Adhyaya 242

Verse 1

ऋषय ऊचुः । नारद उवाच । अष्टादश प्रकृतयः का वदस्व पितामह । वृत्तिस्तासां च को धर्मः सर्वं विस्तरतो मम

ພວກລິສີກ່າວ. ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງ ປະກຣິຕິ/ຈຳແນກ 18 ປະການ ແລະ ອາຊີບກັບທຳມະຂອງພວກນັ້ນ—ຂໍອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ»។

Verse 2

ब्रह्मोवाच । मज्जन्माभूद्भगवतो नाभिपंकजकोशतः । स्वकालपरिमाणेन प्रबुद्धस्य जगत्पतेः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກກະໂປງດອກບົວທີ່ສະດືອຂອງພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວານ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ເມື່ອພຣະອົງຕື່ນຂຶ້ນຕາມມາດຕາເວລາຂອງພຣະອົງເອງ»។

Verse 3

ततो बहुतिथे काले केशवेन पुरा स्मृतः । स्रष्टुकामेन विविधाः प्रजा मनसि राजसीः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ, ເກສະວະໃນການກ່ອນໄດ້ຮຽກຄືນຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອພຣະອົງປາຖະນາຈະສ້າງ, ສັດປະຊາຫຼາກຫຼາຍ—ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຣາຈັສ (rajas)—ກໍເກີດຂຶ້ນໃນພຣະມະນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 4

अहं कमलजस्तत्र जातः पुत्रश्चतुर्मुखः । उदरं नाभिनालेन प्रविश्याथ व्यलोकयम्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ກະມະລະຊະ), ເປັນບຸດຜູ້ມີສີ່ໜ້າ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປທາງກ້ານບົວຈາກສະດືອ ແລະເບິ່ງເຂົ້າໄປພາຍໃນ.

Verse 5

तत्र ब्रह्मांडकोटीनां दर्शनं मेऽभवत्पुनः । विस्मयाच्चिंतयानस्य सृष्ट्यर्थमभिधावता

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນອີກຄັ້ງ ພຣະຫມານະອັນນັບເປັນໂກດິໆ—ໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານຫຼາຍຫຼາຍ. ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ຂ້າພະເຈົ້າຄິດພິຈາລະນາ ແລະຮີບຮ້ອນກ້າວໄປເພື່ອການສ້າງ.

Verse 6

निर्गम्य पुनरेवाहं पद्मनालेन यावता । बहिरागां विस्मृतं तत्सर्वं सृष्ट्यर्थकारणम्

ແລ້ວຂ້ອຍກໍອອກມາອີກຄັ້ງທາງກ້ານດອກບົວ; ເມື່ອອອກມາພາຍນອກ ທຸກສິ່ງນັ້ນກໍຖືກລືມໝົດ—ອັນເປັນເຫດແລະອຸປາຍແຫ່ງການສ້າງໂລກ.

Verse 7

पुनरेव ततो गत्वा प्रजाः सृष्ट्वा चतुर्विधाः । नाभिनालेन निर्गत्य विस्मृतेनांतरात्मना

ຈາກນັ້ນຂ້ອຍກໍໄປອີກຄັ້ງ ແລະສ້າງສັດທັງຫຼາຍເປັນສີ່ປະເພດ; ແລ້ວເມື່ອອອກມາທາງກ້ານສາຍສະດື ຈິດໃນຂອງຂ້ອຍກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມລືມເລືອນ.

Verse 8

तदाहं जडवज्जातो वागुवाचाशरीरिणी । तपस्तप महाबुद्धे जडत्वं नोचितं तव

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍເກີດເປັນດັ່ງຄົນຊາງຊື່; ແຕ່ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງບຳເນັດຕະປະ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ຄວາມຊາງຊື່ນີ້ບໍ່ຄວນແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 9

दशवर्षसहस्राणि ततोऽहं तप आस्थितः । पुनराकाशजा वाणी मामुवाचाविनश्वरा

ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະເປັນເວລາສິບພັນປີ; ອີກຄັ້ງ ສຽງອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ທີ່ເກີດຈາກຟ້າ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ.

Verse 10

वेदरूपाश्रिता पूर्वमाविर्भूता तपोबलात् । ततो भगवताऽदिष्टः सृज त्वं बहुधा प्रजाः

ແຕ່ກ່ອນ ຂ້ອຍໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໂດຍອາໄສຮູບແຫ່ງເວດາ ດ້ວຍພະລັງຕະປະ. ຈາກນັ້ນ ໂດຍພຣະອົງຜູ້ເປັນຈ້າວມີພຣະບັນຊາ ຂ້ອຍຖືກຊີ້ນຳວ່າ: “ຈົ່ງສ້າງປະຊາສັດໃຫ້ຫຼາກຫຼາຍ.”

Verse 11

राजसं गुणमाश्रित्य भूतसर्गमकल्मषम् । मनसा मानसी सृष्टिः प्रथमं चिंतिता मया

ໂດຍອາໄສຄຸນຣາຊະສະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດຄຳນຶງ—ບໍລິສຸດ ປາດສະຈາກມົນທິນ—ການສ້າງສັດທັງຫຼາຍ; ກ່ອນອື່ນໝົດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາການສ້າງທີ່ເກີດຈາກໃຈ.

Verse 12

ततो वै ब्राह्मणा जाता मरीच्यादिमुनीश्वराः । तेषां कनीयांस्त्वं जातो ज्ञानवेदांतपारगः

ແລ້ວແທ້ໆ ບັນດາພຣາຫມະນະລະສີ—ເຈົ້າແຫ່ງນັກເຫັນ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເລີ່ມຈາກ ມາຣີຈິ. ໃນພວກເຂົານັ້ນ ເຈົ້າເກີດເປັນຜູ້ນ້ອຍກວ່າ ເປັນຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄກແຫ່ງປັນຍາ ແລະ ເວດານຕະ.

Verse 13

कर्मनिष्ठाश्च ते नित्यं सृष्ट्यर्थं सततोद्यताः । निर्व्यापारो विष्णुभक्त एकांतब्रह्मसेवकः

ພວກລະສີເຫຼົ່ານັ້ນ ຕັ້ງມັ່ນໃນກຳມະເສມອ ແລະ ພາກພຽນບໍ່ຂາດເພື່ອວຽກແຫ່ງການສ້າງ. ແຕ່ເຈົ້າກັບເປັນຜູ້ບໍ່ພົວພັນກັບກິດການໂລກ—ເປັນພະສາວົກຜູ້ພັກດີຕໍ່ ວິສນຸ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 14

निर्ममो निरहंकारो मम त्वं मानसः सुतः । क्रमान्मया तु तेषां वै वेदरक्षार्थमेव च

ປາດສະຈາກຄວາມຍຶດຖື “ຂອງຂ້ອຍ” ແລະ ປາດສະຈາກອະຫັງການ, ເຈົ້າແມ່ນບຸດຜູ້ເກີດຈາກໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຕາມລຳດັບ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃນພວກເຂົາ ເພື່ອປົກປ້ອງຮັກສາ ເວດາ ໂດຍແທ້.

Verse 15

प्रथमा मानसी सृष्टिर्द्विजात्यादिर्विनिर्मिता । ततोहमांगिकीं सृष्टिं सृष्टवांस्तत्र नारद

ກ່ອນອື່ນໝົດ ການສ້າງທີ່ເກີດຈາກໃຈ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ—ເລີ່ມຈາກພວກດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ນາຣະດະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງການສ້າງທາງກາຍ (ຮູບທາດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

मुखाच्च ब्राह्मणा जाता बाहुभ्यः क्षत्रिया मम । वैश्या ऊरुसमुद्भूताः पद्भ्यां शूद्रा बभूविरे

ຈາກປາກຂອງເຮົາ ພວກພຣາຫມັນເກີດຂຶ້ນ; ຈາກແຂນ ພວກກະສັດຕຣິຍະ; ພວກໄວສະຍະເກີດຈາກຂາອ່ອນ; ແລະຈາກຕີນ ພວກຊູດຣະເກີດມາ।

Verse 17

अनुलोमविलोमाभ्य ांक्रमाच्च क्रमयोगतः । शूद्रादधोऽधो जाताश्च सर्वे पादतलोद्भवाः

ໂດຍຂັ້ນຕອນຕໍ່ເນື່ອງຂອງການສົມພັນອະນຸໂລມ ແລະ ວິໂລມ ແລະຕາມລໍາດັບຂອງການປະສົມນັ້ນ, ຜູ້ອື່ນໆເກີດລົງຕໍ່າກວ່າຊູດຣະ—ທັງໝົດກ່າວວ່າເກີດຈາກຝາຕີນ।

Verse 19

ताः सर्वास्तु प्रकृतयो मम देहांशसंभवाः । नारद त्वं विजानीहि तासां नामानि वच्मि ते

ທຳມະຊາດແລະນິໄສທັງຫມົດນັ້ນ ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງໃນກາຍຂອງເຮົາເອງ. ໂອ ນາຣະດະ, ເຈົ້າຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ແຈ້ງ; ບັດນີ້ເຮົາຈະບອກນາມຂອງພວກນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 20

वृत्तिरध्यापनाच्चैव तथा स्वल्पप्रतिग्रहात् । विप्रः समर्थस्तपसा यद्यपि स्यात्प्रतिग्रहे

ວິຖີດໍາລົງຊີວິດຂອງພຣາຫມັນ ຄວນເປັນການສອນສັ່ງ ແລະຮັບທານແຕ່ພຽງນ້ອຍ; ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຕະປະສະ ຈະສາມາດຮັບໄດ້ຫຼາຍກໍຕາມ.

Verse 21

तथापि नैव गृह्णीयात्तपोरक्षा यतः सदा । वेदपाठो विष्णुपूजा ब्रह्मध्यानमलोभता

ແມ່ນຢ່າງໃດກໍຕາມ ລາວບໍ່ຄວນຮັບຫຼາຍ, ເພາະການປົກປ້ອງຕະປະສະຕ້ອງຖືຮັກສາເສມອ—ໂດຍການສວດອ່ານເວດ, ການບູຊາພຣະວິສນຸ, ການເພ່ງພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມັນ, ແລະຄວາມບໍ່ໂລບ.

Verse 22

अक्रोधता निर्मलत्वं क्षमासारत्वमार्यता । क्रियातत्परता दानक्रिया सत्यादिभिर्गुणैः

ຄວາມບໍ່ໂກດ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວາມອົດທົນເປັນແກ່ນສານ, ຄວາມສູງສົ່ງໃນຄວາມປະພຶດ, ຄວາມພາກພຽນໃນກິດທຳອັນຖືກທຳ, ການໃຫ້ທານ, ແລະຄຸນທຳເຊັ່ນຄວາມຈິງ—ດ້ວຍຄຸນເຫຼົ່ານີ້ (ຜູ້ນັ້ນ) ຖືກປະດັບປະດາ।

Verse 23

भूषितो यो भवेन्नित्यं स विप्र इति कथ्यते । क्षत्रियेण तपः कार्यं यजनं दानमेव च

ຜູ້ໃດທີ່ຖືກປະດັບດ້ວຍຄຸນເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ພຣາຫມະນະ”. ສ່ວນ “ກະສັດຕຣິຍະ” ຄວນປະພຶດຕະປະ, ຈັດຍັດຍະ, ແລະໃຫ້ທານດ້ວຍ.

Verse 24

वेदपाठो विप्रभक्तिरेषां शस्त्रेण जीवनम् । स्त्रीबालगोब्राह्मणार्थे भूम्यर्थे स्वामिसंकटे

ສໍາລັບພວກເຂົາ (ກະສັດຕຣິຍະ) ມີການກໍາຊັບໃຫ້ສວດວິດ ແລະມີພັກຕິຕໍ່ພຣາຫມະນະ; ການດໍາລົງຊີວິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນດ້ວຍອາວຸດ—ເພື່ອປົກປ້ອງຍິງ, ເດັກ, ງົວ, ແລະພຣາຫມະນະ, ເພື່ອຮັກສາແຜ່ນດິນ, ແລະໃນຍາມທີ່ນາຍຂອງຕົນຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ.

Verse 25

संप्रतिशरणं चैव पीडितानां च शब्दिते । आर्तत्राणपरा ये च क्षत्रिया ब्रह्मणा कृताः

ເມື່ອຜູ້ຖືກບີບຄັ້ນຮ້ອງເອີ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກ ພວກເຂົາພຶງເປັນທີ່ພຶ່ງພາໃນທັນທີ. ກະສັດຕຣິຍະທີ່ພຣະພຣະຫມາສ້າງໄວ້ ແມ່ນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຊ່ວຍກູ້ຜູ້ທຸກຍາກ.

Verse 26

धनवृद्धिकरो वैश्यः पशुपालः कृषीवलः । रसादीनां च विक्रेता देवब्राह्मणपूजकः

ໄວສະຍະ (vaiśya) ແມ່ນຜູ້ເຮັດໃຫ້ຊັບສິນເພີ່ມພູນ—ເປັນຜູ້ລ້ຽງສັດ, ຊາວນາກະສິກອນ, ຜູ້ຂາຍສິນຄ້າເຊັ່ນນ້ໍາຫວານແລະອື່ນໆ, ແລະເປັນຜູ້ບູຊາເທວະ ພ້ອມທັງນົບນ້ອມພຣາຫມະນະ.

Verse 27

अर्थवृद्धिकरो व्याजा यज्ञकर्मादिकारकः । दानमध्ययनं चेति वैश्यवृत्तिरुदाहृता

ດ້ວຍການຄ້າຂາຍ ລາວເພີ່ມພູນຊັບສິນ ແລະເຮັດກິດຍັດຍາກັບກຳມະອື່ນໆ; ການໃຫ້ທານ ແລະການສຶກສາ—ນີ້ແມ່ນວິຖີຊີວິດຂອງໄວຊະຍະ ທີ່ຖືກປະກາດໄວ້।

Verse 28

एतान्येव ह्यमंत्राणि शूद्रः कारयते सदा । नित्यं षड्दैवतं श्राद्धं हन्तकारोऽग्नि तर्पणम्

ພິທີເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີມັນຕຣາ ຊູດຣະອາດໃຫ້ເຮັດເປັນນິດໄດ້: ສຣາດທະປະຈຳວັນອັນເກືອບກັບເທວະທັງຫົກ ແລະການທຳຕັຣປະນະແກ່ໄຟ (ອັກນິ) ເພື່ອຄວາມພໍໃຈ।

Verse 29

देवद्विजातिभक्तिश्च नमस्कारेण सिद्ध्यति । शूद्रोऽपि प्रातरुत्थाय कृत्वा पादाभिवंदनम्

ຄວາມພັກດີຕໍ່ເທວະ ແລະຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍການນະມັດສະການຢ່າງຖ່ອມຕົນ; ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວກ້ມກາບທີ່ພະບາດຂອງຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ກໍໄດ້ບຸນນີ້।

Verse 30

विष्णुभक्तिमयाञ्श्लोकान्पठन्विष्णुत्वमाप्नुयात् । वार्षिकव्रतकृन्नित्यं तिथिवाराधिदैवतः

ຜູ້ໃດອ່ານສະໂລກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະວິສນຸ; ແລະຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະປະຈຳປີ ຜູ້ອຸທິດຕົນເປັນນິດແກ່ເທວະຜູ້ປົກຄອງຕິຖິ ແລະວັນໃນອາທິດ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 31

अन्नदः सर्वजीवानां गृहस्थः शूद्र ईरितः । अमंत्राण्यपि कर्माणि कुर्वन्नेव हि मुच्यते

ຄົນຄອບຄົວຜູ້ໃຫ້ອາຫານແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ຊູດຣະ” ຢ່າງແທ້ (ໃນນັຍແຫ່ງການຮັບໃຊ້); ແລະແມ່ນແຕ່ເຮັດກຳມະທີ່ບໍ່ຕ້ອງມັນຕຣາ ລາວກໍພົ້ນໄດ້ແທ້ໆ।

Verse 32

चातुर्मास्यव्रतकरः शूद्रोऽपि हरितां व्रजेत् । शिल्पी च नर्तकश्चैव काष्ठकारः प्रजापतिः

ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະຜູ້ຖືວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ ກໍອາດໄປຮອດພູມສຸກອັນຂຽວງາມ; ແລະໃນອາຊີບກ່າວເຖິງ ຊ່າງຝີມື, ນັກຟ້ອນ, ແລະຊ່າງໄມ້ ອັນສືບຕາມລຳດັບຂອງປຣະຈາປະຕິ।

Verse 33

वर्धकिश्चित्रकश्चैव सूत्रको रजकस्तथा । गच्छकस्तन्तुकारश्च चक्रिकश्चर्मकारकः

ຍັງໄດ້ນັບລວມອີກ: ຊ່າງໄມ້, ຊ່າງແຕ້ມຮູບ, ຊ່າງຕັດເຢັບ, ແລະຄົນຊັກຜ້າ; ພ້ອມທັງຄົນຫາບຫາມ, ຊ່າງທໍຜ້າ, ຊ່າງເຮັດລໍ້, ແລະຊ່າງໜັງ।

Verse 34

सूनिको ध्वनिकश्चैव कौल्हिको मत्स्यघातकः । औनामिकस्तु चंडालः प्रकृत्याष्टादशैव ते

ຄົນຂ້າສັດ, ນັກຕີກອງ/ນັກດົນຕີ, ກົວຫລິກະ (ກຸ່ມຊ່າງພິເສດ) ແລະຜູ້ຂ້າປາ; ອຸນາມິກະນັ້ນກ່າວວ່າເປັນຈັນດາລະ—ທັງໝົດນີ້ເປັນສິບແປດ ຕາມການແບ່ງໂດຍທຳມະຊາດ।

Verse 35

शिल्पिकः स्वर्णकारकश्च दारुकः कांस्यकारकः । काडुकः कुम्भकारश्च प्रकृत्या उत्तमाश्च षट्

ຊ່າງຝີມື, ຊ່າງຄຳ, ຊ່າງໄມ້, ຊ່າງທອງສຳລິດ/ທອງແດງ, ກາດຸກະ, ແລະຊ່າງເຮັດໝໍ້—ຫົກພວກນີ້ກ່າວວ່າ «ດີເລີດ» ຕາມການແບ່ງໂດຍທຳມະຊາດ।

Verse 36

खरवाह्युष्ट्रवाही हयवाही तथैव च । गोपाल इष्टिकाकारो अधमाधमपञ्चकम्

ຄົນຂັບລາຂົນສິນຄ້າ, ຄົນຂັບອູດຂົນສິນຄ້າ, ແລະຄົນຂັບມ້າຂົນສິນຄ້າ; ພ້ອມທັງຄົນລ້ຽງງົວ ແລະຄົນເຮັດອິດ—ຫ້າພວກນີ້ຖືກກ່າວວ່າຕ່ຳສຸດໃນບັນດາຜູ້ຕ່ຳ।

Verse 37

रजकश्चर्मकारश्च नटो बुरुड एव च । कैवर्त्तमेदभिल्लाश्च सप्तैते अन्त्यजाः स्मृताः

ຊ່າງຊັກຜ້າ, ຊ່າງໜັງ, ນັກຟ້ອນ/ນັກລະຄອນ, ແລະ ບຸຣຸດ; ທັງ ກາຍວັດຕະ, ເມດະ, ບິລລະ—ທັງ 7 ນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອັນຕະຍະຊະ» ຜູ້ຢູ່ຂອບສັງຄົມ.

Verse 38

यो यस्य हीनो वर्णेन स चाष्टादशमो नरः । सर्वासां प्रकृतीनां च उत्तमा मध्यमाः समाः

ຜູ້ໃດທີ່ຕ່ຳກວ່າຜູ້ອື່ນໂດຍວັນນະ ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບເປັນຄົນທີ 18 ໃນແຜນການ; ແລະໃນບັນດາກຸ່ມທຳມະຊາດທັງປວງ «ອຸດຕະມະ» ແລະ «ມັດທະຍະມະ» ຖືກເຫັນວ່າເທົ່າກັນໃນການຈັດຊັ້ນນີ້.

Verse 39

भेदास्त्रयः समाख्याता विज्ञेयाः स्मृतिनिर्णयात् । शिल्पिनः सप्त विज्ञेया उत्तमाः समुदाहृताः

ຕາມການຕັດສິນຂອງສະມຣິຕິ ມີການແບ່ງເປັນ 3 ປະເພດ ພຶງຮູ້. ໃນນັ້ນ ຊ່າງຝີມື 7 ປະເພດ ພຶງເຂົ້າໃຈ ແລະຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ຍອດຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 40

स्वर्णकृत्कंबुकश्चैव तन्दुलीपुष्पलावकः । तांबूली नापितश्चैव मणिकारश्च सप्तधा

ພວກເຂົາມີ 7 ຢ່າງ: ຊ່າງຄຳ, ຊ່າງເຮັດຫອຍສັງຂ໌, ຜູ້ຈັດເຕັມເຂົ້າແລະດອກໄມ້, ຜູ້ຈັດຫາເມັດທັນດູນອົບ, ຜູ້ຂາຍໃບພານ, ຊ່າງຕັດຜົມ, ແລະ ຊ່າງເຮັດເພັດນິລະມິດ.

Verse 41

न स्नानं देवताहोमस्तपोनियम एव च । न स्वाध्यायवषट्कारौ न च शुद्धिर्विवाहिता

ສຳລັບພວກນີ້ ບໍ່ມີຂໍ້ບັງຄັບເລື່ອງການອາບນ້ຳພິທີ, ບໍ່ມີການບູຊາໄຟແດ່ເທວະດາ, ບໍ່ມີຕະປະແລະນິຍະມະ; ບໍ່ມີການສະວາດະຍາຍະພ້ອມສຽງ «ວະສັດ», ແລະບໍ່ມີການຊຳລະພິທີແຕ່ງງານທີ່ຖືກກຳນົດເປັນໜ້າທີ່.

Verse 42

एतासां प्रकृतीनां च गुरुपूजा सदोदिता । विप्राणां प्राकृतो नित्यं दानमेव परो विधिः

ສໍາລັບນິໄສ ແລະ ຊຸມຊົນເຫຼົ່ານີ້ ການນົບນ້ອມບູຊາຄູອາຈານ ຖືກສັນລະເສີນຢູ່ເສມອ. ສໍາລັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ການໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນເປັນນິຍົມສູງສຸດຢ່າງສະເໝີ.

Verse 43

सर्वेषामेव वर्णानामाश्रमाणां महामुने । सर्वासां प्रकृतीनां च विष्णुभक्तिः सदा शुभा

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ສໍາລັບວັນນະທັງປວງ ແລະ ອາສຣົມທັງປວງ—ພ້ອມທັງນິໄສທຸກຢ່າງ—ພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ເປັນມົງຄຸນຢູ່ເສມອ.

Verse 44

इति ते कथितं सर्वं यथाप्रकृतिसंभवम् । कथां शृणु महापुण्यां शूद्रः शुद्धिमगाद्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແຈ້ງທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເກີດຈາກນິໄສແຕ່ລະຢ່າງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອັນມີບຸນຍິ່ງ—ວ່າຊູດຣະຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດແນວໃດ.

Verse 45

इदं पुराणं परमं पवित्रं विशुद्धधीर्यस्तु शृणोति वा पठेत् । विधूय पापानि पुरार्जितानि स याति विष्णोर्भवनं क्रियापरः

ປຸຣານະນີ້ເປັນອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ. ຜູ້ໃດມີປັນຍາບໍລິສຸດ ຟັງຫຼືອ່ານສະດຸດມັນ—ຊໍາລະບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ກ່ອນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ພຣະວິສນຸທະມານ ດ້ວຍຄວາມອຸທິດໃນການກະທໍາທີ່ຖືກທໍາ.

Verse 242

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्येऽष्टादशप्रकृतिकथनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 242 ຊື່ «ການສອນເລື່ອງນິໄສສິບແປດປະການ» ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ຊຸດ 81,000 ຄໍາກະວີ; ຢູ່ໃນຂັນທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ, ໃນຕອນ ເສສະຊາຍີ, ໃນສົນທະນາຂອງ ພຣະພຣົມມາ ແລະ ນາຣະດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ຈາຕຸຣມາສະຍະ.