Adhyaya 190

Verse 1

सूत उवाच । एवं क्रतुः स संजातः पञ्चरात्रं द्विजोत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वकाम समृद्धिमान्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ພິທີກຣະຕຸ (ຍັດຍະ) ນັ້ນ ໄດ້ຖືກປະກອບຕໍ່ເນື່ອງຫ້າຄືນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາດວິຊະ, ໃນກເສດຣະຮາຏະເກສະວະຣະ ອັນອຸດົມດ້ວຍການສໍາເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາ»।

Verse 2

विप्रांश्च भिक्षुकांश्चैव दीनांधांश्च विशेषतः । समाप्तौ तस्य यज्ञस्य संतर्प्य सकलांस्ततः । ऋत्विजो दक्षिणाभिस्तान्यथोक्तान्द्विजसत्तमान्

ພຣະອົງໄດ້ບຳລຸງໃຈເປັນພິເສດແກ່ພຣາຫມັນ, ນັກບວດຂໍທານ, ແລະຜູ້ທຸກຍາກກັບຄົນຕາບອດ. ເມື່ອພິທີຍັດຍະຈົບລົງ ພຣະອົງໄດ້ລ້ຽງດູແລະນົບນ້ອມບູຊາທຸກຄົນຕາມຄວນ ແລ້ວມອບທັກສິນາ (dakṣiṇā) ຕາມທີ່ກຳນົດໃຫ້ແກ່ປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ.

Verse 3

ततः स चानयामास नागरान्ब्राह्मणोत्तमान् । चातुश्चरणसंपन्नाञ्छ्रुतिस्मृति समन्वितान्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນນະຄອນມາ. ພວກເຂົາພ້ອມດ້ວຍຄຸນສົມບັດສີ່ປະການ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນ Śruti ແລະ Smṛti ທັງສອງ.

Verse 4

कृतांजलिपुटो भूत्वा ततस्तान्प्राह सादरम् । यद्भूमौ तु मया तीर्थं पुष्करं संनिवेशितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງພັບຝາມືນົບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ໃນແຜ່ນດິນນີ້ເອງ ຂ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ຊື່ ປຸສະກະຣະ (Puṣkara).”

Verse 5

कलिकालस्य भीतेन द्वितीयं ब्राह्मणोत्तमाः । येन नो नाशमभ्येति म्लेच्छैरपि समाश्रितम्

“ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍຸກກະລິ ຂ້າໄດ້ຈັດຕັ້ງທີ່ພຶ່ງອີກແຫ່ງໜຶ່ງ—ເພື່ອໃຫ້ມັນບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມພິນາດ ແມ່ນແຕ່ຖືກມະເລັດສະ (mleccha) ເຂົ້າຄອບຄອງກໍຕາມ.”

Verse 6

हाटकेश्वरदेवस्य प्रभावेन महात्मनः । कलिकाले च सम्प्राप्ते तीर्थान्यायतनानि च

“ໂດຍອຳນາດພຣະພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ເມື່ອຍຸກກະລິມາຮອດ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ແລະສະຖານສັກກະລະຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຍັງຄົງອຳນາດຂອງຕົນ.”

Verse 7

म्लेच्छैः स्पृष्टान्यसंदिग्धं प्रयागादीनि कृत्स्नशः । यज्ञस्तु विहितस्तेन भयायं तत्कृतेन च

ແນ່ນອນ ທີ່ສັກສິດເຊັ່ນ ປຣະຍາກະ ແລະອື່ນໆ ຖືກເປື້ອນປົ່ນທັງໝົດໂດຍການແຕະຕ້ອງຂອງມະເລັດຊະ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຈັດຕັ້ງພິທີຍັດຍະ ແລະຄວາມຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການກະທຳນັ້ນ.

Verse 8

तस्माद्वदथ किं दानं युष्मद्भूमेश्च निष्क्रये । प्रयच्छामि च यज्ञस्य येन मे स्यात्फलं द्विजाः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງທານໃດ ທີ່ຄວນໃຫ້ເປັນຄ່າໄຖ່ຖອນສໍາລັບດິນຂອງພວກເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ເພື່ອພິທີຍັດຍະ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ທະວິຊະ, ໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນ.

Verse 9

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि यच्छसि चास्माकं दक्षिणां यज्ञसंभवाम् । तदस्माकं स्ववासेन स्थानं नय पवित्रताम्

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຖ້າທ່ານປາຖະໜາຈະມອບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນເກີດຈາກຍັດຍະໃຫ້ພວກເຮົາ, ແລ້ວໂດຍການຢູ່ອາໄສຂອງພວກເຮົາເອງ ຈົ່ງນໍາສະຖານທີ່ນີ້ໄປສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ.”

Verse 10

यदेतद्भवता चात्र पुष्करं तीर्थमुत्तमम् । स्थापितं तस्य नो ब्रूहि माहात्म्यं सुरसत्तम । येन स्नानादिकाः सर्वाः क्रियाः कुर्मः पितामह

“ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາຢູ່ນີ້ ຕີຣະທະອັນສູງສຸດ ‘ປຸສກະຣະ’ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງມະຫາດຕະມະຂອງມັນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ. ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຈະໄດ້ປະກອບພິທີທັງປວງ ເລີ່ມຈາກການອາບນ້ໍາ. ໂອ ປິຕາມະຫະ, ຈົ່ງຊີ້ນໍາພວກເຮົາ.”

Verse 11

ब्रह्मोवाच । एतत्तीर्थं मया सृष्टमंतरिक्षस्थितं सदा । किं न श्रुतं पुराणेषु भवद्भिर्द्विजसत्तमाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຕີຣະທະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ແລະມັນສະຖິດຢູ່ໃນອັນຕະຣິກສະ (ພາກກາງແຫ່ງຟ້າ) ຢູ່ເທື່ອ. ພວກເຈົ້າ—ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມັນໃນປຸຣານາບໍ?”

Verse 12

पृथिव्यां नैमिषं तीर्थमन्तरिक्षे च पुष्करम् । त्रैलोक्ये तु कुरुक्षेत्रं विशेषेण व्यवस्थितम्

ໃນໂລກມະນຸດ ນາຍມິສະ (Naimiṣa) ແມ່ນຕີຣຖະ (tīrtha); ໃນພາກກາງ ມີ ປຸສະກະຣະ (Puṣkara). ແລະໃນສາມໂລກ ກຸຣຸກເສດຕຣະ (Kurukṣetra) ຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຳຄັນພິເສດ.

Verse 13

तद्युष्माकं हितार्थाय पंचरात्रं धरातले । आगमिष्यत्यसंदिग्धं मम वाक्यप्रणोदितम्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຈົ້າ ມັນຈະມາສູ່ໂລກມະນຸດເປັນເວລາຫ້າຄືນ ຢ່າງແນ່ນອນ ໂດຍຖືກຜັກດັນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 14

कार्तिक्यां शुक्लपक्षे तु ह्येकादश्यां दिने स्थिते । यावत्पंचदशी तावत्तिथिः पापप्रणाशिनी

ໃນເດືອນກາຣຕິກະ (Kārttika) ພາກຂຶ້ນ (śukla-pakṣa) ເລີ່ມແຕ່ວັນ ເອກາດະຊີ (Ekādaśī) ຈົນເຖິງ ປັນຈະດະຊີ (Pañcadaśī) ຊ່ວງຕິຖິນັ້ນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 15

पंचरात्रस्य मध्ये तु यः स्नानं च करिष्यति । श्राद्धं वा श्रद्धया युक्तस्तस्य स्यादक्षयं हि तत्

ໃນກາງຂອງພິທີຫ້າຄືນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກະທຳການອາບນ້ຳສັກສິດ (snāna) ຫຼື ກະທຳ ສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍສັດທາ ກຳນັ້ນຈະເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສຳລັບເຂົາ.

Verse 16

अह तु पंचरात्रं तद्ब्रह्मलोकादुपेत्य च । संश्रयं तु करिष्यामि तीर्थेऽत्रैव द्विजोत्तमाः

«ຂ້າໃນໄລຍະຫ້າຄືນນັ້ນ ຈະມາຈາກ ພຣະພຣະມະໂລກ (Brahmaloka) ແລະຈະພັກອາໄສຢູ່ທີ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ (twice-born)»។

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । तव मूर्तिं करिष्यामः स्थानेऽत्र प्रपितामह । तस्यां संक्रमणं नित्यं तस्मात्कार्यं त्वयाविभो

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ ປູ່ບັນພະບຸລຸດຜູ້ຄວນບູຊາ, ພວກເຮົາຈະສ້າງຮູບມູຣຕິຂອງທ່ານໃນບ່ອນນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂໍໃຫ້ທ່ານເສດັດເຂົ້າສະຖິດໃນນັ້ນທຸກມື້ໂດຍສະເໝີ»។

Verse 18

तीर्थं चैव सदाप्यऽत्र समागच्छतु चांबरात् । लोकानां पापनाशाय तथा त्वं कर्तुमर्हसि

«ແລະຂໍໃຫ້ຕີຣຖະນີ້ ມາຮອດບ່ອນນີ້ເປັນນິດ ຈາກສະຫວັນດ້ວຍ; ເພື່ອທຳລາຍບາບຂອງປະຊາຊົນ ທ່ານຄວນກະທຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 19

एषा नो दक्षिणा देव यज्ञस्यैव समुद्भवा

«ໂອ ພຣະເທວະ, ນີ້ແມ່ນດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາພຣາຫມັນ) ຂອງພວກເຮົາ, ເກີດຈາກຍັດຍະນີ້ເອງ»។

Verse 20

एवं कृते सुरश्रेष्ठ सफलः स्यात्क्रतुस्तव । प्रतिज्ञा च तथा सत्या तस्माद्दानाय निर्मिता

«ເມື່ອເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຍັດຍະຂອງທ່ານຈະສຳເລັດຜົນ; ແລະຄຳປະຕິຍານຂອງທ່ານກໍຈະເປັນຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂອງທານນີ້ຈຶ່ງຖືກຈັດເຕັມເພື່ອຖວາຍ»។

Verse 21

श्रीब्रह्मोवाच । मन्त्राहूतं ततः श्रेष्ठं नभोमार्गाद्द्विजोत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पुष्करं चागमिष्यति

ພຣະສີຣີພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງທີ່ຖືກເຊີນດ້ວຍມົນຕຣາ ຈະມາຕາມທາງແຫ່ງຟ້າ; ແລະ ປຸດສະກະຣະ ກໍຈະມາຮອດເຂດສັກສິດຂອງ ຫາຏະເກສະວະຣະ ເຊັ່ນກັນ»។

Verse 22

अघमर्षं जपंश्चैव यः करिष्यति तोयगः । मम मूर्तेः पुरः स्थित्वा पैलमन्त्रपुरःसरम्

ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ຳ ແລະສວດບົດ ອະຄະມັຣສະນະ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຮູບຂອງເຮົາ—ເລີ່ມດ້ວຍມົນຕຣາ ໄປລະ—

Verse 23

जपिष्यति द्विजश्रेष्ठाः सवनानां चतुष्टयम् । ब्रह्मलोकात्समागत्य प्रश्रोष्या मि च तद्द्विजाः

—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຈະສວດຊ້ຳ ຊຸດສະວະນະທັງສີ່. ແລະເຮົາກໍຈະມາຈາກພຣະພຣົມໂລກ ເພື່ອຟັງສິ່ງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 24

सूत उवाच । अथ ते नागराः सर्वे पुष्पदानप्रपूर्वकम् । अनुज्ञां प्रददुस्तुष्टा यज्ञफलसमाप्तये

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ແລ້ວຊາວເມືອງທັງຫມົດນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍດອກໄມ້ເປັນອັນດັບທໍາອິດ ແລະໃຫ້ອະນຸຍາດດ້ວຍໃຈຍິນດີ ເພື່ອໃຫ້ຜົນຂອງຍັດຍະກຳສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः पुलस्त्योऽध्वर्युसत्तमः । यत्र स्थाने स्थितो ब्रह्मा नागरैः परिवारितः

ໃນຂະນະນັ້ນ ປຸລັສຕະຍະ—ຜູ້ເປັນອັດວະຣະຍຸທີ່ຍອດຢ່າງ—ໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ທີ່ພຣະພຣົມາປະທັບນັ່ງ ໂດຍມີຊາວເມືອງຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 26

अब्रवीच्च समाप्तस्ते यतः संपूर्णदक्षिणः । प्रायश्चित्तैर्विरहितो यथा नान्यस्य कस्यचित्

ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: “ພິທີຂອງທ່ານສຳເລັດແລ້ວ, ເພາະໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາແກ່ພຣາຫມັນ) ຄົບຖ້ວນ, ແລະບໍ່ຕ້ອງມີພິທີໄຖ່ບາບໃດໆ—ບໍ່ເໝືອນຂອງຜູ້ອື່ນໃຜ.”

Verse 27

अतः परं कर्मशेषं किंचिदस्ति पितामह । वारुणेष्टिर्जपश्चैव तत्करिष्यामि सांप्रतम्

ບັດນີ້ ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣົມ) ຍັງມີສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງພິທີກຳອີກບໍ? ພິທີ ວາຣຸນີ-ອິດຕິ ແລະ ຈະປະທີ່ກຳນົດໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃນທັນທີ।

Verse 28

तथा चाऽवभृथस्नानं प्रकर्तव्यं त्वया सह । तस्मादुत्तिष्ठ गच्छामो यत्र तोयव्यवस्थितम्

ແລະ ການອາບນ້ຳອະວະພຣຶຖະ (avabhṛtha) ກໍຕ້ອງເຮັດຮ່ວມກັນກັບທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ—ເຮົາໄປບ່ອນທີ່ນ້ຳຖືກຈັດວາງໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງສຳລັບພິທີ।

Verse 29

येनेष्टिवारुणीं तत्र कुर्मो विप्रैर्यथोचितैः । चतुर्भिर्ब्रह्मपूर्वैश्च मया चाग्नीध्रहोतृभिः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຮົາຈະປະກອບພິທີ ວາຣຸນີ-ອິດຕິ ດ້ວຍພຣາຫມັນທີ່ເໝາະສົມຕາມພິທີ—ສີ່ທ່ານເລີ່ມຈາກປຸໂຣຫິດບຣາຫມັນ ແລະມີຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມທັງປຸໂຣຫິດອັກນີດຣະ ແລະ ໂຫຕຣະ ຮ່ວມດ້ວຍ।

Verse 30

यथावह्नौ तथा तोये मन्त्रवत्तद्भवंशुभम् । हूयते संविधानेनयज्ञपात्रैः सम न्वितम्

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟ, ໃນນ້ຳກໍເຊັ່ນກັນ—ພ້ອມມົນຕຣາ—ເຄື່ອງຖວາຍອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ຖືກເທລົງຢ່າງຖືກລຳດັບ ດ້ວຍພາຊະນະຍັດຍະທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 31

वरुणस्य प्रतुष्ट्यर्थं स्नानं कार्यं त्वयैव च । ऋत्विग्भिः सहितेनैव सर्वारिष्टप्रशांतये

ເພື່ອໃຫ້ພຣະວາຣຸນະພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່, ທ່ານຕ້ອງເຮັດການອາບນ້ຳນີ້ແທ້ໆ—ພ້ອມກັບພຣະສະຫມະນະພິທີ (ຣິດວິກ) —ເພື່ອໃຫ້ເຄາະຮ້າຍທັງປວງສະງົບລົງ।

Verse 32

यस्तत्र समये स्नानं करिष्यति त्वया सह । अन्योऽपि मानवः कश्चिद्विपाप्मा स भविष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນເວລານັ້ນ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບເຈົ້າ—ແມ່ນຄົນອື່ນໃດກໍຕາມ—ຈະເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 33

यानीह संति तीर्थानि त्रैलोक्ये सचराचरे । वारुणीमिष्टिमासाद्य तानि यांति च संनिधौ

ຕີຣຖະທັງຫມົດທີ່ມີຢູ່ໃນສາມໂລກ—ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ເມື່ອເຖິງພິທີ ວາຣຸນີ ອິດຕິ ພວກມັນຈະມາຢູ່ໃກ້ຊິດທີ່ນີ້.

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दीक्षितेन समन्वितम् । तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं जलमध्ये तु सार्थिभिः । ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः सर्वैरव भृथोत्सवे

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທັງປວງ ແລະດ້ວຍການຮັບດິກຊາ/ວິນັຍອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນອາບນ້ຳບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໃນກາງນ້ຳ—ພ້ອມກັບຄະນະພໍ່ຄ້າເດີນທາງ; ແລະໃນການອາບອະວະພຣຶຖະ ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍ, ໄວຊະ—ທຸກຄົນ—ຄວນປະຕິບັດ.

Verse 35

तस्माद्विसर्जयाद्यैतान्ब्राह्मणांस्तावदेव च । एतेऽपि च करिष्यंति स्नानं तत्र त्वया सह

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສົ່ງພຣາຫມະນເຫຼົ່ານີ້ໄປກ່ອນໃນທັນທີ; ພວກເຂົາກໍຈະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບເຈົ້າ.

Verse 36

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा प्रस्थितो ब्रह्मा ज्येष्ठकुण्डतटं शुभम् । गायत्र्या सहितो हृष्टः कृतकृत्यत्वमागतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ເຈຍດຖະກຸນດະ. ມີນາງກາຍັດຣີເປັນຄູ່ທາງ ພຣະອົງປິຕິຍິນດີ ເຫມືອນໄດ້ບັນລຸກິດທີ່ຄວນກະທຳແລ້ວ.

Verse 37

अथ तद्वचनं श्रुत्वा सुराः सर्वे तथा द्विजाः । पुलस्त्यश्च शुभार्थाय स्नानार्थं प्रस्थितास्तदा । ब्रह्मणा सहिता हृष्टाः पुत्रदारसमन्विताः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງ ແລະ ພວກທະວິຊະ ພ້ອມດ້ວຍ ປຸລັສຕະຍະ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປອາບນ້ໍາສັກສິດ ເພື່ອສະແຫວງຫາສິຣິມົງຄຸນ. ພວກເຂົາຍິນດີຮ່ວມກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະມີລູກຊາຍກັບພັນລະຍາຕາມໄປດ້ວຍ.

Verse 38

अथ संकीर्णता जाता समंताज्ज्येष्ठपुष्करे । स्नानार्थमागतैर्लोकैरूर्ध्वबाहुभिरेव च

ຕໍ່ມາ ທີ່ ເຈດຖະປຸສກະ ກໍເກີດຄວາມແອອັດຢ່າງໃຫຍ່ຮອບດ້ານ ເພາະຜູ້ຄົນມາເພື່ອອາບນ້ໍາສັກສິດ ແລະຍົກແຂນຂຶ້ນສູງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 39

न तत्र लक्ष्यते ब्रह्मा न तत्कर्म च वारुणम् । क्रियमाणैर्द्विजैस्तत्र व्याप्ते भूमि तलेऽखिले

ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ອາດເຫັນພຣະພຣະຫມາ ແລະພິທີກຳອັນເກືອບກັບພຣະວຣຸນະນັ້ນກໍບໍ່ປາກົດແຈ້ງ ເພາະພື້ນດິນທັງໝົດຖືກເຕັມໄປດ້ວຍພວກທະວິຊະທີ່ກໍາລັງປະກອບພິທີກຳຢູ່ທົ່ວໄປ.

Verse 40

अथांते कर्मणस्तस्य ब्रह्मा प्राह शतक्रतुम् । हितार्थं सर्वलोकस्य विनयावनतं स्थितम्

ແລ້ວເມື່ອພິທີກຳນັ້ນສິ້ນສຸດ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບ ສະຕະກຣະຕຸ (ພຣະອິນທຣະ) ຜູ້ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ກົ້ມນ້ອມດ້ວຍວິນັຍ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 41

न मां ज्ञास्यति दूरस्था जनाः स्नानार्थमागताः । मज्जमानं जले पुण्ये सम्मर्देऽस्मिञ्जलोद्भवे

«ຜູ້ຄົນທີ່ມາເພື່ອອາບນ້ໍາ ຢືນຢູ່ໄກ ຈະບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງລົງໃນນ້ໍາບຸນອັນສັກສິດນີ້ ທ່າມກາງຄວາມແອອັດທີ່ເກີດຈາກນ້ໍາ» ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 42

तस्मान्नागं समारुह्य निजं वृत्रनिषूदन । एणस्य कृष्णसारस्य वंशांते चर्म न्यस्य च

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປາບວຶຕຣະ ຈົ່ງຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງຂອງຕົນ ແລະນໍາໜັງກວາງ—ກວາງດໍາ—ໄປວາງໄວ້ທີ່ປາຍຄັນໄມ້ໄຜ່ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 43

ततस्तत्स्नानवेलायां क्षेप्तव्यं सलिले त्वया । येन लोकः समस्तोऽयं वेत्ति कालं तु स्नानजम्

ແລ້ວໃນເວລາອາບນ້ໍານັ້ນເອງ ເຈົ້າພຶງໂຍນມັນລົງໃນນ້ໍາ ເພື່ອໃຫ້ຊາວໂລກທັງປວງນີ້ຮູ້ເວລາອັນຖືກຕ້ອງຂອງພິທີອາບນ້ໍາ।

Verse 44

स्नानं च कुरुते श्रेयः संप्राप्नोति यथोदितम् । दूरस्थोऽपि सुवृद्धोऽपि बालोऽपि च समागतः । स्नानजं लभते श्रेयः संदृष्टेऽपि यथोदितम्

ຜູ້ໃດປະກອບການອາບນ້ໍາອັນສັກສິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າອັນປະເສີດ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ແມ່ນຜູ້ຢູ່ໄກກໍດີ, ຜູ້ເຖົ້າຊະລາກໍດີ, ຫຼືເດັກນ້ອຍທີ່ມາຮອດກໍດີ—ທຸກຄົນລ້ວນໄດ້ບຸນອັນເກີດຈາກການອາບນ້ໍາ. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນຕີຣຖະກໍຕາມ ຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ກໍໄດ້ຮັບ.

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव संप्रोच्य सत्वरं प्रययौ हरिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຕອບວ່າ “ດີແທ້” ແລ້ວ ພຣະຫຣິກໍຮີບຮ້ອນອອກເດີນທາງໄປທັນທີ.

Verse 46

ततो नागं समारुह्य धृत्वा वंशं करे निजे । मृगचर्माग्रसंयुक्तं तोयमध्ये व्यवस्थितः

ແລ້ວພຣະອົງຂຶ້ນຂີ່ນາກ ແລະຖືຄັນໄມ້ໄຜ່ໄວ້ໃນມືຂອງຕົນ; ທີ່ປາຍຄັນນັ້ນຕິດໜັງກວາງ ແລະພຣະອົງຢືນຢູ່ກາງນ້ໍາ.

Verse 47

एतत्कर्मावसाने स स्नातुकामे पितामहे । तच्चर्म प्राक्षिपत्तोये स्वयमेव शतक्रतुः

ເມື່ອກຳມະນີ້ສຳເລັດສິ້ນ ແລະ ພິຕາມະຫະປາດຖະນາຈະອາບນ້ຳ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ກໍໂຍນໜັງກວາງນັ້ນລົງໃນນ້ຳດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे गन्धर्वगुह्यकाः । मानुषाश्च विशेषेण स्नातास्तत्र समाहिताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ ຄັນທະວະ ແລະ ຄຸຫຍະກະ ແລະໂດຍພິເສດມະນຸດທັງຫຼາຍ ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນ।

Verse 49

एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा शक्रं प्रोवाच सादरम् । कृतस्नानं सुरैः सार्धं विनयावनतं स्थितम्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວກັບ ສັກຣະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ສັກຣະຜູ້ອາບນ້ຳຮ່ວມກັບເທວະທັງປວງ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 50

सहस्राक्षं त्वया कष्टं मन्मखे विपुलं कृतम् । आनीता च तथा पत्नी गायत्री च सुमध्यमा

ໂອ ສະຫັດສະຣາກສະ (ຜູ້ມີພັນຕາ) ເຈົ້າໄດ້ອົດທົນຄວາມລຳບາກອັນໃຫຍ່ໃນພິທີບູຊາຂອງເຮົາ। ແລະເຈົ້າຍັງນຳພຣະມະເຫສີຂອງເຈົ້າ—ຄາຍະຕຣີ ຜູ້ມີແອວງາມ—ມາດ້ວຍ।

Verse 51

तस्माद्वरय भद्रं ते यं वरं मनसि स्थितम् । सर्वं तेऽहं प्रदास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ—ພອນໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ। ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າທຸກຢ່າງ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ।

Verse 52

इन्द्र उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । यदि त्वां प्रार्थयाम्यद्य भूयात्तु तादृशं विभो

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າພະອົງ ແລະຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະອົງ—ຂ້າພະອົງຂໍອ້ອນວອນໃນວັນນີ້ ໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນເທີດ, ພຣະຜູ້ມີລິດທານຸພາບ.

Verse 53

वर्षेवर्षे तु यः कुर्यात्संप्राप्तेऽस्मिन्दिने शुभे । मृगचर्म समादाय वंशाग्रे यो महीपतिः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ທຳພິທີນີ້ທຸກປີ ເມື່ອວັນມົງຄຸນນີ້ມາຮອດ—ຖືໜັງກວາງໄວ້ ແລະຢືນ/ປະຕິບັດຢູ່ປາຍຄັນໄມ້ໄຜ່—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ…

Verse 54

नागप्रवरमारुह्य स्वयमेव पितामह । यथाऽहं प्रक्षिपेत्तोये स स्यात्पापविवर्जितः

ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ນາກຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ແລ້ວໂຍນມັນລົງໃນນ້ຳ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປະຕິບັດການນີ້ຕາມວິທີນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 55

अजेयः सर्वशत्रूणां सर्वव्यसनवर्जितः । ये करिष्यंति च स्नानमनेन मृगचर्मणा

ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກຊະນະໂດຍສັດຕູທັງປວງ ແລະພົ້ນຈາກໄພພິບັດທຸກຢ່າງ—ຄືຜູ້ທີ່ຈະອາບນ້ຳຕາມພິທີນີ້ ໂດຍໃຊ້ໜັງກວາງນີ້.

Verse 56

सार्धमन्येऽपि ये लोका अपि पापसमन्विताः । तेषां वर्षकृतं पापं त्वत्प्रसादात्प्रणश्यतु

ແລະຍັງມີຜູ້ອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ຈະແບກຫາບບາບຢູ່ກໍຕາມ—ຂໍໃຫ້ບາບທີ່ເຮັດຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຖືກທຳລາຍໄປໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 57

ब्रह्मोवाच । एतत्सर्वं सहस्राक्ष तव वाक्यमसंशयम् । भविष्यति न संदेहः सर्वमेतन्मयोदितम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ, ທຸກສິ່ງນີ້ແທ້ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ເພາະທັງໝົດນີ້ເຮົາໄດ້ຮັບຮອງແລ້ວ»។

Verse 58

यो राजा श्रद्धया युक्तो देशस्यास्य समुद्भवः । आनर्तस्य गजारूढो मृगचर्म क्षिपिष्यति

ກະສັດນັ້ນ—ເກີດຈາກແຜ່ນດິນນີ້ເອງ ແລະມີສັດທາ—ແຫ່ງອານັດຕະ, ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ ແລ້ວຈະໂຍນໜັງກວາງອອກ (ຕາມພິທີ).

Verse 59

अत्र कुण्डे मदीये तु मां संपूज्य तटस्थितम् । सर्वलोकहितार्थाय संप्राप्ते प्रतिपद्दिने

ຢູ່ນີ້ ໃນສະຫວ່າງນ້ຳຂອງເຮົາເອງ, ໄດ້ບູຊາເຮົາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາຢືນຢູ່ຂອບຝັ່ງ—ໃນວັນປຣະຕິປັດ ທີ່ມາເຖິງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງປວງ—

Verse 60

समाप्ते कुतपे काले विजयी स भविष्यति । कार्तिक्यां च व्यतीतायां द्वितीयेऽह्नि व्यवस्थिते

ເມື່ອເວລາກຸຕະປະ (Kutapa) ສິ້ນສຸດລົງ, ລາວຈະເປັນຜູ້ມີໄຊ. ແລະເມື່ອພິທີຄາຣຕິກີ (Kārtikī) ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ, ໃນວັນທີສອງທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—

Verse 61

तथा तत्कालमासाद्य ये करिष्यंति मानवाः । स्नानं तच्च दिनेऽत्रैव वर्षपापविवर्जिताः । आधिव्याधिविमुक्ताश्च ते भविष्यंत्यसंशयम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ຜູ້ຄົນທີ່ມາຮອດໃນເວລານັ້ນ ແລະຈະເຮັດການອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນວັນນັ້ນ—ຈະພົ້ນຈາກບາບຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ; ແລະຈະພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທ້ອນແລະໂລກໄພ, ແນ່ນອນບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 62

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो यक्ष्माख्यो दारुणो गदः । अचिकित्स्योऽपि देवानां तथा धन्वंतरेरपि

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ໂລກອັນນ່າຢ້ານຊື່ “ຢັກສະມາ” ກໍເກີດຂຶ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ ແລະ ທ່ານທັນວັນຕະຣິ ກໍຍັງຮັກສາບໍ່ໄດ້.

Verse 63

नीलांबरधरः क्षामो दीनो दण्डसमाश्रितः । क्षुत्कुर्वञ्छ्लेष्मणा तावत्कृच्छ्रात्संधारयन्पदम्

ນຸ່ງຜ້າສີຟ້າ ຮ່າງກາຍຜອມແຫ້ງ ແລະ ນ່າສົງສານ ອາໄສໄມ້ທ່ອນເປັນຄ້ຳ—ຈາມພ້ອມເສມະ ແທບຈະຍືນບໍ່ໄດ້ ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ.

Verse 64

ततश्च प्रणतो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच सः

ແລ້ວຈຶ່ງກົດກາຍກໍານົດນົບນ້ອມ ແລະ ເວົ້າຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 65

यक्ष्मोवाच । तव यज्ञमहं श्रुत्वा दूरादेव पितामह । क्षुत्क्षामकंठश्चायातः समाप्तावद्य कृच्छ्रतः

ຢັກສະມາເວົ້າວ່າ: “ໂອ ປິຕາມະຫາ (ພຣະອົງຜູ້ເປັນປູ່), ໄດ້ຍິນຂ່າວຍັດຍາຂອງທ່ານຈາກໄກ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາ—ຄໍແຫ້ງ ແລະ ອ່ອນແຮງເພາະຄວາມຫິວໂຫຍ. ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ ໃນຍາມທີ່ພິທີກໍາລັງສິ້ນສຸດ.”

Verse 66

दक्षेणाहं पुरा सृष्टश्चंद्रार्थं कुपितेन च । रोहिणीं सेवमानस्य संत्यक्तान्यासुतस्य च

“ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກດັກສະສ້າງຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ເພື່ອເຫດແຫ່ງພຣະຈັນ—ເນື່ອງຈາກພຣະຈັນໄດ້ຮັບໃຊ້ແຕ່ໂຣຫິນີ ແລະ ລະເລີຍບຸດສາວອື່ນໆ.”

Verse 67

ततो माहेश्वरादेशात्तेन तुष्टेन तस्य च । पक्षमेकं कृतं मह्यं तस्यास्वादनकर्मणि

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ແລະເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງປະທານເວລາໜຶ່ງປັກ (ຄື່ງເດືອນ) ໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ ສໍາລັບການ “ຊິມລົດ” — ສ່ວນຂອງຂ້ອຍໃນກິດນັ້ນ।

Verse 68

अन्यपक्षे न किंचिच्च येन तृप्तिः प्रजायते । यज्ञस्यैव तु सर्वस्य तर्पयित्वा द्विजोत्तमम्

ໃນອີກປັກໜຶ່ງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃຫ້ເກີດຄວາມອິ່ມໃຈໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຍັດຍະ (ຍະຊະ) ທັງປວງ ຄວນທໍາຕັຣປະນະໃຫ້ດວິຊະໂອດຕະມະ—ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 69

ततस्तद्वचनं ग्राह्यं तर्पितोऽहमसंशयम् । पौर्णमास्यां ततो देव यस्य यज्ञस्य कृत्स्नशः

ດັ່ງນັ້ນ ຄໍານັ້ນຄວນຮັບໄວ້: ຂ້ອຍອິ່ມໃຈແນ່ນອນ ໃນວັນເພັງ (ປູຣະນະມາສີ). ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວາ, ຍັດຍະນັ້ນຈຶ່ງສໍາເລັດຄົບຖ້ວນທັງປວງ.

Verse 70

यस्य नो ब्राह्मणो ब्रूते यज्ञस्यांते प्रतर्पितः । तर्पितोऽस्मीति तत्तस्य वृथा स्याद्यज्ञजं फलम् । यदि कोटिगुणं दत्तमपि श्रद्धासमन्वितम्

ຖ້າໃນທ້າຍຍັດຍະ ພຣາຫມະນຜູ້ຖືກທໍາຕັຣປະນະແລ້ວ ບໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ «ຂ້ອຍອິ່ມໃຈແລ້ວ» ແລ້ວຜົນທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະນັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຄ່າສໍາລັບເຂົາ—ແມ່ນແຕ່ໄດ້ໃຫ້ທານເປັນລ້ານເທົ່າ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາກໍຕາມ.

Verse 71

एतच्छ्रुत्वा त्वया देव पठ्यमानं श्रुताविह । तस्मात्सम्यक्स्थिते यज्ञे ब्राह्मणं तर्पयेत वै

ໂອ ພຣະເທວາ, ເມື່ອໄດ້ຍິນສິ່ງນີ້ຢູ່ນີ້ ຕາມທີ່ທ່ານອ່ານຂຶ້ນໃຫ້ຟັງ ແລະອີງຢູ່ໃນສຣຸຕິ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຍັດຍະດໍາເນີນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນອິ່ມໃຈແທ້ໆ.

Verse 72

प्रत्यक्षं मे यथा तृप्तिरन्नेनैव प्रजायते । त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ तथा नीतिर्विधीयताम्

ເຊັ່ນທີ່ຂ້ອຍເຫັນຊັດວ່າ ຄວາມອິ່ມໃຈເກີດຈາກອາຫານເທົ່ານັ້ນ ດັ່ງນັ້ນໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ ຂໍໃຫ້ກົດລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງຖືກວາງໄວ້ຕາມນັ້ນເຖີດ।

Verse 73

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पद्मजस्तस्य पथ्यंपथ्यं वचोऽखिलम् । श्रुतिं प्रमाणतां नीत्वा ततो वचनमब्रवीत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາທັງປວງຂອງເຂົາ—ທັງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແລະບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ—ປັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ນໍາສຣຸຕິເປັນມາດຕະຖານອັນມີອໍານາດ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕອບກັບ।

Verse 74

अद्यप्रभृति वै विप्राः साग्नयः स्युर्धरातले । तैः सर्वैर्वैश्वदेवांते बलिर्देयस्तथाखिलः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າຢູ່ໃນໂລກນີ້ເປັນຄົນຄອບຄົວຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາ. ແລະໂດຍພວກເຈົ້າທຸກຄົນ ເມື່ອພິທີໄວສະວະເທວະສິ້ນສຸດ ຄວນຖວາຍບະລິໃຫ້ຄົບຖ້ວນແທ້ໆ.

Verse 75

दत्त्वाऽन्येभ्योथ देवेभ्यस्तव तृप्तिर्भविष्यति । तव पक्षे द्वितीये तु सत्यमेतन्मयोदितम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍແກ່ເທວະອື່ນໆດ້ວຍ ແລ້ວຄວາມພໍໃຈຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ. ໃນປັກສະທີສອງຂອງເຈົ້າ ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ຂ້ອຍກ່າວໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 76

ये विप्रास्तु बलिं दद्युर्वैश्वदेवांत आगते । न तेषामन्वये चापि त्वया सेव्योऽत्र कश्चन

ແຕ່ພຣາຫມະນະໃດກໍຕາມ ຜູ້ຖວາຍບະລິເມື່ອພິທີໄວສະວະເທວະສິ້ນສຸດ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຂົາ ຫຼືໃນສາຍຕະກູນຂອງເຂົາ ທີ່ຄວນໃຫ້ເຈົ້າມາກໍ່ກວນ ຫຼືມາຕິດຕາມຮັບໃຊ້ຢູ່ນີ້ເລີຍ.

Verse 77

यक्ष्मोवाच । तीर्थेऽस्मिंस्तावके देव सदाहं तपसि स्थितः । तिष्ठामि यदि वादेशस्तावको जायते मम

ຢັກສະມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະເທວະ, ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ ອັນເປັນຂອງພະອົງ, ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຕະປະສະຍາ ຢ່າງສະເໝີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກຢູ່ ຖ້າພະອົງຈັດສັນຖິ່ນພຳນັກໃນດິນແດນຂອງພະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 78

ब्रह्मोवाच । यद्येवं कुरु चान्यत्र त्वमाश्रमपदं निजम् । संप्राप्य भूमिदेशे च कञ्चिद्यदभिरोचते । अर्थयित्वा द्विजानेतान्यथा यज्ञकृते मया

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດແບບນີ້: ຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຈົ່ງສ້າງອາສຣົມຂອງເຈົ້າເອງ. ເມື່ອໄປຮອດດິນແດນໃດທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ ຈົ່ງຂໍຮ້ອງພຣາຫມະນະເຫຼົ່ານີ້ ເຊັ່ນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຂໍພວກເຂົາເພື່ອການບູຊາຍັດຍະ»។

Verse 79

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा प्रार्थयामास चमत्कारपुरोद्भवान् । तेभ्यः प्राप्य ततो भूमिं चकाराथाश्रमं निजम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ຂໍຮ້ອງພຣາຫມະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນຈາກນະຄອນອັນອັດສະຈັນ. ໄດ້ຮັບດິນຈາກພວກເຂົາແລ້ວ ລາວຈຶ່ງສ້າງອາສຣົມຂອງຕົນ»។

Verse 80

तत्र यः कुरुते स्नानं प्रतिपद्दिवसे स्थिते । सूर्यवारेण मुच्येत यक्ष्मणा सेवितोऽपि वा

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນປຣະຕິປັດ (Pratipad) ຖ້າຕົງກັບວັນອາທິດ ຈະພົ້ນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຖືກຍັກສະມາຄອບງຳກໍຕາມ।

Verse 81

अद्यापि दृश्यते चात्र प्रत्ययस्तस्य संभवे । सर्वेषामाहिताग्नीनां नागराणां विशेषतः । कलि कालेऽपि संप्राप्ते न यक्ष्मा संप्रजायते

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຍັງເຫັນຫຼັກຖານຢູ່ທີ່ນີ້ ວ່າອານຸພາບນັ້ນເກີດຜົນຈິງ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງໄຟບູຊາອັນສັກສິດ (āhita-agni) ທຸກຄົນ—ໂດຍສະເພາະຊາວນາຄະຣາ—ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຍຸກກະລິມາຮອດ ຍັກສະມາກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 82

तथा चतुष्पदानां च तेषां गृहनिवासिनाम् । न तस्य भेषजानि स्युर्न मंत्रा न चिकित्सकाः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສໍາລັບສັດສີ່ຂາທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຂົາ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີຢາ—ບໍ່ຕ້ອງມີມົນຕຣາ ຫຼືໝໍ—ສໍາລັບໂລກນັ້ນເລີຍ।

Verse 190

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मयज्ञावभृथयक्ष्म तीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ», ພາຍໃນມາຫາຕມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ, ບົດທີ 190 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງ ຢັກສະມະ ຕີຣຖະ ອັນເກືອບກັບອະວະພຣຶຖະ ຂອງພຣະພິທີ ພຣະຫມະຍັດ» ກໍ່ສິ້ນສຸດລົງເທົ່ານີ້।