Adhyaya 265

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रभूतानि त्वयोक्तानि व्रतानि नियमास्तथा । प्रसुप्ते पुंडरीकाक्षे येषां संख्या न विद्यते

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງວຣະຕະ ແລະ ນິຍະມະຫຼາຍຢ່າງຢ່າງອຸດົມ ຈົນນັບບໍ່ຖ້ວນ—ເພື່ອປະຕິບັດໃນຍາມທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ບັນທົມຫຼັບອັນສັກສິດ»।

Verse 2

अशक्त्या हि शरीरस्य नियमानां कथं चरेत् । व्रतं हि सुकुमारांगो दानैर्वापि वदस्व नः

«ແຕ່ຖ້າຮ່າງກາຍອ່ອນແອ ຈະປະຕິບັດນິຍະມະອັນເຂັ້ມງວດໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານບອກວຣະຕະທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບຜູ້ຮ່າງກາຍບອບບາງ—ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ທາງແຫ່ງທານ ແລະ ການເກື້ອກູນ»।

Verse 3

सूत उवाच । अशक्तो नियमं कर्तुं सुकुमारो भवेत्तु यः । तेन तत्र प्रकर्तव्यं विख्यातं भीष्मपंचकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ສາມາດປະຕິບັດນິຍະມະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຫຼືມີຮ່າງກາຍບອບບາງ ຄວນປະຕິບັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ວຣະຕະຫ້າວັນອັນໂດ່ງດັງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ພີສະມະ-ປັນຈະກະ’»।

Verse 4

कार्त्तिकस्य सिते पक्ष एकादश्यां समाहितः । प्रातरुत्थाय विप्रेंद्र कर्तव्यं दंतधावनम्

ໃນປັກຂາຂາວ (ຂ້າງຂຶ້ນ) ຂອງເດືອນກາຣຕິກະ, ໃນວັນເອກາດະຊີ, ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ—ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ, ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ—ຄວນກະທໍາການຊໍາລະຟັນໃຫ້ສະອາດ।

Verse 5

ततस्तु नियमं कुर्याद्वासुदेवपरायणः । पूर्वोक्तानां च सर्वेषां नियमानां द्विजोत्तमाः

ແລ້ວຈຶ່ງ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນອຸທິດແດ່ວາສຸເທວະ ຄວນເລີ່ມປະຕິບັດນິຍະມະ—ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ພ້ອມທັງຂໍ້ປະຕິບັດທັງປວງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 6

उपवासः प्रकर्तव्यस्तस्मिन्नहनि भक्तितः । अशक्त्या वा शरीरस्य हेमं दद्यात्स्वशक्तितः

ໃນວັນນັ້ນ ຄວນຖືອຸປະວາສ (ອົບວາດ/ອົດອາຫານ) ດ້ວຍສັດທາ. ຖ້າຮ່າງກາຍບໍ່ອາດ ກໍໃຫ້ທານຄໍາຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 7

ब्राह्मणाय हविष्यान्नं दातव्यं वैष्णवैर्नरैः । एवं पञ्चदिनं यावत्कर्तव्यं व्रतमुत्तमम्

ຊາຍຜູ້ເປັນໄວສະນະວະ ຄວນໃຫ້ທານອາຫານຮະວິສະຍະ (haviṣya) ແກ່ພຣາຫມັນ. ເຊັ່ນນີ້ ຈົນຄົບຫ້າວັນ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດ.

Verse 8

पूजनीयो हृषीकेशो जलशायिस्वरूपधृक् । गंधैर्धूपैश्च नैवेद्यै रात्रिजागरणैरपि

ຄວນບູຊາພຣະຫຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ຜູ້ຊົງຮູບແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ບັນທົມເຫນືອນ້ໍາ. ດ້ວຍນ້ໍາຫອມ, ທູບ, ເຄື່ອງນະໄວເດຍ (ອາຫານບູຊາ) ແລະການເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນດ້ວຍ.

Verse 9

षष्ठेऽहनि ततो जाते पूजयेद्ब्राह्मणोत्तमान् । तांश्च वस्त्रैर्हिरण्येन मिष्टान्नेन प्रभक्तितः

ແລ້ວເມື່ອຮອດວັນທີຫົກ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ແລະດ້ວຍສັດທາ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ຄໍາ, ແລະອາຫານຫວານແກ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 10

ततः कृतांजलिर्भूत्वा याचयेद्ब्राह्मणोत्तमान् । सर्वे मे नियमाः प्राप्ता युष्माकं च प्रसादतः

ຈາກນັ້ນ ຄວນປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະວິນວອນຕໍ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດວ່າ: “ນິຍະມະທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ.”

Verse 11

ततस्तैरपि वक्तव्यं चतुर्मासीसमुद्भवम् । व्रतानां नियमानां च व्रतं भूयात्तवाखिलम्

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຄວນກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ວັດປະຕິບັດທັງໝົດຂອງທ່ານ—ເກີດຈາກລະດູຈາຕຸຣມາສະຍາ ພ້ອມດ້ວຍວັດແລະວິໄນ—ສຳເລັດສົມບູນ»।

Verse 12

ततो विसर्ज्य तान्विप्रान्भोजनं स्वयमाचरेत् । सर्वाहारेण राजेंद्र पंचगव्यप्रपूर्वकम्

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອສົ່ງຄືນພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍຕົນເອງ—ໂອ ຈອມກະສັດ—ແກ້ການອົບອົດດ້ວຍອາຫານທຸກຢ່າງ ໂດຍໃຫ້ປັນຈະກະວະຍະນຳໜ້າ।

Verse 13

यः करोति व्रतं तस्य फलं स्याद्बहुपुण्यदम् । यः पुनर्व्रतमेतद्धि कुरुते दिनपंचकम् । उपवासपरस्तस्य फलं शतगुणं भवेत्

ຜູ້ໃດປະຕິບັດວັດນີ້ ຜົນຂອງເຂົາຈະເປັນຜົນທີ່ໃຫ້ບຸນຫຼາຍ. ແຕ່ຜູ້ໃດປະຕິບັດວັດນີ້ຕິດຕໍ່ກັນຫ້າມື້ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົບອົດ ຜົນຂອງເຂົາຈະເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ।

Verse 14

एकादश्यां हरेः पूजां जातिपुष्पैः समाचरेत् । द्वादश्यां बिल्वपत्रेण शतपत्र्या ततः परम् । त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां सुरभ्या भक्तिपूर्वकम्

ໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນບູຊາພຣະຮະຣິດ້ວຍດອກມະລິ (jasmine) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໃນວັນດວາດະສີ ດ້ວຍໃບບິລະວະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍດອກບົວຮ້ອຍກີບ. ໃນວັນຕຣະໂຢດະສີ ແລະ ຈະຕຸຣດະສີ ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 15

भृंगराजेन पुण्येन पौर्णमास्यां प्रपूजयेत् । प्रतिपद्दिवसे सर्वैः पूजनीयो जनार्दनः । गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

ໃນວັນເພັງ ຄວນບູຊາ(ພຣະອົງ) ດ້ວຍບຣິງກະຣາຊະ (bhṛṅgarāja) ອັນສັກສິດ. ໃນວັນປະຕິປະດາຕໍ່ມາ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກທຸກຄົນ. (ຈັດຕຽມ) ນ້ຳປັດສະວະງົວ, ຂີ້ງົວ, ນົມ, ນົມສົ້ມ (curd), ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee), ແລະນ້ຳທີ່ແຊ່ຫຍ້າກຸສະ।

Verse 16

प्रतिपद्दिवसे सर्वान्प्राशयेत्कायशुद्धये । अगरं गुग्गुलं चैव कर्पूरं तगरं त्वचा

ໃນວັນປະຕິປະດາ ເພື່ອຊໍາລະກາຍ ຄວນໃຫ້ທຸກຄົນຮັບປະທານຢາຊໍາລະ. ໃຊ້ agaru, guggulu, ການຟູ (camphor), tagara ແລະ ເປືອກຫອມ (tvacā).

Verse 17

एकैकं निर्वपेद्धूपं प्रतिपद्दिवसेऽखिलम् । जलशायी जगद्योनिः शेषपर्यंकमाश्रितः

ໃນວັນປະຕິປະດາ ຄວນຖວາຍທູບແຕ່ລະຢ່າງ ທີລະຢ່າງ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ແລ້ວພຶງພິຈາລະນາພຣະອົງ—ຜູ້ນອນໃນນໍ້າ, ແຫຼ່ງກໍ່ກໍາເນີດໂລກ, ປະທັບເທິງຕຽງຂອງ Śeṣa.

Verse 18

अर्घं गृह्णातु मे देवो भीष्मपंचकसिद्धये । मंत्रेणानेन दातव्यो ह्यर्घो देवस्य भक्तितः

«ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຮັບອາຣະຄະຍະ (arghya) ຂອງຂ້າ ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດ Bhīṣma-pañcaka»। ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ພຣະເທວະ ດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ.

Verse 19

शंखतोयं समादाय सपुष्पफलचंदनैः । नैवेद्यं परमान्नं च स्वशक्त्या निर्वपेद्द्विजाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ເອົານໍ້າຈາກສັງຂ໌ ພ້ອມດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະ ຈັນທະນາ. ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ ຄວນຖວາຍ naivedya ໂດຍພິເສດ paramānna (ເຂົ້າຫວານ).

Verse 20

एतद्वः सर्वमाख्यातं व्रतं वै भीष्मपंचकम् । संप्राप्यते फलं चैव व्रतानां नियमैः सह

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງໝົດຮູ້ແລ້ວ ກ່ຽວກັບວຣະຕະ Bhīṣma-pañcaka. ຜົນຂອງວຣະຕະນັ້ນ ຍ່ອມບັນລຸໄດ້ແທ້ ພ້ອມກັບວິໄນ ແລະ ຂໍ້ຈໍາກັດຕາມທີ່ກໍານົດໃນວຣະຕະ.

Verse 21

ऋषय ऊचुः यदेतद्भवता प्रोक्तमशून्यशायिनीव्रतम् । इन्द्रेण यत्कृतं पूर्वं तुष्ट्यर्थं चक्रपाणिनः । प्रसुप्तस्य महाभाग फलं चैव प्रकीर्तितम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ວຣະຕະ ‘ອະຊູນຍະຊາຍິນີ’ ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວນີ້—ອິນທຣະເຄີຍປະຕິບັດໃນອະດີດເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຈັກຣາພໍໃຈ—ພ້ອມທັງຜົນໃນຍາມພຣະອົງບັນທົມໃນໂຍກນິທຣາ ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ»។

Verse 22

कस्मिन्काले प्रकर्तव्यं केनैव विधिना तथा । तस्मात्सूत महाभाग विधानं विस्तराद्वद

ຄວນປະຕິບັດໃນເວລາໃດ ແລະດ້ວຍພິທີການແນ່ນອນແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີພາກດີ, ຂໍຈົ່ງກ່າວຂໍ້ບັນຍັດໃຫ້ລະອຽດ.

Verse 23

सूत उवाच । श्रावण्यां समतीतायां द्वितीयादिवसे स्थिते । प्रातरुत्थाय विप्रेन्द्रा नक्षत्रे विष्णुदैवते । पापिष्ठैः पतितैर्म्लेच्छैः संभाषं नैव कारयेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເດືອນສຣາວະນະຜ່ານໄປ ແລະມາຮອດວັນທີສອງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວນຕື່ນແຕ່ຮຸ່ງອາລຸນ. ໃນວັນທີ່ນັກສັດຣາມີພຣະວິສນຸເປັນອະທິປະໄຕ, ຢ່າເຂົ້າສົນທະນາກັບຜູ້ບາບຫນັກ—ຜູ້ຕົກຕ່ຳ ແລະ ມເລັດຈະ—ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະບໍ່ດ່າງພ້ອຍ»។

Verse 24

ततो मध्याह्नसमये स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । जलशायिनमासाद्य मंत्रेणानेन पूजयेत्

ຈາກນັ້ນ ໃນເວລາທ່ຽງ ໃຫ້ອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງເຄື່ອງທີ່ຊັກສະອາດ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ; ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ (ຈະລາຊາຍີ) ແລະບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາຕໍ່ໄປນີ້.

Verse 25

श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकांत श्रीधामञ्छ्रीपतेऽव्यय । गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामदम्

ໂອ ຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສຣີ, ໂອ ທີ່ສະຖິດແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ, ໂອ ສຣີປະຕິຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ—ຂໍໃຫ້ຊີວິດຄອບຄົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າພິນາດ; ຂໍໃຫ້ມັນເປັນຜູ້ປະທານ ທັມມະ, ອັດຖະ, ແລະ ກາມະອັນຊອບທຳ.

Verse 26

पितरो मा प्रणश्यंतु मा प्रणश्यंतु चाग्नयः । देवता मा प्रणश्यंतु मत्तो दांपत्यभेदतः

ຂໍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍຢ່າສູນຫາຍ; ຂໍໃຫ້ໄຟບູຊາອັນສັກສິດຢ່າສູນຫາຍ; ຂໍໃຫ້ເທວະດາຢ່າຂາດຈາກຂ້ອຍ ເນື່ອງຈາກການແຕກຮ້າວໃນພັນທະສົມຣົດຂອງຂ້ອຍ।

Verse 27

लक्ष्म्या वियुज्यसे कृष्ण न कदाचिद्यथा भवान् । तथा कलत्रसम्बन्धो देव मा मे प्रणश्यतु

ໂອ ກຣິດສະນາ, ເຊັ່ນທີ່ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍແຍກຈາກລັກສະມີ, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ສາຍສຳພັນກັບຄູ່ສົມຣົດຂອງຂ້ອຍຢ່າຖືກທຳລາຍ।

Verse 28

लक्ष्म्या ह्यशून्यं शयनं यथा ते देव सर्वदा । शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथा जन्मनि जन्मनि

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເຊັ່ນທີ່ບ່ອນບັນທົມຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຫວ່າງ ເພາະລັກສະມີຢູ່ກັບພຣະອົງເສມອ, ຂໍໃຫ້ຕຽງຂອງຂ້ອຍກໍຢ່າຫວ່າງ—ໃນການເກີດແຕ່ລະຊາດ.

Verse 29

एवमर्थं निवेद्याथ ततो विप्रं प्रपूजयेत् । यथाशक्त्या द्विजश्रेष्ठा वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ເມື່ອໄດ້ທູນຂໍດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນໃຫ້ສົມຄວນ. ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈົ່ງລະເວັ້ນການຫລອກລວງເລື່ອງຊັບສິນ ແລະໃຫ້ທານໂດຍບໍ່ຕະໜີ.

Verse 30

एवं भाद्रपदे मासि आश्विने कार्तिके तथा । पूजयेच्च जगन्नाथं जलशायिनमच्युतम्

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ, ເດືອນອາສະວິນ ແລະເດືອນກາຣຕິກະ, ຄວນບູຊາພຣະຈະກັນນາຖ—ອະຈຸຕະ ຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ.

Verse 31

अक्षारभोजनं कार्यं विशेषात्तैलवर्जितम् । समाप्तौ च ततो दद्याद्ब्राह्मणेंद्राय भक्तितः

ຄວນຮັບປະທານອາຫານງ່າຍໆ (ອັກສາຣ-ໂພຊະນະ) ໂດຍພິເສດໃຫ້ຫຼີກເວັ້ນນ້ຳມັນ. ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດ ຈຶ່ງຖວາຍທານດ້ວຍສັດທາແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງ.

Verse 32

फलव्रीहिसमोपेतां शय्यां वस्त्रसमन्विताम् । सुवर्णं दक्षिणायां च तथैव च फलं लभेत्

ຄວນຖວາຍທານເຕຽງນອນທີ່ພ້ອມດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະເຂົ້າ ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ແລະຖວາຍຄຳເປັນດັກຊິນາ. ດ້ວຍວິທີນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມຄວນ.

Verse 33

एवं यः कुरुते सम्यग्व्रतमेतत्समाहितः । तस्य तुष्टिपथं याति जलशायी जगद्गुरुः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນແລະສະຫມາທິ—ຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ບັນທົມເຫນືອນ້ຳ ອາຈານແຫ່ງໂລກ ຈະພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ.

Verse 34

यथा शक्रस्य संतुष्टः पूर्वमेव द्विजोत्तमाः । अशून्यं शयनं तस्य भवेज्जन्मनि जन्मनि

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເຊັ່ນດຽວກັບການເຮັດໃຫ້ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ພໍໃຈແຕ່ເດີມ, ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ເຕຽງແຫ່ງຊີວິດຈະບໍ່ເຄີຍຫວ່າງ—ຊາດແລ້ວຊາດເລີຍ.

Verse 35

अष्टमासकृतं पापमज्ञानाज्ज्ञानतोऽपि वा । अशून्यशयनात्सर्वं व्रतान्नाशं नयेत्पुमान्

ບາບທັງໝົດທີ່ສະສົມໃນແປດເດືອນ ບໍ່ວ່າເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ ຫຼືໂດຍຮູ້ກໍຕາມ, ຜູ້ຊາຍຈະທຳໃຫ້ສິ້ນໄປໄດ້ດ້ວຍການຖືວຣະຕະ ອະຊູນຍະ-ຊະຍະນະ.

Verse 36

पुत्रहीना च या नारी काकवन्ध्या च या भवेत् । विधवा या करोत्येतद्व्रतमेवं समाहिता । तस्यास्तुष्टो जगन्नाथः कायशुद्धिं प्रयच्छति

ແມ່ຍິງຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຫຼືເປັນ “ກາກະ-ວັນທະຍາ” (ຂາດລູກທີ່ຍັງມີຊີວິດ) ຫຼືເປັນແມ່ໝ້າຍ—ຖ້ານາງປະພຶດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນ—ພຣະຈັກກະນາດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ພໍພຣະໄທ ປະທານຄວາມບໍລິສຸດແກ່ກາຍ।

Verse 37

न तस्या जायते बुद्धिः कदाचित्पापसंभवा । न कामोपहता बुद्धिः कथंचिदपि जायते

ສໍາລັບນາງ ປັນຍາທີ່ເກີດຈາກບາບ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍໃນເວລາໃດ; ແລະປັນຍາທີ່ຖືກກາມຕັນຫາຄອບງໍາ ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ນາງເລີຍ।

Verse 38

कुमारिकापि या सम्यग्व्रतमेतत्समाचरेत् । सा पतिं लभते विप्राः कुलीनं रूपसंयुतम्

ແມ່ນແຕ່ສາວນ້ອຍຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ຖ້າປະພຶດວຣະຕະນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ນາງຈະໄດ້ຮັບສາມີຜູ້ມີຕະກູນສູງ ແລະມີຄວາມງາມພ້ອມ।

Verse 39

निष्कामः कुरुते यस्तु व्रतमेतत्समाहितः । चातुर्मास्युद्भवानां च नियमानां फलं लभेत्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະພຶດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນ ແລະບໍ່ຫວັງຜົນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຂໍ້ວິນັຍທີ່ເກີດຈາກຈາຕຸຣມາສະຍາ (Cāturmāsya) ດ້ວຍ।

Verse 265

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने अशून्यशयनव्रतमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 265 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງວຣະຕະ ອະຊູນຍະຊະຍະນະ» ໃນຕອນ ຊະລະຊາຍີ ພາຍໃນ ມາຫາຕະມະຂອງເຂດຮາຕະເກສະວະຣະ ໃນນາກະຂັນດະທີ 6 ຂອງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ।