Adhyaya 159
ສູຕະເລົ່າເຫດການໃນບັນຍາກາດວັດ: ພຸສປະມາຮອດເຮືອນຂອງ ມະນິພັດຣະ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະສຽງດົນຕີມົງຄຸນ (ສັງຂ໌ ແລະກອງ)។ ເລື່ອງນີ້ຊີ້ວ່າຄວາມຮັ່ງມີເກີດຈາກພຣະກະລຸນາຂອງ ພາສກະຣະ ແລະມີຜົນຕໍ່ຊຸມຊົນ. ພຸສປະເອີ້ນຍາດມາຊຸມນຸມ ແລະຄິດໄຕ່ວ່າ ລັກສະມີ ເປັນສິ່ງ “ຈະລະ” ບໍ່ຢູ່ຄົງ. ລາວເຫັນວ່າຊີວິດກ່ອນໜ້າເປັນຄວາມລຳບາກຍາວນານ ແລະຈຶ່ງຕັ້ງສັດຈະປະຕິຍານວ່າຈະແບ່ງປັນຊັບສິນຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ຕໍ່ມາລາວແຈກເສື້ອຜ້າ ແລະເຄື່ອງປະດັບໃຫ້ຍາດຕາມຖານະ; ມອບຊັບແລະເສື້ອຜ້າໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດາດ້ວຍສັດທາ; ແລະໃຫ້ອາຫານກັບເສື້ອຜ້າແກ່ນັກຟ້ອນຮ້ອງ ໂດຍສະເພາະແກ່ຄົນທຸກຍາກ ແລະຄົນຕາບອດ. ສຸດທ້າຍລາວກິນອາຫານກັບພັນລະຍາ ແລະສົ່ງຄົນທີ່ມາຊຸມນຸມກັບໄປ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາຢ່າງເປັນລະບຽບ ເພື່ອເປັນແບບຢ່າງຂອງການໃຊ້ຄວາມຮັ່ງມີດ້ວຍທານ ແລະການດູແລຊຸມຊົນໃນກະເສດຣະ.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । पुष्पोऽपि तां समादाय माहिकाख्यां वरांगनाम् । स तदा प्रययौ हृष्टो मणिभद्रस्य मंदिरम्
ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ພຸສປະ (Puṣpa) ກໍໄດ້ນໍານາງຜູ້ສູງສົ່ງນາມ ມາຫິກາ (Māhikā) ໄປດ້ວຍ; ໃນເວລານັ້ນ ເຂົາໄດ້ອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄປຫາເຮືອນພັກຂອງ ມະນິພັດຣະ (Maṇibhadra).
Verse 2
शंखतूर्यनिनादेन सर्वैस्तैः स्वजनैर्वृतः । न कस्य तत्र संभूतो विकल्पस्तत्समुद्भवः
ທ່າມກາງສຽງດັງກ້ອງຂອງສັງຂ໌ ແລະ ຕູຣະ, ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກພ້ອມພັນຂອງຕົນທັງຫມົດ; ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜເກີດຄວາມສົງໄສ ຫຼື ຄວາມລັງເລ ອັນເກີດຈາກເຫດການນັ້ນເລີຍ.
Verse 3
भास्करस्य प्रसादेन तथैवान्यस्य कर्हिचित् । सोऽपि मंदिरमासाद्य यथात्मपितृसंभवम्
ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) — ຫຼືບາງຄັ້ງດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍ — ລາວກໍໄດ້ເຖິງວິມານນັ້ນ ຢ່າງສົມຄວນຕາມສາຍຕະກູນ ແລະຖານະຝ່າຍບິດາຂອງຕົນ।
Verse 4
उपविश्य ततो मध्ये बन्धून्सर्वान्समाह्वयत् । अद्य तावद्दिने मह्यं तुलाग्रं कमला श्रिता
ແລ້ວລາວນັ່ງຢູ່ກາງ ແລະເອີ້ນບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດມາ. “ມື້ນີ້ແທ້ໆ ສໍາລັບຂ້ອຍ ພຣະລັກສະມີໄດ້ມາພັກຢູ່ທີ່ປາຍຄັນຊັ່ງ” ລາວກ່າວ ດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນວາສະນາ।
Verse 5
चलितापि पुनश्चास्याः सुपत्न्या वाक्यतः स्थिता । कियंतं चैव कालं मे कार्पण्यं महदास्थितम्
ແມ່ນແຕ່ນາງຈະເຄື່ອນໄປອີກ ນາງກໍຍັງຢູ່—ເພາະຖືກຢັ້ງໄວ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເມຍຮ່ວມຜູ້ມີຄຸນທໍານັ້ນ. “ຄວາມຂັດສົນແລະຄວາມອ່ອນແອອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເກາະຕິດຂ້ອຍມາດົນເທົ່າໃດ?” ລາວຄິດໃນໃຈ।
Verse 6
ज्ञातमद्य चला लक्ष्मीस्तेन त्यक्तं सुदूरतः । तस्माद्बंधुजनैः सार्धं देवैर्विप्रैश्च कृत्स्नशः । संविभक्तां करिष्यामि सत्येनात्मानमालभे
“ມື້ນີ້ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ວ່າ ລາບຍົດແລະໂຊກລາບນັ້ນບໍ່ໝັ້ນຄົງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງປະຖິ້ມມັນໄປໄກ. ດັ່ງນັ້ນ ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ—ແລະທັງໝົດພ້ອມກັບເທວະ ແລະພຣາຫມະນ—ຂ້ອຍຈະແບ່ງປັນເປັນສ່ວນໆ. ດ້ວຍສັດຈະ ຂ້ອຍຜູກມັດຕົນເອງໄວ້ກັບປະຕິຍານນີ້”।
Verse 7
एवमुक्त्वा ततः सर्वान्समाहूय पृथक्पृथक् । स नामभिर्ददौ वस्त्रं भूषणानि यथार्हतः
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ເອີ້ນທຸກຄົນມາ—ແຕ່ລະຄົນ—ແລະເອີ້ນຕາມຊື່ ຈາກນັ້ນມອບເສື້ອຜ້າ ແລະເຄື່ອງປະດັບ ໃຫ້ແຕ່ລະຄົນຕາມຄວາມສົມຄວນ।
Verse 8
ततो वेदविदो विप्रान्समाहूय स नामभिः । एकैकस्य ददौ वित्तं सवस्त्रं श्रद्धयान्वितः
ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເຊີນບຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ໂດຍເອີ້ນຊື່ແຕ່ລະຄົນ ແລ້ວມອບຊັບສິນພ້ອມເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ທຸກຄົນ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ।
Verse 9
ततस्तु नर्तकेभ्यश्च दीनांधेभ्यो विशेषतः । ददौ भोज्यं समि ष्टान्नं सवस्त्रं च द्विजोत्तमाः
ຕໍ່ມາ ໂດຍພິເສດແກ່ນັກຟ້ອນລຳ ແລະຄົນທຸກຍາກ ກັບຄົນຕາບອດ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ໃຫ້ອາຫານ—ຂ້າວສຸກອັນປະນີດສຳລັບບູຊາ—ແລະເຄື່ອງນຸ່ງດ້ວຍ।
Verse 10
ततस्तु स्वयमेवान्नं बुभुजे भार्यया सह । विसृज्य तान्समायातान्स्वजनान्ब्राह्मणैः सह
ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍຕົນເອງພ້ອມພັນລະຍາ ຫຼັງຈາກສົ່ງຄືນຜູ້ທີ່ມາ—ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນພ້ອມບຣາຫມັນ—ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।
Verse 11
एवं तेन तदा प्राप्तं वित्तं च परसंभवम् । बुभुजे स्वेच्छया नित्यं तदा भार्यासमन्वितः
ດັ່ງນັ້ນ ຊັບສິນທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບໃນຄາວນັ້ນ—ເກີດຈາກແຫຼ່ງອື່ນ—ທ່ານໄດ້ດຳລົງຊີວິດ ແລະເສບສຸກຕາມປາຖະໜາທຸກວັນ ໃນເວລານັ້ນພ້ອມພັນລະຍາ।
Verse 159
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पविभवप्राप्तिवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 159 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີດ້ວຍວາສະນາຂອງ ປຸສປາ» ໃນມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດຮາຏເກສະວະຣະ ຂອງນາກະຣະຂັນດະ ພາກທີ 6 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ।