Adhyaya 6

Verse 1

स्कंद उवाच । अथेशाज्ञां समादाय गजवक्त्रः प्रतस्थिवान् । शंभोः काश्यागमोपायं चिंतयन्मंदराद्रितः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ຜູ້ມີໜ້າເປັນຊ້າງກໍອອກເດີນທາງ—ຈາກພູມັນດະຣາ—ພ້ອມຄິດໄຕ່ຕອງວິທີໃຫ້ຊັມພູຈະເສດັດມາກາຊີ

Verse 2

प्राप्य वाराणसीं तूर्णमाशु स्यंदनगो विभुः । वाडवीं मूर्तिमालंब्य प्राविशच्छकुनैः स्तुतः

ເມື່ອໄປຮອດວາຣານະສີຢ່າງວ່ອງໄວ ພຣະຜູ້ມີອານຸພາບຜູ້ປະທັບເທິງລົດສົງຄາມ ໄດ້ອາໄສຮູບວາດະວີ (ແມ່ມ້າ) ແລ້ວເຂົ້າເມືອງ ດ້ວຍການສັນລະເສີນຈາກນິມິດມົງຄຸນຄືນົກທັງຫຼາຍ।

Verse 3

नक्षत्रपाठको भूत्वा वृद्धः प्रत्यवरोधगः । चचार मध्ये नगरं पौराणां प्रीतिमावहन्

ພຣະອົງໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ອ່ານດາວນັກສັດ ໃນຮູບຊາຍເຖົ້າຜູ້ເດີນໄປມາໄດ້ໂດຍບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ແລ້ວທ່ອງທ່ຽວຢູ່ກາງເມືອງ ນຳຄວາມປິຕິຍິນດີມາໃຫ້ຊາວນະຄອນ।

Verse 4

स्वयमेव निशाभागे स्वप्नं संदर्शयन्नृणाम् । प्रातस्तेषां गृहान्गत्वा तेषां वक्ति बलाबलम्

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນນັ້ນເອງ ພຣະອົງຊົງສະແດງຄວາມຝັນໃຫ້ມະນຸດເຫັນດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ແລ້ວຕອນເຊົ້າເສດັດໄປຫາເຮືອນຂອງເຂົາ ແລະບອກວ່າສິ່ງໃດແຂງແຮງ ສິ່ງໃດອ່ອນແອ—ເປັນມາດຕະວັດແທ້ແຫ່ງສະພາບຂອງເຂົາ।

Verse 5

भवद्भिरद्य रात्रौ यद्दृष्टं स्वप्नविचेष्टितम् । भवत्कौतूहलोत्पत्त्यै तदेव कथयाम्यहम्

“ຄວາມຝັນທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນໃນຄືນນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງທ່ານໄດ້ຮັບຄຳຕອບ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອະທິບາຍເລື່ອງນັ້ນເອງ।”

Verse 6

स्वपता भवता रात्रौ तुर्ये यामे महाह्रदः । अदर्शि तत्र च भवान्मज्जन्मज्जंस्तटंगतः

“ເມື່ອທ່ານນອນຫຼັບໃນຄືນນັ້ນ ໃນຍາມທີສີ່ ທ່ານໄດ້ເຫັນຫົວບຶງໃຫຍ່; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທ່ານຖືກເຫັນວ່າດຳລົງນ້ຳຊ້ຳໆ ແລ້ວຂຶ້ນຮອດຝັ່ງ।”

Verse 7

तदंबुपिच्छिले पंके मग्नोन्मग्नोसि भूरिशः । दुःस्वप्नस्यास्य च महान्विपाकोति भयप्रदः

ໃນຕົມທີ່ລື່ນເນື່ອງຈາກນ້ຳນັ້ນ ໂອ ພູຣີຊະ ເຈົ້າຈົມແລ້ວຜຸດຂຶ້ນຊ້ຳໆ. ວິບາກແຫ່ງຝັນຮ້າຍນີ້ໜັກຫນ່ວງ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 8

काषायवसनो मुंडः प्रैक्ष्यहो भवतापि यः । परितापं महानेष जनयिष्यति दारुणम्

ຊາຍຫົວໂກນນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກາສາຍະ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນ—ໂອ ອະນິຈຈາ—ຈະກໍໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກຮ້ອນໃຫຍ່ຫຼວງອັນໂຫດຮ້າຍ.

Verse 9

रात्रौ सूर्यग्रहो दृष्टो महानिष्टकरो ध्रुवम् । ऐंद्रधनुर्द्वयं रात्रौ यदलोकि न तच्छुभम्

ການເຫັນສຸຣິຍະຄາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ແນ່ນອນເປັນເຫດແຫ່ງວິບັດໃຫຍ່. ແລະຖ້າເຫັນສາຍຮຸ້ງຄູ່ໃນຄືນ ນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນມົງຄຸນ.

Verse 10

प्रतीच्यां रविरागत्य प्रोद्यंतं व्योम्नि शीतगुम् । पातयामास भूपृष्ठे तद्राज्यभयसूचकम्

ຕາເວັນມາຈາກທິດຕາເວັນຕົກ ແລ້ວຟາດຟັນດວງຈັນທີ່ກຳລັງຂຶ້ນໃນນະພາ ໃຫ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ—ນີ້ແມ່ນນິມິດບອກເຫດເຖິງຄວາມຢ້ານກົວແລະພິບັດຕໍ່ອານາຈັກ.

Verse 11

युगपत्केतुयुगलं युध्यमानं परस्परम् । यददर्शि न तद्भद्रं राष्ट्रभंगाय केवलम्

ຄູ່ເຄຕຸ (ດາວຫາງ) ທີ່ເຈົ້າເຫັນພ້ອມກັນ ກຳລັງຮົບກັນເອງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນມົງຄຸນ; ມັນຊີ້ແຕ່ການແຕກສະລາຍຂອງອານາເຂດ.

Verse 12

विशीर्यत्केशदशनं नीयमानं च दक्षिणे । आत्मानं यत्समद्राक्षीः कुटुंबस्यापि भीषणम्

ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຕົນເອງວ່າ ຜົມແລະແຂ້ວກຳລັງຫຼຸດ ແລະຖືກລາກໄປທາງທິດໃຕ້; ນີ້ແມ່ນນິມິດອັນນ່າຢ້ານ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຄອບຄົວດ້ວຍ।

Verse 13

प्रासादध्वजभंगोयस्त्वयैक्षत निशाक्षये । राज्यक्षयकरं विद्धि महोत्पाताय निश्चितम्

ການແຕກຫັກຂອງທຸງເທິງພະລາຊວັງທີ່ເຈົ້າເຫັນໃນຍາມຄ່ຳຄືນສິ້ນສຸດ ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນເຫດໃຫ້ລາຊະອານາຈັກເສື່ອມສູນ; ເປັນນິມິດມະຫາອຸບັດຕິອັນແນ່ນອນ।

Verse 14

नगरी प्लाविता स्वप्ने तरंगैः क्षीरनीरधेः । पक्षैस्त्रिचतुरैः शंके महाशंकां पुरौकसाम्

ໃນຄວາມຝັນ ເມືອງຖືກຄື້ນລົມແຫ່ງສະມຸດນ້ຳນົມຖ້ວມທັບ; ຂ້າພະເຈົ້າຄາດວ່າໃນສາມຫຼືສີ່ປັກ ຄວາມຢ້ານກົວໃຫຍ່ຈະເກີດແກ່ຊາວເມືອງ।

Verse 15

स्वप्ने वानरयानेन यत्त्वमूढोसि दक्षिणाम् । अतस्तद्वंचनोपायः पुरत्यागो महामते

ເນື່ອງຈາກໃນຄວາມຝັນ ເຈົ້າຖືກພາໄປທາງທິດໃຕ້ໂດຍພາຫະນະວານອນ ດັ່ງນັ້ນວິທີປັດເປົ່ານິມິດນັ້ນ ແມ່ນການລະທິ້ງເມືອງ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ।

Verse 16

रुदती या त्वया दृष्टा महिलैका निशात्यये । मुक्तकेशी विवसना सा नारी श्रीरिवोद्गता

ແມ່ຍິງຜູ້ດຽວທີ່ເຈົ້າເຫັນຍາມອະຮຸນ ຮ້ອງໄຫ້—ຜົມປ່ອຍ ແລະບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງ—ນາງນັ້ນປານດັ່ງພຣະສີ(ລັກສະມີ) ລຸກຂຶ້ນແລ້ວຈາກໄປ।

Verse 17

देवालयस्य कलशो यत्त्वया वीक्षितः पतन् । दिनैः कतिपयैरेव राज्यभंगो भविष्यति

ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ເຫັນກະລະຊະ (ຍອດສັກສິດ) ຂອງເທວາລະຍະຕົກລົງ ໃນບໍ່ກີ່ມື້ອານາຈັກຈະແຕກພັງແນ່ນອນ।

Verse 18

पुरी परिवृता स्वप्ने मृगयूथैः समंततः । रोरूयमाणैरत्यर्थं मासेनैवोद्वसी भवेत्

ຖ້າໃນຄວາມຝັນເຫັນນະຄອນຖືກຝູງສັດປ່າລ້ອມຮອບທຸກທິດ ແລະຮ້ອງຄຳຮອງຢ່າງນ່າສະພຶງ ໃນເດືອນດຽວນະຄອນນັ້ນຈະກາຍເປັນເມືອງຮ້າງ।

Verse 19

आतायियूकगृध्राद्यैः पुरीमुपरिचारिभिः । सूच्यतेत्याहितं किंचिद्ध्रुवमत्र निवासिनाम्

ເມື່ອນະຄອນມີໂຈນ ເຫົາ ນົກແຮ້ງ ແລະສິ່ງທຳນອງນັ້ນເຂົ້າມາວົນວຽນເລື້ອຍໆ ກໍເປັນນິມິດຊີ້ວ່າ ອັນຕະລາຍບາງຢ່າງຖືກກຳນົດແນ່ນອນແກ່ຜູ້ອາໄສຢູ່ນັ້ນ।

Verse 20

स्वप्नोत्पातानिति बहूञ्शंसञ्शंसन्नितस्ततः । बहूनुच्चाटयांचक्रे स विघ्नेशः पुरौकसः

ເຂົາຜູ້ເປັນວິຆເນສະໃນຫມູ່ຊາວເມືອງ ໄດ້ປະກາດນິມິດອຸປະຕາດໃນຄວາມຝັນຫຼາຍປະການໄປທົ່ວ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼາຍຄົນຕົກໃຈຈົນຖອນຕົວອອກໄປ।

Verse 21

केषांचित्पुरतो वादीद्ग्रहचारं प्रदर्शयन् । एकराशिस्थिताः सौरि सितभौमा न शोभनाः

ຕໍ່ໜ້າຄົນບາງພວກ ຜູ້ກ່າວໄດ້ຊີ້ແຈງການເຄື່ອນໄຫວຂອງດາວເຄາະວ່າ: ‘ສະນິ, ສຸກຣະ, ແລະ ມັງຄະລະ ຢູ່ຮາສີດຽວກັນ ບໍ່ເປັນມົງຄຸນ’

Verse 22

सोयं धूमग्रहो व्योम्नि भित्त्वा सप्तर्षिमंडलम् । प्रयातः पश्चिमामाशां स नाशाय विशांपतेः

ດາວຫາງມີຄວັນນີ້ໃນຟ້າ ໄດ້ຜ່ານກຸ່ມດາວສັບຕະຣິສີ ແລ້ວເຄື່ອນໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ—ເປັນລາງບອກການພິນາດຂອງເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ (ກະສັດ)។

Verse 23

अतिचारगतो मंदः पुनर्वक्राध्व संस्थितः । पापग्रहसमायुक्तो न युक्तोयमिहेष्यते

ດາວເສົາເຂົ້າໄປໃນທາງເດີນຜິດປົກກະຕິ ແລ້ວກໍກັບມາຕັ້ງຢູ່ໃນຄະຕິຖອຍຫຼັງ; ຮ່ວມກັບດາວບາບ—ໂຍກນີ້ບໍ່ຄວນໃນທີ່ນີ້ ແລະຊີ້ຜົນອັບມົງຄຸນ।

Verse 24

व्यतीते वासरे योयं भूकंपः समपद्यत । कंपं जनयतेऽतीव हृदो मेपि पुरौकसः

ແຜ່ນດິນໄຫວທີ່ເກີດໃນມື້ກ່ອນນັ້ນ ຍັງເຮັດໃຫ້ດວງໃຈຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນຫວັ່ນຢ່າງແຮງ, ໂອ ຊາວນະຄອນ।

Verse 25

उदीच्यादक्षिणाशायां येयमुल्का प्रधाविता । विलीना च वियत्येव स निर्घातं न सा शुभा

ອຸລະການີ້ພຸ່ງຈາກທິດເໜືອໄປທິດໃຕ້ ແລ້ວກໍລະລາຍຫາຍໄປໃນຟ້າ; ມີສຽງຄືນຄືນດັງ—ບໍ່ແມ່ນລາງດີ।

Verse 26

उन्मूलितो महामूलो महानिलरयेण यः । चत्वरे चैत्यवृक्षोयं महोत्पातं प्रशंसति

ຕົ້ນໄມ້ສັກກະບູຊາໃນລານກາງເມືອງນີ້ ແມ່ນມີຮາກເລິກໃຫຍ່ ແຕ່ຖືກລົມແຮງຫຼາຍຖອນຮາກອອກ—ເປັນການປະກາດມະຫາພິບັດ।

Verse 27

सूर्योदयमनुप्राप्य प्राच्यां शुष्कतरूपरि । करटो रारटीत्येष कटूत्कट भयप्रदः

ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ໃນທິດບູຮະພາ ເທິງຕົ້ນໄມ້ແຫ້ງ ອູດຕົວໜຶ່ງຮ້ອງວ່າ “ຣາຣະຕີ!” ສຽງກະດ້າງແລະຂູດຫູນັ້ນແຜ່ຄວາມຢ້ານກົວທັນທີ।

Verse 28

मध्ये विपणि यतूर्णं कौचिच्चारण्यचारिणौ । मृगौ मृगयतां यातौ पौराणां पुरतोऽहितौ

ກາງຕະຫຼາດ ກວາງສອງຕົວທີ່ປົກກະຕິຢູ່ໃນປ່າ ກັບຮີບຮ້ອນວິ່ງວຸ້ນຂຶ້ນທັນໃດ ແລະປາກົດຕໍ່ໜ້າຊາວເມືອງ—ເປັນນິມິດອັບມົງຄົນ।

Verse 29

रसालशालमुकुलं वीक्ष्यते यच्छरद्यदः । महाकालभयं मन्येप्यकालेपि पुरौकसाम्

ເມື່ອເຫັນຕົ້ນໝາກມ່ວງ ແລະຕົ້ນສາລາ ແຕກຕາອ່ອນຮາວກັບລະດູສາຣະທ ແຕ່ເປັນນອກການ—ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງມະຫາກາລ ທີ່ຕົກທັບຊາວເມືອງແມ່ນແຕ່ຍາມບໍ່ຄວນ।

Verse 30

साध्वसंजनयित्वेति केचिदुच्चाटिताः पुरः । तेन विघ्नकृतापौराः कपटद्विजरूपिणा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕົກໃຈຢ້ານກົວແລ້ວ ບາງຄົນຖືກຂັບອອກຈາກເມືອງ; ແລະຊາວເມືອງຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກໂດຍຜູ້ທີ່ສວມຮູບແບບພຣາຫມັນຜູ້ຫລອກລວງ।

Verse 31

अथ मध्येवरोधं स प्रविश्य निजमायया । दृष्टार्थमेव कथयन्स्त्रीणां विस्रंभभूरभूत्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍມາຍາຂອງຕົນ ລາວເຂົ້າໄປໃນເຂດຫ້ອງໃນຂອງສະຕຣີ; ເວົ້າແຕ່ເລື່ອງທີ່ດູເໝືອນ “ເຫັນຈິງ” ແລະຟັງເຂົ້າທ່າ ຈົນກາຍເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງສະຕຣີທັງຫຼາຍ।

Verse 32

तव पुत्रशतं जज्ञे सप्तोनं शुभलक्षणे । तेष्वेकस्तुरगारूढो बाह्याल्यां पतितो मृतः

ໂອ ນາງຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນ, ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ ຂາດໄປເຈັດ; ໃນນັ້ນມີຄົນໜຶ່ງຂີ່ມ້າ ຕົກຢູ່ຊອກທາງນອກ ແລ້ວເສຍຊີວິດ.

Verse 33

अंतर्वत्नी त्वियं कन्या जनयिष्यति शोभनाम् । एषा हि दुर्भगा पूर्वं सांप्रतं सुभगाऽभवत्

ສາວນ້ອຍນີ້ກຳລັງຖືພາ ແລະຈະໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດລູກທີ່ງາມ; ແຕ່ກ່ອນນາງເຄີຍອັບໂຊກ ບັດນີ້ກາຍເປັນຜູ້ມີໂຊກດີ.

Verse 34

असौ हि राज्ञो राज्ञीनामत्यंतमिहवल्लभा । मुक्तालंकृतिरेतस्यै राज्ञा दत्ता निजोरसः

ນາງນີ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພະຣາຊາ ແລະພະຣາຊິນີທັງຫຼາຍ; ພະຣາຊາໄດ້ປະທານເຄື່ອງປະດັບໄຂ່ມຸກ ທີ່ຖອດອອກຈາກອົກຂອງພະອົງເອງໃຫ້ນາງ.

Verse 35

पंचसप्तदिनान्येव जातानीतीह तर्क्यते । अस्यै राज्ञा प्रसादेन ग्रामौ दातुमुदीरितौ

ເຂົາຄາດກັນວ່າ ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນມາໄດ້ພຽງຫ້າເຖິງເຈັດມື້; ແລະດ້ວຍພະກະລຸນາຂອງພະຣາຊາ ໄດ້ປະກາດຈະປະທານບ້ານສອງແຫ່ງໃຫ້ນາງ.

Verse 36

इति दृष्टार्थकथनै राज्ञीमान्योभवद्द्विजः । वर्णयंति च ता राज्ञः परोक्षेपि गुणान्बहून्

ດ້ວຍການເລົ່າເຖິງ “ຄວາມຈິງທີ່ເຫັນປະຈັກ” ເຊັ່ນນີ້ ພຣາຫມັນນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກພະຣາຊິນີ; ແລະສະຕຣີເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພະຣາຊາບໍ່ຢູ່ ກໍຍັງພາກັນພັນນາຄຸນງາມຄວາມດີຂອງພະອົງຫຼາຍປະການ.

Verse 37

अहो यादृगसौ विप्रः सर्वत्रातिविचक्षणः । सुशीलश्च सुरूपश्च सत्यवाङ्मितभाषणः

ໂອ້! ພຣາຫມັນຜູ້ນີ້ຊ່າງປະເສີດ—ຮອບຄອບຍິ່ງໃນທຸກເລື່ອງ; ມີມາລະຍາດດີ ແລະຮູບງາມ; ເວົ້າສັດຈະ ແລະເວົ້າພອດປະມານ।

Verse 38

अलोलुप उदारश्च सदाचारो जितेंद्रियः । अपि स्वल्पेन संतुष्टः प्रतिग्रहपराङ्मुखः

ບໍ່ມີຄວາມໂລບ ແລະໃຈກວ້າງ; ຕັ້ງຢູ່ໃນສະດາຈານ ແລະຊະນະອິນທຣີ; ພໍໃຈແມ່ນມີນ້ອຍ ແລະເບື່ອງໜ້າຈາກການຮັບຂອງຂວັນ।

Verse 39

जितक्रोधः प्रसन्नास्यस्त्वनसूयुरवंचकः । कृतज्ञः प्रीतिसुमुखः परिवादपराङ्मुखः

ຊະນະຄວາມໂກດ ໜ້າຕາສົດໃສ; ບໍ່ອິດສາ ແລະບໍ່ຫລອກລວງ; ຮູ້ຄຸນ ອ່ອນໂຍນໃນຄວາມຮັກ ແລະຫັນໜີຈາກການນິນທາວ່າຮ້າຍ।

Verse 40

पुण्योपदेष्टा पुण्यात्मा सर्वव्रतपरायणः । शुचिः शुचिचरित्रश्च श्रुतिस्मृतिविशारदः

ເປັນຜູ້ຊີ້ນຳຄຸນງາມຄວາມດີ ແລະມີຈິດບຸນ; ອຸທິດຕົນໃນວຣະຕະທັງປວງ; ບໍລິສຸດ ແລະມີຈະຣິຍາບໍລິສຸດ; ຊ່ຽວຊານໃນສຣຸຕິ ແລະສມຣິຕິ।

Verse 41

धीरः पुण्येतिहासज्ञः सर्वदृक्सर्वसंमतः । कलाकलापकुशलो ज्योतिःशास्त्रविदुत्तमः

ໜັກແນ່ນອນ ແລະມີປັນຍາ; ຮູ້ຈັກອິຕິຫາສະອັນສັກສິດ; ມີສາຍຕາແຈ້ງ ແລະເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງທຸກຄົນ; ຊ່ຽວຊານໃນສິລະປະທຸກດ້ານ ແລະເປັນຍອດໃນຜູ້ຮູ້ໂຊຕິສະສາດ (ດາລາສາດ/ໂຫລາສາດ)។

Verse 42

क्षमी कुलीनोऽकृपणो भोक्ता निर्मलमानसः । इत्यादि गुणसंपन्नः कोपि क्वापि न दृग्गतः

ຜູ້ອົດທົນ ມີຊາດຕະກູນດີ ບໍ່ຕະໜີ ຮູ້ຈັກເສບສຸກຢ່າງຖືກທຳ ແລະມີໃຈບໍລິສຸດ—ຜູ້ມີຄຸນທຳເຊັ່ນນີ້ ແລະອື່ນໆ ພົບໄດ້ຍາກຫຼາຍທຸກບ່ອນ।

Verse 43

इत्थं तास्तद्गुणग्रामं वर्णयंत्यः पदेपदे । कालं विनोदयंति स्म अंतःपुरचराः स्त्रियः

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໆໃນອັນຕະປຸຣະ ໄດ້ພາກັນພັນລະນາກຸ່ມຄຸນຄວາມດີຂອງທ່ານທຸກຍ່າງກ້າວ ແລະຜ່ານເວລາໄປດ້ວຍການສົນທະນາອັນຮື່ນຮົມ।

Verse 44

एकदावसरं प्राप्य दिवोदासस्य भूभुजः । राज्ञी लीलावती नाम राज्ञे तं विन्यवेदयत्

ຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ໂອກາດອັນຄວນ ພຣະມະເຫສີນາມ ລີລາວະຕີ ໄດ້ທູນແຈ້ງເລື່ອງນັ້ນແດ່ພຣະຣາຊາ ທິໂວດາສะ

Verse 45

राजन्वृद्धो गुणैर्वृद्धो ब्राह्मणः सुविचक्षणः । एकोस्ति स तु द्रष्टव्यो मूर्तो ब्रह्मनिधिः परः

ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ! ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ—ເຖົ້າໃນວັຍ ແລະເຖົ້າຍິ່ງກວ່ານັ້ນໃນຄຸນທຳ ມີປັນຍາຮອບຄອບຍິ່ງ ທ່ານເປັນຜູ້ຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້; ຄວນໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າເຫັນ—ດຸຈຂຸມຊັບແຫ່ງພຣະພຣົມັນອັນສູງສຸດ ປາກົດເປັນກາຍ

Verse 46

राज्ञी राज्ञा कृतानुज्ञा सखीं प्रेष्य विचक्षणाम् । आनिनाय च तं विप्रं ब्राह्मं तेज इवांगवत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະຣາຊະອະນຸຍາດແລ້ວ ພຣະມະເຫສີໄດ້ສົ່ງສະຫາຍຜູ້ຮອບຄອບໄປ ແລະນຳພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນມາ—ດຸຈແສງພຣະພຣົມັນໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍ

Verse 47

राजापि दूरादायांतं त विलोक्यमहीसुरम् । यत्राकृतिर्गुणास्तत्र जहर्षेति वदन्हृदि

ແມ່ນແຕ່ພະຣາຊາກໍເຫັນຈາກໄກວ່າ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົງນັ້ນກຳລັງເຂົ້າມາ ກໍປິຕິຍິນດີໃນພຣະຫົວໃຈ ແລະຄິດວ່າ “ທີ່ໃດມີສະຫງ່າລາສີສູງສົງ ທີ່ນັ້ນຍ່ອມມີຄຸນທຳດ້ວຍ”

Verse 48

पदैर्द्वित्रैर्नृपतिना कृताभ्युत्थानसत्कृतिः । चतुर्निगमजाभिः स तमाशीर्भिरनंदयत्

ພະຣາຊາລຸກຂຶ້ນ ແລະກ້າວໄປໜ້າໜຶ່ງສອງກ້າວເພື່ອຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ພຣາຫມັນນັ້ນກໍໃຫ້ພຣະອົງຊື່ນບານ ໂດຍອວຍພອນອັນເກີດຈາກເວດທັງສີ່

Verse 49

कृतप्रणामो राज्ञा स सादरं दत्तमासनम् । भेजेथ कुशलं पृष्टः स राज्ञा तेन भूपतिः

ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ກໍານົດນະມັດສະການແລ້ວ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍຮັບອາສນະທີ່ຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ। ເມື່ອພະຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນຖາມຂ່າວຄວາມສຸກ ທ່ານກໍຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນ

Verse 50

परस्परं कुशलिनौ कुशलौ च कथागमे । प्रश्नोत्तराभ्यां संतुष्टौ द्विजवर्य क्षमाभृतौ

ທັງສອງຕ່າງຖາມຂ່າວຄວາມສຸກຂອງກັນແລະກັນ ແລະຊໍານານໃນການສົນທະນາອັນສຸພາບ। ດ້ວຍຄໍາຖາມແລະຄໍາຕອບ ທັງຄູ່ກໍພໍໃຈ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ແລະທັງສອງມີຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມອະໄພ

Verse 51

कथावसाने राज्ञाथ गेहं विससृजे द्विजः । लब्धमानमहापूजः स स्वमाश्रममाविशत्

ເມື່ອການສົນທະນາສິ້ນສຸດ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍລາອອກຈາກເຮືອນຂອງພະຣາຊາ। ໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດແລະການບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ ທ່ານກໍເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນ

Verse 52

गतेऽथ स्वाश्रमं विप्रे दिवोदासो नरेश्वरः । लीलावत्याः पुरो विप्रं वर्णयामास भूरिशः

ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນແລ້ວ ພຣະຣາຊາດິໂວດາສ ຈອມແຫ່ງມະນຸດ ໄດ້ເວົ້າຕໍ່ໜ້ານາງລີລາວະຕີ ພັນລະນາເຖິງພຣາຫມັນນັ້ນຢ່າງລະອຽດ।

Verse 53

महादेवि महाप्राज्ञे लीलावति गुणप्रिये । यथाशंसि तथा विप्रस्ततोपि गुणवत्तरः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໂອ ລີລາວະຕີ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະຮັກຄຸນທຳ—ດັ່ງທີ່ເຈົ້າສັນລະເສີນ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ທ່ານຍັງອຸດົມດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີຫຼາຍກວ່າອີກ।

Verse 54

अतीतं वेत्ति सकलं वर्तमानमवैति च । प्रष्टव्यः प्रातराहूय भविष्यं किंचिदेष वै

ທ່ານຮູ້ອະດີດທັງປວງ ແລະເຂົ້າໃຈປັດຈຸບັນດ້ວຍ। ດັ່ງນັ້ນຄວນເຊີນທ່ານໃນຕອນເຊົ້າ ແລ້ວຖາມເຖິງອະນາຄົດບາງປະການ—ແນ່ນອນທ່ານຜູ້ນີ້ບອກໄດ້।

Verse 55

महाविभव संभारैर्महाभोगैरनेकधा । व्युष्टायां स नृपो रात्र्यां प्रातराहूतवान्द्विजम्

ດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງຣາຊະສົມບັດ ແລະຄວາມສຸກອັນວິຈິດຫຼາຍປະການ ເມື່ອຄືນນັ້ນຜ່ານໄປ ພຣະຣາຊາໄດ້ເຊີນທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ນັ້ນໃນຕອນເຊົ້າ।

Verse 56

सत्कृत्य तं द्विजं भक्त्या दुकूलादि प्रदानतः । एकांते तं द्विजं राजा पप्रच्छ निजहृत्स्थितम्

ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ນະມັດສະການທະວິຊະນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍຖວາຍຜ້າດີ (ດຸກູລ) ແລະຂອງອື່ນໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງຖາມພຣາຫມັນນັ້ນໃນທີ່ສະງົບ ເຖິງເລື່ອງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ।

Verse 57

राजोवाच । द्विजवर्यो भवानेकः प्रतिभातीति निश्चितम् । यथातत्त्ववती ते धीर्न तथान्यस्य मे मतिः

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າແນ່ໃຈວ່າ ທ່ານເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ມີປັນຍາຮູ້ແທ້. ປັນຍາຂອງທ່ານຕັ້ງຢູ່ໃນຕັດຕະວະຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄິດເຊັ່ນນີ້ກັບຜູ້ອື່ນ”

Verse 58

दृष्ट्वा त्वां तु महाप्राज्ञं शांतं दांतं तपोनिधिम् । किंचित्प्रष्टुमना विप्र तदाख्याहि यथार्थवत्

“ເຫັນທ່ານ—ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ສະງົບ, ສຳລວມ, ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ—ໂອ ພຣາຫມະນ, ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຢາກຖາມບາງຢ່າງ. ຂໍທ່ານກ່າວໃຫ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ”

Verse 59

शासितेयं मया पृथ्वी न तथान्यैस्तु पार्थिवैः । यावद्भूति मया भुक्ता दिव्या भोगा अनेकधा

“ແຜ່ນດິນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປົກຄອງ—ບໍ່ເຫມືອນກະສັດອື່ນ. ຕາມຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ມີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເສວຍພອນໂພກອັນວິເສດ ແມ່ນດັ່ງທິບຫຼາຍປະການ”

Verse 60

निजौरसेभ्योप्यधिकं रात्रिंदिवमतंद्रितम् । विनिर्जित्य हठाद्दुष्टान्प्रजेयं परिपालिता

“ເຫນືອກວ່າຕໍ່ລູກຊາຍຂອງຕົນເອງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປົກປ້ອງອານາຈັກນີ້ທັງຄືນທັງວັນໂດຍບໍ່ປະມາດ. ດ້ວຍການປາບຄົນຊົ່ວດ້ວຍຄວາມແຂງກ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄຸ້ມຄອງປະຊາ”

Verse 61

द्विजपादार्चनात्किंचित्सुकृतं वेद्मि नापरम् । अनेनापरिकथ्येन कथितेनेह किं मम

“ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ບຸນພຽງນ້ອຍໜຶ່ງ ຄືການບູຊາພຣະບາດຂອງທະວິຊະ; ນອກນັ້ນບໍ່ຮູ້. ການເວົ້າຍືດຍາວຢູ່ນີ້ເຖິງເລື່ອງທີ່ແທບບໍ່ຄວນເວົ້າ ຈະເປັນປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 62

निर्विस्ममिव मे चेतः सांप्रतं सर्वकर्मसु । विचार्यार्य शुभोदर्कमत आख्याहि सत्तम

ບັດນີ້ ຈິດໃຈຂ້າພະເຈົ້າຄືຈະເຢັນຊາ ແລະເຉື່ອນໄຫວບໍ່ຫຼາຍໃນກິດທັງປວງ. ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄໍາຊີ້ນໍາທີ່ໃຫ້ຜົນເປັນມົງຄຸນ ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງສຸດ।

Verse 63

द्विज उवाच । अपि स्वल्पतरं कृत्यं यद्भवेद्भूभुजामिह । एकांते तत्तु पृष्टेन वक्तव्यं सुधिया सदा

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ກິດທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ອັນເກີ່ຍວກັບໜ້າທີ່ຂອງກະສັດໃນໂລກນີ້ ເມື່ອຖືກຖາມແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງອະທິບາຍໃນທີ່ສ່ວນຕົວເສມອ।

Verse 64

अमात्येनाप्यपृष्टेन न वक्तव्यं नृपाग्रतः । महापमानभीतेन स्तोकमप्यत्र किंचन

ແມ່ນແຕ່ອຳມາດ (ລັດຖະມົນຕີ) ຖ້າບໍ່ໄດ້ຖືກຖາມ ກໍບໍ່ພຶງເວົ້າຕໍ່ໜ້າກະສັດ. ເພາະຢ້ານການອັບອາຍໃຫຍ່ ຢ່າເວົ້າແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດໃນທີ່ນີ້।

Verse 65

पृष्टश्चेत्कथयामीह मा तत्र कुरु संशयम् । तत्कृते तव गंता वै मनो निर्वेदकारणम्

ແຕ່ຖ້າຖືກຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃນທີ່ນີ້—ຢ່າໄດ້ສົງໄສ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຈິງນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງທ່ານຈະເຂົ້າເຖິງເຫດແຫ່ງຄວາມຄາຍຍຶດ (ໄວຣາກະ) ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 66

शृणु राजन्महाबुद्धे नायथार्थं ब्रवीम्यहम् । विक्रांतोस्यतिशूरोसि भाग्यवानसि सर्वदा

ຟັງເຖີດ ໂອ ກະສັດຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່: ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເວົ້າສິ່ງທີ່ບໍ່ຈິງ. ທ່ານເປັນຜູ້ກ້າຫານ ກ້າຫານຍິ່ງ ແລະມີໂຊກດີເສມອ।

Verse 67

पुण्येन यशसा बुद्ध्या संपन्नोस्ति भवान्यथा । मन्ये तथामरावत्यां त्रिदशेशोपि नैव हि

ທ່ານພ້ອມດ້ວຍບຸນກຸສົນ ຊື່ສຽງ ແລະປັນຍາຢ່າງເຕັມປຽມ ຈົນຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ໃນອະມະຣາວະຕີ ພຣະອິນທຣາຈອມເທວະກໍບໍ່ມີຄວາມບໍລິບູນເທົ່າທ່ານ।

Verse 68

सुधिया त्वां गुरुं मन्ये प्रसादेन सुधाकरम् । तेजसास्ति भवानर्कः प्रतापेनाशुशुक्षणिः

ດ້ວຍປັນຍາອັນປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້ານັບຖືທ່ານເປັນພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ຄູຂອງເທວະ; ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ທ່ານດຸດດັ່ງພຣະຈັນ. ດ້ວຍລັດສະໝີ ທ່ານເປັນພຣະອາທິດ ແລະດ້ວຍວິລະພາບ ທ່ານເປັນອັກນີທີ່ເຮັດໃຫ້ແຫ້ງໄວ।

Verse 69

प्रभंजनो बलेनासि श्रीदोसि श्रीसमर्पणैः । शासनेन भवान्रुद्रो निरृतिस्त्वं रणांगणे

ໃນພະລັງ ທ່ານດຸດດັ່ງປຣະພັນຈະນະ—ລົມພາຍຸ; ດ້ວຍການປະທານແລະອຸທິດສິຣີສົມບັດ ທ່ານເປັນຜູ້ປະທານ Śrī. ໃນການປົກຄອງ ທ່ານແມ່ນຣຸທຣາເອງ; ໃນສະໜາມຮົບ ທ່ານດຸດດັ່ງນິຣຶຕິ।

Verse 70

दुष्टपाशयिता पाशी यमो नियमनेऽसताम् । इंदनात्त्वं महेंद्रोसि क्षमया त्वमसि क्षमा

ທ່ານຜູກມັດຄົນຊົ່ວດ້ວຍບ່ວງ ດຸດດັ່ງຜູ້ຖືປາສະທີ່ແທ້; ໃນການຫ້າມປາມຜູ້ອະທຳ ທ່ານແມ່ນພຣະຍົມ. ດ້ວຍພະລັງທີ່ຈຸດຄວາມກ້າ ທ່ານແມ່ນມະເຫນທຣາ; ແລະດ້ວຍການອະໄພ ທ່ານແມ່ນຄວາມອະໄພເອງ।

Verse 71

मर्यादया भवानब्धिर्महत्त्वे हिमवानसि । भार्गवो राजनीत्यासि राज्येन मनुना समः

ດ້ວຍການຮັກສາຂອບເຂດແລະມາຣະຍາດາ ທ່ານດຸດດັ່ງມະຫາສະໝຸດ; ໃນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ທ່ານດຸດດັ່ງພູຫິມະວານ. ໃນປັນຍາການເມືອງ ທ່ານເທົ່າກັບພາຣຄະວະ; ແລະໃນອຳນາດອະທິປະໄຕ ທ່ານເທົ່າກັບມະນຸ।

Verse 72

संतापहर्तांबुदवत्पवित्रो गांगनामवत् । सर्वेषामेव जंतूनां काशीव सुगतिप्रदः

ພຣະອົງຊົງລົບລ້າງຄວາມຮ້ອນຮົ່ມທຸກຂ໌ດັ່ງເມກຝົນ ແລະຊົງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດັ່ງແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ; ສໍາລັບສັດທັງປວງ ພຣະອົງປະທານສຸຄະຕິອັນມົງຄຸນ ດັ່ງນະຄອນກາສີເອງ.

Verse 73

रुद्रः संहाररूपेण पालनेन चतुर्भुजः । विधिवत्त्वं विधातासि भारती ते मुखांबुजे

ໃນຮູບແຫ່ງການທໍາລາຍ ພຣະອົງແມ່ນຣຸທຣ; ໃນການປົກປ້ອງຮັກສາ ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າສີ່ກອນ. ຕາມລໍາດັບແຫ່ງທໍາ ພຣະອົງເອງແມ່ນຜູ້ສ້າງ, ແລະເທິງດອກບົວແຫ່ງພຣະພັກຕຣ ມີພຣະນາງພາຣະຕີ ເທວີແຫ່ງວາຈາ ປະທັບຢູ່.

Verse 74

त्वत्पाणिपद्मे कमला त्वत्क्रोधेस्ति हलाहलः । अमृतं तव वागेव त्वद्भुजावश्विनीसुतौ

ໃນດອກບົວແຫ່ງພຣະຫັດ ມີພຣະນາງກະມະລາ (ລັກສະມີ) ປະທັບ; ໃນພຣະພິໂຣດ ມີພິດຮາລາຮາລາ. ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນອະມຣິຕ, ແລະພຣະພາຫຸທັງສອງດຸຈອັດສະວິນີກຸມານ ແພດທິບ.

Verse 75

तत्किं यत्त्वयि भूजानौ सर्वदेवमयो ह्यसि । तस्मात्तव शुभोदर्को मया ज्ञातोस्ति तत्त्वतः

ດັ່ງນັ້ນ ຈະແປກປະຫຼາດອັນໃດ ທີ່ພຣະອົງມີພາຫຸສອງ ເພາະພຣະອົງແທ້ຈິງເປັນສະພາບຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ການຜຸດຂຶ້ນອັນມົງຄຸນ ແລະຜົນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ.

Verse 76

आरभ्याद्य दिनाद्भूप ब्राह्मणोऽष्टादशेहनि । उदीच्यः कश्चिदागत्य ध्रुवं त्वामुपदेक्ष्यति

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໃນມື້ທີ 18 ຈະມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຈາກແດນເໜືອມາຮອດ ແລະຈະຊີ້ນໍາສັ່ງສອນພຣະອົງແນ່ນອນ.

Verse 77

तस्य वाक्यं त्वया राजन्कर्तव्यमविचारितम् । ततस्ते हृत्स्थितं सर्वं सेत्स्यत्येव महामते

ໂອ ພະຣາຊາ! ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານນັ້ນ ໂດຍບໍ່ລັງເລ ແລະບໍ່ຊັກຊ້າ. ແລ້ວສິ່ງທັງປວງທີ່ຝັງແນ່ນຢູ່ໃນພະຫົວໃຈຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈະສໍາເລັດແນ່ນອນ

Verse 78

इत्युक्त्वा पृच्छ्य राजानं लब्धानुज्ञो द्विजोत्तमः । विवेश स्वाश्रमं तुष्टो नृपोप्याश्चर्यवानभूत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຖາມພະຣາຊາ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກໍເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ພະຣາຊາກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ

Verse 79

इत्थं विघ्नजिता सर्वा पुरी स्वात्मवशीकृता । सपौरा सावरोधा च सनृपा निजमायया

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງມາຍາຂອງຕົນ ວິຄະນະຊິດໄດ້ນໍາເອົານະຄອນທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດ—ພ້ອມຊາວເມືອງ ພາຍໃນວັງ ແລະແມ່ນແຕ່ພະຣາຊາດ້ວຍ

Verse 80

कृतकृत्यमिवात्मानं ततो मत्वा स विघ्नजित् । विधाय बहुधात्मानं काश्यां स्थितिमवाप च

ຕໍ່ມາ ວິຄະນະຊິດເຫັນຕົນເອງດັ່ງຜູ້ສໍາເລັດກິດແລ້ວ. ລາວແປງກາຍເປັນຫຼາຍຮູບ ແລະໄດ້ເຂົ້າຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ກາສີຢ່າງຖາວອນ

Verse 81

यदा स न दिवोदासः प्रागासीत्कुंभसंभव । तदातनं निजं स्थानमलंचक्रे गणाधिपः

ໂອ ອະຄັດສະຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກຫມໍ້ (ກຸມພະສຳພະວະ)! ເມື່ອກ່ອນ ໃນຍາມທີ່ດິໂວດາສະບໍ່ຢູ່ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຄະນະຄະນາ (ຄະນາທິປະ) ໄດ້ຈັດແຕ່ງ ແລະສະຖາປະນາບ່ອນປະທັບເກົ່າແກ່ຂອງພຣະອົງໄວ້

Verse 82

दिवोदासे नरपतौ विष्णुनोच्चाटिते सति । पुनर्नवीकृतायां च नगर्यां विश्वकर्मणा

ເມື່ອພະຣາຊາ ດິໂວດາສ ຖືກພຣະວິສນຸ ຂັບໄລ່ອອກໄປ ແລະເມື່ອນະຄອນນັ້ນ ຖືກພຣະວິສະວະກັມມະນ ບູຮະນະໃໝ່ອີກຄັ້ງ

Verse 83

स्वयमागत्य देवेन मंदरात्सुंदरां पुरीम् । वाराणसीं प्रथमतस्तुष्टुवे गणनायकम्

ແລ້ວພຣະເທວະເຈົ້າເສດັດມາເອງຈາກມັນດະຣາ ໄປສູ່ນະຄອນວາຣານະສີອັນງາມ ແລະກ່ອນອື່ນໄດ້ສັນລະເສີນ «ຄະນະນາຍະກະ» ຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະທັງປວງ

Verse 84

अगस्त्य उवाच । कथं स्तुतो भगवता देवदेवेन विघ्नजित् । कथं च बहुधात्मानं स चकार विनायकः

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ ໄດ້ສັນລະເສີນ «ວິຆນະຊິດ» ຢ່າງໃດ? ແລະ «ວິນາຍະກະ» ນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນຫຼາຍຮູບແບບໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 85

केनकेन स वै नाम्ना काशिपुर्यां व्यवस्थितः । इति सर्वं समासेन कथयस्व षडानन

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນກາສີປຸຣີ ດ້ວຍນາມໃດໆບ້າງ? ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້ ໂອ ສະດານະນະ

Verse 86

इत्युदीरितमाकर्ण्य कुंभयोनेः षडाननः । यथावत्कथयामास गणराज कथां शुभाम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງອະກັດສະຕະຍະແລ້ວ ພຣະສະດານະນະ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງກຸມພະໂຍນີ ຈຶ່ງເລົ່າຕາມລຳດັບ ເຖິງກະຖາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ «ຄະນະຣາຊ» ຈອມແຫ່ງຄະນະທັງປວງ