Adhyaya 38

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैव स्थापितं लिंगं धुन्धुमारेण भूभुजा । सर्वरत्नमयं कृत्वा प्रासादं सुमनोहरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ກະສັດ ທຸນທຸມາຣະ ໄດ້ປະດິດຕັ້ງລິງຄະ ແລະສ້າງພຣະວິຫານອັນງາມຈັບໃຈ ທຳດ້ວຍຮັດຕະນະທຸກປະເພດ।

Verse 2

तत्र कृत्वाऽश्रमं श्रेष्ठं तपस्तेपे सुदारुणम् । यत्प्रभावादयं देवस्तस्मिंल्लिङ्गे व्यवस्थितः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງອາສຣົມອັນປະເສີດ ແລະບຳເນັດຕະປະສະອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຫນັກ; ໂດຍອຳນາດນັ້ນ ເທວະນີ້ຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນັ້ນ.

Verse 3

तस्य संनिहिता वापी कृता तेन महात्मना । सुनिर्मलजलापूर्णा सर्वतीर्थोपमा शुभा

ໃກ້ໆນັ້ນ ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນໄດ້ສ້າງວາປີ (ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ) ໄວ້ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ—ເປັນມົງຄຸນ ແລະເທົ່າທຽມທີ່ທິຣຖະທັງປວງ.

Verse 4

धुन्धुमारेश्वरं पश्येत्तत्र स्नात्वा नरोत्तमः । न स पश्यति दुर्गाणि नरकाणि यमालये

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດຄວນໄປເບິ່ງ ພຣະທຸນທຸມາເຣສະວະຣະ; ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນນະລົກອັນນ່າຢ້ານໃນວັງຂອງພຣະຍົມະ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । धुंधुमारो महीपालः कस्मिन्वंशे बभूव सः । कस्मिन्काले तपस्तप्तं तेनात्र सुमहात्मना

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ພຣະຣາຊາ ທຸນທຸມາຣະ ເກີດໃນວົງສາໃດ? ແລະໃນການເວລາໃດ ທ່ານຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່ທີ່ນີ້?”

Verse 6

सूत उवाच । सूर्यवंशसमुद्भूतो बृहदश्वसुतो बली । ख्यातः कुवलयाश्वेति धंधुमारस्तथैव सः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທ່ານເກີດຈາກວົງສາສຸຣິຍະ ເປັນບຸດຜູ້ກ້າແຂງຂອງ ພຣະບຣິຫັດອັສວະ; ມີຊື່ລືອຊາວ່າ ກຸວະລະຍາອັສວະ ແລະທ່ານນັ້ນເອງກໍຖືກເອີ້ນວ່າ ທຸນທຸມາຣະ.

Verse 7

तेन धुन्धुर्महादैत्यो निहतो मरुजांगले । धुन्धुमारः स्मृतस्तेन विख्यातो भुवनत्रये

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ອະສຸຣະຍັກໃຫຍ່ ທຸນທຸ ຖືກປາບຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານແຫ້ງແລ້ງ; ເພາະສະນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ທຸນທຸມາຣະ ແລະມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ.

Verse 8

चमत्कारपुरं क्षेत्रं स गत्वा पावनं महत् । तपस्तेपे वयोंऽते च ध्यायमानो महेश्वरम्

ທ່ານໄດ້ໄປຍັງເຂດສັກສິດ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ແລະໃນບັ້ນປາຍຊີວິດ ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢາ ພ້ອມກັບຈິດພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 9

संस्थाप्य सुमहल्लिंगं प्रासादे रत्नमंडिते । बलिपूजोपहाराद्यैः पुष्पधूपानुलेपनैः

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄວ້ໃນປະສາດວິຫານທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ທ່ານໄດ້ບູຊາດ້ວຍບະລິ ແລະເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆ—ດອກໄມ້, ທູບ, ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ।

Verse 10

ततस्तस्य महादेवः स्वयमेव महेश्वरः । प्रत्यक्षोऽभूद्वृषारूढो गौर्या सह तथा गणैः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະວະ ພຣະມະຫາເທວະ ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າທ່ານໂດຍພຣະອົງເອງ—ປະທັບເທິງງົວອຸສະພະ—ພ້ອມດ້ວຍ ເກົາຣີ ແລະຫມູ່ຄະນະບໍລິວານ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງ।

Verse 11

उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यथेप्सितम् । सर्वं तेऽहं प्रदास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງຂໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ. ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າທຸກຢ່າງ ແມ້ຈະເປັນສິ່ງທີ່ຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ».

Verse 12

धुन्धुमार उवाच । यदि देयो वरोऽस्माकं त्वया सर्वसुरेश्वर । संनिधानं प्रकर्तव्यं लिंगेऽस्मिन्वृषभध्वज

ທຸນທຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພອນຈະຖືກປະທານໃຫ້ຂ້າພະອົງໂດຍພຣະອົງ, ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ—ໂອ ຜູ້ມີທຸງສັນຍາລັກເປັນງົວ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖາປະນາການປະທັບຢູ່ອັນຖາວອນໃນລິງຄະນີ້».

Verse 13

श्रीभगवानुवाच । चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां सांनिध्यं नृपसत्तम । अहं सदा करिष्यामि गौर्या सार्धं न संशयः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ໃນວັນຈັດຕຸຣະດັດສີ (ວັນທີ 14) ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນໄຈຕຣະ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເຮົາຈະຮັກສາການປະທັບຢູ່ອັນພິເສດ—ຕະຫຼອດໄປ—ພ້ອມກັບ ເກົາຣີ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ».

Verse 14

तत्र वाप्यां नरः स्नात्वा यो मां संपूजयिष्यति । लिंगेऽस्मिन्संस्थितं भूप मम लोकं स यास्यति

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສະລອງນ້ຳອັນສັກສິດ ແລ້ວນະມັດສະການບູຊາຂ້າ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ—ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າເຈົ້າ។

Verse 15

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । सोऽपि राजा प्रहृष्टा त्मा स्थितस्तत्रैव मुक्तिभाक्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ສ່ວນພຣະຣາຊານັ້ນກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບມຸກຕິ.