Adhyaya 253

Verse 1

शूद्र उवाच । पार्वतीकुपिता देवी कथं देवेन शूलिना । प्रसादं च गता शप्त्वा यत्कोपात्क्षुभ्यते जगत्

ຊູດຣະກ່າວວ່າ: ພຣະເທວີປາຣະວະຕີ ເມື່ອກົດໂກດ ໄດ້ປອງດອງກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູລາ ແນວໃດ? ແລະຫຼັງຈາກກ່າວຄຳສາບ ນາງຜູ້ທຳໃຫ້ໂລກທັງປວງສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ກັບຄືນສູ່ພຣະປະສາດແນວໃດ?

Verse 2

कथं स भगवान्रुद्रो भार्याशापमवाप ह । वैकृतं रूपमासाद्य पुनर्दिव्यं वपुः श्रितः

ພຣະຣຸດຣະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ຮັບຄຳສາບຂອງພຣະມະເຫສີແນວໃດ? ແລະເມື່ອຮັບຮູບອັນຜິດປົກກະຕິແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກັບຄືນສູ່ພຣະວະປຸອັນທິບພະແນວໃດ?

Verse 3

गालव उवाच । देवा रूपाण्यदृश्यानि कृत्वा देव्या महाभयात् । मनुष्यलोके सकले प्रतिमासु च संस्थिताः

ກາລະວະ ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ຕໍ່ເທວີ ບັນດາເທວະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮູບຂອງຕົນມອງບໍ່ເຫັນ ແລະໃນໂລກມະນຸດທົ່ວໄປ ພວກເຂົາໄດ້ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະປະຕິມາທັງຫຼາຍ.

Verse 4

तेषामपि प्रसन्ना साऽनुग्रहं समुपाकरोत् । विष्णुस्तुता महाभागा विश्वमाताऽघनाशिनी

ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພວກເຂົານັ້ນ ນາງກໍພໍໃຈ ແລະປະທານພຣະອະນຸເຄາະ. ຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນຢ່າງໃຫຍ່ ຜູ້ຖືກພຣະວິດສະນຸສັນລະເສີນ—ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ໄດ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 5

तेषां बलाच्च पार्वत्याः शापभारेण यन्त्रितः । तां नित्यमेवानुनयन्नृचे सोवाच शंकरम्

ແລະເນື່ອງຈາກການເຮັ່ງຮັດຂອງພວກເຂົາ ພ້ອມທັງຖືກບີບຄັ້ນໂດຍພາລະໜັກແຫ່ງຄຳສາບຂອງພາຣະວະຕີ ລາວຈຶ່ງພະຍາຍາມປອບໃຈນາງຢູ່ເປັນນິດ; ແລ້ວດ້ວຍບົດສັກສິດ (ṛc) ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ.

Verse 6

एते देवा विश्व पूज्या विश्वस्य च वरप्रदाः । मत्प्रसादाद्भविष्यंति भक्तितस्तोषिता नरैः

ເທວະເຫຼົ່ານີ້ ຈະເປັນທີ່ບູຊາຂອງໂລກທັງປວງ ແລະຈະປະທານພອນແກ່ໂລກ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ພວກເຂົາຈະພໍໃຈດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສຂອງມະນຸດ.

Verse 7

त्वामृते मम कर्मेदं कृतं साधुविनिन्दितम् । वेद्यां विवाह काले च प्रत्यक्षं सर्वसाक्षिकम्

ຖ້າບໍ່ມີທ່ານ ການກະທຳນີ້ຂອງຂ້າ ຈະຖືກຕຳນິແມ່ນແຕ່ໂດຍຄົນດີ. ທີ່ແທ່ນບູຊາ ແລະໃນເວລາແຕ່ງງານ ທ່ານໄດ້ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ເປັນພະຍານແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 8

यत्सप्तमंडलानां च गमनं च करार्पणम् । वह्निश्च वरुणः कृष्णो देवताश्च सवल्लभाः

ນັ້ນແມ່ນ: ການເດີນວຽນຮອບວົງທັງເຈັດ ແລະ ການມອບມື (ການມອບໃນພິທີແຕ່ງງານ). ອັກນິ, ວະຣຸນະ, ກຣິດສະນະ ແລະ ເທວະດາອື່ນໆຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເປັນພະຍານ ແລະ ພະລັງຂອງພິທີນີ້.

Verse 9

चतुर्दिक्ष्वंग संयुक्ता देवब्राह्मणसंयुताः । एतेषामग्रतो दिब्यं कृत्वा त्वं जनसंसदि

ໃນທິດທັງສີ່ ດ້ວຍການຈັດວາງອົງປະກອບຂອງພິທີໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະ ມີເທວະດາກັບພຣາຫມະນະຮ່ວມຢູ່—ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳກິດອັນສັກສິດໃນທ່າມກາງສະພາຊົນ.

Verse 10

प्रमादात्सत्त्वमापन्नो व्यभिचारं कथं कृथाः । गुरुवोऽपि न सन्मार्गे प्रवर्त्तंते जनौघवत्

ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຈິດໃຈອັນດີງາມແລ້ວ—ເຈົ້າຈະກະທຳການລ່ວງລະເມີດເພາະຄວາມປະມາດໄດ້ຢ່າງໃດ? ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານກໍອາດຖືກກະແສຝູງຊົນພາໄປດັ່ງນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ບໍ່ດຳເນີນຕາມທາງທີ່ຖືກ—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຕື່ນຮູ້ລະວັງ.

Verse 11

निग्राह्याः सर्वलोकेषु प्रबुद्धैः श्रूयते श्रुतौ । पुत्रेणापि पिता शास्यः शिष्येणापि गुरुः स्वयम्

ຜູ້ຕື່ນຮູ້ກ່າວວ່າ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນໃນພຣະຄຳພີສຣຸຕິ—ຜູ້ກະທຳຜິດພຶງຖືກຫ້າມປາມໃນທຸກໂລກ. ແມ່ນແຕ່ພໍ່ກໍອາດຖືກຕັກເຕືອນໂດຍລູກ, ແລະ ຄູອາຈານກໍອາດຖືກຕັກເຕືອນໂດຍສິດຂອງຕົນເອງ.

Verse 12

क्षत्रियैर्ब्राह्मणः शास्यो भार्यया च पतिस्तथा । उन्मार्गगामिनं श्रेष्ठमपि वेदान्तपारगम्

ພຣາຫມະນະຜູ້ຫຼົງທາງພຶງຖືກຕັກເຕືອນແມ່ນແຕ່ໂດຍກະສັດຕຣິຍະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜົວກໍອາດຖືກເມຍຕັກເຕືອນ—ຖ້າເຂົາເດີນທາງຜິດ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ປະເສີດ ແລະ ຊ່ຽວຊານໃນເວດານຕະກໍຕາມ.

Verse 13

नीचैरपि प्रशास्येत श्रुतिराह सनातनी । सन्मार्ग एव सर्वत्र पूज्यते नापथः क्वचित्

ສຣຸຕິອັນຖາວອນກ່າວວ່າ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຖານະຕ່ຳກໍສາມາດຕັກເຕືອນແກ້ໄຂໄດ້. ທຸກແຫ່ງນັບຖືແຕ່ທາງດີ ບໍ່ນັບຖືທາງຜິດເລີຍ.

Verse 14

येन स्वकुलजो धर्मस्त्यक्तः स पतितो भवेत् । मृतश्च नरकं प्राप्य दुःखभारेण युज्यते

ຜູ້ໃດລະທິ້ງທຳມະຂອງຕະກູນຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ. ເມື່ອຕາຍແລ້ວໄປຮອດນະລົກ ຈະຖືກຜູກມັດດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງຄວາມທຸກທໍລະມານ.

Verse 15

धर्मं त्यजति नास्तिक्याज्ज्ञातिभेदमुपागतः । स निग्राह्यः सर्वलोकैर्मनुधर्मपरायणैः

ຜູ້ໃດເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ລະທິ້ງທຳມະ ແລະຕົກໃນຄວາມແຕກແຍກລະຫວ່າງຍາດພີ່ນ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືກຫ້າມປາມໂດຍປະຊາທັງປວງຜູ້ຍຶດມັ່ນໃນທຳມະຂອງມະນຸ.

Verse 16

कुलधर्माञ्ज्ञातिधर्मान्देशधर्मान्महेश्वर । ये त्यजंति च तेऽवश्यं कुलाच्च पतिता जनाः

ໂອ ມະເຫສະວະຣາ, ຜູ້ໃດລະທິ້ງທຳມະຂອງຕະກູນ ທຳມະຂອງຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະທຳມະຂອງແຜ່ນດິນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຕ່ຳແນ່ນອນ—ຕົກຕ່ຳແມ່ນແຕ່ຈາກຊຸມຊົນຂອງຕົນເອງ.

Verse 17

अग्नित्यागो व्रतत्यागो वचनत्याग एव च । धर्मत्यागो नैव कार्यः कुर्वन्पतित एव हि

ການລະທິ້ງໄຟສັກສິດ, ການລະທິ້ງວຣະຕະ, ແລະການລະທິ້ງຄຳສັດຈາ—ແມ່ນແຕ່ຢ່າງໃດກໍບໍ່ຄວນນຳໄປສູ່ການລະທິ້ງທຳມະ. ເພາະຜູ້ລະທິ້ງທຳມະ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳແທ້.

Verse 18

न पिता न च ते माता न भ्राता स्वजनोऽपि च । पश्यते तव वार्तां च अस्पृश्यस्त्वमदन्विषम्

ບໍ່ແມ່ນພໍ່ຂອງເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນແມ່ຂອງເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນອ້າຍນ້ອງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງກໍບໍ່ຫັນມາເບິ່ງ ຫຼືສອບຖາມຂ່າວຂອງເຈົ້າ; ເຈົ້າກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະ ດັ່ງພິດທີ່ບໍ່ມີໃຜກ້າຮັບໄວ້।

Verse 19

अस्थिमालाचिताभस्म जटाधारी कुचैलवान् । चपलो मुक्तमर्यादस्तस्थुं नार्हसि मेऽग्रतः

ເຈົ້າສວມພວງມາລາກະດູກ ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າຈາກຈິຕາ ຖືກຜົມຈະຕາພັນກັນ ແລະນຸ່ງຜ້າຂາດຊຳ; ວຸ່ນວາຍ ປະລະຂອບເຂດຄວາມຄວນ—ເຈົ້າບໍ່ຄວນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ।

Verse 20

अब्रह्मण्योऽव्रती भिक्षुर्दुष्टात्मा कपटी सदा । नार्हसि त्वं मम पुरः संभाषयितुमीश्वर

ເຈົ້າບໍ່ເຄົາລົບພຣາຫມັນ ບໍ່ຮັກສາວຣະຕະ; ເປັນພິກຂຸແຕ່ຊື່ ໃຈຊົ່ວ ແລະຫລອກລວງຢູ່ເສມອ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນສົນທະນາຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ।

Verse 21

एवं सा रुदती देवी बाष्पव्याकुललोचना । महादुःखयुतैवासीद्देवेशेऽनुनयत्यपि

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີຮ້ອງໄຫ້ ດວງຕາວຸ່ນວາຍດ້ວຍນ້ຳຕາ; ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ນາງພະຍາຍາມອ່ອນນ້ອມປະນີປະນອມພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ນາງກໍຍັງຖືກທຸກຂ໌ໃຫຍ່ຄອບງຳຢູ່।

Verse 22

पुनरेव प्रकुपिता हरं प्रोवाच भामिनी । तवार्जवं न हृदये काठिन्यं वेद्मि नित्यदा

ອີກຄັ້ງ ນາງໂກດຂຶ້ນ ແລະນາງຜູ້ໃຈຮ້ອນໄດ້ກ່າວກັບຮະຣະວ່າ: “ໃນດວງໃຈຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຄວາມຊື່ສັດຕົງ; ຂ້ອຍຮູ້ແຕ່ຄວາມແຂງກະດ້າງຂອງເຈົ້າ ຢູ່ເສມອ.”

Verse 23

ब्राह्मणैस्त्वासुरैरुक्तं तन्मृषा प्रतिभाति मे । यस्मान्मयि महादुष्टभाव एव कृतस्त्वया

ຄໍາທີ່ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ—ປະພຶດດັ່ງອາສຸຣ—ເວົ້າ ດູເຫັນວ່າບໍ່ແທ້ສໍາລັບຂ້າ ເພາະເຈົ້າໄດ້ປັກຄວາມສົງໄສອັນໂຫດຮ້າຍໄວ້ໃນຂ້າພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 24

ब्राह्मणा वंचिता यस्माद्ब्राह्मणैस्त्वं हनिष्यसे । एवमुक्त्वा भगवती पुनराह न किञ्चन

ເນື່ອງຈາກພຣາຫມັນຖືກຫລອກລວງ ເຈົ້າຈະຖືກພຣາຫມັນຂ້າ. ເມື່ອພຣະແມ່ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວະຕີເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ນາງກໍບໍ່ເວົ້າອັນໃດອີກ.

Verse 25

ईशः प्रसन्नवदनामुपचारैरथाकरोत् । शनैर्नीतिमयैर्वाक्यैर्हेतुमद्भिर्महेश्वरः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ພະຍາຍາມໃຫ້ໃບໜ້ານາງສະຫງົບລົງ ດ້ວຍການປະຄອງອ່ອນໂຍນ; ແລະຄ່ອຍໆ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາມີເຫດຜົນ ເຕັມໄປດ້ວຍທຳມະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບນາງ.

Verse 26

प्रसन्नलोचनां ज्ञात्वा किंचित्प्राह हरस्ततः । कोपेन कलुषं वक्त्रं पूर्णचन्द्र समप्रभम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າດວງຕານາງອ່ອນລົງແລ້ວ ຮະຣະຈຶ່ງເວົ້າເພີ່ມອີກນ້ອຍໜຶ່ງ. ແຕ່ໃບໜ້ານາງ—ສະຫວ່າງດັ່ງຈັນເຕັມດວງ—ຍັງຖືກຄວັນຄວາມໂກດບັງຢູ່.

Verse 27

कस्मात्त्वं कुरुषे भद्रे युक्तमेव वचो न ते । सर्वभूतदया कार्या प्राणिनां हि हितेच्छया

“ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າແບບນັ້ນ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ? ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າບໍ່ສົມຄວນ. ຄວນປະພຶດເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ ເພາະຜູ້ໃດຄວນປາຖະໜາຄວາມດີແກ່ສັດມີຊີວິດທຸກຕົວ.”

Verse 28

यद्यपीष्टो हि यस्यार्थो न कार्यं परपीडनम् । जगत्सर्वं सुतप्रायं तवास्ति वरवर्णिनि

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເປົ້າໝາຍທີ່ຕົນປາຖະນາກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ກໍບໍ່ຄວນເຮັດຮ້າຍຜູ້ອື່ນ. ໂອ ນາງຜູ້ມີອະວະຍະງາມ, ໂລກທັງປວງນີ້ເປັນດັ່ງລູກນ້ອຍຂອງເຈົ້າ.

Verse 29

जगत्पूज्या त्वमेवैका सर्वरूपधरानघे । मया यदि कृतं कर्मावद्यं देव हिताय वै

ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ໂລກທັງປວງບູຊາ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຜູ້ຮັບຮູບທຸກຮູບ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຮັດກຳອັນຄວນຕຳນິ ກໍເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍແທ້ໆ.

Verse 30

तथाप्येवं तव सुतो भविष्यति न संशयः । अथवा मम सर्वेभ्यः प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ລູກຊາຍຈະເກີດແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າມີຄ່າກວ່າລົມຫາຍໃຈທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 31

यदिच्छसि तथा कुर्यां तथा तव मनोरथान् । प्रसन्नवदना भूत्वा कथयस्व वरानने

ເຈົ້າປາຖະນາຢ່າງໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມນັ້ນ; ແລະຄວາມປາຖະນາໃນໃຈຂອງເຈົ້າກໍຈະສຳເລັດ. ຈົ່ງມີໃບໜ້າຜ່ອງໃສດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ນາງໃບໜ້າງາມ, ວ່າພອນໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະນາ.

Verse 32

इत्युक्ता सा भगवती पुनराह महेश्वरम् । चातुर्मास्ये च संप्राप्ते महाव्रत धरो यदि

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີຜູ້ຈະເລີນກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ: “ເມື່ອລະດູອັນສັກສິດ ຈາຕຸຣມາສະຍາ ມາຮອດ—ຖ້າທ່ານ ຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະ ຈະ…”

Verse 33

देवतानां च प्रत्यक्षं तांडवं नर्तसे यदि । पारयित्वा व्रतं सम्यग्ब्रह्मचर्यं महेश्वर

«ຖ້າພຣະອົງຈະຟ້ອນຕານະດະວະ ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ແລະເມື່ອສຳເລັດວຣະຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມພຣະຫມະຈັນຍະອັນບໍລິສຸດ ໂອ ມະເຫສະວະ…»

Verse 34

मत्प्रीत्यै यदि देहार्थं वैष्णवं च प्रयच्छसि । शापस्यानुग्रहं कुर्यां प्रसववदना सती

«ຖ້າເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງຂ້າ ພຣະອົງຈະປະທານພອນອັນເປັນໄວສະນະວະ ແລະເກື້ອກູນແກ່ປະໂຫຍດແຫ່ງກາຍ ແລ້ວຂ້າ—ສະຕີ ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງແມ່ຈະຄອດ—ຈະແປງຄຳສາບໃຫ້ເປັນພຣະອະນຸເຄາະ»

Verse 35

नान्यथा मम चित्तं त्वां विश्वासमनुगच्छति । तच्छ्रुत्वा भगवांस्तुष्टस्तथेति प्रत्युवाच ताम्

«ບໍ່ມີທາງອື່ນໃດ ທີ່ໃຈຂ້າຈະໄປສູ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະອົງ.» ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຟັງແລ້ວ ກໍຊົງພໍພຣະໄທ ແລະຕອບນາງວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ»

Verse 36

सापि हृष्टा भगवती शापस्यानुग्रहे वृता

ພຣະເທວີຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍຍິນດີປິຕິ ແລະຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະແປງຄຳສາບໃຫ້ເປັນພຣະອະນຸເຄາະ।

Verse 37

इदं पुराणं मनुजः शृणोति श्रद्धायुक्तो भेदबुद्ध्या दृढत्वम् । तस्या वश्यं जीवितं सर्वसिद्धं मर्त्याः सत्यात्तच्छ्रयत्वं प्रयांति

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ຟັງປຸຣານະນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະດ້ວຍປັນຍາແຍກແຍະອັນໝັ້ນຄົງ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມເປັນເຈົ້າເໜືອຊີວິດ ແລະຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ; ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາອາໄສໃນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 253

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये शंकरकृतपार्वत्यनुनयो नाम त्रिपंचाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 253 ຊື່ «ການປອບໂຍນພຣະນາງປາຣະວະຕີໂດຍພຣະສັງກະຣະ» ໃນ ຈາຕຸຣມາສະຍະ-ມາຫາຕະມະ, ໃນສົນທະນາ ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ, ໃນເຣື່ອງ ເສດສະຊາຍີ, ໃນ ຮາຖະເກສະວະຣະ-ກະເສດຕະຣະ ມາຫາຕະມະ, ຂັນທີ 6 (ນາກະຣະ) ຂອງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» (ສະບັບ 81,000 ສະໂລກ)។