Adhyaya 37

Verse 1

अगस्त्य उवाच । सर्वज्ञसूनो षड्वक्त्र सर्वार्थकुशल प्रभो । प्रादुर्भावं निशम्यैषां लिंगानां मुक्तिदायिनाम्

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຫົວຫນ້າຫົກ, ໂອ ບຸດແຫ່ງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ຊໍານານໃນທຸກປະໂຫຍດ—ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງການປະກົດຂອງລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ປະທານມຸກຕິ, (ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຮູ້ຕໍ່).

Verse 2

नितरां परितृप्तोस्मि सुधां पीत्वेव निर्जरः । ओंकारप्रमुखैर्लिंगैरिदमानंदकाननम्

ຂ້າພະເຈົ້າອິ່ມໃຈຢ່າງຍິ່ງ ດຸດດັ່ງເທວະອະມະຕະໄດ້ດື່ມນ້ຳອະມຣິຕະ; ໂດຍລິງຄະທັງຫຼາຍທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ໂອມກາຣະ» ນີ້ ປ່ານີ້ເປັນວະນະແຫ່ງອານັນດະ—ປ່າແຫ່ງຄວາມສຸກສົມບູນ।

Verse 3

आनंदमेवजनयेदपि पापजुषामिह । परानंदमहं प्राप्तः श्रुत्वैतल्लिंगकीर्तनम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນບາບ ຢູ່ທີ່ນີ້ ພຽງແຕ່ການເລົ່າກ່າວກ່ຽວກັບລິງຄະນີ້ ກໍເກີດອານັນດະໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງການສັນລະເສີນລິງຄະນີ້ແລ້ວ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຸກສູງສຸດ.

Verse 4

जीवन्मुक्तैवासं हि क्षेत्रतत्त्वश्रुतेरहम् । स्कंददक्षेश्वरादीनि लिंगानीह चतुर्दश । यान्युक्तानि समाचक्ष्व तत्प्रभावमशेषतः

ເພາະໄດ້ຟັງຄວາມຈິງແຫ່ງກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນດຸດຜູ້ຫຼຸດພົ້ນທັງຍັງມີຊີວິດ. ບັດນີ້ ກ່ຽວກັບລິງຄະ 14 ອົງໃນທີ່ນີ້—ເລີ່ມຈາກ ສະກັນດະ ແລະ ດັກເສສະວະຣະ—ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍພະລັງອານຸພາບຂອງພວກມັນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດເຫຼືອ.

Verse 5

यो दक्षो गर्हयामास मध्ये देवसभं विभुम् । स कथं लिंगमीशस्य प्रत्यस्थापयदद्भुतम्

ດັກສະຜູ້ທີ່ໃນກາງສະພາເທວະ ໄດ້ຕຳນິພຣະຜູ້ເປັນຈອມພຣະເຈົ້າ—ເຂົາຈະມາສ້າງຄືນ ຫຼືສະຖາປະນາໃໝ່ ລິງຄະອັນອັດສະຈັນຂອງ ອີສະວະຣະ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 6

इति श्रुत्वा शिखिरथः कुंभयोनेरुदीरितम् । सूत संकथयामास दक्षेश्वर समुद्भवम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳທີ່ກຸມພະໂຍນິ (ອະກັດສະຕະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ ສິຂິຣະຖະ—ໂອ ສູຕະ—ຈຶ່ງເລົ່າຢ່າງລະອຽດ ເຖິງກຳເນີດຂອງ ດັກເສສະວະຣະ.

Verse 7

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने वच्मि कथां कल्मषहारिणीम् । पुरश्चरणकामोसौ दक्षः काशीं समाययौ

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າຈະເລົ່ານິທານອັນກຳຈັດມົນທິນ. ດັກສະປາຖະນາຈະປະກອບພູຣະສະຈະຣະນະ (ພິທີບຳເນົາບູຊາ) ແລະໄດ້ມາຮອດກາສີ.”

Verse 8

छागवक्त्रो विरूपास्यो दधीचि परिधिक्कृतः । प्रायश्चित्तविधानार्थं सूपदिष्टः स्वयंभुवा

ມີໜ້າເປັນແບບແບ້ ແລະໃບໜ້າບິດເບືອນ—ຖືກດະທີຈິຕຳນິ—ເຂົາໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຢ່າງດີຈາກສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣົມ) ກ່ຽວກັບວິທີປະກອບປຣາຍະຊິຕຕະ (ການຊຳລະບາບ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 9

एकदा देवदेवस्य सेवार्थं शशिमौलिनः । कैलासमगमद्विष्णुः पद्मयोनिपुरस्कृतः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະເທວະເທວະ, ພຣະຜູ້ມີຈັນທຣະເປັນມົງກຸດ, ພຣະວິດສະນຸ—ມີປັດມະໂຢນິ (ພຣະພຣົມ) ນຳໜ້າ—ໄດ້ໄປຍັງໄກລາສະ.

Verse 10

इंद्रादयो लोकपाला विश्वेदेवा मरुद्गणाः । आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विद्याधरोरगाः

ອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍ, ວິສະເວເທວະ ແລະຫມູ່ມະຣຸດ; ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ສາດຫຍະ, ວິດຍາທະຣະ ແລະພວກນາຄ—ລ້ວນມາພ້ອມໜ້າ.

Verse 11

ऋषयोऽप्सरसोयक्षा गंधर्वाः सिद्धचारणाः । तैर्नतो देवदेवेशः परिहृष्टतनूरुहैः

ພວກຣິສີ, ອັບສະຣາ, ຢັກສະ, ຄັນທະວະ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ໄດ້ກົ້ມນົບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ຂົນກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າພອງຊັນຂຶ້ນເມື່ອບູຊາພຣະອົງ.

Verse 12

स्तुतश्च नाना स्तुतिभिः शंभुनापि कृतादराः । विविशुश्चासनश्रेण्यां तन्मुखासक्तदृष्टयः

ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສຳພູດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດ ແລະພຣະສຳພູກໍຮັບພວກເຂົາດ້ວຍກຽດຕິ. ແລ້ວພວກເຂົາເຂົ້ານັ່ງຕາມແຖວອາສນະ ດວງຕາຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ທີ່ພຣະພັກຕຣຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມດື່ມດ່ຳ.

Verse 13

अथ तेषूपविष्टेषु शंभुना विष्टरश्रवाः । कृतहस्तपरिस्पर्शमानः पृष्टो महादरम्

ເມື່ອພວກເຂົານັ່ງລົງທັງໝົດແລ້ວ ວິດຕະຣະສະຣະວາຫ໌ ໄດ້ແຕະມືຕາມພິທີຄາລະວະ ແລະຖືກພຣະສຳພູຖາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 14

श्रीवत्सलांछन हरे दैत्यवंशदवानल । कच्चित्पालयितुं शक्तिस्त्रिलोकीमस्त्यकुंठिता

ໂອ້ ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ—ໂອ້ ໄຟປ່າຜູ້ເຜົາຜານວົງສາໄດຕະຍະ—ພະລັງອັນບໍ່ຫຼຸດຖອຍຂອງພຣະອົງ ຍັງຄ້ຳຈຸນແລະປົກປ້ອງສາມໂລກໄດ້ຢູ່ບໍ?

Verse 15

दितिजान्दनुजान्दुष्टान्कच्चिच्छासि रणांगणे । अपि कुद्धान्महीदेवान्मामिव प्रतिमन्यसे

ໃນສະໜາມຮົບ ພຣະອົງຍັງລົງໂທດແລະປະຫານສັດຕູຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ເກີດຈາກດິຕິ ແລະດານຸ ຢູ່ບໍ? ແລະພຣະອົງຍັງເຫັນບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນຜູ້ໂກດເກຣີຍວ ເຫມືອນທີ່ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນຄູ່ຕໍ່ສູ້ທີ່ຄວນຖືກຫ້າມ—ຢູ່ບໍ?

Verse 16

बाधया रहिता गावः कच्चित्संति महीतले । स्त्रियः संति हि सुश्रीकाः पतिव्रतपरायणाः

ງົວທັງຫຼາຍໃນແຜ່ນດິນ ຢູ່ຢ່າງປອດໄພບໍ່ມີຄວາມທຸກທ້ອນບໍ? ແລະມີສະຕຣີຜູ້ມີສິຣີງາມ ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ແລະທຳມະແຫ່ງຄອບຄົວ ຢູ່ບໍ?

Verse 17

विधियज्ञाः प्रवर्तंते पृथिव्यां बहुदक्षिणाः । निराबाधं तपः कच्चिदस्ति शश्वत्तपस्विनाम्

ພິທີບູຊາຕາມວິທີກຳນົດ ດຳເນີນຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ ພ້ອມດ້ວຍທານແລະຄ່າບູຊາຫຼາຍບໍ? ແລະພວກຕະປະສະວິນຜູ້ບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງສະເໝີ ບຳເນັດໄດ້ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກບໍ?

Verse 18

निष्प्रत्यूहं पठंत्येव सांगान्वेदान्द्विजोत्तमाः । महीपालाः प्रजाः कच्चित्पांति त्वमिवकेशव

ພວກດວິຊະໂອດຕະມະ ອ່ານສະທ້ອນພຣະເວດພ້ອມອົງປະກອບທັງຫມົດ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກບໍ? ແລະບັນດາກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ປົກປ້ອງປະຊາຊົນ ໂອ ເກສະວະ ເຫມືອນທ່ານເອງປົກປ້ອງໂລກທັງປວງບໍ?

Verse 19

स्वेषु स्वेषु च धर्मेषु कच्चिद्वर्णाश्रमास्तथा । निष्ठावंतो हि तिष्ठंति प्रहृष्टेंद्रियमानसाः

ຜູ້ຄົນໃນວັນນະແລະອາສຣະມະທັງຫຼາຍ ຍັງຕັ້ງມັ່ນໃນທຳຂອງຕົນໆບໍ? ພວກເຂົາຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ດ້ວຍອິນທຣີຍະແລະໃຈທີ່ປິຕິຍິນດີ ແລະຜ່ອງໃສບໍ?

Verse 20

धूर्जटिः परिपृछ्येति हृष्टं वैकुंठनायकम् । ब्रह्माणं चापि पप्रच्छ ब्राह्मं तेजः समेधते

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານທູຣະຊະຕິ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ສອບຖາມພຣະນາຍົກແຫ່ງໄວກຸນຖະຜູ້ປິຕິຍິນດີ; ແລະຍັງໄດ້ຖາມພຣະພຣະຫມາອີກດ້ວຍ, ທຳໃຫ້ຣັດສະມີອັນສັກສິດຂອງພຣະພຣະຫມາເພີ່ມພູນສະຫວ່າງໄສຂຶ້ນ.

Verse 21

सत्यमस्खलितं कच्चिदस्ति त्रैलोक्यमंडपे । तीर्थावरोधो न क्वापि केनचित्क्रियते विधे

ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃນມັນດະປະແຫ່ງສາມໂລກ ຄວາມຈິງຍັງຕັ້ງມັ່ນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວບໍ? ແລະບໍ່ມີໃຜໃນທີ່ໃດໆ ກະທຳການຂັດຂວາງຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ແມ່ນບໍ?

Verse 22

इंद्रादयः सुराः कच्चित्स्वेषु स्वेषु पुरेष्वहो । राज्यं प्रशासति स्वस्थाः कृष्णदोर्दंडपालिताः

ອິນທຣາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ໃນນະຄອນຂອງຕົນໆ ປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍບໍ? ຢູ່ໃຕ້ພະລັງແຂນຂອງພຣະກຣິສນະ ດັ່ງດັນດາແຫ່ງອຳນາດທີ່ຄຸ້ມຄອງ.

Verse 23

प्रत्येकं परिपृच्छयेशः सर्वानित्थं कृतादरान् । पृष्ट्वा गमनकार्यं च तेषां कृत्वा मनोरथान्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຖາມໄຖ່ແຕ່ລະອົງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະ ໃຫ້ກຽດແກ່ທຸກອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ເມື່ອຖາມເຖິງເຫດແຫ່ງການເດີນທາງກັບ ແລະ ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຈັດການສົ່ງເຂົາເຈົ້າໄປ.

Verse 24

विससर्जाथ तान्सर्वान्देवः सौधं समाविशत् । गतेष्वथ च देवेषु स्वस्व धिष्ण्येषु हृष्टवत्

ແລ້ວພຣະເທວະໄດ້ປ່ອຍສົ່ງເຂົາເຈົ້າທັງໝົດ ແລະ ເຂົ້າສູ່ພະລາຊວັງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ່ງສະຫວັນຂອງຕົນໆ ກໍຈາກໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 25

मध्ये मार्गं स चिंतोभूद्दक्षः सत्याः पिता तदा । अन्यदेवसमानं स मानं प्राप न चाधिकम्

ກາງທາງ ທ່ານດັກສະ—ບິດາຂອງສະຕີ—ເກີດຄວາມຄິດຫມົດໃຈ. ລາວໄດ້ຮັບກຽດທຽບເທົ່າກັບເທວະອື່ນໆ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບກຽດທີ່ສູງກວ່າເຂົາເຈົ້າ.

Verse 26

अतीव क्षुब्धचित्तोभून्मंदराघाततोऽब्धिवत् । उवाच च मनस्येतन्महाक्रोधरयांधदृक्

ໃຈຂອງລາວຖືກກະທົບຢ່າງຮຸນແຮງ ດັ່ງທະເລທີ່ຖືກພູມັນທະຣາກະແທກ. ຖືກຄວາມໂກດໃຫຍ່ພາໃຫ້ຕາບອດ ລາວຈຶ່ງເວົ້າຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນໃຈ.

Verse 27

अतीवगर्वितो जातः सती मे प्राप्य कन्यकाम् । कस्यचिन्नाप्यसौ प्रायो न कोस्यापि क्वचित्पुनः

ເມື່ອໄດ້ຮັບລູກສາວຂອງຂ້າ ສະຕີ ເປັນພຣະຍາແລ້ວ ລາວກໍ່ກາຍເປັນຜູ້ຫຍິ່ງຍໂສຢ່າງຫຼາຍ. ລາວເກືອບບໍ່ສະແດງຄວາມນົບນ້ອມຕໍ່ໃຜ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ ກໍບໍ່ຕໍ່ໃຜເລີຍ.

Verse 28

किं वंश्यस्त्वेष किं गोत्रः किं देशीयः किमात्मकः । किं वृत्तिः किं समाचारो विपा दी वृषवाहनः

ລາວເປັນລູກຫຼານວົງສາໃດ? ຢູ່ໃນໂຄດຣາໃດ? ມາຈາກດິນແດນໃດ—ທາດແທ້ຂອງລາວແມ່ນຫຍັງ? ອາຊີບຫຍັງ, ຂະບວນປະເພນີຫຍັງ—ຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວນັ້ນ ຜູ້ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍວິບັດປະຫຼາດໆເສມອ?

Verse 29

न प्रायशस्तपस्व्येष क्व तपः क्वास्त्रधारणम् । न गृहस्थेषु गण्योसौ श्मशाननिलयो यतः

ລາວເກືອບບໍ່ແມ່ນນັກບຳເນັດ—ຕະປະຂອງລາວຢູ່ໃສ ແລະການຖືອາວຸດຢູ່ໃສ? ລາວກໍບໍ່ຖືກນັບໃນພວກຄົນຄອບຄົວ ເພາະທີ່ຢູ່ຂອງລາວແມ່ນປ່າຊ້າ.

Verse 30

असौ न ब्रह्मचारी स्यात्कृतपाणिग्रह स्थितिः । वानप्रस्थ्यं कुतश्चास्मिन्नैश्वर्यमदमोहिते

ລາວບໍ່ອາດເປັນພຣະຫມະຈາຣິນໄດ້ ເພາະລາວຢືນຢູ່ໃນສະພາບຜູ້ໄດ້ຈັບມືພຣະຍາໃນພິທີແຕ່ງງານແລ້ວ. ແລ້ວວານະປຣັສຖະຈະມີໃນລາວໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄວາມເມົາໃນອຳນາດ?

Verse 31

न ब्राह्मणोभवत्येष यतो वेदो न वेत्त्यमुम् । शस्त्रास्त्रधारणात्प्रायः क्षत्रियः स्यान्न सोप्ययम्

ລາວບໍ່ແມ່ນພຣາຫມະນະ ເພາະ (ຕາມທີ່ຂ້າກ່າວ) ລາວບໍ່ຮູ້ພຣະເວດ. ດ້ວຍການຖືອາວຸດ ອາດເອີ້ນວ່າກະສັດຕຣິຍະໄດ້ ແຕ່ລາວກໍບໍ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ນັ້ນ.

Verse 32

क्षतात्संत्राणनात्क्षत्रं तत्क्वास्मिन्प्रलयप्रिये । वैश्योपि न भवेदेष सदा निर्धनचेष्टनः

“ກະສັດ” ຖືກເອີ້ນຊື່ນັ້ນ ເນື່ອງຈາກການປົກປ້ອງຜູ້ບາດເຈັບ—ແຕ່ໃນຜູ້ທີ່ຮັກການພິນາດ ການປົກປ້ອງນັ້ນຢູ່ໃສ? ແລະລາວກໍບໍ່ເປັນໄວຊະຍະໄດ້ ເພາະມັກປະພຶດເຫມືອນຄົນຂາດຊັບສິນເສມອ.

Verse 33

शूद्रोपि न भवेत्प्रायो नागयज्ञोपवीतवान् । एवं वर्णाश्रमातीतः कोसौ सम्यङ्नकीर्त्यते

ລາວກໍບໍ່ແມ່ນຊູດຣະຕາມຄວາມໝາຍທົ່ວໄປ ແລະກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ສວມສາຍສັກສິດ (ຢັດຍໂຍປະວີຕ) ສໍາລັບພິທີນາກະຍັດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຢູ່ເຫນືອວັນນະແລະອາສຣົມທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງຈະເອີ້ນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ?

Verse 34

सर्वः प्रकृत्या ज्ञायेत स्थाणुः प्रकृतिवर्जितः । प्रायशः पुरुषोनासावर्धनारीवपुर्यतः

ທຸກຄົນຖືກຮູ້ຈັກໂດຍທ່າທີ່ເປັນທໍາມະຊາດບາງຢ່າງ; ແຕ່ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະທີ່ຈໍາກັດເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະກໍບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຜູ້ຊາຍ ເພາະຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ອັດທະນາຣີ” ມີຮູບກາຍຄື່ງໜຶ່ງເປັນຍິງ.

Verse 35

योषापि न भवेदेष यतोसौ श्मश्रुलाननः । नपुंसकोपि न भवेल्लिंगमस्ययतोर्च्यते

ລາວກໍບໍ່ແມ່ນຍິງ ເພາະໃບໜ້າມີໜວດແລະເຄົາ. ແລະລາວກໍບໍ່ແມ່ນນະປຸງສະກະ ເພາະລິງຄະຂອງລາວຖືກບູຊາ.

Verse 36

बालोपि न भवत्येष यतोऽयं बहुवार्षिकः । अनादिवृद्धो लोकेषु गीयते चोग्र एष यत्

ລາວກໍບໍ່ແມ່ນເດັກນ້ອຍ ເພາະລາວມີອາຍຸຫຼາຍປີ. ໃນບັນດາໂລກ ລາວຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນວ່າ “ເກົ່າແກ່ຈາກການເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບໍ່ມີຕົ້ນ” ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ “ອຸກຣະ” ຜູ້ດຸຮ້າຍ.

Verse 37

अतो युवत्वं संभाव्यं नात्र नूनं चिरंतने । वृद्धोऽपि न भवत्येष जरामरणवर्जितः

ດັ່ງນັ້ນ ອາດຈະຄາດຄິດວ່າພຣະອົງມີວັຍໜຸ່ມ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນແນ່ນອນ ໂອ ຜູ້ເກົ່າແກ່. ແມ່ນແຕ່ຄວາມແກ່ກໍບໍ່ຕິດພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງພົ້ນຈາກຄວາມເສື່ອມແລະຄວາມຕາຍ.

Verse 38

ब्रह्मादीन्संहरेत्प्रांते तथापि च न पातकी । पुण्यलेशोपि नास्त्यस्मिन्ब्रह्ममौलिच्छिदिक्रुधा

ແມ່ນແຕ່ໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຖ້າພຣະອົງຈະຖອນຄືນ (ທໍາລາຍ) ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ພຣະອົງກໍບໍ່ເປັນຜູ້ມີບາບ. ໃນພຣະອົງບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນຂອງບຸນຫຼືບາບ—ພຣະອົງກະທໍາດ້ວຍພຣະພິໂລດທີ່ຜ່າມົງກຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 40

अहो धार्ष्ट्यं महद्दृष्टं जटिलस्याद्य चाद्भुतम् । यदासनान्नोत्थितोसौ दृष्ट्वा मां श्वशुरं गुरुम्

ໂອ້! ຄວາມຫານກ້າອັນໃຫຍ່ ທີ່ເຫັນໃນວັນນີ້ ຂອງນັກບວດຜູ້ມີຜົມຈຸກນັ້ນ ຊ່າງນ່າພິສົດ! ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍ—ພໍ່ເຂົ້າເຂີຍ ແລະຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່—ລາວກໍບໍ່ລຸກຈາກອາສນະຂອງຕົນ.

Verse 41

एवंभूता भवंत्येव मातापितृविवर्जिताः । निर्गुणा अकुलीनाश्च कर्मभ्रष्टा निरंकुशाः

ຄົນຢ່າງນັ້ນແທ້ໆ ກາຍເປັນດັ່ງຜູ້ຂາດແມ່ຂາດພໍ່: ບໍ່ມີຄຸນຄ່າ, ບໍ່ມີຊາດຕະກູນສູງ, ຕົກຈາກໜ້າທີ່ອັນຖືກຕ້ອງ, ແລະບໍ່ມີການຄວບຄຸມຕົນ.

Verse 42

स्वच्छंदचारिणोऽनाथाः सर्वत्र स्वाभिमानिनः । अकिंचना अपिप्रायस्तथापीश्वरमानिनः

ພວກເຂົາເດີນທາງຕາມໃຈ ເປັນຄົນບໍ່ມີຜູ້ພຶ່ງພາ; ທຸກແຫ່ງຫນພວກເຂົາຖືຕົນ. ແມ່ນແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ມີຫຍັງ ກໍຍັງຄິດວ່າຕົນເປັນເຈົ້ານາຍ.

Verse 43

जामातॄणां स्वभावोयं प्रायशो गर्वभाजनम् । किंचिदैश्वयर्मासाद्य भवत्येव न संशयः

ນີ້ແມ່ນນິໄສຂອງລູກເຂີຍໂດຍທົ່ວໄປ: ເຂົາກາຍເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມຍິ່ງຍໂສ; ໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີເພີຍນ້ອຍ ຄວາມຍິ່ງຍໂສກໍເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 44

द्विजराजः स गर्विष्ठो रोहिणीप्रेमनिर्भरः । कृत्तिकादिषु चास्नेही मया शप्तः क्षयीकृतः

ພຣະຈັນ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທວິຊະ—ພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ, ຈົ່ມຢູ່ໃນຄວາມຮັກຕໍ່ ໂຣຫິນີ, ແລະບໍ່ມີໃຈຮັກຕໍ່ ກຣິຕຕິກາ ແລະມະເຫສີອື່ນໆ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ສາບແຊ່ງ ແລະເຮັດໃຫ້ທ່ານຊອກຊ້ຳຈົນຊຸດໂຊມ.

Verse 45

अस्याहं गर्वसर्वस्वं हरिष्याम्येव शूलिनः । यथावमानितश्चाहमनेनास्य गृहं गतः

“ໂອ ຊູລິນ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ຂ້ອຍຈະຖອນເອົາທຸກສິ່ງທີ່ເປັນແກ່ນສານແຫ່ງຄວາມຍິ່ງຍໂສຂອງເຂົາໃຫ້ໝົດແນ່ນອນ; ເພາະຂ້ອຍຖືກເຂົາຫຍັບຫຍາມ ເມື່ອຂ້ອຍໄປຮອດເຮືອນຂອງເຂົາ.”

Verse 46

तथास्याहं करिष्यामि मानहानिं च सर्वतः । संप्रधार्येति बहुशः स तु दक्षः प्रजापतिः

ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຂົາກໍຄິດທົບທວນຊ້ຳໆວ່າ: “ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາເສຍໜ້າ ແລະເສຍກຽດທຸກທາງ.” ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ທັກສະ ພຣະປະຊາປະຕິ.

Verse 47

प्राप्य स्वभवनं देवानाजुहाव सवासवान् । अहं यियक्षुर्यूयं मे यज्ञसाहाय्यकारिणः

ເມື່ອກັບຮອດເຮືອນຂອງຕົນ ເຂົາໄດ້ເຊີນເທວະດາທັງຫຼາຍພ້ອມກັບ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ມາ ແລະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍປາດຖະໜາຈະປະກອບຍັດຍະ; ພວກເຈົ້າຈົ່ງເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອຂ້ອຍໃນພິທີນີ້.”

Verse 48

भवंतु यज्ञसंभारानानयंतु त्वरान्विताः । श्वेतद्वीपमथो गत्वा चक्रे चक्रिणमच्युतम्

«ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຮວບຮວມເຄື່ອງບູຊາຍັດ ແລະນຳມາໂດຍໄວ!» ແລ້ວພຣະອົງໄປຍັງ ສະເວຕະດວີປ ແລະແຕ່ງຕັ້ງ ອະຈຸຕະ ຜູ້ຖືຈັກກະ ເປັນອຳນາດປະທານພິທີ.

Verse 49

महाक्रतूपद्रष्टारं यज्ञपूरुषमेव च । तस्यर्त्विजोभवन्सर्व ऋषयो ब्रह्मवादिनः

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ຍັດຍະປຸຣຸສະ (Yajña-Puruṣa) ໃຫ້ເປັນຜູ້ກຳກັບພິທີໃຫຍ່ນັ້ນ; ແລະບັນດາລຶສີທັງປວງ ຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ ໄດ້ເປັນພຣະສະຫຼຸບພິທີ (ṛtvij) ທັງໝົດ.

Verse 50

प्रावर्तत ततस्तस्य दक्षस्य च महाध्वरः । दृष्ट्वा देवनिकायांश्च तस्मिन्दक्ष महाध्वरे

ຕໍ່ມາ ມະຫາຍັດຂອງ ດັກສະ ກໍເລີ່ມດຳເນີນ. ເມື່ອເຫັນຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍມາຊຸມນຸມຢູ່ໃນມະຫາອັດວະຣະຂອງດັກສະນັ້ນ—

Verse 51

अनीश्वरांस्ततो वेधा व्याजं कृत्वा गृहं ययौ । दधीचिरथ संवीक्ष्य सर्वांस्त्रैलोक्यवासिनः

ຕໍ່ມາ ເວທາ (ຜູ້ສ້າງ) ເຫັນວ່າເຂົາເຈົ້າຂາດພຣະອີສະວະຣະ ຈຶ່ງອ້າງເຫດແລ້ວກັບເຮືອນ. ແລ້ວດະທີຈິ ໄດ້ພິຈາລະນາຜູ້ອາໄສໃນສາມໂລກທັງປວງ—

Verse 52

दक्षयज्ञे समायातान्सतीश्वरविवर्जितान् । प्राप्तसंमानसंभारान्वासोलंकृतिपूर्वकम्

ໃນຍັດຂອງດັກສະ ຜູ້ທີ່ມາຊຸມນຸມ—ປາສະຈາກ ສະຕີ ແລະ ອີສະວະຣະ—ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມກຽດ ດ້ວຍເກຍດຕິຍົດ ຂອງຂວັນ ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 53

दक्षस्य हि शुभोदर्कमिच्छन्प्रोवाच चेति वै । दधीचिरुवाच । दक्षप्रजापते दक्ष साक्षाद्धातृस्वरूपधृक्

ເພື່ອປາດຖະນາຄວາມສຸກມົງຄຸນຂອງ ດັກສະ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບທ່ານນັ້ນແທ້. ດະທີຈິ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ດັກສະ ປຣະຊາປະຕິ, ໂອ ດັກສະ, ທ່ານຊົງຮູບອົງແທ້ຂອງ ທາຕຣ (ຜູ້ສ້າງ)».

Verse 54

न चास्ति तव सामर्थ्यं क्वापि कस्यापि निश्चितम् । यादृशः क्रतुसंभारस्तव चेह समीक्ष्यते

ຄວາມສາມາດຂອງທ່ານ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຢືນຢັນໄດ້ແນ່ນອນ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ໃນສິ່ງໃດກໍຕາມ. ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ກໍເຫັນໃນທ່ານ ການຕຽມການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສໍາລັບກຣະຕຸ (ພິທີບູຊາຕາມເວດ) ທີ່ກໍາລັງປາກົດ.

Verse 55

न तादृङ्नेदसि प्रायः क्वापि ज्ञातो महामते । क्रतुस्तु नैव कर्तव्यो नास्ति क्रतुसमो रिपुः

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ພື້ນຖານແບບນັ້ນ ແທບຈະບໍ່ຮູ້ຈັກຢູ່ໃສເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນເຮັດກຣະຕຸ—ເພາະບໍ່ມີສັດຕູໃດເທົ່າກັບຍັດ (ເມື່ອເຮັດບໍ່ຖືກການ).

Verse 56

कर्तव्यश्चेत्तदाकार्यः स्याच्चेत्संपत्ति रीदृशी । साक्षादग्निः स्वयं कुंडे साक्षादिंद्रादिदेवताः

ຖ້າຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດ ກໍຄວນເຮັດກໍ່ຕໍ່ເມື່ອມີຄວາມສໍາເລັດອັນພິເສດແບບນີ້: ອັກນິເທວະ ປາກົດເອງໃນຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ), ແລະ ອິນດຣະກັບເທວະອື່ນໆ ມາປະຈົບຕົວເອງ.

Verse 57

साक्षाच्च सर्वे मंत्रा वै साक्षाद्यज्ञपुमानसौ । आचार्यपदवीमेष देवाचार्यः स्वयं चरेत् । साक्षाद्ब्रह्मा स्वयं चैष भृगुर्वै कर्मकांडवित्

ແລະ ມັນຕຣາທັງປວງຄວນປາກົດດ້ວຍຕົນເອງ; ພຣະບຸກຄົນແຫ່ງຍັດ (ຍັດຍະປຸມານ) ຄວນປະຈັກ. ຕໍາແໜ່ງອາຈານຄວນໃຫ້ຄູເທວະດາເອງດໍາເນີນ. ພຣະພຣະຫມາເອງກໍຄວນຢູ່, ແລະ ພຣະພຣຶກຄຸ—ຜູ້ຮູ້ກຳມະການດະ (ພາກພິທີກຳ)—ກໍຄວນຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 58

अयं पूषा भगस्त्वेष इयं देवी सरस्वती । एते च सर्वदिक्पाला यज्ञरक्षाकृतः स्वयम्

ນີ້ແມ່ນ Pūṣan ແລະນີ້ແມ່ນ Bhaga; ນີ້ແມ່ນເທວີ Sarasvatī. ແລະນີ້ແມ່ນຜູ້ພິທັກທິດທັງປວງ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຍັດຍະໂດຍຕົນເອງ.

Verse 59

त्वं च दीक्षां शुभां प्राप्तो देव्या च शतरूपया । जामाता त्वेष ते धर्मः पत्नीभिर्दशभिः सह

ແລະເຈົ້າໄດ້ຮັບດີກຊາ (dīkṣā) ອັນເປັນມົງຄຸນ ຈາກເທວີ Śatarūpā. ຜູ້ນີ້ແມ່ນລູກເຂີຍຂອງເຈົ້າ—Dharma—ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາສິບນາງ.

Verse 60

स्वयमेव हि कुर्वीत धर्मकार्यं प्रयत्नतः । ओषधीनामयं नाथस्तव जामातृषूत्तमः

ແທ້ໆແລ້ວ ລາວຄວນເຮັດກິດຂອງ Dharma ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນໂດຍຕົນເອງ. ອົງນາຍແຫ່ງສະຫມຸນໄພນີ້ ແມ່ນລູກເຂີຍຜູ້ຍອດຢ່າງຂອງເຈົ້າ.

Verse 61

सप्तविंशतिभिः सार्धं पत्नीभिस्तव कार्यकृत् । ओषधीः पूरयेत्सर्वा द्विजराजो महासुधीः

ລາວເຮັດວຽກຂອງເຈົ້າ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ 27 ນາງ. ກະສັດແຫ່ງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈະເຮັດໃຫ້ສະຫມຸນໄພທັງປວງອຸດົມສົມບູນ.

Verse 62

दीक्षितो राजसूयस्य दत्तत्रैलोक्यदक्षिणः । मारीचः कश्यपश्चासौ प्रजापतिषु सत्तमः । त्रयोदशमिताभिश्च भार्याभिस्तव कार्यकृत्

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດີກຊາສໍາລັບ Rājasūya ແລະໄດ້ຖວາຍສາມໂລກເປັນດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ນັ້ນ ມາຣີຈິ—ກັດຊະຍະປະ (Marīci—Kaśyapa) ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ Prajāpati ສໍາເລັດວຽກຂອງເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ 13 ນາງ.

Verse 63

हविः कामदुघा सूते कल्पवृक्षः समित्कुशान् । दारुपात्राणि सर्वाणि शकटं मंडपादिकम्

ງົວກາມະດຸຄາຜູ້ສົມປາດປາຖະນາ ບັນດານຮະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ອອກມາ; ຕົ້ນກັລປະວຶກສະ ປະທານໄມ້ເຊື້ອໄຟແລະຫຍ້າກຸສະ; ພາຊະນະໄມ້ທັງປວງ, ລົດ, ມັນດະປະ ແລະອຸປະກອນຍັດຍະທັງໝົດ ກໍມີພ້ອມ.

Verse 64

विश्वकर्माप्यलंकारान्कुरुतेभ्यागतर्त्विजाम् । वसूनि चाऽपि वासांसि वसवोष्टौ ददत्यपि

ແມ່ນແຕ່ ວິສະວະກັມມາ ກໍປັ້ນແຕ່ງເຄື່ອງປະດັບໃຫ້ແກ່ພຣະພິທີ (ພຣະສະຫວາຍ) ຜູ້ມາຮອດ; ແລະວະສຸທັງແປດກໍປະທານຊັບສິນແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍ.

Verse 65

स्वयंलक्ष्मीरलंकुर्याद्यावै चात्र सुवासिनीः

ແລະ ພຣະນາງລັກສະມີ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຈະປະດັບປະດາແກ່ສະຕຣີສຸວາສິນີ—ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມມົງຄຸນ—ທີ່ຢູ່ນີ້.

Verse 66

सर्वे सुखाय मे दक्ष वीक्षमाणस्य सर्वतः । एकं दुःखाकरोत्येव यत्त्वं विस्मृतवानसि

ໂອ ດັກສະ, ສິ່ງທັງປວງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຮອບດ້ານ ລ້ວນເຫມືອນຈັດໄວ້ເພື່ອຄວາມສຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແຕ່ມີພຽງສິ່ງດຽວທີ່ກໍ່ໃຫ້ເສົ້າ—ຄືທ່ານໄດ້ລືມມັນໄປ.

Verse 67

जीवहीनो यथा देहो भूषितोपि न शोभते । तथेश्वरं विना यज्ञः श्मशानमिव लक्ष्यते

ດັ່ງກາຍທີ່ຂາດຊີວິດ ແມ່ນແຕ່ປະດັບກໍບໍ່ງາມ; ສະນັ້ນ ຍັດຍະທີ່ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າ ກໍປານດັ່ງປ່າຊ້າ.

Verse 68

इत्थं दधीचिवचनं श्रुत्वा दक्षः प्रजापतिः । भृशं जज्वाल कोपेन हविषा कृष्णवर्त्मवत्

ເມື່ອດັກສະ ປະຊາປະຕິ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ດະທີຈິ ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ລຸກໄໝ້ດ້ວຍໂທສະຢ່າງແຮງ ດຸດດັ່ງໄຟບູຊາຮະວິດ ທີ່ພຸ່ງຄວັນດໍາເປັນທາງຂຶ້ນໄປ।

Verse 69

पूर्वस्तुत्याति संहृष्टो दृष्टो योसौ दधीचिना । स एव चापि कोपाग्निमुद्वमन्वीक्षितो मुखात्

ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກ ດະທີຈິ ເຫັນວ່າຍິນດີຢ່າງຫຼາຍດ້ວຍຄໍາສັນລະເສີນ—ຄົນນັ້ນແຫຼະ ບັດນີ້ຖືກເຫັນວ່າພົ່ນໄຟໂທສະອອກຈາກໃບໜ້າ।

Verse 70

प्रत्युवाचाथ तं विप्रं वेपमानांगयष्टिकः । दक्षः प्रजापती रोषाज्जिघांसुरिव तं द्विजम्

ແລ້ວ ດັກສະ ປະຊາປະຕິ ກໍຕອບກັບແກ່ພຣາຫມັນນັ້ນ; ກາຍຂອງທ່ານສັ່ນໄຫວດ້ວຍໂທສະ ດຸດດັ່ງຈະປະຫານ “ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ” ນັ້ນ।

Verse 71

दक्ष उवाच । ब्राह्मणोसि दधीचे त्वं किं करोमि तवात्र वै । दीक्षामहमहो प्राप्तः कर्तुं नायाति किंचन

ດັກສະ ກ່າວວ່າ: “ດະທີຈິ ເຈົ້າເປັນພຣາຫມັນ—ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງແກ່ເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ໄດ້? ໂອ້! ຂ້ອຍໄດ້ຮັບດີກສາ (ພິທີອຸທິດຕົນ) ແລ້ວ; ບັດນີ້ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃຫ້ຂ້ອຍເຮັດ.”

Verse 72

भवान्केन समाहूतो यदत्रागान्महाजडः । आगतोपि हि केन त्वं पृष्ट इत्थं प्रब्रवीषि यत्

“ໃຜເປັນຜູ້ເຊີນເຈົ້າ ໃຫ້ມາທີ່ນີ້ ໂອ້ ຄົນໂງ່ໃຫຍ່? ແລະເຖິງແມ່ນມາແລ້ວ—ໃຜເປັນຜູ້ຖາມເຈົ້າ ໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງນີ້?”

Verse 73

सर्वमंगलमांगल्यो यत्र श्रीमानयं हरिः । स्वयं वै यज्ञपुरुषः स मखः किं श्मशानवत्

“ມະຄະ (ຍັດ) ນີ້ຈະເປັນດັ່ງປ່າຊ້າໄດ້ແນວໃດ, ເມື່ອພຣະຫຣິຜູ້ສະຫງ່າງາມປະທັບຢູ່ນີ້—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນໃນມົງຄຸນທັງປວງ—ແລະເປັນຍັດຍະປຸຣຸສະໂດຍພຣະອົງເອງ?”

Verse 74

यत्र वज्रधरः शक्रः शतयज्ञैकदीक्षितः । त्रयस्त्रिंशतिकोटीनाममराणां पतिः स्वयम्

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ຖືວັຊຣະ ປະທັບຢູ່ເອງ ໄດ້ຮັບດິກຊາສໍາລັບຍັຊະນະຮ້ອຍຄັ້ງ ແລະເປັນຈອມແຫ່ງອະມະຣະເທວະຕາ 33 ໂກດິ.

Verse 75

तं त्वंचोपमिमीषेमुं श्मशानेन महामखम् । धर्मराट्च स्वयं यत्र धर्माधर्मैककोविदः

ແຕ່ເຈົ້າກັບນໍາມະຫາມະຂະຍັຊະນະນັ້ນໄປປຽບກັບປ່າຊ້າ; ແມ່ນທັງໆທີ່ນັ້ນ ພຣະທັມມະຣາຊ ປະທັບຢູ່ເອງ ຜູ້ເກັ່ງກ້າໃນການແຍກທັມມະແລະອະທັມມະ.

Verse 76

श्रीदोस्ति यत्र श्रीदाता साक्षाद्यत्राशुशुक्षणिः । तं यज्ञमुपमासि त्वममंगलभुवातया

ບ່ອນທີ່ຜູ້ປະທານສິຣີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ປະທັບຢູ່ ແລະບ່ອນທີ່ ອາຊຸຊຸກຊະນິ ປາກົດຢ່າງສາກຊາດ; ເຈົ້າຈະນໍາຍັຊະນະນັ້ນໄປປຽບກັບພື້ນທີ່ອັບມົງຄຸນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 77

देवाचार्यः स्वयं यत्र क्रतोराचार्यतागतः । अभिमानवशात्तं त्वमाख्यासि पितृकाननम्

ບ່ອນທີ່ ເທວາຈາຣະຍ໌ ມາເປັນອາຈານຜູ້ນໍາພິທີໃນກຣະຕຸ (ຍັຊະນະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ແຕ່ເຈົ້າກັບເອີ້ນມັນວ່າ ‘ປ່າແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ’ ເພາະຄວາມຍຶດມັ່ນໃນອະຫັງການ.

Verse 78

यत्रार्त्विज्यं भजंतेऽमी वसिष्ठप्रमुखर्षयः । तमध्वरं समाचक्षे मंगलेतरभूमिवत्

ບ່ອນໃດທີ່ບັນດາລິສີນຳໂດຍ ວະສິດຖະ ຮັບໜ້າທີ່ພິທີພຣະຍັດ—ຈະກ່າວພິທີນັ້ນດັ່ງກະທຳໃນດິນອັບມົງຄົນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 79

निशम्येति मुनिः प्राह दधीचिर्ज्ञानिनां वरः । सर्वमंगलमांगल्यो भवेद्यज्ञपुमान्हरिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ມຸນີ ດະທີຈິ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ ກ່າວວ່າ: “ຮະຣິ ຜູ້ເປັນບຸລຸດແຫ່ງພິທີຍັດ ແມ່ນມົງຄົນສູງສຸດໃນມົງຄົນທັງປວງ”

Verse 80

तथापि शांभवी शक्तिर्वेदे विष्णुः प्रपठ्यते । वामांगं स्रष्टुराद्यस्य हरिस्तदितरद्विधिः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໃນເວດ ກໍສະດຸດສະດອງວ່າ ວິສນຸ ແມ່ນ “ສາມພະວີ-ສັກຕິ”. ຮະຣິ ແມ່ນຂ້າງຊ້າຍຂອງຜູ້ສ້າງດັ່ງເດີມ; ອີກຂ້າງໜຶ່ງແມ່ນ ວິທີ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 81

दीक्षितो योश्वमेधानां शतस्य कुलिशायुधः । दुर्वाससा क्षणेनापि नीतो निःश्रीकतां हि सः

ຜູ້ທີ່ຖືອາວຸດກຸລິສ (ສາຍຟ້າ) ແລະໄດ້ຮັບດິກສາເພື່ອອັດສະວະເມດະ ຮ້ອຍຄັ້ງ—ແຕ່ໂດຍ ດຸຣວາສະ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມເສຍສິຣີສົມບັດ.

Verse 82

पुनराराध्य भूतेशं प्रापैकाममरावतीम् । यस्त्वया धर्मराजोत्र कथितः क्रतुरक्षकः

ຕໍ່ມາ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ພູເຕຊະ (Bhūteśa) ອີກຄັ້ງ ແລະໄດ້ຮັບ ອະມະຣາວະຕີ ຄືນໃໝ່—ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ທັມມະຣາຊ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ວ່າ ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາພິທີຍັດ.

Verse 83

बलं तस्याखिलैर्ज्ञातं श्वेतं पाशयतः पुरा । धनदस्त्र्यंबकसखस्तच्चक्षुश्चाशुशुक्षणिः

ພະລັງອຳນາດຂອງພຣະອົງ ເຄີຍເປັນທີ່ຮູ້ກັນແກ່ທຸກຄົນ ແຕ່ກ່ອນ ເມື່ອພຣະອົງເຫັນ «ເສວຕະ» ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງ. «ທະນະດະ» ມິດຂອງ ຕຣຽມບະກະ ຢູ່ນັ້ນ ແລະ «ອາຊຸຊຸກສະນິ» ກໍເປັນດັ່ງດວງຕາຂອງພຣະອົງ ເປັນພະຍານທັງປວງ.

Verse 84

पार्ष्णिग्राह्यभवद्रुद्रो देवाचार्यस्य वै तदा । यदा तारामधार्षीत्स द्विजराजोऽतिसुंदरीम्

ໃນເວລານັ້ນ ຣຸດຣະ ເປັນດັ່ງຜູ້ຈັບຜູ້ຜິດໂດຍສົ້ນຕີນ ເພື່ອອາຈານຂອງເທວະທັງຫຼາຍ; ເພາະໃນເວລານັ້ນ ພຣະຈັນ—ກະສັດໃນບັນດາທະວິຊະ—ໄດ້ລ່ວງລະເມີດ «ຕາຣາ» ຜູ້ງາມຍິ່ງ.

Verse 85

तं विदंति वसिष्ठाद्यास्तवार्त्विज्यं भजंति ये । एको रुद्रो न द्वितीयः संविदाना अपीति हि

ຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພິທີບູຊາຂອງທ່ານ—ວະສິດຖະ ແລະ ຣິຊິອື່ນໆ—ຍ່ອມຮູ້ພຣະອົງແທ້. ເພາະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງກ່າວຢ່າງແນ່ນອນວ່າ: “ຣຸດຣະ ມີພຽງອົງດຽວ ບໍ່ມີອົງທີສອງ.”

Verse 86

प्रावर्तंतर्षयोन्येपि गौरवात्तव ते क्रतौ । यदि मे ब्राह्मणस्यैकं शृणोषि वचनं हितम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທ່ານ ຣິຊິອື່ນໆ ກໍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນພິທີບູຊາຂອງທ່ານ. ຖ້າທ່ານຈະຟັງຄຳເວົ້າອັນເປັນປະໂຫຍດຈາກຂ້ອຍ ຜູ້ເປັນພຣາຫມະນະ—

Verse 87

तदा क्रतुफलाधीशं विश्वेशं त्वं समाह्वय । विना तेन क्रतुरसौ कृतोप्यकृत एव हि

ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານຄວນເຊີນ «ວິສເວຊະ» ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕເໜືອຜົນແຫ່ງພິທີບູຊາ. ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ພິທີນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນເຮັດແລ້ວ ກໍຈິງໆເຫມືອນບໍ່ໄດ້ເຮັດ.

Verse 88

सति तस्म्निमहादेवे विश्वकर्मैकसाक्षिणि । तवापि चैषा सर्वेषां फलिष्यंति मनोरथाः

ເມື່ອມະຫາເທວະພຣະອົງນັ້ນ—ພະຍານຜູ້ດຽວແຫ່ງກຳທັງປວງ ຄື ວິສວະກັມມະ—ປະທັບຢູ່, ຄວາມປາດຖະໜາຂອງທ່ານ ແລະຂອງທຸກຜູ້ ຈະອອກຜົນສຳເລັດ।

Verse 89

यथा जडानि बीजानि न फलंति स्वयं तथा । जडानि सर्वकर्माणि न फलंतीश्वरं विना

ເຫມືອນເມັດພືດທີ່ບໍ່ມີຊີວິດ ບໍ່ອອກຜົນໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຉັນໃດ, ກຳທັງປວງທີ່ບໍ່ມີສະຕິກໍບໍ່ໃຫ້ຜົນ ຫາກບໍ່ມີພຣະອີສະວະຣະ ຉັນນັ້ນ.

Verse 90

अर्थहीना यथा वाणी धर्महीना यथा तनुः । पतिहीना यथा नारी शिवहीना तथा क्रिया

ເຫມືອນວາຈາທີ່ບໍ່ມີຄວາມໝາຍຍ່ອມໄຮ້ຄ່າ, ເຫມືອນກາຍທີ່ບໍ່ມີທັມມະຍ່ອມວ່າງເປົ່າ, ແລະເຫມືອນນາງທີ່ບໍ່ມີຜົວຍ່ອມຂາດທີ່ພຶ່ງ—ຉັນໃດ, ພິທີກຳໃດໆ ບໍ່ມີພຣະສິວະ ກໍໄຮ້ແກ່ນສານ ຉັນນັ້ນ.

Verse 91

गंगाहीना यथा देशाः पुत्रहीना यथा गृहाः । दानहीना यथा संपच्छिवहीना तथा क्रिया

ເຫມືອນແຜ່ນດິນທີ່ບໍ່ມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາຍ່ອມຂາດສິ່ງດີ, ເຫມືອນເຮືອນທີ່ບໍ່ມີລູກຊາຍຍ່ອມເງົາງຽບ, ແລະເຫມືອນຄວາມຮັ່ງມີທີ່ບໍ່ມີທານຍ່ອມຫຼຸດຖອຍ—ຉັນໃດ, ພິທີກຳທຸກຢ່າງບໍ່ມີພຣະສິວະກໍພ້ອງພອຍ ຉັນນັ້ນ.

Verse 92

मंत्रिहीनं यथा राज्यं श्रुतिहीना यथा द्विजाः । योषा हीनं यथा सौख्यं शिवहीना तथा क्रिया

ເຫມືອນອານາຈັກທີ່ບໍ່ມີມົນຕີຍ່ອມບົກພ່ອງ, ເຫມືອນດວິຊະທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ຈາກສຣຸຕິຍ່ອມບໍ່ສົມບູນ, ແລະເຫມືອນຄວາມສຸກທີ່ບໍ່ມີເມຍຍ່ອມຂາດ—ຉັນໃດ, ພິທີກຳໃດໆ ບໍ່ມີພຣະສິວະກໍບົກພ່ອງ ຉັນນັ້ນ.

Verse 93

दर्भहीना यथा संध्या तिलहीनं च तर्पणम् । हविर्हीनो यथा होमः शिवहीना तथा क्रिया

ດັ່ງສັນທະຍາບໍ່ສົມບູນເມື່ອຂາດຫຍ້າດັບພະ, ດັ່ງຕັຣປະນະບໍ່ສົມບູນເມື່ອຂາດເມັດງາ, ແລະດັ່ງໂຮມະບໍ່ສົມບູນເມື່ອຂາດເຄື່ອງບູຊາ—ກິດທາງທຳໃດໆກໍບໍ່ສົມບູນເມື່ອຂາດພຣະສິວະ.

Verse 94

इत्थं दधीचिनाख्यातं जग्राह वचनं न तत् । दक्षो दक्षोपि तत्रैव शंभोर्माया विमोहितः

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກດະທີຈິ ແຕ່ດັກສະກໍບໍ່ຮັບເອົາຄຳນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ດັກສະຜູ້ສາມາດ ກໍຖືກມາຍາຂອງສຳພູ (ພຣະສິວະ) ທຳໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 95

प्रोवाच च भृशं क्रुद्धः का चिंता तव मे क्रतोः । क्रतुमुख्यानि सर्वाणि यानि कर्माणि सर्वतः

ແລ້ວເຂົາໂກດຫນັກ ແລະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຈະຫ່ວງໃຍຫຍັງກ່ຽວກັບຍັດຍາຂອງຂ້ອຍ? ພິທີຍັດຍາທັງປວງ—ການກະທຳຫຼັກທຸກຢ່າງ ທຸກດ້ານ—ກໍຈັດຕຽມພ້ອມແລ້ວ.”

Verse 96

तानि सिद्ध्यंति नियतं यथार्थकरणादिह । अयथार्थविधानेन सिद्ध्येत्कर्मापि नेशितुः

“ຢູ່ນີ້ ພິທີເຫຼົ່ານັ້ນຈະສຳເລັດແນ່ນອນ ເມື່ອກະທຳຕາມວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ຖ້າຈັດວາງຜິດວິທີ ແມ່ນແຕ່ການງານກໍບໍ່ອາດສຳເລັດ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຂາດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊີ້ນຳ.”

Verse 97

स्वकर्मसिद्धये चाथ सर्व एव हि चेश्वरः । ईश्वरः कर्मणां साक्षी यत्त्वयापीति भाषितम्

“ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ການງານຂອງຕົນສຳເລັດ ທຸກຄົນກໍເປັນເຫມືອນ ‘ເຈົ້າ’ (ຜູ້ກະທຳ) ຢູ່ແລ້ວ. ແຕ່ອີສະວະຣະແມ່ນພະຍານແຫ່ງກຳທັງປວງ—ນີ້ເຈົ້າກໍໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.”

Verse 98

तत्तथास्तु परं साक्षी नार्थं दद्याच्च कुत्रचित्

“ດັ່ງນັ້ນກໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ: ຂໍໃຫ້ພຣະສູງສຸດເປັນພະຍານ; ແຕ່ຂໍຢ່າໃຫ້ພຣະອົງປະທານຜົນໃນທີ່ໃດເລີຍ”

Verse 99

जडानि सर्वकर्माणि न फलंतीश्वरं विना । यदुक्तं भवता तत्राप्यहो दृष्टांतयाम्यहम्

ກຳທັງປວງເປັນສິ່ງເຉື່ອຍ; ບໍ່ມີ ອີສະວະຣະ (Īśvara) ແລ້ວ ກໍບໍ່ໃຫ້ຜົນ. ສ່ວນທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ—ແທ້ໆ ຂ້າຈະຕອບດ້ວຍອຸປະມາໜຶ່ງ.

Verse 100

जडान्यपि च बीजानि कालं संप्राप्यवात्मनः । अंकूरयंति कालाच्च पुष्प्यंति च फलंति च

ແມ່ນແຕ່ເມັດພືດອັນເຉື່ອຍ ເມື່ອຮອດກາລອັນຄວນ ກໍງອກຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ; ແລ້ວຕາມກາລ ກໍອອກດອກ ແລະໃຫ້ຜົນ

Verse 110

आदिदेश समीपस्थानालोक्य परितस्त्विति । ब्राह्मणापसदं चामुं परिदूरयताशु वै

ເຂົາໄດ້ອອກຄຳສັ່ງ ເບິ່ງໄປຫາຜູ້ຢືນໃກ້ໆວ່າ: “ຈົ່ງຂັບໄລ່ພຣາຫມັນຜູ້ເສື່ອມນີ້ອອກໄປດ່ວນ ໃຫ້ໄກຈາກນີ້”

Verse 120

ब्रह्मघोषेण तारेण व्योमशब्दगुणं स्फुटम् । कारितं तेन दक्षेण विप्राणां हृष्टचेतसाम्

ດ້ວຍພຣະພຣົມ-ໂຄສອັນສູງແລະຊັດ ເຂົາເຮັດໃຫ້ຄຸນແຫ່ງສຽງໃນຟ້າປາກົດແຈ້ງ; ທັກສະ (Dakṣa) ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃຫ້ກະທຳເພື່ອພຣາຫມັນຜູ້ປິຕິຍິນດີ

Verse 127

विद्याधरैर्ननंदे च वसुधा ववृधे भृशम् । महाविभवसंभारे तस्मिन्दाक्षे महाक्रतौ । इत्थं प्रवृत्तेऽथ मुनिः कैलासं नारदो ययौ

ເມື່ອພວກວິດຍາທະຣາທັງຫຼາຍຍິນດີ ແຜ່ນດິນກໍເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຫຼາຍ. ໃນຂະນະທີ່ຍັນຍາອັນໃຫຍ່ຂອງທັກສະກໍາລັງດໍາເນີນ ທ່າມກາງຄວາມສະຫງ່າງາມແລະການຕຽມການອັນມະຫາສານ ມຸນີນາຣະດະຈຶ່ງໄປຫາໄກລາສາ.