Adhyaya 44

Verse 1

। मेनकोवाच । नूनं हि कामधर्मे त्वं न प्रवीणो महाद्युते । तेन मामीदृशैर्वाक्यैर्निवारयसि रागिणीम्

ເມນະກາກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສຍິ່ງໃຫຍ່ເອີຍ, ແນ່ນອນເຈົ້າບໍ່ຊຳນານໃນທາງແຫ່ງຄວາມຮັກ. ເພາະສະນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຫ້າມຂ້າ—ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຣາຄະ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຊັ່ນນີ້.

Verse 2

सूत उवाच । एवमुक्तस्ततो भूयो विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् । कोपेन महता युक्तो निःस्पृहस्तत्परिग्रहे

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວິສວາມິດຣະກໍ່ຕອບອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມໂກດໃຫຍ່ ແລະບໍ່ໃສ່ໃຈຈະຮັບນາງເຂົ້າໄວ້ເລີຍ.

Verse 3

विश्वामित्र उवाच । त्वं जीव गच्छ वा मृत्युं नाहं कर्तास्मि ते वचः । व्रतनाशात्तु यत्पापमधिकं स्त्रीवधाद्भवेत्

ວິສວາມິດຣະເວົ້າວ່າ: “ເຈົ້າຈົ່ງມີຊີວິດແລ້ວໄປ—ຫຼືໄປສູ່ຄວາມຕາຍ; ຂ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດຕາມຄໍາເຈົ້າ. ເພາະບາບຈາກການທໍາລາຍວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ກ່າວວ່າໜັກກວ່າບາບຈາກການຂ້າແມ່ຍິງ.”

Verse 4

प्रायश्चित्तं बुधैरुक्तं व्रतिनां स्त्रीवधे कृते । न संगात्तु पुनस्तासां तस्मात्त्वं गन्तुमर्हसि

ບັນດາປັນຍາຊົນໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ສໍາລັບຜູ້ຖືວຣະຕະ ແມ່ນແມ່ນວ່າເຄີຍມີການຂ້າແມ່ຍິງ ກໍຍັງມີການແກ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດ) ທີ່ກ່າວໄວ້; ແຕ່ການຄົບຄ້າສົມສັມພັນກັບນາງອີກ ບໍ່ມີທາງແກ້—ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຄວນຈາກໄປ.

Verse 5

न केवलं व्रतोपेताः स्त्रीसंगात्पापमाप्नुयुः । व्रतबाह्या अपि नराः सक्ताः स्त्रीषु पतंत्यधः

ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີວຣະຕະເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ບາບຈາກການຄົບຄ້າກັບແມ່ຍິງ; ແມ່ນແຕ່ຊາຍທີ່ຢູ່ນອກວຣະຕະ ຖ້າຫາກຕິດໃຈໃນແມ່ຍິງ ກໍຕົກຕໍ່າລົງໄປ.

Verse 6

संसारभ्रमणं नारी प्रथमेपि समागमे । वह्निप्रदक्षिणा व्याजन्यायेनैव प्रदर्शयेत्

ແມ່ນແຕ່ໃນການພົບກັນຄັ້ງທໍາອິດ ແມ່ຍິງກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ວົງລໍ້ແຫ່ງການພະເວັນວຽນໃນໂລກເລີ່ມໝຸນໄດ້—ດັ່ງກັບການໃຫ້ຄົນເດີນວຽນຮອບໄຟ ໂດຍອ້າງວ່າເປັນການປະດັກຊິນາ (ວຽນຂວາ).

Verse 7

तस्मात्स्त्रीभिः समं प्राज्ञः संभाषामपि वर्जयेत् । आस्तां तावत्समासंगं य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນຫຼີກເວັ້ນ ແມ່ນແຕ່ການສົນທະນາກັບແມ່ຍິງ; ຢ່າວ່າແຕ່ການຄົບຄົນຍາວນານ—ຖ້າປາດຖະນາຄຸນດີສູງສຸດແກ່ຕົນ.

Verse 8

अंगार सदृशा नारी घृतकुंभसमः पुमान् । अस्पर्शाद्दृढतामेति तत्संपर्काद्विलीयते

ແມ່ຍິງເປັນດັ່ງຖ່ານໄຟຮ້ອນ; ຜູ້ຊາຍເປັນດັ່ງໄຫນ້ຳມັນເນີຍ (ຄີ)។ ບໍ່ແຕະຕ້ອງກໍແຂງແຮງ; ແຕ່ເມື່ອສຳຜັດກໍລະລາຍໄປ.

Verse 9

स्त्रियो मूलमनर्थानां सर्वेषां प्राणिनां भुवि । तस्मात्त्याज्या सुदूरेण ताः स्वर्गस्य निरोधकाः

ແມ່ຍິງຖືກກ່າວວ່າເປັນຮາກເຫດແຫ່ງຄວາມວິບັດທັງປວງ ສຳລັບສັດທັງຫມົດໃນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຫ່າງໄກຢ່າງຫຼາຍ ເພາະຖືກພັນລະນາວ່າເປັນຜູ້ຂັດຂວາງສະຫວັນ.

Verse 10

कुलीना वित्तवत्यश्च नाथवत्योऽपि योषितः । एकस्मिन्नंतरे रागं कुर्वंत्येताः सुचञ्चलाः

ແມ່ນແຕ່ແມ່ຍິງຕະກູນດີ ມີຊັບສິນ ແລະຖືກປົກປ້ອງໂດຍຜົວກໍຕາມ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຫວັ່ນໄຫວບໍ່ຢູ່ນິ່ງ—ກໍມັກກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼົງຮັກຢູ່ທີ່ອື່ນໃນຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 12

न स्त्रीभ्यः किंचिदन्यद्धि पापाय विद्यते भुवि । यासां संगसमासाद्य संसारे भ्रमते जनः । नीचोऽपि कुरुते सेवां यस्तासां विजनेष्वथ । विरूपं वापि नीचं वा तं सेवन्ते हि ताः स्त्रियः

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນທີ່ຖືກກ່າວວ່ານຳໄປສູ່ບາບ ເທົ່າກັບການຄົບຄົນກັບແມ່ຍິງ; ເມື່ອເຂົ້າໄປຢູ່ໃນສັງຄົມຂອງນາງ ຄົນກໍຫຼົງວຽນໃນສັງສານ. ແມ່ນແຕ່ຊາຍຕ່ຳຊ້າກໍຍັງຮັບໃຊ້ນາງໃນທີ່ລັບ; ແລະແມ່ຍິງກໍຄົບຫາກັບຄົນນັ້ນ—ຈະອັບຮູບຫຼືຕ່ຳຊ້າກໍຕາມ.

Verse 13

अनर्थत्वान्मनुष्याणां भयात्परिजनस्य च । मर्यादायाममर्यादाः स्त्रियस्तिष्ठन्ति भर्तृषु

ເນື່ອງຈາກຜົນຮ້າຍທີ່ກ່ອນໃຫ້ແກ່ຊາຍ ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງ ແມ່ຍິງຜູ້ຂາດການຢັບຢັ້ງກໍຍັງຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມສຸພາບກັບສາມີຂອງນາງ।

Verse 14

सूत उवाच । एवं संभर्त्सिता तेन मेनका कोपसंयुता । शशाप तं मुनिश्रेष्ठं स्फुरमाणोष्ठसंपुटा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງເມນະກາຖືກເຂົາຕຳນິດັ່ງນັ້ນ ນາງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ຮິມຝີປາກສັ່ນໄຫວ ແລ້ວສາບແຊ່ງມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ।

Verse 15

यस्मात्त्वया परित्यक्ता सकामाहं सुदुर्मते । त्यजता कामजं धर्मं तस्माच्छापं गृहाण मे

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມຂ້ອຍ ຜູ້ຍັງເຕັມໄປດ້ວຍກາມະຕັນຫາ, ໂອ້ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ, ຜູ້ທິ້ງທຳມະທີ່ເກີດຈາກກາມ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັບຄຳສາບແຊ່ງຂອງຂ້ອຍ!”

Verse 16

अद्यैव भव दुबुर्द्धे वलीपलितसंयुतः । जराजर्ज्जरितांगश्च तुच्छदृष्टिर्विरंगितः

“ໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ໂອ້ຜູ້ໂງ່ເຂົາ, ຈົ່ງກາຍເປັນຜູ້ມີຮອຍຍັບແລະຜົມຫງອກ; ໃຫ້ອະໄວຍະວະຖືກຄວາມແກ່ຊຳຮຸດ; ສາຍຕາຈົ່ງອ່ອນລົງ ແລະສີຜິວຈົ່ງຈາງລົງ!”

Verse 17

सूत उवाच । उक्तमात्रे तु वचने तत्क्षणान्मुनिसत्तमः । बभूव तादृशः सद्यस्तया यादृक्प्रकीर्तितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄຳນັ້ນພຽງແຕ່ຖືກເວົ້າອອກ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມຸນີຜູ້ປະເສີດສຸດກໍກາຍເປັນດັ່ງທີ່ນາງໄດ້ປະກາດໄວ້ທັນທີ।

Verse 18

ततः कोपपरीतात्मा सोऽपि तां शप्तुमुद्यतः । कमण्डलोर्जलं गृह्य संतापाद्रक्तलोचनः

ຕໍ່ມາ ໃຈຂອງລາວຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ລາວກໍຕຽມຈະສາບນາງ ຈັບນ້ຳຈາກກະມັນດະລຸ ແລະຕາແດງດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົ່ມໃນໃຈ।

Verse 19

निर्दोषोऽपि त्वया यस्माच्छप्तोऽहं गणिकाधमे । तस्माद्भव त्वमप्याशु जराजर्जरितांगिका

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ມີຜິດ ແຕ່ເພາະເຈົ້າໄດ້ສາບຂ້ອຍ ໂອ ນາງໂສເພນີຕ່ຳຊ້າ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າກໍ—ໃນບໍ່ຊ້າ—ຈົ່ງກາຍເປັນຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກຊຳຮຸດໂດຍຄວາມແກ່ຊະລາ।

Verse 20

सापि तद्वचनात्सद्यस्तादृग्रूपा व्यजायत । यादृशोऽसौ मुनिश्रेष्ठो वलीपलितगात्रभृत्

ນາງກໍດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ທັນໃດນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຮູບຮ່າງດຽວກັນ—ເຫມືອນມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຜູ້ມີກາຍເຕັມໄປດ້ວຍຮອຍຍັບແລະຜົມຂາວ।

Verse 21

अथ तादृक्स्वरूपेण स्नाता तत्र जला शये । भूयोऽपि तादृशी जाता यादृशी संस्थिता पुरा

ແລ້ວນາງໃນຮູບຮ່າງນັ້ນ ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນນ້ຳສະໜອງ; ແລ້ວນາງກໍກາຍເປັນດັ່ງເກົ່າອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແຕ່ກ່ອນ।

Verse 22

तद्दृष्ट्वा परमाश्चर्यमतीव त्वरयान्वितः । सोऽपि तत्राकरोत्स्नानं संजातश्च यथा पुरा

ເມື່ອເຫັນເຫດການອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ລາວກໍຮີບຮ້ອນຢ່າງຫຼາຍ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ລາວກໍກາຍເປັນດັ່ງເກົ່າອີກເຊັ່ນກັນ।

Verse 23

ततस्तौ तीर्थमाहात्म्याद्रूपौदार्यगुणान्वितौ । मिथ आमंत्र्य संहृष्टौ गतौ देशं यथेप्सितम्

ຕໍ່ມາ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງມະຫິມາຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມ ຄວາມສູງສົ່ງ ແລະຄຸນທຳ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໄດ້ລາກັນ ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ປາດຖະນາ।

Verse 24

एवं तीर्थस्य माहात्म्यं विज्ञाय भगवानृषिः । लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງມະຫິມາຂອງຕີຣຖະແລ້ວ ພຣະຣິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ ແດ່ພຣະຊູລິນ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 25

तपश्चकार सुमहत्तस्मिंस्तीर्थवरे तदा । कुशस्तम्बेन कृतवांस्तत्सरो विपुलं विभुः

ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ຕີຣຖະອັນປະເສີດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະຜູ້ມີ຤ິດທານັ້ນ ໄດ້ເນຣະມິດສະໂຣອັນກວ້າງໃຫຍ່ ດ້ວຍກໍລະຈຸກຫຍ້າກຸຊະ।

Verse 26

तत्र स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेल्लिंगमुत्तमम् । विश्वामित्रेश्वरं ख्यातं स गच्छेच्छिवमंदिरम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາລິງຄະອັນສູງສຸດນັ້ນ ອັນມີນາມລືຊາວ່າ “ວິສວາມິຕເຣສະວະຣະ” ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະວິຫານຂອງພຣະສິວະ।

Verse 27

अद्यापि दृश्यते तत्र गंगोदकसमं जलम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वकामप्रदायकम्

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ທີ່ນັ້ນຍັງເຫັນນ້ຳທີ່ເທົ່າກັບນ້ຳແຫ່ງຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ຢູ່—ເປັນນ້ຳບຸນອັນບໍລິສຸດ ຊຳລະບາບທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນຄວນໄດ້ທຸກປະການ।

Verse 28

यस्तत्र कुरुते स्नानं श्रद्धापूतेन चेतसा । स देवलोकमासाद्य पितृभिः सह मोदते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງໂລກເທວະ ແລະຊື່ນບານກັບບັນພະບຸລຸດພິຕຣະພ້ອມກັນ।

Verse 29

ततःप्रभृति तत्तीर्थं ख्यातिं प्राप्तं महीतले । पाताले स्वर्गलोके च रूपौदार्यप्रदं नृणाम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໃນແຜ່ນດິນ ແລະທັງໃນປາຕາລ ແລະໂລກສະຫວັນ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມງາມແລະຄວາມສົງ່າຜ່າເຜີຍແກ່ມະນຸດ।

Verse 30

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । विश्वामित्रेश माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນຕາມທີ່ຖາມ—ມະຫາຕະພາບຂອງ ວິສວາມິຕເຣສະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ।

Verse 44

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेवरक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वामित्रकुण्डोत्पत्ति विश्वामित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ, ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ສະໂລກ, ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມະຫາຕະພາບແຫ່ງເຂດສັກສິດ ສຣີຮາຕະເກວະຣະ, ບົດທີ 44 ຈົບລົງ ຊື່ວ່າ «ກຳເນີດກຸນດະຂອງວິສວາມິຕຣະ ແລະ ການພັນລະນາມະຫາຕະພາບຂອງວິສວາມິຕເຣສວະຣະ».