Adhyaya 128

Verse 1

सूत उवाच । सत्यसन्धोपि हृष्टात्मा सतां दृष्ट्वा सुखान्विताम् । अभीष्टपतिना युक्तां कृतकृत्यो बभूव ह

ພຣະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໝັ້ນຄົງໃນສັດຈະທຳ, ແຕ່ເພິ່ນກໍມີຄວາມສຸກໃຈ; ເມື່ອເຫັນຍິງຜູ້ປະເສີດ ປ່ຽມດ້ວຍຄວາມສຸກ ແລະ ໄດ້ຄອງຄູ່ກັບສາມີທີ່ນາງປາດຖະໜາ, ເພິ່ນຈຶ່ງຮູ້ສຶກວ່າພາລະກິດຂອງຕົນສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 2

ततस्तस्यैव लिंगस्य दक्षिणां मूर्तिमाश्रितः । दृढं पद्मासनं कृत्वा सम्यग्ध्यानपरायणः

ຈາກນັ້ນ, ໂດຍການເພິ່ງພາອາໄສຢູ່ທາງທິດໃຕ້ຂອງ ສິວະລຶງ ນັ້ນ, ເພິ່ນໄດ້ນັ່ງສະມາທິໃນທ່າດອກບົວຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະ ອຸທິດຕົນຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການພາວະນາຈິດ.

Verse 3

आत्मानमात्मनैवाथ ब्रह्मद्वारेण संस्थितः । ततो निःसारयामास पुलकेन समन्वितः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອຈິດດຳລົງຢູ່ທີ່ 'ປະຕູພົມ' (Brahma-gate), ດ້ວຍພະລັງພາຍໃນຂອງຕົນ, ເພິ່ນໄດ້ປົດປ່ອຍຈິດວິນຍານອອກໄປ, ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລົ້ນເຫຼືອ.

Verse 4

अथ ते ब्राह्मणास्तस्य चमत्कारपुरोद्भवाः । देवता दर्शनार्थाय प्राप्ता दृष्ट्वा कलेवरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເຫຼົ່າພາມ ຜູ້ທີ່ຕື່ນຕະລຶງກັບເຫດການມະຫັດສະຈັນນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງເພື່ອຊົມບາລະມີແຫ່ງເທບພະເຈົ້າ; ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນຮ່າງກາຍນັ້ນ.

Verse 5

अप्रियं तेजसा हीनं मृतमस्पृश्यतां गतम् । लिंगस्य नातिदूरस्थं दाह्यार्थं यत्नमास्थिताः

ເມື່ອເຫັນສົບນັ້ນ ເປັນທີ່ບໍ່ໜ້າພໍໃຈ, ປາສະຈາກລັດສະໝີ, ໄຮ້ຊີວິດ ແລະ ຖືວ່າເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຈັດການຊາປະນະກິດສົບນັ້ນ ຢູ່ບໍ່ໄກຈາກ ສິວະລຶງ.

Verse 6

यावद्गुर्वीं चितां कृत्वा तमन्वेष्टुं समुद्यताः । तावन्नष्टं शवं तच्च ज्ञायते नैव कुत्रचित्

ແຕ່ທັນທີທີ່ພວກເຂົາກໍ່ຈິຕາທີ່ໜັກແນ່ນຫນາ ແລະອອກໄປຊອກຫາລາວ ສົບນັ້ນກໍຫາຍໄປ—ບໍ່ພົບໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 7

ततश्च विस्मयाविष्टास्तं प्रशंसासमन्वितैः । वचनैर्बहुशो भूयो विकथ्य च मुहुर्मुहुः

ແລ້ວພວກເຂົາກໍຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ແລະໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນລາວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫຼາຍຢ່າງ ຊໍ້າໆ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ।

Verse 8

ततस्तस्योत्थलिंगस्य सर्वं पूजादिकं च यत् । सर्वे निरूपयामासुः सप्तविंशतिमध्यतः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ກໍານົດຢ່າງລະມັດລະວັງ ພິທີບູຊາແລະພິທີປະກອບອື່ນໆ ທັງປວງ ສໍາລັບລິງຄະທີ່ປາກົດຂຶ້ນນັ້ນ ໃຫ້ເປັນລໍາດັບຖືກຕ້ອງ।

Verse 9

लिंगानां तद्भवेन्नित्यं सत्यसंधस्य भूपतेः । कामदं भक्तजंतूनां सर्वपातकनाशनम्

ລິງຄະນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນລິງຄະອັນດໍາລົງຢູ່ຕະຫຼອດການ ຂອງພະຣາຊາຜູ້ຖືສັດຈະ; ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ ມັນປະທານຄວາມປາຖະໜາ ແລະທໍາລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 10

ऋषय ऊचुः । चमत्कारनरेंद्रस्य वंशे क्षीणे महामते । आनर्त्ताधिपतिः कोऽन्यस्तत्र राजा बभूव ह

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາ, ເມື່ອວົງສາຂອງພະຣາຊາ ຈາມັດກາຣາ ສິ້ນສຸດແລ້ວ, ຜູ້ໃດອື່ນໄດ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງອານັຣຕະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ?”

Verse 11

सूत उवाच । बृहद्बले हते भूपे संग्रामे द्विजसत्तमाः । पुत्रबंधुसमायुक्ताः सर्व लोकाः समाययुः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອພະມະຫາກະສັດ ບຣິຫັດບະລະ ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ, ໂອ ພຣາມທີ່ປະເສີດ, ປະຊາຊົນທຸກຊັ້ນວັນນະໄດ້ມາຊຸມນຸມ ພ້ອມລູກຫຼານແລະຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 12

यत्रस्थः स महीपालः सत्यसंधस्तपोन्वितः । शोकोद्विग्नास्ततः प्राहुस्तं भूपं रहसि स्थितम्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ ຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ ແລະມີຕະປະ ໄດ້ພັກຢູ່. ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າອັນກະວົນກະວາຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັບພະມະຫາກະສັດນັ້ນ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ສະງົບສະງັດ.

Verse 13

क्षीणोऽयं तावको वंशो न कश्चिद्विद्यते यतः । दायादोऽपि कथं पृथ्वी संप्रतीयं भविष्यति

«ວົງສານຂອງພະອົງໄດ້ຫຼຸດຫຼົງໄປ ເພາະບໍ່ມີໃຜເຫຼືອຢູ່. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ສືບທອດກໍບໍ່ມີ, ແລ້ວຈະປົກຄອງອານາຈັກແຫ່ງແຜ່ນດິນນີ້ຕໍ່ໄປແນວໃດ?»

Verse 14

अराजके नृपश्रेष्ठ मात्स्यो न्यायः प्रवर्तते । राष्ट्रे चैव पुरे चैव ग्रामे चैव विशेषतः

«ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງ ‘ກົດໝາຍຂອງປາ’ ຈະເກີດຂຶ້ນ—ທົ່ວອານາຈັກ, ໃນເມືອງ, ແລະໂດຍພິເສດໃນບ້ານນາ»។

Verse 15

परदाररता ये च ये च तस्करवृत्तयः । सर्वे राजभयाद्राजन्मर्यादां पालयंति वै

«ຜູ້ທີ່ຫຼົງໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ ແລະຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການລັກຂໂມຍ—ທຸກຄົນນັ້ນ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຮັກສາຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຖືກຕ້ອງ ເພາະຢ້ານກົດລົງໂທດຂອງລາຊາເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 16

तस्मात्त्वं तप उत्सृज्य राज्यं पूर्वक्रमागतम् । कुरु राज्यं तथा दारान्पुत्रार्थं प्राप्य मा चिरम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງວາງຕະປະສະຍາໄວ້ ແລະຮັບເອົາລາຊະອານາຈັກບັນພະບຸລຸດທີ່ສືບຕໍ່ຕາມລຳດັບ. ຈົ່ງປົກຄອງ ແລະຮັບພຣະຍາເພື່ອໄດ້ທາຍາດ—ຢ່າຊ້າ.

Verse 17

राजोवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा न राज्यं कर्तुमुत्सहे । न सुतानां न दाराणां संग्रहं च कथंचन

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ສະຫຼະໂລກແລ້ວ ບໍ່ກ້າຈະປົກຄອງລາຊະອານາຈັກ. ທັງບຸດ ແລະພຣະຍາ ຂ້າກໍບໍ່ປາດຖະໜາຈະຮັບພາລະໃນທາງໃດເລີຍ»។

Verse 18

तत्पुत्रार्थं प्रवक्ष्यामि युष्माकं स्वामिनः कृते । उपायं येन राजा स्यादानर्त्तो लोकपालकः

ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບຸດແກ່ນາຍຂອງພວກເຈົ້າ, ຂ້າຈະອະທິບາຍອຸບາຍໜຶ່ງ ທີ່ໂດຍອຸບາຍນັ້ນ ກະສັດ—ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ດູເໝືອນບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ—ຈະກັບຄືນເປັນຜູ້ພິທັກປະຊາຊົນອີກຄັ້ງ.

Verse 19

जामदग्न्येन रामेण यदा क्षत्रं निपातितम् । गर्भस्थमपि कार्त्स्न्येन कोपोपहतचेतसा

ເມື່ອຣາມາ ຈາມະດັກນະ (ພຣະປະຣະສຸຣາມ) ຜູ້ມີຈິດຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ໄດ້ລົງມືທຳລາຍວົງກະສັດກະສັດຕະຣິຍະໃຫ້ສິ້ນຊົນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ໃນຄັນ—

Verse 20

ततः क्षत्रियभार्याः प्रागृतुस्नानात्समाययुः । ब्राह्मणान्पुत्रजन्मार्थं न कामार्थं कथंचन

ຕໍ່ມາ ພຣະຍາຂອງພວກກະສັດຕະຣິຍະ ໄດ້ອາບນ້ຳຕາມພິທີປະຈຳລະດູກ່ອນ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາພຣາຫມັນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດບຸດ—ບໍ່ແມ່ນເພື່ອກາມຕັນຫາແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 21

ततः पुत्राः समुत्पन्नास्तेजोवीर्यसमन्विताः । क्षेत्रजा भूमिपालानां संजाताश्च महीक्षितः

ຕໍ່ມາ ບຸດທັງຫຼາຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລັດສະຫມີແລະຄວາມກ້າຫານ; ເປັນບຸດ kṣetraja ຂອງຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ແລະໄດ້ກາຍເປັນກະສັດ।

Verse 22

तस्माद्बृहद्बलस्यैता भार्यास्तिष्ठंति या जनाः । ब्राह्मणांस्ता उपागम्य ऋतुस्नाता यथोचितान्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສີຂອງ ບຣິຫັດບະລະ (Bṛhadbala) ຜູ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມລະດູການອັນຄວນແລ້ວ ຄວນເຂົ້າໄປຫາພຣາຫມັນຢ່າງຖືກພິທີຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 23

लभिष्यंति च पुत्रांस्तास्तेभ्यः क्षत्रियपुंगवान् । ये भूमिं पालयिष्यंति पालयिष्यंति च प्रजाः

ແລະນາງທັງຫຼາຍຈະໄດ້ບຸດຈາກພວກເຂົາ—ເປັນຜູ້ກ້າແຂງດັ່ງງົວຜູ້ໃນຫມູ່ກະສັດຊັ້ນກະສັດຕຣິຍະ—ຜູ້ຈະພິທັກແຜ່ນດິນ ແລະຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນ।

Verse 24

तथाऽत्रास्ति शुभं कुण्डं वासिष्ठं पुत्रजन्मदम् । यत्र स्नाता ऋतौ नारी सद्यो गर्भवती भवेत् । अमोघरेताः कांता च स्नानादत्र प्रजायते

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ທີ່ນີ້ມີສະນ້ຳມົງຄຸນ ຊື່ ວາສິດຖະ-ກຸນດະ (Vāsiṣṭha Kuṇḍa) ຜູ້ປະທານການເກີດບຸດ. ນາງໃດອາບນ້ຳທີ່ນີ້ໃນເວລາອັນຄວນ ຈະຕັ້ງຄັນໃນທັນທີ; ແລະດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ຍັງໄດ້ຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ມີເຊື້ອສາຍບໍ່ຜິດພາດອີກດ້ວຍ।

Verse 25

ये पूर्वं क्षत्रिया जाता ब्राह्मणैः क्षत्रिणीषु च । ते सर्वे तत्प्रभावेन संजाता नात्र संशयः

ກະສັດຕຣິຍະທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍເກີດມາແຕ່ກ່ອນ ຈາກພຣາຫມັນໃນຫມູ່ນາງກະສັດຕຣິຍະ—ທຸກຄົນລ້ວນເກີດຂຶ້ນດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 26

ययायया द्विजो यश्च क्षत्रिण्याऽभूद्वृतः पुरा । तया सह समागत्य स्नातं मन्त्रपुरस्कृतम्

ພຣາຫມັນໃດກໍຕາມທີ່ເຄີຍຖືກນາງກະສັດຕຣິຍາເລືອກໄວ້ແຕ່ກ່ອນ—ເມື່ອມາພົບກັນກັບນາງ ກໍໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ໂດຍມີການສວດມັນຕຣານຳໜ້າ।

Verse 27

सकृन्मैधुनसंसर्गात्ततस्तीर्थप्रभावतः । सर्वासां यत्सुता जाता दुहिता न कथंचन

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ ຈາກການຮ່ວມຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຽງຄັ້ງດຽວ ລູກຊາຍໄດ້ເກີດແກ່ພວກນາງທຸກຄົນ—ບໍ່ມີລູກສາວເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ।

Verse 28

ये केचित्पुत्रदा मंत्राश्चातुश्चरणासंभवाः । ते सर्वेऽत्र वसिष्ठेन प्रयुक्ताः क्षत्त्रमिच्छता

ມັນຕຣາທັງຫຼາຍທີ່ໃຫ້ບຸດ—ອັນເກີດຈາກປະເພນີສັກສິດສີ່ພາກ—ທັງໝົດນັ້ນ ວະສິດຖະໄດ້ນຳມາໃຊ້ທີ່ນີ້ ເພື່ອປາດຖະໜາໃຫ້ອຳນາດກະສັດຕຣິຍາຕັ້ງມັ່ນ।

Verse 29

दंपत्योः स्नानमात्रेण जातेऽत्र स्यात्सुपुत्रकः । तस्मात्सुपुत्रदंनाम कुण्डमेतन्निगद्यते

ດ້ວຍການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວຂອງຄູ່ສາມີພັນລະຍາຢູ່ທີ່ນີ້ ກໍກ່າວກັນວ່າຈະໄດ້ບຸດດີ. ດັ່ງນັ້ນ ສະນ້ຳນີ້ຈຶ່ງຖືກປະກາດຊື່ວ່າ «ສຸປຸດຣະດາ» (ຜູ້ປະທານບຸດດີ).

Verse 30

तस्माद्भार्याः समस्तास्ता बृहद्बलसमुद्भवाः । अत्र स्नानं प्रकुर्वंतु यथोक्तविधिना जनाः

ດັ່ງນັ້ນ ພັນລະຍາທັງຫຼາຍນັ້ນ—ຜູ້ເກີດຈາກພະລັງອັນໃຫຍ່ແລະຊີວິດຊີວາ—ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງປະກອບການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ຕາມພິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 31

नैव किंचिदसत्यं स्यान्न च निंदाकरं तथा । श्रूयते च यतः श्लोकः पूर्वाचार्यैरुदाहृतः

ໃນບ່ອນນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເປັນຄວາມເທັດ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຄວນຕິຕຽນ; ເພາະມີຄາຖາໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ ອັນອາຈານເກົ່າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 32

अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्त्रमश्मनो लोहमुच्छ्रितम् । तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति

ຈາກນ້ຳ ເກີດໄຟ; ຈາກພຣະພຣະມັນ (Brahman) ເກີດອຳນາດກະສັດຊະຕຣິຍະ; ຈາກຫີນ ດຶງເຫຼັກອອກມາ. ແຕ່ຕະເຈະທີ່ແຜ່ຊ່ວງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ກໍກັບສົງົບຢູ່ໃນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງຕົນເອງ.

Verse 33

तच्छ्रुत्वा जनाः सर्वे सचिवानां वचोखिलम् । तदाचख्युर्द्रुतं गत्वा सत्यसंधस्य भूपतेः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງບັນດາມະນຕຣີທັງປວງ ປະຊາຊົນທັງໝົດກໍຮີບໄປ ແລະໄດ້ກ່າວລາຍງານແດ່ພຣະຣາຊາຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ.

Verse 34

ततस्ताः सर्वशो दारा ब्राह्मणानतिसुन्दरान् । ऋतुस्नाताः समाजग्मुर्नृपपत्न्यः सुहर्षिताः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສີທັງຫຼາຍນັ້ນ ປະດັບປະດາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະຫຼັງຈາກຮອບເດືອນ (ṛtu-snātāḥ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຂົ້າໄປຫາພຣາຫມະນຜູ້ງາມຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 35

यत्र तत्पुत्रदं तीर्थं वसिष्ठेन विनिर्मितम् । तत्र स्नात्वा सकृत्संगं समासाद्य द्विजोद्भवम्

ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ມີຕີຣຖະ (tīrtha) ຜູ້ປະທານບຸດ ອັນວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ໄດ້ສ້າງໄວ້; ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ບັນລຸການຮ່ວມສຳພັນພຽງຄັ້ງດຽວກັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija)—

Verse 36

सर्वास्ताः पुत्रवत्यश्च संजाता द्विजसत्तमाः । आसीत्तस्य नरेंद्रस्य शतं पंचभिरन्वितम्

ນາງທັງຫມົດນັ້ນໄດ້ເປັນແມ່ຜູ້ມີລູກຊາຍທັງປວງ, ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ. ແລະກະສັດນັ້ນມີພຣະລາຊະບຸດຮ້ອຍ ພ້ອມອີກຫ້າ.

Verse 37

तासां समभवद्विप्राः शतं पंचाधिकं तथा

ຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ກໍເກີດມີລູກຊາຍຮ້ອຍຫ້າ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 38

प्रत्येकं वरपुत्राणां वंशवृद्धिकरं परम् । आनंदजननं सम्यक्सर्वेषां राष्ट्रवासिनाम्

ລູກຊາຍຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນແຕ່ລະຄົນ ເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ວົງສາກະສັດເຈີຣິນຂຶ້ນຢ່າງສູງສຸດ ແລະເປັນແຫຼ່ງຄວາມປິຕິແກ່ປະຊາຊົນທັງປວງໃນອານາຈັກ.

Verse 39

तत्र श्रेष्ठोऽभवत्पुत्रो य आनर्तपतिर्भुवि । अटोनाम सुविख्यातः सर्वशत्रुनिबर्हणः

ໃນພວກນັ້ນ ມີລູກຊາຍຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ເປັນເຈົ້າຜູ້ຄອງອານາດແຫ່ງອານັຣຕະໃນແຜ່ນດິນ, ມີນາມລືຊາ “ອະຕະ”, ເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູທັງປວງ.

Verse 40

अटेश्वरैति ख्यातो येन देवोऽत्र निर्मितः । सुभक्त्या येन दृष्टेन वंशोच्छित्तिर्न जायते

ທີ່ນີ້ ທ່ານໄດ້ສ້າງຕັ້ງເທວະອົງໜຶ່ງ ທີ່ມີນາມລືຊາວ່າ “ອະເຕສະວະຣະ”. ແລະຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍພັກຕິອັນຈິງໃຈ ການຂາດສິ້ນຂອງວົງສາຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 41

ऋषय ऊचुः । कस्मात्तस्य कृतं नाम एतच्चाऽट इति स्मृतम् । अन्वयेन परित्यक्तं तस्मात्कीर्तय सूतज

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ເພາະເຫດໃດຈຶ່ງໃຫ້ນາມນີ້, ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ອະຏ’ (Aṭa)? ເນື່ອງຈາກມັນບໍ່ຕາມການຕັ້ງຊື່ຕາມສາຍຕະກູນ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າ, ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ»។

Verse 42

सचिवैर्ब्राह्मणैर्वापि तस्यैतन्नाम निर्मितम् । मात्रा वा तत्समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

«ນາມນີ້ແມ່ນອຳມາດຫຼືພຣາຫມັນເປັນຜູ້ຕັ້ງບໍ? ຫຼືບາງທີແມ່ຂອງລາວ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍແກ່ພວກເຮົາ—ຄວາມສົນໃຈຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ»។

Verse 43

सूत उवाच । न मात्रा तत्कृतं नाम न विप्रैः सचिवैर्नृप । तत्कृतं देवदूतेन व्योमस्थेन द्विजोत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ນາມນັ້ນບໍ່ແມ່ນແມ່ເປັນຜູ້ຕັ້ງ, ບໍ່ແມ່ນພຣາຫມັນຫຼືອຳມາດ, ໂອ ພຣະຣາຊາ. ແຕ່ເປັນທູດເທວະຜູ້ສະຖິດໃນຟ້າເປັນຜູ້ປະທານ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 45

सा रूपयौवनोपेता रूपाढ्यं प्राप्य सद्द्विजम् । प्रस्थिता स्नातुकामाथ पुत्रतीर्थे मृगेक्षणा

ນາງ—ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ—ໄດ້ພົບພາບພຣາຫມັນຜູ້ດີງາມ ຮູບງາມສະຫງ່າ; ແລ້ວນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ ກໍອອກເດີນທາງ ປາຖະໜາຈະອາບນ້ຳທີ່ ປຸດຕຣະ-ຕີຣຖະ (Putra-tīrtha).

Verse 46

सहिता तेन विप्रेण कंदर्पप्रतिमेन च । अथ ताभ्यां महान्रामो मिथः संदर्शनात्स्थितः

ນາງໄດ້ໄປພ້ອມກັບພຣາຫມັນນັ້ນ ຜູ້ງາມດັ່ງກັນດັບປະ (Kandarpa) ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ; ແລະເພີຍແຕ່ເຫັນໜ້າກັນ ຄວາມຊື່ນບານອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນໃນທັງສອງ.

Verse 47

तादृङ्मात्रं सुकृच्छ्रेण प्राप्तं तीर्थं सुतप्रदम् । ततः स्नात्वा जले तस्मिन्निष्क्रांतौ तौ सुकामुकौ

ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮອດທີ່ທີຣະທະອັນສັກສິດ ຜູ້ປະທານບຸດ. ແລ້ວພວກເຂົາອາບນ້ໍາໃນນ້ໍານັ້ນ ແລະຄູ່ທັງສອງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກາມະ ກໍຂຶ້ນອອກຈາກນ້ໍາ.

Verse 48

व्रजमानौ च मार्गेऽपि कामधर्ममुपागतौ । अत्यौत्सुक्यात्सुसंहृष्टौ लज्जां त्यक्त्वा सुदूरतः

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະເດີນທາງຕາມຖະໜົນ ທັງສອງກໍຕົກເຂົ້າສູ່ທາງແຫ່ງກາມະ. ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນອັນແຮງ ແລະຄວາມຍິນດີລົ້ນໃຈ ພວກເຂົາລະທິ້ງຄວາມອາຍໄວ້ໄກ.

Verse 49

यथा तथा प्रवक्ष्यामि श्रोतव्यं सुसमाहितैः । यया स भूपतिर्जातो दशार्णाधिपतेः सुता

“ເຖິງຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະຕັ້ງໝັ້ນ—ວ່າກະສັດນັ້ນເກີດຈາກທິດາຂອງຈອມເມືອງດະສານນະແນວໃດ.”

Verse 50

तावदाकाशगा वाणी सहसा देवनिर्मिता । अटताराजमार्गेण विप्रेणानेन वै यतः

“ໃນຂະນະນັ້ນ ມີສຽງທິບທີ່ເທວະດາສ້າງຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ເຄື່ອນໄປຕາມອາກາດ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກພຣາຫມັນນີ້ກໍາລັງເດີນພະເນຈອນຕາມທາງຫຼວງຂອງກະສັດ.”

Verse 51

उत्पादितस्तु पुत्रोऽयमौत्सुक्याद्ब्राह्मणेन तु । अटाख्यो भूपतिस्तस्माल्लोके ख्यातो भविष्यति

“ບຸດນີ້ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກຄວາມຮ້ອນຮົນອັນແຮງຂອງພຣາຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດນັ້ນຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກ ດ້ວຍນາມ ‘ອະຕາ (Aṭa)’.”

Verse 52

दीर्घायुर्बहुपुत्रश्च शत्रुंपक्षक्षयावहः । एतस्मात्कारणाद्विप्रा अटाख्यः स बभूव ह

ມີອາຍຸຍືນ ມີບຸດຫຼາຍ ແລະເປັນຜູ້ນຳຄວາມພິນາດແກ່ກອງພັກສັດຕູ—ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ອະຕາ» ແທ້ໆ।

Verse 53

स्ववंशोद्धरचंद्रोऽत्र वांछितार्थप्रदोऽर्थिनाम् । तेनैतत्क्षेत्रमासाद्य स्थापितं लिंगमुत्तमम् । स्वनाम्ना ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वदेष्टप्रदं नृणाम्

ທີ່ນີ້ ທ່ານເປັນດັ່ງດວງຈັນທີ່ຍົກຊູວົງສາຂອງຕົນ ແລະປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ຂໍປາຖະໜາ. ເມື່ອມາຮອດກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາ ສິວະລິງຄະອັນສູງສຸດ ແລະໃຫ້ນາມຕາມຊື່ຂອງຕົນ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດປາຖະໜາ।

Verse 54

यस्तन्माघचतुर्दश्यां पूजयेच्छ्रद्धयान्वितः । न तस्य जायते किंचिद्दुःखं संतानसंभवम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນ ໃນວັນຈະຕຸຣະດັດສີ (ວັນທີ 14) ເດືອນມາຄະ ດ້ວຍສັດທາ—ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກລູກຫຼານ ຈະບໍ່ເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນເລີຍ।

Verse 55

अपि वर्षशतानारी स्नात्वा कुण्डे सुतप्रदे । अटेश्वरं ततः पश्येच्छिवभक्तिपरायणा

ແມ່ນແຕ່ຍິງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄຮ້ບຸດມາເຖິງຮ້ອຍປີ—ເມື່ອອາບນ້ຳໃນກຸນດະຜູ້ປະທານບຸດແລ້ວ—ຄວນໄປເບິ່ງ «ອະເຕສະວະຣະ» ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ອຸທິດແດ່ສິວະພັກຕິຢ່າງໝົດຈິດ।

Verse 56

सद्यः पुत्रमवाप्नोति वंशवृद्धिकरं परम् तत्प्रसादान्न संदेहः कार्तिकेय वचो यथा

ນາງຈະໄດ້ຮັບບຸດໃນທັນທີ—ເປັນເຫດອັນປະເສີດໃຫ້ວົງສາເຈີຣິນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ດັ່ງພຣະວາຈາຂອງກາຣຕິເກຍ।

Verse 128

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽटेश्वरोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 6 ຊື່ «ນາຄະຣະຂັນດະ», ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ຮາຏະເກສະວະກະເສດຕຣະ, ຈົບບົດທີ 128 ຊື່ «ການພັນລະນາພຣະສະຫງ່າຂອງການກໍເກີດ ອະເຏສະວະຣະ».