Adhyaya 191

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतपुत्र त्वया प्रोक्तं सावित्री नागता च यत् । कौटिल्येन समायुक्तैराहूता वचनैस्तथा । पुलस्त्येन पुनश्चैव प्रसक्ता गृहकर्मणि

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງແລ້ວວ່າ ສາວິຕຣີ ບໍ່ໄດ້ມາ. ແມ່ນວ່ານາງຖືກເຊີນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ແລະມີເລ່ຫຼຽມ, ແຕ່ພູລັສຕະຍະກໍ່ໃຫ້ນາງຕິດພັນກັບວຽກເຮືອນອີກ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າຄວາມຈິງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ»।

Verse 2

ततस्तु ब्रह्मणा कोपाद्गायत्री च समाहृता । देवैर्विप्रेश्चे साऽतीव शंसिता भार्यतां गता

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກພຣະພຣະຫມະມີພຣະພິໂຣດ ຈຶ່ງໄດ້ນໍາ ຄາຍະຕຣີ ມາ. ນາງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງຈາກເທວະດາ ແລະລຶສີພຣາຫມະນະ, ແລ້ວນາງກໍ່ໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນ (ພຣະອົງ) ມະເຫສີ.

Verse 3

सावित्री च कथं जाता तां ज्ञात्वा यज्ञमण्डपे । पत्नीशालां प्रविष्टां च सर्वं नो विस्तराद्वद

«ສາວິຕຣີ ເຂົ້າມາກ່ຽວຂ້ອງໃນເລື່ອງນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ແລະເມື່ອຮູ້ເຫດການໃນມະນຑົບພິທີບູຊາແລ້ວ, ນາງເຂົ້າໄປໃນຫໍແຫ່ງພຣະມະເຫສີແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທຸກຢ່າງໂດຍລະອຽດ»।

Verse 4

सूत उवाच । सावित्री वशगं कांतं ज्ञात्वा विश्वासमागता । स्थिरा भूत्वा तदा सर्वा देवपत्नीः समानयत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະນາງສາວິຕຣີຮູ້ວ່າຜູ້ຮັກຂອງນາງຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຜູ້ອື່ນ ນາງກໍກັບຄືນສູ່ຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະຄວາມສະຫງົບ. ເມື່ອຈິດໃຈໝັ້ນຄົງແລ້ວ ນາງໄດ້ເຊີນພຣະມະເຫສີຂອງເທວະທັງປວງມາຊຸມນຸມ.

Verse 5

गौरी लक्ष्मीः शची मेधा तथा चैवाप्यरुन्धती । स्वधा स्वाहा तथा कीतिर्बुद्धिः पुष्टिः क्षमा धृतिः । तथा चान्याश्च बहवो ह्यप्सरोभिः समन्विताः

ມີພຣະນາງເກົາຣີ, ພຣະນາງລັກສະມີ, ພຣະນາງຊະຈີ, ເມທາ ແລະ ອະຣຸນທະຕີ; ສະວະທາ ແລະ ສະວາຫາ; ພ້ອມດ້ວຍ ກີຣຕິ, ພຸດທິ, ປຸດສະຕິ, ກະສະມາ ແລະ ທຣິຕິ—ພ້ອມທັງນາງເທວະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ໂດຍມີຝູງອັບສະຣາສຕິດຕາມ—ຖືກເຊີນມາຊຸມນຸມ.

Verse 6

घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा । अप्सराणां गणाः सर्वे समाजग्मुर्द्विजोत्तमाः

ຄື ພຣະນາງຄຣິຕາຈີ, ເມນະກາ, ຣັມພາ, ອຸຣະວະຊີ ແລະ ຕິໂລຕະມາ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຝູງອັບສະຣາທັງປວງໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 7

सा ताभिः सहिता देवीपूर्णहस्ताभिरेव च । संप्रहृष्टमनोभिश्च प्रस्थिता मण्डपं प्रति

ເທວີນາງນັ້ນ ໄດ້ໄປພ້ອມກັບພວກນາງທັງຫຼາຍ ໂດຍຖືເຄື່ອງບູຊາເຕັມມື. ດ້ວຍໃຈທີ່ປິຕິຍິນດີຂອງຜູ້ຮ່ວມທາງ ນາງໄດ້ອອກເດີນໄປສູ່ມັນດະປະ.

Verse 8

वाद्यमानेषु वाद्येषु गीतध्वनियुतेषु च । गन्धर्वाणां प्रमुख्यानां किन्नराणां विशेषतः

ເມື່ອດົນຕີຖືກບັນເລງ ແລະສຽງຂັບຮ້ອງກ້ອງກັງວານ—ໂດຍສະເພາະຈາກບັນດາຄັນທະວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ແລະພວກກິນນະຣະ—ຂະບວນອັນເປັນມົງຄຸນກໍເຄື່ອນໄປ.

Verse 9

प्रस्थिता सा महाभागा यावत्तद्यज्ञमण्डपम् । तावत्तस्यास्तदा चक्षुः प्रास्फुरद्दक्षिणं मुहुः

ເທວີຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ໄດ້ອອກເດີນໄປຫາມະນະດົບພິທີຍັດ; ໃນເວລານັ້ນ ຕາຂວາຂອງນາງກໍກະຕຸກຊ້ຳໆ।

Verse 10

अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तथान्येऽपि खगादयः । विपर्यस्तेन संयाति शब्दान्कुर्वंति चासकृत्

ກວາງທັງຫຼາຍເຄື່ອນໄປທາງຊ້າຍຢ່າງອັບມົງຄຸນ; ສັດອື່ນໆ ເຊັ່ນ ນົກ ແລະອື່ນໆ ກໍເຄື່ອນໄປແບບກັບທິດ ແລະຮ້ອງສຽງກະດ້າງຊ້ຳໆ।

Verse 11

दक्षिणानि तथाऽङ्गानि स्फुरमाणानि वै मुहुः । तस्या मनसि संक्षोभं जनयति निरर्गलम्

ອະວະຂ້າງຂວາຂອງນາງກະຕຸກແລະສັ່ນໄຫວຊ້ຳໆ; ມັນກໍກ່ອນໃຫ້ໃນໃຈນາງເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນບໍ່ມີຂອບເຂດ।

Verse 12

ताश्च देवस्त्रियः सर्वा नृत्यंति च हसंति च । गायंति च यथोत्साहं तस्याः पार्श्वे व्यवस्थिताः

ເທວະນາຣີທັງຫມົດນັ້ນ ຢືນຢູ່ຂ້າງນາງ ແລ້ວກໍຟ້ອນລຳ ຫົວເຮາະ ແລະຮ້ອງເພງດ້ວຍຄວາມຮື້ນເຮືອງຕາມກຳລັງ।

Verse 13

न जानंति च संक्षोभं तथा शकुनजं हृदि । अन्योन्यस्पर्द्धया सर्वा गीतनृत्यपरायणाः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນໃຈນາງ ຫຼືຄວາມຫວັ່ນໄຫວຈາກລາງບອກ; ພາກັນແຂ່ງຂັນ ແລະອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ການຮ້ອງເພງແລະຟ້ອນລຳທັງຫມົດ।

Verse 14

अहंपूर्वमहंपूर्वं प्रविशामि महामखे । इत्यौत्सुक्यसमोपेतास्ता गच्छंति तदा पथि

“ຂ້ອຍກ່ອນ! ຂ້ອຍກ່ອນຈະເຂົ້າສູ່ຍັດຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່!”—ດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນອັນແຮງກ້າ ພວກນາງຈຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປຕາມທາງ।

Verse 191

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सावित्र्या यज्ञागमनकालिकोत्पाताद्यपशकुनोद्भववर्णनंनामैकनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນ ນາກະຣະຂັນດະ ທີ 6, ໃນ ມາຫາຕະມະ ແຫ່ງ ເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ—ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາອັປະສະກຸນ ແລະ ລາງບອກເຫດ ໃນເວລາທີ່ ສາວິຕຣີ ມາຮອດຍັດຍາ» ອັນເປັນບົດທີ 191 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।