Adhyaya 182

Verse 1

सूत उवाच । एवं पत्नीं समासाद्य गायत्रीं चतुराननः । संप्रहृष्टमना भूत्वा प्रस्थितो यज्ञमण्डपम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບ ກາຍະຕຣີ ເປັນພຣະມະເຫສີແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ພຣະພັກ (ພຣະພຣະຫມາ) ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ ມັນຑະປະຍັດຍະ (ມະນຑົບພິທີບູຊາ).

Verse 2

गायत्र्यपि समादाय मूर्ध्नि तामरणिं मुदा । प्रतस्थे संपरित्यज्य गोपभावं विगर्हितम्

ກາຍະຕຣີ ກໍເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ອຸ້ມເອົາ ອະຣະນິ ນັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວອອກເດີນທາງ—ລະທິ້ງຄວາມເປັນຮູບພາບນາງລ້ຽງງົວທີ່ຖືກຕິຕຽນ.

Verse 3

वाद्यमानेषु वाद्येषु ब्रह्मघोषे दिवंगते । कलं प्रगायमानेषु गन्धर्वेषु समंततः

ເມື່ອສຽງດົນຕີກັງວານ, ເມື່ອສຽງສັນລະເສີນແຫ່ງເວທະ (ພຣະມະໂຆສ) ລອຍຂຶ້ນສູ່ຟ້າ, ແລະເມື່ອພວກຄັນທັຣວະຮ້ອງຂັບຂານດ້ວຍທຳນອງອ່ອນຫວານຢູ່ທົ່ວທິດ—

Verse 4

सर्वदेवद्विजोपेतः संप्राप्तो यज्ञमण्डपे । गायत्र्या सहितो ब्रह्मा मानुषं भावमाश्रितः

ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ແລະພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ພຣະພຣະຫມາ ມາຮອດມັນຑະປະຍັດຍະ ພ້ອມກັບ ກາຍະຕຣີ, ໂດຍຮັບເອົາອາການແບບມະນຸດ.

Verse 5

एतस्मिन्नंतरे चक्रे केशनिर्वपणं विधेः । विश्वकर्मा नखानां च गायत्र्यास्तदनंतरम्

ໃນຊ່ວງນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ໄດ້ປະກອບພິທີໂກນຜົມ (ການປະດັບກາຍຕາມພິທີ) ໃຫ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະທັນທີນັ້ນ ກໍຕັດເລັບຂອງພຣະຄາຍະຕຣີ।

Verse 6

औदुम्बरं ततो दण्डं पुलस्त्योऽस्मै समाददे । एणशृंगान्वितं चर्म मन्त्रवद्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ພຸລັສຕະຍະ ໄດ້ມອບໄມ້ຄ້ຳ (ດ້ານ) ທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ອຸດຸມບະຣະ ໃຫ້ແກ່ລາວ; ແລະບັນດາທະວິຊະສັດຕະມະ ກໍມອບດ້ວຍມົນຕຣາ ໜັງກວາງທີ່ປະດັບດ້ວຍຂົນສັນເຂົາ।

Verse 7

पत्नीशालां गृहीत्वा च गायत्रीं मौनधारिणीम् । मेखलां निदधे चान्यां कट्यां मौंजीमयीं शुभाम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພັດນີຊາລາ ແລະພຣະຄາຍະຕຣີ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສງົບ (ມົນ) ແລ້ວ, ລາວກໍຄາດເມກະລາອັນອື່ນໄວ້ທີ່ແອວ ເປັນສາຍມຸນຈະຫຍ້າອັນເປັນມງຄົດ।

Verse 8

ततश्चक्रे परं कर्म यदुक्तं यज्ञमंडपे । ऋत्विग्भिः सहितो वेधा वेदवाक्यसमादृतः

ຕໍ່ມາ ໃນມັນດະປະຍັກ (ຍັດຍະມັນດະປະ) ລາວໄດ້ປະກອບກຳອັນສູງສຸດ ຕາມທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້; ພຣະເວທາ (ພຣະພຣະຫມາ) ພ້ອມດ້ວຍຣິດວິກ ໄດ້ນັບຖືຖ້ອຍຄຳແຫ່ງເວດະ।

Verse 9

प्रवर्ग्ये जायमाने च तत्राश्चर्यमभून्महत् । जाल्मरूपधरः कश्चिद्दिग्वासा विकृताननः

ແລະເມື່ອພິທີປຣະວັກຍະ ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ ກໍເກີດຄວາມອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ໃນທີ່ນັ້ນ: ມີຜູ້ໜຶ່ງປາກົດໃນຮູບຄົນພານ, ເປືອຍກາຍຕໍ່ທິດທັງປວງ, ໃບໜ້າບິດເບືອນ।

Verse 10

कपालपाणिरायातो भोजनं दीयतामिति । निषेध्यमानोऽपि च तैः प्रविष्टो याज्ञिकं सदः । स कृत्वाऽटनमन्याय्यं तर्ज्यमानोऽपि तापसैः

ຜູ້ໜຶ່ງຖືກະໂຫຼກຢູ່ໃນມື ມາຮ້ອງວ່າ «ຂໍໃຫ້ອາຫານ!» ແມ່ນວ່າຖືກພວກເຂົາຫ້າມກໍຕາມ ລາວກໍເຂົ້າໄປໃນສະພາພິທີບູຊາ; ແລະເດີນວົນຢ່າງບໍ່ຖືກທຳນຽມ ຈຶ່ງຖືກນັກຕະປະສີຕຳນິດ້ວຍ.

Verse 11

सदस्या ऊचुः । कस्मात्पापसमेतस्त्वं प्रविष्टो यज्ञमण्डपे । कपाली नग्नरूपो यो यज्ञकर्मविवर्जितः

ສະມາຊິກໃນສະພາກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຜູ້ມາພ້ອມບາບ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເຂົ້າມາໃນມະນະດົບພິທີຍະຊະ? ເຈົ້າຜູ້ຖືກະໂຫຼກ ຮ່າງກາຍເປືອຍ ແລະບໍ່ມີໜ້າທີ່ໃນການບູຊາ!»

Verse 12

तस्माद्गच्छ द्रुतं मूढ यावद्ब्रह्मा न कुप्यति । तथाऽन्ये ब्राह्मणश्रेष्ठास्तथा देवाः सवासवाः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ໂອ້ຄົນໂງ່ ກ່ອນທີ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຈະໂກດ; ແລະກ່ອນທີ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດອື່ນໆ ພ້ອມທັງເທວະທັງຫຼາຍ ກັບພຣະອິນທຣາ (Indra) ຈະເຄືອງໃຈ.

Verse 13

जाल्म उवाच । ब्रह्मयज्ञमिमं श्रुत्वा दूरादत्र समागतः । बुभुक्षितो द्विजश्रेष्ठास्तत्किमर्थं विगर्हथ

ຈາລະມາ (Jālma) ກ່າວວ່າ: «ໄດ້ຍິນຂ່າວເລື່ອງພຣະພຣະຫມະຍະຊະ (Brahmayajña) ນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຈາກໄກ. ຂ້ອຍຫິວ ໂອ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕຳນິຂ້ອຍ?»

Verse 14

दीनांधैः कृपणैः सवैर्स्तर्पितैः क्रतुरुच्यते । अन्यथाऽसौ विनाशाय यदुक्तं ब्राह्मणैर्वचः

ການບູຊາຖືກເອີ້ນວ່າ «ສຳເລັດບໍລິບູນ» ເມື່ອຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຂັດສົນທັງປວງ ໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ ມັນຍ່ອມເອົາໄປສູ່ຄວາມພິນາດ—ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະພຣາຫມັນກ່າວໄວ້.

Verse 15

अन्नहीनो दहेद्राष्टं मन्त्रहीनस्तु ऋत्विजः । याज्ञिकं दक्षिणा हीनो नास्ति यज्ञसमो रिपुः

ຍັດຍາທີ່ຂາດອາຫານ ຍ່ອມເຜົາຜານອານາຈັກ; ພຣະປຸໂຣຫິດທີ່ຂາດມັນຕຣາ ທຳໃຫ້ພິທີພັງ; ຜູ້ບູຊາທີ່ຂາດທັກສິນາ—ບໍ່ມີສັດຕູໃດເທົ່າຍັດຍາທີ່ບົກພ່ອງ.

Verse 16

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि त्वं भोक्तुकामस्तु समायातो व्रज द्रुतम् । एतस्यां सत्रशालायां भुञ्जते यत्र तापसाः । दीनान्धाः कृपणाश्चैव ततः क्षुत्क्षामकंठिताः

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຖ້າເຈົ້າມາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະກິນ ຈົ່ງໄປໄວໆ. ໃນສັດຕຣະສາລານີ້ ພວກຕາປະສາກິນຢູ່; ພ້ອມທັງຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຂັດສົນ ຄໍແຫ້ງອ່ອນແຮງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ.”

Verse 17

अथवा धनकामस्त्वं वस्त्रकामोऽथ तापस । व्रज वित्तपतिर्यत्र दानशालां समाश्रितः

ຫຼືວ່າ ໂອ ຕາປະສາ—ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາຊັບສິນ ຫຼືປາຖະໜາເສື້ອຜ້າ—ຈົ່ງໄປບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ ພຳນັກຢູ່ໃນດານະສາລາ (ຫໍທານ).

Verse 18

अनिंद्योऽयं महामूर्ख यज्ञः पैतामहो यतः । अर्चितः सर्वतः पुण्यं तत्किं निन्दसि दुर्मते

ຍັດຍານີ້ບໍ່ຄວນຖືກຕຳໜິ ໂອ ຄົນໂງ່ໃຫຍ່; ເພາະມັນແມ່ນພິທີເກົ່າແກ່ຂອງພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ). ທົ່ວທິດຖືກບູຊາວ່າເປັນບຸນ; ເຈົ້າຈຶ່ງດ່າມັນເພາະຫຍັງ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ?

Verse 19

सूत उवाच । एवमुक्तः कपालं स परिक्षिप्य धरातले । जगामादर्शनं सद्यो दीपवद्द्विजसत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ໂຍນຖ້ວຍກະໂຫຼກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາທັນທີ—ເຫມືອນໂຄມໄຟທີ່ດັບ, ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາດວິຊະ.

Verse 20

ऋत्विज ऊचुः । कथं यज्ञक्रिया कार्या कपाले सदसि स्थिते । परिक्षिपथ तस्मात्तु एवमूचुर्द्विजोत्तमाः

ພວກພາມຜູ້ປະກອບພິທີກ່າວວ່າ: 'ພິທີບູຊາຈະດຳເນີນໄປໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອມີກະໂຫຼກຫົວຢູ່ໃນທີ່ປະຊຸມ? ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງໂຍນມັນອອກໄປ!' — ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ພາມໄດ້ກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 21

अथैको बहुधा प्रोक्तः सदस्यैश्च द्विजोत्तमैः । दण्डकाष्ठं समुद्यम्य प्रचिक्षेप बहिस्तथा

ຈາກນັ້ນ ຊາຍຄົນໜຶ່ງ — ໂດຍການກະຕຸ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກຈາກສະມາຊິກພາມຜູ້ອາວຸໂສຂອງທີ່ປະຊຸມ — ໄດ້ຍົກໄມ້ເທົ້າຂຶ້ນ ແລະ ໂຍນມັນອອກໄປຂ້າງນອກ.

Verse 22

अथान्यत्तत्र संजातं कपालं तादृशं पुनः । तस्मिन्नपि तथा क्षिप्ते भूयोऽन्यत्समपद्यत

ຈາກນັ້ນ, ຢູ່ບ່ອນນັ້ນເອງ, ກະໂຫຼກຫົວອີກອັນໜຶ່ງທີ່ມີລັກສະນະດຽວກັນກໍປະກົດຂຶ້ນມາອີກ. ເຖິງແມ່ນວ່າອັນນັ້ນຈະຖືກໂຍນຖິ້ມໄປໃນແບບດຽວກັນ, ແຕ່ກໍຍັງມີອີກອັນໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນມາໃໝ່.

Verse 23

एवं शतसहस्राणि ह्ययुतान्यर्बुदानि च । तत्र जातानि तैर्व्याप्तो यज्ञवाटः समंततः

ໃນວິທີນີ້, ກະໂຫຼກຫົວເປັນແສນໆ — ເປັນໝື່ນໆ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ເປັນລ້ານໆ — ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະ ບໍລິເວນພິທີບູຊາທັງໝົດກໍເຕັມໄປດ້ວຍພວກມັນໃນທຸກດ້ານ.

Verse 24

हाहाकारस्ततौ जज्ञे समस्ते यज्ञमण्डपे । दृष्ट्वा कपालसंघांस्तान्यज्ञ कर्मप्रदूषकान्

ສຽງຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕົກໃຈຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວສາລາພິທີບູຊາ, ເມື່ອເຫັນກອງກະໂຫຼກຫົວເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ກຳລັງເຮັດໃຫ້ງານບູຊາເປິເປື້ອນ.

Verse 25

अथ संचिंतयामास ध्यानं कृत्वा पितामहः । हरारिष्टं समाज्ञाय तत्सर्वं हृष्टरूपधृक्

ແລ້ວພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາ ເຂົ້າສູ່ສະມາທິ; ແລະຮູ້ວ່າອັນຕະລາຍນັ້ນມາຈາກພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງມີພຣະພັກຍິນດີຕໍ່ທຸກສິ່ງທັງປວງ។

Verse 26

कृतांजलिपुटो भूत्वा ततः प्रोवाच सादरम् । महेश्वरं समासाद्य यज्ञवाटसमाश्रितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ; ເຂົ້າໄປຫາພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນລານພິທີຍັດຍະ.

Verse 27

किमिदं युज्यते देव यज्ञेऽस्मिन्कर्मणः क्षतिः । तस्मात्संहर सर्वाणि कपालानि सुरेश्वर

«ໂອ ພຣະເທວະ, ສິ່ງນີ້ຈະເໝາະສົມໄດ້ແນວໃດ? ໃນຍັດຍະນີ້ ພິທີກຳລັງຖືກທຳລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເກັບຄືນກະໂຫຼກພາຊະນະທັງໝົດນີ້»

Verse 28

यज्ञकर्मविलोपोऽयं मा भूत्त्वयि समागते

«ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເສດັດມາແລ້ວ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີການລົ້ມເຫຼວ ຫຼືການລົບກວນພິທີຍັດຍະນີ້ເລີຍ»

Verse 29

ततः प्रोवाच संक्रुद्धो भगवाञ्छशिशेखरः । तन्ममेष्टतमं पात्रं भोजनाय सदा स्थितम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ຈັນທຣະເສຂະຣະ) ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມໂກດຄຽດວ່າ: «ນັ້ນແມ່ນພາຊະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກຍິ່ງທີ່ສຸດ ສຳລັບການສະເວີຍ ແລະຖືກຈັດໄວ້ພ້ອມເສມອ»

Verse 30

एते द्विजाधमाः कस्माद्विद्विषंतिपितामह । तथा न मां समुद्दिश्य जुहुवुर्जातवेदसि

«ໂອ ປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນຫຍັງ ພຣາຫມັນຊົ່ວເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງມີໃຈຊັງ? ເຂົາໄດ້ຖວາຍຮາວິສໃສ່ ຊາຕະເວດັສ (ອັກນີ) ໂດຍບໍ່ອຸທິດແດ່ຂ້າ»។

Verse 31

यथान्यादेवता स्तद्वन्मन्त्रपूतं हविर्विधे । तस्माद्यदि विधे कार्या समाप्तिर्यज्ञकर्मणि

«ເຊັ່ນດຽວກັບການຖວາຍແກ່ເທວະອື່ນໆ, ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ), ຂໍໃຫ້ຮາວິສທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍມັນຕຣາ ຖືກຖວາຍດ້ວຍການອຸທິດອັນຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າຈະໃຫ້ຍັດຍະກຳສຳເລັດສົມບູນ, ໂອ ຜູ້ຈັດວາງ, ການສຳເລັດຕ້ອງເຮັດຕາມພິທີ»។

Verse 32

तत्कपालाश्रितं हव्यं कर्तव्यं सकलं त्विदम् । तथा च मां समु द्दिश्य विशषाज्जातवेदसि

«ຮາວິສທັງໝົດນີ້ ພຶງກະທຳໂດຍວາງໄວ້ເທິງພາຊະນະກະໂຫຼກນັ້ນ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍອຸທິດໃຈເຖິງຂ້າ ຈົ່ງຖວາຍບູຊາພິເສດໃສ່ ຊາຕະເວດັສ (ອັກນີ)»។

Verse 33

होतव्यं हविरेवात्र समाप्तिं यास्यति क्रतुः । नान्यथा सत्यमेवोक्तं तवाग्रे चतुरानन

«ທີ່ນີ້ ພຶງຖວາຍແຕ່ຮາວິສເທົ່ານັ້ນ; ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ຍັດຍະຈະບັນລຸການສຳເລັດ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ. ນີ້ແມ່ນສັດຈະທີ່ຂ້າເວົ້າຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ, ໂອ ຈະຕຸຣານະນ (ພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າ)»។

Verse 34

पितामह उवाच । रूपाणि तव देवेश पृथग्भूतान्यनेकशः । संख्यया परिहीनानि ध्येयानि सकलानि च

ປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວະເອດ (ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ຮູບພຣະອົງມີຫຼາກຫຼາຍ ແຍກອອກເປັນຫຼາຍປະການ ເກີນຈະນັບ. ທຸກຮູບພຶງຖືກພິຈາລະນາໃນສະມາທິ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ»។

Verse 35

एतन्महाव्रतं रूपमाख्यातं ते त्रिलोचन । नैवं च मखकर्म स्यात्तत्रैव च न युज्यते

ໂອ ຜູ້ມີຕາສາມ! ຮູບແບບ «ມະຫາວຣະຕະ» ນີ້ ທ່ານໄດ້ປະກາດແລ້ວ. ແຕ່ພິທີຍັດຍະຍັນບໍ່ອາດດໍາເນີນແບບນີ້; ບໍ່ເໝາະສົມໃນລໍາດັບທີ່ກໍານົດໄວ້ຂອງຍັດຍະຍັນ.

Verse 36

अद्यैतत्कर्म कर्तुं च श्रुतिबाह्यं कथंचन । तव वाक्यमपि त्र्यक्ष नान्यथा कर्तुमु त्सहे

ການຈະເຮັດກຳນີ້ໃນມື້ນີ້ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ ອາດຈະຢູ່ນອກຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງເວດ (śruti). ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີຕາສາມ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າເຮັດຢ່າງອື່ນນອກຈາກພຣະວາຈາຂອງທ່ານ.

Verse 37

मृन्मयेषु कपालेषु हविः श्राप्यं सुरेश्वर । अद्यप्रभृति यज्ञेषु पुरोडाशात्मिकं द्विजैः । तवोद्देशेन देवेश होतव्यं शतरुद्रि यम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຮະວິສ (havis) ທີ່ຖວາຍໃນກະໂຫຼກດິນ (kapāla) ຈະຖືກນັບວ່າໄດ້ຮັບການສັກສິດ ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຍັດຍະຍັນທັງຫມົດ ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະຕ້ອງຖວາຍແດ່ທ່ານ—ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ທັງພູໂຣດາຊະ (puroḍāśa) ແລະພິທີ «ສະຕະຣຸດຣິຍະ» ໂດຍອຸທິດແດ່ທ່ານໂດຍຈົງໃຈ.

Verse 38

विशेषात्सर्वयज्ञेषु जप्यं चैव विशेषतः । कपालानां तु द्वारेण त्वया रूपं निजं कृतम्

ໂດຍພິເສດ ໃນຍັດຍະຍັນທັງຫມົດ ຄວນສວດຈະປະ/ພິທີນີ້ດ້ວຍຄວາມເນັ້ນໜັກເປັນພິເສດ. ເພາະຜ່ານທາງກະໂຫຼກຖ້ວຍ (kapāla) ນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ປະກົດຮູບອັນເປັນຂອງທ່ານ.

Verse 39

प्रकटं च सुरश्रेष्ठ कपाले श्वरसंज्ञितः । तस्मात्त्वं भविता रुद्र क्षेत्रेऽस्मिन्द्वादशोऽपरः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ທ່ານໄດ້ປະກົດຢ່າງແຈ້ງໃນນາມ «ກະປາເລສະວະຣະ» (Kapāleśvara). ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣຸດຣະ, ໃນເຂດສັກສິດນີ້ ທ່ານຈະເປັນອີກອົງໜຶ່ງ—ເປັນອົງທີສິບສອງເພີ່ມເຕີມ.

Verse 40

अत्र यज्ञं समारभ्य यस्त्वां प्राक्पूजयिष्यति । अविघ्नेन मख स्तस्य समाप्तिं प्रव्रजिष्यति

ຜູ້ໃດເລີ່ມພິທີຍັດຍາຢູ່ບ່ອນນີ້ ແລະບູຊາພຣະອົງກ່ອນ ພິທີບູຊາຂອງຜູ້ນັ້ນຈະດໍາເນີນໄປໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ແລະສໍາເລັດສົມບູນ।

Verse 41

एवमुक्ते ततस्तेन कपालानि द्विजोत्तमाः । तानि सर्वाणि नष्टानि संख्यया रहितानि च

ເມື່ອລາວເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ (twice-born) ກະໂປລາ (kapāla) ເຫຼົ່ານັ້ນກໍຫາຍໄປທັງໝົດ ຈົນບໍ່ອາດນັບຈໍານວນໄດ້ອີກ।

Verse 42

ततो हृष्टश्चतुर्वक्त्रः स्थापयामास तत्क्षणात् । लिगं माहेश्वरं तत्र कपालेश्वरसंज्ञितम्

ຕໍ່ມາ ຈະຕຸຣະວັກຕຣະ (ພຣະພຣົມ) ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງໃນທັນທີ ລິງຄະແຫ່ງພຣະມະເຫສະວະຣະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີນາມວ່າ “ກະປາເລສະວະຣະ”.

Verse 43

अब्रवीच्च ततो वाक्यं यश्चैतत्पूजयिष्यति । मम कुण्डत्रये स्नात्वा स यास्यति परां गतिम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດບູຊາອົງນີ້ (ກະປາເລສະວະຣະ) ແລະອາບນ້ໍາໃນກຸນດະສາມອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.”

Verse 44

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां कार्तिके जागरं तु यः । करिष्यति पुनश्चास्य लिंगस्य सुसमाहितः । आजन्मप्रभवात्पापात्स विमुक्तिमवाप्स्यति

ຜູ້ໃດທີ່ມີຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ຖືການຕື່ນຢາມ (jāgara) ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ແລະປະພຶດວຣະຕະນີ້ແດ່ລິງຄະນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ।

Verse 45

एवमुक्तेऽथ विधिना प्रहृष्टस्त्रिपुरांतकः । यज्ञमण्डपमासाद्य प्रस्थितो वेदिसंनिधौ

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປິຕິຍິນດີຕາມພິທີຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາມະນະດົບຍັດ ແລະມຸ່ງໄປໃກ້ແທ່ນບູຊາ (ເວດີ)។

Verse 46

ब्राह्मणैश्च ततः कर्म प्रारब्धं यज्ञसम्भवम् । विस्मयोत्फुल्लनयनैर्नमस्कृत्य महेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ເລີ່ມພິທີກຳຂອງຍັດ; ແລະດ້ວຍດວງຕາທີ່ເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ ພວກເຂົາໄດ້ກ້ມນົບນ້ອມບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 47

सूत उवाच । एवं च यज तस्तस्य चतुर्वक्त्रस्य तत्र च । ऋषीणां कोटिरायाता दक्षिणापथवासिनाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ກຳລັງປະກອບຍັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບັນດາ຤ິສີຈຳນວນໜຶ່ງໂກຕິ ຜູ້ອາໄສໃນດັກຊິນາປະຖະ (ພາກໃຕ້) ໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ນັ້ນ។

Verse 49

कीदृक्क्षेत्रं च तत्पुण्यं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । कीदृशास्ते च विप्रेन्द्रा ऋत्विजस्तत्र ये स्थिताः

ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນບຸນນັ້ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຫາຕະເກສະວະຣະ ເປັນແນວໃດ? ແລະບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ບັນດາຣິດວິກ (ປະໂຣຫິດຍັດ) ຜູ້ພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເປັນຢ່າງໃດ?

Verse 50

अथ ते सुपरिश्रांता मध्यंदिनगते रवौ । रविवारेण संप्राप्ते नक्षत्रे चाश्विसंस्थिते

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຕາເວັນເຖິງກາງວັນ ພວກເຂົາເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ; ແລະເມື່ອວັນອາທິດມາຮອດ ໃນຂະນະທີ່ນັກຊັດຕະຣະ ອັສວິນີ ກຳລັງເປັນໃຫຍ່,

Verse 51

वैवस्वत्यां तिथौ चैव प्राप्ता घर्मपीडिताः । कंचिज्जलाशयं प्राप्य प्रविष्टाः सलिलं शुभम्

ແລະໃນວັນຕິຖີ ວາຍວັສວະຕີ ດ້ວຍ ຖືກແດດເຜົາຮ້ອນທຸກທໍລະມານ ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງອ່າງນ້ຳໜຶ່ງ ແລ້ວເຂົ້າລົງໃນນ້ຳອັນເປັນມງຄົດນັ້ນ។

Verse 52

शंकुकर्णा महाकर्णा वकनासास्तथापरे । महोदरा बृहद्दन्ता दीर्घोष्ठाः स्थूलमस्तकाः

ບາງຄົນມີຫູແຫຼມຄ້າຍກອງ ບາງຄົນຫູໃຫຍ່ຫຼາຍ; ບາງຄົນດັ່ງງໍ. ພວກເຂົາມີທ້ອງໃຫຍ່ ແຂ້ວໃຫຍ່ ປາກຍາວ ແລະຫົວໃຫຍ່ໜັກ.

Verse 53

चिपिटाक्षास्तथा चान्ये दीर्घग्रीवास्तथा परे । कृष्णांगाः स्फुटितैः पादैर्नखैर्दीर्घैः समुत्थितैः

ບາງຄົນຕາລຶກຈົນຍຸບ ບາງຄົນຄໍຍາວ. ກາຍຂອງເຂົາດຳ ຕີນແຕກຮ້າວ ແລະເລັບຍາວໂຜ່ຂຶ້ນຢ່າງເດັ່ນຊັດ.

Verse 54

ततो यावद्विनिष्क्रांताः प्रपश्यन्ति परस्परम् । तावद्वैरूपस्यनिर्मुक्ताः संजाताः कामसन्निभाः

ແລ້ວເມື່ອພວກເຂົາຂຶ້ນຈາກນ້ຳ ແລະເບິ່ງກັນແລະກັນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍພົ້ນຈາກຄວາມພິການອັບຮູບ ແລະກາຍເປັນງາມດັ່ງກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ).

Verse 55

ततो विस्मयमापन्ना मिथः प्रोचुः प्रहर्षिताः । रूपव्यत्ययमालोक्य ज्ञात्वा तीर्थं तदुत्तमम् । अत्र स्नानादिदं रूपमस्माभिः प्राप्तमुत्तमम्

ແລ້ວພວກເຂົາຕົກຕະລຶງ ແລະຍິນດີປິຕິ ເວົ້າກັນແລະກັນ. ເມື່ອເຫັນການປ່ຽນແປງແຫ່ງຮູບກາຍ ແລະຮູ້ວ່າຕີຣະຖະນັ້ນສູງສຸດ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເພາະການອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຮູບອັນປະເສີດນີ້.”

Verse 56

यस्मात्तस्मादिदं तीर्थं रूपतीर्थं भविष्यति । त्रैलोक्ये सकले ख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍເຫດນີ້ ທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ «ຣູປະຕີຣຖະ» ມີຊື່ສຽງທົ່ວສາມໂລກ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 57

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति श्रद्धया परया युताः । सुरूपास्ते भविष्यंति सदा जन्मनि जन्मनि

ຜູ້ໃດທີ່ຈະອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຮູບງາມ ຢູ່ເສມອ ໃນການເກີດທຸກຊາດທຸກຊາດ.

Verse 58

पितॄंश्च तर्पयिष्यन्ति य त्र श्रद्धासमन्विताः । जलेनापि गयाश्राद्धात्ते लप्स्यन्ते धिकं फलम्

ຜູ້ທີ່ມີສັດທາ ແລະຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດຢູ່ທີ່ສັກສິດນີ້ ແມ່ນແຕ່ໃຊ້ນ້ຳຂອງທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ກໍຈະໄດ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ śrāddha ທີ່ເຮັດຢູ່ກະຍາ (Gayā).

Verse 59

येऽत्र रत्नप्रदानं च प्रकरिष्यन्ति मानवाः । भविष्यंति न संदेहो राजानस्ते भवेभवे

ມະນຸດຜູ້ໃດທີ່ຈະຖວາຍທານເປັນອັນມະນີຮັດຖະນະຢູ່ນີ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນກະສັດ ຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ.

Verse 60

स्थास्यामो वयमत्रैव सांप्रतं कृतनिश्चयाः । न यास्यामो वयं तीर्थं यद्यपि स्यात्सुशोभनम्

«ພວກເຮົາຈະຢູ່ຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ບັດນີ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ. ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປທີ່ຕີຣຖະອື່ນ ແມ່ນແຕ່ມັນຈະງາມຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ»

Verse 61

एवमुक्त्वाऽथ व्यभजंस्तत्सर्वं मुनयश्च ते । यज्ञोपवीतमात्राणि स्वानि तीर्थानि चक्रिरे

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ແບ່ງປັນທັງໝົດ ແລະໃຊ້ແຕ່ສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ) ເປັນເຄື່ອງອາໄສ ສ້າງຕີຣະຖະ (ບ່ອນອາບນ້ຳບູຊາ) ຂອງຕົນເອງ។

Verse 62

सूत उवाच । अद्यापि च द्विजश्रेष्ठास्तत्र तीर्थे जगद्गुरुः । प्रथमं स्पृशते तोयं नित्यं स्याद्दयितं शुभम्

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກດວິຊະ, ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຈະກັດຄຸຣຸ (Jagadguru) ແຕະນ້ຳເປັນຄົນທຳອິດ; ນ້ຳນັ້ນເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນມົງຄຸນຢູ່ເສມອ.”

Verse 63

निष्कामस्तु पुनर्मर्त्यो यः स्नानं तत्र श्रद्धया । कुरुते स परं श्रेयः प्राप्नुयात्सिद्धिलक्षणम्

ແຕ່ມະນຸດຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມດີສູງສຸດ ແລະບັນລຸເຖິງເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດ).

Verse 64

एवं ते मुनयः सर्वे विभज्य तन्महत्सरः । सायंतनं च तत्रैव कृत्वा कर्म सुविस्तरम्

ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີທັງຫມົດໄດ້ແບ່ງປັນທະເລສາບໃຫຍ່ນັ້ນ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໄດ້ປະກອບພິທີຍາມແລງຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ.

Verse 65

ततो निशामुखे प्राप्ता यत्र देवः पितामहः । दीक्षितस्त्वथ मौनी च यज्ञमण्डपसंश्रितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຍາມຄ່ຳຄືນມາຮອດ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດສະຖານທີ່ທີ່ເທວະພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຮັບການດີກຊາເພື່ອຍັດຍະ ໂດຍຮັກສາຄວາມສງົບ (ມົວນີ) ແລະພັກຢູ່ໃນມັນດະປະຍັດຍະ (ພາວິລຽນພິທີບູຊາ).

Verse 66

तं प्रणम्य ततः सर्वे गता यत्रर्त्विजः स्थिताः । उपविष्टाः परिश्रान्ता दिवा यज्ञियकर्मणा

ເມື່ອກ່າວນົບນ້ອມຕໍ່ທ່ານແລ້ວ ທຸກຄົນກໍໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີຢູ່. ພຣະປະໂຣຫິດເຫຼົ່ານັ້ນນັ່ງພັກ ເມື່ອຍລ້າຈາກກິດຍັດຍະຕະຫຼອດກາງວັນ.

Verse 67

इन्द्रादिकैः सुरैर्भक्त्या मृद्यमानाङ्घ्रयः स्थिताः । अभिवाद्याथ तान्सर्वानुपविष्टास्ततो ग्रतः

ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ບັນດາເທວະດານໍາໂດຍພຣະອິນທຣາ ຢືນຢູ່ນັ້ນ ນວດພຣະບາດຂອງທ່ານ. ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄໍາຄາລະວະຕໍ່ທຸກອົງ ແລະນັ່ງລົງຕໍ່ມາ.

Verse 68

चक्रुश्चाथ कथाश्चित्रा यज्ञकर्मसमुद्भवाः । सोमपानस्य संबन्धो व्यत्ययं च समुद्भवम्

ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມສົນທະນາຫຼາຍຫຼາຍຢ່າງ ອັນເກີດຈາກຂັ້ນຕອນແຫ່ງຍັດຍະ. ພວກເຂົາຖົມຖຽງເຖິງຄວາມສຳພັນອັນຖືກຕ້ອງຂອງການດື່ມໂສມະ ແລະກ່ຽວກັບຄວາມຜິດແຜກທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້.

Verse 69

उद्गातुः प्रभवं चैव तथाध्वर्योः परस्परम् । प्रोचुस्ते तत्त्वमाश्रित्य तथान्ये दूषयन्ति तत्

ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວເຖິງພື້ນຖານອັນຖືກຕ້ອງຂອງໜ້າທີ່ອຸດຄາຕຣິ (Udgātṛ) ແລະຄວາມສຳພັນກັນຂອງອັດວາຣຍຸ (Adhvaryu) ກັບຜູ້ອື່ນໆ. ພວກເຂົາກ່າວຕາມທີ່ຍຶດເອົາວ່າເປັນສັດຈະ ແຕ່ບາງຄົນອື່ນກໍຕຳນິທັດສະນະນັ້ນ.

Verse 70

अन्ये मीमांसकास्तत्र कोपसंरक्तलोचनाः । हन्युस्तेषां मतं वादमाश्रिता वाग्विचक्षणाः

ທີ່ນັ້ນມີມີມາງສະກະ (Mīmāṃsaka) ອື່ນໆ ຕາແດງດ້ວຍຄວາມໂກດ. ພວກເຂົາອາໄສການໂຕ້ວາທີ ແລະດ້ວຍຄວາມຊໍານານໃນຖ້ອຍຄໍາອັນແຫຼມຄົມ ພະຍາຍາມທໍາລາຍທັດສະນະຂອງຝ່າຍຕົກຂ້າມ.

Verse 71

परिशिष्टविदश्चान्ये मध्यस्था द्विजसत्तमाः । प्रोचुर्वादं परित्यज्य साभिप्रायं यथोदितम्

ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດອື່ນໆ ຜູ້ຮູ້ຊໍານານໃນ «ປະຣິສິດ» ແລະຢືນເປັນກາງຢ່າງຍຸດຕິທໍາ ໄດ້ກ່າວໂດຍວາງການໂຕ້ຖຽງ ແລະອະທິບາຍນັຍທີ່ມຸ່ງໝາຍຕາມຄວນກ່າວ។

Verse 72

महावीरपुरोडाशचयनप्रमुखांस्तथा । विवादांश्चक्रिरे चान्ये स्वंस्वं पक्षं समाश्रिताः

ຄົນອື່ນໆ ແຕ່ລະຄົນຍຶດຝ່າຍຂອງຕົນ ໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນການໂຕ້ຖຽງເພີ່ມ—ເລື່ອງເຄື່ອງບູຊາມະຫາວີຣະ, ປູໂຣດາຊະ, ການຈັດວາງແທ່ນບູຊາ (ຈະຍະນ) ແລະຫົວຂໍ້ສໍາຄັນອື່ນໆ.

Verse 73

एवं सा रजनी तेषामतिक्रान्ता द्विजन्मनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄືນນັ້ນກໍຜ່ານໄປສໍາລັບພວກທະວິຊະ ຜູ້ຈົມຢູ່ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 182

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रूपतीर्थोत्पत्तिपूर्वकप्रथमयज्ञदिवसवृत्तान्तवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນຂັນທະທີ 6 «ນາກະຣະຂັນທະ» ໃນມາຫາຕມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ «ຮາຕະເກສະວະຣະ» ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາເຫດການວັນທໍາອິດແຫ່ງຍັດ ມີກໍາເນີດຮູປະຕີຣຖະນໍາໜ້າ» ອັນເປັນບົດທີ 182 ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 488

श्रुत्वा पैतामहं यज्ञं कौतुकेन समन्विताः । कीदृशो भविता यज्ञो दीक्षितो यत्र पद्मजः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງຍັດ «ໄປຕາມະຫະ» ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນແລະຄວາມຢາກຮູ້: «ຍັດນັ້ນຈະເປັນແນວໃດ ໃນທີ່ພຣະປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເອງເປັນຜູ້ຮັບດິກຊາແລະປະກອບພິທີ?»