Adhyaya 15

Verse 1

वरांग्युवाच । नाशितास्म्यपविद्धास्मि त्रासिता पीडितास्मि च । रौद्रोण देवनाथेन नष्टनाथेन भूरिशः

ວະຣາງຄີ ກ່າວວ່າ: "ຂ້ານ້ອຍຖືກທຳລາຍແລະຖືກຖິ້ມປະ; ຂ້ານ້ອຍຖືກຂົ່ມຂູ່ແລະກົດຂີ່ - ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ - ໂດຍເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາຜູ້ໂຫດຮ້າຍ, ຜູ້ທີ່ສູນເສຍຜູ້ປົກປ້ອງຂອງຕົນ."

Verse 2

दुःखपारमपश्यंती प्राणांस्त्यक्तुं व्यवस्थिता । पुत्रं मे घोरदुःखस्य तारकं देहि चेत्कृपा

ໂດຍບໍ່ເຫັນຝັ່ງຂອງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້ານີ້, ຂ້ານ້ອຍຕັດສິນໃຈທີ່ຈະສະລະຊີວິດ. ຖ້າທ່ານມີຄວາມເມດຕາ, ຈົ່ງປະທານລູກຊາຍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ - ຜູ້ທີ່ຈະພາຂ້ານ້ອຍຂ້າມຜ່ານຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ຮ້າຍແຮງນີ້.

Verse 3

एवमुक्तस्तु दैत्येंद्रो दुःखितोऽचिंतयद्धृदि । आसुरेष्वपि भावेषु स्पृहा यद्यपि नास्ति मे

ເມື່ອຖືກກ່າວແນວນັ້ນ, ເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕຍະ, ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ, ໄດ້ຄິດຢູ່ໃນໃຈວ່າ: "ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມປາຖະຫນາໃນນິດໄສແລະວິທີການຂອງພວກອະສູນ..."

Verse 4

तथापि मन्ये शास्त्रैभ्यस्त्वनुकंप्या प्रियेति यत् । सर्वाश्रमानुपादाय स्वाश्रमेण कलत्रवान्

ແມ່ນແທ້ກໍຕາມ ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈຕາມຄຳສອນວ່າ “ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ” ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ຜູ້ຊາຍຜູ້ຮັບເອົາອາສຣົມທັງປວງໃນຫຼັກການ ແລະຢືນຢູ່ໃນຂັ້ນຊີວິດຂອງຕົນ ຄວນເປັນຜູ້ອຸປະຖຳພັນລະຍາຂອງຕົນ.

Verse 5

व्यसनार्णवमत्येति जलयानैरिवार्णवम् । यामाश्रित्येंद्रियारातीन्दुर्जयानितराश्रयैः

ເຫມືອນກັບການຂ້າມທະເລດ້ວຍເຮືອ ຢ່າງນັ້ນຜູ້ຄົນກໍຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງຄວາມວິບັດໄດ້ ໂດຍອາໄສນາງເປັນທີ່ພຶ່ງ. ດ້ວຍນາງນັ້ນ ສັດຕູໃນຮູບຂອງອິນທຣີຍະ ທີ່ຍາກຈະຊະນະໂດຍບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນ ຖືກປະຫັດປະຫານໄດ້.

Verse 6

गेहिनो हेलया जिग्युर्दस्यून्दूर्ग पतिर्यथा । न केऽपि प्रभवस्तां चाप्यनुकर्तुं गृहेश्वरीम्

ຄົນມີເຮືອນຊານຊະນະອຸປະສັກໄດ້ຢ່າງງ່າຍ ເຫມືອນເຈົ້າແຫ່ງປ້ອມປະການຊະນະໂຈນ. ແຕ່ບໍ່ມີໃຜມີອຳນາດແທ້ໆ ຈະລອງທຳຕາມນາງ—ເຈົ້າແມ່ເຮືອນ—ໃນການຄ້ຳຈຸນຮັກສາເຮືອນຊານ.

Verse 7

अथायुषा वा कार्त्स्न्येन धर्मे दित्सुर्यथैव च । यस्यां भवति चात्मैव ततो जाया निगद्यते

ບໍ່ວ່າຈະຕະຫຼອດອາຍຸທັງໝົດ ຫຼືດ້ວຍການອຸທິດຕົນຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນທຳມະ ນາງຜູ້ທີ່ໃນນາງນັ້ນມີຕົນເອງຂອງຜູ້ຊາຍປາກົດຢູ່; ເພາະເຫດນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ຊາຍາ” (jāyā).

Verse 8

भर्तव्या एव यस्माच्च तस्माद्भार्येति सा स्मृता । सा एव गृहमुक्तं च गृहीणी सा ततः स्मृता

ເນື່ອງຈາກນາງເປັນຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຈາກຜົວ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ພາຣະຍາ” (bhāryā). ແລະເນື່ອງຈາກນາງແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ເຮືອນ” ເອງ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ກຣິຫິນີ” (gṛhiṇī) ແມ່ເຮືອນ.

Verse 9

संसारकल्मषात्त्रात्री कलत्रमिति सा ततः । एवंविधां प्रियां को वै नानुकंपितुमर्हति

ເນື່ອງຈາກນາງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຈາກມົນທິນແຫ່ງສັງສານ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນນາງວ່າ «ກະລະຕຣະ» (ເມຍ/ຄູ່ຄອງ)។ ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃຜຈະບໍ່ຄວນມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ຮັກແບບນີ້?

Verse 10

त्रीणि ज्योतींषि पुरुष इति वै देवलोऽब्रवीत् । भार्या कर्म च विद्या च संसाध्यं यत्नतस्त्रयम्

ເດວະລາໄດ້ກ່າວແທ້ວ່າ: «ບຸລຸດມີແສງສາມປະການ». ຄື: ເມຍ, ກຳທຳອັນຊອບທຳ (ໜ້າທີ່ທາງທຳ), ແລະ ວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້) — ທັງສາມນີ້ຄວນຝຶກຝົນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 11

तदेनां पीडितां चेद्यः पतिर्भूत्वा न पालये । ततो यास्ये शास्त्रवादान्नरकांतं न संशयः

ຖ້າຜູ້ໃດເປັນຜົວແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ປົກປ້ອງນາງເມື່ອນາງຖືກທຸກທ້ອນ ຕາມຄຳສອນໃນຄຳພີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຂອບເຂດນະລົກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 12

अह मप्येनमिंद्रं वै शक्तो जेतुं यथाऽनृणाम् । पुनः कामं करिष्येऽस्या दास्ये पुत्रऊं महाबलम्

«ຂ້າພະເຈົ້າກໍແທ້ຈິງສາມາດຊະນະອິນທຣານີ້ໄດ້ ເຫມືອນຊະນະຄົນທີ່ບໍ່ມີຜູ້ພຶ່ງພາ. ອີກຄັ້ງຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາຂອງນາງ; ຈະປະທານບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ໃຫ້ນາງ».

Verse 13

इति संचिंत्य वज्रांगः कोपव्याकुललोचनः । प्रतिकर्तुं महेंद्राय तपो भूयो व्यवस्यत

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ວັຊຣາງກະ—ດວງຕາຂອງເຂົາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມໂກດ—ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະບຳເນັດຕະປະ (ຕະປະ) ອີກຄັ້ງ ເພື່ອຕອບໂຕ້ຕໍ່ມະຫາອິນທຣາ.

Verse 14

ज्ञात्वा तु तस्य संकल्पं ब्रह्मा क्रूरतरं पुनः । आजगाम त्वरायुक्तो यत्राऽसौ दितिनंदनः

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຮູ້ເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈອັນດຸຮ້າຍຂອງເຂົາ ພຣະອົງຈຶ່ງຮີບຮ້ອນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ບຸດແຫ່ງດິຕິນັ້ນຢູ່।

Verse 15

उवाचैनं स भगवान्प्रभुर्मधुरया गिरा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ຄືພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ।

Verse 16

ब्रह्मोवाच । किमर्थं भूय एव त्वं नियमं क्रूरमिच्छसि । आहाराभिमुखो दैत्य तन्मे ब्रूहि महाव्रतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເພາະເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງປາດຖະໜາວິນັຍອັນດຸຮ້າຍອີກເທື່ອ? ໂອ ໄດຕະຍະ, ເມື່ອບັດນີ້ເຈົ້າຫັນໜ້າໄປຫາອາຫານ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖິດ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນໃຫຍ່»។

Verse 17

यावदब्दसहस्रेण निराहारेण वै फलम् । त्यजता प्राप्तमाहारं लब्धं ते क्षणमात्रतः

«ຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການອົດອາຫານບໍ່ກິນເປັນເວລາພັນປີ—ເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງອາຫານທີ່ມາຮອດເຈົ້າ ແລະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ»।

Verse 18

त्यागो ह्यप्राप्तकामानां न तथा च गुरुः स्मृतः । यथा प्राप्तं परित्यज्य कामं कमललोचन । श्रुत्वैतद्ब्रह्मणो वाक्यं दैत्यः प्रांजलिरब्रवीत्

«ການສະຫຼະຂອງຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ບໍ່ໄດ້ຍາກຢ່າງນັ້ນ ແລະກໍບໍ່ຖືກນັບວ່າເປັນຄຸນຄ່າອັນໃຫຍ່. ແຕ່ການລະຄວາມປາດຖະໜາຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບແລ້ວ—ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນການສະຫຼະທີ່ແທ້»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດຕະຍະກໍພະນົມມື ແລະກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 19

दैत्य उवाच । पत्न्यर्थेऽहं करिष्यामि तपो घोरं पितामह । पुत्रार्थमुद्यतश्चाहं यः स्याद्गीर्वाणदर्पहा

ໄດຕະຍະກ່າວວ່າ: «ເພື່ອໄດ້ພັນລະຍາ ໂອ ປິຕາມະຫາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າມຸ່ງໝັ້ນຈະໄດ້ບຸດຊາຍ—ຜູ້ຈະທຳລາຍຄວາມຫຍິ່ງຍໂສຂອງເທວະ»។

Verse 20

एतच्छ्रुत्वा वचो देवः पद्मगर्भोद्भवस्तदा । उवाच दैत्यराजानं प्रसन्नश्चतुराननः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພະເທວະຜູ້ເກີດຈາກຄັນດອກບົວ—ພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າ—ກໍພໍໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບກະສັດໄດຕະຍະ.

Verse 21

ब्रह्मोवाच । अलं ते तपसा वत्स मा क्लेशे विस्तरे विश । पुत्रस्ते तारकोनाम भविष्यति महाबलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ພໍແລ້ວ ລູກເອີຍ, ດ້ວຍຕະປະສະຍາຂອງເຈົ້າ; ຢ່າຈົ່ມລົງໃນຄວາມລຳບາກອັນຍາວນານ. ບຸດຂອງເຈົ້າຈະມີນາມວ່າ ຕາຣະກະ, ແລະຈະມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່»។

Verse 22

देवसीमंतिनीकाम्यधम्मिल्लकविमोक्षणः । इत्युक्तो दैत्यराजस्तु प्रणम्य प्रपितामहम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ—ພ້ອມພອນທີ່ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາໄດ້ນາງເທວະ ແລະໃຫ້ຜົມທີ່ມັດໄວ້ຂອງນາງຄາຍອອກ—ກະສັດໄດຕະຍະກໍກົ່ມກາບພຣະປິຕາມະຫາຜູ້ເກົ່າແກ່ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 23

विसृज्य गत्वा महिषीं नंदया मास तां मुदा । तौ दंपती कृतार्थौ च जग्मतुश्चाश्रमं तदा

ເມື່ອຈາກໄປແລ້ວ ລາວໄດ້ໄປຫາພຣະມະຫິສີຂອງຕົນ ແລະເຮັດໃຫ້ນາງຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລ້ວສາມີພັນລະຍາທັງສອງ ຜູ້ສຳເລັດປະສົງແລ້ວ ກໍໄປສູ່ອາສຣົມໃນເວລານັ້ນ.

Verse 24

आहितं च ततो गर्भं वरांगी वरवर्णिनी । पूर्णं वर्षसहस्रं तु दधारोदर एव हि

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີອວຍວະງາມ ແລະຜິວພັນງາມ ໄດ້ຖືພາ. ແທ້ຈິງ ນາງອຸ້ມຄອງຕົວອ່ອນນັ້ນໃນຄັນ ຄົບໜຶ່ງພັນປີເຕັມ.

Verse 25

ततो वर्षसहस्रांते वरांगी समसूयत । जायमाने तु दैत्येंद्रे तस्मिंल्लोकभयंकरे

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບກຳນົດໜຶ່ງພັນປີ ນາງຜູ້ມີອວຍວະງາມໄດ້ຄອດບຸດ. ແລະໃນຂະນະທີ່ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ຜູ້ນ່າຢ້ານຕໍ່ໂລກທັງປວງ ກຳລັງເກີດ…

Verse 26

चचाल सकला पृथ्वी प्रोद्धूताश्च महार्णवा । चेलुर्धराधराश्चापि ववुर्वाता विभीषणाः

ແຜ່ນດິນທັງປວງສັ່ນສະເທືອນ ແລະມະຫາສະໝຸດໃຫຍ່ໆຖືກກະທົບຈົນປັ່ນປ່ວນ. ແມ່ນແຕ່ພູເຂົາກໍສັ່ນໄຫວ ແລະລົມອັນນ່າສະພຶງກໍພັດຂຶ້ນ.

Verse 27

जेपुर्जप्यं मुनिवरा व्याधविद्धा मृगा इव । जहुः कांतिं च सूर्याद्या नीहाराश्छांदयन्दिशः

ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດເຮັ່ງຮີບສວດຈະປະ ດັ່ງກວາງຖືກນາຍພານຍິງ. ດວງອາທິດ ແລະດວງສະຫວ່າງອື່ນໆຫມົດປະກາຍ ແລະໝອກໜາໄດ້ປົກຄຸມທິດທັງປວງ.

Verse 28

जाते महासुरे तस्मिन्सर्व एव महासुराः । आजग्मुर्हर्षितास्तत्र तथा चासुरयोषितः

ເມື່ອມະຫາອະສຸລະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ບັນດາອະສຸລະໃຫຍ່ທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍນາງອະສຸລະ ໄດ້ພາກັນມາທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຊື່ນຊົມການມາຮອດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງວີລະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 29

जगुर्हर्षसमाविष्टा ननृतुश्चासुरांगनाः । ततो महोत्सवे जाते दानवानां पृथासुत

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີປິຕິເຕັມໃຈ ພວກເຂົາຮ້ອງເພງ ແລະນາງອະສຸຣາກໍເຕັ້ນລໍາ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ດານະວະ—ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣິຖາ—(ເລື່ອງຍັງສືບຕໍ່)។

Verse 30

विषण्णमनसो देवाः समहेंद्रास्तदाभवन् । जातामात्रस्तु दैत्येंद्रस्तारकश्चंडविक्रमः

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ—ມີໃຈເສົ້າໝອງ. ເພາະວ່າ ຕາຣະກະ ຜູ້ກ້າຫານດຸດັນ ເກີດມາພຽງແຕ່ຂະນະນັ້ນກໍເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະແລ້ວ.

Verse 31

अभिषिक्तोऽसुरो दैत्यैः कुरंगमहिषादिभिः । सर्वासुरमहाराज्ये युतः सर्वैर्महासुरैः

ອະສຸຣານັ້ນ ຖືກໄດຕະຍະທັງຫຼາຍ—ຄຸຣັງກະ, ມະຫິສະ ແລະອື່ນໆ—ປະກອບພິທີອະພິເສກ (ສະຖາປະນາ) ແລະສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນຈອມກະສັດເຫນືອອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງອະສຸຣາທັງປວງ ໂດຍມີມະຫາອະສຸຣາທັງຫຼາຍໜຸນຫຼັງ.

Verse 32

स तु प्राप्तमहाराज्यस्तारकः पांडुसत्तम । उवाच दानवश्रेष्ठान्युक्तियुक्तमिदं वचः

ຕາຣະກະນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບອຳນາດກະສັດອັນໃຫຍ່—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ປານດຸ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ດານະວະຜູ້ເລີດລ້ຳ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນມີເຫດຜົນ ແລະມີກົນລະຍຸດ.

Verse 33

श्रृणुध्वमसुराः सर्वे वाक्यं मम महाबलाः । श्रुत्वा वः स्थेयसी बुद्धिः क्रियतां वचने मम

“ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ ອະສຸຣາທັງປວງ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງ. ເມື່ອຟັງແລ້ວ ຂໍໃຫ້ປັນຍາແລະຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພວກເຈົ້າໝັ້ນຄົງ ແລະຈົ່ງກະທຳຕາມຄຳຂອງຂ້າ.”

Verse 34

अस्माकं जातिधर्मेण विरूढं वैरमक्षयम् । करिष्याम्यहं तद्वैरं तेषां च विजयाय च

ຕາມທຳນຽມແຫ່ງຊາດຂອງພວກເຮົາ ຄວາມອາຄາດອັນບໍ່ສິ້ນສຸດໄດ້ເກີດງອກງາມ. ຂ້າຈະສືບຕໍ່ຄວາມອາຄາດນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຖືກປະຫານ ແລະໃຫ້ໄຊຊະນະເປັນຂອງພວກເຮົາ.

Verse 35

किं तु तत्तपसा साध्यं मन्येहं सुरसंगमम् । तस्मादादौ करिष्यामि तपो घोरं दनोः सुताः

ແຕ່ຂ້າເຫັນວ່າ ການເຂົ້າຮ່ວມກັບເທວະດາ ຈະສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຕະປະສະ. ດັ່ງນັ້ນກ່ອນອື່ນໃດ ຂ້າຈະປະຕິບັດຕະປະສະອັນຮຸນແຮງ—ໂອ ລູກຫຼານຂອງດານຸ.

Verse 36

ततः सुरान्विजेष्यामो भोक्ष्यामोऽथ जगत्त्रयम् । युक्तोपायोऽहि पुरुषः स्थिरश्रीरेव जायते

ຈາກນັ້ນພວກເຮົາຈະຊະນະເທວະດາ ແລ້ວຈະເສບສຸກໃນໂລກທັງສາມ. ເພາະຜູ້ຊາຍຜູ້ໃຊ້ອຸບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມເກີດເປັນຜູ້ມີສິຣີອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

अयुक्तश्चपलः प्राप्तामपि रक्षितुमक्षमः । तच्छ्रुत्वा दानवाः सर्वे वाक्यं तस्यासुरस्य तु

ແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີອຸບາຍທີ່ຖືກ ແລະໃຈຫວັ່ນໄຫວ ຍ່ອມບໍ່ສາມາດຮັກສາໄດ້ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ມາແລ້ວ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງອະສຸຣະນັ້ນ ດານະວະທັງຫມົດກໍ…

Verse 38

साधुसाध्वित्यथोचुस्ते वचनं तस्य विस्मिताः । सोऽगच्छत्पारियात्रस्य गिरेः कंदरमुत्तमम्

ພວກເຂົາປະຫລາດໃຈໃນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະຮ້ອງວ່າ «ດີແທ້, ດີແທ້!» ແລ້ວເຂົາກໍອອກເດີນທາງໄປຫາຖ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ແຫ່ງພູປາຣິຍາຕຣະ.

Verse 39

सर्वर्तुकुसुमाकीर्णनानौषधिविदिपितम् । नानाधातुरसस्राविचित्रनानागृहाश्रयम्

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ຂອງທຸກລະດູການ ແລະ ອຸດົມສົມບູນດ້ວຍພືດຢາປົວພະຍາດ; ປະດັບປະດາດ້ວຍສາຍນ້ຳແຮ່ທາດທີ່ມະຫັດສະຈັນ ແລະ ມີຖ້ຳຫີນຫຼາຍແຫ່ງສຳລັບພັກເຊົາ.

Verse 40

अनेकाकारबहुलं पृथक्पक्षिकुलाकुलम् । नानाप्रस्रवणोपेतं नानाविधजलाशयम्

ມັນອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍສິ່ງທີ່ມີຊີວິດຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ມີຝູງນົກນານາຊະນິດ; ປະດັບປະດາດ້ວຍນ້ຳຕົກຕາດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ສະນ້ຳຫຼາຍປະເພດ.

Verse 41

प्राप्य तत्कंदरं दैत्यश्चकार विपुलं तपः । वहन्पाशुपतीं दीक्षां पंच मंत्राञ्जजाप सः

ເມື່ອໄປຮອດຖ້ຳນັ້ນ, ຍັກ Daitya ໄດ້ບຳເພັນຕົບະຢ່າງແຮງກ້າ. ໂດຍໄດ້ຮັບການບວດແບບ Pāśupata, ລາວໄດ້ທ່ອງມົນ 5 ຢ່າງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 42

निराहारः पंचतपा वर्षायुतमभूत्किल । ततः स्वदेहादुत्कृत्त्य कर्षंकर्षं दिनेदिने

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ລາວບໍ່ກິນອາຫານ ແລະ ບຳເພັນຕົບະ 'ໄຟຫ້າກອງ' ເປັນເວລາສິບພັນປີ. ຈາກນັ້ນ, ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ, ລາວໄດ້ຕັດຊີ້ນອອກຈາກຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງເທື່ອລະສ່ວນ.

Verse 43

मांसस्याग्नौ जुहावैव ततो निर्मांसतां गतः । ततो निर्मांसदेहः स तपोराशिरजायत

ລາວໄດ້ບູຊາຊີ້ນຂອງຕົນເອງໃນກອງໄຟ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນຮ່າງກາຍທີ່ບໍ່ມີຊີ້ນ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຮ່າງກາຍທີ່ປາສະຈາກຊີ້ນ, ລາວໄດ້ກາຍເປັນຕົວແທນແຫ່ງການບຳເພັນຕົບະຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 44

जज्वलुः सर्वभूतानि तेजसा तस्य सर्वतः । उद्विग्नाश्च सुराः सर्वे तपसा तस्य भीषिताः

ດ້ວຍເຕຊະອັນລຸກໂລດຂອງລາວ ສັດທັງປວງດູເຫມືອນຖືກໄຟເຜົາຢູ່ທຸກທິດ. ບັນດາເທວະທັງຫມົດກໍຫວາດຫວັນ ຖືກຂູ່ຂວັນໂດຍພະລັງຕະປະຂອງລາວ.

Verse 45

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा परमं तोषमागतः । तारकस्य वरं दातुं जगाम शिखरं गिरेः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ບັງເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ເພື່ອປະທານພອນແກ່ຕາຣະກະ ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງຍອດພູ.

Verse 46

प्राप्य तं शैलराजानं हंसस्यंदनमास्थितः । उवाच तारकं देवो गिरा मधुरया तदा

ເມື່ອໄປຮອດພູອັນເປັນຈອມເຂົານັ້ນ ພຣະເທວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະທັບເທິງລົດຫົງສາ ແລ້ວກ່າວກັບຕາຣະກະດ້ວຍວາຈາອັນຫວານ.

Verse 47

ब्रह्मोवाच । उत्तिष्ठ पुत्र तपसो नास्त्यसाध्यं तवाधुना । वरं वृणीष्वाभिमतं यत्ते मनसि वर्तते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ລູກເອີຍ. ດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າ ບັດນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຈະທຳບໍ່ສຳເລັດ. ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.”

Verse 48

इत्युक्तस्तारको दैत्यः प्रांजलिः प्राह तं विभुम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອະສຸຣະຕາຣະກະໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວກັບພຣະຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 49

तारक उवाच । वयं प्रभो जातिधर्माः कृतवैराः सहमरैः । तैश्च निःशेषिता दैत्याः कृताः क्रूरैनृशं सवत्

ຕາຣະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາຕາມສັນດານແລະທຳນຽມສືບທອດ ມີຄວາມອາຄາດກັບເທວະ. ໂດຍເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ກອງດາຍຕະຂອງເຮົາຖືກທຳລາຍຈົນໝົດ ດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍ ບໍ່ມີເມດຕາ»।

Verse 50

तेषामहं समुद्धर्ता भवेयमिति मे मतिः । अवध्यः सर्वभूतानामस्त्राणां च महौजसाम्

«ຄວາມຄິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ກູ້ພວກເຂົາ. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຖືກທຳລາຍໂດຍສັດທັງປວງ ແລະກະທັ້ງອາວຸດຂອງຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່»។

Verse 51

स्यामहं चामरैश्चैष वरो मम हृदिस्थितः । एतन्मे देहि देवेश नान्यं वै रोचये वरम्

«ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ບໍ່ຖືກຂ້າ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະກໍຕາມ—ພອນນີ້ຝັງຢູ່ໃນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ປະທານພອນນີ້ໃຫ້; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາພອນອື່ນ»។

Verse 52

तमुवाच ततो दैत्यं विरंचोऽमरनायकः । न युज्यते विना मृत्युं देहिनो देहधारणम् । जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः सत्यमेतच्छ्रुतीरितम्

ແລ້ວ ວິຣັນຈະ (ພຣະພຣົມ) ຜູ້ນຳແຫ່ງອະມະຣະ ກ່າວກັບດາຍຕະນັ້ນວ່າ: «ສຳລັບຜູ້ມີຮ່າງກາຍ ການຖືຮ່າງໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຕາຍ ບໍ່ເໝາະສົມ. ຜູ້ເກີດແລ້ວ ຄວາມຕາຍແນ່ນອນ—ນີ້ແມ່ນສັດຈະ ດັ່ງທີ່ສຣຸຕິໄດ້ປະກາດ»។

Verse 53

इति संचिंत्य वरय वरं यस्मान्न शंकसे । ततः संचिंत्य दैत्येंद्रः शिशुतः सप्तवासरात्

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄິດພິຈາລະນາ ແລະເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າບໍ່ສົງໄສ»। ແລ້ວເຈົ້າແຫ່ງດາຍຕະໄດ້ຄິດຕອບ ແລະວາງເງື່ອນໄຂເກືອບກັບເດັກນ້ອຍອາຍຸເຈັດມື້।

Verse 54

तारक उवाच । वासराणां च सप्तानां वर्जयित्वा तु बालकम् । देवानामप्यवध्योऽहं भूयासं तेन याचितः

ຕາຣະກະ ກ່າວວ່າ: «ຍົກເວັ້ນແຕ່ເດັກນ້ອຍອາຍຸເຈັດມື້ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະດາ» ດັ່ງນັ້ນເຂົາໄດ້ຂໍພອນນັ້ນ.

Verse 55

वव्रे महासुरो मृत्युं ब्रह्माणं मानमोहितः । ब्रह्मा प्रोचे ततस्तं च तथेति हरवाक्यतः

ມະຫາອະສຸຣະນັ້ນ ຖືກມານະຫຼອກລວງ ໄດ້ຂໍເງື່ອນໄຂເກືອບກັບຄວາມຕາຍຈາກພຣະພຣະຫມາ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາກ່າວກັບເຂົາວ່າ «ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ຕາມພຣະວາຈາຂອງຮະຣະ.

Verse 56

जगाम त्रिदिवं देवो दैत्योऽपि स्वकमालयम् । उत्तीर्णं तपसस्तं च दैत्यं दैत्येश्वरास्तदा

ເທວະດາໄດ້ກັບໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ແລະ ໄດຕະຍະກໍໄດ້ກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ. ແລ້ວບັນດາເຈົ້າໄດຕະຍະໄດ້ມາຊຸມຮອບອະສຸຣະນັ້ນ ຜູ້ສຳເລັດຕະປະສະຢ່າງສົມບູນ.

Verse 57

परिवव्रुः फलाकीर्णं वृक्षं शकुनयो यथा । तस्मिन्महति राज्यस्थे तारके दितिनंदने

ເຂົາເຈົ້າລ້ອມຮອບເຂົາ ເຫມືອນນົກທັງຫຼາຍລ້ອມຮອບຕົ້ນໄມ້ທີ່ໝາກດົກ. ເມື່ອຕາຣະກະ ຜູ້ເປັນລູກຫຼານຂອງດິຕິ ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນອຳນາດລາຊະອັນໃຫຍ່.

Verse 58

ब्रह्मणाभिहि तस्थाने महार्णवतटोत्तरे । तरवो जज्ञिरे पार्थ तत्र सर्वर्तवः शुभाः

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້ ຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງມະຫາສະມຸດ, ໂອ ປາຣະຖະ, ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ທຸກລະດູການທີ່ນັ້ນກໍເປັນມົງຄຸນ.

Verse 59

कांतिर्द्युतिर्धृतिर्मेधा श्रीरखंडा च दानवम् । परिवव्रुर्गुणा कीर्णं निश्छिद्राः सर्व एव हि

ຄວາມງາມສະຫງ່າ, ແສງສະຫວ່າງ, ຄວາມອົດທົນ, ປັນຍາ ແລະ ສິຣີມົງຄຸນອັນບໍ່ຂາດ ໄດ້ຫໍ້ຫຸ້ມດານະວະນັ້ນ; ແທ້ຈິງ ລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນງາມ ສົມບູນທຸກປະການ ບໍ່ມີຕຳນິເລີຍ।

Verse 60

कालागरुविलिप्तांगं महामुकुटमंडितम् । रुचिरांगदसन्नद्धं महासिंहासने स्थितम्

ກາຍຂອງລາວຖືກທາດ້ວຍຂີ້ຜຶ້ງໄມ້ອາກະຣູສີຄ່ຳ; ປະດັບດ້ວຍມົກຸດໃຫຍ່, ສວມກຳໄລແຂນອັນງາມ, ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງສິງຫາສະນະອັນສູງສົ່ງ।

Verse 61

नृत्यंत्यप्सरसः श्रेष्ठा गन्धर्वा गाययंति च । चन्द्रार्कौ दीपमार्गेषु व्यजनेषु च मारुतः । ग्रहा अग्रेसरास्तस्य जीवादेशप्रभाषिणः

ອັບສະຣາທີ່ຍອດຢ້ຽມຟ້ອນລຳ ແລະ ກັນທັຣວະຂັບຮ້ອງ; ພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດເປັນແສງສ່ອງທາງ, ລົມເປັນຜູ້ພັດວີ, ແມ່ນແຕ່ດາວນະຄອນທັງຫຼາຍກໍໄປນຳໜ້າ ດັ່ງກຳລັງປະກາດພຣະບັນຊາຂອງລາວ।

Verse 62

एवं स्वकाद्बाहुबलात्स दैत्यः संप्राप्य राज्यं परिमोदमानः । कदाचिदाभाष्य जगाद मंत्रिणः प्रोद्धृत्तसर्वांगबलेन दर्पितः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງແຂນຂອງຕົນ ດາຍຕະນັ້ນໄດ້ບັນລຸອຳນາດກະສັດ ແລະຊື່ນຊົມຍິນດີ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອພະລັງທັງກາຍຖືກຍົກສູງ ຈົນຄວາມຫຍິ້ງຍໂສເກີດຂຶ້ນ ລາວໄດ້ເອີ້ນມະນຕຣີ ແລະກ່າວຄຳພູດ।