Adhyaya 31

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति नागतीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातस्य सर्पाणां न भयं जायते क्वचित्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຍັງມີອີກ ຢູ່ທີ່ນັ້ນມີນາກະຕີຣຖະອັນສູງສຸດ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວງູຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ».

Verse 2

तत्र श्रावणपञ्चम्यां यो नरः स्नानमाचरेत् । कृष्णायां न भयं तस्य कुलेऽपि स्यादहेः क्वचित्

ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນ ສຣາວະນະ-ປັນຈະມີ ຖ້າຊາຍໃດໜຶ່ງ ອາບນ້ຳປະຕິບັດພິທີ ແມ່ນແຕ່ໃນກຣິສນາ (ຄື່ງເດືອນມືດ) ກໍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານງູ ເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນວົງຕະກູນຂອງລາວກໍບໍ່ມີ.

Verse 3

तत्र पूर्वं तपस्तप्तं मातुः शापप्रपीडितैः । शेष प्रभृतिनागैस्तु मुक्तिहेतोर्हुताशनात्

ທີ່ນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ພວກນາກທີ່ມີ ເສສະ (Śeṣa) ເປັນຫົວໜ້າ ຖືກກົດດັນດ້ວຍຄຳສາບຂອງແມ່ ໄດ້ປະຕິບັດຕະປະ ເພື່ອຫາມຸກຕິ ໂດຍອາໄສ ຮຸຕາສະນະ (ໄຟສັກສິດ) ເປັນທາງອັນບໍລິສຸດ.

Verse 4

कम्बलाश्वतरौ नागौ तथा ख्यातौ धरातले । तत्र तप्त्वा तपस्तीव्रं संसिद्धिं परमां गतौ

ໃນໂລກມະນຸດ ມີນາກສອງອົງທີ່ລືຊາ ຄື ກັມບະລະ ແລະ ອັສວະຕະຣະ. ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ.

Verse 5

अनंतो वासुकिश्चैव तक्षकश्च महावलः । कर्कोटश्चैव नागेन्द्रो मणिकण्ठस्तथापरः

ອະນັນຕະ (Ananta) ແລະ ວາສຸກິ (Vāsuki) ດ້ວຍ, ທັງ ຕັກສະກະ (Takṣaka) ຜູ້ມີລິດອຳນາດຫຼາຍ; ອີກທັງ ກັຣໂກຕະ (Karkoṭa) ຈອມນາກ ແລະ ມະນິກັນຖະ (Maṇikaṇṭha) ອີກອົງໜຶ່ງໃນພວກນັ້ນ.

Verse 6

ऐरावतस्तथा शंखः पुण्डरीको महाविषः । शेषपूर्वाः स्मृता नागा एतेऽत्र नव नायकाः

ອີກທັງ ໄອຣາວະຕະ (Airāvata), ສັງຄະ (Śaṅkha), ປຸນດະຣີກະ (Puṇḍarīka) ແລະ ມະຫາວິສະ (Mahāviṣa). ນາກເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຈື່ຈຳໂດຍມີ ເສສະ (Śeṣa) ເປັນຫົວໜ້າ; ຢູ່ທີ່ນີ້ ພວກເຂົາແມ່ນນາຍົກນາກທັງເກົ້າ.

Verse 7

एतेषां पुत्रपौत्राश्च तेषामपि विभूतिभिः । असंख्याभिरिदं व्याप्तं समस्तं धरणीतलम्

ລູກແລະຫຼານຂອງພວກເຂົາດ້ວຍອານຸພາບນັບບໍ່ຖ້ວນ ໄດ້ແຜ່ຄຸ້ມຄອງທົ່ວພື້ນພິພົບທັງປວງ।

Verse 8

अथ ते कुटिला दुष्टा भक्षयंति सदा जनान् । बहुत्वादपि संस्पर्शादपराधं विनापि च

ແລ້ວພວກມັນຜູ້ຄົດຄຽວແລະຊົ່ວຮ້າຍ ກໍກິນຄົນຢູ່ເປັນນິດ; ເພາະມີຈໍານວນຫຼາຍ ແລະແຕ່ສຳຜັດກໍພໍ ແມ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດໃດໆກໍຕາມ।

Verse 9

ततः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः । पीडिताः स्म सुरश्रेष्ठ सर्पेभ्यो रक्ष सत्वरम्

ດັ່ງນັ້ນປະຊາທັງປວງນີ້ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ພວກເຮົາຖືກທໍລະມານ; ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາໂດຍໄວຈາກພວກງູ.”

Verse 10

यावन्न शून्यतां याति सकलं वसुधातलम् । व्याप्तं सर्वैस्ततः सर्पैर्विषाढ्यैरतिभीषणैः

ກ່ອນທີ່ພື້ນພິພົບທັງປວງຈະກາຍເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ (ບໍ່ມີຄົນ) ເພາະຖືກງູທັງຫຼາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພິດ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ແຜ່ຄຸ້ມຄອງທົ່ວ—

Verse 11

अथ तानब्रवीद्ब्रह्मा शेषाद्यान्नवनायकान् । स्वसंततेः प्ररक्षध्वं भक्ष्यमाणा इमाः प्रजाः

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບຫົວໜ້າທັງເກົ້າ ເລີ່ມຈາກເສສະ ວ່າ: “ຈົ່ງຫ້າມປາມ ແລະປົກປ້ອງສາຍພົວພັນຂອງພວກເຈົ້າເອງ; ປະຊາເຫຼົ່ານີ້ກໍາລັງຖືກກິນ!”

Verse 13

अथ तेषां बहुत्वाच्च नैव रक्षा प्रजायते । वारिता अपि ते यस्मात्प्रकुर्वंति प्रजाक्षयम्

ແຕ່ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາມີຈໍານວນຫຼາຍ ການປົກປ້ອງຈຶ່ງບໍ່ອາດສໍາເລັດໄດ້ແທ້; ແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້າມ ພວກເຂົາກໍຍັງນໍາພາຄວາມພິນາດແກ່ປະຊາຊົນ។

Verse 14

ततः कोपपरीतात्मा तानाहूय कुलाधिपान् । तानुवाच स्वयं ब्रह्मा सर्वदेवसमागमे

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີໃຈຖືກຄວາມໂກດອັນຊອບທໍາຄອບງໍາ ໄດ້ເອີ້ນບັນດາຫົວໜ້າຕະກູນມາ; ແລະໃນມະຫາສະພາຂອງເທວະທັງປວງ ພຣະພຣະຫມາເອງໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາ।

Verse 15

भक्षयंति यतः सर्पा अपराधं विना प्रजाः । वारिता अपि ते तस्मात्तान्निगृह्णामि सांप्रतम्

«ເນື່ອງຈາກງູທັງຫຼາຍກິນກັດກິນກິນສັດມີຊີວິດ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຜິດ; ແລະແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້າມກໍບໍ່ຢຸດ, ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລົງໂທດ ແລະຄວບຄຸມພວກເຂົາ»

Verse 18

तच्छ्रुत्वा वेपमानास्ते सर्पाणां नवनायकाः । प्रोचुः प्रांजलयः सद्यः प्रणिपत्य पितामहम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຫົວໜ້າງູທັງເກົ້າກໍສັ່ນກົວ; ພວກເຂົາພະນົມມື ແລະກົ້ມກາບພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ທັນທີ ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 19

भगवन्कुटिला ज्ञातिरस्माकं भवता कृता । तत्कस्मात्कुरुषे कोपं जातिधर्मानुवर्तिनाम्

«ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສາຍຍາດຂອງພວກເຮົາໃຫ້ຄົດຄ້ຽວ; ເຫດໃດຈຶ່ງພຣະອົງໂກດຕໍ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ດໍາເນີນຕາມທໍາຂອງຊາດພັນ (ນິໄສທໍາມະຊາດ) ຂອງຕົນ?»

Verse 20

ब्रह्मोवाच । यदि नाम मया सृष्टा यूयं दिष्ट्या विषोल्बणाः । अपराधं विना कस्माद्भक्षयध्व इमाः प्रजाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແທ້ວ່າເຮົາເປັນຜູ້ສ້າງເຈົ້າທັງຫຼາຍ ແລະດ້ວຍຊະຕາກຳເຈົ້າມີພິດຮ້າຍ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກິນກັບສັດທັງຫຼາຍນີ້ ໂດຍທີ່ເຂົາບໍ່ມີຄວາມຜິດ?»

Verse 21

नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश अस्माकं मानवैः सह । अथवा संप्रयच्छस्व स्थानं मानुषवर्जितम्

ນາກາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍຈົ່ງກຳນົດຂອບເຂດອັນສົມຄວນໃຫ້ພວກເຮົາກັບມະນຸດ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງປະທານຖິ່ນພຳນັກທີ່ປອດຈາກມະນຸດ»

Verse 22

पारिक्षितमखे तस्मिन्सर्पाणां चित्रभानुना । समंताद्दह्यमानानां रक्षोपायं प्रचिंतय

«ໃນພິທີບູຊາຂອງປາຣິກຊິດນັ້ນ ເມື່ອງູທັງຫຼາຍຖືກຈິດຣະພານຸເຜົາໄໝ້ຮອບດ້ານ ຂໍຈົ່ງຄິດຫາອຸບາຍປົກປ້ອງ»

Verse 23

यथा न संततिच्छेदो जायते प्रपितामह । अस्माकं सर्वलोकेषु तथा त्वं कर्तुमर्हसि

«ໂອ ພຣະອະວຸໂສຜູ້ເປັນປູ່ທວງ, ຂໍຈົ່ງກະທຳໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສາຍສະກຸນຂອງພວກເຮົາຂາດສິ້ນໃນທຸກໂລກ»

Verse 24

ब्रह्मोवाच । जरत्कारुरिति ख्यातो भविष्यति क्वचिद्द्विजः । स संतानकृते भार्यां भूमावन्वेषयिष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ທີ່ໃດທີ່ໜຶ່ງ ຈະມີພຣາຫມະນະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ມີນາມລືຊາວ່າ ຈະຣັດກາຣຸ. ເພື່ອສືບສາຍລູກຫຼານ ລາວຈະອອກຄົ້ນຫາພັນລະຍາໃນແຜ່ນດິນ»

Verse 25

भाविनी च भवद्वंशे जरत्कन्या सुशोभना । सा देया चादरात्तस्मै पुत्रार्थं वरवर्णिनी

ໃນວົງສານຂອງເຈົ້າ ຈະມີນາງສາວຜຸດຜ່ອງສະຫງ່າງາມ ຊື່ ຈະຣັດກັນຍາ. ນາງຜິວພັນງາມ ຄວນຖືກມອບໃຫ້ເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອໄດ້ບຸດຊາຍ.

Verse 26

ताभ्यां यो भविता पुत्रः स शेषान्रक्षयिष्यति । सर्पाञ्छुद्धसमाचारान्मर्यादासु व्यवस्थितान्

ບຸດທີ່ຈະເກີດຈາກທັງສອງນັ້ນ ຈະປົກປ້ອງນາກທີ່ເຫຼືອຢູ່—ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 27

सुतलं नितलं चैव तथैव वितलं च यत् । तस्याधस्ताच्चतुर्थे च वसतिर्वो धरातले

ພາຍໃຕ້ ສຸຕະລະ, ນິຕະລະ ແລະ ວິຕະລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ, ໃນພູມທີ່ສີ່ທີ່ຢູ່ລຸ່ມກວ່ານັ້ນ ທີ່ພັກຂອງເຈົ້າຈະຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ໃນພື້ນພິພົບ.

Verse 28

मया दत्तेऽतिरम्ये च सर्वभोगसमन्विते । तस्माद्व्रजत तत्रैव परित्यज्य महीतलम्

ສະຖານທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້—ງາມຍິ່ງ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນທຸກປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂດຍລະທິ້ງພື້ນພິພົບນີ້ໄວ້ເບື້ອງຫຼັງ.

Verse 29

तत्र भुंजथ सद्भोगा न्गत्वाऽशु मम शासनात् । पुत्रपौत्रसमोपेतांस्त्रिदशैरपि दुर्लभान्

ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຈົ່ງເສວຍສຸກອັນປະເສີດ—ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ—ເປັນພອນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 30

नागा ऊचुः । भोगानपि प्रभुंजाना न वयं तत्र पद्मज । शक्नुमो वस्तुमुर्व्यां नस्तस्मात्स्थानं प्रदर्शय । मर्यादया वर्तयामो यत्रस्था मानवैः समम्

ນາກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ! ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາຈະເສບສຸກກໍຕາມ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຢູ່ອາໄສເທິງແຜ່ນດິນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງຊີ້ແນະສະຖານທີ່ອັນສົມຄວນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບມະນຸດ»។

Verse 31

ब्रह्मोवाच । एषा तिथिर्मया दत्ता युष्माकं धरणीतले । पंचमी शेषकालस्तु नेयस्तत्रं रसातले

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຕິຖີນີ້ ຂ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນ. ໃນວັນປັນຈະມີ ເວລາທີ່ເຫຼືອຈະຕ້ອງໄປຢູ່ໃນ ຣະສາຕະລະ (Rasātala)»។

Verse 32

तत्रागतैर्न हंतव्या मानवा दोषवर्जिताः । मंत्रसंरक्षितांगाश्च तथौषधिकृतादराः

ມະນຸດຜູ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປາສະຈາກຄວາມຜິດ ບໍ່ພຶງຖືກທຳຮ້າຍ; ເພາະກາຍຂອງເຂົາຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍມັນຕຣາ ແລະຖືກດູແລດ້ວຍຢາຢ່າງຄວນຄ່າ।

Verse 33

चमत्कारपुरे क्षेत्रे मया दत्ता स्थितिः सदा । पृथिव्यां कुलमुख्यानां नागानां नागसत्तमाः

ໃນເຂດສັກສິດແຫ່ງ ຈາມັດກາຣະປຸຣະ (Cāmatkārapura) ຂ້າໄດ້ປະທານທີ່ຢູ່ອາໄສອັນຖາວອນເທິງແຜ່ນດິນ ໃຫ້ແກ່ນາກຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຕະກູນ—ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຫມູ່ນາກ.

Verse 34

सूत उवाच । एवमुक्ताश्च ते नागा ब्रह्मणा सत्वरं ययुः । पातालं कुलमुख्याश्च तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນໂດຍພຣະພຣະຫມາ ນາກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຮີບໄປຢ່າງວ່ອງໄວສູ່ ປາຕາລະ (Pātāla); ແລະຫົວໜ້າຕະກູນກໍຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ»។

Verse 35

तत्र श्रावणपंचम्यां यस्तान्पूजयते नरः । स प्राप्नोति नरोऽभीष्टं तेषामेव प्रसादतः

ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນ «ສຣາວະນະ ປັນຈະມີ» ຜູ້ໃດບູຊານາກເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະບັນລຸສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງນາກເຫຼົ່ານັ້ນເອງ.

Verse 36

तस्य वंशेऽपि सर्पाणां न भयं स्यान्न किल्बिषम् । न रोगो नोपसर्गश्च न च भूतभयं क्वचित्

ແມ່ນແຕ່ໃນວົງສານຂອງຜູ້ບູຊານັ້ນ ກໍຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວນາກ/ງູ, ບໍ່ມີບາບ; ບໍ່ມີໂລກ, ບໍ່ມີອຸປະສັກ, ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກວິນຍານຜີສາງໃນທີ່ໃດໆ.

Verse 37

अपुत्रस्तत्र यः श्राद्धं करोति सुतवांछया । पुत्रं विशिष्टमासाद्य पितॄणामनृणो हि सः

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຖ້າເຮັດ «ສຣາດທະ» ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາລູກ ຈະໄດ້ລູກຊາຍອັນປະເສີດ ແລະດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນໜີ້ຕໍ່ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 38

तथा वंध्या च या नारी पंचम्यां भास्करोदये । श्रावणे कुरुते स्नानं कृष्णपक्षे विशेषतः । सा सद्यो लभते पुत्रं स्ववंशोद्धरणक्षमम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ຖ້າໃນວັນປັນຈະມີ ເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ໃນເດືອນສຣາວະນະ—ໂດຍພິເສດໃນຄຣິສນະປັກສະ (ຄື່ງເດືອນມືດ)—ໄປອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ນາງຈະໄດ້ລູກຊາຍໂດຍໄວ ຜູ້ສາມາດຄ້ຳຈຸນແລະຍົກຍ້ອງວົງສາຂອງນາງໄດ້.

Verse 39

सर्वरोगविनिर्मुक्तं सुरूपं विनयान्वितम् । भ्रष्टराज्यो नरो यो वा तत्र स्नानं समाचरेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກໂລກໄພທັງປວງ ໄດ້ຮູບງາມ ແລະມີຄຸນທຳຄວາມອ່ອນນ້ອມ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ເຄີຍຕົກຈາກອຳນາດກະສັດ ກໍຈະກັບຄືນສູ່ຄວາມໂຊກດີໂດຍການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ.

Verse 40

ततः पूजयते नागाञ्छ्रावणे पंचमीदिने । स हत्वाऽरिगणा न्सर्वान्भूयोराज्यमवाप्नुयात्

ຈາກນັ້ນ, ໃນມື້ທີຫ້າຂອງເດືອນ Shravana, ຄວນບູຊາພະຍານາກ. ຫຼັງຈາກເອົາຊະນະສັດຕູທັງໝົດ, ລາວຈະໄດ້ຮັບອານາຈັກຄືນມາ.

Verse 41

येषां मृत्युर्मनुष्याणां जायते सर्पभक्षणात् । न तेषां जायते मुक्तिः प्रेतभावात्कथंचन

ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນງູກັດ, ການຫລຸດພົ້ນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ; ພວກເຂົາຕົກຢູ່ໃນສະພາບຂອງເຜດ.

Verse 42

यावन्न क्रियते श्राद्धं तस्मिंस्तीर्थे द्विजोत्तमाः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मृतस्याहिप्रदंक्षणात् । श्राद्धं कार्यं प्रयत्नेन तस्मिंस्तीर्थेऽहिसंभवे

ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນວັນນະພາມ, ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດພິທີ Shraddha ຢູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ, ການຫລຸດພົ້ນກໍຈະບໍ່ມີ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕ້ອງເຮັດພິທີ Shraddha ຢ່າງຕັ້ງໃຈຢູ່ Tirtha ທີ່ກຳເນີດຈາກງູນັ້ນ.

Verse 43

अत्र वः कीर्तयिष्यामि पुरावृत्तां कथां शुभाम् । इन्द्रसेनस्य राजर्षेः सर्वपातकनाशिनीम्

ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງບູຮານອັນເປັນມຸງຄຸນຂອງພະລາຊາລືສີ Indrasena ໃຫ້ພວກທ່ານຟັງ, ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງທີ່ລົບລ້າງບາບທັງປວງ.

Verse 44

इन्द्रसेनो महीपालः पुरासीद्रिपुदर्पहा । अश्वमेधसहस्रेण इष्टं तेन महात्मना

Indrasena ເຄີຍເປັນກະສັດຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງສັດຕູ. ຜູ້ມີຈິດໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ເຮັດພິທີບູຊາ Ashvamedha ເຖິງໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 45

ततः स दैवयोगेन प्रसुप्तः शयने शुभे । दष्टः सर्पेण मुक्तश्च इन्द्रसेनो महीपतिः । वियुक्तश्चैव सहसा जीवितव्येन तत्क्षणात्

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະພິລິດກຳ ພຣະຣາຊາອິນທຣະເສນ ໃນຂະນະທີ່ຫຼັບຢູ່ເທິງຕຽງອັນມົງຄຸນ ຖືກງູກັດ ແລະຖືກປ່ອຍອອກຈາກຊີວິດ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງຖືກຕັດຂາດຈາກອາຍຸຂອງຕົນຢ່າງກະທັນຫັນ।

Verse 46

ततस्तस्य सुतोऽभीष्टस्तस्योद्देशेन कृत्स्नशः । चकार प्रेतकार्याणि स्मृत्युक्तानि च भक्तितः

ຕໍ່ມາ ບຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ໄດ້ອຸທິດພິທີທັງປວງແດ່ພຣະບິດາ ແລະໄດ້ປະກອບກິດພິທີສຳລັບຜູ້ລ່ວງລັບຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ຄຳສອນໃນສະມຣິຕິກຳນົດ ແລະດ້ວຍຄວາມພັກດີສັດທາ।

Verse 47

गंगायामस्थिपातं च कृत्वा श्राद्धानि षोडश । गयां गत्वा ततश्चक्रे श्राद्धं श्रद्धासमन्वितः

ເມື່ອໄດ້ນຳອັດຖິທາດໄປປ່ອຍລົງໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາແລ້ວ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະຈຳນວນສິບຫົກຄັ້ງ; ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄປເຖິງຄະຍາ ກໍໄດ້ປະກອບສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 48

अथ स्वप्नांतरे प्राप्तः पिता तस्य स भूपतिः । प्रोवाच दुःखितः पुत्रं बाष्पव्याकुललोचनम्

ຕໍ່ມາ ໃນຄວາມຝັນ ພຣະບິດາຂອງລາວ—ພຣະຣາຊາ—ໄດ້ປາກົດມາ ແລະໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຕໍ່ບຸດ ຜູ້ມີດວງຕາພະລຸງພະລັງດ້ວຍນ້ຳຕາ।

Verse 49

सर्पमृत्योः सकाशान्मे प्रेतत्वं पुत्र संस्थितम् । तेन मे भवता दत्तं न किञ्चिदुपतिष्ठते

«ລູກເອີຍ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕາຍໂດຍງູ ພໍ່ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນເປຣຕະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂອງທີ່ເຈົ້າຖວາຍໃຫ້ພໍ່ ບໍ່ມີສິ່ງໃດມາເຖິງພໍ່ເລີຍ»।

Verse 50

चमत्कारपुरं क्षेत्रं तस्मात्त्वं गच्छ सत्वरम् । तत्र तीर्थे कुरु श्राद्धं सर्पाणां मत्कृते सुत

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປໂດຍໄວ ໄປຍັງກະເສດອັນສັກສິດ ຊື່ ຈະມັດກາຣະປູຣະ. ທີ່ຕີຣະທະນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ອຸທິດແດ່ພວກນາກ/ງູ ເພື່ອຂ້ອຍ ລູກເອີຍ.

Verse 51

येन संजायते मोक्षः प्रेतत्वा द्दारुणान्मम । स ततः प्रातरुत्थाय तत्स्मृत्वा नृपतेर्वचः

ໂດຍພິທີນັ້ນ ແລະ ຕີຣະທະນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ພົ້ນຈາກສະພາບເປຣຕະອັນນ່າຢ້ານ. ແລ້ວເຂົາກໍຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ລະລຶກເຖິງຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຣາຊາ.

Verse 52

प्रेतरूपस्य दुःखार्तस्तत्तीर्थं सत्वरं गतः । चकार च ततः श्राद्धं श्रावणे पंच मीदिने

ເພາະເຈັບປວດດ້ວຍທຸກຂ໌ຂອງພໍ່ຜູ້ຢູ່ໃນຮູບເປຣຕະ ເຂົາຈຶ່ງຮີບໄປຫາຕີຣະທະນັ້ນ. ແລ້ວໃນວັນທີ 5 ຂອງເດືອນ ສຣາວະນະ ເຂົາໄດ້ເຮັດພິທີສຣາດທະ.

Verse 53

स्नात्वा श्रद्धासमोपेतः संनिवेश्य पुरोधसम् । ततः स दर्शनं प्राप्तो भूयोऽपि च यथा पुरा

ເມື່ອອາບນ້ໍາແລ້ວ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາ ເຂົາໄດ້ໃຫ້ປຸໂຣຫິດ (ພຣາຫມະນ໌ປະຈໍາຕະກູນ) ນັ່ງປະຈໍາທີ່. ແລ້ວເຂົາກໍໄດ້ຮັບດາຣະຊັນອີກຄັ້ງ ເຫມືອນເກົ່າ.

Verse 55

फलं श्राद्धस्य चात्र त्वं कारणं शृणु पुत्रक । श्राद्धार्हा ब्राह्मणाश्चात्र चमत्कारपुरोद्भवाः

ບັດນີ້ ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນວ່າ ເປັນຫຍັງພິທີສຣາດທະຈຶ່ງໃຫ້ຜົນຢູ່ທີ່ນີ້: ພວກພຣາຫມະນ໌ໃນຖິ່ນນີ້ ຜູ້ເກີດຈາກຈະມັດກາຣະປູຣະ ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການຮັບສຣາດທະແທ້.

Verse 56

क्षेत्रेऽपि गर्हिताः श्राद्धे येऽन्यत्र व्यंगकादयः । अत्र यत्क्रियते किञ्चिद्दानं वा व्रतमेव च

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ບ່ອນອື່ນຖືກຕຳນິໃນພິທີ śrāddha—ເຊັ່ນຜູ້ພິການ ແລະອື່ນໆ—ໃນກະເສດຕຣະນີ້ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດ ບໍ່ວ່າເປັນທານ ຫຼື ວຣະຕະ ລ້ວນເກີດຜົນບຸນອັນມີຄວາມໝາຍ।

Verse 57

तथान्यदपि विप्रार्हं कर्म यज्ञसमुद्भवम् । तत्तेषां वचनात्सर्वं पूर्णं स्यादपि खंडितम् । परोक्षे वापि संपूर्णं वृथा संजायते स्फुटम्

ດັ່ງນັ້ນ ກຳອື່ນໆທີ່ຄວນແກ່ພຣາຫມັນ ແລະເກີດຈາກໜ້າທີ່ຍັດຍະ (yajña) ກໍເຊັ່ນກັນ: ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ທຸກຢ່າງຍ່ອມສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ແມ່ນແຕ່ຈະຂາດຕົກບົກພ່ອງ. ແຕ່ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຢູ່ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຄົບຖ້ວນກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 58

तस्मादस्मात्पुराद्विप्रान्समानीय ततः परम् । मम नाम्ना कुरु श्राद्धं येन मुक्तिः प्रजायते

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນຈາກເມືອງນີ້ມາຊຸມນຸມ; ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳພິທີ śrāddha ໃນນາມຂອງຂ້າ, ເພື່ອໃຫ້ເກີດມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 59

अथासौ प्रातरुत्थाय स्मरमाणः पितुर्वचः । दुःखेन महताविष्टः प्रविवेश पुरोत्तमे

ຕໍ່ມາ ລາວຕື່ນຂຶ້ນໃນຍາມເຊົ້າຕູ່ ພ້ອມກັບລະລຶກຖ້ອຍຄຳຂອງບິດາ; ຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ ລາວເຂົ້າໄປໃນນະຄອນອັນປະເສີດ.

Verse 60

ततश्चान्वेषयामास श्राद्धार्हान्ब्राह्मणान्नृपः । यत्नतोऽपि न लेभे स धनाढ्या ब्राह्मणा यतः

ຈາກນັ້ນ ກະສັດໄດ້ຄົ້ນຫາພຣາຫມັນຜູ້ຄວນຮັບ śrāddha; ແຕ່ແມ່ນຈະພະຍາຍາມຫຼາຍປານໃດກໍບໍ່ພົບ, ເພາະພຣາຫມັນທີ່ນັ້ນລ້ວນແຕ່ມັ່ງຄັ່ງມີຊັບ.

Verse 61

न तत्र दुःखितः कश्चिद्दरिद्रोऽपि न दुःखितः । नाकर्मनिरतो वापि पाखण्डनिरतोऽथवा

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໃຜເສົ້າໂສກ ແມ່ນແຕ່ຄົນທຸກຍາກກໍບໍ່ເສົ້າ. ບໍ່ມີໃຜຫມົດໃຈໃນອະກຳ ຫຼືຫຼົງໃນການປອມທຳ ແລະລັດທິຫຼອກລວງ.

Verse 62

स्थानेस्थाने महानादा उत्सवाश्च गृहेगृहे । वेदविद्याविनोदाश्च स्मृति वादास्तथैव च

ທຸກທີ່ທຸກທາງມີສຽງດັງໃຫຍ່ແຫ່ງການສະເຫຼີມສະຫຼອງ ແລະທຸກເຮືອນມີງານບຸນ. ມີຄວາມບັນເທີງໃນວິຊາເວດ ແລະການຖົມຖຽງອີງສະມຣິຕິກໍມີເຊັ່ນກັນ.

Verse 63

श्रूयंते याज्ञिकानां च यज्ञकर्मसमुद्भवाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम् । न मृत्युः कस्यचित्तत्र पुरे ब्राह्मण सेविते

ໄດ້ຍິນສຽງທີ່ເກີດຈາກພິທີຍັດຍະຂອງພຣະຍາຊະນະ (ຍາຊະນິກ) ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ. ບໍ່ມີຄວາມອຶດຫິວ, ບໍ່ມີໂລກໄພ, ແລະບໍ່ມີການຕາຍກ່ອນເວລາໃນມະນຸດ; ໃນນະຄອນທີ່ພຣາຫມະນ໌ຮັບໃຊ້ແລະຄ້ຳຈຸນນັ້ນ ຄວາມຕາຍບໍ່ເກີດແກ່ໃຜເລີຍ.

Verse 64

यथर्तुवर्षी पर्जन्यः सस्यानि गुणवन्ति च । भूरिक्षीरस्रवा गावः क्षीराण्याजाविकानि च

ຝົນຕົກຕາມລະດູການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະພືດຜົນກໍດີເລີດ. ງົວໃຫ້ນ້ຳນົມຫຼາຍຫຼວງ ແລະນ້ຳນົມຂອງແບ້ກັບແກະກໍອຸດົມເຊັ່ນກັນ.

Verse 65

यंयं प्रार्थयते विप्रं स श्राद्धार्थं महीपतिः । स स तं भर्त्सयामास दुरुक्तैः कोपसंयुतः

ພຣະມະຫາກະສັດຂໍພຣາຫມະນ໌ຜູ້ໃດໜຶ່ງເພື່ອພິທີສຣາດທະ ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ນັ້ນກໍກັບຕໍ່ວ່າພຣະອົງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຮຸນແຮງ ແລະຄວາມໂກດເຄືອງ.

Verse 66

धिग्धिक्पापसमाचार क्षत्रियापसदात्मक । किं कश्चिद्ब्राह्मणोऽश्नाति प्रेतश्राद्धे विशेषतः

«ໂອ້ ໂອ້—ການປະພຶດຂອງເຈົ້າເປັນບາບ, ເຈົ້າແມ່ນເສດຕໍ່າສຸດໃນພວກກະສັດຕຣິຍ! ຈະມີພຣາຫມັນໃດກິນເຄື່ອງຖວາຍຂອງເຈົ້າບໍ, ໂດຍສະເພາະໃນພິທີ ປເຣຕ-ສຣາດທ?»

Verse 67

तस्माद्गच्छ द्रुतं यावन्न कश्चिच्छपते द्विजः । निहन्ति वा प्रकोपेन स्वर्गमार्गनिरोधकम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ—ກ່ອນທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ໃດຈະສາບແຊ່ງເຈົ້າ; ຫຼືໃນຄວາມໂກດ ຈະຟັນລົງເຈົ້າ ປິດກັ້ນເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນຂອງເຈົ້າ.»

Verse 68

सूत उवाच । ततः स दुःखितो राजा निश्चक्राम भयार्दितः । चमत्कारपुरात्तस्माद्वैलक्ष्यं परमं गतः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວກະສັດນັ້ນຜູ້ເສົ້າໂສກ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ໄດ້ອອກຈາກເມືອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ແລະຕົກສູ່ຄວາມງົດງົນແລະຄວາມບໍ່ສະຫງົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 69

चिन्तयामास राजेंद्र स्मृत्वावस्थां पितुश्च ताम् । किं करोमि क्व गच्छामि कथं मे स्यात्पितुर्गतिः

ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ຄິດຄຳນຶງ ເມື່ອລະລຶກເຖິງສະພາບຂອງພໍ່: «ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄະຕິອັນດີງາມໃນປະໂລກ?»

Verse 70

ततः स सचिवान्सर्वान्प्रेषयित्वा गृहं प्रति । एकाकी भिक्षुरूपेण स्थितस्तत्रैव सत्पुरे

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງບັນດາລັດຖະມົນຕີທັງໝົດກັບບ້ານ ແລ້ວພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນເມືອງອັນປະເສີດ ແຕ່ຜູ້ດຽວ ໂດຍປອມຮູບເປັນພິກຂຸ (ຜູ້ຂໍທານ).

Verse 71

स ज्ञात्वा नगरे तत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां मध्ये दाक्षिण्यभाजनम्

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ຮູ້ວ່າ ໃນນະຄອນນັ້ນມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ມີຊື່ສຽງດ້ວຍວຣະຕະອັນປະເສີດ; ໃນຫມູ່ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ທ່ານເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາແລະທານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 72

देवशर्माभिधानं तु शरणागतवत्सलम् । आहिताग्निं चतुर्वेदं स्मृतिमार्गानुयायिनम्

ຊື່ຂອງທ່ານແມ່ນ ເທວະຊັຣມາ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ; ຜູ້ຕັ້ງໄຟບູຊາອັນສັກສິດ, ຮູ້ຈັກວິເທດທັງສີ່, ແລະດໍາເນີນຕາມມາກທາງທີ່ສມຣິຕິວາງໄວ້।

Verse 73

ततस्तु प्रातरुत्थाय कृत्वांत्यजमयं वपुः । शोधयामास कृच्छ्रेण मलोत्सर्गनिकेतनम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ລາວລຸກຂຶ້ນ ແລະຮັບຮູບກາຍດັ່ງຄົນຈັນດານ; ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຫນັກ ລາວເລີ່ມຊໍາລະສະຖານທີ່ທີ່ເປັນທີ່ທິ້ງຂອງເສຍໂສກປົ່ນເປື້ອນ।

Verse 74

अथ यः कुरुते कर्म तत्र विष्ठाप्रशोधनम् । सोऽभ्येत्य तमुवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ທີ່ມີໜ້າທີ່ຊໍາລະອຸຈາລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າມາຫາລາວ ແລະເວົ້າຄໍານີ້ ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ໍາໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 75

कुतस्त्वमिह संप्राप्तो मद्वृत्तेरुपघातकृत् । तस्माद्गच्छ द्रुतं नो चेन्नयिष्ये यमसादनम्

“ເຈົ້າມາຈາກໃສມາຮອດນີ້ ມາທໍາລາຍທາງຫາກິນຂອງຂ້ອຍ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ—ບໍ່ຊັ້ນ ຂ້ອຍຈະສົ່ງເຈົ້າໄປສູ່ວັງຂອງຍະມະ!”

Verse 76

तस्यैवं वदतोऽप्याशु बलात्स पृथिवीपतिः । शोधयामास तत्स्थानं देवशर्मसमुद्भवम्

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກ່າວຢູ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາກະສັດເຈົ້າແຜ່ນດິນ ກໍໄດ້ຮີບຮ້ອນ ດ້ວຍພະກຳລັງແຫ່ງຄວາມຕັ້ງໃຈ ສືບຕໍ່ຊຳລະສະຖານທີ່ນັ້ນ ອັນເກີດຈາກເທວະຊະຣະມາ।

Verse 77

ततः संवत्सरस्यांते चंडालेन द्विजोत्तमाः । स प्रोक्त उचिते काले प्रणिपत्य च दूरतः

ຕໍ່ມາ ໃນທ້າຍປີໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ຈັນດາລາໄດ້ເວົ້າກັບລາວໃນເວລາອັນຄວນ ແລະລາວກໍກົ້ມກາບຈາກໄກ।

Verse 78

स्वामिंस्तव कुलेप्येवं गूथाशोधनकर्मकृत् । तदस्माकं न चान्यस्य तत्किमन्यः प्रवेशितः

“ໂອ ນາຍທ່ານ, ແມ່ນແຕ່ໃນຕະກູນຂອງທ່ານເອງກໍມີຜູ້ເຮັດການຊຳລະຂອງເປື້ອນ. ວຽກນັ້ນເປັນຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ແມ່ນຂອງຜູ້ອື່ນ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງນຳຄົນອື່ນເຂົ້າມາເຮັດ?”

Verse 79

अथ श्रुत्वा च तद्वाक्यं स प्राह द्विजसत्तमः । न मया कश्चिदन्योऽत्र निर्दिष्टो गोप्यकर्मणि । अधिकारस्त्वयात्मीयस्तथा कार्यो यथा पुरा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ອື່ນໃນນີ້ ໃຫ້ເຮັດວຽກອັນຄວນປິດນີ້. ອຳນາດເປັນຂອງເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ—ຈົ່ງເຮັດດັ່ງເກົ່າ.”

Verse 80

तदान्यदिवसे प्राप्ते सोंऽत्यजः कोपसंयुतः । शस्त्रमादाय संप्राप्तो वधार्थं तस्य भूपतेः

ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ອັນຕະຍະຈະນັ້ນຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ໄດ້ຖືອາວຸດເຂົ້າມາ ເພື່ອຈະຂ້າພຣະມະຫາກະສັດອົງນັ້ນ।

Verse 81

शस्त्रोद्यतकरं दृष्ट्वा प्रहारेकृतनिश्चयम् । ततस्तं लीलया भूयो मुष्टिना मूर्ध्न्यताडयत्

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນຊູອາວຸດ ແລະຕັ້ງໃຈຈະຟັນ ທ່ານຈຶ່ງຕີຊ້ຳອີກຄັ້ງຢ່າງງ່າຍດາຍ ດ້ວຍກຳປັ້ນໃສ່ກະໂຫຼກຫົວ।

Verse 82

ततस्तस्य विनिष्क्रांते लोचने तत्क्षणाद्द्विजाः । सुस्राव रुधिरं पश्चात्पपात गतजीवितः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ດວງຕາຂອງເຂົາກໍຫຼຸດອອກທັນທີ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ; ເລືອດໄຫຼອອກ ແລະຕໍ່ມາໄມ່ດົນ ເຂົາກໍລົ້ມລົງໄຮ້ຊີວິດ।

Verse 83

तं श्रुत्वा निहतं तेन चंडालं निजकिंकरम् । देवशर्मातिकोपेन तद्वधार्थमुपागतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ຈັນດາລາຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ ຖືກເຂົາຂ້າແລ້ວ, ເທວະຊະຣະມາຖືກໂທສະອັນຮຸນແຮງຄອບງຳ ແລະມາທີ່ນັ້ນເພື່ອຈະຂ້າເຂົາ।

Verse 84

ततः पुत्रैश्च पौत्रैश्च सहितोऽन्यैश्च बन्धुभिः । लोष्टैस्तं ताडयामास भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

ຕໍ່ມາ ພ້ອມດ້ວຍລູກ ແລະຫຼານ ກັບຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆ, ເຂົາໄດ້ໃຊ້ກ້ອນດິນຕີຜູ້ນັ້ນ ພ້ອມທັງດ່າທໍ້ຢ່າງຊ້ຳໆ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງອີກ।

Verse 85

सोऽपि संताड्यमानस्तु प्रहारैर्जर्जरीकृतः । वेदोच्चारं ततश्चक्रे दर्शयित्वोपवीतकम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກຕີຖືກທຸບຈົນຮ່າງກາຍແຕກຊ້ຳ, ທ່ານກໍເລີ່ມສະດຸດສຽງສວດພຣະເວດ ແລະຊູໃຫ້ເຫັນສາຍອຸປະວີຕະອັນສັກສິດຂອງຕົນ।

Verse 86

अथ ते विस्मिताः सर्वे देवशर्मपुरःसराः । ब्राह्मणास्तं समुद्वीक्ष्य वेदोच्चारपरायणम्

ແລ້ວທຸກຄົນ—ມີເທວະຊະຣະມາເປັນຜູ້ນໍາ—ກໍຕົກຕະລຶງ; ພວກພຣາຫມັນເຫັນເຂົາອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການສະດຸດສຽງວິດາ।

Verse 87

पृष्टश्च किमिदं कर्म तवांत्यजजनोचितम् । एषा वेदात्मिका वाणी स्पष्टाक्षरकलस्वना । तत्किं शापपरिभ्रष्टस्त्वं कश्चिद्ब्राह्मणोत्तमः

ແລະເຂົາຖືກຖາມວ່າ: “ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເຮັດກິດນີ້ ອັນເໝາະແກ່ຄົນອັນຕະຍະ? ແຕ່ສຽງຂອງເຈົ້າເປັນວິດາ ອັກສອນແຈ້ງ ແລະທຳນອງໄພເພາະ. ຫຼືເຈົ້າແມ່ນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຜູ້ໃດ ທີ່ຕົກຈາກສະຖານະເນື່ອງຈາກຄໍາສາບ?”

Verse 88

येनैवं कुरुषे कर्म गर्हितं चांत्यजैरपि । ततः स प्रहसन्नाह क्षत्रियोऽहं महीपतिः । विष्णुसेन इति ख्यातो हैहयान्वयसंभवः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ “ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເຮັດກິດອັນຖືກຕໍານິ ແມ່ນແຕ່ໂດຍຄົນຕໍ່າສຸດ?” ເຂົາກໍຍິ້ມແລ້ວຕອບວ່າ: “ຂ້າເປັນກະສັດຕຣິຍະ ເປັນມະຫີປະຕິ. ຂ້າເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ວິດສະນຸເສນ ເກີດໃນວົງໄຮຫະຍະ.”

Verse 89

सोहमाराधनार्थाय त्वस्मिन्स्थान उपागतः । अद्य संवत्सरो जातः कर्मण्यस्मिन्रतस्य च

“ຂ້າໄດ້ມາຍັງສະຖານທີ່ນີ້ ເພື່ອການບູຊາແລະການອ້ອນວອນໃຫ້ເທວະເຈົ້າໂປດປານ. ມື້ນີ້ຄົບໜຶ່ງປີແລ້ວ ທີ່ຂ້າອຸທິດຕົນໃນວັດຕະນີ້.”

Verse 90

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स विप्रः कृपयान्वितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा तमुवाच महीपतिम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຂົາ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍເກີດຄວາມເມດຕາກະລຸນາ; ແລ້ວປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເວົ້າກັບພະມະຫາກະສັດນັ້ນ.

Verse 92

नास्ति मे किञ्चिदप्राप्तं तथाऽसाध्यं महीपते । तस्मात्तव करिष्यामि कृत्यं यद्यपि दुर्लभम्

ໂອ ພະຣາຊາເຈົ້າ, ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດໄດ້ ຫຼື ບໍ່ອາດສໍາເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດພິທີທີ່ທ່ານປາຖະນາ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກກໍຕາມ.

Verse 93

राजोवाच । पिता ममाहिना दष्टः प्रेतत्वं समुपागतः । सोऽत्र नागह्रदे श्राद्धे कृते मुक्तिमवाप्नुयात्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກງູກັດ ແລະຕົກຢູ່ໃນພາວະເປຣຕາ. ຖ້າປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ນີ້ ທີ່ນາກະຫຣະດະ ທ່ານອາດໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມພົ້ນ)”.

Verse 94

तस्मात्तत्तारणार्थाय विप्रकृत्यं समाचर । एतदर्थं मयैतत्ते कृतं कर्म विगर्हितम्

“ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານພົ້ນ ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີກຳທີ່ຄວນແກ່ພຣາຫມະນ. ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກະທໍາຕໍ່ທ່ານ ແມ່ນແຕ່ຈະເປັນການຖືກຕໍານິກໍຕາມ.”

Verse 95

देवशर्मोवाच । एवं कुरु नृपश्रेष्ठ श्राद्धेऽहं ते पितुः स्वयम् । ब्राह्मणः संभविष्यामि तस्माच्छ्राद्धं समाचर

ເທວະຊັຣມານກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເຮັດດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ. ໃນພິທີສຣາດທະເພື່ອພໍ່ຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າເອງຈະເປັນພຣາຫມະນ (ຜູ້ຮັບ/ຜູ້ນໍາພິທີ). ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບສຣາດທະ.”

Verse 96

सूत उवाच । अथ ते सुहृदस्तस्य पुत्राः पौत्राश्च बांधवाः । प्रोचुर्नैतत्प्रयुक्तं ते श्राद्धं भोक्तुं विगर्हितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວມາ ໝູ່ມິດຂອງລາວ ພ້ອມດ້ວຍລູກ ຫຼານ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ການໄປຮັບປະທານສຣາດທະທີ່ທ່ານຈັດໄວ້ນີ້ ບໍ່ຄວນ ແລະນ່າຕໍານິ.”

Verse 97

तस्माद्यदि भवानस्य श्राद्धे भोक्ता ततः स्वयम् । सर्वे भवन्तं त्यक्षामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າທ່ານເອງເປັນຜູ້ຮັບປະທານໃນພິທີ ສຣາດທະ ຂອງເຂົາ ພວກເຮົາທັງໝົດຈະລະທິ້ງທ່ານ ແລະ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງອື່ນໆກໍຈະເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 98

देवशर्मोवाच । कामं त्यजत मां सर्वे यूयमन्येऽपि ये द्विजाः । मयैवास्य प्रतिज्ञातं भोक्तुं श्राद्धे महीपतेः

ເທວະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈະລະທິ້ງຂ້າກໍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນອື່ນໆກໍຕາມ ຖ້າປາດຖະໜາ. ຂ້າເອງໄດ້ປະຕິຍານແລ້ວວ່າ ຈະຮັບປະທານໃນພິທີ ສຣາດທະ ຂອງພຣະມະຫາກະສັດ.”

Verse 99

एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रस्तेनैव सहितस्तदा । नागह्रदं समासाद्य श्राद्धे वै भुक्तवानथ

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເອກນັ້ນ ໄດ້ໄປພ້ອມກັບເຂົາໃນເວລານັ້ນ ເຖິງນາຄະຫຣະດະ (Nāgahrada) ແລະ ໃນພິທີ ສຣາດທະ ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຮັບປະທານອາຫານ।

Verse 100

भुक्तमात्रे ततस्तस्मिन्वागुवाचाशरीरिणी । नादयंती जगत्सर्वं हर्षयंती महीपतिम्

ເມື່ອຮັບປະທານສຳເລັດທັນທີ ກໍມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍເວົ້າຂຶ້ນ ກັງວານໄປທົ່ວໂລກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະມະຫາກະສັດເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 101

प्रेतभावाद्विनिर्मुक्तः पुत्राहं त्वत्प्रभावतः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

“ດ້ວຍອຳນາດບຸນຂອງທ່ານ ຂ້າ—ລູກຊາຍຂອງທ່ານ—ໄດ້ພົ້ນຈາກສະພາບເປັນເປຣຕະ. ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນມີແດ່ທ່ານ; ບັດນີ້ຂ້າຈະໄປສູ່ທີ່ພຳນັກແຫ່ງເທວະດາ.”

Verse 102

तत्कृत्वा नृपतिर्हृष्टस्तं प्रणम्य द्विजोत्तमम् । प्रोवाच कुरु मे वाक्यं यद्ब्रवीमि द्विजोत्तम

ເມື່ອເຮັດການນັ້ນສຳເລັດແລ້ວ ພະຣາຊາຊື່ນບານ ໄດ້ກົດກະບົບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເຮັດຕາມຄຳຂ້າ—ສິ່ງທີ່ຂ້າຈະກ່າວ ໂອ ທະວິໂຊຕະມະ»។

Verse 103

अस्ति माहिष्मतीनाम नगरी नर्मदातटे । सा चास्माकं राजधानी पितृपर्यागता विभो

«ມີນະຄອນໜຶ່ງຊື່ ມາຫິສະມະຕີ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ. ນັ້ນແມ່ນນະຄອນຫຼວງຂອງຂ້າ, ໂອ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ສືບທອດມາຈາກບັນພະບຸລຸດ»។

Verse 104

अहं यच्छामि ते ब्रह्मन्समस्तविषयान्विताम् । मया भृत्येन तत्रस्थः कुरु राज्यमकंटकम्

«ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າຂໍມອບ (ນະຄອນຫຼວງນັ້ນ) ພ້ອມທັງແຂວງເຂດທັງປວງໃຫ້ເຈົ້າ. ໃຫ້ຂ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວປົກຄອງອານາຈັກໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ»។

Verse 106

सूत उवाच । एवं विसर्जितस्तेन जगाम स महापतिः । स्वं देशं हर्षसंयुक्तः कृतकृत्यो द्विजोत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກສົ່ງກັບໂດຍລາວ ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ—ສຳເລັດກິດທີ່ພຶງເຮັດແລ້ວ, ໂອ ທະວິໂຊຕະມະ»។

Verse 107

सोऽपि सर्वैः परित्यक्तो ब्राह्मणैः पुरवासिभिः । देवशर्मा समुद्दिश्य दोषं श्राद्धसमुद्भवम्

ລາວດ້ວຍ—ເທວະຊັຣມາ—ຖືກທຸກຄົນລະທິ້ງ: ທັງພຣາຫມັນ ແລະຊາວເມືອງ ຜູ້ພາກັນຕຳນິລາວວ່າ ມີໂທດອັນເກີດຈາກພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha)។

Verse 108

ततो नागह्रदे तस्मिन्स कृत्वा निजमन्दिरम् । निवासमकरोत्तत्र स्वाध्यायनिरतः शुचिः

ຕໍ່ມາ ທີ່ນາກະຫຣະດະນັ້ນ ທ່ານໄດ້ສ້າງທີ່ພັກຂອງຕົນ ແລະຢູ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນສະວາດະຍາຍ (ການສຶກສາຕົນເອງ)។

Verse 109

तत्रस्थस्य निरस्तस्य ये पुत्राः स्युर्द्विजोत्तमाः । तेषां संततयो ऽद्यापि ते प्रोक्ता बाह्यवासिनः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບຸດທີ່ເກີດແກ່ທ່ານໃນຂະນະທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນດັ່ງຜູ້ຖືກເນລະເທດ—ລູກຫຼານຂອງເຂົາເຈົ້າຈົນທຸກມື້ນີ້ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ບາຫຍະວາສິນ» ຄືຜູ້ຢູ່ນອກ.

Verse 110

एतद्वः सर्वमाख्यातं नागतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກທ່ານຟັງທັງໝົດ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ກ່ຽວກັບມະຫາຕະມະຍະຂອງນາກະຕີຣະຖະ—ເລື່ອງສັກສິດທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 111

यश्चैतत्पठते भक्त्या संप्राप्ते पंचमीदिने । शृणुयाद्वा न वंशेऽपि तस्य स्यात्सार्पजं भयम्

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສວດພຣະຄຳນີ້ດ້ວຍສັດທາ ເມື່ອວັນປັນຈະມີ (ວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 5) ມາຮອດ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ—ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພະຍັນຕະລາຍທີ່ເກີດຈາກງູ ແມ່ນກະທັ້ງໃນວົງສານ.

Verse 112

तथा विमुच्यते पापाद्भक्षजातान्न संशयः । कृतादज्ञानतो विप्राः सत्यमेतन्मयोदितम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການກິນອາຫານບໍ່ຖືກທຳນອງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ເຮັດໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ.

Verse 113

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नागतीर्थमनुत्तमम् । माहात्म्यं पठनीयं वा श्रोतव्यं वा समाहितैः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາ ນາກະຕີຣະຖະ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ມາຫາດມະຍະຂອງມັນ ຄວນສວດອ່ານ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍ ຟັງ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະມີສະຕິ।

Verse 114

श्राद्धकाले तु संप्राप्ते यश्चैतत्पठते द्विजः । स प्राप्नोति फलं कृत्स्नं गयाश्राद्धसमुद्भवम्

ເມື່ອເຖິງເວລາສຣາດທະ ດວິຊະຜູ້ໃດທີ່ສວດອ່ານຂໍ້ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ ທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກການເຮັດສຣາດທະທີ່ກະຍາ।

Verse 115

तथा ये कीर्तिता दोषाः श्राद्धे द्रव्यसमुद्भवाः । व्रतवैक्लव्यजाश्चापि तथा ब्राह्मणसंभवाः

ອີກທັງ ຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເລື່ອງສຣາດທະ—ທີ່ເກີດຈາກວັດຖຸທານທີ່ໃຊ້, ທີ່ເກີດຈາກຄວາມບົກພ່ອງໃນວຣະຕະ, ແລະທີ່ເກີດຈາກພຣາຫມະນະຜູ້ປະກອບພິທີ—

Verse 116

ते सर्वे नाशमायांति कीर्त्यमाने समाहितैः । नागह्रदस्य माहात्म्ये श्राद्धकाल उपस्थिते

ຂໍ້ບົກພ່ອງເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ຈະສູນສິ້ນໄປ ເມື່ອເຖິງເວລາສຣາດທະ ແລະຜູ້ມີໃຈສະຫງົບມີສະຕິ ກໍາລັງສວດມາຫາດມະຍະແຫ່ງນາກະຫຣະດະ।

Verse 117

तथा विनिहता गोभिर्ब्राह्मणैः श्वापदैरपि । एतस्मिन्पठिते श्राद्धे गच्छंति परमां गतिम्

ອີກທັງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໂດຍງົວ, ໂດຍພຣາຫມະນະ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ໂດຍສັດປ່າ—ເມື່ອສວດຂໍ້ນີ້ໃນເວລາສຣາດທະ—ກໍຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ।