवाच । ममायं संमतः पुत्रो ग्रस्तः कुष्ठेन केशव । बालोऽपि तत्कुरुष्वास्य कुष्ठव्याधिपरिक्षयम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ເກສະວະ, ບຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ຖືກໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ທູດ) ກິນກັບ. ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ຂໍພຣະອົງໃຫ້ໂລກນີ້ສິ້ນສຸດໝົດສິ້ນໃນເຂົາ»។

Verse 26

श्रीभगवानुवाच । एष आसीत्पुरा राजा मेघवाहनसंज्ञितः । ब्रह्मण्यश्च कृतज्ञश्च सर्वशास्त्रार्थपारगः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ຜູ້ນີ້ເຄີຍເປັນພະຣາຊານາມ ເມກະວາຫະນະ; ເຄົາລົບບູຊາພຣາຫມະນ, ຮູ້ຄຸນ, ແລະຊໍານານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງສາດສະຕຣາທັງປວງ»។

Verse 27

कस्यचित्त्वथ कालस्य ब्राह्मणोऽनेन घातितः । अंतःपुरे निशाकाले प्रविष्टो जारकर्मकृत

«ແຕ່ໃນການໜຶ່ງ ພຣາຫມະນຄົນໜຶ່ງຖືກເຂົາຂ້າ; ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພະຣາຊວັງຊັ້ນໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ແລະກໍ່ການຜິດປະເວນີ»។

Verse 28

अथ पश्यति यावत्स प्रभातेऽभ्युदिते रवौ । यज्ञोपवीतसंयुक्तस्तावत्स द्विजरूपधृक्

«ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຊົ້າມາເຖິງ ແລະຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ, ເຂົາໄດ້ເບິ່ງເຫັນຜູ້ນັ້ນ—ສວມຍັດໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ) ແລະຖືຮູບລັກຂອງດວິຊະ»។

Verse 29

अथ तं ब्राह्मणं मत्वा घृणाविष्टः सुदुःखितः । गत्वा काशीपुरीं पश्चात्तपश्चक्रे समाहितः

«ເມື່ອຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນພຣາຫມະນ, ເຂົາຖືກຄວາມສຳນຶກຜິດແລະຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກຫຸ້ມຫໍ້. ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ໄປກາສີ (ວາຣານາສີ) ແລະດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ ໄດ້ປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ)»។

Verse 30

राज्ये पुत्रं समाधाय वैराग्यं परमं गतः । नियतो नियताहारो भिक्षान्नकृतभोजनः

ພຣະຣາຊາໄດ້ສະຖາປະນາພຣະໂອຣົດໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງ ແລ້ວບັນລຸວິຣາຄະອັນສູງສຸດ. ທ່ານສຳລວມຕົນ ກິນອາຫານຢ່າງພອດປານ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານບິນດະບາດ ກິນແຕ່ທີ່ໄດ້ຈາກການຂໍທານ.

Verse 31

ततः कालेन संप्राप्तो यमस्य सदनं प्रति । विपाप्मापि च चिह्नेन युक्तोऽयं पृथिवीपतिः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ພຣະຣາຊານີ້ໄດ້ໄປຮອດສຳນັກຂອງພຣະຍະມະ. ແມ່ນແຕ່ຈະບໍ່ມີບາບແລ້ວ ກໍຍັງມີເຄື່ອງໝາຍອັນໜຶ່ງຕິດຕົວຢູ່.

Verse 32

ब्रह्मघातोद्भवेनैव बालभावेऽपि संस्थिते । येऽत्र कुष्ठसमायुक्ता दृश्यंते मानवा भुवि । तैर्नूनं ब्राह्मणाघातो विहितश्चान्यजन्मनि

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນວັຍເດັກ ຜູ້ຄົນທີ່ເຫັນຢູ່ໃນໂລກນີ້ປ່ວຍເປັນໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ກະຕອກ/ເລັບໂຣຊີ) ນັ້ນ ເກີດຈາກຜົນຂອງບາບບຣະຫມະຫັດຍາ—ການຂ້າພຣາຫມັນ ເທົ່ານັ້ນ. ແນ່ນອນວ່າໃນຊາດກ່ອນ ພວກເຂົາເຄີຍຂ້າພຣາຫມັນ.

Verse 33

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यो गत्वा श्राद्धमाचरेत् । पितॄणां चैव सर्वेषामनृणः स प्रजायते

ຜູ້ໃດໄປຍັງພື້ນທີ່ສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ແລ້ວປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ (pitṛs) ທັງປວງ.

Verse 34

न ब्राह्मणवधाद्बाह्यं कुष्ठव्याधिः प्रजायते । एतत्सत्यं विजानीहि वदतो मम भूपते

ໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ກະຕອກ/ເລັບໂຣຊີ) ບໍ່ເກີດຈາກສິ່ງອື່ນໃດ ນອກຈາກການຂ້າພຣາຫມັນ. ຂໍໃຫ້ຮູ້ໄວ້ວ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 35

अंबरीष उवाच । एतदर्थं सुराधीश मया त्वं पूजितः प्रभो । प्रसन्ने त्वयि देवेश नासाध्यं विद्यते भुवि

ອຳບະຣີສະ ກ່າວວ່າ: ເພາະເຫດນີ້ແທ້ ໂອ ຈອມເທວະດາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະອົງ ໂອ ພຣະນາຍ. ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ເທວເທວະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້.

Verse 36

एवमुक्तस्ततस्तेन भगवान्मधुसूदनः । पातालजाह्नवीतोयं स सस्मार समाधिना

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໂດຍລາວ ພຣະມະທຸສູດະນະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ແລະລະລຶກເຖິງນ້ຳຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ທີ່ຢູ່ໃນພາຕານ.

Verse 37

सा ध्याता सहसा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । कृत्वा तु विवरं सूक्ष्मं विनिष्क्रांताऽथ तत्क्षणात्

ເມື່ອຖືກພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ມີອຳນາດໃນການປະກາດພຣະອົງ—ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ນ້ຳນາງຈາຫນະວີນັ້ນ ໄດ້ເຮັດຮູເປີດອັນລະອຽດ ແລະປາກົດອອກມາທັນທີ.

Verse 38

ततः प्रोवाच वचनमंबरीषं चतुर्भुजः । निमज्जतु सुतस्तेऽत्र सुपुण्ये जाह्नवीजले

ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ ໄດ້ກ່າວກັບອຳບະຣີສະວ່າ: “ໃຫ້ບຸດຂອງເຈົ້າດຳນ້ຳຢູ່ນີ້ ໃນນ້ຳຈາຫນະວີອັນມີບຸນສູງສຸດນີ້.”

Verse 39

येन कुष्ठविनिर्मुक्तस्तत्क्षणादेव जायते । तथा ब्रह्मवधोद्भूतैः पातकैरुपपातकैः

ໂດຍການດຳນ້ຳນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ໃນທັນທີ; ແລະຍັງພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ ແລະບາບນ້ອຍ ທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມະ (ພຣະຫມະວະທະ) ດ້ວຍ.

Verse 40

एतस्मिन्नेव काले तु समानीय सुतं नृपः । स्नापयामास तत्तोयैः प्रत्यक्षं शार्ङ्गधन्वनः

ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ພະຣາຊາໄດ້ນຳລູກຊາຍມາ ແລ້ວອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ Śārṅga ໂດຍກົງ.

Verse 41

ततः स बालकः सद्यः स्नातमात्रो द्विजोत्तमाः । कुष्ठव्याधिविनिर्मुक्तो जातो बालार्कसंनिभः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດ, ເດັກນ້ອຍນັ້ນພຽງແຕ່ອາບນ້ຳເທົ່ານັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ ແລະສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຍາມເຊົ້າກຳລັງຂຶ້ນ.

Verse 42

ततः प्रणम्य तं देवं हर्षेण महताऽन्वितः । पित्रा समं जगामाथ स्वकीयं भवनं द्विजाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກາບນົບພຣະເທວະນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ແລະໄດ້ໄປພ້ອມບິດາກັບສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ, ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ.

Verse 43

तस्मिन्गते महीपाले सपुत्रे तत्क्षणाद्धरिः । तद्रंध्रं पूरयामास यथा नो वेत्ति कश्चन

ເມື່ອພະຣາຊາພ້ອມລູກຊາຍໄດ້ໄປແລ້ວ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ກໍໄດ້ເຕີມຮູນັ້ນໃນທັນທີ ເພື່ອໃຫ້ບໍ່ມີໃຜຮູ້ເຫັນ.

Verse 44

एतस्मात्कारणात्पूर्वं तत्तोयं सर्वपापहृत् । यद्गोमुखेन भूयोऽपि भूतले प्रकटीकृतम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ນ້ຳນັ້ນແຕ່ດຶກດຳບັນເປັນນ້ຳຊຳລະບາບທັງປວງ ເນື່ອງຈາກມັນໄດ້ປະກົດຂຶ້ນອີກຄັ້ງໃນໂລກ ຜ່ານທາງ Gomukha.

Verse 46

व्याधयोपि महारौद्रा दद्रुपामा समुद्भवाः । उपसर्गोद्भवाश्चैव विस्फोटकविचर्चिका

ແມ່ນແຕ່ໂລກໄພອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ—ເຊັ່ນ ໂລກກາກວົງ (ringworm) ແລະ ອີກຊີມາ (eczema) ທີ່ເກີດຈາກການຕິດເຊື້ອ—ພ້ອມທັງແຜພຸພອງ ແລະ ໂລກຜິວຫນັງຕ່າງໆ ກໍຖືກກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້.

Verse 47

निष्कामस्तु पुनर्मर्त्यो यः स्नानं तत्र भक्तितः । कुरुते याति लोकं स देवदेवस्य चक्रिणः

ແຕ່ມະນຸດຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຜູ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣາ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 48

यस्मिन्दिने समानीता सा गंगा तत्र विष्णुना । तस्मिन्दिने वृषे सूर्यः स्थितश्चित्रासु चंद्रमाः

ໃນວັນທີ່ພຣະວິດສະນຸນຳແມ່ນ້ຳຄົງຄານັ້ນມາຍັງທີ່ນັ້ນ, ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ດວງອາທິດຢູ່ໃນວຣິສະ (Taurus) ແລະ ດວງຈັນຢູ່ໃນຈິຕຣາ (Citrā) ນັກສັດຕຣາ.

Verse 49

अद्यापि तज्जलस्पर्शात्सुपवित्रो धरातले । यः स्नानं सूर्यवारेण कुरुतेऽर्कोदयं प्रति । तस्य नाशं द्रुतं यांति गलगंडादिका इह

ແມ່ນແຕ່ທຸກມື້ນີ້ ພຽງແຕ່ໄດ້ສຳຜັດນ້ຳນັ້ນ ກໍເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງໃນແຜ່ນດິນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນອາທິດ ໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາຕາເວັນຂຶ້ນ, ໂລກຄໍພອງ (goitre) ແລະໂລກອື່ນໆ ຈະສູນໄປຢ່າງໄວໃນໂລກນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 50

तथान्येऽपि दिने तस्मिन्यदि तोयमवाप्य च । स्नानं करोति सद्भक्त्या तत्फलं सोऽपि चाप्नुयात्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນມື້ອື່ນໆ ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ນ້ຳນັ້ນແລ້ວອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສຢ່າງແທ້ຈິງ, ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 93

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गोमुखतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 93 ຊື່ «ການພັນນາມະຫິມາຂອງ ຕີຣຖະ ໂກມຸຂ» ໃນ ມາຫາຕມະຍະ ແຫ່ງ ຮາຏເກສະວະຣ-ເຂດ ຂອງ ນາກະຣະຂັນຑະ ພາຍໃນ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິ-ສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ।