Adhyaya 51

Verse 1

। सूत उवाच । अथ ताच्छपथाञ्छ्रुत्वा स व्याघ्रो विस्मयान्वितः । सत्यं मत्वा पुनः प्राह नन्दिनीं पुत्रवत्सलाम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສາບານເຫຼົ່ານັ້ນ ເສືອກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ເຫັນວ່າເປັນຄວາມຈິງ ມັນຈຶ່ງເວົ້າອີກຄັ້ງກັບນັນດິນີ ຜູ້ມີໃຈແມ່ອ່ອນໂຍນຕໍ່ລູກ.

Verse 2

यद्येवं तद्गृहं गच्छ वीक्षयस्व निजात्मजम् । सखीनामर्पयित्वाथ भूय आगमनं कुरु

“ຖ້າເປັນຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປບ້ານຂອງເຈົ້າ ແລະເບິ່ງລູກຂອງເຈົ້າ. ເມື່ອຝາກເຂົາໄວ້ກັບສະຫາຍແລ້ວ ຈົ່ງກັບມາທີ່ນີ້ອີກ.”

Verse 3

सूत उवाच । इति व्याघ्रवचः श्रुत्वा सुशीला नन्दिनी तदा । गतालयं समुद्दिश्य यत्र बालः सुतः स्थितः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງເສືອ ນັນດິນີຜູ້ມີຄຸນທຳກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາທີ່ພັກຂອງນາງ ບ່ອນທີ່ລູກນ້ອຍຂອງນາງຢູ່.

Verse 4

अथाकालागतां दृष्ट्वा मातरं त्रस्तचेतसम् । रंभमाणां समालोक्य वत्सः प्रोवाच विस्मयात्

ແລ້ວເມື່ອເດັກນ້ອຍເຫັນແມ່ມາໃນເວລາບໍ່ຄາດຄິດ ໃຈສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະເຫັນນາງຮ້ອງໄຫ້ ກໍເວົ້າຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 5

कस्मात् प्राप्तास्यकाले तु कस्मादुद्भ्रांतमानसा । वाष्पक्लिन्नमुखी कस्माद्वद मातर्द्रुतंमम

«ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມາໃນເວລານີ້? ເປັນຫຍັງໃຈເຈົ້າຈຶ່ງວຸ້ນວາຍ? ເປັນຫຍັງໃບໜ້າເຈົ້າຈຶ່ງຊຸ່ມນ້ຳຕາ? ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໄວໆ»

Verse 6

नंदिन्युवाच । यदि पृच्छसि मां पुत्र स्तनपानं समाचर । येन तृप्तस्य ते सर्वं वृत्तांतं तद्वदाम्यहम्

ນັນດິນີກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ ຖ້າເຈົ້າຖາມແມ່ ຈົ່ງດື່ມນົມຈາກອົງອົບກ່ອນ. ເມື່ອເຈົ້າອິ່ມແລ້ວ ແມ່ຈະເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ຟັງ»

Verse 7

सूत उवाच । सोऽपि तद्वचनं श्रुत्वा पीत्वा क्षीरं यथोचितम् । आघ्रातश्च तया मूर्ध्नि ततः प्रोवाच सत्वरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເຂົາກໍໄດ້ຟັງຄຳນາງ ແລ້ວດື່ມນົມຕາມຄວາມຄວນ. ຕໍ່ມານາງກໍດົມຈູບທີ່ກະຫຼົກຫົວຂອງເຂົາດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລ້ວເຂົາກ່າວຂຶ້ນທັນທີ»

Verse 8

सर्वं कीर्तय वृत्तांतमद्यारण्यसमुद्भवम् । येन मे जायते स्वास्थ्यं श्रुत्वा मातस्तवास्यतः

«ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນມື້ນີ້ໃນປ່າ. ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຟັງຈາກປາກແມ່ເອງ ຄວາມສະຫງົບແລະສຸຂະພາບຈະກັບຄືນມາ»

Verse 9

नंदिन्युवाच । अहं गता महारण्ये ह्यद्य पुत्र यथेच्छया । व्याघ्रेणासादिता तत्र भ्रममाणा इतस्ततः

ນັນດິນີກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ ມື້ນີ້ແມ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າໃຫຍ່ຕາມໃຈປາຖະໜາ. ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ແມ່ເດີນຫຼົງໄປມາ ເສືອໄດ້ອອກມາປະຈັນໜ້າ»

Verse 10

स मया प्रार्थितः पुत्र भक्षमाणो नखायुधः । शपथैरागमिष्यामि गोकुले वीक्ष्य चात्मजम्

ລູກເອີຍ ຜູ້ມີເລັບເປັນອາວຸດ ຜູ້ກຳລັງຈະກິນຂ້ອຍນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ອ້ອນວອນ. ຂ້ອຍໄດ້ສາບານວ່າ «ຂ້ອຍຈະໄປກົກຸລະ ເບິ່ງລູກຂອງຂ້ອຍ ແລ້ວຈະກັບຄືນ»។

Verse 11

साहं तेन विनिर्मुक्ता शपथैर्बहुभिः कृतैः । भूयस्तत्रैव यास्यामि दृष्टः संभाषितो भवान्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ເຮັດຄຳສາບານຫຼາຍປະການ ຂ້ອຍກໍໄດ້ຖືກປ່ອຍໂດຍລາວ. ບັດນີ້ ເມື່ອໄດ້ເຫັນເຈົ້າ ແລະໄດ້ສົນທະນາກັບເຈົ້າແລ້ວ ຂ້ອຍຈະກັບໄປບ່ອນນັ້ນອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

Verse 12

वत्स उवाच । अहं तत्रैव यास्यामि यत्र त्वं हि प्रगच्छसि । श्लाघ्यं हि मरणं सम्यङ्मातुरग्रे ममाधुना

ວັດສະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະໄປບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບ່ອນທີ່ເຈົ້າກຳລັງໄປ. ເພາະການຕາຍຢ່າງຖືກທຳ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ ບັດນີ້ ເປັນຄວາມຕາຍອັນຄວນສັນລະເສີນສຳລັບຂ້ອຍ»។

Verse 13

एकाकिनापि मर्तव्यं त्वया हीनेन वै मया । विनापि क्षीरपानेन स्वल्पेन समयेन तु

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ຄົນດຽວ ຂ້ອຍກໍຈຳຕ້ອງຕາຍ ເພາະຂ້ອຍຂາດເຈົ້າ. ແລະແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ດື່ມນົມ ໃນເວລາອັນສັ້ນ ຊີວິດກໍຈະສິ້ນສຸດແທ້.

Verse 14

यदि मातस्त्वया सार्धं व्याघ्रो मां सूदयिष्यति । या गतिर्मातृभक्तानां सा मे नूनं भविष्यति

ໂອ ແມ່ເອີຍ ຖ້າພ້ອມກັບເຈົ້າ ເສືອຈະຂ້າຂ້ອຍ ແລ້ວ ຄະຕິທີ່ຜູ້ກະຕັນຍູຕໍ່ແມ່ໄດ້ຮັບ ນັ້ນແຫຼະ ຈະເປັນຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ.

Verse 16

नास्ति मातृसमो बन्धुर्बालानां क्षीरजीविनाम् । नास्ति मातृसमो नाथो नास्ति मातृसमा गतिः

ສໍາລັບເດັກນ້ອຍຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ໍານົມ ບໍ່ມີຍາດໃດເທົ່າແມ່; ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງໃດເທົ່າແມ່; ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງຫຼືປາຍທາງໃດເທົ່າແມ່.

Verse 17

नास्ति मातृसमः पूज्यो नास्ति मातृसमः सखा । नास्ति मातृसमो देव इह लोके परत्र च

ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄວນແກ່ການບູຊາເທົ່າແມ່; ບໍ່ມີມິດໃດເທົ່າແມ່; ບໍ່ມີເທວະໃດເທົ່າແມ່—ໃນໂລກນີ້ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 18

एवं मत्वा सदा मातुः कर्तव्या भक्तिरुत्तमैः । तमेनं परमं धर्मं प्रजापतिविनिर्मितम् । अनुतिष्ठंति ये पुत्रास्ते यांति परमां गतिम्

ເມື່ອເຂົ້າໃຈດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ດີງາມຄວນປະພຶດພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ແມ່ຢູ່ເສມອ. ນີ້ແມ່ນທໍາອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະປຣະຊາປະຕິສ້າງໄວ້. ບຸດຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 19

तस्मादहं गमिष्यामि त्वं च तिष्ठात्र गोकुले । आत्मप्राणैस्तव प्राणान्रक्षयिष्याम्यसंशयम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄປ ແລະເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ນີ້ໃນກົກຸລ. ດ້ວຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະປົກປ້ອງຊີວິດຂອງເຈົ້າ ຢ່າງບໍ່ສົງໄສ.”

Verse 20

नंदिन्युवाच । ममैव विहितो मृत्युर्न ते पुत्राद्य वासरे । तत्कथं मम जीवं त्वं रक्षस्यसुभिरात्मनः

ນັນດິນີກ່າວວ່າ: “ຄວາມຕາຍໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ສໍາລັບຂ້ອຍແຕ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ແມ່ນສໍາລັບເຈົ້າ ລູກເອີຍ ໃນວັນນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ແລ້ວເຈົ້າຈະປົກປ້ອງຊີວິດຂອງຂ້ອຍດ້ວຍລົມຫາຍໃຈຂອງເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 21

अपश्चिममिदं पुत्र मातृसंदिष्टमुत्तमम् । त्वया कार्यं प्रयत्नेन मद्वाक्यमनुतिष्ठता

ລູກເອີຍ ນີ້ແມ່ນຄໍາສັ່ງສອນສຸດທ້າຍອັນປະເສີດຂອງແມ່. ເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ການເຊື່ອຟັງ.

Verse 22

भ्रममाणो वने पुत्र मा प्रमादं करिष्यसि । लोभात्संजायते नाश इहलोके परत्र च

ລູກເອີຍ ເມື່ອເຈົ້າພາກພຽນເດີນຫຼິ້ນຢູ່ໃນປ່າ ຢ່າເຮັດຄວາມປະມາດ. ຄວາມພິນາດເກີດຈາກຄວາມໂລບ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 23

समुद्रमटवीं युद्धं विशंते लोभमोहिताः । इह तन्नास्ति लोभेन यत्र कुर्वंति मानवाः

ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກຄວາມໂລບຫຼອກລວງ ກໍພາກັນດຳດິ່ງເຂົ້າໄປໃນປ່າອັນກວ້າງດັ່ງທະເລ ແລະເຂົ້າໄປໃນສົງຄາມ. ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີການກະທໍາໃດຂອງມະນຸດທີ່ບໍ່ຖືກຄວາມໂລບຂັບດັນ.

Verse 24

लोभात्प्रमादाद्विश्रंभात्पुरुषो वध्यते त्रिभिः । तस्माल्लोभो न कर्तव्यो न प्रमादो न विश्वसेत्

ຄົນໜຶ່ງພິນາດໄດ້ໂດຍສາມຢ່າງ: ຄວາມໂລບ, ຄວາມປະມາດ, ແລະການໄວ້ໃຈແບບຕາບອດ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າປະພຶດໂລບ, ຢ່າປະມາດ, ແລະຢ່າໄວ້ໃຈໂດຍບໍ່ມີປັນຍາພິຈາລະນາ.

Verse 25

आत्मा पुत्र त्वया रक्ष्यः सर्वदैव प्रय त्नतः । सर्वेभ्यः श्वापदेभ्यश्च भ्रमता गहने वने

ລູກເອີຍ ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປອດໄພທຸກເວລາ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນສະໝໍ້າເສມ. ໂດຍສະເພາະເມື່ອເຈົ້າເດີນຫຼິ້ນໃນປ່າລຶກ ຈົ່ງລະວັງຈາກສັດປ່າທຸກຊະນິດ.

Verse 26

विषमस्थं तृणान्नाद्यं कथंचित्पुत्रक त्वया । नैकाकिना प्रगंतव्यं यूथं त्यक्त्वा निजं क्वचित्

ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ ຢ່າໄປກິນຫຍ້າຢູ່ບ່ອນອັນຕະລາຍເລີຍ. ແລະຢ່າໄປໃສຄົນດຽວ ປະຖິ້ມຝູງຂອງຕົນໄວ້.

Verse 27

एवं संभाष्य तं वत्समवलिह्य मुहुर्मुहुः । शोकेन महताविष्टा बाष्पव्याकुललोचना

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍລີ້ນລູກງົວຂອງນາງຊ້ຳໆ. ຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຄອບງຳ ດວງຕາກໍພະວົງພະວາຍດ້ວຍນ້ຳຕາ.

Verse 28

ततः सखीजनं सर्वं गता द्रष्टुं द्विजोत्तमाः । नन्दिनीं पुत्रशोकेन पीडितांगी सुविह्वला

ຕໍ່ມາ ໝູ່ສະຫາຍທັງໝົດກໍໄປເບິ່ງນາງນັນດິນີ—ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມໂສກເພາະລູກ ແລະຫວັ່ນໄຫວຢ່າງຫນັກ.

Verse 29

ततः प्रोवाच ताः सर्वा गत्वाऽरण्यं द्विजोत्तमाः । चरंतीः स्वेच्छया हृष्टा वांछितानि तृणानि ताः

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ເມື່ອນາງເຂົ້າໄປໃນປ່າແລ້ວ ນາງກໍເວົ້າກັບພວກນາງທັງໝົດ—ຝູງງົວທີ່ຍິນດີເດີນຫາກິນຕາມໃຈ ແລະກິນຫຍ້າຕາມທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 30

बहुले चंपके दामे वसुधारे घटस्रवे । हंसनादि प्रियानंदे शुभक्षीरे महोदये

“(ໄປຫາກິນ) ທີ່ ບະຫຸລາ, ຈຳປະກະ, ດາມາ, ວະສຸທາຣາ, ຄະຕະສະຣະວະ; ທີ່ ຫັງສະນາດະ, ປຣິຍານັນດະ, ສຸພະກຊີຣະ, ແລະ ມະໂຫດະຍະ.”

Verse 31

तथान्या धेनवो याश्च संस्थिता गोकुलांतिके । शृण्वंतु वचनं मह्यं कुर्वंतु च ततः परम् । अद्याहं निजयूथस्य भ्रमंती नातिदूरतः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂໍໃຫ້ງົວອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃກ້ບ້ານຄົນລ້ຽງງົວ ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ອຍ ແລ້ວປະພຶດຕາມນັ້ນ. ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະເດີນຫຼິ້ນບໍ່ໄກຈາກຝູງຂອງຕົນ.

Verse 32

ततश्च गहनं प्राप्ता वनं मानुषवर्जितम् । व्याघ्रेणासादिता तत्र भ्रमंती तृणवांछया

ແລ້ວນາງກໍໄປຮອດປ່າທຶບໜາ ທີ່ບໍ່ມີຜູ້ຄົນ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ນາງເດີນຫາຫຍ້າ ນາງຖືກເສືອເຂົ້າປະຈັນໜ້າ.

Verse 33

युष्माकं दर्शनार्थाय सुतसंभाषणाय च । संप्राप्ता शपथैः कृच्छ्रात्तं विश्वास्य नखायुधम्

“ຂ້ອຍມາຮອດ—ແມ່ນດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ—ເພື່ອໄດ້ເຫັນພວກເຈົ້າ ແລະເພື່ອເວົ້າກັບລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ. ໂດຍຜູກມັດສັດຕູດ້ວຍຄໍາສາບານອັນສັກສິດ ໃຫ້ມັນໄວ້ໃຈ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ຜູ້ມີອາວຸດເປັນເລັບນັ້ນ.”

Verse 34

दृष्टः संभाषितः पुत्रः शासितश्च मया हि सः । अधुना भवतीनां च प्रदत्तः पुत्रको यथा

“ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນລູກຊາຍ ໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາ ແລະໄດ້ຕັກເຕືອນສອນສັ່ງເຂົາແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຂໍຝາກເດັກນ້ອຍນີ້ໄວ້ກັບພວກເຈົ້າ—ຈົ່ງດູແລເຂົາເຫມືອນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໃຫ້.”

Verse 35

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि भवतीनां मया कृतम् । यत्किंचिद्दुष्कृतं भद्रास्तत्क्षंतव्यं प्रसादतः

“ບໍ່ວ່າຈະເຮັດໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ຫຼືດ້ວຍຄວາມຮູ້ກໍຕາມ ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ເຮັດຜິດຕໍ່ພວກເຈົ້າບາງຢ່າງ, ໂອ ຜູ້ດີທັງຫຼາຍ, ຂໍໃຫ້ອະໄພໃຫ້ຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.”

Verse 36

अनाथो ह्यबलो दीनः क्षीरपो मम बालकः । मातृशोकाभिसंतप्तः पाल्यः सर्वाभिरेव सः

«ລູກນ້ອຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ ອ່ອນແອ ແລະທຸກຍາກ—ຍັງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນົມເທົ່ານັ້ນ. ຖືກໄຟໂສກເສົ້າເພາະແມ່ ຈຶ່ງຄວນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກທຸກຄົນ»។

Verse 37

भ्रममाणोऽसमे स्थाने व्रजमानोऽन्यगोकुले । अकार्येषु च संसक्तो निवार्यः सर्वदाऽदरात्

«ຖ້າເຂົາເດີນຫຼົງໄປບ່ອນຂຸລຂະ ຫຼືຫຼົງເຂົ້າຝູງອື່ນ ຫຼືຕິດພັນກັບການກະທຳທີ່ບໍ່ຄວນ—ຈົ່ງຫ້າມປະຄອງເຂົາເສມອດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່»។

Verse 38

अहं तत्र गमिष्यामि स व्याघ्रो यत्र संस्थितः । अपश्चिमप्रणामोऽयं सर्वासां विहितो मया

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ເສືອຕົວນັ້ນຢືນຢູ່. ນີ້ແມ່ນການນົບນ້ອມຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ໃນຍາມລາຈາກ»។

Verse 39

धेनव ऊचुः । न गंतव्यं त्वया तत्र कथंचिदपि नंदिनि । आपद्धर्मं न वेत्सि त्वं नूनं येन प्रगच्छसि

ຝູງງົວກ່າວວ່າ: «ໂອ ນັນດິນີ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ. ແນ່ນອນເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈທຳມະໃນຍາມວິກິດ, ບໍ່ຊັ້ນເຈົ້າຄົງບໍ່ກ້າກ້າວໄປ»។

Verse 40

न नर्मयुक्तं वचनं हिनस्ति न स्त्रीषु जातिर्न विवाहकाले । प्राणात्यये सर्वधनापहारे पंचानृतान्याहुरपातकानि

«ຄຳເວົ້າຢອກຫຼິ້ນບໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດໂທດ; ແລະ (ຄຳບໍ່ຈິງ) ໃນເລື່ອງກືບຜູ້ຍິງ ຫຼືໃນຍາມແຕ່ງງານກໍບໍ່ເປັນໂທດ. ໃນຍາມຊີວິດຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ ແລະເມື່ອຊັບສິນທັງປວງຖືກປົດໄປ—ຄຳບໍ່ຈິງຫ້າປະການນີ້ ຖືກກ່າວວ່າບໍ່ເປັນບາບ»។

Verse 41

तस्मात्तत्र न गंतव्यं दोषो नास्त्यत्र ते शुभे । पालयस्व निजं पुत्रं व्रजास्माभिर्निजं गृहम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປທີ່ນັ້ນ; ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ, ສໍາລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີໂທດໃດໆໃນເລື່ອງນີ້. ຈົ່ງປົກປ້ອງລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ—ພວກເຮົາຈະກັບໄປເຮືອນຂອງພວກເຮົາເອງ.

Verse 42

नंदिन्युवाच । परेषां प्राणयात्रार्थं तत्कर्तुं युज्यते शुभाः । आत्मप्राणहितार्थाय न साधूनां प्रशस्यते

ນັນດິນີ ກ່າວວ່າ: “ເພື່ອໃຫ້ຊີວິດຂອງຜູ້ອື່ນດໍາລົງຢູ່ ການກະທໍາແບບນັ້ນຍ່ອມເໝາະສົມ, ໂອ ຜູ້ດີທັງຫຼາຍ. ແຕ່ການກະທໍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຊີວິດຕົນເອງແຕ່ລໍາພັງ ບໍ່ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນຫມູ່ສາທຸຊົນ.”

Verse 43

सत्ये प्रतिष्ठितो लोको धर्मः सत्ये प्रतिष्ठितः । उदधिः सत्यवाक्येन मर्यादां न विलंघयेत्

ໂລກທັງປວງຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຈິງ ແລະ ທັມມະກໍຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຈິງ. ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາສັດຈິງ ແມ່ນແຕ່ມະຫາສະມຸດກໍບໍ່ລ່ວງເກີນແດນຂອບທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 44

विष्णवे पृथिवीं दत्त्वा बलिः पातालमाश्रितः । सत्यवाक्यं समाश्रित्य न निष्क्रामति दैत्यपः

ເມື່ອບາລິໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນແດ່ພຣະວິສນຸ ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ໄປພຶງພາຢູ່ປາຕາລາ. ດ້ວຍການຍຶດຖືຖ້ອຍຄໍາສັດຈິງຂອງຕົນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະນັ້ນ ບໍ່ອອກຈາກຄໍານັ້ນເລີຍ.

Verse 45

यः स्वं वाक्यं प्रतिज्ञाय न करोति यथोदितम् । किं तेन न कृतं पापं चौरेणाकृत बुद्धिना

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໃຫ້ຄໍາສັນຍາດ້ວຍຄໍາຂອງຕົນ ແຕ່ບໍ່ກະທໍາຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວ—ຄົນໂງ່ນັ້ນ ດຸຈໂຈນ ຈະມີບາບໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ກະທໍາ?

Verse 46

सख्य ऊचुः । त्वं नंदिनि नमस्कार्या सर्वेरपि सुरासुरैः । या त्वं सत्यप्रतिष्ठार्थं प्राणांस्त्यजसि दुस्त्यजान्

ສະຫາຍທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ນັນດິນີ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມບູຊາໂດຍທັງປວງ—ທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ—ເພາະເຈົ້າຍອມສະຫຼະແມ່ນແຕ່ລົມຫາຍໃຈອັນສະຫຼະຍາກ ເພື່ອສະຖາປະນາສັດຈະ»।

Verse 47

किं त्वां कल्याणि वक्ष्यामः स्वयं धर्मार्थवादिनीम् । सवरेंपि गुणैर्युक्ता नित्यं सत्ये प्रतिष्ठिताम्

«ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ພວກເຮົາຈະກ່າວຫຍັງແກ່ເຈົ້າໄດ້ອີກ? ເຈົ້າເອງເປັນຜູ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນທຳ ແລະ ມີເປົ້າໝາຍ, ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ, ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຈະເສມອ»।

Verse 48

तस्माद्गच्छ महाभागे न शोच्यः पुत्रकस्तव । भवत्या यद्वयं प्रोक्तास्तत्करिष्याम एव हि

«ດັ່ງນັ້ນ ໄປເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ລູກຂອງເຈົ້າບໍ່ຄວນແກ່ການໂສກາ. ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຮົາ ພວກເຮົາຈະເຮັດຕາມນັ້ນແນ່ນອນ»។

Verse 49

एतत्पुनर्वयं विद्मः सदा सत्यवतां नृणाम् । न निष्फलः क्रियारंभः कथंचिदपि जायते

«ພວກເຮົາຮູ້ແນ່ນອນຢ່າງນີ້: ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນແກ່ສັດຈະ, ການເລີ່ມກະທໍາກິດອັນຊອບທໍາ ບໍ່ເຄີຍເປັນໄປຢ່າງໄຮ້ຜົນ ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ»।

Verse 50

सूत उवाच । एवं संभाष्य तं सर्वं नंदिनी स्वसखीजनम् । प्रस्थिता व्याघ्रमुद्दिश्य पुत्रशोकेन पीडिता

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັນດິນີໄດ້ສົນທະນາດັ່ງນັ້ນກັບຫມູ່ສະຫາຍທັງປວງຂອງນາງແລ້ວ, ນາງຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ໂສກເພາະລູກ ກໍອອກເດີນທາງ ມຸ່ງໜ້າໄປຫາເສືອ।

Verse 51

शोकाग्निनापि संतप्ता निराशा पुत्रदर्शने । वियुक्ता चक्रवाकीव लतेव पतिता तरोः

ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້ ໝົດຫວັງຈະໄດ້ເຫັນລູກຊາຍ; ນາງເຫມືອນນົກຈັກຣະວາກີທີ່ພັດພາກຈາກຄູ່—ເຫມືອນເຄືອໄມ້ຫຼຸດຈາກຕົ້ນໄມ້.

Verse 52

अंधेव दृष्टिनिर्मुक्ता प्रस्खलंती पदेपदे । वनाधिदेवताः सर्वाः प्राऽर्थयच्च सुतार्थतः

ເຫມືອນຄົນຕາບອດທີ່ສູນເສຍສາຍຕາ ນາງສະດຸດທຸກກ້າວ; ແລະນາງໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ເທວະດາຜູ້ຄຸ້ມຄອງປ່າທັງປວງ ເພື່ອລູກຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 53

प्रसुप्तं भ्रममाणं वा मम पुत्रं सुबालकम् । वनाधिदेवताः सर्वा रक्षंतु वचनान्मम

ບໍ່ວ່າລູກຊາຍນ້ອຍຂອງຂ້ອຍຈະນອນຫຼັບ ຫຼືຈະພາກພຽນເດີນຫຼິ້ນ, ຂໍໃຫ້ເທວະດາຜູ້ຄຸ້ມຄອງປ່າທັງປວງປົກປ້ອງລູກດີຂອງຂ້ອຍ—ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ອຍ.

Verse 54

एवं प्रलप्य मनसा संप्राप्ता तत्र यत्र सः । आस्ते विस्फूर्जितास्यश्च तीक्ष्णदंष्ट्रो भयावहः

ນາງຄິດຮ້ອງຄໍາຄວນໃນໃຈຢ່າງນັ້ນ ແລ້ວກໍໄປຮອດບ່ອນທີ່ເຂົາຢູ່. ທີ່ນັ້ນເຂົາຢືນຢູ່—ປາກອ້າກວ້າງສັ່ນສະເທືອນ, ເຂົ້ວແຫຼມຄົມ, ນ່າຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 55

व्याघ्रः क्षुत्क्षामकण्ठश्च तस्या मार्गावलोककः । संरंभाटोपसंयुक्तः सृक्किणी परिलेहयन्

ເສືອທີ່ຄໍຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ ຈ້ອງເບິ່ງເສັ້ນທາງທີ່ນາງຈະມາ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມດຸຮ້າຍແລະຄວາມອວດອ້າງ, ພ້ອມທັງເລຍມຸມປາກຂອງມັນ.

Verse 56

नंदिन्युवाच । आगताहं महाव्याघ्र सत्ये च शपथे स्थिता । कुरु तृप्तिं यथाकामं मम मांसेन सांप्रतम्

ນັນດິນີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເສືອໃຫຍ່, ຂ້າໄດ້ມາແລ້ວ ໂດຍຍຶດຖືສັດຈະ ແລະ ຄໍາສາບານ. ບັດນີ້ ຈົ່ງໃຫ້ທ່ານອີ່ມຕາມປາຖະໜາ ດ້ວຍເນື້ອຂອງຂ້າ»។

Verse 57

तां दृष्ट्वा सोऽपि दुष्टात्मा वैराग्यं परमं गतः । सत्याशया पुनः प्राप्ता संत्यज्य प्राणजं भयम्

ເມື່ອເຫັນນາງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸວິຣາຄະອັນສູງສຸດ. ນາງໄວ້ໃຈໃນສັດຈະ ແລະກັບຄືນມາອີກ ປະລະຄວາມຢ້ານທີ່ເກາະກຽວກັບຊີວິດ.

Verse 58

व्याघ्र उवाच । स्वागतं तव कल्याणि सुधेनो सत्यवादिनि । न हि सत्यवतां किंचिदशुभं विद्यते क्वचित्

ເສືອ ກ່າວວ່າ: «ຍິນດີຕ້ອນຮັບເຈົ້າ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ໂອ ສຸເທນູ ຜູ້ເວົ້າສັດຈະ. ສໍາລັບຜູ້ຖືສັດຈະ ບໍ່ມີສິ່ງອັບມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ໃດເລີຍ»។

Verse 59

त्वयोक्तं शपथैर्भद्रे आगमिष्याम्यहं पुनः । तेन मे कौतुकं जातं किमेषा प्रकरिष्यति

«ແມ່ນດີເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄໍາສາບານວ່າ ‘ຂ້າຈະກັບມາອີກ’. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຄວາມຢາກຮູ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າ: ນາງຈະເຮັດສິ່ງໃດແທ້?»

Verse 60

सोऽहं भद्रे दुराचारो नृशंसो जीवघातकः । यास्यामि नरकं घोरं कर्मणानेन सर्वदा

«ແມ່ນດີເອີຍ, ຂ້າເປັນຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ, ໂຫດຮ້າຍ, ແລະເປັນຜູ້ຂ້າຊີວິດສັດ. ໂດຍກຳນີ້ ຂ້າຈະໄປສູ່ນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ ຢ່າງແນ່ນອນ»។

Verse 61

तस्मात्त्वं मे महाभागे पापास्यातिदुरात्मनः । उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປດປານຂ້ອຍ—ຜູ້ມີບາບ ແລະ ໃຈຊົ່ວຫນັກ—ໂດຍປະທານຄໍາສອນ.

Verse 62

येन मे स्यात्परं श्रेय इह लोके परत्र च । न तेऽस्त्यविदितं किंचित्सत्याचारान्मतिर्मम

ຂໍໃຫ້ທ່ານສອນຂ້ອຍເຖິງທາງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຄວາມດີສູງສຸດ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ. ສໍາລັບທ່ານ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຮູ້; ໃຈຂ້ອຍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ການປະພຶດຕາມສັດຈະ.

Verse 63

तस्मात्त्वं धर्मसर्वस्वं संक्षेपान्मम कीर्तय । सत्संगमफलं येन मम संजायतेऽखिलम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວບອກຂ້ອຍໂດຍຫຍໍ້ ເຖິງແກ່ນສານຂອງທຳມະ; ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ຜົນທັງປວງຂອງການຄົບຄົນດີ (ສັດສັງຄະ) ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້ອຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 64

नंदिन्युवाच । तपः कृते प्रशंसंति त्रेतायां ध्यानमेव च । द्वापरे यज्ञयोगं च दानमेकं कलौ युगे । सर्वेषामेव दानानां नास्ति दानमतः परम्

ນັນດິນີກ່າວວ່າ: ໃນຍຸກກຣິຕະ ເຂົາສັນລະເສີນຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຕະກຳ); ໃນຍຸກເຕຣຕາ ຍົກຍ້ອງທຽນ (ສະມາທິ) ແຕ່ຢ່າງດຽວ; ໃນຍຸກດວາປະຣະ ຍົກຍ້ອງໂຍກະແຫ່ງຍັດຍະ (ວິນັຍຂອງພິທີບູຊາ). ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ທານ (ການໃຫ້ທານ) ເປັນທາງສູງສຸດ—ໃນບັນດາທານທັງປວງ ບໍ່ມີທານໃດສູງກວ່ານີ້.

Verse 65

चराचराणां भूतानामभयं यः प्रयच्छति । स सर्वभयनिर्मुक्तः परं ब्रह्मा धिगच्छति

ຜູ້ໃດປະທານອະໄພ (ຄວາມບໍ່ຢ້ານ) ແກ່ສັດທັງຫຼາຍ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ທີ່ຢູ່ນິ່ງ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານທັງປວງ ແລະ ບັນລຸພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 66

व्याघ्र उवाच । अन्येषां चैव भूतानां तद्दानं युज्यते शुभे । अहिंसया भवेद्येषां प्राणयात्रान्नपूर्वकम्

ເສືອໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ທານແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານນັ້ນ ເໝາະສົມສໍາລັບສັດອື່ນໆ—ຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊີວິດໄດ້ດ້ວຍອະຫິງສາ ໂດຍອາຫານເປັນຫຼັກ.

Verse 67

न हिंसया विनाऽस्माकं यतः स्यात्प्राणधारणम् । तस्माद्ब्रूहि महाभागे किञ्चिन्मम सुखावहम् । उपदेशं सुधर्माय हिंसकस्यापि देहिनाम्

ເພາະບໍ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຮັກສາຊີວິດໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍບາງຢ່າງທີ່ນໍາຄວາມສຸກ—ຄໍາຊີ້ນໍາສູ່ທຳມະອັນແທ້ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບຜູ້ມີກາຍທີ່ຮຸນແຮງ.

Verse 68

नन्दिन्युवाच । अत्रास्ति सुमहल्लिंगं पुरा बाणप्रतिष्ठितम् । गहने यत्प्रभावेन त्वया मुक्तास्म्यहं ध्रुवम्

ນັນດິນີໄດ້ກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ມີລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ບານະໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ໃນປ່າລຶກນີ້ ໂດຍອານຸພາບຂອງມັນ ຂ້ອຍຈະພົ້ນໄດ້ແນ່ນອນໂດຍເຈົ້າ.

Verse 69

तस्य त्वं प्रातरुत्थाय कुरु नित्यं प्रदक्षिणाम् । प्रणामं च ततः सिद्धिं वांछितां समवाप्स्यसि

ເຈົ້າຈົ່ງຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະເຮັດປະທັກສິນາວຽນຮອບມັນເປັນນິດ. ແລ້ວຈົ່ງກາບນົບ; ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 70

नान्यस्य कर्मणः शक्तिर्विद्यते ते नखायुध । पूजादिकस्य हीनत्वाद्धस्ताभ्यामिति मे मतिः

ໂອ ຜູ້ມີເລັບເປັນອາວຸດ, ເຈົ້າບໍ່ມີກໍາລັງສໍາລັບພິທີອື່ນ. ເນື່ອງຈາກຂາດເຄື່ອງບູຊາແລະພິທີການ, ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍ ການພັກດີດ້ວຍ “ມືສອງຂ້າງ” ຂອງເຈົ້າ—ຄືການວຽນຮອບແລະການກາບນົບ—ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເໝາະ.

Verse 71

एवमुक्त्वाथ सा धेनुर्व्याघ्रस्याथ वनांतिके । तल्लिंगं दर्शयामास पुरः स्थित्वा द्विजोत्तमाः

ເມື່ອນາງງົວໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຢູ່ຂອບປ່າ ນາງໄດ້ສະແດງລິງຄະອັນສັກສິດໃຫ້ເສືອ ໂດຍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ.

Verse 72

सोऽपि संदर्शनात्तस्य तत्क्षणान्मुक्तिमाप्तवान् । व्याघ्रत्वात्पार्थिवो भूयः स बभूव यथा पुरा

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນມັນ ລາວກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນໃນຂະນະນັ້ນທັນທີ; ພົ້ນຈາກຄວາມເປັນເສືອ ລາວກໍກັບເປັນກະສັດອີກຄັ້ງ ເຫມືອນເກົ່າ.

Verse 73

शापं दुर्वाससा दत्तं राज्यं स्वं सहितैः सुतैः । सस्मार स नृपश्रेष्ठस्ततः प्रोवाच नंदिनीम्

ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ລະລຶກເຖິງຄຳສາບຂອງທຸຣວາສະ ທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວເສຍອານາຈັກຂອງຕົນພ້ອມກັບລູກຊາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບນັນດິນີ.

Verse 74

नृपः कलशनामाहं हैहयान्वयसंभवः । शप्तो दुर्वाससा पूर्वं कस्मिंश्चित्कारणांतरे

“ຂ້າແມ່ນກະສັດຊື່ ກະລະຊະ ເກີດໃນວົງສາຮັຍຫະຍະ. ໃນອະດີດ ເນື່ອງຈາກເຫດບາງຢ່າງ ຂ້າຖືກທຸຣວາສະສາບ.”

Verse 75

ततः प्रसादितेनोक्तस्तेनाहं नंदिनी यदा । दर्शयिष्यति तल्लिंगं तदा मुक्तिर्भविष्यति

“ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບຂ້າວ່າ: ‘ໂອ ນັນດິນີ, ເມື່ອເຈົ້າສະແດງລິງຄະນັ້ນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ.’”

Verse 76

सा नूनं नन्दिनी त्वं हि ज्ञाता शापान्ततो मया । तत्त्वं ब्रूहि प्रदेशोऽयं कतमो वरधेनुके

ແນ່ນອນແລ້ວ ເຈົ້າແມ່ນ ນັນດິນີ—ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ຈັກເຈົ້າໂດຍການສິ້ນສຸດແຫ່ງຄຳສາບຂອງຂ້ອຍ. ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງ: ບ່ອນນີ້ແມ່ນບ່ອນໃດ, ໂອ ໂຄຜູ້ປະທານພອນ?

Verse 77

येन गच्छाम्यहं भूयः स्वगृहं प्रति सत्वरम् । मार्गं दृष्ट्वा महाभागे मानुषं प्राप्य कञ्चन

ຂ້ອຍຈະກັບໄປບ້ານຂອງຂ້ອຍອີກຄັ້ງໃຫ້ໄວ ຄວນໄປທາງໃດ? ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ—ເມື່ອເຫັນເສັ້ນທາງແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ພົບຜູ້ນຳທາງເປັນມະນຸດສັກຄົນເຖີດ.

Verse 78

नंदिन्युवाच । चमत्कारपुरक्षेत्रमेतत्पातकनाशनम् । सर्वतीर्थमयं राजन्सर्वकामप्रदायकम्

ນັນດິນີ ກ່າວວ່າ: “ບ່ອນນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມັນຮວບຮວມຕີຣຖະທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນໄດ້ທຸກປະການ.”

Verse 79

यदन्यत्र भवेच्छ्रेयो वत्सरेण तपस्विनाम् । दिनेनैवात्र तत्सम्यग्जायते नात्र संशयः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ນັກບຳເນັດຕະປະໄດ້ຮັບໃນບ່ອນອື່ນພາຍໃນໜຶ່ງປີ—ທີ່ນີ້ກໍໄດ້ຮັບຢ່າງສົມບູນໃນມື້ດຽວ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 80

एवं मत्वा मया लिंगं स्नापितं पयसा सदा । एतद्यूथं परित्यज्य भक्त्या पूतेन चेतसा

ເມື່ອເຂົ້າໃຈດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ອາບຊຳລະລິງຄະດ້ວຍນ້ຳນົມເປັນນິດ. ແລ້ວຈາກລາຝູງນີ້ໄປ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍພັກຕິ…

Verse 81

राजोवाच । गच्छ नन्दिनि भद्रं ते निजं प्राप्नुहि बालकम् । गोकुलं च सखीः स्वाश्च तथान्यं च सुहृज्जनम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໄປເຖີດ ນັນດິນີ—ຂໍໃຫ້ມງຄົລສະຖິດແກ່ເຈົ້າ. ຈົ່ງກັບໄປຫາລູກງົວຂອງເຈົ້າ, ໄປຍັງໂກກຸລ, ໝູ່ສະຫາຍ ແລະຜູ້ປາດຖະນາດີທັງຫຼາຍ»។

Verse 82

एतत्क्षेत्रं मया पूर्वं ब्राह्मणानां मुखाच्छ्रुतम् । वांछितं च सदा प्रष्टुं न च द्रष्टुं प्रपारितम्

«ແຕ່ກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເລື່ອງກ່ຽວກັບດິນແດນສັກສິດນີ້ຈາກປາກພຣາຫມັນ. ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະຖາມຢູ່ເສມອ ແຕ່ກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນ»។

Verse 83

राज्यकर्मप्रसक्तेन भोगासक्तेन नंदिनि । स्वयमेवाधुना लब्धं नाहं सन्त्यक्तुमुत्सहे

«ໂອ ນັນດິນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຕິດພັນຢູ່ໃນພາລະກິດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ແລະຫຼົງໃນຄວາມເພີດເພີນໂລກ. ສິ່ງທີ່ໄດ້ມາໃນບັດນີ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າປະຖິ້ມ»។

Verse 84

दिष्ट्या मे मुनिना तेन दत्तः शापो महात्मना । कथं स्यादन्यथा प्राप्तिः क्षेत्रस्यास्य सुशोभने

«ໂຊກດີທີ່ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ປະທານຄຳສາບແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ຖ້າບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ມາຮອດກະເສດສັກສິດອັນງາມສະຫງ່ານີ້ໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 85

सूत उवाच । एवमुक्त्वा महीपालो नन्दिनीं तां विसृज्य च । स्थितस्तत्रैव तल्लिंगं ध्यायमानो दिवानिशम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ປ່ອຍນັນດິນີໄປ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງລິງຄະນັ້ນ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 86

प्रासादं तत्कृते मुख्यं विधायाद्भुतदर्शनम् । कैलासशिखराकारं तपस्तेपे तदग्रतः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງປະສາດຫຼັກອັນງົດງາມນ່າອັດສະຈັນ ມີຮູບດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສ ແລະໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຍາຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນ।

Verse 87

ततस्तस्य प्रभावेन स्वल्पैरेव दिनैर्द्विजाः । संप्राप्तः परमां सिद्धिं दुर्लभां याज्ञिकैरपि

ຕໍ່ມາ ໂດຍອໍານາດອັນສັກສິດຂອງສະຖານນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ ໃນເວລາບໍ່ກີ່ມື້ເທົ່ານັ້ນ ລາວກໍໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ອັນຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບຜູ້ປະກອບຍັດຍາກໍຕາມ।

Verse 88

तत्र यः कार्तिके मासि दीपकं संप्रयच्छति । सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 89

मार्गशीर्षे च सम्प्राप्ते गीतनृत्यादिकं नरः । तदग्रे कुरुते भक्त्या स गच्छति परां गतिम्

ແລະເມື່ອເດືອນມາຣກະຊີຣສະມາຮອດ ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຮ້ອງເພງ ເຕັ້ນລໍາ ແລະອື່ນໆ ຕໍ່ໜ້າມັນ (ລິງຄະ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 90

एतद्वः सर्वमाख्यातं सर्वपातकनाशनम् । कलशेश्वरमाहात्म्यं विस्तरेण द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກທ່ານຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບມາຫາດມະຍະຂອງກະລະເຊສະວະຣະ ຜູ້ທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ।

Verse 91

भक्त्या पठति यश्चैतच्छ्रद्धया परया युतः । सोऽपि पापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते

ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ແລະມີສັດທາສູງສຸດ—ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ຮັບກຽດໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 151

अथवा ये त्वया तस्य विहिताः शपथाः शुभे । ते संतु मम तिष्ठ त्वं तस्मादत्रैव गोकुले

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂໍໃຫ້ຄໍາສາບານທີ່ເຈົ້າກໍານົດໃຫ້ເຂົາ ຈົ່ງມາຕັ້ງຢູ່ເທິງຂ້ອຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃນໂກກຸລ (Gokula) ບ້ານຝູງງົວ।