Adhyaya 2

Verse 1

। सूत उवाच । तस्मिन्नुत्पाटिते लिंगे भूतलाद्द्विजसत्तमाः । पातालाज्जाह्नवीतोयं तेन मार्गेण निःसृतम् । सर्वपापहरं नॄणां सर्वकामप्रदायकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອລິງຄະນັ້ນຖືກຖອນອອກຈາກຜິວແຜ່ນດິນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ນ້ຳຂອງຈາຫນະວີ (Jāhnavī/ຄົງຄາ) ໄດ້ໄຫຼອອກຈາກປາຕາລະ (Pātāla) ຕາມທາງນັ້ນເອງ—ເປັນນ້ຳທີ່ລ້າງບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ ແລະໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 2

तत्र स्वयमभूत्पूर्वं यत्तद्द्विजवरोत्तमाः । शृणुध्वं वदतो मेऽद्य लोकविस्मयकारकम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍໃນມື້ນີ້ ເມື່ອຂ້ອຍເລົ່າເຖິງສິ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນໂດຍຕົນເອງໃນອະດີດ—ເຫດການທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກພິສົດພິສັນ.

Verse 3

त्रिशंकुर्नाम राजेंद्रश्चंडालत्वं समागतः । तत्र स्नातः पुनर्लेभे शरीरं पार्थिवोचितम्

ກະສັດນາມ ຕຣິຊັງກຸ ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປັນຈັນດານ. ແຕ່ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຄືນຮ່າງກາຍອັນສົມຄວນແກ່ກະສັດ.

Verse 4

ऋषयः ऊचुः । चंडालत्वं कथं प्राप्तस्त्रिशंकुर्नृपसत्तमः । एतत्त्वं सर्वमाचक्ष्व विस्तरात्सूतनन्दन

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: “ຕຣິຊັງກຸ ຜູ້ເປັນກະສັດອັນປະເສີດ ໄດ້ຮັບສະພາບເປັນຈັນດານແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ໂດຍລະອຽດ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ.”

Verse 5

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । सर्वपापहरां मेध्यां त्रिशंकुनृपसंभवाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງເຖິງນິທານໂບຮານນີ້—ອັນບໍລິສຸດ ແລະຄວນແກ່ການຟັງ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະເກີດຂຶ້ນເນື່ອງດ້ວຍກະສັດຕຣິຊັງກຸ.”

Verse 6

सूर्यवंशोद्भवः पूर्वं त्रिशंकुरिति विश्रुतः । आसीत्पार्थिवशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः

ໃນການກ່ອນ ມີຜູ້ໜຶ່ງເກີດໃນວົງສຸລິຍະ ມີຊື່ລືຊາວ່າ ຕຣິຊັງກຸ; ເປັນເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ມີວິລະກຳທຽບເທົ່າພະລັງເສືອ.

Verse 7

वसिष्ठस्य मुनेः शिष्यो यज्वा दानपतिः प्रभुः । तेनेष्टं च मखैः सर्वैरग्निष्टोमादिभिः सदा

ພຣະອົງເປັນສິດຂອງມຸນີ ວະສິດຖະ; ເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທານ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນສາມາດ. ພຣະອົງປະກອບພິທີບູຊາທຸກປະເພດເປັນນິດ ເລີ່ມຈາກ ອັກນິສໂຕມ ແລະອື່ນໆ.

Verse 8

संपूर्णदक्षिणैरेव वत्सरं वत्सरं प्रति । तथा दानानि सर्वाणि प्रदत्तानि महात्मना

ປີແລ້ວປີເລົ່າ ພະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຍັດດ້ວຍທັກສິນາແກ່ພຣາຫມະປູຊາຈານຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະໄດ້ປະທານທານທຸກປະເພດດ້ວຍສັດທາ।

Verse 9

ब्राह्मणेभ्यो विशिष्टेभ्यो दीनेभ्यश्च विशेषतः । व्रतानि च प्रचीर्णानि रक्षिताः शरणागताः

ພະອົງໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະຜູ້ປະເສີດ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ຜູ້ທຸກຍາກ; ພະອົງຍັງຖືວຣະຕະ ແລະປົກປ້ອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ।

Verse 10

पुत्रवल्लालिता लोकाः शत्रवश्च निषूदिताः । भ्रांतानि भूतले यानि तीर्थान्यायतनानि च । तपस्विभ्यो यथाकामं यच्छता वांछितं धनम्

ປະຊາຊົນຂອງພະອົງໄດ້ຮັບການຖະນຸຖະນອມດັ່ງລູກຂອງພະອົງ ແລະສັດຕູຖືກປາບປາມ. ພະອົງຍັງໄດ້ເດີນທາງໄປຫາຕີຣະຖະ ແລະສະຖານບູຊາອັນສັກສິດທົ່ວພື້ນພິພົບ ແລະໄດ້ປະທານຊັບສິນແກ່ນັກຕະປະສະວີຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 11

कस्यचित्त्वथ कालस्य वसिष्ठो भगवान्मुनिः । तेन प्रोक्तः सभामध्ये संस्थितो नतिपूर्वकम्

ຕໍ່ມາໃນເວລາໜຶ່ງ ພຣະມຸນີວະສິດຖະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຖືກພະອົງເຊີນໃຫ້ກ່າວ; ແລະພະອົງຢືນຢູ່ກາງສະພາຫຼວງ ກ່າວດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມຢ່າງສົມຄວນ।

Verse 12

त्रिशंकुरुवाच । भगवन्यष्टुमिच्छामि तेन यज्ञेन सांप्रतम् । गम्यते त्रिदिवं येन सशरीरेण सत्वरम्

ຕຣິຊັງກຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະປະກອບຍັດນັ້ນ ດ້ວຍຍັດນັ້ນຈຶ່ງສາມາດໄປຮອດສະຫວັນໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ.”

Verse 13

तस्मात्कुरु प्रसादं मे संभारानाहर द्रुतम् । तस्य यज्ञस्य सिद्ध्यर्थं यथार्हान्ब्राह्मणांस्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດປານຂ້າ; ຈົ່ງຮີບຈັດຫາເຄື່ອງບູຊາທີ່ຈໍາເປັນ ແລະເພື່ອໃຫ້ຍັດນັ້ນສໍາເລັດ ຈົ່ງເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ສົມຄວນດ້ວຍ.

Verse 14

वसिष्ठ उवाच । न स कश्चित्क्रतुर्येन गम्यते त्रिदिवं नृप । अनेनैव शरीरेण सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ບໍ່ມີຍັດໃດທີ່ຈະນໍາໃຫ້ເຖິງສະຫວັນດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້. ຂ້າກ່າວນີ້ເປັນຄວາມຈິງ.»

Verse 15

अग्निष्टोमादयो यज्ञा ये प्रोक्ताः प्राक्स्वयंभुवा । अन्यदेहांतरे स्वर्गः प्राप्यते तैः कृतैर्नृप

ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຍັດທັງຫຼາຍເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ແລະອື່ນໆ ທີ່ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສອນໄວ້ແຕ່ບູຮານ ຍ່ອມນໍາໄປສູ່ສະຫວັນ; ແຕ່ການໄດ້ຮັບສະຫວັນນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍໃໝ່ ຫຼັງຄວາມຕາຍ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພິທີນັ້ນ.

Verse 16

यदि वा पृथिवीपाल त्वया यज्ञप्रभावतः । पार्थिवो वा द्विजो वाथ वैश्यो वान्यतरोऽपि वा

ໂອ້ ຜູ້ພິທັກພື້ນດິນ, ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຍັດ, ຖ້າທ່ານ—ຈະເປັນກະສັດ ຫຼື ພຣາຫມັນ ຫຼື ໄວຊະ ຫຼື ຜູ້ໃດກໍຕາມ—ປາດຖະໜາຜົນເຊັ່ນນັ້ນ…

Verse 17

स्वयं दृष्टः श्रुतो वापि संजातोऽत्र धरातले । स्वर्गं गतः शरीरेण सहितस्तत्प्रकीर्तय

ຖ້າທ່ານເຄີຍເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມາວ່າ ມີຜູ້ໃດໜຶ່ງເກີດຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບຮ່າງກາຍນີ້, ຈົ່ງປະກາດຕົວຢ່າງນັ້ນໃຫ້ແຈ້ງເຈນ.

Verse 18

त्रिशंकुरुवाच । नासाध्यं विद्यते ब्रह्मंस्तवाहं वेद्मि तत्त्वतः । तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा स्यान्मनसेप्सितम्

ຕຣິຊັງກຸ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ (ວະສິດຖະ) ເຮົາຮູ້ແທ້ວ່າ ສໍາລັບທ່ານ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຍາກເກີນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດປະທານພຣະກະລຸນາ ໃຫ້ສິ່ງທີ່ໃຈເຮົາປາຖະໜາ ສໍາເລັດເຖິງ.

Verse 19

वसिष्ठ उवाच । अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि हि जिह्वया । तस्मान्नास्ति मखः कश्चित्सत्यं त्वं यष्टुमिच्छसि

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ລີ້ນຂອງເຮົາບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄໍາບໍ່ຈິງເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ປ່ອຍໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີຍັດຍະທີ່ເປັນໄປຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າປາຖະໜາຈະປະກອບພິທີທີ່ບໍ່ອາດຖືວ່າຖືກທໍາໄດ້.

Verse 20

त्रिशंकुरुवाच । यदि मां विप्रशार्दूल न त्वं याजयितुं क्षमः । स्वर्गप्रदेन यज्ञेन वपुषानेन वै विभो

ຕຣິຊັງກຸ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປານເສືອໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ, ຖ້າທ່ານບໍ່ສາມາດເປັນຜູ້ນໍາພິທີໃຫ້ເຮົາ ດ້ວຍຍັດຍະທີ່ປະທານສະຫວັນ—ເພື່ອໃຫ້ເຮົາໄດ້ເຖິງສະຫວັນດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ, ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດ—

Verse 21

तत्किं ते तपसः शक्त्या ब्राह्मणस्य विचक्षण । अपरं शृणु मे वाक्यं यद्ब्रवीमि परिस्फुटम् । शृण्वतां मुनिवृन्दानां तथान्येषां द्विजोत्तम

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນ, ພະລັງແຫ່ງຕະປະສະຍາຂອງທ່ານຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຄໍາອື່ນຂອງເຮົາ ທີ່ເຮົາຈະກ່າວຢ່າງແຈ້ງຊັດ—ໃນຂະນະທີ່ຝູງມຸນີ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍາລັງຟັງ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 22

यदि मे न करोषि त्वं वचनं वदतोऽसकृत् । तेन यज्ञेन यक्ष्येऽहं तत्कृत्वान्यं द्विजं गुरुम्

ຖ້າທ່ານບໍ່ເຮັດຕາມຄໍາຂໍຂອງເຮົາ ແມ່ນເຮົາກ່າວຊໍ້າໆກໍຕາມ, ເຮົາຈະປະກອບຍັດຍະນັ້ນໂດຍພຣາຫມັນອື່ນ ແລະຈະຕັ້ງເຂົາເປັນຄູບາ (ກຸຣຸ) ຂອງເຮົາ.

Verse 23

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वसिष्ठो भगवांस्ततः । तमुवाच विहस्योच्चैः कुरुष्वैवं महीपते

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຟັງຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະລິສີວະສິດຖະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ກໍຫົວເຮາະດັງໆ ແລະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນເຖີດ ໂອ້ພຣະມະຫາກະສັດ»។