Adhyaya 70

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति शक्तिः पापप्रणाशिनी । कार्तिकेयेन निर्मुक्ता हत्वा वै तारकं रणे

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ນອກຈາກນັ້ນ ທີ່ນັ້ນຍັງມີ «ສັກຕິ» ຫອກສັກສິດອີກອັນ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ກາດຕິເກຍໄດ້ປ່ອຍມັນຫຼັງຈາກສັງຫານ ຕາຣະກະ ໃນສົງຄາມ.

Verse 2

तथास्ति सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकसमावृतम् । तेनैव निर्मितं तत्र यः स्नात्वा तां प्रपूजयेत् । स पापान्मुच्यते सद्य आजन्ममरणांति कात्

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນມີສະຫຼອງນ້ຳໃຫຍ່ມະຫາອັນໜຶ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ ຊຶ່ງພຣະອົງເອງໄດ້ສ້າງໄວ້. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສະຫຼອງນັ້ນ ແລ້ວບູຊາ “ສັກຕິ” (ຫອກສັກສິດ) ຈະພົ້ນຈາກບາບໃນທັນທີ ຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນເຖິງໃກ້ຄວາມຕາຍ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कस्मिन्काले विनिर्मुक्ता सा शक्तिस्तेन नो वद । किमर्थं स्वामिना तत्र किंप्रभावा वद स्वयम्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໃນເວລາໃດ ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍ ‘ສັກຕິ’ ນັ້ນ? ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ. ເພາະເຫດໃດ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງມັນ ຈຶ່ງວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນ? ແລະອຳນາດຂອງມັນເປັນແນວໃດ—ຂໍຈົ່ງກ່າວດ້ວຍຕົນເອງ.”

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीत्तारकोनाम दानवोऽतिबलान्वितः । हिरण्याक्षस्य दायादस्त्रैलोक्यस्य भयावहः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ມີດານະວະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຕາຣະກະ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເຂົາເປັນທາຍາດຂອງ ຮິຣັນຍາກຊະ ແລະເປັນຄວາມຫວາດກົວແກ່ສາມໂລກ.”

Verse 5

स ज्ञात्वा जनकं ध्वस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना । तपस्तेपे ततस्तीव्रं गोकर्णं प्राप्य पर्वतम्

ເມື່ອເຂົາຮູ້ວ່າ ບິດາຂອງຕົນຖືກ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ທຳລາຍແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງໄປຮອດພູ ໂກກັນນະ ແລະປະຕິບັດຕະປະສະຢາອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຫນັກໜ່ວງ.

Verse 6

यावद्वर्षसहस्रांतं शीर्णपर्णा शनः स्थितः । ध्यायमानो महादेवं कायेन मनसा गिरा

ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ ເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຮ່າງກາຍຄ່ອຍໆຊູບຊອມລົງ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວະ ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ.

Verse 7

वरुपूजोपहारैश्च नैवेद्यैर्विविधैस्ततः । ततो वर्षसहस्रांते स दैत्यो दुःखसंयुतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ອາຫານຕ່າງໆ, ເມື່ອຄົບໜຶ່ງພັນປີ, ໄດຕຍະ ຜູ້ນັ້ນຍັງຄົງຈົມຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານ.

Verse 8

ज्ञात्वा रुद्रमसंतुष्टं ततो रौद्रं तपोऽकरोत् । विनिष्कृत्त्यात्ममांसानि जुहोतिस्म हुताशने

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະຣຸດຣະ ຍັງບໍ່ພໍໃຈ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ບຳເພັນຕົບະອັນໜ້າຢ້ານກົວ: ໂດຍການຕັດຊີ້ນຂອງຕົນເອງ ແລະ ຖວາຍລົງໃນໄຟບູຊາ.

Verse 9

ततस्तुष्टो महादेवो वृषारूढ उमापतिः । सर्वैरेव गणैः सार्धं तस्य संदर्शनं ययौ

ຈາກນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ, ຜູ້ຂີ່ງົວ, ເຈົ້າແຫ່ງພຣະນາງອຸມາ, ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ, ໄດ້ໄປປະທານການເຂົ້າເຝົ້າແກ່ລາວ ພ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າຄະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 10

तत्र प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन नादयन् । दिशः सर्वा महादेवो हर्ष गद्गदया गिरा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ສຽງດັງກ້ອງກັງວານໄປທົ່ວທຸກທິດ, ສຽງຂອງພຣະອົງສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 11

भोभोस्तारक तुष्टोऽस्मि साहसं मेदृशं कुरु । प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं येन ते प्रददाम्यहम्

“ໂອ ຕາຣະກະ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ຈົ່ງບອກຄຳຂໍອັນກ້າຫານທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ. ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ, ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 12

तारक उवाच । अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

ຕາຣະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຖືກເທວະທັງປວງພິຊິດໄດ້; ໃນສົງຄາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ແພ້ ນອກເສຍແຕ່ຕໍ່ພຣະອົງ. ຂໍພຣະອົງປະທານເຊັ່ນນັ້ນ»។

Verse 13

भगवानुवाच । मत्प्रसादादसंदिग्धं सर्वमेतद्भविष्यति । त्वया यत्प्रार्थितं दैत्य त्वमेको बलवानिह

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ທຸກຢ່າງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ໄດຕະ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຂໍ ຈະໄດ້ຮັບ; ໃນທີ່ນີ້ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ»។

Verse 14

एवमुक्त्वा महादेवः स्वमेव भवनं गतः । तारकश्चापि संहृष्टस्तथैवनिज मन्दिरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ ກໍໄດ້ກັບໄປຍັງພຣະວິຫານພຳນັກຂອງພຣະອົງເອງ. ຕາຣະກະກໍຊື່ນບານ ແລະກັບໄປຍັງວັງ-ມະນະດິຣຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ.

Verse 15

ततो दानवसैन्येन महता परिवारितः । गतः शक्रपुरीं योद्धुं विख्याताममरावतीम्

ຕໍ່ມາ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍກອງທັບດານະວະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເຂົາໄດ້ເຄື່ອນທັບໄປເພື່ອຮົບກັບນະຄອນຂອງຊັກຣະ—ອະມະຣາວະຕີ ອັນໂດ່ງດັງໃນທົ່ວໂລກ.

Verse 16

अथाभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह । यावद्वर्षसहस्रांते मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ແລ້ວກໍເກີດສົງຄາມໃຫຍ່ ລະຫວ່າງເທວະທັງປວງ ແລະ ດານະວະ. ມັນດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຄົບພັນປີ ນຳຄວາມຕາຍມາຫຼາຍ, ແລ້ວຈຶ່ງຖອນທັບກັບຄືນ.

Verse 17

तत्राभवत्क्षयो नित्यं देवानां रणमूर्धनि । विजयो दानवानां च प्रसादाच्छूलपा णिनः

ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ຫນ້າສົງຄາມແທ້ໆ ພວກເທວະຕາປະສົບຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະໄຊຊະນະໄດ້ເປັນຂອງພວກດານະວະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ.

Verse 18

ततश्चक्रुरुपायांस्ते विजयाय दिवौकसः । वर्माणि सुविचित्राणि यन्त्राणि परिखास्तथा

ແລ້ວພວກຜູ້ຢູ່ສະຫວັນກໍໄດ້ຄິດຄົ້ນອຸບາຍເພື່ອໄຊຊະນະ: ເກາະປ້ອງກັນທີ່ປະດັບວິຈິດງາມ, ເຄື່ອງກົນສົງຄາມ, ແລະຄູປ້ອງກັນດ້ວຍ.

Verse 19

अन्यान्यपि शरीरस्य रक्षणार्थं प्रयत्नतः । तथैव योधमुख्यानां विशेषाद्द्विजसत्तमाः

ແລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຫນັກ ພວກເຂົາຍັງຈັດຕຽມການປ້ອງກັນອື່ນໆເພື່ອຮ່າງກາຍ ໂດຍສະເພາະສໍາລັບນາຍທະຫານຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 20

ससृजुस्ते सुराधीशा दानवेभ्यो दिवानिशम्

ບັນດາຈອມເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ປ່ອຍກໍາລັງແລະອາວຸດໃສ່ພວກດານະວະ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 21

मुद्गरा भिंडिपालाश्च शतघ्न्योऽथ वरेषवः । प्रासाः कुन्ताश्च भल्लाश्च तस्मिन्काले विनिर्मिताः । विशेषाहवसंबन्धव्यूहानां प्रक्रियाश्च याः

ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນມາທັງຄ້ອນຫນັກ, ບິນດິປາລາ, ສະຕະຄນີ, ແລະລູກສອນອັນປະເສີດ; ພ້ອມທັງຫອກປາສາ, ຫອກຄຸນຕາ, ແລະດາດບັລລາ; ອີກທັງຂັ້ນຕອນພິເສດໃນການຈັດຂະບວນທັບ ໃຫ້ເໝາະກັບຮູບແບບການຮົບແຕ່ລະຢ່າງ.

Verse 22

तथान्यानि विचित्राणि कूटयुद्धान्यनेकशः । भीषिकाः कुहकाश्चैव शक्रजालानि कृत्स्नशः

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ກົນລະຍຸດສົງຄາມອັນພິສົດຫຼາຍປະການ ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນຫຼາຍເທື່ອ—ເຄື່ອງກົນນ່າຢ້ານ, ອຸບາຍຫລອກລວງ, ແລະ ຕາຂ່າຍມາຍາດຸດດັ່ງພຣະອິນທຣາ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 23

न च ते विजयं प्रापुस्तथापि द्विजसत्तमाः । दानवेभ्यो महायुद्धे प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ແຕ່ກໍຫາກວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະເລີຍ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ; ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກດານະວະຕີຖອຍຈົນແຕກພັງດ້ວຍການຟາດຟັນ.

Verse 24

अथ प्राह सहस्राक्षो भयत्रस्तो बृहस्पतिम् । दिनेदिने वयं दैत्यैर्विजयामो द्विजोत्तम

ແລ້ວພຣະສະຫັດສະຣາກສະ (ພຣະອິນທຣາ) ຜູ້ສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະບຣິຫັດສະປະຕິວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ພວກເຮົາຖືກດານະວະຄອບງຳ.”

Verse 25

यथायथा रणार्थाय सदुपायान्करोम्यहम् । तथातथा पराभूतिर्जायते मे महाहवे

“ຂ້າພະເຈົ້າຈັດທຳອຸບາຍອັນດີເພື່ອການຮົບ ຢ່າງໃດກໍຕາມ; ແຕ່ໃນມະຫາສົງຄາມນັ້ນ ຄວາມພ່າຍແພ້ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.”

Verse 26

तदुपायं सुराचार्य स्वबुद्ध्या त्वं प्रचिन्तय । येन मे स्याज्जयो युद्धे तव कीर्तिरनिन्दिता ०

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອາຈານແຫ່ງເທວະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາຂອງທ່ານເອງ ເຖິງອຸບາຍນັ້ນ ທີ່ຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄຊໃນສົງຄາມ—ແລະໃຫ້ກຽດຊື່ຂອງທ່ານບໍ່ຖືກຕິຕຽນ.”

Verse 27

सूत उवाच । ततो बृहस्पतिः प्राह चिरं ध्यात्वा शचीपतिम् । प्रहृष्टवदनो ज्ञात्वा जयोपायं महाहवे

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອິນທຣະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງຊະຈີ ຢ່າງຍາວນານ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວ ໂດຍໃບໜ້າສົດໃສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເມື່ອຮູ້ວິທີແຫ່ງໄຊຊະນະໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 28

मया शक्र परिज्ञातः स उपायो महाहवे । जीयन्ते शत्रवो येन लीलयैवापि भूरिशः

«ໂອ ຊັກຣະ (Śakra) ເອີຍ, ຂ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວເຖິງວິທີນັ້ນໃນສົງຄາມໃຫຍ່; ໂດຍວິທີນັ້ນ ສັດຕູຈະຖືກພິຊິດ—ແມ່ນແຕ່ຢ່າງງ່າຍດາຍດັ່ງຫຼິ້ນ—ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີລິດທານ!»

Verse 29

यदाभीष्टं वरं तेन प्रार्थितस्त्रिपुरांतकः । तदैवं वचनं प्राह प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

ເມື່ອຜູ້ນັ້ນໄດ້ທູນຂໍພອນອັນປາຖະໜາຈາກ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ), ໃນຂະນະນັ້ນ—ໂດຍກົ້ມກາບຊໍ້າໆ—ລາວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 30

अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

«ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໂດຍເທວະທັງປວງ. ຂໍພຣະອົງຈັດໃຫ້ໃນສົງຄາມ ຂ້າຈະເປັນເຊັ່ນນີ້ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອບໍ່ມີພຣະອົງຢູ່ຄຽງຂ້າໂດຍກົງ»

Verse 31

न तं स्वयं महादेवः स्वशिष्यं सूदयिष्यति । विषवृक्षमपि स्थाप्य कश्छिनत्ति पुनः स्वयम्

«ພຣະມະຫາເທວະ ຈະບໍ່ຂ້າຜູ້ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ເພາະເຂົາເປັນສິດຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອປູກແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ພິດແລ້ວ, ຜູ້ໃດຈະຕັດມັນດ້ວຍມືຕົນເອງອີກ?»

Verse 32

यो वै पिता स पुत्रः स्याच्छ्रुतिवाक्यमिदं स्मृतम् । तस्माज्जनयतु क्षिप्रं हरस्तन्नाशकृत्सुतम्

ເປັນຖ້ອຍຄໍາໃນສຣຸຕິທີ່ຈື່ຈໍາກັນວ່າ: “ຜູ້ເປັນພໍ່ ຈະກາຍເປັນລູກ.” ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣະ ຮີບເກີດບຸດຜູ້ຈະນໍາຄວາມພິນາດມາແກ່ພຣະອົງ.

Verse 33

येन सेनाधिपत्ये तं विनियोज्य महाहवम् । कुर्मो दैत्यैः समं शस्त्रैः प्राप्नुयाम ततो जयम्

ໂດຍແຕ່ງຕັ້ງລາວເປັນແມ່ທັບ ແລະນໍາເຂົ້າສູ່ສົງຄາມໃຫຍ່, ພວກເຮົາຈະປະຈັນໜ້າກັບດານະວະດ້ວຍອາວຸດເທົ່າທຽມ—ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸໄຊຊະນະ.

Verse 34

एष एव उपायोऽत्र मया ते परिकीर्तितः । विजयाय सहस्राक्ष नान्योऽस्ति भुवनत्रये

ນີ້ແຫຼະແມ່ນອຸບາຍດຽວທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ ເພື່ອໄຊຊະນະ, ໂອ ອິນທຣະຜູ້ມີພັນຕາ; ໃນສາມໂລກບໍ່ມີທາງອື່ນເລີຍ.

Verse 35

ततो देवगणैः सर्वैः समेतः पाकशासनः । तमर्थं प्रोक्तवाञ्छंभुं विनयावनतः स्थितः

ຕໍ່ມາ ອິນທຣະຜູ້ປະຫານປາກະ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະສັມພູ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກົ້ມສະຫວັດດີ ກ່າວເລື່ອງຈຸດປະສົງຂອງຕົນ.

Verse 36

सुतस्य जननार्थाय कुरु यत्नं वृषध्वज । येन सेनाधिपत्ये तं योजयामि दिवौकसाम्

“ໂອ ພຣະຜູ້ຊູທຸງງົວ (ວຣິສະທະວະຈະ), ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພາກພຽນເພື່ອໃຫ້ກໍາເນີດບຸດ, ເພື່ອຂ້າຈະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງລາວເປັນແມ່ທັບແຫ່ງຫມູ່ເທວະ.”

Verse 37

प्राप्नोम्यहं च संग्रामे विजयं त्वत्प्रसादतः । निहत्य दानवान्सर्वांस्तारकेण समन्वितान्

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຊະນະໃນສົງຄາມ ຫຼັງຈາກປະຫານດານະວະທັງປວງ ຜູ້ຮ່ວມພັນທະກັບຕາຣະກະ.

Verse 38

नान्यथा विजयो मे स्यात्संग्रामे दानवैः सह । इति मां प्राह देवेज्यो ज्ञात्वा सम्यङ्महामतिः

ຖ້າບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມີຊະນະໃນສົງຄາມກັບດານະວະ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ເທວະເອຊະ (ພຣິຫັດສະປະຕິ) ຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ຜູ້ເຂົ້າໃຈສະພາບການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 39

अथोवाच विहस्योच्चैः शंकरस्त्रिदशेश्वरम् । करिष्यामि वचः क्षिप्रं तव शक्र न संशयः

ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ ຫົວເຮາະດັງໆ ໄດ້ກ່າວກັບຈອມເທວະແຫ່ງສາມສິບວ່າ: “ໂອ ສັກຣະ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດຄຳຂໍຂອງເຈົ້າໂດຍໄວ.”

Verse 40

पुत्रमुत्पादयिष्यामि सर्वदैत्यविनाशकम् । यं त्वं सेनापतिं कृत्वा जयं प्राप्स्यसि सर्वदा

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ທຳລາຍໄດຕະທັງປວງ. ເຈົ້າໃຫ້ລາວເປັນແມ່ທັບ ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຊະນະຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 41

एवमुक्त्वा महादेवो गत्वा कैलास पर्वतम् । गौर्या समं ततश्चक्रे कामधर्मं यथोचितम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ໄປຍັງພູໄກລາສ. ແລ້ວພຣະອົງພ້ອມກັບນາງເກົາຣີ ໄດ້ປະກອບພິທີແຫ່ງຄວາມຮັກ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 42

हावैर्भावैः समोपेतं हास्यैरन्यैस्तदात्मिकैः । यावद्वर्षसहस्रांतं दिव्यं चैव निमेषवत्

ດ້ວຍທ່າທາງຫຼິ້ນໆ ແລະອາລົມອ່ອນໂຍນ ພ້ອມດ້ວຍສຽງຫົວເຮາະ ແລະອາການອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ ເວລາທິບພະອັນຍາວຈົນຄົບພັນປີ ກໍຜ່ານໄປດັ່ງພຽງພິບຕາດຽວ।

Verse 43

अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः । चक्रुर्मंत्रं तदर्थं हि तारकेण प्रपीडिताः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ໃຈຫວາດຫວັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຈຶ່ງຮ່ວມກັນຄິດຄົ້ນມົນຕຣາເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຖືກຕາຣະກະກົດຂີ່ບີບຄັ້ນ।

Verse 44

सहस्रं वत्सराणां तु रतासक्तस्य शूलिनः । अतिक्रांतं न देवानां तेन कृत्यं विनिर्मितम्

ສຳລັບພັນປີ ພຣະຊູລິນ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຫຼົງໃນການຮ່ວມຮັກ ຍັງຄົງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ; ແລະຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ເທວະທັງປວງບໍ່ອາດສ້າງໃຫ້ສຳເລັດກິດທີ່ພຶງພາພຣະອົງໄດ້।

Verse 45

तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः । संतिष्ठते समं गौर्या कैलासे विजने स्थितः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ປະທັບຢູ່ພ້ອມພຣະເທວີໂກຣີ ໃນເຂົາໄກລາສ ອັນສະງົບວິເວກ।

Verse 46

ततस्तत्रैव संजग्मुः सर्वे देवाः सवासवाः । उद्वहन्तः परामार्तिं तारकारिसमुद्भवाम्

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນເອງ ເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍວາສະວະ (ອິນທຣະ)—ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ແບກຫາບຄວາມທຸກໃຫຍ່ ອັນເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກຕາຣະກາຣິ (ສະກັນດະ ຜູ້ປາບຕາຣະກະ)។

Verse 47

अथ कैलासमासाद्य यावद्यांति भवांतिकम् । निषिद्धा नंदिना तावन्न गंतव्यमतः परम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຖິງເຂົາໄກລາສ ແລະເດີນໄປຈົນໃກ້ພຣະພະວະ (ພຣະຊິວະ) ນັນດິນໄດ້ຫ້າມວ່າ: «ຢ່າໄປເກີນຈຸດນີ້»।

Verse 48

रहस्ये भगवान्सार्धं पार्वत्या समवस्थितः । अस्माकमपि नो गम्यं तस्मात्तावन्न गम्यताम्

«ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບຢູ່ໃນຄວາມລັບ ພ້ອມກັບພຣະປາຣະວະຕີ; ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາກໍບໍ່ອານຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຢ່າໄປຕໍ່»।

Verse 49

ततस्तैर्विबुधैः सर्वैः प्रेषितस्तत्र चानिलः । किं करोति महादेवः शीघ्रं विज्ञायतामिति

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ສົ່ງອະນິລ (ພຣະວາຍຸ) ໄປທີ່ນັ້ນ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ໄວວ່າ ພຣະມະຫາເທວະກຳລັງເຮັດຫຍັງ»។

Verse 50

अथ वायुर्गतस्तत्र यत्रास्ते भगवाञ्छिवः । गौर्या सह रतासक्त आनन्दं परमं गतः

ຕໍ່ມາ ພຣະວາຍຸໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພຣະຊິວະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບຢູ່; ພ້ອມກັບພຣະໂກຣີ ພຣະອົງຫມົດໃຈໃນການຮ່ວມສະຫມັກ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມປິຕິສູງສຸດ।

Verse 51

अथ प्रचलिते शुक्रे स्थानादप्राप्तयोनिके । देवेन वीक्षितो वायुर्नातिदूरे व्यवस्थितः

ແລະເມື່ອນ້ຳເຊື້ອໄດ້ເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວ—ຍັງບໍ່ທັນເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ກຳນົດ ຫຼືຄັນມານ—ພຣະວາຍຸຜູ້ຢືນຢູ່ບໍ່ໄກ ຖືກພຣະເທວະທອດເຫັນ।

Verse 52

ततो व्रीडा समोपेतस्तत्क्षणादेव चोत्थितः । भावासक्तां प्रियां त्यक्त्वा मा मोत्तिष्ठेतिवादिनीम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມອາຍອ່ອນນ້ອມ ລາວລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ ປະລະນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ్ທີ່ຈົ່ງຈອງໃນຄວາມຮັກ ຜູ້ກ່າວວ່າ «ຢ່າລຸກເດີ»।

Verse 53

अब्रवीदथ तं वायुं विनयावनतं स्थितम् । किमर्थं त्वमिहायातः कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम्

ແລ້ວລາວໄດ້ກ່າວກັບພະວາຍຸ ຜູ້ຍືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນ້ອມນຳ ກົ້ມສະຫຼຸບຢ່າງສຸພາບວ່າ: «ເຈົ້າມານີ້ເພື່ອຫຍັງ? ພວກເທວະດາໃນສະຫວັນສຸກດີບໍ?»

Verse 54

वायुरुवाच । एते शक्रादयो देवा नंदिना विनिवारिताः । तारकेण हतोत्साहास्तिष्ठंति गिरिरोधसि

ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ເທວະດາເຫຼົ່ານີ້—ພະອິນທຣາແລະອື່ນໆ—ຖືກນັນດິນຫ້າມໄວ້ໃຫ້ຖອນກັບ. ດ້ວຍຕາຣະກະເຮັດໃຫ້ກໍາລັງໃຈແຕກສະລາຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງຢຸດຢູ່ທີ່ຊາຍພູ»

Verse 55

तस्मादेतान्समाभाष्य समाश्वास्य च सादरम् । प्रेषयस्व द्रुतं तत्र यत्र ते दानवाः स्थिताः

«ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປກ່າວກັບພວກເຂົາ ປອບໃຈດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສົ່ງເຂົາໄປໂດຍໄວ ໄປຫາບ່ອນທີ່ພວກດານະວະສະຖິດຢູ່»

Verse 56

अथ तानाह्वयामाम तत्क्षणात्त्रिपुरांतकः । संप्राह चविषण्णास्यः कृतांजलिपुटान्स्थितान्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທຣິປຸຣານຕະກະ ໄດ້ເອີ້ນພວກເຂົາເຂົ້າມາໃນທັນທີ ແລະໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ໃບໜ້າເສົ້າໝອງດ້ວຍທຸກໃຈ।

Verse 57

श्रीभगवानुवाच । युष्मत्कृते समारंभः पुत्रार्थं यो मया कृतः । स्वस्थानाच्चलिते शुक्रे कृतो मोघोद्य वायुना

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ເພື່ອພວກເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ເລີ່ມການພະຍາຍາມນີ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດບຸດ. ແຕ່ມື້ນີ້ ເມື່ອເຊື້ອຖືກວາຍຸພັດໃຫ້ເຄື່ອນອອກຈາກທີ່ອັນຄວນ ການນັ້ນກໍເປັນໄຮ້ຜົນ»។

Verse 58

एतद्वीर्यं मया धैर्यात्स्तंभितं लिंगमध्यगम् । अमोघं तिष्ठते सर्वं क्व दधामि निवेद्यताम्

«ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ຂ້າໄດ້ກັ້ນພະລັງອັນແຮງນີ້ ແລະຮັກສາໄວ້ໃນກາງລິງຄະ. ມັນຍັງຄົງບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າທັງໝົດ—ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ວ່າຄວນວາງໄວ້ທີ່ໃດ?»

Verse 59

येन संजायते पुत्रो दानवांतकरः परः । सेनानाथश्च युष्माकं दुर्द्धरः समरे परैः

«ຈາກພະລັງນັ້ນ ຈະເກີດບຸດຜູ້ສູງສຸດ ເປັນຜູ້ທຳລາຍດານະວະ; ທ່ານຈະເປັນແມ່ທັບໃຫຍ່ຂອງພວກເຈົ້າ ແລະຍາກທີ່ສັດຕູຈະຕ້ານທານໃນສົງຄາມ»។

Verse 60

एतत्कल्पाग्निसंकाशं धर्तुं शक्नोति नापरः । विना वैश्वानरं तस्माद्दधात्वेष सनातनम्

«ພະລັງນີ້ດຸດດັ່ງໄຟສິ້ນກັລປະ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຈະຮັບໄວ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ໄວສະວານະຣະ (ອັກນິ) ຮັບແລະຖືຄອງພະລັງອັນນິລັນດອນນີ້»។

Verse 61

येन तत्र प्रमुञ्चामि सुताय विजयाय च । एतद्वीर्यं महातीव्रं द्वादशार्कसमप्रभम्

«ເພື່ອໃຫ້ຂ້າປ່ອຍມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອການເກີດຂອງບຸດນັ້ນ ແລະເພື່ອໄຊຊະນະ: ພະລັງນີ້ແຮງກ້າຢ່າງຍິ່ງ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ»។

Verse 62

अथ प्राहुः सुराः सर्वे वह्निं संश्लाघ्य सादराः । त्वं धारयाग्ने वक्त्रांते वीर्यमेतद्भवोद्भवम्

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ຍ້ອງຍໍພຣະອັກນີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ໄຟອັກນີ ຈົ່ງຮັກສາພະລັງນີ້—ເກີດຈາກພະພະວະ (ພຣະສິວະ)—ໄວ້ໃນປາກຂອງເຈົ້າ»។

Verse 63

ततः प्रसारयामास स्ववक्त्रं पावको द्रुतम् । कुर्वञ्छक्रसमादेशमविकल्पेन चेतसा

ຕໍ່ມາ ພາວະກະ (ອັກນີ) ໄດ້ເປີດປາກຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອປະຕິບັດພຣະບັນຊາຂອງອິນທຣະ ດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງບໍ່ລັງເລ.

Verse 64

शंकरोऽप्यक्षिपत्तत्र कामबाणप्रपीडितः । गौरीं भगवतीं ध्यायन्नानन्दं परमं गतः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະທຳໃຫ້ທຸກທົນ ກໍໄດ້ຂວ້າງມັນອອກໄປ; ແລະເມື່ອພິຈາລະນາພຣະນາງເກົາຣີຜູ້ເປັນພຣະເທວີ ພຣະອົງກໍເຖິງຄວາມປິຕິສຸດສູງສຸດ.

Verse 65

पावकोऽपि भृशं तेन कल्पाग्निसदृशेन च । दह्यमानोऽक्षिपद्भूमौ शरस्तंबे सुविस्तरे

ແມ່ນແຕ່ ໄຟອັກນີກໍຖືກເຜົາໄໝ້ຢ່າງຮຸນແຮງໂດຍໄຟນັ້ນ—ດຸດດັ່ງໄຟກັນດານໃນທ້າຍກັລປະ—ຈຶ່ງປ່ອຍມັນລົງສູ່ພື້ນດິນ ໃນພົງອ້ອຍຫຼືກົກອ້ອຍອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 66

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता भ्रममाणा इतस्ततः । भार्यास्तत्र मुनीनां ताः षण्णां षट्कृत्तिकाः शुभाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງທັງຫົກໄດ້ມາຮອດ ເດີນພະເລີນໄປມາທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ—ແມ່ນ ກຣິດຕິກາທັງຫົກຜູ້ເປັນມງຄົດ (ສັດກຣິດຕິກາ) ພັນລະຍາຂອງມຸນີທັງຫົກ.

Verse 67

तासां निदेशयामास स्वयमेव शतक्रतुः । एतद्बीजं त्रिनेत्रस्य परिपाल्यं प्रयत्नतः

ແລ້ວ ສະຕະກຣະຕຸ (ພຣະອິນທຣາ) ໄດ້ຊີ້ນໍາພວກນາງດ້ວຍຕົນເອງວ່າ: «ເມັດພັນນີ້ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ ຈົ່ງຮັກສາໃຫ້ດີດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມສູງສຸດ»។

Verse 68

अत्र संपत्स्यते पुत्रो द्वादशार्कसमप्रभः । भवतीनामपि प्रायः पुत्रत्वं संप्रयास्यति

«ຢູ່ບ່ອນນີ້ ບຸດຊາຍຈະເກີດຂຶ້ນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງ; ແລະສໍາລັບພວກເຈົ້າດ້ວຍ ໂດຍວິເສດ ຄວາມເປັນແມ່ຈະປາກົດ»។