Adhyaya 32

Verse 1

पार्वत्युवाच । वीरेशस्य महेशान श्रूयते महिमा महान् । परां सिद्धिं परोपतुस्तत्र सिद्धाः परः शताः

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະເຫສານະ ກຽດສັກສີຂອງ ວີເຣສະ ຍິ່ງໃຫຍ່ນັກດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ. ທີ່ນັ້ນໄດ້ບັນລຸສິດທິສູງສຸດ ແລະສິດທະເກີນຮ້ອຍໄດ້ເຖິງປະຣະມະປະທະ.”

Verse 2

कथमाविर्भवस्तस्य काश्यां लिंगवरस्य तु । आशुसिद्धिप्रदस्येह तन्मे ब्रूहि जगत्पते

“ລິງຄະອັນປະເສີດນັ້ນ ປາກົດຂຶ້ນໃນກາສີໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ປະທານສິດທິຢ່າງວ່ອງໄວໃນທີ່ນີ້? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກຂ້າພະອົງ ໂອ ຈະກັດປະຕິ.”

Verse 3

महेश्वर उवाच । निशामय महादेवि वीरेशाविर्भवं परम् । यं श्रुत्वापि नरः पुण्यं प्राप्नोति विपुलं शिवे

ມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ມະຫາເທວີ ເລື່ອງລາວອັນສູງສຸດແຫ່ງການປາກົດຂອງ ວີເຣສະ. ໂອ ຊິວາ ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນ ມະນຸດກໍໄດ້ບຸນອັນໄພສານ.”

Verse 4

आसीदमित्रजिन्नाम राजा परपुरंजयः । धार्मिकः सत्त्वसंपन्नः प्रजारंजनतत्परः

ມີກະສັດນາມວ່າ ອະມິຕຣະຈິດ ເປັນຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ. ພຣະອົງຖືທຳ ມີຄຸນທຳສົມບູນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການໃຫ້ປະຊາຊົນສຸກສົມບູນພ້ອມການຄຸ້ມຄອງ.

Verse 5

यशोधनो वदान्यश्च सुधीर्ब्राह्मणदैवतः । सदैवावभृथस्नानपरिक्लिन्न शिरोरुहः

ພຣະອົງມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍກຽດຍົດ ໃຈບຸນ ແລະມີປັນຍາ; ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຖືດັ່ງເທວະ. ເສັ້ນຜົມຂອງພຣະອົງຊຸ່ມຢູ່ເສມືອນໄດ້ອາບນ້ຳອະວະພຶຖະ-ສະນານ (ພິທີອາບນ້ຳສິ້ນຍັດ) ຢູ່ເທື່ອງໆ.

Verse 6

विनीतो नीतिसंपन्नः कुशलः सर्वकर्मसु । विद्याब्धिपारदृश्वा च गुणवान्गुणिवत्सलः

ທ່ານເປັນຜູ້ຖ່ອມຕົນ ພ້ອມດ້ວຍນິຕິທຳ ແລະຊໍານານໃນກິດທຸກຢ່າງ. ໄດ້ເຫັນຝັ່ງໄກແຫ່ງມະຫາສະມຸດແຫ່ງວິຊາ ເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະຮັກໃຜ່ຜູ້ມີຄຸນທຳເສມອ.

Verse 7

कृतज्ञो मधुरालापः पापकर्मपराङ्मुखः । सत्यवाक्छौचनिलयः स्वल्पवाग्विजितेंद्रियः

ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ຄຸນ ວາຈາຫວານ ແລະຫັນໜີຈາກກຳບາບ. ເວົ້າຄຳສັດ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດ ເວົ້ານ້ອຍ ແລະຊະນະອິນທຣີຍໄດ້.

Verse 8

रणांगणे कृतांताभः संख्यावांश्च सदोजिरे । कामिनीकामकेलिज्ञो युवापि स्थविरप्रियः

ໃນສະໜາມຮົບ ທ່ານດຸດດັ່ງພຣະກາລ—ມະຫາມະຕະ ແລະໝັ້ນຄົງໃນການນັບຄຳນວນແລະຄຳປຶກສາ. ແມ່ນຈະຮູ້ສິລະປະແຫ່ງຄວາມຮັກ ແຕ່ໃນວັຍໜຸ່ມກໍຍັງຍຶດທາງທີ່ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ສັນລະເສີນ.

Verse 9

धर्मार्थैधितकोशश्च समृद्धबलवाहनः । सुभगश्च सुरूपश्च सुमेधाः सुप्रजाश्रयः

ຄັງຊັບຂອງທ່ານເຈີຣິນດ້ວຍທຳມະ ແລະຊັບອັນຊອບທຳ; ກຳລັງພົນແລະພາຫະນະກໍອຸດົມ. ທ່ານມີວາສະນາ ຮູບງາມ ປັນຍາແຫຼມຄົມ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຄົນດີ.

Verse 10

स्थैर्य धैर्य समापन्नो देशकालविचक्षणः । मन्यमानप्रदो नित्यं सर्वदूषणवर्जितः

ທ່ານພ້ອມດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງແລະຄວາມກ້າຫານ ຮູ້ຈັກພິຈາລະນາການເທດສະການ. ໃຫ້ກຽດຢ່າງສົມຄວນເປັນນິດ ແລະປາສະຈາກຂໍ້ດ່າງພ້ອຍທຸກປະການ.

Verse 11

वासुदेवांघ्रियुगले चेतोवृत्तिं निधाय सः । चकार राज्यं निर्द्वंद्वं विष्वगीति विवर्जितम्

ເມື່ອລາວວາງການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງໃຈໄວ້ທີ່ຄູ່ພຣະບາດຂອງ ວາສຸເທວະ ລາວຈຶ່ງປົກຄອງອານາຈັກຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຂັດແຍ້ງ ປາສຈາກການທະເລາະ ແລະສຽງຮ້ອງຂອງສັດຕູທຸກທິດ.

Verse 12

अलंघ्यशासनः श्रीमान्विष्णुभक्तिपरायणः । अभुनक्प्रचुरान्भोगान्समंताद्विष्णुसात्कृतान्

ຄໍາສັ່ງຂອງລາວບໍ່ອາດຝ່າຝືນໄດ້; ລາວມີສິຣິສົມບູນ ແລະອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ ພຣະວິສນຸ. ລາວໄດ້ເສວຍສຸກອັນອຸດົມ—ທຸກທິດຖືກຊໍາລະ ແລະປະທານໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງ ພຣະວິສນຸ.

Verse 13

हरेरायतनान्युच्चैः प्रतिसौधं पदेपदे । तस्य राज्ये समभवन्महाभाग्यनिधेः शिवे

ໃນອານາຈັກຂອງລາວ ສະຖານສັກກະລະຂອງ ພຣະຫຣິ ສູງສົດຜຸດຂຶ້ນ—ຫນ້າຄຸ້ມຄອງທຸກຫຼັງ ແລະທຸກຍ່າງກ້າວ. ໂອ ພຣະສິວາ, ໃນອານາຈັກຂອງຄັງແຫ່ງມະຫາໂຊກນັ້ນ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແບບນີ້ໄດ້ບັງເກີດ.

Verse 14

गोविंदगोपगोपाल गोपीजनमनोहर । गदापाणे गुणातीत गुणाढ्य गरुडध्वज

ໂອ ໂກວິນດະ—ຜູ້ປົກປ້ອງຫມູ່ໂກປາ, ໂອ ໂກປາລະ—ຜູ້ເຮັດໃຈໂກປີໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ! ໂອ ຜູ້ຖືຄະທາ, ເກີນພົ້ນຈາກກຸນະ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນຄ່າທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ມີກະຣຸດເປັນທຸງ!

Verse 15

केशिहृत्कैटभाराते कंसारे कमलापते । कृष्णकेशव कंजाक्ष कीनाश भयनाशन

ໂອ ຜູ້ສັງຫານ ເກສິນ, ສັດຕູຂອງ ໄກຕະພະ, ຜູ້ທໍາລາຍ ກັມສະ, ເຈົ້າແຫ່ງ ກະມະລາ! ໂອ ກຣິສນະ, ໂອ ເກສະວະ, ຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ—ໂອ ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມຢ້ານ ແລະຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຕາຍ!

Verse 16

पुरुषोत्तम पापारे पुंडरीकविलोचन । पीतकौशेयवसन पद्मनाभ परात्पर

ໂອ້ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງບາບ; ໂອ້ ຜູ້ມີນະຍະນາດຸຈດອກບົວ; ຜູ້ນຸ່ງໄໝສີເຫຼືອງ; ໂອ້ ປັດມະນາພ ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອຄວາມສູງສຸດ!

Verse 17

जनार्दन जगन्नाथ जाह्नवीजलजन्मभूः । जन्मिनां जन्महरण जंजपूकाघनाशन

ໂອ້ ຈະນາຣະດະນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ; ຜູ້ທີ່ການປາກົດພົວພັນກັບນ້ຳຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ); ຜູ້ລົບລ້າງການເກີດຂອງຜູ້ມີກາຍ; ຜູ້ທຳລາຍກອງມົນທິນອັນໜາແນ່ນ!

Verse 18

श्रीवत्सवक्षः श्रीकांत श्रीकर श्रेयसां निधे । श्रीरंगशार्ङ्गकोदंड शौरे शीतांशुलोचन

ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ຢູ່ອົກ; ໂອ້ ສຣີການຕະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສຣີ; ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ; ຄັງແຫ່ງສະຫວັດດີທັງປວງ; ໂອ້ ນາຖແຫ່ງສຣີຣັງຄະ; ຜູ້ຖືຄັນສອນ ສາຣັງຄະ; ໂອ້ ເຊົາຣິ ຜູ້ມີນະຍະນາດຸຈຈັນທຣາ!

Verse 19

दैत्यारे दानवाराते दामोदर दुरंतक । देवकीहृदयानंद दंदशूकेश्वरेशय

ໂອ້ ສັດຕູແຫ່ງໄທຕະຍະ ແລະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານດານະວະ; ໂອ້ ດາໂມດະຣະ ຜູ້ທຳລາຍຜູ້ຍາກຈະຕ້ານ; ຄວາມປິຕິໃນດວງໃຈເທວະກີ; ໂອ້ ອີສະວະເຣສະວະ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເຫນືອແມ່ນກະທັ້ງພຣະນາຄະຣາຊ!

Verse 20

विष्णो वैकुंठनिलय बाणारे विष्टरश्रवः । विष्वक्सेन विराधारे वनमालिन्वनप्रिय

ໂອ້ ວິສນຸ ຜູ້ພຳນັກໃນໄວກຸນຖະ; ຜູ້ປະຫານບານະ; ຜູ້ມີກຽດຊື່ລືອໄກ; ໂອ້ ວິສວັກເສນ; ຜູ້ທຳລາຍວິຣາທະ; ຜູ້ສວມພວງມາລາແຫ່ງພະນາ; ຜູ້ຮັກປ່າ!

Verse 21

त्रिविक्रमत्रिलोकीश चक्रपाणे चतुर्भुज । इत्यादीनि पवित्राणि नामानि प्रतिमंदिरम्

“ຕຣິວິກຣະມະ”, “ເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ”, “ຜູ້ຖືຈັກຣະ”, “ຜູ້ມີສີ່ແຂນ” —ນາມອັນບໍລິສຸດເຫຼົ່ານີ້ມີຢູ່ໃນວິຫານທຸກແຫ່ງ।

Verse 22

स्त्रीवृद्धबालगोपाल वदनोदीरितानि तु । श्रूयते यत्रकुत्रापि रम्याणि मधुविद्विषः

ຖືກເວົ້າອອກຈາກປາກຂອງຍິງ, ຄົນເຖົ້າ, ເດັກນ້ອຍ ແລະ ເດັກເລີ້ຍງງົວ—ບ່ອນໃດກໍຕາມ—ນາມອັນພິມພອນຂອງຜູ້ປະຫານມະທຸ (ວິສນຸ) ຖືກໄດ້ຍິນ।

Verse 23

सुरसाकाननान्येव विलोक्यंते गृहेगृहे । चरित्राणि विचित्राणि पवित्राण्यब्धिजापतेः

ໃນເຮືອນແຕ່ລະເຮືອນ ເຫັນຄືສວນສຸກທິບ; ກິດຈະກຳອັນພິສົດ ແລະ ຊຳລະຈິດ ຂອງພຣະສະຫວາມີແຫ່ງເທວີຜູ້ເກີດຈາກສະມຸດ (ວິສນຸ) ຖືກສະແດງໄວ້।

Verse 24

सौधभित्तिषु दृश्यंते चित्रकृन्निर्मितानि तु । ऋते हरिकथायास्तु नान्या वार्ता निशम्यते

ຕາມຝາເຮືອນໃຫຍ່ມີຮູບວາດທີ່ຊ່າງສິລະປິນສ້າງໄວ້; ແລະນອກຈາກການເລົ່າພຣະຫຣິກະຖາ ບໍ່ມີຂ່າວສານອື່ນໃດໃຫ້ໄດ້ຍິນ।

Verse 25

हरिणा नैव विध्यंते हरिनामांशधारिणः । तस्य राज्ञो भयाद्व्याधैररण्यसुखचारिणः

ຜູ້ທີ່ຖືໄວ້ແມ່ນແຕ່ສ່ວນນ້ອຍຂອງນາມພຣະຫຣິ ຍ່ອມບໍ່ຖືກກວາງທຳຮ້າຍ; ເພາະກົວພຣະຣາຊາ (ຫຣິ) ນັ້ນ ນາຍພານຜູ້ເດີນປ່າຢ່າງສະບາຍໃຈກໍຍັງຢຸດມື।

Verse 26

न मत्स्या नैव कमठा न वराहाश्च केनचित् । हन्यंते क्वापि तद्भीत्या मत्स्यमांसाशिनापि वै

ໃນອານາເຂດຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜເຄີຍຂ້າປາ ຂ້າເຕົ່າ ຫຼືຂ້າໝູປ່າ ຢູ່ໃສກໍຕາມ; ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົດອານາດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກິນປາແລະເນື້ອກໍຍັງລະເວັ້ນ.

Verse 27

अप्युत्तानशयास्तस्य राष्ट्रे मित्रजितः क्वचित् । स्तनपानं न कुर्वंति संप्राप्य हरिवासरम्

ໃນອານາຈັກຂອງກະສັດມິດຣະຈິດ ບາງຄັ້ງແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍນອນຫງາຍ ເມື່ອວັນອັນສັກສິດແດ່ພຣະຫຣິມາຮອດ ກໍຍັງງົດການດູດນົມ.

Verse 28

पशवोपि तृणाहारं परित्यज्य हरेर्दिने । उपोषणपरा जाता अन्येषां का कथा नृणाम्

ໃນວັນຂອງພຣະຫຣິ ແມ່ນແຕ່ສັດທັງຫຼາຍກໍຍັງລະທິ້ງຫຍ້າເປັນອາຫານ ແລະຕັ້ງໃຈຖືອຸໂປສົດ; ແລ້ວຈະກ່າວເຖິງສັດອື່ນໆ ໂດຍສະເພາະມະນຸດ ຢ່າງໃດອີກ?

Verse 29

महामहोत्सवः सर्वैः पुरौकोभिर्वितन्यते । तस्मिन्प्रशासति भुवं संप्राप्ते हरिवासरे

ເມື່ອກະສັດນັ້ນປົກຄອງແຜ່ນດິນ ແລະວັນອັນສັກສິດແດ່ພຣະຫຣິມາຮອດ ຊາວເມືອງທັງປວງກໍຮ່ວມກັນຈັດມະຫາມະໂຫດສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 30

स एव दंड्योऽभूत्तस्य राज्ञो मित्रजितः क्षितौ । यो विष्णुभक्तिरहितः प्राणैरपि धनैरपि

ໃນການປົກຄອງຂອງກະສັດມິດຣະຈິດເທິງແຜ່ນດິນ ຜູ້ທີ່ຄວນຖືກລົງໂທດມີພຽງຜູ້ດຽວ: ຜູ້ທີ່ຂາດພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຈະເປັນເລື່ອງຊີວິດຫຼືຊັບສິນກໍຕາມ.

Verse 31

अंत्यजा अपि तद्राष्ट्रे शंखचक्रांकधारिणः । संप्राप्य वैष्णवीं दीक्षां दीक्षिता इव संबभुः

ໃນອານາຈັກນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກກົດຂີ່ກໍຍັງຖືເຄື່ອງໝາຍສັງຂ໌ແລະຈັກຣ; ເມື່ອໄດ້ຮັບວິສນຸດິກຊາ ກໍປານດັ່ງຜູ້ດິກຊິດທີ່ຖືກສະຖາປະນາແລ້ວ។

Verse 32

शुभानि यानि कर्माणि क्रियंतेऽनुदिनं जनैः । वासुदेवे समर्प्यंते तानि तैरफलेप्सुभिः

ກຳດີອັນເປັນມົງຄຸນໃດໆ ທີ່ປະຊາຊົນເຮັດທຸກມື້ ພວກເຂົາກໍນ້ອມອຸທິດແດ່ວາສຸເທວະ—ໂດຍບໍ່ປາຖະນາຜົນຕອບແທນ।

Verse 33

विना मुकुंदं गोविदं परमानंदमच्युतम् । नान्यो जप्येतमन्येत न भज्येत जनैः क्वचित्

ນອກຈາກມຸກຸນດະ—ໂຄວິນດະ ຜູ້ເປັນປະຣະມານັນດະ ອະຈະຍຸຕະ—ແລ້ວ ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນຄວນແກ່ການຈະປະ ຫຼືຄວນແກ່ການບູຊາຂອງຊົນໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 34

कृष्ण एव परो देव कृष्णएव परागतिः । कृष्ण एव परो बंधुस्तस्यासीदवनीपतेः

ສຳລັບພະຣາຊາແຫ່ງພື້ນດິນນັ້ນ ກຣິສນະເທົ່ານັ້ນແມ່ນເທວະສູງສຸດ; ກຣິສນະເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ; ກຣິສນະເທົ່ານັ້ນແມ່ນຍາດສູງສຸດແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ।

Verse 35

एवं तस्मिन्महीपाले राज्यं सम्यक्प्रशासति । एकदा नारदः श्रीमांस्तं दिदृक्षुः समाययौ

ເມື່ອພະມະຫາກະສັດນັ້ນປົກຄອງອານາຈັກຢ່າງຖືກທຳນອງດັ່ງນີ້ ມື້ໜຶ່ງ ພຣະນາຣະດະຜູ້ສະຫງ່າງາມກໍມາຮອດ ໂດຍປາຖະນາຈະໄດ້ເຫັນພະອົງ।

Verse 36

राज्ञा समर्चितः सोथ मधुपर्क विधानतः । नारदो वर्णयामास तममित्रजितं नृपम्

ພະຣາຊາໄດ້ຖວາຍການຕ້ອນຮັບຕາມພິທີມະທຸປາຣກະຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວນາຣະດະຈຶ່ງກ່າວສັນລະເສີນພະມະຫາກະສັດຜູ້ຊະນະສັດຕູນັ້ນ។

Verse 37

नारद उवाच । धन्योसि कृतकृत्योसि मान्योप्यसि दिवौकसाम् । सर्वभूतेषु गोविंदं परिपश्यन्विशांपते

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ຊີວິດສຳເລັດຈຸດໝາຍ; ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຊາວສະຫວັນກໍຄວນແກ່ການນັບຖື, ໂອ້ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ເພາະເຈົ້າເຫັນໂຄວິນດະໃນສັດທັງປວງ.”

Verse 38

यो वेद पुरुषो विष्णुर्यो यज्ञपुरुषो हरिः । योंतरात्मास्य जगतः कर्ता हर्ताविता विभुः

ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນວິສນຸ—ປຸຣຸສະແຫ່ງເວດ; ແມ່ນຫຣິ—ປຸຣຸສະໃນຍັຊະ; ແມ່ນອັນຕະຣາຕະມັນຂອງຈັກກະວານນີ້—ຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ດຶງກັບ, ຜູ້ປົກປ້ອງ, ແລະພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 39

तन्मयं पश्यतो विश्वं तव भूपालसत्तम । दर्शनं प्राप्य शुभदं शुचित्वमगमं परम्

ໂອ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຫັນຈັກກະວານທັງປວງຖືກພຣະອົງນັ້ນແຜ່ຊາຍປົກຄຸມ, ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໂດຍດາຣະຊະນະນັ້ນໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດ.

Verse 40

एक एव हि सारोत्र संसारे क्षणभंगुरे । कमलाकांत पादाब्ज भक्तिभावोऽखिलप्रदः

ໃນໂລກສັງສານອັນຜັນຜວນຊົ່ວຄາວນີ້ ສານະສຳຄັນມີພຽງຢ່າງດຽວ: ຄວາມພັກດີດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງກະມະລາການຕະ (ພຣະນາຖແຫ່ງລັກສະມີ) ຜູ້ປະທານຄຸນດີທັງປວງ.

Verse 41

परित्यज्य हि यः सर्वं विप्णुमेकं सदा भजेत् । सुमेधसं भजंते तं पदार्थाः सर्व एव हि

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດລະທິ້ງທຸກສິ່ງ ແລະບູຊາພຣະວິສນຸແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີປັນຍາ ຄວາມສຳເລັດທັງປວງຍ່ອມມາຮັບໃຊ້ເອງ

Verse 42

हृषीकेशे हृषीकाणि यस्य स्थैर्यं गतान्यहो । स एव स्थैर्यमाप्नोति ब्रह्मांडेऽतीव चंचले

ອ້າວ! ຜູ້ໃດທີ່ອິນທຣີຍທັງຫຼາຍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນພຣະຫຣິສີເກດແຕ່ຜູ້ດຽວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຄວາມໝັ້ນຄົງແທ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຈັກກະວານອັນກະສັບກະສ່າຍນີ້

Verse 43

यौवनं धनमायुष्यं पद्मिनीजलबिंदुवत् । अतीव चपलं ज्ञात्वाऽच्युतमेकं समाश्रयेत्

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ຄວາມໜຸ່ມ ຊັບສິນ ແລະອາຍຸ ບໍ່ໝັ້ນຄົງດັ່ງຢອດນ້ຳເທິງໃບບົວ ອັນສັ່ນໄຫວຍິ່ງ ພຶງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອຈ຺ຍຸຕແຕ່ຜູ້ດຽວ

Verse 44

वाचि चेतसि सर्वत्र यस्य देवो जनार्दनः । स एव सर्वदा वंद्यो नररूपी जनार्दनः

ຜູ້ໃດທີ່ໃນວາຈາແລະໃນໃຈ ທຸກແຫ່ງມີພຣະເທວະ “ຊະນາຣະດະນະ” ສະຖິດຢູ່ ຜູ້ນັ້ນຄວນແກ່ການນົບນ້ອມສະເໝີ ເພາະຊະນາຣະດະນະເອງສະຖິດຢູ່ໃນເຂົາໃນຮູບມະນຸດ

Verse 45

निर्व्याज प्रणिधानेन शीलयित्वा श्रियःपतिम् । पुरुषोत्तमतां को न प्राप्तवानिह भूतले

ດ້ວຍການອຸທິດຕົນຢ່າງຈິງໃຈ ບໍ່ມີການຫລອກລວງ ເມື່ອໄດ້ຝຶກຝົນພັກຕິຕໍ່ Śriyaḥpati (ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພຣະລັກສະມີ) ແລ້ວ ໃນໂລກນີ້ຈະມີໃຜບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນ “ປຸຣຸໂສຕຕະມະ” ອັນສູງສຸດ?

Verse 46

अनया विष्णुभक्त्या ते संतुष्टेंद्रियमानसः । उपकर्तुमना ब्रूयां तन्निशामय भूपते

ດ້ວຍພະພັກຕິອັນສັກສິດຂອງທ່ານຕໍ່ພຣະວິສນຸ ອິນທຣີຍແລະໃຈຂອງທ່ານຈຶ່ງສະຫງົບແລະອິ່ມໃຈ. ດ້ວຍຈິດປາຖະນາຈະເກື້ອກູນ ຂ້າຈະກ່າວ—ຂໍພຣະອົງຟັງໃຫ້ດີ ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 47

बाला विद्याधरसुता नाम्ना मलयगंधिनी । क्रीडंती पितुराक्रोडे हृता कंकालकेतुना

ມີເດັກຍິງນ້ອຍ ບຸດສາວຂອງວິທຍາທຣ ຊື່ ມະລະຍະຄັນທິນີ ກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ໃນຕັກຂອງບິດາ—ແຕ່ຖືກ ກັງກາລະເກຕຸ ລັກພາໄປ

Verse 48

कपालकेतुपुत्रेण दानवेन बलीयसा । आगामिन्यां तृतीयायां तस्याः पाणिग्रहृं किल

ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ໂດຍດານະວະຜູ້ມີພະລັງ ບຸດຂອງກະປາລະເກຕຸ ພິທີ “ປານິຄຣະຫະນະ” (ພິທີຮັບມືແຕ່ງງານ) ຂອງນາງ ຈະຈັດໃນວັນຕຣິຕີຍາທີ່ກຳລັງຈະມາ

Verse 49

पाताले चंपकावत्यां नगर्यां सास्ति सांप्रतम् । हाटकेशात्समागच्छंस्तया हंसाश्रुनेत्रया

ບັດນີ້ນາງຢູ່ໃນປາຕາລ ໃນນະຄອນຊື່ ຈັມປະກາວະຕີ. ໃນຂະນະທີ່ຂ້າມາຈາກ ຫາຕະເກສະ ຂ້າໄດ້ພົບນາງ—ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາໄຫຼ

Verse 50

दृष्टः प्रणम्य विज्ञप्तो यथा तच्च निथामय । ब्रह्मचारिन्मुनिश्रेष्ठ गंधमादनशैलतः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາບນົບ ແລະທູນລາຍງານຕາມຄວາມຈິງ—ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ. ໂອ ພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າມາຈາກພູກັນທະມາດະນາ.

Verse 51

बालक्रीडनकासक्तां मोहयित्वा निनाय सः । कंकालकेतुर्दुर्वृत्तो दुर्जयोन्यास्त्रघाततः

ໃນຂະນະທີ່ນາງຫມົດໃຈຢູ່ໃນການຫຼິ້ນແບບເດັກນ້ອຍ ລາວໄດ້ຫລອກລວງໃຫ້ນາງຫຼົງ ແລ້ວພານາງໄປ. ຄັງກາລະເກຕຸ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນັ້ນ ຍາກຈະພ່າຍແພ້ດ້ວຍການຟັນຕີຈາກອາວຸດອື່ນ.

Verse 52

स्वस्य त्रिशूलघातेन म्रियते नान्यथा रणे । जगत्पर्याकुलीकृत्य निद्रात्यत्रविनिर्भयः

ໃນສົງຄາມ ລາວຈະຖືກສັງຫານໄດ້ກໍ່ດ້ວຍການຟັນຕີຈາກຕຣິຊູລຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງວຸ່ນວາຍແລ້ວ ລາວນອນຢູ່ນີ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 53

यदि कोपि कृतज्ञो मां हत्वेमं दुष्टदानवम् । मद्दत्तेन त्रिशूलेन नयेद्भद्रं भवेन्नरः

ຖ້າມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮູ້ຄຸນ ຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວສັງຫານດານະວະຜູ້ຊົ່ວນີ້ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍໃຊ້ຕຣິຊູລທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມອບໃຫ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະຫງົບ ແລະມົງຄຸນແນ່ນອນ.

Verse 54

यदत्रोपचिकीर्षुस्त्वं रक्ष मां दुष्टदानवात् । ममापि हि वरो दत्तो भगवत्या महामुने

ຖ້າທ່ານປາດຖະນາຈະຊ່ວຍໃນທີ່ນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າຈາກດານະວະຜູ້ຊົ່ວນີ້. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ຮັບພອນວິເສດຈາກພຣະເທວີຜູ້ມີພຣະພາກ, ໂອ ມະຫາມຸນີ.

Verse 55

विष्णुभक्तो युवा धीमान्पुत्रि त्वां परिणेष्यति । आ तृतीया तिथि यथा तद्वाक्यं तथ्यतां व्रजेत्

ໂອ ລູກສາວ, ຊາຍໜຸ່ມຜູ້ມີປັນຍາ ແລະເປັນພັກຕະຂອງພຣະວິສນຸ ຈະແຕ່ງງານກັບເຈົ້າ; ເພື່ອໃຫ້ກ່ອນຮອດຕຣິຕີຍາ-ຕິຖີ ຖ້ອຍຄໍານັ້ນຈະສໍາເລັດເປັນຄວາມຈິງ.

Verse 56

तथा निमित्तमात्रं त्वं भव यत्नं समाचर । इति तद्वचनाद्राजन्विष्णुभक्तिपरायणम् । युवानं चापि धीमंतं त्वामनु प्राप्तवानहम्

“ເຈົ້າຈົ່ງເປັນແຕ່ເຄື່ອງມືເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຈົ່ງພາກພຽນພະຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່.” ຕາມຄໍານັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕາມມາຫາເຈົ້າ—ໜຸ່ມ ມີປັນຍາ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ.

Verse 57

तद्गच्छ कार्यसिद्ध्यै त्वं हत्वा तं दुष्टदानवम् । आनयाशु महाबाहो शुभां मलयगंधिनीम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດສໍາເລັດ; ຈົ່ງສັງຫານດານະວະຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ ແລະ ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ຈົ່ງນໍານາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ຫອມດັ່ງລົມຈັນທະນາແຫ່ງມະລະຍະ ກັບມາໂດຍໄວ.”

Verse 58

सा तु विद्याधरी जीवेद्विलोक्य त्वां नरेश्वर । पार्वतीवचनाद्दुष्टं घातयिष्यत्ययत्नतः

“ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ນາງວິທະຍາທະຣີນັ້ນ ຈະດໍາລົງຊີວິດໄດ້ເມື່ອໄດ້ເຫັນເຈົ້າ; ແລະໂດຍພຣະວາຈາຂອງພຣະປາຣະວະຕີ ນາງຈະໃຫ້ຜູ້ຊົ່ວນັ້ນຖືກສັງຫານໂດຍບໍ່ຕ້ອງຝືນແຮງ.”

Verse 59

इति नारदवाक्यं स निशम्यामित्रजिन्नृपः । अनल्पोत्कलिको जातो विद्याधरसुतां प्रति

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງນາຣະດະ ພະຣາຊາຜູ້ຊະນະສັດຕູນັ້ນ ກໍເກີດຄວາມອາທອນໃຈແລະຄວາມປາຖະໜາຢ່າງໃຫຍ່ຕໍ່ທິດາຂອງວິທະຍາທະຣະ.

Verse 60

उपायं चापि पप्रच्छ गंतुं तां चंपकावतीम् । नारदेन पुनः प्रोक्तः स राजा गिरिराजजे

ພະອົງຍັງຖາມຫາອຸບາຍເພື່ອໄປຫາຈັມປະກາວະຕີດ້ວຍ. ແລ້ວນາຣະດະກໍໄດ້ກ່າວຊີ້ນໍາພະຣາຊາອີກຄັ້ງ ໂອ ທິດາແຫ່ງພະຣາຊາເຈົ້າເຂົາ.

Verse 61

तूर्णमर्णवमासाद्य पूर्णिमादिवसे नृप । भवान्द्रक्ष्यति पोतस्थः कल्पवृंदारथस्थितम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ໃນວັນເພັງ ຈົ່ງຮີບໄປເຖິງມະຫາສະມຸດ. ນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອ ທ່ານຈະໄດ້ເຫັນນາງຢູ່ເທິງລົດ ທ່າມກາງດົງຕົ້ນກັລປະວຶກສະຜູ້ບັນດານປາຖະນາ.

Verse 62

तत्र दिव्यांगना काचिद्दिव्यपर्यंक संस्थिता । वीणामादाय गायंती गाथां गास्यति सुस्वरम्

ທີ່ນັ້ນຈະມີນາງຟ້າອົງໜຶ່ງ ນັ່ງຢູ່ເທິງຕຽງທິບ. ນາງຈະຖືວີນາ ແລ້ວຂັບກາຖາດ້ວຍສຽງຫວານແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 63

यत्कर्मविहितं येन शुभं वाथ शुभेतरम् । स एव भुंक्ते तत्तथ्यं विधिसूत्रनियंत्रितः

ກຳໃດທີ່ຜູ້ໃດກະທຳ—ດີຫຼືບໍ່ດີ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຍ່ອມເສວຍຜົນຢ່າງແນ່ນອນ ໂດຍຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍສາຍໃຍແຫ່ງວິທິ ຄືກົດສາກົນ.

Verse 64

गाथामिमां सा संगीय सरथा स महीरुहा । सपर्यंका क्षणादेव मध्ये सिंधुं प्रवेक्ष्यति

ເມື່ອນາງຂັບກາຖານີ້ແລ້ວ ນາງ—ພ້ອມລົດຂອງນາງ ພ້ອມຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ນັ້ນ ແລະພ້ອມຕຽງຂອງນາງ—ຈະເຂົ້າສູ່ກາງມະຫາສະມຸດໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 65

भवानप्यविशंकं च ततः पोतान्महार्णवे । तामनु व्रजतु क्षिप्रं यज्ञवाराहमास्तुवन्

ທ່ານກໍເຊັ່ນກັນ ຢ່າໄດ້ສົງໄສ ແລ້ວຈົ່ງລົງຈາກເຮືອເຂົ້າສູ່ມະຫາສະມຸດ ແລະຮີບຕາມນາງໄປ ໂດຍສັນລະເສີນ ຍັຊຍະ-ວະຣາຫະ ອະວະຕານໝູປ່າຜູ້ເປັນຍັຊຍະເອງ.

Verse 66

ततो द्रक्ष्यसि पाताले नगरीं चंपकावतीम् । महामनोहरा राजन्सहितां बालयानया

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຈະໄດ້ເຫັນໃນປາຕາລ ນະຄອນນາມວ່າ ຈຳປະກາວະຕີ ອັນງາມຍິ່ງ ພ້ອມກັບນາງກຸມາຣີນີ້ຜູ້ຈະນຳພຣະອົງໄປທີ່ນັ້ນ.

Verse 67

इत्युक्त्वांतर्हितो देवि स चतुर्मुखनंदनः । राजाप्यर्णवमासाद्य यथोक्तं परिलक्ष्य च

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ ເທວີ ບຸດແຫ່ງຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣ໌ (ພຣະພຣົມ) ນັ້ນກໍອັນຕະທານຫາຍໄປ; ພຣະຣາຊາກໍໄປຮອດມະຫາສະມຸດ ແລະຕາມທີ່ຖືກຊີ້ນຳ ກໍພິຈາລະນາສັງເກດສັນຍານຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 68

विवेशांतःसमुद्रं च नगरीमाससाद ताम् । साथ विद्याधरी बाला नेत्रप्राघुणकी कृता

ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນທະເລຊັ້ນໃນ ແລະໄປຮອດນະຄອນນັ້ນ; ທີ່ນັ້ນ ນາງວິທະຍາທະຣີກຸມາຣີ ປານດັ່ງເປັນງານລ້ຽງແຫ່ງສາຍຕາ.

Verse 69

तेन राज्ञा त्रिजगती सौंदर्यश्रीरिवैकिका । पातालदेवतेयं वा ममनेत्रोत्सवाय किम्

ສຳລັບພຣະຣາຊາ ປານດັ່ງວ່າ ສິຣີແຫ່ງຄວາມງາມຂອງໄຕຣໂລກ ໄດ້ມາຮວມເປັນຮູບດຽວ; ຫຼືວ່ານີ້ແມ່ນເທວີແຫ່ງປາຕາລ ຜູ້ປາກົດເພື່ອເປັນງານບຸນແກ່ດວງຕາຂອງຂ້າ?

Verse 70

निरणायि मधुद्वेष्ट्रा स्रष्टुः सृष्टिविलक्षणा । कुहूराहुभयादेषा कांतिश्चांद्रमसी किमु

ນາງນີ້ແມ່ນຖືກມະທຸທເວດສະຕຣຶ (ພຣະວິສະນຸ) ປັ້ນແຕ່ງເປັນສິ່ງສ້າງອັນພິເສດ ຜິດແຜກຈາກການສ້າງຂອງຜູ້ສ້າງຫຼື? ຫຼືວ່ານີ້ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງດຸຈຈັນທຣາ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄືນເດືອນດັບ ແລະ ຣາຫູ?

Verse 71

योषिद्रूपं समाश्रित्य तिष्ठतेऽत्राकुतोऽभया । इत्थं क्षणं तां निर्वर्ण्य स राजागात्तदंतिकम्

ນາງອາໄສຮູບແມ່ຍິງ ຢືນຢູ່ນີ້ຢ່າງບໍ່ຫວາດຫວັນ—ຈະມີຄວາມຢ້ານໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກເບິ່ງນາງຊົ່ວຄາວ ພະຣາຊາກໍເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ।

Verse 72

सा विलोक्याथ तं बाला नितरां मधुराकृतिम् । विशालोरस्थलतलं प्रलंबतुलसीस्रजम्

ແລ້ວນາງສາວນ້ອຍກໍເບິ່ງພຣະອົງ—ຜູ້ມີຮູບງາມຫວານຊື່ນຢ່າງຍິ່ງ; ອົກກວ້າງ ແລະມີພວງມາລາທຸລະສີຍາວຫ້ອຍລົງ

Verse 73

शंखचक्रांकसुभग भुजद्वयविराजितम् । हरिनामाक्षरसुधा सुधौत रदनावलिम्

ແຂນທັງສອງຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍ ງາມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນແຫ່ງສັງຂ໌ແລະຈັກຣ; ແຖວຟັນຂອງພຣະອົງກໍຄືຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕແຫ່ງພະຍາງພຣະນາມຮະຣິ

Verse 74

भवानीभक्तिबीजोत्थं भूरुहं पुरुषाकृतिम् । मनोरथफलैः पूर्णमासीद्धृष्टतनूरुहा

ພຣະອົງປານດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ເກີດຈາກເມັດແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະພະວານີ—ປາກົດເປັນຮູບບຸລຸດ—ເຕັມໄປດ້ວຍຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທີ່ສຳເລັດ; ແລະຂົນກາຍຂອງນາງກໍລຸກຊັນດ້ວຍປິຕິ

Verse 75

दोलापर्यंकमुत्सृज्य ह्रीभरा नम्रकंधरा । वेपथुं च परिष्टभ्य बाला प्रोवाच भूपतिम्

ນາງລຸກອອກຈາກຕຽງຊິງຊ້າ ດ້ວຍຄວາມອາຍຈົນກົ້ມຄໍ ພະຍາຍາມຄວບຄຸມອາການສັ່ນ ແລ້ວນາງສາວນ້ອຍກໍກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາ

Verse 76

कस्त्वमत्र कृतांतस्य भवनं मधुराकृते । प्राप्तो मे मंदभाग्यायाश्चेतोवृत्तिं निरुंधयन्

ໂອ ຜູ້ມີຮູບງາມອ່ອນຫວານ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜທີ່ມາຮອດທີ່ນີ້—ໃນພະວິຫານຂອງ ກຣິຕານຕະ (ຄວາມຕາຍ)? ເຈົ້າມາເພື່ອຂ້າຜູ້ວາສນານ້ອຍ ແລະຍັງຫ້າມກັ້ນໃຫ້ຈິດທີ່ຟຸ້ງຊ່ານຂອງຂ້າສະຫງົບມັ່ນຄົງ.

Verse 77

यावन्नायाति सुभग स कठोरतराकृतिः । अतिपर्याकुलीकृत्य त्रिलोकीं दानवो मुहुः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ກ່ອນທີ່ດານະວະຜູ້ມີຮູບອັນແຂງກ້າຫນັກນັ້ນຈະມາຮອດ—ຜູ້ທີ່ຊ້ຳໆເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ—(ຈົ່ງຮີບກະທຳເດີ)

Verse 78

कंकालकेतुर्दुर्वृत्तस्त्ववध्यः परहेतिभिः । तावद्गुप्तं समातिष्ठ शस्त्रागारेति गह्वरे

ກັງກາລະເກຕຸ ເປັນຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ແລະບໍ່ອາດຖືກສັງຫານດ້ວຍອາວຸດຂອງຜູ້ອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງລັບໆຊົ່ວຄາວ ໃນຄັງອາວຸດ ໃນຊ່ອງລຶກນີ້.

Verse 79

न मे कन्याव्रतं भंक्तुं स समर्थ उमा वरात् । आगामिन्यां तृतीयायां परश्वः पाणिपीडनम्

ດ້ວຍພອນຂອງ ອຸມາ, ເຂົາບໍ່ສາມາດທຳລາຍພຣະຕະກຸມາຣີ (ຄຳປະຕິຍານຂອງຂ້າ) ໄດ້. ໃນຕິຖີຕຣິຕີຍາທີ່ຈະມາ—ມື້ຮື້ນ—ຈະມີພິທີ ປານິປີດນ ຄືການຈັບມືໃນພິທີສົມຣົດ.

Verse 80

संचिकीर्षति दुष्टात्मा गतायुर्मम शापतः । मा तद्भीतिं कुरु युवंस्तत्कार्यं भविताचिरम्

ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນຕັ້ງໃຈຈະກໍ່ການຮ້າຍ ແຕ່ອາຍຸຂອງມັນໄດ້ສິ້ນໄປແລ້ວເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງຂ້າ. ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ຈຸດຈົບຂອງມັນຈະມາໃນໄວໆນີ້.

Verse 81

विद्याधर्येति चोक्तः स शस्त्रागारे निगूढवत् । स्थितो वीरो महाबाहुर्दानवागमने क्षणः

ຫຼັງຈາກທີ່ນາງວິທະຍາທອນໄດ້ກ່າວແນວນັ້ນ, ວິລະບຸລຸດຜູ້ມີແຂນອັນແຂງແກ່ນຈຶ່ງໄດ້ລີ້ຕົວຢູ່ໃນຄັງອາວຸດ, ລໍຖ້າເວລາທີ່ດານະວະຈະມາຮອດ.

Verse 82

अथ सायं समायातो दानवो भीषणाकृतिः । त्रिशूलं कलयन्पाणौ मृत्योरपि भयावहम्

ຈາກນັ້ນໃນຕອນແລງ, ດານະວະຜູ້ມີຮູບຮ່າງໜ້າຢ້ານກົວກໍມາຮອດ, ຖືຕີສູນໄວ້ໃນມື ເຊິ່ງໜ້າເກງຂາມແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຄວາມຕາຍເອງ.

Verse 83

आगत्य दानवो रौद्रः प्रलयांबुदनिस्वनः । विद्याधरीं जगादेति मदाघूर्णितलोचनः

ເມື່ອມາຮອດ, ດານະວະຜູ້ຮ້າຍກາດ ເຊິ່ງຮ້ອງຄຳລາມດັ່ງເມກແຫ່ງການລ້າງໂລກ ໄດ້ເວົ້າກັບນາງວິທະຍາທອນ ດ້ວຍດວງຕາທີ່ປິ່ນໄປມາດ້ວຍຄວາມມຶນເມົາ.

Verse 84

गृहाणेमानि रत्नानि दिव्यानि वरवर्णिनि । कन्यात्वं च परश्वस्ते पाणिग्राहादपैष्यति

ຈົ່ງຮັບເອົາອັນຍະມະນີທິບເຫຼົ່ານີ້ເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງົດງາມ. ແລະ ຄວາມເປັນສາວບໍລິສຸດຂອງເຈົ້າຈະໝົດໄປໃນມື້ຮືນີ້ ເມື່ອຂ້ອຍຮັບເຈົ້າເປັນພັນລະຍາ.

Verse 85

दासीनामयुतं प्रातर्दास्यामि तव सुंदरि । आसुरीणां सुरीणां च दानवीनां मनोहरम्

ໂອ ຜູ້ເລີໂສມ, ມື້ອື່ນເຊົ້າຂ້ອຍຈະມອບສາວໃຊ້ໃຫ້ເຈົ້າໜຶ່ງໝື່ນຄົນ ເຊິ່ງລ້ວນແຕ່ເປັນຍິງງາມທີ່ຄັດເລືອກມາຈາກເຫຼົ່າອະສູນ, ເທບ ແລະ ດານະວະ.

Verse 86

गंधर्वीणां नरीणां च किन्नरीणां शतंशतम् । विद्याधरीणां नागीनां यक्षिणीनां शतानि षट्

ຈະມີນາງກັນທັຣວີ ແລະ ສາວມະນຸດ ເປັນຮ້ອຍໆຊັ້ນຮ້ອຍ; ນາງກິນນະຣີກໍຮ້ອຍໆຊັ້ນຮ້ອຍ. ນາງວິທະຍາທະຣີ, ນາງນາກີ ແລະ ນາງຢັກຊິນີ ຈະມີຫົກຮ້ອຍ.

Verse 87

राक्षसीनां शतान्यष्टौ शतमप्सरसां वरम् । एतास्ते परिचारिण्यो भविष्यंत्यमलाशये

ຈະມີນາງຣາກຊະສີ ແປດຮ້ອຍ ແລະ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດ ໜຶ່ງຮ້ອຍ. ໂອ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ, ນາງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນຜູ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ.

Verse 88

यावत्संपत्तिसंभारो दिक्पालानां गृहेषु वै । मत्परिग्रहतां प्राप्य तावतस्त्वमिहेश्वरी

ຕາມທີ່ກອງສົມບັດແລະສະຫງ່າລາສີທີ່ສະສົມໃນເຮືອນຂອງຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລ) ຍັງດຳລົງຢູ່, ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮັບສະຖານະຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນນາງຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 89

दिव्यान्भोगान्मया सार्धं भोक्ष्यसे मत्परिग्रहात् । कदा परश्वो भविता यस्मिन्वैवाहिको विधिः

ເພາະຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະໄດ້ເສວຍສຸກທິບຮ່ວມກັບຂ້າ. ເມື່ອໃດຈຶ່ງຈະເປັນ—ມື້ຮື້ນ—ວັນທີ່ພິທີແຕ່ງງານຈະດຳເນີນ?

Verse 90

त्वदंगसंगसंस्पर्श सुखसंदोह मेदुरः । परां निर्वृतिमाप्स्यामि परश्वो निकटं यदि

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຈາກການສຳຜັດຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນລຸຄວາມພໍໃຈອັນສູງສົ່ງ ຖ້າືມື້ຮືນີ້ມາເຖິງໄວໆ.

Verse 91

मनोरथाश्चिरं यावद्यं मे हृदि समेधिताः । तान्कृतार्थी करिष्यामि परश्वस्तव संगमात्

ຄວາມປາຖະຫນາອັນຍາວນານທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ມັນເປັນຈິງໂດຍການພົບເຈົ້າໃນມື້ຮື.

Verse 92

जित्वा देवान्रणे सर्वानिंद्रादीन्मृगलोचने । त्रैलोक्यैश्वर्यसंपत्तेस्त्वां करिष्यामि चेश्वरीम्

ຫຼັງຈາກເອົາຊະນະເທວະດາທັງໝົດໃນສົງຄາມ ໂດຍເລີ່ມຈາກພະອິນ, ໂອ້ ນາງຜູ້ມີຕາງາມດັ່ງກວາງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນລາຊິນີແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີແລະອຳນາດຂອງສາມໂລກ.

Verse 93

आधायांके त्रिशूलं स्वे सुष्वापेति प्रलप्य सः । नरमांसवसास्वाद प्रमत्तो वीतसाध्वसः

ວາງຕີສູນຂອງຕົນໄວ້ເທິງຕັກ, ລາວໄດ້ຈົ່ມພຶມພຳແລ້ວນອນຫລັບໄປ, ມຶນເມົາດ້ວຍລົດຊາດຂອງຊີ້ນແລະໄຂມັນມະນຸດ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໃດໆ.

Verse 94

वरं स्मरंती सा गौर्या विद्याधरकुमारिका । विज्ञाय तं प्रमत्तं च सुसुप्तं चातिनिर्भयम्

ນາງສາວ ວິດທະຍາທອນ ຜູ້ງົດງາມນັ້ນ, ລະນຶກເຖິງຄູ່ໝັ້ນຂອງນາງ, ໄດ້ຮູ້ວ່າລາວປະໝາດ, ນອນຫລັບສະນິດ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວເລີຍ.

Verse 95

आहूय तं नरवरं वरं सर्वांगसुंदरम् । विष्णुभक्तिकृतत्राणं प्राणनाथेति जल्प्य च

ນາງໄດ້ເອີ້ນຊາຍຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ຜູ້ງາມສົມບູນທົ່ວກາຍ—ຜູ້ຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍພະພິດສະນຸດ້ວຍພະພັກດີ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດຂ້າ!»

Verse 96

शूलं तदंकादादाय गृहाणेमं जहि द्रुतम् । इति त्रिशूलं बालातो बालार्कसदृशद्युति

ນາງກ່າວວ່າ «ເອົາຫອກຈາກຕັກຂອງເຂົາ ຈັບໄວ້ ແລ້ວຟັນລົງໃຫ້ໄວ!» ດັ່ງນັ້ນ ຕຣິສູນທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນພຶ້ງຂຶ້ນ ຖືກຮັບອອກຈາກສາວນ້ອຍ।

Verse 97

समादाय महाबाहुः स तदा मित्रजिन्नृपः । जहर्ष च जगादोच्चैर्बालायाश्चाभयं दिशन्

ເມື່ອນັ້ນ ກະສັດມິດຕຣະຈິດ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ແຂງກ້າ ໄດ້ຮັບຕຣິສູນນັ້ນ ແລ້ວຍິນດີ ຮ້ອງດັງ ແລະປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ສາວນ້ອຍ।

Verse 98

वामपादप्रहारेण तमाताड्य स निर्भयः । संस्मरंश्चक्रिणं चित्ते जगद्रक्षामणिं हरिम्

ລາວໄດ້ເຕະດ້ວຍຕີນຊ້າຍຟາດໃສ່ເຂົາ ແລ້ວຢືນຢູ່ຢ່າງບໍ່ຢ້ານ ໂດຍລະລຶກໃນໃຈເຖິງພະຫະຣິ ຜູ້ຖືຈັກຣະ ເພັດແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງໂລກ।

Verse 99

जर्गाद तिष्ठ रे दुष्ट कन्याधर्षणलालस । युध्यस्वात्र मया सार्धं न सुप्तं हन्म्यहं रिपुम्

ລາວກ່າວວ່າ «ຢືນຂຶ້ນເດີ ຄົນຊົ່ວ, ຜູ້ຫວັງຈະລ່ວງລະເມີດສາວນ້ອຍ! ຈົ່ງສູ້ກັບຂ້າທີ່ນີ້—ຂ້າບໍ່ຟັນສັດຕູທີ່ກຳລັງນອນ»។

Verse 100

इति संश्रुत्य संभ्रांत उत्थाय स दनोः सुतः । त्रिशूलं देहि मे कांते प्रोवाचेति मुहुर्मुहुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ບຸດຂອງດານຸກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕົກ; ແລະຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ໂອ້ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງໃຫ້ຕຣິສູນແກ່ຂ້າ!”

Verse 110

त्वया कपटरूपेण बलिनः कैटभादयः । न बलेन हताः संख्ये हता एवच्छलेन हि

ໂດຍພຣະອົງສວມຮູບອັນຫລອກລວງ ຜູ້ກ້າແຂງເຊັ່ນ ໄກຕະພະ ແລະອື່ນໆ ຖືກປະຫານ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍກໍາລັງລ້ວນໆໃນສົງຄາມ ແຕ່ແທ້ຈິງດ້ວຍອຸບາຍແລະເລ່ຫ໌ກົນ।

Verse 120

निजघान महाबाहुः स च प्राणाञ्जहौ क्षणात् । इत्थं कंकालकेतुं स निहत्य सुरकंपनम्

ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ໄດ້ຟັນເຂົາໃຫ້ລົ້ມ ແລະເຂົາກໍສະຫຼະຊີວິດໃນພິບຕາ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານໄດ້ປະຫານ ກັງກາລະເກຕຸ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຍັງສັ່ນກົວ।

Verse 130

अपि स्मृत्वा पुरीं यां वै काशीं त्रैलोक्यकांक्षिताम् । न नरो लिप्यते पापैस्तां विवेश स भूपतिः

ແມ່ນແຕ່ລະນຶກເຖິງນະຄອນ ກາສີ ອັນເປັນທີ່ປາຖະໜາຂອງໄຕໂລກ ມະນຸດກໍບໍ່ຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບ. ແລ້ວພະຣາຊານັ້ນກໍເຂົ້າສູ່ກາສີນັ້ນເອງ।

Verse 140

इति राज्ञोदिता राज्ञी प्रवक्तुमुपचक्रमे । इति कर्तव्यतां तस्य व्रतस्य सरहस्यकाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພະຣາຊາຊົກຍູ້ ພະຣາຊິນີຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວ ໂດຍປາຖະໜາຈະອະທິບາຍໜ້າທີ່ແຫ່ງວຣະຕະນັ້ນ ພ້ອມທັງຄວາມລັບພາຍໃນຂອງມັນ।