Adhyaya 45

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवास्ति द्विजश्रेष्ठाः सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तमानर्ताधिपभूभुजा

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງມີ ປຸສກະຣະ ສາມສະຫຼອງນ້ຳ ອັນມີບຸນຍິ່ງ, ທີ່ໃນອະດີດ ກະສັດແຫ່ງອານັຣຕະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່ນັ້ນ।

Verse 2

यस्तत्र कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे । मध्याह्ने कुरुते स्नानं स गच्छति परां गतिम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນກຣິຕຕິກາ ແລະອາບນ້ຳໃນເວລາທ່ຽງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र समायातं सुपुण्यं पुष्करत्रयम् । कस्मिन्स्थाने च विज्ञेयं कैश्चिह्नैर्वद सूतज

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ພຸສກະຣະສາມສະຫຼອງອັນບຸນຍິ່ງນັ້ນ ມາຮອດທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຄວນຮູ້ຈັກຢູ່ສະຖານທີ່ໃດ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ.”

Verse 4

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि यैश्चिह्नैः पुष्करत्रयम् । प्राग्दृष्टं मुनिना तत्र विश्वामित्रेण धीमता

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ ເຖິງເຄື່ອງໝາຍທີ່ໃຫ້ຮູ້ຈັກພຸສກະຣະສາມສະຫຼອງ. ໃນການກ່ອນ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາ ວິສວາມິດຕຣະ ໄດ້ເຫັນມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.”

Verse 5

पुरा निवसतस्तस्य विश्वामित्रस्य सन्मुनेः । संप्राप्ता कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອພຣະມຸນີຜູ້ສູງສົງ ວິສວາມິດຕຣະ ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອກາດກາຣຕຕິກີອັນບໍລິສຸດກໍມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍການປະສານອັນມົງຄຸນຂອງກຣິຕຕິກາ।

Verse 6

सर्वतीर्थमयं क्षेत्रं तद्विज्ञाय तपोनिधिः । ततश्च चिन्तयामास स्वचित्ते गाधिनन्दनः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ດິນແດນອັນສັກສິດນີ້ ເຕັມໄປດ້ວຍແກ່ນສານຂອງທີຣຖະທັງປວງ, ຄັງແຫ່ງຕະປະ—ບຸດແຫ່ງກາທິ—ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈຂອງຕົນ।

Verse 7

अद्येयं कार्तिकी पुण्या कृत्तिकायोगसंयुता । यस्यां स्नाने नरैः श्रेयः प्राप्यते पुष्करोदके । आद्यं तु पुष्करं दूरे न गन्तुं शक्यतेऽधुना

ມື້ນີ້ແມ່ນວັນກາຣຕຕິກີອັນສັກສິດ ປະກອບດ້ວຍການປະສານຂອງກຣິຕຕິກາ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນ້ຳພຸສກະຣະໃນວັນນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າທາງທຳ. ແຕ່ພຸສກະຣະເດີມນັ້ນຢູ່ໄກ ແລະບັດນີ້ບໍ່ອາດໄປໄດ້.

Verse 8

तस्मादत्र स्थितं यच्च तस्मिन्स्नानं करोम्यहम् । स एवं निश्चयं कृत्वा श्रद्धापूतेन चेतसा

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະອາບນ້ຳໃນສິ່ງທີ່ມີຢູ່ທີ່ນີ້. ເມື່ອຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນແລ້ວ ລາວກໍເຮັດດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ.

Verse 9

ततश्चान्वेषयामास पुष्कराणि समंततः । बहुत्वात्तत्र तीर्थानां निश्चयं नान्वपद्यत

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເລີ່ມຄົ້ນຫາພຸສກະຣະທັງຫຼາຍຢູ່ທົ່ວທິດ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກມີທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດຫຼາຍເກີນໄປ ລາວຈຶ່ງບໍ່ອາດຕັດສິນໃຈໃຫ້ແນ່ນອນໄດ້.

Verse 10

दृष्ट्वादृष्ट्वा जलस्थानं स्नानं चक्रे ततः परम् । स तदा श्रममापन्नो भ्रममाण इतस्ततः

ເຫັນບ່ອນນ້ຳທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ ລາວກໍອາບນ້ຳຊ້ຳໆ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອພະຍາຍາມເດີນວົນໄປມາທົ່ວທິດ ລາວກໍຖືກຄວາມເມື່ອຍລ້າຄອບງຳ.

Verse 12

वृक्षमूलं समाश्रित्य निविष्टश्च क्षितौ ततः । तुष्टावाथ शुचिर्भूत्वा श्रद्धया च त्रिपुष्करम् । मध्यमाद्योजनं स्वर्गः कनिष्ठादर्ध योजनम् । ज्येष्ठकुण्डात्पुनः ख्यातो हस्तप्रायः शुभात्मभिः

ຕໍ່ມາ ລາວອາໄສຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ ແລະນັ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ. ເມື່ອກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນ ຕຣິພຸສກະຣະ (ພຸສກະຣະສາມປະການ) ດ້ວຍສັດທາ. ຈາກພຸສກະຣະກາງ ທາງໄປສະຫວັນກ່າວວ່າໜຶ່ງໂຢຊະນະ; ຈາກພຸສກະຣະນ້ອຍ ເຄິ່ງໂຢຊະນະ; ແລະຈາກສະລະໃຫຍ່ (ພຸສກະຣະເຖົ້າ) ເປັນທີ່ເລື່ອງລືໃນຫມູ່ຜູ້ດີວ່າ ໃກ້ພຽງປະມານຊ່ວງມືໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 13

पावयंति हि तीर्थानि स्नानदानादसंशयम् । पुष्करालोकनादेव नरः पापात्प्रमु च्यते

ແທ້ຈິງ ຕີຣຖະທັງຫຼາຍຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ດ້ວຍການອາບນ້ໍາແລະການໃຫ້ທານ; ແຕ່ພຽງແຕ່ເບິ່ງພຸສກະຣາ ຄົນກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້.

Verse 14

पुष्करारण्यमाश्रित्य शाकमूलफलैरपि । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता

ເມື່ອອາໄສພຸສກະຣາປ່າ ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ພຣາຫມັນກິນພຽງຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້—ຖ້າໃຫ້ອິ່ມພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ກໍເທົ່າກັບໃຫ້ອິ່ມໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 15

पुष्करे दुष्करं स्नानं पुष्करे दुष्करं तपः । पुष्करे दुष्करो वासः सर्वं पुष्करदुष्करम्

ທີ່ພຸສກະຣາ ການອາບນ້ໍາຍາກ; ທີ່ພຸສກະຣາ ການບໍາເນັດຕະປະ (ຕະປະ) ຍາກ; ທີ່ພຸສກະຣາ ແມ່ນແຕ່ການຢູ່ອາໄສກໍຍາກ—ທຸກຢ່າງໃນພຸສກະຣາລ້ວນຍາກ (ແລະມີອານຸພາບບຸນສູງ)។

Verse 16

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे पुष्करे स्नाति यो नरः । स क्षणान्मुच्यते पापादाजन्ममरणोद्भवात्

ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ເມື່ອເກີດການປະສານກຣິຕຕິກາ ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ພຸສກະຣາ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບໃນພິບຕາ ທີ່ສະສົມມາຈາກວົງຈອນເກີດແລະຕາຍ.

Verse 17

ज्येष्ठे प्रातश्च मध्याह्ने मध्यमे स्नाति यो नरः । कनिष्ठेऽस्तमिते भानौ सकृत्स्वर्गमवाप्नुयात्

ຖ້າຜູ້ໃດອາບນ້ໍາໃນພຸສກະຣາໃຫຍ່ຕອນເຊົ້າ, ໃນພຸສກະຣາກາງຕອນທ່ຽງ, ແລະໃນພຸສກະຣານ້ອຍເມື່ອຕາເວັນຕົກ—ເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວກໍໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 18

तावत्तिष्ठति देहेषु पातकं सर्वदेहिनाम् । यावन्न पौष्करैस्तोयैः स्नानं वै कुर्वते नराः

ບາບຍັງຄົງຢູ່ໃນກາຍຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ ຕາບໃດທີ່ມະນຸດຍັງບໍ່ອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳອັນສັກສິດແຫ່ງ ພຸສກະຣະ।

Verse 19

दिवाकरकरैः स्पृष्टं तमो यद्वत्प्रणश्यति । पुष्करोदकसंस्पर्शाच्छीघ्रं गच्छति पातकम्

ເຫມືອນຄວາມມືດສູນໄປເມື່ອຖືກຮັດສະມີຕາເວັນສຳຜັດ ບາບກໍຈາກໄປໄວ ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດນ້ຳແຫ່ງ ພຸສກະຣະ।

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं कृत्वापि पुरुषो भुवि । कार्तिक्यां पुष्करे स्नात्वा निर्दोषत्वं प्रपद्यते

ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ຢູ່ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໄດ້ກະທຳບາບເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມະນ ກໍບັນລຸຄວາມບໍ່ມີມົນທິນ ໂດຍອາບນ້ຳທີ່ ພຸສກະຣະ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ।

Verse 21

किं दानैः किं व्रतैर्होमैः किं यज्ञैर्वहुविस्तरैः । कार्तिक्यां पुष्करे स्नानैः सर्वेषां लभ्यते फलम्

ຈະຕ້ອງການທານ ຈະຕ້ອງການວຣະຕະ ຈະຕ້ອງການໂຮມ ຫຼືຍັດຍາອັນພິສະດານຫຼາຍຢ່າງໄປເພື່ອຫຍັງ? ດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ ພຸສກະຣະ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ ຜົນຂອງທຸກຢ່າງນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບ।

Verse 22

यद्येषा भारती सत्या मया सम्यमुदीरिता । तन्मे स्याद्दर्शनं शीघ्रं सद्यः पुष्करसंभवम्

ຖ້າຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍນີ້ ທີ່ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ເປັນຄວາມຈິງແທ້—ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບດາຣະຊັນໂດຍໄວ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກ ພຸສກະຣະ ໃນວັນນີ້ເທົ່ານັ້ນເທິງ।

Verse 23

एवं तस्य ब्रुवाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । अशरीराऽभवद्वाणी गगनाद्द्विजसत्तमाः

ເມື່ອພຣະມຸນີຜູ້ປັນຍາ ວິສວາມິດຣະ ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍກໍເກີດຂຶ້ນຈາກຟ້າ—ໂອ ດວິຊະສັດຕະມາ ຜູ້ດີສຸດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ।

Verse 24

विश्वामित्र मुनिश्रेष्ठ सदा मे गगने स्थितिः । मुक्त्वैकां कार्तिकीं चैव कृत्तिकायोगसंयुताम्

«ໂອ ວິສວາມິດຣະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ພັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຟ້າເສມອ—ເວັ້ນແຕ່ຄັ້ງດຽວໃນວັນກາຣຕຕິກີ ທີ່ປະກອບດ້ວຍໂຍກະແຫ່ງກຣິຕຕິກາ»।

Verse 25

तदत्र दिवसे वासो मम भूमितले ध्रुवम् । अस्मिन्नेव वने पुण्ये तत्त्वं स्नानं समाचर

«ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນນັ້ນ ການພັກອາໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນໂລກມະນຸດຍ່ອມແນ່ນອນ. ໃນປ່າອັນບຸນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈົ່ງປະຕິບັດການອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນແທ້ຈິງ.»

Verse 26

विश्वामित्र उवाच । सर्वेषामेव तीर्थानां श्रूयते च समाश्रयः । तत्कथं वेद्मि तीर्थेश त्वामत्रैव व्यवस्थितम्

ວິສວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: «ໄດ້ຍິນກັນວ່າ ທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງຮ່ວມຂອງທີຣຖະທັງປວງ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ ໂອ ທີຣຖະເອສະ ວ່າທ່ານສະຖິດຢູ່ນີ້ແທ້?»

Verse 27

तदोत्थिता पुनर्वाणी तारा गगनगोचरा । विश्वामित्रं मुनिश्रेष्ठं हर्षयंती द्विजोत्तमाः

ແລ້ວສຽງນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ—ດຸດດັ່ງດາວ ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ—ເຮັດໃຫ້ວິສວາມິດຣະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຊື່ນບານ—ໂອ ດວິໂຈຕຕະມາ।

Verse 28

नातिदूरे वनादस्मादत्र संति जलाशयाः । तेषामेकतमे पद्मं विद्यतेऽधोमुखं स्थितम्

ບໍ່ໄກຈາກປ່ານີ້ ມີອ່າງນ້ຳຫຼາຍແຫ່ງ. ໃນອ່າງໜຶ່ງ ມີດອກບົວໜຶ່ງຕັ້ງຢູ່ ໂດຍຫັນໜ້າລົງລຸ່ມ.

Verse 29

ऊर्ध्ववक्त्रं द्वितीये च तिर्यग्वक्त्रं तृतीयके । तत्रोर्ध्वास्यैः सरोजैश्च विज्ञेयं ज्येष्ठपुष्करम्

ໃນອ່າງທີສອງ ດອກບົວຫັນໜ້າຂຶ້ນເທິງ; ໃນອ່າງທີສາມ ຫັນໄປຂ້າງ. ທີ່ນັ້ນ ໂດຍດອກບົວທີ່ຫັນໜ້າຂຶ້ນ ຈຶ່ງພຶງຮູ້ວ່າແມ່ນ “ຊະເຍດຖະ ປຸສກະຣະ” (ປຸສກະຣະຜູ້ເຖົ້າ).

Verse 30

पार्श्ववक्त्रैर्द्विजश्रेष्ठ मध्यमं परिकीर्तितम् । अधोवक्त्रैस्तथा ज्ञेयं कनिष्ठं पुष्करं क्षितौ

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ປຸສກະຣະທີ່ຖືກກ່າວຂານວ່າ “ມັດຍະມະ ປຸສກະຣະ” ແມ່ນອັນທີ່ມີດອກບົວຫັນໜ້າໄປຂ້າງເປັນເຄື່ອງໝາຍ. ແລະອັນທີ່ມີດອກບົວຫັນໜ້າລົງລຸ່ມ ພຶງຮູ້ໃນໂລກນີ້ວ່າ “ກະນິດຖະ ປຸສກະຣະ” (ປຸສກະຣະນ້ອຍ).

Verse 31

एतैश्चिह्नैर्मुनिश्रेष्ठ ज्ञात्वा स्नानं समाचर । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तूर्णं समुत्थाय ययौ ततः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອຮູ້ຈັກ (ຕີຣຖະ) ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ມຸນີນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ແລະໄປສູ່ສະຖານທີ່ນັ້ນ.

Verse 32

तादृशैः कमलैस्तत्र संस्थितास्ते जलाशयाः । तान्दृष्ट्वा श्रद्धयोपेतः कृत्वा स्नानं यथाक्रमम्

ທີ່ນັ້ນ ອ່າງນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍດອກບົວຊະນິດດຽວກັນນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ທ່ານຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ກໍປະຕິບັດການອາບນ້ຳຕາມລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 33

ततश्च विधिना सम्यक्चकारपितृतर्पणम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີ pitṛ-tarpaṇa ຖວາຍນ້ຳບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດຢ່າງສົມບູນ।

Verse 34

ततः शाकैश्च मूलैश्च नीवारैः फलसंयुतैः । चकार विधिना श्राद्धं तत्रैव द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ໂດຍໃຊ້ຜັກໃບ ຮາກພືດ ແລະ ເຂົ້າປ່າ nīvāra ພ້ອມຜົນໄມ້ ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະກອບພິທີ Śrāddha ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຕາມພິທີກຳນົດ។

Verse 35

तत्र तस्यैव तीरस्थो वीक्षांचक्रे समाहितः । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे चिह्नदर्शनलालसः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງນັ້ນເອງ ແລະເຝົ້າມອງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈໍ່—ປາຖະໜາຈະເຫັນເຄື່ອງໝາຍສັກສິດ ເມື່ອເດືອນ Kārttika ມາຮອດ ແລະເກີດການປະສານ Kṛttikā.

Verse 36

ब्राह्मणा ऊचुः । कीदृशं जायते चिह्नं कार्तिक्यां ज्येष्ठपुष्करे । संप्राप्ते कृत्तिकायोगे सर्वं तत्र वदाशु नः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໃນເດືອນ Kārttika ທີ່ Jyeṣṭha Puṣkara ຈະເກີດເຄື່ອງໝາຍສັກສິດແບບໃດ? ເມື່ອການປະສານ Kṛttikā ມາຮອດ ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກພວກເຮົາໂດຍໄວ ທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ».

Verse 37

सूत उवाच । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यदा गच्छति चंद्रमाः । तदा निष्क्रामति श्रेष्ठं कमलं जलमध्यतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນເດືອນ Kārttika ເມື່ອເກີດການປະສານ Kṛttikā ແລະດວງຈັນເຄື່ອນເຂົ້າສູ່ສະພາບນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ດອກບົວອັນປະເສີດຈະໂຜ່ຂຶ້ນຈາກກາງນ້ຳ».

Verse 38

तन्मध्येंऽगुष्ठमात्रस्तु पुरुषो दृश्यते जनैः । सुस्नातैः श्रद्धयोपेतैस्ततस्तीर्थफलं लभेत्

ໃນກາງກົງຂອງສະຖານນັ້ນ ປະຊາຊົນເຫັນ «ພຣະບຸລຸດ» ອົງໜຶ່ງ ຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳຢ່າງບໍລິສຸດ ແລະມີສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເຕັມທີ່ຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 39

एतस्मात्कारणात्स्नात्वा विश्वामित्रो महामुनिः । तच्चिह्नं वीक्षयामास महद्यत्नं समाश्रितः

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ ມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຕະ ໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະອາໄສຄວາມພາກພຽນຢ່າງໃຫຍ່ ເພື່ອເບິ່ງເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 40

तस्यैवं वीक्षमाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः । आनर्ताधिपतिस्तत्र प्राप्तो राजा बृहद्बलः

ເມື່ອວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ມີປັນຍາ ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດບຣິຫັດບະລະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອານັດຕະ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 41

अत्यंतं मृगयाश्रांतो हत्वा मृगगणान्बहून् । ऋक्षांश्चैव वराहांश्च सारंगानथ संबरान्

ພຣະອົງເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກຈາກການລ່າ ໂດຍໄດ້ຂ້າຝູງກວາງຫຼາຍໝູ່ ແລະທັງຫມີ ຫມູປ່າ ກວາງຊາຣັງກະ ແລະກວາງຊຳບະຣະ.

Verse 42

सिंहान्व्याघ्रान्वृकांश्चैव हिंसानारण्यचारिणः । तथान्यानपि मध्याह्ने तेन मार्गेण संगतः

ໃນເສັ້ນທາງນັ້ນ ໃນເວລາທ່ຽງ ພຣະອົງໄດ້ພົບສິງ ເສືອ ແລະໝາປ່າ ອັນເປັນສັດດຸຮ້າຍທ່ອງປ່າ ແລະຍັງມີສັດອື່ນໆອີກ.

Verse 43

अथापश्यद्द्रुमोपांते विश्वामित्रं मुनीश्वरम् । उपविष्टं कृतस्नानं वीक्षमाणं जलाशयम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຢູ່ຂ້າງໂຄນຕົ້ນໄມ້ ພະອົງໄດ້ເຫັນ ວິສະວາມິດຣະ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບ຤ິສີ ນັ່ງຢູ່ຫຼັງອາບນ້ຳ ແລະຈ້ອງເບິ່ງອ່າງນ້ຳສັກສິດ។

Verse 44

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैरवतीर्य तुरंगमात् । श्रमार्त्तः सलिले तस्मिन्प्रविवेश नृपोत्तमः

ແລ້ວພະອົງກໍກົດກົ້ມກາບນົບຢ່າງສູງ ແລະລົງຈາກມ້າ. ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ເມື່ອຍລ້າຈາກການເດີນທາງ—ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 45

एतस्मिन्नंतरे तोयात्कमलं तद्विनिर्गतम् । सहस्रपत्रसंजुष्टं द्वादशार्कसमप्रभम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຈາກນ້ຳນັ້ນ ດອກບົວໜຶ່ງກໍຜຸດຂຶ້ນ ປະດັບດ້ວຍກີບນັບພັນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ.

Verse 46

तद्दृष्ट्वा स महीपालः पद्ममत्यद्भुतं महत् । जग्राह कौतुकाविष्टः स्वयं सव्येन पाणिना

ເມື່ອກະສັດໄດ້ເຫັນດອກບົວໃຫຍ່ອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ກໍຖືກຄວາມພິສົດພິເສດຄອບງຳ ແລະໄດ້ຈັບມັນດ້ວຍມືຊ້າຍຂອງພະອົງເອງ.

Verse 47

स्पृष्टमात्रे ततस्तस्मिन्कमले द्विजसत्तमाः । उत्थितः सुमहाञ्छब्दो विश्वं येन प्रपूरितम्

ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ! ເມື່ອແຕະດອກບົວນັ້ນແຕ່ພຽງນ້ອຍ ກໍເກີດສຽງອັນມະຫານັກ ກັງວານເຕັມໄປທົ່ວໂລກທັງປວງ.

Verse 48

तं शब्दं स महीपालः श्रुत्वा मूर्छामुपाविशत् । पतितश्च जले तस्मिन्पद्मं चादर्शनं गतम्

ເມື່ອພະມະຫາກະສັດມະຫີປາລະໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ກໍຫມົດສະຕິລົງ; ແລະເມື່ອພຣະອົງລົງໃນນ້ຳນັ້ນ ດອກບົວກໍຫາຍຈາກສາຍຕາ.

Verse 49

ततः कृच्छ्रेण महता कर्षितः सलिलाद्बहिः । सेवकैर्दुःखशोकार्त्तैर्हाहेति प्रतिजल्पकैः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ ພຣະອົງຖືກບໍລິວານລາກອອກຈາກນ້ຳ; ພວກເຂົາເສົ້າໂສກທຸກທ້ອນ ຮ້ອງວ່າ “ອະນິດ! ອະນິດ!”

Verse 50

ततस्तीरं समासाद्य कृच्छ्रात्प्राप्याथ चेतनाम् । यावद्वीक्षयति स्वांगं तावत्कुष्ठं समागतम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຂຶ້ນຮອດຝັ່ງດ້ວຍຄວາມລຳບາກ ແລະຄ່ອຍໆຟື້ນສະຕິ. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງເບິ່ງອະວະຍະຂອງຕົນ ໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ກໍເກີດຂຶ້ນແລ້ວ.

Verse 51

ततो विषादमापन्नो दृष्ट्वा तादृङ्निजं वपुः । शीर्णघ्राणांघ्रिहस्तं च घर्घरस्वरसंयुतम्

ເມື່ອເຫັນກາຍຂອງຕົນເປັນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງກໍຕົກໃນຄວາມເສົ້າຫມອງ; ດັ່ງ, ຕີນ ແລະ ມື ຊຸດໂຊມລົງ ແລະສຽງກໍກາຍເປັນຫຍາບແຫ້ງກະດ້າງ.

Verse 52

अथ गत्वा मुनेः पार्श्वे विश्वामित्रस्य भूमिपः । उवाच वचनं दीनं बाष्पगद्गदया गिरा

ແລ້ວພະມະຫາກະສັດໄດ້ໄປຢູ່ຂ້າງພຣະມຸນີ ວິສວາມິດຕະ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນນ່າສົງສານ ດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະນ້ຳຕາ.

Verse 53

भगवन्पश्य मे जातं यादृशं वपुरेव हि । अकस्मादेव मग्नस्य सलिलेऽत्र विगर्हितम्

ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ຂໍຈົ່ງເບິ່ງຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍແດ່ທ້ອນ! ພຽງແຕ່ຂ້ານ້ອຍລົງໄປໃນນ້ຳນີ້, ກໍກັບກາຍເປັນຮູບຮ່າງອັນໜ້າກຽດຊັງທັນທີ.

Verse 54

तत्किं पानीयदोषो वा किं वा भूमेर्मुनी श्वर । येनेदृक्सहसा यातं विकृतिं मे शरीरकम्

ຂ້າແດ່ຈອມນັກປາດ, ນີ້ແມ່ນຍ້ອນໂທດຂອງນ້ຳ ຫຼື ຄວາມບົກຜ່ອງຂອງດິນບໍ, ທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຜິດຮູບຜິດຮ່າງໄປຢ່າງກະທັນຫັນເຊັ່ນນີ້?

Verse 55

विश्वामित्र उवाच । सावित्रं पद्ममेवैतद्यत्स्पृष्टं भूपते त्वया । उच्छिष्टेन रविर्मध्ये स्वयं यस्य व्यवस्थितः

ພຣະຣືສີ ວິສວາມິດ ກ່າວວ່າ: 'ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ, ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ ສຳຜັດນັ້ນ ແມ່ນດອກບົວ ສາວິຕຣະ ແທ້ຈິງ. ພຣະອາທິດ ສະຖິດຢູ່ໃນນັ້ນ ໃນເວລາທ່ຽງວັນ; ແຕ່ທ່ານໄດ້ສຳຜັດມັນ ໃນຂະນະທີ່ມີມົນທິນ.'

Verse 56

यदा स्यात्कृत्तिकायोगः कार्तिके मासि पार्थिव । शशांकस्य तदा चैतज्जायते पौष्करे जले

ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອດາວ ກຣຶຕຕິກາ ໂຄຈອນມາບັນຈົບກັນ ໃນເດືອນ ກາຣຕິກະ, ໃນເວລາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະຈັນ, ດອກບົວນີ້ ຈະປະກົດຂຶ້ນ ໃນນ້ຳແຫ່ງ ປຸສກາຣະ.

Verse 57

तदिदं पुष्करं ज्येष्ठं भवान्यत्र श्रमातुरः । प्रविष्टः कार्तिकी चाद्य कृत्तिकायोगसंयुता

ນີ້ແມ່ນ ປຸສກາຣະ ອັນປະເສີດສຸດ; ແລະ ທ່ານ, ຜູ້ອິດເມື່ອຍຈາກຄວາມພະຍາຍາມ, ໄດ້ເຂົ້າມາທີ່ນີ້. ມື້ນີ້ແມ່ນມື້ ກາຣຕິກີ, ແລະ ມັນປະຈວບເໝາະກັບ ການໂຄຈອນຂອງດາວ ກຣຶຕຕິກາ.

Verse 58

एतद्वीक्ष्य नरो ह्यत्र स्नानं कुर्याज्जलाशये । श्रद्धया परया युक्तः स गच्छति परां गतिम्

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບຸກຄົນຄວນອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນອ່າງນ້ຳ. ຜູ້ມີສັດທາອັນສູງສຸດ ຈະໄດ້ຮອດສະພາບອັນສູງສຸດ.

Verse 59

उच्छिष्टेन त्वया राजन्हरणाय हि केवलम् । एतत्सरोरुहं स्पृष्टं तेनेदृक्संस्थितं फलम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເຈົ້າໄດ້ແຕະດອກບົວນີ້ໃນສະພາບບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະມີແຕ່ເຈດຈຳນົງຈະເອົາມັນໄປ. ດັ່ງນັ້ນຜົນແບບນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 60

बृहद्बल उवाच । कथं मे स्यान्मुनिश्रेष्ठ कुष्ठव्याधिपरिक्षयः । तपसा नियमेनापि व्रतेनापि कृतेन वै

ພຣະບຶຫັດບະລະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ໂລກຂີ້ກະຕອງ (ກຸດຖະ) ແລະໂລກໄພຂອງຂ້າພະເຈົ້າສິ້ນສຸດໄດ້ແນວໃດ—ດ້ວຍຕະປະ, ດ້ວຍນິຍະມ, ຫຼືດ້ວຍການຖືວຣະຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ?

Verse 61

विश्वामित्र उवाच । आराधय सहस्रांशुमस्मिन्क्षेत्रे महीपते । ततः प्राप्स्यसि संसिद्धिं कुष्ठनाशसमुद्भवाम्

ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງບູຊາສະຫັດສຣາອັມຊຸ (ພຣະອາທິດພັນລຳແສງ) ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດນີ້. ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດອັນແນ່ນອນ ອັນເກີດຈາກການທຳລາຍໂລກກຸດຖະ.

Verse 62

तच्छ्रुत्वा स मुनेर्वाक्यं भूमिपालो बृहद्बलः । तत्क्षणात्स्थापयामास सूर्यस्य प्रतिमां तदा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີແລ້ວ ພະຣາຊາບຶຫັດບະລະ ກໍໄດ້ສ້າງຕັ້ງພຣະປະຕິມາຂອງພຣະສູຣະຍະ ໃນທັນທີນັ້ນ.

Verse 63

अर्चयामास विधिवत्पुष्पधूपानुलेपनैः । श्रद्धया परया युक्तो रविवारे विशेषतः

ລາວໄດ້ບູຊາພຣະອາທິດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ໂດຍສະເພາະໃນວັນອາທິດ।

Verse 64

उपवासपरो भूत्वा रक्तचन्दनसंयुतैः । पूजयन्रक्तपुष्पैश्च श्रद्धया परया युतः

ລາວຖືອຸປະວາສ (ອົບວາດອາຫານ) ແລະໃຊ້ຈັນທະນາສີແດງ ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງດ້ວຍ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 65

ततः संवत्सरस्यांते स बभूव महीपतिः । कुष्ठ व्याधि विनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः

ຕໍ່ມາໃນທ້າຍປີໜຶ່ງ ກະສັດນັ້ນໄດ້ພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ກະເທີ່) ແລະໂລກໄພທັງປວງ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງພຣະອາທິດສິບສອງດວງ।

Verse 66

ततः स्वं राज्यमासाद्य भुक्त्वा भोगाननेकशः । देहांते दिननाथस्य संप्राप्तो मंदिरं तथा

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກັບຄືນຮັບອານາຈັກຂອງຕົນ ແລະເສວຍສຸກອັນຫຼາກຫຼາຍ; ເມື່ອສິ້ນອາຍຸ ລາວໄດ້ເຖິງພຣະວິຫານ-ສະຖານຂອງທິນນະນາຖ ພຣະອາທິດຜູ້ເປັນເຈົ້າ।

Verse 67

सूत उवाच । एवं तत्र द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रेण धीमता । प्रकटं सर्वलोकस्य विहितं पुष्करत्रयम्

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ມີປັນຍາ, ປຸສກະຣະຕຣະຍະ (ປຸສກະຣະສາມ) ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດຢ່າງແຈ້ງ ແລະສະຖາປະນາໃຫ້ທຸກໂລກໄດ້ຮູ້»។

Verse 68

यस्तत्र कार्तिके मासे कार्त्तिक्यां कृत्तिकासु च । प्रकरोति नरः स्नानं ब्रह्मलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ—ໃນວັນເຕັມເດືອນກາຣຕຕິກີ ແລະໃຕ້ນັກສັດຕຣາ ກຣິຕຕິກາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດ ພຣະພຣົມໂລກາ.

Verse 69

तथा यो भास्करं पश्येद्बृहद्वलप्रतिष्ठितम् । वत्सरं रविवारेण यावत्कृत्वा क्षणं नरः । स मुच्यते नरो रोगैर्यदि स्याद्रोगसंयुतः

ອີກທັງ ຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງພຣະພາສະກະ (ພຣະອາທິດ) ທີ່ບຣິຫັດບະລະໄດ້ສະຖາປະນາ—ຖ້າເບິ່ງໃນວັນອາທິດທຸກອາທິດຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດ ຫາກເຄີຍປ່ວຍ.

Verse 70

नीरोगो वा नरः सद्यो लभते मनसेप्सितम् । निष्कामो मोक्षमाप्नोति प्रसादात्तीक्ष्णदीधितेः

ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມຄົມ (ຕີກຊະນະດີທິເຕ) ຂອງຕີຣຖະນີ້ ມະນຸດຈະພົ້ນໂລກພະຍາດ ແລະໄດ້ສິ່ງທີ່ໃຈປາຖະໜາໂດຍໄວ; ຜູ້ບໍ່ມີຕັນຫາຈະບັນລຸໂມກສະ.

Verse 71

कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे वृषोत्सर्गं करोति यः । पुष्करेषु सुपुण्येषु सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ຜູ້ໃດໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ເມື່ອມີການປະສົມກັນຂອງກຣິຕຕິກາ ໄດ້ເຮັດພິທີປ່ອຍງົວຜູ້ (ວຣິສົດສະກະ) ຢູ່ປຸສກະຣະອັນມີບຸນຍິ່ງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ.

Verse 72

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाऽश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

ຄວນປາຖະໜາໃຫ້ມີລູກຊາຍຫຼາຍຄົນ—ເພາະຖ້າແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວໃນນັ້ນໄປກາຍາ; ຫຼືຄົນດຽວບູຊາດ້ວຍອັສວະເມດະ; ຫຼືຄົນດຽວປ່ອຍງົວຜູ້ສີນ້ຳເງິນ/ຟ້າ (ວຣິສົດສະກະ).

Verse 73

एकतः सर्वतीर्थानि सर्वदानानि चैकतः । एकतस्तु वृषोत्सर्गः कार्तिक्यां पुष्करेषु च

ຝ່າຍໜຶ່ງມີຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ ແລະຝ່າຍໜຶ່ງມີທານທັງປວງ; ແຕ່ອີກຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນກຸສົນອັນດຽວ ຄື ວຶຣສົດສະກະ (ປ່ອຍງົວຜູ້) ເມື່ອເຮັດໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ທີ່ພຸສກະຣະ।

Verse 74

यश्चैतच्छुणुयान्नित्यं पठेद्वा श्रद्धयान्वितः । संप्राप्य सर्वकामान्वै ब्रह्मलोके महीयते

ຜູ້ໃດຟັງຂໍ້ນີ້ເປັນປະຈໍາ ຫຼືສວດອ່ານດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ)។