Adhyaya 34

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तं मुनिं प्रति सूतज । त्वया पुरा सुरार्थाय प्रपीतः पयसांनिधिः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ກ່ຽວກັບມຸນີຜູ້ນັ້ນທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງ—ໃນການກ່ອນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫລາຍ ທະເລນ້ຳນົມຖືກດື່ມຈົນໝົດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 2

तत्त्वं सूतज नो ब्रूहि विस्तरेण महामते । यथा तेन पुरा पीतो मुनिना पयसांनिधिः

“ໂອ ສູຕະຊະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງນັ້ນໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ—ວ່າໃນການກ່ອນ ມຸນີຜູ້ນັ້ນໄດ້ດື່ມທະເລນ້ຳນົມແນວໃດ.”

Verse 3

सूत उवाच । कालेया इति विख्याताः पुरा दानवसत्तमाः । संभूताः सर्वदेवानां वीर्योत्साहप्रणाशकाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ມີດານະວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ເກີດຂຶ້ນ ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ກາເລຍະ’—ເປັນຜູ້ທຳລາຍພະລັງແລະຄວາມຮອນໃຈຂອງເທວະທັງປວງ.”

Verse 4

ततस्तैः पीडितं दृष्ट्वा विष्णुना प्रभविष्णुना । त्रैलोक्यं शक्तियोगेन प्रोक्तो देवो महेश्वरः

ເມື່ອພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າອັນມີອານຸພາບ ເຫັນວ່າສາມໂລກຖືກພວກນັ້ນບີບຄັ້ນ ຈຶ່ງໂດຍພະລັງສັກຕິໂຢກ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະມະເຫສວຣາ।

Verse 5

एतदीशान दैतेयैस्त्रैलोक्यं परिपीडितम् । कालिकेयैर्महावीर्येस्तस्मात्कार्यो महाहवः । अद्यैव तैः समं देव समासाद्य धरातलम्

«ໂອ ອີສານາ, ສາມໂລກຖືກດາຍຕະຍະບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ ໂດຍພວກກາລິເກຍຜູ້ມີວິລະພະລັງອັນໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນຕ້ອງກໍ່ສົງຄາມໃຫຍ່. ໂອ ພຣະເທວ, ຈົ່ງລົງສູ່ພື້ນດິນໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໄປພົບພວກເຂົາແລະປະຈັນໜ້າຮົບ»।

Verse 6

ततो विष्णुश्च रुद्रश्च सहस्राक्षः सुरैः सह । शितशस्त्रधराः सर्वे संप्राप्ता धरणीतलम्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ແລະໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ ທຸກອົງຖືອາວຸດຄົມກະຈ່າງ ໄດ້ມາຮອດພື້ນດິນ।

Verse 7

अथ ते दानवाः सर्वे श्रुत्वा देवान्समागतान् । युद्धार्थं सहसा जग्मुः संमुखाः कोपसंयुताः

ເມື່ອດານະວະທັງຫຼາຍໄດ້ຍິນວ່າເທວະມາຊຸມນຸມ ພວກເຂົາກໍຮີບຮ້ອນອອກໄປເພື່ອສົງຄາມ ເຂົ້າປະຈັນໜ້າທັນທີ ດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 8

ततोऽभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह । त्रैलोक्यं कंपितं येन समस्तं भय विह्वलम्

ຕໍ່ມາ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເທວະແລະດານະວະ; ດ້ວຍສົງຄາມນັ້ນ ສາມໂລກທັງມວນສັ່ນສະເທືອນ ແລະທຸກສິ່ງພາກັນຫວາດຫວັ່ນຕົກໃຈ।

Verse 9

अथ कालप्रभोनाम दानवो बलगर्वितः । स शक्रं पुरतो दृष्ट्वा वज्रोच्छ्रितकरं स्थितम् । प्रोवाच प्रहसन्वाक्यं मेघगम्भीरनिःस्वनः

ແລ້ວມີດານະວະຊື່ ກາລະປະພາ ຜູ້ອວດອ້າງດ້ວຍກຳລັງ; ເມື່ອເຫັນ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຊູມືຖືວັດຊຣະ, ກໍເວົ້າດ້ວຍການຫົວເຢາະ ສຽງໜັກດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ.

Verse 10

मुंच वज्र सहस्राक्ष पश्यामि तव पौरुषम् । चिरात्प्राप्तोऽसि मे दृष्टिं दिष्ट्या त्वं त्रिदिवेश्वरः

«ຈົ່ງຂວ້າງວັດຊຣະມາ, ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ (ສະຫັດສະຣາກສະ)! ໃຫ້ຂ້າເຫັນວິລະກຳຂອງເຈົ້າ. ນານເຫຼືອເກີນ ເຈົ້າຈຶ່ງມາເຖິງສາຍຕາຂ້າ; ໂດຍບຸນວາສະນາແທ້ ເຈົ້າແມ່ນຈອມເທວະແຫ່ງສະຫວັນສາມຊັ້ນ!»

Verse 11

ततश्चिक्षेप संक्रुद्धस्तस्य वज्रं शतक्रतुः । सोऽपि तल्लीलया धृत्वा जगृहे सव्यपाणिना

ແລ້ວ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ໂກດກຽວ ກໍຂວ້າງວັດຊຣະໃສ່ເຂົາ; ແຕ່ເຂົາກໍຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມງ່າຍ ດັ່ງຫຼິ້ນເລີ່ນ ແລະຈັບໄວ້ດ້ວຍມືຊ້າຍ.

Verse 12

ततः शक्रं समुद्दिश्य गदां गुर्वीं मुमोच सः । सर्वायसमयीं रौद्रां यमजिह्वामिवापराम्

ຕໍ່ມາ ເຂົາເລັ່ງໄປຫາ ສັກຣະ ແລ້ວຂວ້າງຄອນໃຫຍ່ໜັກຫນ່ວງ—ເປັນເຫຼັກລ້ວນ ດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ ດັ່ງ “ລີ້ນຂອງຍົມ” ອີກອັນໜຶ່ງ.

Verse 13

तया हतः सहस्राक्षो विसंज्ञो रुधिरप्लुतः । ध्वजयष्टिं समाश्रित्य संनिविष्टो रथोपरि

ຖືກຄອນນັ້ນຟາດໃສ່ ຜູ້ມີພັນຕາ (ສະຫັດສະຣາກສະ) ກໍສະຫຼົບໄປ ເລືອດຊຸ່ມທົ່ວກາຍ; ພຣະອົງພິງເສົາທຸງ ແລະນັ່ງຊົມຊ້ຳຢູ່ເທິງລົດສົງຄາມ.

Verse 14

अथ तं मातलिर्दृष्ट्वा विसंज्ञं वलघातिनम् । प्राङ्मुखं च रथं चक्रे संस्मरन्सारथेर्नयम्

ເມື່ອມາຕະລິເຫັນວະລະຄາຕິນ (ອິນທຣາ) ໝົດສະຕິ ຈຶ່ງຫັນລົດສົງຄາມໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ໂດຍລະລຶກກົດການຂອງສາລະທີຜູ້ຊ່ຽວຊານ។

Verse 15

ततः पराङ्मुखीभूते रथे शक्रस्य संगरे । दुद्रुवुर्भयसंत्रस्ताः सर्वे देवाः समंततः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລົດຂອງສັກກະ (ອິນທຣາ) ໃນສົງຄາມຫັນຫນີໄປ ບັນດາເທວະທັງປວງຜວາກົວ ກໍພາກັນຫນີໄປທຸກທິດທາງ।

Verse 16

आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः । व्रीडां विहाय विध्वस्ताः पृष्ठदेशे शितैः शरैः

ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸທຣະ, ວິສະເວເທວະ ແລະ ຝູງມະຣຸດ—ລະທິ້ງຄວາມອາຍ—ຖືກທຳລາຍຍັບເຢັນ ໂດຍລູກສອນຄົມທີ່ປັກທະລຸຫຼັງ।

Verse 17

अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा दानवैर्मधुसूदनः । आरुह्य गरुडं तूर्णं कालप्रभमुपाद्रवत्

ແລ້ວເມື່ອມະທຸສູດະນະເຫັນກອງທັບຖືກດານະວະທຳລາຍ ພຣະອົງກໍຂຶ້ນຂີ່ຄຣຸດາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ກາລະປະພາດ້ວຍພະລັງອັນກ້າຫານ।

Verse 19

स तैराच्छादितो विष्णुः शुशुभे च समंततः । सम्यक्पुलकितांगश्च रक्ताचल इवापरः

ເຖິງແມ່ນຖືກພວກນັ້ນປົກຄຸມລ້ອມຮອບ ພຣະວິສນຸກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງງາມທົ່ວທິດ; ພຣະວະຍະວະຂອງພຣະອົງມີອາການຂົນລຸກດ້ວຍວິຣະພາບ ດັ່ງພູແດງອີກລູກໜຶ່ງ។

Verse 20

ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैः शरैः कंकपतत्रिभिः । छेदयित्वेषुजालानि दैतेयान्निजघान सः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍລູກສອນຈາກຄັນທະນູ «Śārṅga» ທີ່ປະດັບຂົນນົກຍາງ ຕັດຂາດຕາຂ່າຍອາວຸດລູກສອນ ແລ້ວປະຫານພວກໄດຕະຍະລົງ.

Verse 21

ततो दैत्यगणाः सर्वे हन्यमाना सुरारिणा । त्रातारं नाभ्यगच्छंत मृगाः सिंहार्दिता इव

ຕໍ່ມາ ຝູງໄດຕະຍະທັງປວງ ຖືກສັດຕູແຫ່ງເທວະດາປະຫານ ບໍ່ພົບຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ດັ່ງຝູງກວາງຖືກສິງໂຕຂົ່ມເຫັງ.

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे दैत्यः कालखंज इति स्मृतः । स कोपवशमापन्नो वासुदेवमुपाद्रवत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ມີໄດຕະຍະຜູ້ໜຶ່ງ ນາມວ່າ «Kālakhaṃja»; ເຂົາຖືກໂທສະຄອບງຳ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ພຣະວາສຸເທວະ.

Verse 23

स हत्वा पञ्चभिर्बाणैर्वासुदेवं शिला शितैः । जघान गरुडं क्रुद्धो दशभिर्नतपर्वभिः

ເຂົາໄດ້ຍິງພຣະວາສຸເທວະດ້ວຍລູກສອນຫ້າດອກ ແຫຼມຄົມດັ່ງຫີນ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍຍິງຄຣຸດ (Garuḍa) ດ້ວຍລູກສອນສິບດອກ ທີ່ມີຂໍ້ງໍ້ (ມີງ່າມ).

Verse 24

ततः सुदर्शनं चक्रं तस्य दैत्यस्य माधवः । प्रमुमोच वधार्थाय ज्वालामालासमावृतम्

ຕໍ່ມາ ພຣະມາທະວະ (Mādhava) ໄດ້ຂວ້າງຈັກຣະ «Sudarśana» ໃສ່ໄດຕະຍະນັ້ນ ເພື່ອປະຫານ—ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍພວງໄຟລຸກໂຊນ.

Verse 25

सोऽपि तच्चक्रमालोक्य वासुदेवकराच्च्युतम् । आगच्छंतं प्रसार्यास्यं ग्रस्तुं तत्संमुखो ययौ

ເມື່ອເຂົາເຫັນຈັກຣາທີ່ຖືກປ່ອຍອອກຈາກພຣະຫັດຂອງວາສຸເທວ ບິນມາຫາຕົນ, ເຂົາກໍເປີດປາກກວ້າງເພື່ອກືນ ແລະເດີນໄປປະຈັນໜ້າມັນໂດຍກົງ.

Verse 26

अग्रसच्च महादैत्यस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । वासुदेवं समुद्दिश्य ततश्चिक्षेप सायकान्

ມະຫາໄດຕະຍະນັ້ນກ້າວເຂົ້າມາ ແລະຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!” ແລ້ວຈຶ່ງເລັງໄປທີ່ວາສຸເທວ ແລະຂວ້າງອາວຸດຂອງຕົນອອກໄປ.

Verse 27

ततश्चक्री स दैत्येन ग्रस्तचक्रेण ताडितः । सुपर्णेन समायुक्तो जगाम विषमां व्यथाम्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຖືຈັກຣາ (ຊັກຣາ/ອິນທຣາ) ຖືກໄດຕະຍະຜູ້ຍຶດເອົາຈັກຣານັ້ນຕີຖືກ; ແມ່ນແຕ່ມີສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ຊ່ວຍກໍຕາມ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ.

Verse 28

एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धो भगवांस्त्रिपुरांतकः । दृष्ट्वा हरिं तथाभूतं शक्रं चापि पराङ्मुखम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ເກີດຄວາມໂກດ; ພຣະອົງເຫັນຮະຣິຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ແລະເຫັນຊັກຣາກໍຫັນໜ້າຖອຍກັບໄປດ້ວຍ.

Verse 29

ततः शूलप्रहारेण तं निहत्य दनोः सुतम् । शरैः पिनाकनिर्मुक्तैर्जघानोच्चैस्तथा परान्

ແລ້ວພຣະອົງໃຊ້ການທຸບດ້ວຍຕຣິສູນ ສັງຫານບຸດຂອງດານຸ; ແລະດ້ວຍລູກສອນທີ່ປ່ອຍອອກຈາກພິນາກະ ພຣະອົງກໍປາບປະຫານສັດຕູອື່ນໆອີກດ້ວຍ.

Verse 30

कालप्रभं प्रकालं च कालास्यं कालविग्रहम् । जघान भगवाञ्छंभुस्तथान्यानपि नायकान्

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສັມພູ (Śambhu) ໄດ້ຟັນປະຫານ Kālaprabha, Prakāla, Kālāsya ແລະ Kālavigraha ພ້ອມທັງຜູ້ນຳອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 31

ततः प्रधानास्ते सर्वे दानवा अपिदारुणाः । पलायनपरा जाता निरुत्साहा द्विषज्जये

ຕໍ່ມາ ຫົວໜ້າດານະວະທັງປວງ ແມ່ນແມ່ນດຸຮ້າຍກໍຕາມ ກໍກາຍເປັນຜູ້ມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີ ໃຈທໍ້ຕໍ່ຊັຍຊະນະຂອງສັດຕູ।

Verse 32

ततः शक्रश्च विष्णुश्च लब्धसंज्ञौ धृतायुधौ । श्लाघयंतौ महादेवं संस्थितौ रणमूर्धनि

ຕໍ່ມາ ຊັກຣະ (Śakra) ແລະ ວິສນຸ (Viṣṇu) ໄດ້ຄືນສະຕິ ຈັບອາວຸດໄວ້ໝັ້ນ ຢືນຢູ່ຫນ້າສຸດແຫ່ງສົງຄາມ ແລະສັນລະເສີນ ມະຫາເທວະ (Mahādeva)។

Verse 33

एतस्मिन्नंतरे भग्नान्समुद्वीक्ष्य दनोः सुतान् । जघ्नुः शरशतैः शस्त्रैः सर्वे देवाः सवासवाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອເຫັນລູກຂອງ ດານຸ (Danu) ແຕກພ່າຍກະຈາຍ ທຸກພຣະເທວະ ພ້ອມກັບ ວາສະວະ (Vāsava–ອິນທຣະ) ກໍຂ້າພວກເຂົາດ້ວຍລູກສອນນັບຮ້ອຍ ແລະອາວຸດຫຼາຍປະເພດ।

Verse 34

अथ ते हतभूयिष्ठा दानवा बलवत्तराः । हन्यमानाः शितैर्बाणैस्त्रिदशैर्जितकाशिभिः

ຕໍ່ມາ ດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນແມ່ນແຂງແຮງຢ່າງຍິ່ງ ກໍຖືກຂ້າເກືອບທັງໝົດ ເມື່ອຖືກລູກສອນຄົມກ້າຂອງພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ສ່ອງປະກາຍແຫ່ງຊັຍຊະນະ ຍິງຖືກ।

Verse 35

अगम्यं मनसा तेषां प्रविष्टा वरुणालयम् । शस्त्रैश्च क्षतसर्वांगा हतनाथाः सुदुःखिताः

ເກີນກວ່າຈິດຈະຄາດຄິດ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ວິມານຂອງພຣະວຣຸນະ; ຮ່າງກາຍຖືກອາວຸດຟັນຟາດຈົນບາດເຈັບ ຫົວໜ້າຖືກສັງຫານ ແລະຕົກໃນທຸກຂ໌ໃຫຍ່.