Adhyaya 53

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवोज्जयनीपीठमस्ति कामप्रदं नृणाम् । प्रभूताश्चर्यसंयुक्तं बहुसिद्धनिषेवितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມີພີຖະອັນສັກສິດແຫ່ງອຸຈໄຊນີ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາແກ່ມະນຸດ; ເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ ແລະມີສິດທະຜູ້ສໍາເລັດຫຼາຍອົງມານະມັດສະການຢູ່ເນືອງນິດ।

Verse 2

यस्य मध्यगतो नित्यं स्वयमेव महेश्वरः । महाकालस्वरूपेण स तिष्ठति द्विजोत्तमाः

ໃນກາງຂອງມັນ ພຣະມະເຫສະວະຣະເອງ ປະທັບຢູ່ເປັນນິດ; ໃນຮູບແຫ່ງມະຫາກາລ ພຣະອົງສະຖິດສະຖາປະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ।

Verse 3

वैशाख्यां यो नरस्तत्र कृत्वा श्राद्धं समाहितः । ततः पश्यति देवेशं महाकाल इति स्मृतम् । पूजयेद्दक्षिणां मूर्तिं समाश्रित्य द्विजोत्तमाः

ຜູ້ໃດໃນເດືອນໄວສາຂະ ກະທຳພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ—ຕໍ່ມາຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ຖືກຮຽກວ່າ “ມະຫາກາລາ”. ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ, ຈົ່ງບູຊາຮູບທີ່ຫັນໄປທາງໃຕ້ ໂດຍອາໄສເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 4

दश पूर्वान्दशातीतानात्मानं च द्विजोत्तमाः । पुरुषान्स समुद्धृत्य शिवलोके महीयते

ຜູ້ນັ້ນຈະຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍເຫຼືອສິບຊົນຊາດກ່ອນ ແລະສິບຊົນຊາດຫຼັງ ພ້ອມທັງຕົນເອງ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ, ແລະຈະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 5

यो यं काममभिध्याय तत्र पीठं प्रपूजयेत् । संपूज्य योगिनीवृंदं कन्यकावृन्दमेव च

ຜູ້ໃດຄິດຄຳນຶງປາດຖະໜາໃດໜຶ່ງ ແລ້ວບູຊາປີຖະນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແກ່ຫມູ່ໂຢກິນີ ພ້ອມທັງຫມູ່ກັນຍາທັງຫຼາຍ—

Verse 6

स तत्कृत्स्नमवाप्नोति यदपि स्यात्सुदुर्लभम् । तत्र वैशाखमासस्य पौर्णमास्यां समाहितः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ໂດຍສະເພາະໃນວັນເພັງເດືອນໄວສາຂະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໃຈສະຫງົບແລະຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 7

श्रद्धायुक्तो नरो यो वा उपवासपरः शुचिः । करोति जागरं तस्य पुरतः श्रद्धयान्वितः । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບດ້ວຍສັດທາ ບໍລິສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົດອາຫານ, ຜູ້ນັ້ນຖ້າເຮັດການຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນຕໍ່ໜ້າພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ, ຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ປາສະຈາກຊະລາແລະມໍລະນະ.

Verse 8

किं व्रतैः किं वृथा दानैः किं जपैर्नियमेन वा । महाकालस्य ते सर्वे कलां नार्हंति षोडशीम्

ວັດຖຸປະຕິຍານ (ວຣະຕະ) ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ທານທີ່ໃຫ້ໂດຍເປົ່າປະໂຫຍດມີອັນໃດ? ການສວດຈັບ ແລະ ນິຍະມະຈະມີອັນໃດ? ທັງໝົດນັ້ນຮວມກັນ ກໍບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງພຣະມະຫາກາລະ (ພຣະກະຣຸນາແລະບຸນ) ເລີຍ.

Verse 9

सूत उवाच । तत्रैवास्ति महाभागा भ्रूणगर्तेति विश्रुता । गर्ता सुविपुलाकारा सर्वपातकनाशिनी

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ມີຕີຣະຖະອັນມີມົງຄຸນຍິ່ງ ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ພຣູນະ-ກັຣຕາ’. ມັນເປັນຫຼຸມອັນກວ້າງໃຫຍ່ ທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 10

ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः सौदासो यत्र पार्थिवः । स्त्रीहत्यया विनिर्मुक्तः सुषेणो वसुधाधिपः

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ກະສັດ ສາວດາສະ ໄດ້ພົ້ນຈາກບາບການຂ້າພຣາຫມັນ; ແລະ ກະສັດ ສຸເສນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ກໍພົ້ນຈາກບາບການຂ້າຍິງເຊັ່ນກັນ.

Verse 11

ऋषय ऊचुः । ब्रह्महत्या कथं तस्य सौदासस्य महीपतेः । ब्रह्मण्यस्यापि संजाता तदस्माकं प्रकीर्तय

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ບາບການຂ້າພຣາຫມັນ ເກີດຂຶ້ນແກ່ກະສັດ ສາວດາສະ ຜູ້ເປັນຈອມກະສັດນັ້ນ ໄດ້ແນວໃດ—ແມ່ນແຕ່ທ່ານເປັນຜູ້ເຄົາລົບພຣາຫມັນ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.”

Verse 12

श्रूयते स महीपालो ब्राह्मणानां हिते रतः । कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्मघ्नः सोऽभवत्कथम्

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ກະສັດອົງນັ້ນ ມຸ່ງຫມັ້ນໃນການເຮັດປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ. ແລ້ວທ່ານຈຶ່ງເປັນ ‘ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ’ ໄດ້ແນວໃດ—ໂດຍການກະທຳ, ໂດຍຈິດໃຈ, ຫຼືໂດຍວາຈາ?

Verse 13

विमुक्तश्च कथं भूयो भ्रूणगर्तामुपाश्रितः । सापि गर्ता कथं जाता सर्वं नो वद विस्तरात्

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໄປພຶ່ງພາ ‘ພຣູນ-ກັຣຕາ’ (ຫຼຸມທີ່ກ່ຽວກັບການຂ້າຕົວອ່ອນ) ອີກໄດ້ແນວໃດ? ແລະຫຼຸມນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທຸກຢ່າງໂດຍລະອຽດແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 14

सूत उवाच । यदा लिंगस्य पातोऽभूद्देवदेवस्य शूलिनः । तदा स लज्जयाविष्टो लिंगाभावाद्द्विजोत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອລິງຄະຂອງພຣະສູລິນ—ເທວະເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຕົກລົງ ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກດວິຊະ, ພຣະອົງຖືກຄວາມອາຍປົກຄຸມ ເນື່ອງຈາກການຂາດລິງຄະ.”

Verse 15

कृत्वाऽतिविपुलां गर्तां प्रविवेश ततः परम् । न कस्यचित्तदात्मानं दर्शयामास शूलधृक्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຖືຕຣິສູລະໄດ້ຂຸດຫຼຸມໃຫຍ່ຫຼາຍຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລ້ວເຂົ້າໄປຢູ່ໃນນັ້ນ; ຈາກນັ້ນມາ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະກົດພຣະອົງໃຫ້ໃຜເຫັນອີກເລີຍ.

Verse 16

एवं सा तत्र संजाता गर्ता ब्राह्मणसत्तमाः । यथा तस्यां विपाप्माभूत्सौ दासस्तद्वदाम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼຸມນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເລົ່າວ່າ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ສາວດາສະ ໄດ້ພົ້ນຈາກບາບແນວໃດ.

Verse 17

आसीन्मित्रसहोनाम राजा परमधार्मिकः । सौदासस्तत्सुतः साक्षात्सूर्यवंशसमुद्भवः

ມີກະສັດຜູ້ຊອບທຳຢ່າງຍິ່ງ ຊື່ວ່າ ມິຕຣະສະຫະ. ສາວດາສະ ເປັນພຣະຣາຊະບຸດຂອງພຣະອົງ ເກີດມາໂດຍກົງໃນວົງສາພຣະອາທິດ (ສູຣະຍະວົງ).

Verse 18

तेनेष्टं विपुलैर्यज्ञैः सुवर्णवरदक्षिणैः । असंख्यातानि दानानि प्रदत्तानि महात्मना

ພະຣາຊາຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ປະກອບຍັດຍາຫຼາຍຢ່າງອຸດົມ ພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາເປັນຄໍາທອງອັນປະເສີດ ແລະໄດ້ໃຫ້ທານນັບບໍ່ຖ້ວນ។

Verse 19

कस्यचित्त्वथ कालस्य सत्रे द्वादशवार्षिके । वर्तमाने यथान्यायं विधिदृष्टेन कर्मणा

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອສັດຕຣະຍັດຍາສິບສອງປີກໍາລັງດໍາເນີນໄປຕາມປະເພນີອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍປະກອບພິທີຕາມກົດລະບຽບທີ່ກໍານົດໄວ້,

Verse 20

क्रूराक्षः क्रूरबुद्धिश्च राक्षसौ बलवत्तरौ । यज्ञविघ्नाय संप्राप्तौ संप्राप्ते रजनीमुखे

ເມື່ອຕົກຄ່ໍາມາຮອດ ຣາກສະສອງຕົວຜູ້ມີພະລັງຫນັກໜ່ວງ—ຄຣູຣາກສະ ແລະ ຄຣູຣະບຸດທິ—ໄດ້ມາຮອດ ເພື່ອຂັດຂວາງຍັດຍາ.

Verse 21

राक्षसैर्बहुभिः सार्धं तथान्यैर्भूतसंज्ञितैः । पिशाचैश्च दुराधर्षैर्यज्ञविध्वंसतत्परैः

ພວກນັ້ນມາພ້ອມກັບຣາກສະຫຼາຍຕົວ ແລະອີກຫຼາຍສັດທີ່ເອີ້ນວ່າ ພູຕະ; ຍັງມີປິສາຈະອັນດຸຮ້າຍ ຍາກຈະຕໍ່ຕ້ານ ທັງໝົດມຸ່ງໝັ້ນຈະທໍາລາຍຍັດຍາ.

Verse 22

अथ ते राक्षसाः सर्वे किंचिच्छिद्रमवेक्ष्य च । विविशुर्यज्ञवाटं तं प्रसर्पन्तः समंततः

ແລ້ວຣາກສະທັງໝົດນັ້ນ ເຫັນຊ່ອງນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນລານຍັດຍານັ້ນ ໂດຍຄືບຄານເຂົ້າມາຈາກທຸກດ້ານ.

Verse 23

निघ्नन्तो ब्राह्मणश्रेष्ठान्भक्षयन्तो हवींषि च । तथा यानि विचित्राणि यज्ञार्थे कल्पितानि च

ພວກມັນໄດ້ຟັນຂ້າພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະກິນຮະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ພ້ອມທັງເຄື່ອງຖວາຍຫຼາກຫຼາຍທີ່ຈັດໄວ້ເພື່ອພິທີຍັດຍະນາ।

Verse 24

एतस्मिन्नंतरे तत्र हाहाकारो महानभूत् । भक्ष्यमाणेषु विप्रेषु राक्षसैर्बलवत्तरैः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນໃຫຍ່ ເມື່ອຣາກສະສະຜູ້ແຂງກ້າເລີ່ມກິນພຣາຫມັນລະສີ।

Verse 25

ततो मैत्रसहिः क्रुद्धस्त्यक्त्वा दीक्षाव्रतं नृपः । आदाय सशरं चापं ध्वंसयामास वीक्ष्य तान्

ແລ້ວກະສັດໄມຕຣະສະຫິ ໂກດແຄ້ນ ລະທິ້ງວຣະຕະແຫ່ງດີກຊາ ແລະຈັບຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ ເມື່ອເຫັນເຫດນັ້ນກໍເລີ່ມທຳລາຍພວກມັນ।

Verse 26

कृतरक्षो वसिष्ठेन स्वयमेव पुरोधसा । क्रूराक्षं सूदयामास राक्षसैर्बहुभिः सह

ເມື່ອໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຕາມພິທີຈາກວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນປຸໂຣຫິດຂອງພຣະອົງເອງ ກະສັດກໍສັງຫານຄຣູຣາກສະ ພ້ອມດ້ວຍຣາກສະສະອີກຫຼາຍຕົນ।

Verse 27

क्रूरबुद्धिरथो वीक्ष्य हतं श्रेष्ठं सहोदरम् । तं च पार्थिवशार्दूलमगम्यं ब्रह्मतेजसा

ແລ້ວຄຣູຣະບຸດທິ ເຫັນພີ່ຊາຍຜູ້ປະເສີດຂອງຕົນຖືກສັງຫານ ແລະເຫັນກະສັດຜູ້ດຸດດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ຜູ້ບໍ່ອາດເຂົ້າໃກ້ໄດ້ເນື່ອງດ້ວຍເຕຊະແຫ່ງພຣະພຣາຫມັນ—

Verse 28

हतशेषान्समादाय राक्षसान्बलसंयुतः । पलायनं भयाच्चक्रे क्षतांगस्तस्य सायकैः

ເຂົາໄດ້ເກັບຮວບຮວມພວກຣາກສະສະທີ່ຍັງເຫຼືອລອດ ແມ່ນຍັງມີກຳລັງ ແຕ່ກໍຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ກາຍຖືກບາດເຈັບດ້ວຍລູກສອນຂອງພະຣາຊານັ້ນ។

Verse 29

ततस्तद्वैरमाश्रित्य भ्रातुर्ज्येष्ठस्य राक्षसः । छिद्रमन्वेषयामास तद्वधाय दिवानिशम्

ຕໍ່ມາ ເພາະຍຶດຖືຄວາມພະຍາດພະຍາມນັ້ນເພື່ອພີ່ໃຫຍ່ຂອງຕົນ ຣາກສະສະໄດ້ຄົ້ນຫາຊ່ອງໂຫວ່ທັງກາງວັນກາງຄືນ ເພື່ອຂ້າເຂົາໃຫ້ໄດ້।

Verse 30

एवं सवीक्षमाणस्य तस्य च्छिद्रं महात्मनः । समाप्तिमगमद्विप्राः सत्रं तद्द्वादशाब्दिकम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ມະຫາອາດມະນັ້ນຖືກຈ້ອງມອງຢ່າງໃກ້ຊິດເພື່ອຫາຂໍ້ບົກພ່ອງ ບັນດາພຣາຫມັນໄດ້ສຳເລັດສັດຣະບູຊາສິບສອງປີ ແລະນຳໄປສູ່ການສິ້ນສຸດອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 31

न सूक्ष्ममपि संप्राप्तं छिद्रं तेन दुरात्मना । वसिष्ठविहिता रक्षा सत्रे तस्य महीपतेः

ແມ່ນແຕ່ຂໍ້ບົກພ່ອງອັນລະອຽດທີ່ສຸດ ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍບໍ່ອາດພົບໄດ້ ເພາະການຄຸ້ມຄອງທີ່ວະສິດຖະກຳນົດໄວ້ ໄດ້ປົກປ້ອງສັດຣະບູຊາຂອງພະຣາຊານັ້ນ।

Verse 32

अथासौ ब्राह्मणान्सर्वान्विसृज्याहितदक्षिणान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा वसिष्ठमिदमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ພະອົງໄດ້ປ່ອຍບັນດາພຣາຫມັນທັງໝົດກັບໄປ ຫຼັງຈາກມອບທັກສິນາຕາມຄວນ ແລ້ວພະອົງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວກັບວະສິດຖະດັ່ງນີ້।

Verse 33

स्वहस्तेन गुरोद्याहं त्वां भोजयितुमुत्सहे । क्रियतां तत्प्रसादो मे भुक्त्वाद्य मम मन्दिरे

ໂອ ພຣະຄູອາຈານ, ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຖວາຍອາຫານແດ່ທ່ານດ້ວຍມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ. ຂໍທ່ານໂປດປະທານພຣະກະລຸນາ—ໂປດຮັບປະທານອາຫານມື້ນີ້ໃນເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 34

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय वसिष्ठो मुनिसत्तमः । क्षालितांघ्रिः स्वयं तेन निविष्टो भोजनाय वै

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ”. ແລ້ວເມື່ອກະສັດລ້າງພຣະບາດໃຫ້ດ້ວຍຕົນເອງ ທ່ານຈຶ່ງນັ່ງລົງເພື່ອຮັບປະທານອາຫານ.

Verse 35

कूरबुद्धिरथो वीक्ष्य तदर्थं चामिषं शुभम् । सुसंस्कृतं विधानेन सूपकारैर्द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີປັນຍາທຶບນັ້ນ ເຫັນເນື້ອສັດອັນດີງາມທີ່ຈັດເຮັດເພື່ອການນັ້ນ—ປຸງສຸກຢ່າງປະນີດຕາມພິທີ ໂດຍພໍ່ຄົວຜູ້ຊໍານານ—ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ, ແລ້ວກໍດໍາເນີນກົນອຸບາຍຂອງຕົນ.

Verse 36

उखां कृत्वा ततस्तादृक्तत्प्रमाणामतर्किताम् । महामांसाभृतां कृत्वा तां जहारामिषान्विताम्

ແລ້ວລາວໃຫ້ເຮັດໝໍ້ໜຶ່ງໃຫ້ມີຂະໜາດດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຄາດຄິດ. ຈາກນັ້ນກໍເຕີມເນື້ອຈໍານວນຫຼາຍລົງໃນໝໍ້ ແລ້ວຫາບຖືໄປ ໜັກໄປດ້ວຍເນື້ອສັດ.

Verse 37

अथासौ मुनिशार्दूलो भुंजानो बुबुधे हि तत् । महामांसमिति क्रुद्धस्तत्र प्रोवाच मन्युमान्

ແລ້ວມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງຮັບປະທານ ກໍຮູ້ແຈ້ງທັນທີວ່າ “ນີ້ແມ່ນເນື້ອຈໍານວນຫຼາຍ!” ທ່ານໂກດເຄືອງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດ ແລ້ວເວົ້າຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 38

महामांसाशनं यस्मात्कारितोऽहं त्वयाधम । रक्षोवद्राक्षसस्तस्मात्त्वमद्यैव भविष्यसि

“ເພາະເຈົ້າ ຄົນຊົ່ວ ໄດ້ໃຫ້ຂ້ອຍກິນເນື້ອອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ເຈົ້າຈະກາຍເປັນ Rākṣasa ດັ່ງຜູ້ມີສັນດານຍັກ.”

Verse 39

ततः संशोधयामास तस्य मांसस्य चागमम् । निपुणं सूपकारांस्तान्दृष्ट्वा राजा पृथक्पृथक्

ຕໍ່ມາ ກະສັດໄດ້ສືບສວນຫາທີ່ມາຂອງເນື້ອນັ້ນ; ເມື່ອເຫັນພໍ່ຄົວຜູ້ຊໍານານ ກໍໄດ້ສອບຖາມແຍກເປັນຄົນໆ ໄປ.

Verse 40

तेऽब्रुवन्नैतदस्माभिः श्रपितं मांसमीदृशम् । श्रद्धीयतां महीपाल नान्येन मनुजेन वा

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ເນື້ອທີ່ປຸງສຸກແບບນີ້ ບໍ່ແມ່ນພວກເຮົາເຮັດ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເຊື່ອເຖີດ ຂ້າແຜ່ນດິນ, ບໍ່ມີມະນຸດອື່ນໃດນອກຈາກພວກເຮົາທີ່ເຮັດເລີຍ.”

Verse 41

राक्षसं वा पिशाचं वा दानवं वा विना विभो । एतज्ज्ञात्वा ततो नाथ यद्युक्तं तत्समाचर

“ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດ, ບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີ Rākṣasa ຫຼື Piśāca ຫຼື Dānava. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ໂອ ນາຍເຈົ້າ, ຈົ່ງກະທໍາຕາມທີ່ຄວນ.”

Verse 42

एतस्मिन्नंतरे तस्य नारदो मुनिसत्तमः । समागत्याब्रवीत्सर्वं तद्राक्षसविचेष्टितम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາຣະດະ (Nārada) ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດ ແລະໄດ້ກ່າວອະທິບາຍທຸກຢ່າງວ່າ ທັງໝົດນີ້ແມ່ນກົນອຸບາຍຂອງ Rākṣasa.

Verse 43

तच्छ्रुत्वा कोपमापन्नः स राजा शप्तुमुद्यतः । वसिष्ठं स्वकरे कृत्वा जलं सौदासभूपतिः । शापोद्यतं च तं दृष्ट्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອຟັງເຊັ່ນນັ້ນ ພະຣາຊາເກີດໂກດ ແລະຈະກ່າວຄຳສາບ. ພະເຈົ້າຊາວດາສະ ຖືນ້ຳໃນມື ໂດຍລະລຶກເຖິງວະສິດຖະ ຢືນພ້ອມຈະສາບ; ນາຣະດະເຫັນເຂົາພ້ອມສາບ ຈຶ່ງກ່າວຄຳເຕືອນ.

Verse 44

निघ्नन्तो वा शपन्तो वा द्विषन्तो वा द्विजातयः । नमस्कार्या महीपाल तथापि स्वहितेच्छुना । गुरुरेष पुनर्मान्यस्तव पार्थिवसत्तम

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ຈະຕີ ຈະສາບ ຫຼືຈະຊັງ ກໍຄວນນົບນ້ອມ ໂອ ພະຣາຊາ—ໂດຍພິເສດສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີແກ່ຕົນ. ຄູອາຈານຜູ້ນີ້ ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບອີກຄັ້ງຈາກທ່ານ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງອັນປະເສີດ.”

Verse 45

तस्मान्नार्हसि शप्तुं त्वं प्रतिशापेन सन्मुनिम् । निषिद्धः स तथा भूपस्ततस्तत्सलिलं करात् । पादयोः कृत्स्नमुपरि प्रमुमोच ततः परम्

“ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານບໍ່ຄວນສາບສົບກັບຄຳສາບ ຕໍ່ມຸນີຜູ້ດີ” ນາຣະດະກ່າວ. ພະຣາຊາຖືກຫ້າມໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍນ້ຳນັ້ນຈາກມື ເທລົງໃສ່ຕີນຂອງຕົນທັງໝົດ.

Verse 46

अथ तौ चरणौ तस्य तप्त शापोदकप्लुतौ । दग्धौ कृष्णत्वमापन्नौ तत्क्षणाद्द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ຕີນທັງສອງຂອງພະຣາຊາ ທີ່ຖືກນ້ຳຮ້ອນອັນເປັນນ້ຳສາບຊຸມຢູ່ ກໍຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະກາຍເປັນສີດຳໃນທັນທີ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສອງເກີດ.

Verse 47

कल्माषपाद इत्युक्तस्ततःप्रभृति स क्षितौ । भूपालो द्विजशार्दूला ना्म्ना तेन विशेषतः

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ ພະຣາຊາອົງນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ກັລມາສະປາດະ” ແປວ່າ “ຕີນດຳ” ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ສອງເກີດ—ໂດຍນາມນັ້ນເຂົາຈຶ່ງໂດດເດັ່ນຍິ່ງ.

Verse 48

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे विप्रो वसिष्ठो लज्जयान्वितः । ज्ञात्वा दत्तं वृथा शापं तस्य भूमिपतेस्तदा

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມັນ ວະສິດຖະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ໄດ້ຮູ້ວ່າ ຄຳສາບທີ່ຕົນໃຫ້ແກ່ພຣະມະຫາກະສັດນັ້ນ ເປັນຄຳສາບທີ່ໄຮ້ຜົນ।

Verse 49

उवाच व्यर्थः शापोऽयं तव दत्तो मया नृप । न च मे जायते वाक्यमसत्यं हि कथंचन

ທ່ານເວົ້າວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄຳສາບນີ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ທ່ານ ກາຍເປັນຄຳສາບທີ່ໄຮ້ຜົນ. ແຕ່ຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍມີຖ້ອຍຄຳບໍ່ຈິງເກີດຂຶ້ນເລີຍ.”

Verse 50

तस्मात्त्वं राक्षसो भूत्वा कञ्चित्कालं नृपो त्तम । स्वरूपं लप्स्यसे भूयो यस्मिन्काले शृणुष्व तम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານຈະກາຍເປັນຣາກສະສະຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ. ແຕ່ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຮູບພະສະພາບແທ້ຂອງຕົນຄືນອີກ—ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງເວລາແລະເງື່ອນໄຂນັ້ນ.”

Verse 51

यदा त्वं क्रूरबुद्धिं तं राक्षसं निहनिष्यसि । तदा त्वं लप्स्यसे मोक्षं राक्षसत्वात्सुदारुणात्

“ເມື່ອໃດທ່ານຂ້າຣາກສະສະນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈໂຫດຮ້າຍ, ເມື່ອນັ້ນທ່ານຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ພົ້ນຈາກຄວາມເປັນຣາກສະສະອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 52

सूत उवाच । एतस्मिन्नन्तरे राजा यातुधानो बभूव सः । ऊर्ध्वकेशो महाकायः कृष्णदन्तो भया नकः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຣາຊາອົງນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຢາຕຸທານ (ຣາກສະສະ). ຜົມຊູຂຶ້ນ ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ມະຫາສານ ຟັນດຳ ເຫັນແລ້ວນ່າຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 53

ततो जघान विप्रेन्द्रान्राक्षसं भावमाश्रितः । यज्ञान्विध्वंसयामास मुनीनामाश्रमानपि

ຈາກນັ້ນ, ໂດຍການຮັບເອົາລັກສະນະຂອງຍັກ, ລາວໄດ້ຂ້າພາມຜູ້ປະເສີດ, ທໍາລາຍການບູຊາ ແລະ ແມ່ນແຕ່ອາສົມຂອງລືສີທັງຫຼາຍ.

Verse 54

कस्यचित्त्वथ कालस्य क्रूर बुद्धिः स राक्षसः । ज्ञात्वा तं राक्षसीभूतमेकदाऽयुधवर्जितम्

ຫຼັງຈາກນັ້ນໄລຍະໜຶ່ງ, ຍັກຜູ້ມີຈິດໃຈໂຫດຮ້າຍນັ້ນ, ເມື່ອຮູ້ວ່າລາວໄດ້ກາຍເປັນຍັກ ແລະ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງບໍ່ມີອາວຸດຕິດໂຕ.

Verse 55

भ्रातुर्वधकृतं वैरं स्मरमाणस्ततः परम् । तद्वधार्थं समायातो राक्षसैर्बहुभिर्वृतः

ໂດຍຈື່ຈໍາຄວາມຄຽດແຄ້ນທີ່ເກີດຈາກການຂ້າອ້າຍຂອງຕົນ, ລາວຈຶ່ງມາເພື່ອຂ້າລາວ ໂດຍມີຍັກຈໍານວນຫລາຍອ້ອມຮອບ.

Verse 56

ततस्तं वेष्टयित्वापि समंताद्राक्षसो नृपम् । प्रोवाच वचनं क्रुद्धो नादेनापूरयन्दिशः

ຈາກນັ້ນ, ຫຼັງຈາກອ້ອມຮອບກະສັດຈາກທຸກທິດທາງ, ຍັກຕົນນັ້ນກໍເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ, ສຽງຮ້ອງຂອງລາວໄດ້ດັງກ້ອງໄປທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 57

त्वया यो निहतोऽस्माकं ज्येष्ठो भ्राता सुदुर्मते । वसिष्ठस्य बलाद्यज्ञे तस्याद्य फलमाप्नुहि

ໂອ້ ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຊ້າ, ເຈົ້າໄດ້ຂ້າອ້າຍກົກຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າໃນພິທີບູຊາ ດ້ວຍອໍານາດຂອງ ວາສິດທະ; ຈົ່ງຮັບຜົນຂອງການກະທໍານັ້ນໃນມື້ນີ້!

Verse 58

राजोवाच । यद्ब्रवीषि दुराचार कर्मणा तत्समाचर । शारदस्येव मेघस्य गर्जितं तव निष्फलम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ! ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າອວດອ້າງ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເຫັນດ້ວຍການກະທຳ. ສຽງຄຳຮາມຂອງເຈົ້າໄຮ້ຜົນ ເຫມືອນຟ້າຮ້ອງຂອງເມກລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ»។

Verse 59

एवमुक्त्वा समादाय ततो वृक्षं स पार्थिवः । प्राद्रवत्संमुखं तस्य गर्जमानो यथा घनः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ຈັບເອົາຕົ້ນໄມ້ໜຶ່ງ ແລ້ວພຸ້ນໄປຕົງໜ້າເຂົາ ຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 60

सोऽपि वृक्षं समुत्पाट्य क्रोधसंरक्तलोचनः । त्रिशंखां भृकुटीं कृत्वा तस्याप्यभिमुखं ययौ

ຝ່າຍນັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ ຖອນຕົ້ນໄມ້ອອກຈາກຮາກ ດວງຕາແດງກ້າດ້ວຍໂທສະ ແລະຂມວດຄິ້ວເປັນຮ່ອງລຶກສາມຊັ້ນ ກ້າວຕົງເຂົ້າຫາພະຣາຊາ.

Verse 61

कृतवन्तौ वने तत्र बहुवृक्षक्षयावहम्

ໃນປ່ານັ້ນ ທັງສອງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດຢ່າງໃຫຍ່ ຈົນຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຕົ້ນຖືກໂຄ່ນລົ້ມ.

Verse 62

अथ तं श्रांतमालोक्य कूरबुद्धिं महीपतिः । प्रगृह्य पादयोर्वेगाद्भ्रामयामास पुष्करे

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາເຫັນຜູ້ປັນຍາທຶບນັ້ນເມື່ອຍລ້າ ຈຶ່ງຈັບຂາຂອງເຂົາໄວ້ ແລ້ວໝຸນວຽນດ້ວຍແຮງໃນນ້ຳທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວ.

Verse 63

ततश्चास्फोटयामास भूमौ कोपसमन्वितः । चक्रे चामिषखण्डं स पिष्ट्वापिष्ट्वा मुहुर्मुहुः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ຟາດມັນລົງກັບພື້ນ; ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນກ້ອນຊີ້ນ, ບົດຂຍີ້ມັນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 64

तस्मिंस्तु निहते शूरे राक्षसे स महीपतिः । राक्षसत्वाद्विनिर्मुक्तो लेभे कायं नृपोद्भवम्

ເມື່ອຮາກສົດຜູ້ກ້າຫານນັ້ນຖືກຂ້າຕາຍ, ກະສັດຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມເປັນຮາກສົດ ກໍໄດ້ຮ່າງກາຍທີ່ສົມກັບເຊື້ອພະວົງຄືນມາ.

Verse 65

ततस्ते राक्षसाः शेषाः समंतात्तं महीपतिम् । परिवार्य महावृक्षैर्जघ्नुः पाषाणवृष्टिभिः

ຈາກນັ້ນ ພວກຮາກສົດທີ່ເຫຼືອຈຶ່ງພາກັນອ້ອມຮອບກະສັດຈາກທຸກທິດ ແລະ ໂຈມຕີພຣະອົງ ດ້ວຍການຂວ່າງຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ ແລະ ຖອກເທກ້ອນຫີນໃສ່.

Verse 66

ततस्तानपि भूपालो जघान प्रहसन्निव । वृक्षहस्तस्तु विश्रब्धो लीलया द्विजसत्तमाः

ຈາກນັ້ນ ກະສັດກໍໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມພວກເຂົາລົງ ປະໜຶ່ງວ່າກຳລັງຫົວຂວັນ; ດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ໃນມື, ຢ່າງສະຫງົບ ແລະ ບໍ່ຢ້ານກົວ, ພຣະອົງເຮັດມັນຢ່າງມ່ວນຊື່ນ - ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ພາມ.

Verse 67

ततश्च स्वपुरं प्राप्तः संप्रहृष्टतनूरुहः । राक्षसानां वधं कृत्वा लब्ध्वा देहं पुरातनम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງກໍກັບຄືນສູ່ເມືອງຂອງຕົນ, ຂົນລຸກຊູດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ; ຫຼັງຈາກສັງຫານພວກຮາກສົດແລ້ວ, ພຣະອົງກໍໄດ້ຮ່າງກາຍເດີມຄືນມາ.

Verse 68

ततस्तं तेजसा हीनं दुर्गंधेन समावृतम् । ब्रह्महत्योद्भवैश्चिह्नैरन्यैरपि पृथग्विधैः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນລາວ—ປາດສະຈາກແສງເຕຊະ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍກິ່ນເໝັນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຫຼາຍຢ່າງອັນເກີດຈາກບາບ «ພຣະພຣາຫມັນຖືກຂ້າ» (brahmahatyā) ພ້ອມດ້ວຍມົນທິນອື່ນໆ ຫຼາຍປະເພດ।

Verse 69

दृष्ट्वा ते मंत्रिणस्तस्य पुत्र पौत्रास्तथा परे । नोपसर्पंति भूपालं पापस्पर्शभयान्विताः

ເມື່ອເຫັນລາວແບບນັ້ນ ບັນດາມົນຕີ ລູກ ແລະຫຼານ ພ້ອມທັງຄົນອື່ນໆ ກໍບໍ່ກ້າເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະຣາຊາ ເນື່ອງຈາກຢ້ານການສຳຜັດຂອງບາບ।

Verse 70

ऊचुश्च पार्थिवश्रेष्ठ न त्वमर्हसि संगमम् । कर्तुं सार्धमिहास्माभिर्ब्रह्महत्या न्वितो यतः

ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ທ່ານບໍ່ຄວນມາຄົບຄືນ ແລະຮ່ວມຢູ່ກັບພວກເຮົາໃນທີ່ນີ້, ເພາະທ່ານຖືກປົກຄຸມດ້ວຍບາບ brahmahatyā (ຂ້າພຣາຫມັນ).”

Verse 71

तस्माद्वसिष्ठमाहूय प्रायश्चित्तं समाचर । अशुद्धं शुद्धिमायाति येन गात्रमिदं तव

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຊີນພຣະວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ມາ ແລະປະພຶດປຣາຍະຊິດ (ພິທີຊົດໃຊ້ບາບ) ເພື່ອໃຫ້ກາຍອັນບໍ່ບໍລິສຸດນີ້ຂອງທ່ານ ໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ.”

Verse 72

ततः स पार्थिवस्तूर्णं वसिष्ठं मुनिपुंगवम् । समाहूयाब्रवीद्वाक्यं दूरस्थो विनयान्वितः

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊານັ້ນໄດ້ເຊີນພຣະວະສິດຖະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ມາຢ່າງຮວດເລັວ; ແລ້ວຢືນຢູ່ໄກດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້।

Verse 73

तव प्रसादतो विप्र स हतो राक्षसो मया । मुक्तशापोऽस्मि संजातः परं शृणु वचो मुने

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຣາກສະນັ້ນຖືກຂ້າໂດຍຂ້ອຍ. ຂ້ອຍໄດ້ພົ້ນຈາກຄຳສາບ; ບັດນີ້ ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຕໍ່ໄປຂອງຂ້ອຍ.

Verse 74

मम गात्रात्सुदुर्गंधः समुद्गच्छति सर्वतः । भाराक्रांतानि गात्राणि सर्वाण्येवाचलानि च

ຈາກກາຍຂອງຂ້ອຍ ກິ່ນເໝັນຮ້າຍລອຍຂຶ້ນທົ່ວທິດ. ອະວະຍະວະຂອງຂ້ອຍຖືກນ້ຳໜັກຫນັກກົດທັບ ແລະທັງໝົດດູເຫມືອນຈະນິ່ງສະຫງົບບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 75

तत्किमेतद्द्विजश्रेष्ठ तेजो हानिरतीव मे । मंत्रिणोऽपि तथा पुत्रा न स्पृशंति यतोऽद्य माम्

ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ? ຣັດສະມີແຫ່ງອຳນາດຂອງຂ້ອຍຫຼຸດລົງຢ່າງຫນັກ. ແມ່ນແຕ່ມະນະຕຣີ ແລະລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ ກໍບໍ່ກ້າແຕະຕ້ອງຂ້ອຍໃນມື້ນີ້.

Verse 76

वसिष्ठ उवाच । राक्षसत्वं प्रपन्नेन त्वया पार्थिवसत्तम । ब्राह्मणा बहवो ध्वस्तास्तथा विध्वंसिता मखाः । तेषां त्वं पार्थिवश्रेष्ठ संस्पृष्टो ब्रह्महत्यया

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຈົ້າຕົກໄປສູ່ສະພາບເປັນຣາກສະ, ເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍພຣາຫມັນຫຼາຍຄົນ ແລະໄດ້ທຳລາຍພິທີບູຊາຍັດຍະດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງຜູ້ສູງສຸດ, ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະຫັດຍາ)»

Verse 77

राजोवाच । तदर्थं देहि मे विप्र प्रायश्चित्तं विशुद्धये । येन निर्मुक्तपापोऽहं राज्यं प्राप्नोमि चात्मनः

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງປະທານພິທີຊຳລະບາບ (ປຣາຍະຊິດຕະ) ໃຫ້ຂ້ອຍເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ; ໂດຍພິທີນັ້ນ ຂ້ອຍຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະຈະໄດ້ຄືນອຳນາດກະສັດອັນຊອບທຳ ພ້ອມທັງຄວາມຜາສຸກຂອງຕົນ.»

Verse 78

वसिष्ठ उवाच । अत्रार्थे तीर्थयात्रां त्वं कुरु पार्थिव सत्तम । निर्ममो निरहंकारस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: «ເພື່ອເຫດນີ້ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເດີນທາງຈາລິກໄປຫາຕີຣຖະອັນສັກສິດ. ເມື່ອປອດຈາກຄວາມຍຶດຕິດແລະອະຫັງກາຣ ແລ້ວຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບສິດທິ—ຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ»។

Verse 79

ततः स पार्थिवश्रेष्ठः संयतात्मा जितेंद्रियः । प्रयागादिषु तीर्थेषु स्नानं चक्रे समा हितः

ຕໍ່ມາ ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ມີຈິດສຳລວມ ແລະຊະນະອິນທຣີ. ພຣະອົງໄດ້ອາບນ້ຳອັນສັກສິດໃນຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກປຣະຍາກ (Prayāga) ໂດຍດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບແລະສະຕິມັ່ນຄົງ.

Verse 80

न नश्यति स दुर्गंधो न च तेजः प्रवर्धते । न कायो लघुतां याति नालस्येन विमुच्यते

ກິ່ນເໝັນຊົ່ວນັ້ນກໍບໍ່ຫາຍໄປ ແລະຣັດສະມີທາງທຳກໍບໍ່ເພີ່ມພູນ. ກາຍກໍບໍ່ເບົາບາງ ແລະບໍ່ພົ້ນຈາກຄວາມເກີດຄວາມຂີ້ຄ້ານ.

Verse 81

ततः संभ्रममाणश्च कदाचि द्द्विजसत्तमाः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे स्नानार्थं समुपागतः

ຕໍ່ມາ ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ) ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະອົງມີຄວາມກະວົນກະວາຍ ແລະຫວາດຫວັ່ນ ໄດ້ມາຮອດເຂດສັກສິດແຫ່ງຈະມັດກາຣະປຸຣະ (Camatkārapura) ເພື່ອອາບນ້ຳ.

Verse 82

सुश्रांतः क्षुत्पिपासार्तो निशीथे तमसावृते । गर्तायां पतितोऽकस्मात्पूर्णायां पयसा नृपः

ກະສັດນັ້ນເມື່ອຍລ້າຫນັກ ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ; ໃນຍາມກາງຄືນອັນມືດມົນຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ ພຣະອົງຕົກລົງໃນຫຼຸມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຢ່າງກະທັນຫັນ.

Verse 83

कृच्छ्रात्ततो विनिष्क्रांतस्तीर्थात्तस्मान्महीपतिः । यावत्पश्यति चात्मानं द्वादशार्कसमप्रभम्

ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ພະມະຫາກະສັດໄດ້ອອກຈາກຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວເຫັນຕົນເອງສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງພຣະອາທິດສິບສອງດວງ।

Verse 84

दुर्गंधेन परित्यक्तं सोद्यमं लघुतां गतम् । दृष्ट्वा च चिंतयामास नूनं मुक्तोऽस्मि पातकात्

ເມື່ອເຫັນຕົນເອງພົ້ນຈາກກິ່ນເໝັນ ມີກໍາລັງວັງວຽນ ແລະກາຍເບົາລົງ ພະອົງຈຶ່ງຄິດວ່າ: “ແນ່ນອນ ຂ້າພະອົງພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ.”

Verse 85

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । हर्षयन्ती महीपालं विमुक्तं ब्रह्महत्यया

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວ ເຮັດໃຫ້ພະມະຫາກະສັດຍິນດີ ເພາະພົ້ນຈາກບາບພຣະຫມັນຂ້າ (brahmahatyā) ແລ້ວ।

Verse 86

विमुक्तोऽसि महाराज सांप्रतं पूर्वपातकैः । तीर्थस्यास्य प्रभावेन तस्माद्गच्छ निजं गृहम्

“ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ບັດນີ້ທ່ານພົ້ນຈາກບາບເກົ່າກ່ອນແລ້ວ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຕີຣຖະນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ.”

Verse 87

अत्र संनिहितो नित्यं भ्रूणरूपेण शंकरः । कृष्णपक्षे विशेषेण चतुर्दश्यां महीपते

“ທີ່ນີ້ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ໃນຮູບແຫ່ງທາຣົກໃນຄັນ; ແລະໂດຍພິເສດ ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ໃນວັນທີ 14 ຂອງຄື່ງເດືອນມືດ (kṛṣṇa-pakṣa).”

Verse 88

यदा प्रपतितं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । द्विजशापेन गर्तैषा तदानेन विनिर्मिता

ເມື່ອລິງຄະອັນສັກສິດ ຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຕົກລົງເນື່ອງຈາກຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣາຫມັນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບໍ່ນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 89

लज्जितेन स्ववासार्थं महद्दुःखयुतेन च । सतीवियोगयुक्तेन भ्रूणत्वं प्रगतेन च

ດ້ວຍຄວາມອາຍ ຈຶ່ງສະແຫວງຫາທີ່ພັກອາໄສ ແລະແບກຫາບທຸກໃຫຍ່; ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍການພັດພາກຈາກສະຕີ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນຄັນ…

Verse 90

सर्वपापहरा तेन गर्तेयं पृथि वीपते । भ्रूणगर्तेति विख्याता तस्य नामा जगत्त्रये

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງພື້ນດິນ ບໍ່ນີ້ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງ. ນາມຂອງມັນໂດງດັງໃນສາມໂລກວ່າ “ພຣູນະກັດຕະ” (Bhrūṇagarta).

Verse 91

सूत उवाच । एवमुक्त्वाथ सा वाणी विररामांऽतरिक्षगा । सोऽपि पार्थिवशार्दूलः प्रहृष्टः स्वपुरं ययौ

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສຽງນັ້ນໃນອາກາດກໍສງົບງຽບ. ສ່ວນກະສັດຜູ້ເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ມີໃຈປິຕິ ກໍກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ.

Verse 92

ततस्तं पापनिर्मुक्तं तेजसा भास्करोपमम् । दृष्ट्वा पुत्रास्तथा मर्त्याः प्रणेमुस्तुष्टिसंयुताः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນພຣະອົງພົ້ນຈາກບາບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ບຸດທັງຫຼາຍ ແລະປະຊາຊົນ ກໍກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະຄວາມພໍໃຈ.

Verse 93

सोऽपि ब्राह्मणशार्दूलो वसिष्ठस्तं महीपतिम् । समभ्येत्य ततः प्राह हर्षगद्गदया गिरा

ແລ້ວ ວະສິດຖະ ຜູ້ປະເສີດດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ພຣະພຣາຫມັນ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະມະຫາກະສັດນັ້ນ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 94

दिष्ट्या मुक्तोसि राजेंद्र पापाद्ब्रह्मवधोद्भवात् । दिष्ट्या त्वं तेजसा युक्तः पुनः प्राप्तो निजं पुरम्

ໂຊກດີແທ້ ໂອ້ ຈອມກະສັດ, ທ່ານໄດ້ພົ້ນຈາກບາບອັນເກີດຈາກການຂ້າພຣະພຣາຫມັນ. ໂຊກດີແທ້ ທ່ານກັບມາມີຕະເຈະສະອັນສະຫວ່າງ ແລະກັບຮອດນະຄອນຂອງຕົນອີກຄັ້ງ।

Verse 95

तस्मात्कीर्तय भूपाल कस्मिंस्तीर्थे समागतः । त्वं मुक्तः पातकाद्घोराद्ब्रह्महत्यासमुद्भवात्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງປະກາດເຖີດວ່າ ທ່ານໄດ້ໄປຮອດທີ່ທີຣະຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ໃດ; ເພາະທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເກີດຈາກບຣາຫມະຫັດຕະຍາ.

Verse 96

ततः स कथयामास भ्रूणगर्तासमुद्भवम् । वृत्तांतं तस्य विप्रर्षेरनुभूतं यथा तथा

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວຂອງ ພຣູນະກັດຕະ (Bhrūṇagarta) ວ່າເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ຕາມທີ່ໄດ້ປະສົບຈິງ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣາຫມັນຣິສີນັ້ນໄດ້ຮູ້ເຫັນ.

Verse 97

ततस्ते मंत्रिणो वृद्धाः स च राजा मुनीश्वरः । पुत्रं प्रतर्दनंनाम राज्ये संस्थाप्य तत्क्षणात्

ຕໍ່ມາ ບັນດາມົນຕີຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະພຣະມະຫາກະສັດນັ້ນ—ຜູ້ປະເສີດໃນປັນຍາດັ່ງມຸນີ—ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະໂອຣດນາມ ປຣະຕັດດະນະ ໃຫ້ຄອງລາດຊະອານາຈັກໃນທັນທີ.

Verse 98

भ्रूणगर्तां समासाद्य तामेव द्विजसत्तमाः । तपश्चेरुर्महादेवं ध्यायमाना दिवा निशम्

ເມື່ອໄປຮອດ “ພຣູນະກັດຕະ” ນັ້ນແລ້ວ ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ ພ້ອມທັງເຂົ້າສະມາທິ ພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວະ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 99

गताश्च परमां सिद्धिं कालेनाल्पेन दुर्लभाम् । भ्रूणरूपधरं देवं पूजयित्वा महेश्वरम्

ແລ້ວໃນເວລາບໍ່ດົນ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ທີ່ຍາກຈະໄດ້ມາ ໂດຍໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ຊົງຮັບຮູບ “ພຣູນະ” ໄວ້।

Verse 100

ततःप्रभृति सा गर्ता प्रख्याता धरणीतले । भ्रूणगर्तेति विप्रेंद्राः सर्वपातकनाशिनी

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ວິປຣະອິນທຣະ ຫຼຸມອັນສັກສິດນັ້ນໄດ້ໂດ່ງດັງໃນແຜ່ນດິນ ດ້ວຍນາມ “ພຣູນະກັດຕະ” ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 101

तत्र कृष्णचतुर्दश्यां यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशा परान्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນກຣິດສະນະຈະຕຸຣດັດສີ (ວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ) ຜູ້ນັ້ນຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ບັນພະບຸລຸດແນ່ນອນ—ສິບຊົນກ່ອນ ແລະ ສິບຊົນຫຼັງ।

Verse 102

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत् । स्नानं च ब्राह्मणश्रेष्ठा दानं वापि स्वशक्तितः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກວິທີ ເພື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ແລະຄວນອາບນ້ຳຊຳລະກາຍ ໂອ ບຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ພ້ອມທັງໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।