Adhyaya 238

Verse 1

ब्रह्मोवाच । तपः शृणुष्व विप्रेंद्र विस्तरेण महामते । यस्य श्रवणमात्रेण चातुर्मास्येऽ घनाशनम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ວິປຣະເອນທຣະ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນພຣາຫມັນ, ໂອ ມະຫາມະເຕ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງຕະປະນີ້ໂດຍລະອຽດ; ເພີຍແຕ່ໄດ້ຍິນ ບາບທີ່ສະສົມໃນຈາຕຸຣມາສະຍະກໍຖືກທຳລາຍ.

Verse 2

षोडशैरुपचारैश्च विष्णोः पूजा सदा तपः । ततः सुप्ते जगन्नाथे महत्तप उदाहृतम्

ການບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ ເປັນຕະປະຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ ຈະກັນນາຖະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ຢູ່ໃນການນອນອັນສັກສິດໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ, ການບູຊານັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 3

करणं पंचयज्ञानां सततं तप एव हि । तन्निवेद्य हरौ चैव चातुर्मास्ये महत्तपः

ການປະຕິບັດຍັດຍາ 5 ປະຈໍາວັນຢ່າງສະເໝີ ແທ້ໆແມ່ນຕະປະ. ແລະການນໍາຜົນບຸນນັ້ນໄປຖວາຍແດ່ພຣະຫຣິ ໂດຍສະເພາະໃນການຈາຕຸຣມາສະຍາ ເອີ້ນວ່າ ມະຫາຕະປະ.

Verse 4

ऋतुयानं गृहस्थस्य तप एव सदैव हि । चातुर्मास्ये हरिप्रीत्यै तन्निषेव्यं महत्तपः

ການປະພຶດຕົນຕາມລະດູການອັນເໝາະສົມຂອງຄົນຄອບຄົວ ແມ່ນຕະປະຢູ່ເສມອ. ເມື່ອປະຕິບັດເພື່ອໃຫ້ພຣະຫຣິພໍໃຈໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ ນັ້ນຖືກປະກາດວ່າ ມະຫາຕະປະ.

Verse 5

सत्यवादस्तपो नित्यं प्राणिनां भुवि दुर्लभम् । सुप्ते देवपतौ कुर्वन्ननंतफलभाग्भवेत्

ການເວົ້າຄວາມຈິງແມ່ນຕະປະຢູ່ເສມອ ແລະຫາຍາກໃນບັນດາສັດທັງຫຼາຍໃນໂລກ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດມັນໃນຍາມທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາຢູ່ໃນການບັນທົມອັນສັກສິດ (ຈາຕຸຣມາສະຍາ) ຈະໄດ້ຮັບສ່ວນໃນຜົນບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 6

अहिंसादिगुणानां च पालनं सततं तपः । चातुर्मास्ये त्यक्तवैरं महत्तप उदारधीः

ການຮັກສາຄຸນທຳເລີ່ມຈາກອະຫິງສາ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງສະເໝີ ແມ່ນຕະປະ. ໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ ການລະທິ້ງຄວາມພະຍາບາດແລະຄວາມອາຄາດ ແມ່ນມະຫາຕະປະສໍາລັບຜູ້ມີປັນຍາກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 7

तप एव महन्मर्त्यः पंचायतनपूजनम् । चातुर्मास्ये विशेषेण हरिप्रीत्या समाचरेत्

ສໍາລັບມະນຸດ ການບູຊາປັນຈາຍະຕະນະ (pañcāyatana) ແມ່ນມະຫາຕະປະໂດຍຕົວມັນເອງ. ໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ ຄວນປະຕິບັດເປັນພິເສດ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຫຣິພໍໃຈ.

Verse 8

नारद उवाच । पंचायतनसंज्ञेयं कस्योक्ता सा कथं भवेत् । कथं पूजा च कर्तव्या विस्तरेणाशु तद्वद

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: “ຄໍາວ່າ ‘ປັນຈາຍະຕະນະ’ ໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ? ໃຜເປັນຜູ້ສອນ, ແລະຄວນເຂົ້າໃຈແນວໃດ? ການບູຊາຄວນເຮັດແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກໃຫ້ໄວ ແລະລະອຽດ”។

Verse 9

ब्रह्मोवाच । प्रातर्मध्याह्नपूजायां मध्ये पूज्यो रविः सदा । रात्रौ मध्ये भवेच्चंद्रस्तद्वर्णकुसुमैः शुभैः

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ໃນການບູຊາຕອນເຊົ້າ ແລະຕອນທ່ຽງ ຄວນບູຊາພຣະອາທິດໄວ້ກາງເສມອ. ຕອນກາງຄືນ ຄວນໃຫ້ພຣະຈັນຢູ່ກາງ ແລະຖວາຍດ້ວຍດອກໄມ້ມົງຄຸນຕາມສີຂອງພຣະອົງນັ້ນໆ.

Verse 10

वह्निकोणे तु हेरंबं सर्वविघ्नोपशांतये । रक्तचंदन पुष्पैश्च चातुर्मास्ये विशेषतः

ໃນມຸມໄຟ (ທິດອັກນິ) ຄວນບູຊາພຣະເຮຣັມບະ ເພື່ອໃຫ້ອຸປະສັກທັງປວງສົງບົບ. ໂດຍພິເສດໃນຊ່ວງ ຈາຕຸຣມາສະຍະ ຈົ່ງຖວາຍຈັນທະນາແດງ ແລະດອກໄມ້.

Verse 11

नैरृतं दलमास्थाय भगवान्दुष्टदर्पहा । गृहस्थस्य सदा शत्रुविनाशं विदधाति सः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງຄົນຊົ່ວ—ເມື່ອປະທັບຢູ່ໃນທິດໄນຣຶຕະ ຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ການພິນາດແກ່ສັດຕູຂອງຄົນຄອບຄົວຢູ່ເຮືອນ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 12

नैरृत्यकोणगं विष्णुं पूजयेत्सर्वदा बुधः । सुगन्धचंदनैः पुष्पैर्नैवेद्यैश्चातिशोभनैः

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນມຸມໄນຣຶຕະ ຢ່າງສະເໝີ ໂດຍຖວາຍຈັນທະນາຫອມ, ດອກໄມ້, ແລະນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ອັນງາມສົດ.

Verse 13

गोत्रजा वायुकोणे तु पूजनीया सदा बुधैः । पुत्रपौत्रप्रवृद्ध्यर्थं सुमनोभिर्मनोहरैः

ໃນມຸມວາຍຸ (ທິດລົມ) ພວກນັກປັນຍາຄວນບູຊາ ໂກຕຣະຊາ ຢ່າງສະເໝີ ດ້ວຍດອກໄມ້ງາມຫອມ ເພື່ອໃຫ້ລູກຫຼານເພີ່ມພູນ ແລະວົງຕະກູນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 14

ऐशाने भगवान्रुद्रः श्वेतपुष्पैः सदाऽर्चितः । अपमृत्युविनाशाय सर्वदोषापनुत्तये

ໃນທິດອີສານ ພຣະຣຸດຣະຄວນຖືກບູຊາເປັນນິດ ດ້ວຍດອກໄມ້ສີຂາວ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ ແລະປັດເປົ່າໂທດທັງປວງ।

Verse 15

जागर्ति महिमा यस्य ब्रह्माद्यैर्नैव लिख्यते । पंचायतनमेतद्धि पूज्यते गृहमेधिभिः

ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພິທີນີ້ປາກົດຊັດ ແຕ່ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້ຄົບຖ້ວນ। ແທ້ຈິງນີ້ແມ່ນ “ປັນຈາຍະຕະນະ” ການບູຊາຫ້າປະການ ທີ່ຄວນເຄົາລົບໂດຍຄົນຄອບຄົວຜູ້ດຳລົງທຳມະ।

Verse 16

तप एतत्सदा कार्यं चातुर्मास्ये महाफलम् । पर्वकालेषु सर्वेषु दानं देयं तपः सदा । चातुर्मास्ये विशेषेण तदनंतं प्रजायते

ຕະປະນີ້ຄວນປະພຶດເປັນນິດ; ໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນໃຫຍ່. ໃນທຸກເວລາບຸນພິທີ ຄວນໃຫ້ທານ ແລະຮັກສາຕະປະເປັນນິດ; ແຕ່ໃນຈາຕຸຣມາສະຍະໂດຍພິເສດ ບຸນນັ້ນກາຍເປັນອະນັນຕະ।

Verse 17

शौचं तु द्विविधं ग्राह्यं बाह्यमाभ्यंतरं सदा । जलशौचं तथा बाह्यं श्रद्धया चांतरं भवेत्

ຄວາມບໍລິສຸດຄວນເຂົ້າໃຈວ່າມີສອງຢ່າງເສມອ—ພາຍນອກ ແລະພາຍໃນ. ການຊຳລະດ້ວຍນ້ຳແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດພາຍນອກ; ຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນເກີດຈາກສັດທາ (śraddhā)។

Verse 18

इद्रियाणां ग्रहः कार्यस्तपसो लक्षणं परम् । निवृत्त्येंद्रियलौल्यं च चातुर्मास्ये महत्तपः

ຄວນຝຶກຝົນການຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ; ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍສູງສຸດຂອງຕະປະ. ການຖອນຕົນອອກຈາກຄວາມກະສັບກະສ່າຍທາງກາມ—ນີ້ແມ່ນຕະປະອັນໃຫຍ່ໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 19

इन्द्रियाश्वान्सन्नियम्य सततं सुखमेधते । नरके पात्यते प्राणैस्तैरेवोत्पथगामिभिः

ເມື່ອຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທີ່ດຸດດັ່ງມ້າໄວ້ເປັນນິດ ຄວາມສຸກຍ່ອມເພີ່ມພູນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ໂດຍພະລັງຊີວິດເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ເມື່ອວິ່ງໄປທາງຜິດ ກໍຖືກຕົກລົງນະລົກ.

Verse 20

ममतारूपिणीं ग्राहीं दुष्टां निर्भर्त्स्य निग्रहेत् । तप एव सदा पुंसां चातुर्मास्येऽधिगौरवम्

ຄວນຕຳນິແລະຂົ່ມຂືນ “ຜູ້ຈັບກຸມ” ອັນຊົ່ວຮ້າຍ ທີ່ມາໃນຮູບຂອງມະມະຕາ ‘ຂອງຂ້ອຍ’. ຕະປະເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງມະນຸດເສມອ ແລະໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍາ ຍິ່ງມີນ້ຳໜັກແລະຄວາມດີເດັ່ນເປັນພິເສດ.

Verse 21

काम एष महाशत्रुस्तमेकं निर्जयेद्दृढम् । जितकामा महात्मानस्तैर्जितं निखिलं जगत्

ກາມະແມ່ນສັດຕູໃຫຍ່; ຄວນຊະນະສັດຕູຜູ້ດຽວນີ້ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ. ສຳລັບມະຫາອາດມາຜູ້ຊະນະກາມະ ໂດຍຊັຍຊະນະນັ້ນ ປານດັ່ງຊະນະໂລກທັງປວງ.

Verse 22

एतच्च तपसो मूलं तपसो मूलमेव तत् । सर्वदा कामविजयः संकल्पविजयस्तथा

ນີ້ແມ່ນຮາກແກ່ນຂອງຕະປະ—ແມ່ນຮາກແກ່ນຂອງຕະປະແທ້ໆ: ທຸກເວລາ ການຊະນະກາມະ ແລະດັ່ງດຽວກັນ ການຊະນະຄວາມຫວັ່ນໄຫວຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈແລະຈິດຕະນາ.

Verse 23

तदेव हि परं ज्ञानं कामो येन प्रजायते । महत्तपस्तदेवाहुश्चातुमास्ये फलोत्तमम्

ນັ້ນແທ້ແມ່ນປັນຍາອັນສູງສຸດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ກາມະເກີດຂຶ້ນ ແລະຮູ້ຖຶງຮາກເຫງົ້າຂອງມັນ. ນັ້ນເທົ່ານັ້ນເຂົາເອີ້ນວ່າ ຕະປະອັນໃຫຍ່ ໃຫ້ຜົນອັນປະເສີດໃນລະດູ ຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 24

लोभः सदा परित्याज्यः पापं लोभे समास्थितम् । तपस्तस्यैव विजयश्चातुर्मास्ये विशेषतः

ຄວາມໂລບຄວນຖືກລະທິ້ງເສຍເທື່ອງໆ ເພາະບາບຢູ່ອາໄສໃນຄວາມໂລບ. ການຊະນະມັນໄດ້ດ້ວຍຕະປະ ໂດຍສະເພາະໃນໄລຍະ ຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 25

मोहः सदाऽविवेकश्च वर्जनीयः प्रयत्नतः । तेन त्यक्तो नरो ज्ञानी न ज्ञानी मोहसंश्रयात

ຄວາມຫຼົງ (ໂມຫະ) ແລະຄວາມຂາດວິເວກ (ການແຍກແຍະບໍ່ໄດ້) ຄວນຫຼີກເວັ້ນເສຍເທື່ອງໆ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ຜູ້ໃດລະທິ້ງມັນ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີປັນຍາແທ້; ຜູ້ອາໄສຄວາມຫຼົງ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີປັນຍາ।

Verse 26

मद एव मनुष्याणां शरीरस्थो महारिपुः । सदा स एव निग्राह्यः सुप्ते देवे विशेषतः

ຄວາມຍິ່ງຍໍ (ມະດະ) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນສັດຕູໃຫຍ່ຂອງມະນຸດ ຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ. ມັນຄວນຖືກຂັບຂີ່ແລະຄວບຄຸມເສຍເທື່ອງໆ ໂດຍສະເພາະເມື່ອເທວະ ‘ຫຼັບ’ ໃນໄລຍະ ຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 27

मानः सर्वेषु भूतेषु वसत्येव भयावहः । क्षमया तं विनिर्जित्य चातुर्मास्ये गुणाधिकः

ຄວາມຖືຕົນ-ຖືກຽດ (ມານະ) ອາໄສຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະນ່າຢ້ານກົວ. ຜູ້ໃດຊະນະມັນດ້ວຍຄວາມອົດທົນແລະອະໄພ (ຂະມາ) ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄຸນທຳຫຼາຍຂຶ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນໄລຍະ ຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 28

मात्सर्यं निर्जयेत्प्राज्ञो महापातककारणम् । चातुर्मास्ये जितं तेन त्रैलोक्यममरैः सह

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຊະນະຄວາມອິດສາ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບໃຫຍ່. ຖ້າຊະນະໄດ້ໃນການຈາຕຸຣມາສະຍາ ກໍເຫມືອນຊະນະສາມໂລກພ້ອມອະມະຣະເທວະ.

Verse 29

अहंकारसमाक्रांता मुनयो विजितेंद्रियाः । धर्ममार्गं परित्यज्य कुर्वत्युन्मार्गजां क्रियाम्

ເມື່ອຖືກອະຫັງກາຣະຄອບງຳ ແມ່ນແຕ່ມຸນີຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ກໍອາດລະທິ້ງເສັ້ນທາງທຳມະ ແລະເຮັດກຳທີ່ເກີດຈາກທາງຜິດ.

Verse 31

एतद्धि तपसो मूलं यदेतन्मनसस्त्यजेत् । त्यक्तेष्वेतेषु सर्वेषु पर ब्रह्ममयो भवेत्

ນີ້ແທ້ແມ່ນຮາກຖານຂອງຕະປະ: ຄືການລະທິ້ງຄວາມເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈເຫຼົ່ານີ້. ເມື່ອລະທິ້ງໝົດແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ອຸບອຸ່ນດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 32

प्रथमं कायशुद्ध्यर्थं प्राजापत्यं समाचरेत् । शयने देवदेवस्य विशेषेण महत्तपः

ກ່ອນອື່ນ ເພື່ອຊຳລະກາຍ ຄວນປະພຶດພຣາຊາປະຕະຍະວຣະຕະ. ໂດຍພິເສດໃນຍາມທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງບັນທົມ (ຮະຣິຊະຍະນະ) ມັນເປັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 33

हरेस्तु शयने नित्यमेकांतरमु पोषणम् । यः करोति नरो भक्त्या न स गच्छेद्यमालयम्

ໃນຍາມທີ່ພຣະຮະຣິບັນທົມອັນສັກສິດ ຜູ້ໃດປະພຶດການກິນອາຫານວັນເວັ້ນວັນໂດຍສັດທາພັກດີເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄປສູ່ພຳນັກຂອງພຣະຍະມະ.

Verse 34

हरिस्वापे नरो नित्यमेकभक्तं समाचरेत् । दिवसेदिवसे तस्य द्वादशाहफलं लभेत्

ໃນຍາມທີ່ພຣະຫຣິບັນທົມຫຼັບອັນສັກສິດ ບຸກຄົນຄວນປະພຶດ «ເອກະພັກຕະ» ເປັນນິດ ຄືກິນອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້. ມື້ຕໍ່ມື້ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖືວຣະຕະ 12 ມື້.

Verse 35

चातुर्मास्ये नरो यस्तु शाकाहारपरो यदि । पुण्यं क्रतुसहस्राणां जायते नात्र संशयः

ໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ ຖ້າບຸກຄົນດຳລົງຊີວິດໂດຍອາຫານຜັກເປັນຫຼັກ ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາວິເດດນັບພັນຈະເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 36

चातुर्मास्ये नरो नित्यं चांद्राय णव्रतं चरेत् । एकैकमासे तत्पुण्यं वर्णितुं नैव शक्यते

ໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ບຸກຄົນຄວນຖືວຣະຕະ «ຈັນດຣາຍະນະ» ເປັນນິດ. ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ໃນແຕ່ລະເດືອນ ບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ໝົດໄດ້ແທ້.

Verse 37

सुप्ते देवे च पाराकं यः करोति विशुद्धधीः । नारी वा श्रद्धया युक्ता शतजन्माघ नाशनम्

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນການບັນທົມຫຼັບອັນສັກສິດ ຜູ້ໃດທີ່ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ປະພຶດວຣະຕະ «ປາຣາກະ» ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງທີ່ມີສັດທາ ຈະທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດ 100 ຊາດ.

Verse 38

कृच्छ्रसेवी भवेद्यस्तु सुप्ते देवे जनार्दने । पापराशिं विनिर्धूय वैकुण्ठे गणतां व्रजेत्

ເມື່ອຈະນາຣະດະນະຢູ່ໃນການບັນທົມຫຼັບອັນສັກສິດ ຜູ້ໃດທີ່ປະພຶດວິໄນ «ກຣິຈສຣະ» ຈະສັດສະເທືອນກອງບາບໃຫ້ຫມົດ ແລະໄປຮອດໄວກຸນຖະ ເຂົ້າຮ່ວມໝູ່ຜູ້ປະຄອງຮັບໃຊ້.

Verse 39

तप्तकृच्छ्रपरो यस्तु सुप्ते देवे जनार्दने । कीर्तिं संप्राप्य वा पुत्रं विष्णुसायुज्यतां व्रजेत्

ເມື່ອພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ຢູ່ໃນນິທຣາອັນສັກສິດ ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດໃຈປະພຶດ Tapta-Kṛcchra ຈະໄດ້ຊື່ສຽງ ຫຼືໄດ້ບຸດຜູ້ດີ ແລະສຸດທ້າຍຈະເຖິງສາຍຸຊະຍະ (sāyujya) ກັບພຣະວິສນຸ (Viṣṇu).

Verse 40

दुग्धाहारपरो यस्तु चातुर्मास्येऽभिजायते । तस्य पापसहस्राणि विलयं यांति देहिनः

ໃນການຖືພຣະວັດຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ຜູ້ໃດຮັກສາອາຫານເປັນນົມເປັນຫຼັກ ບາບນັບພັນຂອງຜູ້ມີກາຍນັ້ນຈະລະລາຍ ແລະສິ້ນສຸດໄປ.

Verse 41

मितान्नाशनकृद्धीरश्चातुर्मास्ये नरो यदि । निर्धूय सकलं पापं वैकुण्ठपदमाप्नुयात्

ຖ້າໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ຊາຍຜູ້ໝັ້ນຄົງກິນອາຫານແຕ່ພອດປະມານ ລາວຈະສັດສາງບາບທັງໝົດ ແລະໄດ້ຮອດພະທີ່ຢູ່ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha).

Verse 42

एकान्नाशनकृन्मर्त्यो न रोगैरभि भूयते । अक्षारलवणाशी च चातुर्मास्ये न पापभाक्

ມະນຸດຜູ້ກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້ ບໍ່ຖືກໂລກໄພຄອບງຳ; ແລະຜູ້ທີ່ຫຼີກອາຫານດ່າງແລະເຄັມໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ຍ່ອມບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບບາບ.

Verse 43

कृताहारो महापापैर्निर्मुक्तो जायते ध्रुवम् । हरिमुद्दिश्य मासेषु चतुर्षु च न संशयः

ຜູ້ທີ່ຮັກສາອາຫານຢ່າງມີລະບຽບ ຈະພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ເມື່ອປະພຶດຕະຫຼອດສີ່ເດືອນ ໂດຍອຸທິດແດ່ພຣະຫາຣິ (Hari) ເປັນອົງພຣະເຈົ້າທີ່ມຸ່ງໝາຍ.

Verse 44

कन्दमूलाशनकरः पूर्वजान्सह चात्मना । उद्धृत्य नरकाद्घोराद्याति विष्णुसलोकताम्

ຜູ້ໃດດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນຮາກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ ຍ່ອມຍົກຊ່ວຍບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນພ້ອມກັບຕົນເອງ ຊ່ວຍພົ້ນຈາກນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງວິດສະນຸ।

Verse 45

नित्यांबुप्राशनकरश्चातुर्मास्ये यदा भवेत् । दिनेदिनेऽश्वमेधस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

ຖ້າໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະ ຜູ້ໃດປະພຶດດື່ມແຕ່ນ້ຳທຸກມື້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ ທຸກມື້ໂດຍບໍ່ສົງໄສ।

Verse 46

शीतवृष्टिसहो यस्तु चातुर्मास्ये नरो भवेत् । हरिप्रीत्यै जगन्नाथस्तस्यात्मानं प्रयच्छति

ຜູ້ໃດໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະ ອົດທົນຄວາມໜາວແລະຝົນ ເພື່ອໃຫ້ຮາຣິພໍໃຈ ພຣະຈັກກະນາຖະຈະປະທານພຣະອົງເອງແກ່ຜູ້ນັ້ນ।

Verse 47

महापाराकसंज्ञं तु महत्तप उदाहृतम् । मासैकमुपवासेन सर्वं पूर्णं प्रजायते

ຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກກ່າວໄວ້ ຊື່ວ່າ «ມະຫາປາຣາກະ»; ດ້ວຍການອົດອາຫານຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຈຸດໝາຍທາງຈິດວິນຍານທັງປວງຍ່ອມສຳເລັດຄົບຖ້ວນ।

Verse 48

देवस्वापदिनादौ तु यावत्पवित्रद्वादशी । पवित्रद्वादशीपूर्वं यावच्छ्रवणद्वादशी

ການຖືປະພຶດນີ້ ເລີ່ມຈາກວັນ ເທວະສະວາປະ (Devasvāpa) ໄປຈົນເຖິງ ປະວິຕຣາ ດວາດະຊີ (Pavitrā Dvādaśī); ແລະອີກຊ່ວງໜຶ່ງ ຈາກກ່ອນ ປະວິຕຣາ ດວາດະຊີ ໄປຈົນເຖິງ ສຣາວະນະ ດວາດະຊີ (Śravaṇa Dvādaśī)—ນີ້ແມ່ນໄລຍະທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 49

महापाराकमेतद्धि द्वितीयं परिकीर्तितम् । श्रवणद्वादशीपूर्वं प्राप्ता चाश्विनद्वादशी

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນຖືກປະກາດວ່າ «ມະຫາປາຣາກະ» ຄັ້ງທີສອງ: ຈາກກ່ອນວັນ ສຣາວະນະ ດວາດະສີ ຈົນເຖິງວັນ ອາສວິນະ ດວາດະສີ ມາຮອດ.

Verse 50

महापाराक तृतीयं प्राज्ञैश्च समुदाहृतम् । आश्विनद्वादशी चादौ प्राप्ता देवसुबोधिनी

ບັນດາປັນຍາຊົນກໍໄດ້ປະກາດ «ມະຫາປາຣາກະ» ຄັ້ງທີສາມ: ເລີ່ມຈາກ ອາສວິນະ ດວາດະສີ ແລະດໍາເນີນໄປຈົນເຖິງ «ເທວະ-ສຸໂບທິນີ» (ວັນພຣະເຈົ້າຕື່ນ).

Verse 51

महापाराकमेतद्धि चतुर्थं परिकथ्यते । एतेषामेकमपि च नारी वा पुरुषोऽपि वा

ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ມະຫາປາຣາກະ» ອັນຖືກກ່າວເຖິງວ່າເປັນຄັ້ງທີສີ່. ແມ່ຍິງກໍດີ ຜູ້ຊາຍກໍດີ ຖ້າປະພຶດແມ່ນແຕ່ຢ່າງໜຶ່ງໃນນີ້…

Verse 52

यः करोति नरो भक्त्या स च विष्णुः सनातनः । इदं च सर्वतपसां महत्तप उदाहृतम्

ຜູ້ໃດປະພຶດມັນດ້ວຍສັດທາ-ພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າເປັນພຣະວິສນຸ ອັນນິລັນດອນເອງ. ແລະນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຕະປະອັນຍິ່ງ ເຫນືອກວ່າຕະປະທັງປວງ.

Verse 53

दुष्करं दुर्लभं लोके चातुर्मास्ये मखाधिकम् । दिवसेदिवसे तस्य यज्ञायुतफलं स्मृतम्

ໃນໂລກນີ້ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດຍາກ ແລະຫາໄດ້ຍາກ; ໃນລະດູ ຈາຕຸຣມາສະຍະ ມັນຍິ່ງກວ່າພິທີບູຊາຍັດ. ທຸກໆມື້ ຜົນບຸນຂອງມັນຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັບຍັດໜຶ່ງໝື່ນ.

Verse 54

महत्तप इदं येन कृतं जगति दुर्लभम् । इदमेव महापुण्यमिदमेव महत्सुखम् । इदमेव परं श्रेयो महापाराकसेवनम्

ນີ້ແມ່ນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຫາຍາກໃນໂລກຈະກະທຳໄດ້. ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນບຸນໃຫຍ່; ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມສຸກໃຫຍ່. ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄຸນດີສູງສຸດ—ການປະຕິບັດມະຫາປາຣາກະ.

Verse 55

नारायणो वसेद्देहे ज्ञानं तस्य प्रजायते । जीवन्मुक्तः स भवति महापातककारकः

ນາຣາຍະນະມາສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງຜູ້ນັ້ນ ແລະປັນຍາກໍເກີດຂຶ້ນໃນຜູ້ນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນກາຍເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍເຮັດບາບໃຫຍ່ກໍຕາມ.

Verse 56

तावद्गर्जंति पापानि नरकास्तावदेव हि । तावन्मायासहस्राणि यावन्मासो पवासकः

ບາບທັງຫຼາຍຮ້ອງຄຳຮືອຢູ່ແຕ່ເທົ່ານັ້ນ; ນະລົກທັງຫຼາຍກໍຢູ່ແຕ່ເທົ່ານັ້ນແທ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມາຍານັບພັນກໍຄົງຢູ່ແຕ່ເທົ່າທີ່ເດືອນແຫ່ງການອົບວາສະ (ອົດອາຫານ) ຍັງບໍ່ສຳເລັດ.

Verse 57

चातुर्मास्युपवासी यो यस्य प्रांगणिको भवेत् । सोऽपि हत्यासहस्राणि त्यक्त्वा निष्कल्मषो भवेत्

ຜູ້ໃດຖືອົບວາສະໃນຈາຕຸຣມາສະ ແລະເປັນຜູ້ຢູ່ປະຈຳໃນລານເຮືອນຂອງຜູ້ອື່ນ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຈະລະທິ້ງບາບການຂ້ານັບພັນ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 58

य इदं श्रावयेन्मर्त्यो यः पठेत्सततं स्वयम्

ມະນຸດໃດທີ່ໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດ/ອ່ານຂໍ້ຄຳສອນນີ້ໃຫ້ຟັງ, ຫຼືຜູ້ໃດອ່ານດ້ວຍຕົນເອງເປັນນິດ—

Verse 59

सोऽपि वाचस्पतिसमः फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເທົ່າທຽມພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາສັກສິດ।

Verse 60

इदं पुराणं परमं पवित्रं शृण्वन्गृणन्पापविशुद्धिहेतु । नारायणं तं मनसा विचिन्त्य मृतोऽभिगच्छत्यमृतं सुराधिकम्

ປຸຣານນີ້ເປັນອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ; ການຟັງແລະການສວດທ່ອງເປັນເຫດໃຫ້ຊໍາລະບາບ. ເມື່ອພິຈາລະນານາຣາຍະນະນັ້ນໃນໃຈ ຜູ້ຕາຍຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບອະມະຕະ ສູງກວ່າເທວະດາທັງຫຼາຍ।

Verse 238

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये तपोमहिमावर्णनं नामाष्टत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ໃນການສັນລະເສີນເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ ໃນຕອນເລື່ອງ «ເສສະຊາຍີ» ໃນບົດສົນທະນາພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ ໃນມາຫາຕະມະຂອງຈາຕຸຣມາສະຍະ—ບົດທີ 238 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງຕະປະ» ຈົບລົງແລ້ວ।