Adhyaya 82

Verse 1

सूत उवाच । तद्दृष्ट्वा पुंडरीकाक्षो गरुडस्य विचेष्टितम् । विस्मितश्चिंतयामास किमिदं सांप्रतं स्थितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນເຫດການປະຫລາດທີ່ເກີດກັບພຣະຄຣຸດ ພຣະຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວກໍຕົກຕະລຶງ ແລະຄິດພິຈາລະນາວ່າ “ສະພາບອັນໃດນີ້ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນບັດນີ້?”

Verse 2

अपि वज्रप्रहारेण यस्य रोमापि न च्युतम् । तौ पक्षौ सहसा चास्य कथं निपतितौ भुवि

“ແມ່ນແຕ່ຖືກຟາດດ້ວຍວັດຊະຣະ ຂົນສັກເສັ້ນກໍບໍ່ຫຼຸດ—ແລ້ວປີກທັງສອງຂອງລາວ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນຢ່າງກະທັນຫັນ?”

Verse 3

नूनमेतेन या स्त्रीणां कृता निंदा महात्मना । दूषितं ब्रह्मचर्यं यच्छांडिलीं समवेक्ष्य च

“ແນ່ນອນວ່າ ເພາະມະຫາບຸລຸດນີ້ໄດ້ກ່າວນິນທາສະຕຣີ ແລະເມື່ອເບິ່ງນາງຊານດິລີ ກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະພຣະຈັນທະພຣະຈັນ (ພຣະພຣະຈັນ) ຄືພຣະພຣະຈັນຂອງພຣະພຣະຈັນ—ຄວາມພຣະສຸດຂອງພຣະພຣະຈັນຈັກ—ໃຫ້ເປື້ອນມົນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເກີດເຫດນີ້.”

Verse 4

अनया पातितौ पक्षौ तपःशक्तिप्रभावतः । नान्यस्य विद्यते शक्तिरीदृशी भुवनत्रये

“ໂດຍນາງນີ້—ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ—ປີກທັງສອງນີ້ຖືກທຳໃຫ້ຕົກລົງ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີໃຜມີພະລັງດັ່ງນີ້ອີກແລ້ວ.”

Verse 5

ततः प्रसादयामास शांडिलीं गरुडध्वजः । तदर्थं विनयोपेतः स्मितं कृत्वा द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງກຣຸດ ໄດ້ພະຍາຍາມປະລອມນາງຊານດິລີ; ເພື່ອເຫດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 6

श्रीभगवानुवाच । सामान्यवचनं प्रोक्तं सर्वस्त्रीणामनेन हि । तत्किमर्थं महाभागे त्वया चैवेदृशः कृतः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ຄໍາທີ່ເຂົາເວົ້ານັ້ນ ເປັນພຽງຄໍາທົ່ວໄປກ່ຽວກັບແມ່ຍິງທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ເຈົ້າເຮັດການກະທໍາແບບນີ້ເພາະຫຍັງ?”

Verse 7

शांडिल्युवाच । मम वक्त्रं समालोक्य स्मितं चक्रे जनार्दन । स्त्रीनिंदा विहितानेन स्वमत्यापि जगद्गुरो

ຊານດິລະຍາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈະນາຣະດະນາ, ເມື່ອເຂົາເບິ່ງໃບໜ້າຂ້າ ເຂົາກໍຍິ້ມ. ແຕ່ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ, ໂດຍຄວາມຄິດຜິດຂອງຕົນ ເຂົາໄດ້ກໍ່ຄວາມຜິດໃນການຕິຕຽນແມ່ຍິງ.”

Verse 8

एतस्मात्कारणादस्य निग्रहोऽयं मया कृतः । मनसा न च वाक्येन न च केशव कर्मणा

“ເພາະເຫດນີ້ ຂ້າຈຶ່ງວາງການກັ້ນຂວາງນີ້ໃຫ້ເຂົາ. ແຕ່ໂອ ເກສະວະ, ຂ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມອາຄາດສ່ວນຕົວ—ບໍ່ໂດຍໃຈ, ບໍ່ໂດຍຄໍາ, ແລະບໍ່ໂດຍການກະທໍາ.”

Verse 9

श्रीभगवानुवाच । तथापि कुरु चास्य त्वं प्रसादं गतकल्मषे । मम वाक्यानुरोधेन यदिमां मन्यसे शुभे

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ, ໂອ ຜູ້ມີມົນທິນຫມົດສິ້ນ ແລະຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ເຂົາ. ຖ້າເຈົ້ານັບຖືຂ້າ, ຈົ່ງເຮັດຕາມພຣະວາຈາຂອງຂ້າ.”

Verse 10

शांडिल्युवाच । मनसापि मया ध्यातं शुभं वा यदिवाऽशुभम् । नान्यथा जायते देव विशेषात्कोपयुक्तया

ຊານດິລຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະ, ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍນຶກໃນໃຈ ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນ ກໍບໍ່ກາຍເປັນຢ່າງອື່ນ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອປະກອບດ້ວຍຄວາມໂກດ»។

Verse 11

तस्मादेष ममादेशादाराध यतु शंकरम् । पक्षलाभाय नान्यस्य शक्तिर्दातुं व्यवस्थिता

«ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ ໃຫ້ເຂົາບູຊາ ພຣະສັງກະຣະ; ເພື່ອໄດ້ປີກຄືນ ບໍ່ມີອໍານາດອື່ນໃດຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປະທານ»។

Verse 12

अथवा पुंडरीकाक्ष रूपमीदृग्व्यवस्थितः । एष संस्थास्यते लोके सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

«ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບແບບນີ້ ເຂົາຈະດໍາລົງຢູ່ໃນໂລກ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍກ່າວ»។

Verse 13

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तं प्रोवाच जनार्दनः । गरुडं दैन्यसंयुक्तं भासपिंडोपमं स्थितम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ—ຄື ກະຣຸດະ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກຄອບງໍາ ຢືນຢູ່ດັ່ງກ້ອນໂລຫະທຶບ»។

Verse 14

एष एव वरश्चास्या द्विपदेश्या द्विजोत्तम । पक्षलाभाय यत्प्रोक्तं तव शंभुप्रसादनम्

«ນີ້ແມ່ນພອນອັນແທ້ຂອງນາງ ຜູ້ຄວນຖືກຊີ້ນໍາເປັນສອງຂັ້ນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ເພື່ອໄດ້ປີກຄືນ ສິ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ຄື ການໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງ ສັມພູ (Śambhu)»។

Verse 15

तस्मादाराधय क्षिप्रं त्वं देवं शशिशेखरम् । अव्यग्रं चित्तमास्थाय दिवारात्रमतंद्रितः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າ Śaśiśekhara (ພຣະສີວະ) ໃຫ້ໄວ ໂດຍຖືຈິດໃຫ້ສະຫງົບບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ບໍ່ປະມາດ.

Verse 16

येन ते तत्प्रभावेन भूयः स्यात्तादृशं वपुः । तस्य देवस्य माहात्म्यादचिरादपि काश्यप

ໂດຍອານຸພາບຂອງພຣະອົງນັ້ນ ກາຍຂອງເຈົ້າຈະກັບຄືນເປັນດັ່ງເກົ່າອີກຄັ້ງ; ໂດຍມະຫິມາຂອງເທວະນັ້ນ ໂອ ກາຊະຍະປະ ຈະເກີດຂຶ້ນໄວໆແມ່ນແທ້.

Verse 17

तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं धृतपाशुपतव्रतः । संस्थाप्य देवमीशानं ततस्तं तोषमानयत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກະຣຸດະກໍໄດ້ຮັບຖືວຣະຕະປາຊຸປະຕະໃນທັນທີ. ແລ້ວໄດ້ສະຖາປະນາພຣະອີຊານະ (ພຣະສີວະ) ຢ່າງຖືກພິທີ ແລະຈຶ່ງພາກເພຍເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ.

Verse 18

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । प्राजापत्यानि चक्रेऽथ पाराकाणि तदग्रतः

ລາວໄດ້ປະຕິບັດຈັນທຣາຍະນະ, ກຣິດຊຣະ ແລະ ສາມຕະປະນະ ເປັນຕະປະ. ຍັງໄດ້ຮັບຖືວິໄນປຣາຊາປັດຍະ ແລະ ປາຣາກະ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງນັ້ນອີກດ້ວຍ.

Verse 19

स्नात्वा त्रिषवणं पश्चाद्भस्मस्नान परायणः । जपन्रुद्रशिरो रुद्रान्नीलरुद्रांस्तथापरान्

ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳສາມເວລາແລ້ວ ລາວອຸທິດໃຈໃນການອາບດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ; ແລະໄດ້ສວດ Rudraśiras, ບົດສັນລະເສີນຣຸດຣະ, Nīlarudra ແລະຄຳອະທິຖານອື່ນໆ.

Verse 20

चक्रे पूजां स्वयं तस्य स्नापयित्वा यथाविधि । बलिपूजोपहारांश्च विधानेन प्रयच्छति

ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ອາບນ້ຳຊຳລະເທວະຮູບຕາມພິທີ ແລະຖວາຍບະລີ ການສັກກາລະພິທີ ພ້ອມອຸປະຫາຣະອື່ນໆ ຕາມບັນຍັດ។

Verse 21

एवं तस्य व्रतस्थस्य जपपूजापरस्य च । ततो वर्षसहस्रांते गतस्तुष्टिं महेश्वरः । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति वृणुष्वेष्टं द्विजोत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຍືນຢູ່ໃນວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະອຸທິດໃຈໃນການຈະປະແລະບູຊາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະມະເຫສະວະຣະພໍໃຈ ແລະກ່າວວ່າ «ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ—ຈົ່ງເລືອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ».

Verse 22

गरुड उवाच । पश्यावस्थां ममेशान शांडिल्या या विनिर्मिता । पक्षपातः कृतोऽस्माकं तमहं प्रार्थयामि वै

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: «ໂອ ອີຊານະ ຈົ່ງເບິ່ງສະພາບຂອງຂ້າ ທີ່ຊານດິລີໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ. ຄວາມລຳເອີຍໄດ້ຖືກກະທຳຕໍ່ພວກເຮົາ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າຂໍອ້ອນວອນພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ».

Verse 23

त्वयात्रैव सदा लिंगे स्थेयं हर ममाधुना । मम वाक्यादसंदिग्धं यदि चेष्टं प्रयच्छसि

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຮະຣະ ຈາກນີ້ໄປ ພຣະອົງຈົ່ງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໃນລິງຄະນີ້; ນີ້ແມ່ນຄຳຂໍທີ່ແນ່ນອນບໍ່ສົງໄສຂອງຂ້າ ຖ້າພຣະອົງຈະປະທານສິ່ງທີ່ຂ້າປາຖະໜາ».

Verse 24

भगवानुवाच । अद्यप्रभृति मे चात्र लिंगे वासो भविष्यति । त्वं च तद्रूपसंपन्नो विशेषाद्बलवेगभाक्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ທີ່ປະທັບຂອງເຮົາຈະຢູ່ທີ່ນີ້ໃນລິງຄະນີ້ແນ່ນອນ. ແລະເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບຮູບນັ້ນ ໂດຍພິເສດຈະອຸດົມດ້ວຍພະລັງແລະຄວາມໄວ».

Verse 25

भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्विहंगम । एवमुक्त्वाथ तं देवः स्वयं पस्पर्श पाणिना

“ຈະເປັນແນ່ນອນ—ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງເຮົາ, ໂອ ນົກ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະໄດ້ແຕະເຂົາດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 26

ततोऽस्य पक्षौ संजातौ तत्क्षणादेव सुन्दरौ । तथा रोमाणि दिव्यानि जातरूपोपमानि च

ຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະດຽວກັນ ປີກອັນງາມກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາ; ແລະຂົນຂອງເຂົາກໍກາຍເປັນຂົນທິບ ດຸດດັ່ງຄໍາທອງທີ່ສ່ອງປະກາຍ.

Verse 27

ततः प्रणम्य तं देवं प्रहष्टः स विहंगमः । गतः स्वभवनं पश्चादनुज्ञाप्य महेश्वरम्

ຈາກນັ້ນ ນົກນັ້ນມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ກາບນົບພຣະເທວະນັ້ນ; ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະມະເຫສວະ (ມະຫາເທວະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງກັບໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງຕົນ.

Verse 29

तस्य चायतने पुण्ये योगात्प्राणान्परित्यजेत् । प्रायोपवेशनं कृत्वा न स भूयोऽपि जायते

ແລະໃນສະຖານສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດອາດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ໂດຍຄວາມສະຫງົບແຫ່ງໂຍຄະ; ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດປຣາໂຍປະເວຊະນະ (ອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດຕາມປະຕິຍານ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກ.

Verse 30

अपि पाप समाचारः कौलो वा निर्घृणोऽपि वा । ब्रह्मघ्नो वा सुरापो वा चौरो वा भ्रूणहाऽपि वा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບາບ—ຈະເປັນຄາອຸລະ (Kaula) ຫຼືຜູ້ໂຫດຮ້າຍກໍຕາມ—ຈະເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຂະໂມຍ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ທໍາລາຍຄັນກໍຕາມ—

Verse 31

त्रिकालं पूजयन्यस्तु श्रद्धापूतेन चेतसा । संवत्सरं वसेत्सोऽपि शिवलोके महीयते

ຜູ້ໃດບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນທັງສາມເວລາຂອງວັນ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ ແລະພັກອາໄສຄົບໜຶ່ງປີ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 32

अथवा सोमवारेण यस्तं पश्यति मानवः । कृत्वा क्षणं सुभक्त्या यो यावत्संवत्सरं द्विजाः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຖ້າມະນຸດໃດເຫັນພຣະອົງໃນວັນຈັນ ແມ່ນແຕ່ບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນດີພຽງຊົ່ວຂະນະ—ກໍເທົ່າກັບບຳເນົາຄົບໜຶ່ງປີ.

Verse 33

सोऽपि याति न संदेहः पुरुषः शिवमन्दिरे । विमानवरमारूढः सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

ຜູ້ນັ້ນກໍໄປເຖິງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະສິວະ; ຂຶ້ນນັ່ງພາຫະນະສະຫວັນອັນປະເສີດ ແລະມີຝູງອັບສະຣາບໍລິການ.

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कलिकाले विशेषतः । द्रष्टव्यो वै सुपर्णाख्यो देवः श्रद्धासमन्वितैः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ—ໂດຍສະເພາະໃນຍຸກກະລິ—ຜູ້ມີສັດທາຄວນໄປຢ້ຽມແລະເບິ່ງເທວະຜູ້ມີນາມວ່າ ສຸປັນນະ.

Verse 35

संत्याज्याश्च तथा प्राणास्तदग्रेप्रायसंश्रितैः । वांछद्भिः शिवसांनिध्यं सत्यमेतन्मयोदितम्

ແລະທີ່ນັ້ນ ໃນພຣະອົງປະທັບຢູ່ຕໍ່ໜ້າ, ຜູ້ທີ່ອາໄສພຣາຍະ (ການອົດອາຫານສຸດທ້າຍຕາມປະຕິຍານ) ກໍຄວນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ຫາກປາຖະໜາຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະສິວະ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້.