Adhyaya 44

Verse 1

स्कंद उवाच । अन्यान्यपि च लिंगानि कथयामि महामुने । अमृतेशमुखादीनि यन्नामाप्यमृतप्रदम्

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງລິງຄະອື່ນໆອີກ—ເລີ່ມຈາກ ອະມຣິເຕສະ—ທີ່ແມ່ນແຕ່ຊື່ຂອງມັນກໍປະທານອະມຣິຕະ, ພອນແຫ່ງອະມະຕະ (ການຫຼຸດພົ້ນດຸດນ້ຳທິບ).

Verse 2

पुरा सनारु नामासीन्मुनिरत्र गृहाश्रमी । ब्रह्मयज्ञरतो नित्यं नित्यं चातिथिदैवतः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ນີ້ມີມຸນີຊື່ ສະນາຣຸ ຜູ້ດໍາລົງຊີວິດໃນອາສຣົມຄົນເຮືອນ. ທ່ານອຸທິດຕົນແກ່ ພຣະຫມະຍັດຍະ ຢ່າງສະເໝີ ແລະເຫັນແຂກເປັນເທວະດາເສມອ.

Verse 3

लिंगपूजारतो नित्यं नित्यं तीर्थाप्रतिग्रही । तस्यर्षेरभवत्पुत्रः सनारोरुपजंघनिः

ລາວເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈບູຊາລິງຄະເປັນນິດ ແລະຮັບນ້ຳຕີຣຖະ (ນ້ຳສັກສິດ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເປັນນິດ. ຕໍ່ມາ ລູກຊາຍໄດ້ເກີດແກ່ລະສີ ສະນາຣຸ ຊື່ ອຸປະຈັງຄະນິ.

Verse 4

स कदाचिद्गतोरण्यं तत्र दष्टः पृदाकुना । अथ तत्स वयोभिश्च स आनीतः स्वमाश्रमम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ໄປປ່າ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຖືກງູພິດກັດ. ແລ້ວບັນດາໝູ່ຮ່ວມວັຍໄດ້ອຸ້ມພາລາວກັບໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ.

Verse 5

सनारुणा समुच्छ्वस्य नीतः स उपजंघनिः । महाश्मशानभूभागं स्वर्गद्वारसमीपतः

ສະນາຣຸ ຫາຍໃຈດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມ ໄດ້ພາ ອຸປະຈັງຄະນິ ໄປຍັງພື້ນດິນແຫ່ງມະຫາສະມະຊານ ໃກ້ສະວັກຄະດວາຣ (ປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ).

Verse 6

तत्रासीच्छ्रीफलाकारं लिंगमेकं सुगुप्तवत् । निधाय तत्र तं यावच्छवं संचिंतयेत्सुधीः

ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະອັນດຽວ ຮູບຮ່າງຄ້າຍສຣີພະລະ (ໝາກພ້າວ) ດັ່ງຖືກປົກປິດໄວ້ຢ່າງດີ. ເມື່ອວາງເຂົາໄວ້ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນໄດ້ພິຈາລະນາເຂົາດັ່ງເປັນສົບ.

Verse 7

सर्पदष्टस्य संस्कारः कथं भवति चेति वै । तावत्स जीवन्नुत्तस्थौ सुप्तवच्चौपजंघनिः

“ຜູ້ຖືກງູກັດ ຈະເຮັດພິທີສົບໄດ້ແນວໃດ?” ເມື່ອລາວຄິດດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ອຸປະຈັງຄະນິ ກໍລຸກຂຶ້ນມາມີຊີວິດ ດັ່ງຄົນຕື່ນຈາກຫຼັບ.

Verse 8

अथ तं वीक्ष्य स मुनिः सनारुरुपजंघनिम् । पुनः प्राणितसंपन्नं विस्मयं प्राप्तवान्परम्

ແລ້ວ ມຸນີ ສະນາຣຸ ເຫັນ ອຸປະຈັງຄະນີ ຟື້ນຄືນຊີວິດອີກຄັ້ງ ກໍເກີດຄວາມພິສົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ।

Verse 9

प्राणितव्येऽत्र को हेतुर्मच्छिशोरुपजंघनेः । क्षेत्राद्बहिरहिर्यं हि दष्टा नैषीत्परासु ताम्

“ເຫດໃດຈຶ່ງຍັງມີຊີວິດຢູ່ໃນທີ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ລູກຂ້ອຍ ອຸປະຈັງຄະນີ ຖືກງູກັດທີ່ຂາ? ນອກຈາກກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້ ການກັດຂອງງູຍ່ອມນຳເຂົາໄປສູ່ຄວາມຕາຍແນ່ນອນ”

Verse 10

इति यावत्स संधत्ते धियं तज्जीवितैकिकाम् । तावत्पिपीलिका त्वेका मृतं क्वापि पिपीलिकम्

ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງປະກອບຄວາມຄິດອັນດຽວໃນໃຈ—ຫ່ວງແຕ່ເລື່ອງຊີວິດນັ້ນ—ທັນໃດນັ້ນ ມົດຕົວໜຶ່ງໄດ້ນຳມົດທີ່ຕາຍແລ້ວມາຈາກບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ।

Verse 11

आनिनाय च तत्रैव सोप्य नन्निर्गतस्ततः । अथ विज्ञाय स मुनिस्तत्त्वं जीवितसूचितम्

ມັນນຳມາວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ໄດ້ເຄື່ອນອອກຈາກຈຸດນັ້ນ. ແລ້ວມຸນີກໍເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທີ່ຖືກຊີ້ນຳ—ເກືອບກ່ຽວກັບເຫດແຫ່ງການຮັກສາຊີວິດ।

Verse 12

मृदु हस्ततलेनैव यावत्खनति वै मुनिः । तावच्छ्रीफलमात्रं हि लिंगं तेन समीक्षितम्

ເມື່ອມຸນີຂຸດດ້ວຍຝາມືອັນອ່ອນໂຍນ ບໍ່ດົນກໍໄດ້ເຫັນ ລິງຄະ ໜຶ່ງ ມີຂະໜາດພຽງເທົ່າຜົນບິລະວາ (bilva) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 13

सनारुणाथ तल्लिंगं तेन तत्र समर्चितम् । चिरकालीन लिंगस्य कृतं नामापि सान्वयम्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍອັຣຄະ (arghya) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. ສໍາລັບລິງຄະເກົ່າແກ່ນັ້ນ ທ່ານຍັງໄດ້ຕັ້ງນາມ ແລະຈັດວາງປະຫວັດສັກສິດພ້ອມສາຍປະເພນີອີກດ້ວຍ।

Verse 14

अमृतेश्वरनामेदं लिंगमानंदकानने । एतल्लिंगस्य संस्पर्शादमृतत्वं लभेद्ध्रुवम्

ລິງຄະນີ້ໃນອານັນດະການະ ມີນາມວ່າ “ອະມຣິເຕສະວະຣະ” (Amṛteśvara). ຜູ້ໃດໄດ້ສຳຜັດລິງຄະນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມເປັນອະມຣິຕະ ຄືຄວາມບໍ່ຕາຍ ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 15

अमृतेशं समभ्यर्च्य जीवत्पुत्रः स वै मुनिः । स्वास्पदं समनुप्राप्तो दृष्टआश्चर्यवज्जनैः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອະມຣິເຕຊະ (Amṛteśa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ມຸນີຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ບຸດໄດ້ກັບຄືນມາມີຊີວິດ—ກໍໄດ້ກັບໄປຍັງອາສະຖານຂອງຕົນ ໂດຍຜູ້ຄົນເຫັນແລ້ວອັດສະຈັນໃຈ।

Verse 16

तदाप्रभृति तल्लिंगममृतेशं मुनीश्वर । काश्यां सिद्धिप्रदं नृणां कलौ गुप्तं भवेत्पुनः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ລິງຄະນັ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອະມຣິເຕຊະ” ຍ່ອມປະທານສິດທິແລະສຳເລັດຜົນແກ່ມະນຸດໃນກາສີ; ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ມັນຈະກາຍເປັນສິ່ງຖືກປິດບັງອີກຄັ້ງ।

Verse 18

अमृतेश समं लिंगं नास्ति क्वापि महीतले । तल्लिंगं शंभुना तिष्ये कृतं गुप्तं प्रयत्नतः

ໃນໂລກທັງປວງ ບໍ່ມີລິງຄະໃດເທົ່າທຽມອະມຣິເຕຊະໄດ້. ໃນຍຸກຕິສະຍະ (ກະລິ) ພຣະສັມພູ (Śambhu) ໄດ້ປິດບັງລິງຄະນັ້ນໄວ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະຈົ່ງໃຈ।

Verse 19

अमृतेश्वर नामापि ये काश्यां परिगृह्णते । न तेषामुपसर्गोत्थं भयं क्वापि भविष्यति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ຮັບເອົານາມ «ອະມຣິເຕສະວະຣະ» ໃນກາສີ ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກທຸກຂ໌ແລະໄພພິບັດ ຈະບໍ່ມາຮອດເຂົາເຈົ້າໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 20

मुनेऽन्यच्च महालिंगं करुणेश्वरसंज्ञितम् । मोक्षद्वार समीपे तु मोक्षद्वारेश्वराग्रतः

ໂອ ມຸນີ, ຍັງມີລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອີກອົງ ຊື່ວ່າ «ກະຣຸເນສະວະຣະ». ພຣະອົງສະຖິດໃກ້ «ປະຕູໂມກຊະ» ແລະຢູ່ຕໍ່ໜ້າ «ໂມກຊະດວາເຣສະວະຣະ» ໂດຍກົງ।

Verse 21

दर्शनात्तस्य लिंगस्य महाकारुणिकस्य वै । न क्षेत्रान्निर्गमो जातु बहिर्भवति कस्यचित्

ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ—ຜູ້ມີມະຫາກະຣຸນາຢ່າງຍິ່ງ—ບໍ່ມີໃຜຈະອອກຈາກຂອບເຂດສັກສິດ (ກາສີ) ໄປພາຍນອກໄດ້ເລີຍ।

Verse 22

स्नातव्यं मणिकर्ण्यां च द्रष्टव्यः करुणेश्वरः । क्षेत्रोपसर्गजा भीतिर्हातव्या परया मुदा

ຄວນອາບນ້ຳທີ່ ມະນິກັນນີ ແລະຄວນໄປຊົມເບິ່ງ ກະຣຸເນສະວະຣະ. ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກໄພພິບັດໃນເຂດສັກສິດ ຄວນຖິ້ມລົງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ।

Verse 23

सोमवासरमासाद्य एकभक्तव्रतं चरेत् । यष्टव्यः करुणापुष्पैर्व्रतिना करुणेश्वरः

ເມື່ອຮອດວັນຈັນ ຄວນປະພຶດວຣະຕະ «ເອກະພັກຕະ» (ຮັບປະທານອາຫານພຽງເທື່ອດຽວ). ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນບູຊາ ກະຣຸເນສະວະຣະ ດ້ວຍດອກໄມ້ «ກະຣຸນາ».

Verse 24

तेन व्रतेन संतुष्टः करुणेशः कदाचन । न तं क्षेत्राद्बहिः कुर्यात्तस्मात्कार्यं व्रतं त्विदम्

ດ້ວຍວຣະຕະນັ້ນ ພຣະກະຣຸເນສະຜູ້ເມດຕາ ຈະພໍໃຈ ແລະບໍ່ຂັບໄລ່ຜູ້ນັ້ນອອກຈາກເຂດສັກສິດ. ດັ່ງນັ້ນ ວຣະຕະນີ້ຄວນປະຕິບັດແທ້ໆ.

Verse 25

तत्पत्रैस्तत्फलैर्वापि संपूज्यः करुणेश्वरः । यो न जानाति तल्लिंगं सम्यग्ज्ञानविवर्जितः

ຄວນນະມັດສະການພຣະກະຣຸເນສະວະຣະ ດ້ວຍໃບຂອງມັນ ຫຼືດ້ວຍໝາກຂອງມັນກໍໄດ້. ຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ຈັກລິງຄະນັ້ນ ຍ່ອມຂາດຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 26

तेनार्च्यः करुणावृक्षो देवेशः प्रीयतामिति । यो वर्षं सोमवारस्य व्रतं कुर्यादिति द्विजः

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວນບູຊາຕົ້ນກະຣຸນາ ພ້ອມອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງພໍໃຈ.” ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະວັນຈັນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ…

Verse 27

प्रसन्नः करुणेशोत्र तस्य दास्यति वांछितम् । द्रष्टव्यः करुणेशोत्र काश्यां यत्नेन मानवैः

ໃນທີ່ນີ້ ເມື່ອພຣະກະຣຸເນສະພໍໃຈ ພຣະອົງຈະປະທານພອນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນກາສີນີ້ ມະນຸດທັງຫຼາຍຄວນໄປເບິ່ງພຣະກະຣຸເນສະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 28

इति ते करुणेशस्य महिमोक्तो महत्तरः । यं श्रुत्वा नोपसर्गोत्थं भयं काश्यां भविष्यति

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າເຖິງມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍຂອງພຣະກະຣຸເນສະ. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກໄພພິບັດ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນກາສີ.

Verse 29

मोक्षद्वारेश्वरं चैव स्वर्गद्वोरेश्वरं तथा । उभौ काश्यां नरो दृष्ट्वा स्वर्गं मोक्षं च विंदति

ໃນກາສີ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ «ໂມກສະດວາເຣສະວະຣະ» ແລະ «ສະວັກກະດວໍເຣສະວະຣະ» ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ທັງສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ।

Verse 30

ज्योतीरूपेश्वरं लिंगं काश्यामन्यत्प्रकाशते । तस्य संपूजनाद्भक्ता ज्योतीरूपा भवंति हि

ໃນກາສີ ລິງຄະນາມ «ໂຈຕີຣູເປສະວະຣະ» ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍພິເສດ. ຜູ້ສັດທາບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມບູນ ຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ເປັນຮູບແຫ່ງແສງທາງວິນຍານແທ້ໆ।

Verse 31

चक्रपुष्करिणी तीरे ज्योतीरूपेश्वरं परम् । समभ्यर्च्याप्नुयान्मर्त्यो ज्योतीरूपं न संशयः

ທີ່ຝັ່ງຈັກຣະປຸສະກະຣິນີ ເມື່ອມະນຸດບູຊາ «ໂຈຕີຣູເປສະວະຣະ» ອັນສູງສຸດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຮູບແຫ່ງປະກາຍທິບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 32

यदा भागीरथी गंगा तत्र प्राप्ता सरिद्वरा । तदारभ्यार्चयेन्नित्यं तल्लिंगं स्वर्धुनी मुदा

ແຕ່ເມື່ອ ພາກີຣະທີ ຄື ຄົງຄາ—ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ໄດ້ມາຮອດບ່ອນນັ້ນ ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ແມ່ນ້ຳສະຫວັນໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນທຸກວັນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 33

पुरा विष्णौ तपत्यत्र तल्लिंगं स्वयमेव हि । तत्राविरासीत्तेजस्वि तेन क्षेत्रमिदं शुभम्

ໃນອະດີດ ເມື່ອພຣະວິສະນຸບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່ທີ່ນີ້ ລິງຄະນັ້ນໄດ້ປະກົດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ. ມັນປາກົດດ້ວຍລັດສະໝີອັນເຈີດຈ້າ ເພາະສະນັ້ນ ດິນແດນສັກສິດນີ້ຈຶ່ງເປັນມົງຄຸນ।

Verse 34

चक्रपुष्करिणी तीरे ज्योतीरूपेश्वरं तदा । दूरस्थोपीह यो ध्यायेत्तस्य सिद्धिरदूरतः

ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ຝັ່ງສະລອງຈັກຣະປຸສກະຣິນີ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະຈະໂຍຕີຣູເປສະວະຣະ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ ຄວາມສໍາເລັດສິດທິກໍຢູ່ໃກ້ມື।

Verse 35

एतेष्वपि च लिंगेषु चतुर्दशसु सत्तम । लिंगाष्टकं महावीर्यं कर्मबीजदवानलम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ໃນບັນດາລິງຄະ 14 ອົງນີ້ດ້ວຍ, ລິງຄະອັດຖະກະ (8 ລິງຄະ) ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ດັ່ງໄຟປ່າທີ່ເຜົາເມັດພັນແຫ່ງກຳມະໃຫ້ມອດສິ້ນ।

Verse 36

ओंकारादीनि लिंगानि यान्युक्तानि चतुर्दश । तथा दक्षेश्वरादीनि लिंगान्यष्टौ महांति च

ລິງຄະ 14 ອົງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ເລີ່ມຈາກ ໂອມກາຣ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ເລີ່ມຈາກ ດັກເສສະວະຣະ ກໍມີລິງຄະໃຫຍ່ 8 ອົງດ້ວຍ।

Verse 37

अमृतेश्वर संस्पर्शान्मृता जीवंति तत्क्षणात् । अमृतत्वं भजंतेऽत्र जीवंतः स्पर्शमात्रतः

ດ້ວຍການສຳຜັດພຣະອະມຣິເຕສະວະຣະ ຜູ້ຕາຍກໍຟື້ນຊີວິດໃນທັນທີ. ແລະຜູ້ມີຊີວິດ ໃນທີ່ນີ້ ແຕ່ສຳຜັດເທົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບສ່ວນໃນອະມະຕະພາບ।

Verse 38

षदत्रिंशत्तत्त्वरूपोसौ लिगेष्वेषु सदाशिवः । अस्मिन्क्षेत्रे वसन्नित्यं तारकं ज्ञानमादिशेत्

ໃນບັນດາລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ ພຣະສະດາສິວະສະຖິດຢູ່ເປັນຮູບແຫ່ງຕັດຕະວະ 36. ປະທັບຢູ່ເປັນນິດໃນເຂດສັກສິດນີ້ ແລະຊີ້ນຳຄວາມຮູ້ «ຕາຣະກະ» ອັນເປັນປັນຍາຊ່ວຍພົ້ນ।

Verse 39

क्षेत्रस्य तत्त्वमेतद्धि षट्त्रिंशल्लिंगरूप्यहो । एतेषां भजनात्पुंसां न भवेद्दुर्गतिः क्वचित्

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນສັດຈະທຳພາຍໃນຂອງກະເສດສັກສິດ: ມັນອັດສະຈັນເປັນຮູບລິງຄະ 36 ປະການ. ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ ຈະບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມອັບປະຍົດ ຫຼືຊະຕາກຳຮ້າຍ ໃນເວລາໃດໆເລີຍ.

Verse 40

मुने रहस्यभूतानि र्लिगान्येतानि निश्चितम् । एतल्लिंगप्रभावाच्च मुक्तिरत्र सुनिश्चिता

ໂອ ມຸນີ, ລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມີສະພາບເປັນຄວາມລັບລຶກ (ອະທິລັບ) ຢ່າງແນ່ນອນ. ແລະໂດຍອຳນາດຂອງລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ ການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ໃນທີ່ນີ້ ໃນກາສີ ແນ່ນອນບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 41

मोक्षक्षेत्रमिंदं काशी लिंगैरेतैर्मेहामते । एतान्यन्यानि सिद्धानि संभवंति युगेयुगे

ໂອ ຜູ້ມີໃຈສູງ, ກາສີນີ້ແມ່ນໂມກສະກະເສດ (ທົ່ງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ) ໂດຍອາໄສລິງຄະເຫຼົ່ານີ້. ແລະການປະກົດອັນສຳເລັດສົມບູນ (ສິດທະ) ແບບນີ້ອື່ນໆ ກໍເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ໃນທຸກຍຸກ.

Verse 42

आनंदकाननं शंभोः क्षेत्रमेतदनादिमत् । अत्र संस्थितिमापन्ना मुक्ता एव न संशयः

ນີ້ແມ່ນອານັນທະການະນະ, ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ, ເປັນກະເສດອັນສັກສິດຂອງຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ອັນບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມໃນຄວາມສັກສິດ. ຜູ້ໃດໄດ້ບັນລຸການສະຖິດຢູ່ຢ່າງຖາວອນທີ່ນີ້ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແທ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 43

योगसिद्धिरिहास्त्येव तपःसिद्धिरिहैव हि । व्रतसिद्धिर्मंत्रसिद्धिस्तीर्थसिद्धिः सुनिश्चितम्

ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນມີການສຳເລັດແຫ່ງໂຍຄະ; ທີ່ນີ້ແທ້ໆມີການສຳເລັດແຫ່ງຕະປະ (ຕະປັດ). ການສຳເລັດວຣະຕະ, ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງມັນຕຣະ, ແລະຜົນແຫ່ງການໄປທີ່ທີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກ) ລ້ວນມີຢູ່ທີ່ນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 44

सिद्ध्यष्टकं तु यत्प्रोक्तमणिमादि महत्तरम् । तज्जन्मभूमिरेषैव शंभोरानंदवाटिका

ອັດສິດທິ 8 ອັນອັນລືອຊາ—ເລີ່ມຈາກ ອະນິມາ ແລະອື່ນໆ ອັນສູງສຸດ—ມີຖິ່ນກໍ່ກຳເນີດຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ: ສວນປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິຂອງ ພຣະສຳພູ (Śambhu)។

Verse 45

निर्वाणलक्ष्म्याः सदनमेतदानंदकाननम् । एतत्प्राप्य न मोक्तव्यं पुण्यैः संसारभीरुणा

ອານັນດະການະ (Ānandakānana) ນີ້ແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງສິຣີແຫ່ງນິຣວານ. ເມື່ອໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ຜູ້ທີ່ຢ້ານສັງສານ ບໍ່ຄວນປ່ອຍມັນໄປ; ຄວນຍຶດໄວ້ດ້ວຍກຸສົນກຳ.

Verse 46

अयमेव महालाभ इदमेव परं तपः । एतदेव महत्पुण्यं लब्धा वाराणसीह यत्

ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນລາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດ; ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຕະປະ (tapas) ອັນສູງສຸດ. ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນບຸນອັນຍິ່ງ—ຄືການໄດ້ຮັບ ວາຣານາສີ (Vārāṇasī) ຢູ່ນີ້.

Verse 47

अवश्यं जन्मिनो मृत्युर्यत्र कुत्र भविष्यति । कर्मानुसारिणी लभ्या गतिः पश्चाच्छुभाशुभा

ສຳລັບຜູ້ທີ່ເກີດມາ ຄວາມຕາຍແມ່ນຫຼີກບໍ່ພົ້ນ—ຈະເກີດຂຶ້ນບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມໄປ (ຄະຕິ) ທີ່ຕາມກຳ—ດີຫຼືຊົ່ວ.

Verse 48

मृत्युं विज्ञाय नियतं गतिकर्मानुसारिणीम् । अवश्यं काशिका सेव्या सर्वकर्मनिवारिणी

ເມື່ອຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍແມ່ນແນ່ນອນ ແລະຄະຕິຕາມກຳ—ກາສິກາ (Kāśikā/Kāśī) ຄວນຖືກບູຊາ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາແນ່ນອນ; ເພາະນາງລົບລ້າງພັນທະກຳທັງປວງ.

Verse 49

मानुष्यं प्राप्य यं मूढा निमेषमितजीवितम् । न सेवंते पुरीं काशीं ते मुष्टा मंदबुद्धयः

ຄົນໂງ່ຈ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ເກີດມາເປັນມະນຸດ ຊຶ່ງມີຊີວິດສັ້ນພຽງແຕ່ກະພິບຕາ ຫາກບໍ່ບູຊາເມືອງກາຊີ ພວກເຂົາເປັນຜູ້ໜ້າສົງສານ ແລະ ມີປັນຍາອັນທຶບຕັນ.

Verse 50

दुर्लभं जन्म मानुष्यं दुर्लभा काशिकापुरी । उभयोः संगमासाद्य मुक्ता एव न संशयः

ການເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນຫາຍາກ, ແລະ ເມືອງກາຊີ ກໍຫາຍາກເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອຜູ້ໃດໄດ້ພົບພໍ້ທັງສອງຢ່າງນີ້, ການຫລຸດພົ້ນຍ່ອມເປັນທີ່ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 51

क्व च तादृक्तपांसीह क्व तादृग्योग उत्तमः । यादृग्भिः प्राप्यते मुक्तिः काश्यां मोक्षोत्तमोत्तमः

ການບຳເພັນຕົບະແບບນີ້ ຈະຫາໄດ້ຢູ່ໃສ? ໂຍຄະອັນປະເສີດແບບນີ້ ຢູ່ທີ່ໃດ? ສຳລັບການຫລຸດພົ້ນທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍວິທີການເຫຼົ່ານີ້ ເມືອງກາຊີ ມອບການຫລຸດພົ້ນອັນສູງສົ່ງທີ່ສຸດ.

Verse 52

सत्यं सत्यं पुनः सत्यं सत्यपूर्वं पुनःपुनः । न काशी सदृशी मुक्त्यै भूमिरन्या महीतले

ຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງ, ແລະ ຄວາມຈິງອີກຄັ້ງ, ຄວາມຈິງເໜືອສິ່ງອື່ນໃດ ທີ່ກ່າວຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ: ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີແຜ່ນດິນໃດປຽບເໝືອນ ເມືອງກາຊີ ເພື່ອການຫລຸດພົ້ນ.

Verse 53

विश्वेशो मुक्तिदो नित्यं मुक्त्यै चोत्तरवाहिनी । आनंदकानने मुक्तिर्मुक्तिर्नान्यत्र कुत्रचित्

ພະວິສເວສວະຣະ ປະທານການຫລຸດພົ້ນສະເໝີ, ແລະ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາທີ່ໄຫລໄປທາງທິດເໜືອກໍເພື່ອການຫລຸດພົ້ນເຊັ່ນກັນ. ໃນ ອານັນດະການະນະ (ປ່າແຫ່ງຄວາມສຸກ) ເທົ່ານັ້ນທີ່ມີການຫລຸດພົ້ນ, ບໍ່ມີຢູ່ບ່ອນອື່ນເລີຍ.

Verse 54

एक एव हि विश्वेशो मुक्तिदो नान्य एव हि । स एव काशीं प्रापय्य मुक्तिं यच्छति नान्यतः

ພຣະວິສເວຊະ (Viśveśa) ແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນນຳໃຫ້ເຖິງກາສີ ແລະປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ບໍ່ໄດ້ມາຈາກທີ່ອື່ນ.

Verse 55

सायुज्यमुक्तिरत्रैव सान्निध्यादिरथान्यतः । सुलभा सापि नो नूनं काश्यां मोक्षोस्ति हेलया

ຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນມີສາຍຸຊະມຸກຕິ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະເຈົ້າ; ທີ່ອື່ນມີແຕ່ການໄດ້ຢູ່ໃກ້ (sānnidhya) ແລະອື່ນໆ. ແມ່ນແຕ່ສາຍຸຊະນັ້ນກໍບໍ່ງ່າຍແທ້; ແຕ່ໃນກາສີ ໂມກສະໄດ້ມາເກືອບດັ່ງງ່າຍດາຍ.

Verse 56

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य महाभाग भविष्यं कथयाम्यहम् । कृष्णद्वैपायनो व्यासोऽकथयद्यन्महद्वचः । निश्चिकेतुमनाः पश्चाद्यत्करिष्यति तच्छृणु

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອະນາຄົດ. ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນຍິ່ງທີ່ ກຣິສນະດວຍປາຍນະ ວະຍາສະ ໄດ້ກ່າວໄວ້; ແລະຈົ່ງຟັງວ່າ ຜູ້ມີໃຈມຸ່ງໝັ້ນຈະເຮັດສິ່ງໃດຕໍ່ໄປ.

Verse 94

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धेऽमृतेशादिलिंगप्रादुर्भावोनाम चतुर्नवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນສັງຫິຕາທີ 4, ໃນອຸດຕະຣາຣະດະຂອງ ກາສີຂັນດະ—ຈົບບົດທີ 94 ຊື່ «ການປາກົດຂອງລິງຄະອະມຣິເຕຊະ ແລະລິງຄະອື່ນໆ».