Adhyaya 48

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवास्य समुद्देशे हरिश्चंद्रस्य भूपतेः । आश्रमो ऽस्ति सुविख्यातो नानाद्रुमसमावृतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຢູ່ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ໃນພື້ນທີ່ນັ້ນ ມີອາສຣົມອັນໂດ່ງດັງຂອງພະຣາຊາຫຣິສຈັນທຣະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ.”

Verse 2

यत्र तेन तपस्तप्तं संस्थाप्योमामहेश्वरौ । यच्छता विविधं दानं ब्राह्मणेभ्योऽभिवांछितम्

“ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະ ແລະໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາ ພຣະອຸມາ ແລະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ; ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍທານນານາປະເພດແກ່ພຣາຫມັນ—ເປັນທານທີ່ພຶງປາຖະໜາ ແລະສົມຄວນ.”

Verse 3

आसीद्राजा हरिश्चंद्रस्त्रिशंकुतनयः पुरा । अयोध्याधिपतिः श्रीमान्सूर्यवंशसमुद्भवः

ໃນການກ່ອນກາລ ມີພະຣາຊາ ຮະຣິຊັນດຣະ ບຸດແຫ່ງ ຕຣິຊັງກຸ ເປັນຜູ້ຄອງອະໂຍທະຍາອັນສົງ່າງາມ ກໍ່ກຳເນີດຈາກວົງສຸຣິຍະວົງສ໌।

Verse 4

न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं ध्रुवम् । तस्मिञ्छासति धर्मेण न च चौरकृतं भयम्

ໃນອານາຈັກນັ້ນ ບໍ່ມີທຸກຂ໌ອຶດຢາກ ບໍ່ມີໂລກພະຍາດ ແລະບໍ່ມີການຕາຍກ່ອນເວລາ; ເພາະພະອົງປົກຄອງດ້ວຍທຳ ຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໂຈນ.

Verse 5

कालवर्षी सदा मेघः सस्यानि प्रचुराणि च । रसवंति च तोयानि सर्वर्तुफलिता द्रुमाः

ເມກຝົນຕົກຕາມລະດູການຢູ່ເສມອ; ພືດຜົນອຸດົມສົມບູນ; ນ້ຳຫວານຊື່ນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງຊີວິດ; ຕົ້ນໄມ້ອອກຜົນທຸກລະດູ.

Verse 6

दंडस्तत्राभवद्वास्तौ गृहरोधोऽक्षदेवने । एको दोषाकरश्चंद्रः प्रियदोषाश्च कौशिकाः

ທີ່ນັ້ນ ‘ໂທດ’ ມີຢູ່ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຫຼິ້ນຄຳ: ‘ໄມ້ຄຳ້’ ມີຢູ່ໃນເຮືອນເປັນຂອງໃຊ້; ‘ການກັກເຮືອນ’ ມີແຕ່ໃນການຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ; ຜູ້ສ້າງຄືນມີແຕ່ດວງຈັນ; ແລະນົກຮ້ອງກາງຄືນ (ນົກອູ) ເປັນຜູ້ຮັກຄືນ.

Verse 7

स्नेहक्षयश्च दीपेषु विवाहे च करग्रहः । वृत्तभंगस्तथा गद्ये दानोत्थितिर्गजानने

‘ນ້ຳມັນຫຼຸດລົງ’ ມີແຕ່ໃນຕະກຽງ; ‘ຈັບມື’ ມີແຕ່ໃນພິທີແຕ່ງງານ; ‘ຂາດຈັງຫວະສຳນວນ’ ມີແຕ່ໃນຮ້ອຍແກ້ວ; ແລະ ‘ລຸກຂຶ້ນເພາະທານ’ ມີແຕ່ໃນພຣະຄເນຊາ ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ.

Verse 8

तस्यैवं गुणयुक्तस्य सार्वभौमस्य भूपतेः । एक एव महानासीद्दोषः पुत्रविवर्जितः

ແມ່ນແທ້ວ່າກະສັດຜູ້ເປັນຈັກກະພັດນັ້ນມີຄຸນທຳພ້ອມພຽງ ແຕ່ຍັງມີຂໍ້ຂາດໃຫຍ່ຢ່າງດຽວ—ບໍ່ມີພະຣາຊບຸດຊາຍ।

Verse 9

ततः पुत्रकृते गत्वा चकार सुमहत्तपः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे लिंगं संस्थाप्य भक्तितः

ຕໍ່ມາ ເພື່ອໄດ້ພະຣາຊບຸດ ພຣະອົງໄດ້ອອກເດີນທາງ ແລະປະພຶດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ; ໃນກະເສດສັກສິດແຫ່ງ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ສິວະ-ລິງຄະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 10

पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशसंस्थितः । जलाश्रयश्च हेमंते स ध्यायति महेश्वरम्

ລະດູຮ້ອນພຣະອົງປະພຶດຕະປະສະຍາຫ້າໄຟ; ລະດູຝົນຢູ່ໃຕ້ຟ້າໂລ່ງ; ລະດູໜາວພັກພິງນ້ຳ—ແລະພຣະອົງພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ) ດ້ວຍສະມາທິ।

Verse 11

ततो वर्षसहस्रांते तस्य तुष्टो महेश्वरः । प्रत्यक्षोऽभूत्समं गौर्या गणसंघैः समावृतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ພໍໃຈໃນພຣະອົງ ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າໂດຍກົງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເທວີ ໂກຣີ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ຄະນະຂອງຄະນະ (Gaṇa) ທັງຫຼາຍ।

Verse 13

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः स्तुत्वा सूक्तैः श्रुतैरपि । प्रोवाच विनयोपेतः कृतांजलिपुटः स्थितः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ກົດກາບລົງ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ໄດ້ຍິນຈາກເວດາ ດ້ວຍສຽງດັງ; ພຣະອົງຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະໄດ້ກ່າວຄຳຂຶ້ນ។

Verse 14

त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ यत्किंचिद्धरणीतले । तदस्ति मे गृहे सर्वं वांछितं स्वेन चेतसा

ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ສິ່ງໃດໆທີ່ມີຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ—ທຸກຢ່າງທີ່ໃຈຂ້ອຍປາດຖະໜາ—ມີຢູ່ແລ້ວໃນເຮືອນຂ້ອຍ.

Verse 19

यस्मात्त्वया महामूर्ख न प्रणामः कृतो मम । हरादनंतरं तस्माच्छापं दास्याम्यहं तव

ເພາະວ່າ ເຈົ້າຜູ້ໂງ່ຢ່າງໃຫຍ່, ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກົ້ມກາບຂ້ອຍ—ແມ່ນທັງທີ່ຂ້ອຍຢືນຢູ່ຖັດຈາກຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ທັນທີ—ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຄຳສາບແກ່ເຈົ້າ.

Verse 20

तव संलप्स्यते पुत्रो यथोक्तः शूलपाणिना । परं तन्मृत्युजं दुःखं त्वं शिशुत्वेपि लप्स्यसे

ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນແທ້ ດັ່ງທີ່ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້; ແຕ່ເຈົ້າຈະປະສົບທຸກຂ໌ອັນແຮງກ້າ ອັນເກີດຈາກຄວາມຕາຍ—ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ເຂົາຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ.

Verse 21

एवमुक्त्वा भगवती सार्धं देवेन शंभुना । अदर्शनं ययौ पश्चात्तथान्यैरपि पार्श्वगैः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະແມ່ຜູ້ມີພຣະພາກ ພ້ອມກັບພຣະເທວະ ຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ; ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂ້າງກາຍອື່ນໆ ກໍຫາຍໄປເຊັ່ນກັນ.

Verse 22

सोऽपि राजा वरं लब्ध्वा शापं च तदनंतरम् । न जगाम गृहं भूयश्चकार सुमहत्तपः

ກະສັດນັ້ນເອງ ໄດ້ຮັບພອນ ແລ້ວຕໍ່ມາທັນທີກໍໄດ້ຮັບຄຳສາບ; ລາວບໍ່ໄດ້ກັບເຮືອນອີກ ແຕ່ໄດ້ກະທຳຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ອັນໃຫຍ່ຫຼວງອີກຄັ້ງ.

Verse 23

एकासनं समारूढौ कृत्वा गौरी महेश्वरौ । ततश्चाराधयामास समं पुष्पानुलेपनैः

ເຂົາໄດ້ຈັດອາສນະອັນດຽວ ໃຫ້ພຣະເກົາຣີ ແລະ ພຣະມະເຫສວະນັ່ງຮ່ວມກັນ; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະທັງສອງພ້ອມກັນ ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ນ້ຳຫອມລູບກາຍ.

Verse 24

विशेषेण ददौ दानं ब्राह्मणेभ्यो महीपतिः । भूमिशायी प्रशांतात्मा षष्ठकालकृताशनः

ພຣະມະຫາກະສັດໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍໃຈຕັ້ງໃຈເປັນພິເສດ; ນອນກັບພື້ນ ໃຈສະງົບ ແລະ ກິນອາຫານແຕ່ໃນຄັ້ງທີຫົກ ດ້ວຍການອົດອາຫານຍາວ.

Verse 25

ततः संवत्सरस्यांते भगवान्वृषभध्वजः । पार्वत्या सहितो भूयस्तस्य संदर्शनं गतः

ຕໍ່ມາ ໃນທ້າຍປີ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ ໄດ້ມາປາກົດໃຫ້ເຂົາເຫັນອີກຄັ້ງ ພ້ອມດ້ວຍນາງປາຣະວະຕີ.

Verse 26

ततः स नृपतिस्ताभ्यां युगपद्विधिपूर्वकम् । कृत्वा नतिं ततो वाक्यं विनयादिदमब्रवीत्

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຣາຊາໄດ້ກໍ່ນະມັດສະການຕໍ່ພຣະທັງສອງພ້ອມກັນ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ.

Verse 27

पुरा देवि मयानंदपूरे व्याकुल चेतसा । न नता त्वं न मे कोपं तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि

ໃນກ່ອນນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ທີ່ອານັນດະປຸຣະ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າວຸ້ນວາຍທຸກຮ້ອນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຢ່າໂກດຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ.

Verse 28

देहार्धधारिणी देवि सदा त्वं शूलधारिणः । तदैकस्मिन्नते कस्मान्न नता त्वं वदस्व मे

ໂອ ພຣະເທວີ ຜູ້ຖືຄຶ່ງກາຍຂອງພຣະສິວະ ເຈົ້າຢູ່ຮ່ວມກັບຜູ້ຖືຕຣິສູນເສມອ. ເພາະຫຍັງເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ້ົມນົບພຽງພຣະອົງດຽວ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮັບນົບນັ້ນ? ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

Verse 30

तथापि च पृथक्त्वेन मया त्वं तु नता सह । एकासनं समारूढा तत्समं देवि पूजिता

ແຕ່ກໍຕາມ ໂອ ພຣະເທວີ ຂ້າພະເຈົ້າກ້ົມນົບເຈົ້າແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍ. ແລະເນື່ອງຈາກເຈົ້ານັ່ງຢູ່ໃນອາສນະດຽວກັນກັບພຣະສິວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບູຊາເຈົ້າເທົ່າກັນ.

Verse 31

तस्मात्कुरु प्रसादं मे यः पुरोक्तः पुरारिणा । सोस्तु वै सफलः सद्यो वरः पुत्रकृते मम

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະເທວີໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ: ຂໍໃຫ້ພອນທີ່ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ (ພຣະສິວະ) ເຄີຍກ່າວໄວ້ ສຳເລັດຜົນໃນທັນທີ—ເພື່ອການໄດ້ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 32

यया वंशधरः पुत्रो दीर्घायुर्दृढविक्रमः । त्वत्प्रसादाद्भवेद्देवि तथा त्वं कर्तुमर्हसि

ໂອ ພຣະເທວີ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໂປດກະທຳໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້: ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ເກີດບຸດຜູ້ສືບສາຍວົງສານ ມີອາຍຸຍືນ ແລະມີວິກຣະມະໝັ້ນຄົງ.

Verse 33

श्रीदेव्युवाच । नान्यथा मे वचो राजञ्जायतेऽत्र कथंचन । तस्माद्बालोऽपि ते पुत्रः पंचत्वं समुपैष्यति

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄຳຂອງເຮົາໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ບຸດຂອງເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຍັງເປັນເດັກ ກໍຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບ ‘ຫ້າ’ (ຄວາມຕາຍ).”

Verse 34

दर्शयित्वा तु ते दुःखमल्पमृत्युसमुद्भवम् । भूयः संप्राप्स्यति प्राणानचिरान्मे प्रसादतः

ແຕ່ຫຼັງຈາກສະແດງໃຫ້ເຈົ້າເຫັນຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກຄວາມຕາຍອັນສັ້ນ ລາວຈະໄດ້ຊີວິດຄືນມາໃນໄມ່ຊ້າ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 35

भविष्यति च दीर्घायुस्ततो वंशधरो जयी । सार्वभौमप्रधानश्च दानी यज्वा च धर्मवित्

ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວຈະມີອາຍຸຍືນ ເປັນຜູ້ສືບສານວົງສາ ເປັນຜູ້ຊະນະ ເປັນຜູ້ນຳໃຫຍ່ໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງ ໃຈບຸນໃນການໃຫ້ທານ ອຸທິດຕົນໃນພິທີບູຊາ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ।

Verse 36

तस्माद्राजन्गृहं गत्वा कुरु राज्यमभीप्सितम् । संप्राप्स्यसि सुतं श्रेष्ठं यादृशं कीर्तितं मया

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນເຈົ້າ ແລະຮັບຮອງອຳນາດການປົກຄອງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ. ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ປະເສີດ ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 37

अन्योऽपि मानवो यो मां रूपेणा नेनसंस्थिताम् । पूजयिष्यति चात्रैव समं देवेन शंभुना

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ເປັນມະນຸດ ທີ່ຈະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າໃນບ່ອນນີ້ ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການບູຊາພຣະເທວະ ສັມພູ (Śambhu) ໂດຍຕົງ।

Verse 38

तस्याहं संप्रदास्यामि पुत्रान्हृदयवांछितान् । तथान्यदपि यत्किंचिदचिरान्नात्र संशयः

ສຳລັບຜູ້ສັດທານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານບຸດທີ່ໃຈປາດຖະໜາ; ແລະສິ່ງອື່ນໃດກໍຕາມທີ່ລາວປາດຖະໜາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ໃນໄມ່ຊ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ।

Verse 39

श्रीमहादेव उवाच । भूय एव नृपश्रेष्ठ मत्तः प्रार्थय वांछितम् । न वृथा दर्शनं मे स्यात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

ພຣະສີມະຫາເທວ ກ່າວວ່າ: ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຂໍຈາກເຮົາຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ. ການທີ່ເຮົາປະກົດຕໍ່ໜ້າທ່ານຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍປ່າຍ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ທ່ານ.

Verse 40

हरिश्चंद्र उवाच । कृतकृत्योस्मि देवेश सर्वमस्ति गृहे मम । पुत्रं त्यक्त्वा त्वया सोऽपि दत्तो वंशधरो जयी

ຮະຣິສຈັນທຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເຮົາໄດ້ສຳເລັດພຽງພໍແລ້ວ; ທຸກສິ່ງມີຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຮົາ. ທ່ານໄດ້ລຶບລ້າງຄວາມຂາດບຸດ ແລະປະທານບຸດຜູ້ສືບສາຍວົງສາ—ຜູ້ມີໄຊຊະນະ—ໃຫ້ເຮົາ.

Verse 41

तथापि न तवादेशो व्यर्थः कार्यः कथंचन । एतस्मात्कारणाद्देव याचयिष्यामि वांछितम्

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະບັນຊາຂອງທ່ານບໍ່ຄວນໃຫ້ເປັນໄປໂດຍໄຮ້ຜົນແຕ່ຢ່າງໃດ. ເພາະເຫດນີ້ ໂອ ພຣະເທວ, ເຮົາຈະຂໍພອນທີ່ເຮົາປາດຖະໜາ.

Verse 42

राजसूयकृतेऽस्माकं सदा बुद्धिः प्रवर्तते । निषेधयंति मां सर्वे मन्त्रिणः सुहृदस्तदा

ໃຈຂອງເຮົາມັກຈະມຸ່ງໄປສູ່ການປະກອບພິທີບູຊາ ຣາຊະສູຍ ຢູ່ເສມອ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາມົນຕີ ແລະມິດສະຫາຍຜູ້ຫວັງດີທັງປວງ ກໍຫ້າມປາມເຮົາ.

Verse 43

सर्वैस्तैर्जायते यज्ञः पार्थिवैः करदीकृतैः । युद्धं विना करं तेऽपि न यच्छन्ति यतो विभो

ພິທີຍັດນັ້ນຈະສຳເລັດໄດ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອກະສັດທັງຫຼາຍນັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຜູ້ສົ່ງສ່ວນສະຫຼຸບ. ເພາະບໍ່ມີສົງຄາມ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຍອມຖວາຍສ່ວນສະຫຼຸບ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 44

ततो युद्धार्थिनं मां ते वारयंति हितैषिणः । कृतोत्साहं मखप्राप्तौ नीतिमार्गसमाश्रिताः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ປາດຖະນາຄວາມດີແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຈຶ່ງຫ້າມຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາສົງຄາມ. ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າມີໃຈຮ້ອນຮົນຈະໄປຮອດພິທີຍັດ ແຕ່ພວກເຂົາພຶ່ງພາທາງແຫ່ງນະໂຍບາຍແລະຄໍາຊີ້ນໍາ।

Verse 45

तस्मात्तव प्रसादेन राजसूयो भवेन्मखः । अविघ्नः सिद्धिमायातु मम नान्यद्वृणोम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ພິທີຍັດຣາຊະສູຍະ ເກີດຂຶ້ນ. ຂໍໃຫ້ມັນສໍາເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເລືອກສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 46

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय जगामादर्शन हरः । सोऽपि लब्धवरो भूपः स्वमेव भवनं गतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ໃຫ້ຄໍາສັນຍາ ແລ້ວຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ສ່ວນພຣະຣາຊາ ເມື່ອໄດ້ພອນແລ້ວ ກໍກັບໄປສູ່ພະຣາຊວັງຂອງຕົນ.

Verse 47

एवं तेन नरेन्द्रेण पूर्वं तत्र विनिर्मितौ । उमामहेश्वरौ पश्चान्निर्मितावितरैरपि

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະຣາຊານັ້ນ ອຸມາ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ທີ່ນັ້ນເປັນອັນດັບທໍາອິດ. ຕໍ່ມາ ຄົນອື່ນໆ ກໍໄດ້ສ້າງ ຫຼື ອັນເຊີນປະດິດຖານເພີ່ມອີກເຊັ່ນກັນ.

Verse 48

यस्ताभ्यां कुरुते पूजां संप्राप्ते पंचमी दिने । फलैः सर्वेषु गात्रेषु यावत्संवत्सरं द्विजाः । सुतं प्राप्नोति सोऽभीष्टं स्ववंशोद्धरणक्षमम्

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດບູຊາພຣະທັງສອງ (ອຸມາ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ) ເມື່ອວັນປັນຈະມີມາຮອດ—ໂດຍຖວາຍໝາກໄມ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸດຊາຍຕາມປາດຖະນາ ຜູ້ສາມາດຄໍ້າຈຸນແລະກູ້ຄືນວົງສາຕະກູນຂອງຕົນ.

Verse 529

यस्तं नमति देवेशं तेन त्वं सर्वदा नता । नतायां त्वयि देवेशो नतः स्यादिति मे मतिः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ນ້ອມກົດກົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ໂດຍການນັ້ນເອງ ເຈົ້າກໍຖືກນ້ອມກົດກົງຢູ່ເສມອ. ເມື່ອເຂົານ້ອມກົດກົງຕໍ່ເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະກໍຖືກນ້ອມກົດກົງດ້ວຍ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້ອຍ.