Adhyaya 30

Verse 1

स्कंद उवाच । कुंभोद्भूत तदाश्चर्यं विलोक्य जगदंबिका । उवाच शंभुं प्रणता प्रणतार्तिहरं परम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ກຸມໂພດພະວະ (ອະຄັດສະຕະຍະ) ໃນເວລານັ້ນ ຊະກັດອັມບິກາ ເຫັນເຫດການອັນອັດສະຈັນ ຈຶ່ງນົບນ້ອມກາບ ແລະກ່າວຕໍ່ ພຣະສັມພູ ຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຂັບທຸກຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ।

Verse 2

अंबिकोवाच । अस्य पीठस्य माहात्म्यं महादेव महेश्वर । तिरश्चामपि यज्जातं ज्ञानं संसारमोचनम्

ອຳບິກາກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຂໍໃຫ້ຕຣັດບອກມະຫິມາແຫ່ງປີຖະອັນສັກສິດນີ້; ດ້ວຍອານຸພາບຂອງມັນ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ສັດກໍເກີດຍານທີ່ປົດປ່ອຍຈາກສັງສາຣະ.

Verse 3

अतः प्रभावं विज्ञाय धर्मपीठस्य धूर्जटे । धर्मेश्वरसमीपेहं स्थास्याम्यद्य दिनावधि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທູຣະຊະຕິ ເມື່ອຮູ້ອານຸພາບແຫ່ງທັມມະ-ປີຖະນີ້ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກຢູ່ທີ່ນີ້ ໃກ້ພຣະທັມເມສະວະຣະ ຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ

Verse 4

अत्र लिंगे तु ये भक्ताः स्त्रियो वा पुरुषास्तु वा । तेषामभीष्टां संसिद्धिं साधयिष्याम्यहं सदा

ທີ່ລິງຄະນີ້ ບັນດາຜູ້ເປັນພັກຕະ ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນດານໃຫ້ສຳເລັດສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ແລະສິດທິອັນພຶງປາດຖະໜາ ຢູ່ເສມອ

Verse 5

ईश्वर उवाच । साधुकृतं त्वया देवि कृतवत्या परिग्रहम् । अस्येह धर्मपीठस्य मनोरथकृतः सताम्

ອີສະວະຣະຕຣັດວ່າ: ດີແທ້ ໂອ ເທວີ ເຈົ້າໄດ້ຮັບເອົາສະຖານນີ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາ. ທັມມະ-ປີຖະນີ້ໃນທີ່ນີ້ ເປັນຜູ້ບັນດານໃຫ້ມະໂນຣົດຂອງຜູ້ດີຜູ້ມີພັກຕິສຳເລັດ

Verse 6

त एव विश्वभोक्तारो विश्वमान्यास्त एव हि । ये त्वां विश्वभुजामत्र पूजयिष्यंति मानवाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ເສວຍໂລກ ແລະພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ໂລກໃຫ້ກຽດ—ຄືມະນຸດຜູ້ຈະບູຊາເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາກົນ

Verse 7

विश्वे विश्वभुजे विश्वस्थित्युत्पत्तिलयप्रदे । नरास्त्वदर्चकाश्चात्र भविष्यंत्यमलात्मकाः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ເສວຍສາກົນ, ຜູ້ປະທານການດໍາລົງ, ການເກີດ ແລະ ການສະລາຍຂອງໂລກ—ທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງ ຈະບໍລິສຸດໃນສະພາບແທ້ຂອງຕົນ.

Verse 8

मनोरथतृतीयायां यस्ते भक्तिं विधास्यति । तन्मनोरथसंसिद्धिर्भवित्री मदनुग्रहात्

ໃນວັນມໂນຣະຖ-ຕຣິຕິຍາ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງພັກຕິແດ່ພຣະອົງ—ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສໍາເລັດດ້ວຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງເຮົາ.

Verse 9

नारी वा पुरुषो वाथ त्वद्व्रताचरणात्प्रिये । मनोरथानिह प्राप्य ज्ञानमंते च लप्स्यते

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ—ໂດຍປະພຶດວຣະຕະຂອງພຣະອົງ ຈະໄດ້ຮັບມໂນຣະຖາໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນທ້າຍທີ່ສຸດຍັງໄດ້ຮັບຍານອັນຮູ້ແຈ້ງດ້ວຍ.

Verse 10

देव्युवाच । मनोरथतृतीयायां व्रतं कीदृक्कथा कथम् । किं फलं कैः कृतं नाथ कथयैतत्कृपां कुरु

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໃນວັນມໂນຣະຖ-ຕຣິຕິຍາ ວຣະຕະນັ້ນເປັນແນວໃດ, ເລື່ອງລາວແລະວິທີປະຕິບັດເປັນແນວໃດ? ຜົນແມ່ນຫຍັງ ແລະ ໃຜເຄີຍຖືປະຕິບັດ? ໂອ ນາຖ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກ—ຂໍທຣົງເມດຕາ”

Verse 11

ईश्वर उवाच । शृणु देवि यथा पृष्टं भवत्या भवतारिणि । मनोरथव्रतं चैतद्गुह्याद्गुह्यतरं परम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ, ໂອ ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກພົບພາວະ. ວຣະຕະມໂນຣະຖນີ້ເປັນສູງສຸດ, ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບທັງປວງ”

Verse 12

पुलोमतनया पूर्वं तताप परमं तपः । किंचिन्मनोरथं प्राप्तुं न चाप तपसः फलम्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ບຸດສາວຂອງປຸໂລມາໄດ້ບຳເນົາຕະບະຢ່າງສູງສຸດເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາໜຶ່ງ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕະບະນັ້ນ

Verse 13

अपूपुजत्ततो मां सा भक्त्या परमया मुदा । गीतेन सरहस्येन कलकंठीकलेन हि

ແລ້ວນາງໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດແລະຄວາມປິຕິ—ດ້ວຍບົດເພງທີ່ມີນັຍະລຶກລັບອັນສັກສິດ ໃນທຳນອງຫວານດັ່ງນົກກຸກກິລາ

Verse 14

तद्गानेनातिसंतुष्टो मृदुना मधुरेण च । सुतालेन सुरंगेण धातुमात्राकलावता

ດ້ວຍການຂັບຮ້ອງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າປິຕິຍິ່ງ—ອ່ອນນຸ່ມແລະຫວານ, ຖືກຕ້ອງຕາມຈັງຫວະ, ປະດັບທຳນອງງາມ, ອຸດົມດ້ວຍມາດຕະຣາແຫ່ງສຽງແລະສິລະປະ

Verse 15

प्रोवाच तां वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि पुलोमजे । अनेन च सुगीतेन त्वनया लिंगपूजया

ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບນາງວ່າ: “ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ ເລືອກພອນທີ່ປາຖະໜາ ໂອ ບຸດສາວແຫ່ງປຸໂລມາ; ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ ເນື່ອງດ້ວຍການຂັບຮ້ອງອັນດີນີ້ ແລະການບູຊາລິງຄະຂອງເຈົ້າ”

Verse 16

पुलोमजोवाच । यदि प्रसन्नो देवेश तदा यो मे मनोरथः । तं पूरय महादेव महादेवी महाप्रिय

ບຸດສາວຂອງປຸໂລມາກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຖືຢູ່ ໂອ ມະຫາເທວະ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງມະຫາເທວີ”

Verse 17

सर्वदेवेषु यो मान्यः सर्वदेवेषु सुंदरः । यायजूकेषु सर्वेषु यः श्रेष्ठः सोस्तु मे पतिः

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ຜູ້ງາມຍິ່ງໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ແລະຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ຄວນບູຊາ—ພຣະອົງສູງສຸດນັ້ນຈົ່ງເປັນສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 18

यथाभिलषितं रूपं यथाभिलषितं सुखम् । यथाभिलषितं चायुः प्रसन्नो देहि मे भव

ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ເມດຕາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໂປດປະທານດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຮູບງາມຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາ ຄວາມສຸກຕາມທີ່ປາຖະໜາ ແລະອາຍຸຍືນຕາມທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 19

यदायदा च पत्या मे संगः स्याद्धृत्सुखेच्छया । तदातदा च तं देहं त्यक्त्वान्यं देहमाप्नुयाम्

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຄວາມສຸກໃນໃຈ ການຮ່ວມພົວພັນກັບສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ ໃນເວລານັ້ນໆ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງກາຍນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບກາຍໃໝ່ ເພື່ອໃຫ້ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງນັ້ນສົດໃໝ່ເສມອ.

Verse 20

सदा च लिंगपूजायां मम भक्तिरनुत्तमा । भव भूयाद्भवहर जरामरणहारिणी

ແລະຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນການບູຊາລິງຄະ ເປັນສິ່ງສູງສຸດບໍ່ມີຜູ້ໃດເທົ່າທຽມຕະຫຼອດໄປ. ໂອ ພະພວະ, ໂອ ຜູ້ກຳຈັດພະພວະ (ວັດສົງສານ) ຂໍໃຫ້ພັກດີນັ້ນເຈີຣິນ—ພັກດີທີ່ທຳລາຍຊະຣາແລະມໍຣະນະ.

Verse 21

भर्तुर्व्ययेपि वैधव्यं क्षणमात्रमपीह न । मम भावि महादेव पातिव्रत्यं च यातु मा

ແມ່ນແຕ່ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກໄປ ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍຕົກມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ. ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍໃຫ້ປາຕິວຣັດຍະ—ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ—ຢ່າໄດ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າໃນອະນາຄົດ.

Verse 23

ईश्वर उवाच । पुलोमकन्ये यश्चैष त्वयाकारि मनोरथः । लप्स्यसे व्रतचर्यातस्तत्कुरुष्व जितेंद्रिये

ພະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: ໂອ ລູກສາວຂອງ ປຸໂລມາ, ຄວາມປາດຖະຫນານີ້ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງໄວ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບມັນ ຜ່ານການປະຕິບັດສິນຈຳ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະຕິບັດມັນສາ, ໂອ ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ.

Verse 24

मनोरथतृतीयायाश्चरणेन भविष्यति । तत्प्राप्तये व्रतं वक्ष्ये तद्विधेहि यथोदितम्

ມັນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ ໂດຍການປະຕິບັດ ມະໂນລົດ-ຕຣິຕິຍາ. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມັນມາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍກ່ຽວກັບພິທີກຳ - ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມທີ່ແນະນຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

तेन व्रतेन चीर्णेन महासौभाग्यदेन तु । अवश्यं भविता बाले तव चैवं मनोरथः

ໂດຍການປະຕິບັດພິທີກຳນັ້ນ - ເຊິ່ງເປັນຜູ້ໃຫ້ໂຊກລາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ - ຄວາມປາດຖະຫນາຂອງເຈົ້າຈະ ສຳເລັດຢ່າງແນ່ນອນ, ໂອ ເດັກຍິງ.

Verse 26

स्कंद उवाच । इमं मनोरथं तस्याः पौलोम्याः पुरसूदनः । समाकर्ण्य क्षणं स्मित्वा प्राहेशो विस्मयान्वितः

ພະສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄວາມປາດຖະຫນານີ້ຂອງ ນາງເປົາໂລມີ, ຜູ້ທຳລາຍເມືອງອະສູນ (ພະສິວະ) ໄດ້ຍິ້ມຊົ່ວຄາວ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈ, ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 27

कदा च तद्विधातव्यमिति कर्तव्यता च का । इत्याकर्ण्य शिवो वाक्यं तां तु प्रणिजगाद ह

'ຄວນປະຕິບັດເມື່ອໃດ ແລະ ຕ້ອງເຮັດຫຍັງແດ່?' - ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງນາງ, ພະສິວະ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ນາງ.

Verse 28

ईश्वर उवाच । मनोरथतृतीयायां व्रतं पौलोमि तच्छुभम् । पूज्या विश्वभुजा गौरी भुजविंशतिशालिनी

ພຣະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: "ໂອ ນາງເປົາໂລມີ, ໃນມື້ ມະໂນຣົດ ຕຣິຕິຍາ ຄວນຖືສິນບົນບານອັນເປັນມຸງຄຸນ. ໃນມື້ນັ້ນ ຄວນບູຊາ ພຣະແມ່ກໍຣີ ຜູ້ມີນາມວ່າ ວິສວະພຸຊາ ຜູ້ມີຊາວແຂນ."

Verse 29

वरदोऽभयहस्तश्च साक्षसूत्रः समोदकः । देव्याः पुरस्ताद्व्रतिना पूज्य आशाविनायकः

ຜູ້ຖືສິນຄວນບູຊາ ພຣະອາສາວິນາຍົກ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະແມ່ເຈົ້າ ດ້ວຍທ່າປະທານພອນ ແລະ ປັດເປົ່າຄວາມຢ້ານກົວ, ຖືສາຍປະຄຳ ແລະ ເຂົ້າໜົມໂມທະກະ.

Verse 30

चैत्रशुक्ल तृतीयायां कृत्वा वै दंतधावनम् । सायंतनीं च निर्वर्त्य नातितृप्त्या भुजिक्रियाम्

ໃນມື້ຂຶ້ນ 3 ຄ່ຳ ເດືອນຈິດ, ຫຼັງຈາກຖູແຂ້ວ ແລະ ເຮັດພິທີຍາມຄ່ຳແລ້ວ, ຄວນຮັບປະທານອາຫານໂດຍບໍ່ໃຫ້ອີ່ມເກີນໄປ.

Verse 31

नियमं चेति गृह्णीयाज्जितक्रोधो जितेंद्रियः । संत्यक्तास्पृश्य संस्पर्शः शुचिस्तद्गतमानसः

ຄວນຖືສິນແຫ່ງການຄວບຄຸມຕົນເອງ, ໂດຍຊະນະຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ຄວບຄຸມອິນຊີ - ຫຼີກລ່ຽງການສຳຜັດສິ່ງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ, ຮັກສາຄວາມສະອາດ ແລະ ຕັ້ງຈິດໝັ້ນໄວ້ທີ່ພຣະນາງ.

Verse 32

प्रातर्व्रतं चरिष्यामि मातर्विश्वभुजेनघे । विधेहि तत्र सांनिध्यं मन्मनोरथसिद्धये

"ໂອ ພຣະແມ່ ວິສວະພຸຊາ, ຜູ້ປາສະຈາກບາບ, ໃນຕອນເຊົ້າ ລູກຈະປະຕິບັດຖືສິນ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາຂອງລູກ."

Verse 33

नियमं चेति संगृह्य स्वपेद्रात्रौ शुभं स्मरन् । प्रातरुत्थाय मेधावी विधायावश्यकं विधिम्

ເມື່ອຮັບນິຍົມ (ວິໄນ) ແລ້ວ ພຶງນອນໃນຄືນໂດຍລະລຶກເຖິງເທວະ ແລະພິທີອັນເປັນມົງຄຸນ. ຕອນເຊົ້າຕື່ນຂຶ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງປະຕິບັດກິດປະຈໍາວັນທີ່ຈໍາເປັນຕາມລໍາດັບພິທີ.

Verse 34

शौचमाचमनं कृत्वा दंतकाष्ठं समाददेत् । अशोकवृक्षस्य शुभं सर्वशोकनिशातनम्

ເມື່ອຊໍາລະກາຍ (ຊໍາລະມົນທິນ) ແລະເຮັດອາຈະມະນະແລ້ວ ພຶງເອົາໄມ້ຂັດແຂ້ວ—ເອົາຈາກຕົ້ນອະໂສກ ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະກໍາຈັດຄວາມໂສກທຸກປະການ.

Verse 35

नित्यंतनं च निष्पाद्य विधिं विधिविदांवरः । स्नात्वा शुद्धांबरः सायं गौरीपूजां समाचरेत्

ຜູ້ຮູ້ພິທີອັນປະເສີດ ເມື່ອປະຕິບັດນິຕະກິດຕາມວິທີໃຫ້ສໍາເລັດແລ້ວ ພຶງອາບນ້ໍາ ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງສະອາດ ແລະໃນຍາມແລງພຶງປະກອບພິທີບູຊາພຣະເທວີ ຄອຣີ (Gaurī).

Verse 36

आदौ विनायकं पूज्य घृतपूरान्निवेद्य च । ततोर्चयेद्विश्वभुजामशोककुसुमैः शुभैः

ກ່ອນອື່ນພຶງບູຊາພຣະວິນາຍະກະ ແລະຖວາຍຂະໜົມຆຣິຕະປູຣະ (ຂະໜົມໄສ້ເນີຍໃສ) ເປັນນະໄວດຍະ. ຈາກນັ້ນພຶງບູຊາພຣະວິສະວະພູຊາ (Gaurī) ດ້ວຍດອກອະໂສກອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 37

अशोकवर्तिनैवेद्यैर्धूपैश्चागुरुसंभवैः । कुंकुमेनानुलिप्यादावेकभक्तं ततश्चरेत्

ດ້ວຍນະໄວດຍະທີ່ຈັດຈາກອະໂສກ ແລະດ້ວຍທູບທີ່ເກີດຈາກອະກຸຣຸ ພ້ອມທັງເລີ່ມດ້ວຍການທາກຸງກຸມ ແລ້ວຈຶ່ງຖືເອກະພັກຕະ—ຮັບປະທານອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວ.

Verse 38

अशोकवर्तिसहितैर्घृतपूरैर्मनोहरैः । एवं चैत्रतृतीयायां व्यतीतायां पुलोमजे

ໂອ ທິດາແຫ່ງປຸໂລມາ, ເມື່ອຕິຖີທີ 3 (ຕຣິຕີຍາ) ໃນເດືອນໄຈຕຣາຜ່ານໄປແລ້ວ, ພຶງນໍາເຄັກ «ຆຣິຕະປູຣ» ອັນງາມ ໄສ້ເນີຍໃສ (ghee) ທີ່ເຮັດຄູ່ກັບໄສ້/ເສັ້ນອະໂສກາ ຖວາຍດ້ວຍໃຈປິຕິ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງວຣະຕະ।

Verse 39

राधादिफाल्गुनांतासु तृतीयासु व्रतं चरेत् । क्रमेण दंतकाष्ठानि कथयामि तवानघे

ນັບແຕ່ ຣາທາ-ຕຣິຕີຍາ ໄປຈົນເຖິງຕຣິຕີຍາສຸດທ້າຍໆ ໃນເດືອນພາລກຸນ, ຄວນຖືວຣະຕະນີ້ໃນທຸກຕິຖີທີ 3. ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຕາມລໍາດັບເຖິງກິ່ງໄມ້ຂັດຟັນ (ດັນຕະກາດຖະ) ອັນຄວນ।

Verse 40

अनुलेपनवस्तूनि कुसुमानि तथैव च । नैवेद्यानि गजास्यस्य देव्याश्चापि शुभव्रते

ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງຈັດເຕັມເຄື່ອງທາ/ເຄື່ອງລູບກາຍ ແລະດອກໄມ້; ພ້ອມທັງຖວາຍໄນເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແດ່ ຄະຊາສະຍະ (ພຣະຄະເນດ) ແລະແດ່ ພຣະເທວີ ດ້ວຍ।

Verse 41

अन्नानि चैकभक्तस्य शृणुतानि फलाप्तये । जंब्वपामार्ग खदिर जाती चूतकदंबकम्

ຈົ່ງຟັງເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງບຸນ ກ່ຽວກັບອາຫານຂອງຜູ້ຖື «ເອກະພັກຕະ» (ກິນວັນລະເທື່ອ). ໄມ້ກິ່ງຂັດຟັນ (ດັນຕະກາດຖະ) ຄື: ຈັມບູ, ອະປາມາຣກະ, ຂະດິຣະ, ຊາຕີ, ຈູຕະ ແລະ ກະດັມບະ।

Verse 42

प्लक्षोदुंबरखर्जूरी बीजपूरी सदाडिमी । दंतकाष्ठ द्रुमा एते व्रतिनः समुदाहृताः

ປະລັກສະ, ອຸດຸມບະຣະ, ຂະຣະຊູຣີ (ຕົ້ນອິນທະຜະລຳ), ບີຊະປູຣີ (ຊິດຣອນ) ແລະ ດາຑິມີ (ທັບທິມ) — ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນແຫຼ່ງກິ່ງຂັດຟັນ (ດັນຕະກາດຖະ) ສໍາລັບຜູ້ຖືວຣະຕະ।

Verse 43

सिंदूरागुरु कस्तूरी चंदनं रक्तचंदनम् । गोरोचना देवदारु पद्माक्षं च निशाद्वयम्

ສິນດູຣ (ຜົງແດງ), ອະກຸຣຸ, ກັດສະຕູຣີ, ຈັນທະນາ ແລະ ຈັນທະນາແດງ; ໂກໂຣຈະນາ, ໄມ້ເທວະດາຣຸ, ປັດມາກຊະ ແລະ ນິຊາສອງຢ່າງ (ຂີ້ໝິ້ນສອງຊະນິດ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງທາອັນຄວນແກ່ການບູຊາ។

Verse 44

प्रीत्यानुलेपनं बाले यक्षकर्दमसंभवम् । सर्वेषामप्यलाभे च प्रशस्तो यक्षकर्दमः

ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ, ຈົ່ງທາ ‘ຢັກຊະ-ກັດດະມະ’ ອັນນ່າຊື່ນໃຈດ້ວຍສັດທາ. ແລະເມື່ອຫາສິ່ງອື່ນບໍ່ໄດ້ ກໍຍົກຍ້ອງວ່າ ໃຊ້ຢັກຊະ-ກັດດະມະຢ່າງດຽວກໍພໍເໝາະສົມຄົບຖ້ວນ।

Verse 45

कस्तूरिकाया द्वौ भागौ द्वौ भागौ कुंकुमस्य च । चंदनस्य त्रयो भागाः शशिनस्त्वेक एव हि

ກັດສະຕູຣີ 2 ສ່ວນ ແລະ ກຸງກຸມະ 2 ສ່ວນ; ຈັນທະນາ 3 ສ່ວນ, ແລະ ‘ສະຊິນ’ ພຽງ 1 ສ່ວນ—ນີ້ແມ່ນອັດຕາສ່ວນໃນການປຸງເນື້ອທາ।

Verse 46

यक्षकर्दम इत्येष समस्तसुरवल्लभः । अनुलिप्याथ कुसुमैरर्चयेद्वच्मि तान्यपि

ເນື້ອທານີ້ຊື່ ‘ຢັກຊະ-ກັດດະມະ’ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະທັງປວງ. ຫຼັງຈາກທາແດ່ອົງທ່ານແລ້ວ ພຶງບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້; ດອກໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຕໍ່ໄປ।

Verse 47

पाटला मल्लिका पद्म केतकी करवीरकः । उत्पलै राजचंपैश्च नंद्यावर्तैश्च जातिभिः

ພຶງບູຊາດ້ວຍດອກ ປາຏະລາ, ມັລລິກາ, ດອກບົວ, ເກຕະກີ ແລະ ກະຣະວີຣ; ອີກທັງ ອຸດປະລະ, ຣາຊະ-ຈັມປາ, ນັນດີຍາວັດ ແລະ ຊາຕີ—ດ້ວຍດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້

Verse 48

कुमारीभिः कर्णिकारैरलाभेतच्छदैः सह । सुगंधिभिः प्रसूनोघैः सर्वालाभेपि पूजयेत्

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຈາກກຸມາຣີ ພ້ອມດອກກັນນິກາຣະ ແລະໃບອາລາເພຕະ ຮ່ວມກັບກອງດອກໄມ້ຫອມ—ແມ່ນແຕ່ເມື່ອສິ່ງອື່ນທັງໝົດຫາບໍ່ໄດ້—ພຶງບູຊາດັ່ງນີ້

Verse 49

करंभो दधिभक्तं च सचूतरसमंडकाः । फेणिका वटकाश्चैव पायसं च सशर्करम्

ຈົ່ງຖວາຍກະຣັມພະ ແລະເຂົ້າຄົວກັບນົມສົ້ມ, ຂະໜົມມັນດະກະທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳໝາກມ່ວງ (ຫຼືສານສະກັດໝາກມ່ວງ), ທັງເຟນິກາ ແລະວະຕະກະ, ພ້ອມປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ກັບນ້ຳຕານ

Verse 50

समुद्गं सघृतं भक्तं कार्त्तिके विनिवेदयेत् । इंडेरिकाश्च लड्डूका माघे लंपसिका शुभा

ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ພຶງຖວາຍສະມຸດຄະ ແລະເຂົ້າຄົວກັບເນີຍໃສ (ກີ). ໃນເດືອນມາຆະ ພຶງຖວາຍຂະໜົມອິນເດຣິກາ ແລະລັດດູກາ, ພ້ອມທັງລຳປະສິກາອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 51

मुष्टिकाः शर्करागर्भाः सर्पिषा परिसाधिताः । निवेद्याः फाल्गुने देव्यै सार्धं विघ्नजिता मुदा

ໃນເດືອນຜາລຄຸນະ ຂະໜົມມຸດຖິກາ—ຍັດນ້ຳຕານຂ້າງໃນ ແລະປຸງດ້ວຍເນີຍໃສຢ່າງດີ—ພຶງຖວາຍແດ່ພຣະເທວີດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມກັບວິຆນະຊິຕາ

Verse 52

निवेदयेद्यदन्नं हि एकभक्तपि तत्स्मृतम् । अन्यन्निवेद्य संमूढो भुंजानोऽन्यत्पतेदधः

ອາຫານໃດທີ່ຖວາຍ ອາຫານນັ້ນເທົ່ານັ້ນພຶງນັບເປັນ ‘ເອກະພັກຕະ’ ຄືມື້ດຽວ. ແຕ່ຜູ້ໃດຫຼົງຜິດ ຖວາຍຢ່າງໜຶ່ງແລ້ວກິນອີກຢ່າງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກຕ່ຳທາງຈິດວິນຍານ

Verse 53

प्रतिमासं तृतीयायामेवमाराध्य वत्सरम् । व्रतसंपूर्तये कुर्यात्स्थंडिलेऽग्निसमर्चनम्

ດ້ວຍການບູຊາໃນມື້ທີສາມຂອງທຸກໆເດືອນເປັນເວລາໜຶ່ງປີເຕັມ, ເພື່ອໃຫ້ການຖືສິນສົມບູນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເຮັດພິທີບູຊາໄຟເທິງແທ່ນດິນທີ່ກຽມໄວ້.

Verse 54

जातवेदसमंत्रेण तिलाज्यद्रविणेन च । शतमष्टाधिकं होमं कारयेद्विधिना व्रती

ຜູ້ຖືສິນຄວນເຮັດພິທີໂຫມະດ້ວຍມົນ Jatavedas ພ້ອມດ້ວຍງາ, ເນີຍໃສ ແລະ ຂອງຖວາຍທີ່ເໝາະສົມ ຈຳນວນໜຶ່ງຮ້ອຍແປດຈົບຕາມພິທີກຳ.

Verse 55

सदैव नक्ते पूजोक्ता सदा नक्ते तु भोजनम् । नक्त एव हि होमोऽयं नक्त एव क्षमापनम्

ການບູຊາກຳນົດໃຫ້ເຮັດໃນເວລາກາງຄືນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ອາຫານກໍຕ້ອງຮັບປະທານໃນເວລາກາງຄືນເຊັ່ນກັນ. ພິທີໂຫມະນີ້ຕ້ອງເຮັດໃນເວລາກາງຄືນ ແລະ ການຂໍຂະມາກໍເຮັດໃນເວລາກາງຄືນດ້ວຍ.

Verse 56

गृहाण पूजां मे भक्त्या मातर्विघ्नजिता सह । नमोस्तु ते विश्वभुजे पूरयाशु मनोरथम्

ຂ້າແດ່ພະແມ່ ພ້ອມດ້ວຍພະວິຄະນະຊິຕາ ໂປດຮັບການບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ຖວາຍດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງ ຂ້າແດ່ພະວິສະວະພຸຊາ ໂປດເຕີມເຕັມຄວາມປາດຖະຫນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ.

Verse 57

नमो विघ्नकृते तुभ्यं नम आशाविनायक । त्वं विश्वभुजया सार्धं मम देहि मनोरथम्

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອົງຜູ້ຊົງສ້າງອຸປະສັກ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພະອາສາວິນາຍະກະ ຜູ້ຊົງປົກຄອງຄວາມຫວັງ. ຂໍພະອົງພ້ອມດ້ວຍພະວິສະວະພຸຊາ ໂປດປະທານເປົ້າໝາຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະຫນາດ້ວຍເທີ້ນ.

Verse 58

एतौ मंत्रौ समुच्चार्य पूज्या गौरीविनायकौ । व्रतक्षमापने देयः पर्यंकस्तूलिकान्वितः

ເມື່ອສະດຸດມົນທັງສອງບົດນີ້ພ້ອມກັນແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະແມ່ເກົາຣີ ແລະ ພຣະວິນາຍະກະ. ເພື່ອພິທີຂໍຂະມາແລະໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດ ພຶງຖວາຍຕຽງພ້ອມຟູກເປັນທານ.

Verse 59

उपधान्या समायुक्तो दीपीदपर्णसंयुतः । आचार्यं च सपत्नीकं पर्यंक उपवेश्य च

ຕຽງນັ້ນພຶງຈັດໃຫ້ມີໝອນຫນຸນ ແລະມີປະທີບກັບໃບໄມ້ອັນສັກສິດປະກອບ. ແລ້ວເຊີນອາຈານພ້ອມພັນລະຍາໃຫ້ນັ່ງເທິງຕຽງນັ້ນ.

Verse 60

व्रती समर्चयेद्वस्त्रैः करकर्णविभूषणैः । सुगंधचंदनैर्माल्यैर्दक्षिणाभिर्मुदान्वितः

ຜູ້ຖືວຣະຕະພຶງບູຊາດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ເຄື່ອງປະດັບມືແລະຫູ ຈັນທະນາຫອມ ພວງມາລາ ແລະທັກຊິນາ (ທານເງິນ)

Verse 61

दद्यात्पयस्विनीं गां च व्रतस्यपरिपूर्तये । तथोपभोगवस्तूनिच्छत्रोपानत्कमंडलुम्

ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ພຶງຖວາຍງົວໃຫ້ນ້ຳນົມເປັນທານດ້ວຍ. ແລະຖວາຍຂອງໃຊ້ປະຈຳວັນ ຄື ຮົ່ມ ເກີບ ແລະກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ຳ)

Verse 62

मनोरथतृतीयाया व्रतमेतन्मया कृतम् । न्यूनातिरिक्तं संपूर्णमेतदस्तु भवद्गिरा

“ວຣະຕະ ‘ມະໂນຣະຖະ-ຕຣິຕີຍາ’ ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບແລ້ວ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ມັນສົມບູນ—ບໍ່ຂາດ ແລະບໍ່ເກີນ”

Verse 63

इत्याचार्यं समापृच्छ्य तथेत्युक्तश्च तेन वै । आसीमांतमनुव्रज्य दत्त्वान्येभ्योपि शक्तितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກ່າວລາອາຈານ ແລະໄດ້ຍິນທ່ານກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ແລ້ວ ພຶງໄປສົ່ງທ່ານຈົນເຖິງເຂດຊາຍແດນຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ ແລະໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ອື່ນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ

Verse 64

नक्तं समाचरेत्पोष्यैः सार्धं सुप्रीतमानसः । प्रातश्चतुर्थ्यां संभोज्य चतुरश्च कुमारकान्

ຕອນກາງຄືນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພຶງປະພຶດພິທີນີ້ຮ່ວມກັບຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມອຸປະຖຳຂອງຕົນ; ແລ້ວໃນເຊົ້າວັນຈະຕຸຣະຖີ ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ກຸມານນ້ອຍສີ່ຄົນ

Verse 65

अभ्यर्च्य गंधमाल्याद्यैर्द्वादशापि कुमारिकाः । एवं संपूर्णतां याति व्रतमेतत्सुनिर्मलम्

ເມື່ອບູຊານົບນ້ອມກຸມາຣີທັງສິບສອງ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະສິ່ງບູຊາອື່ນໆ ຕາມຄວນແລ້ວ ວຣະຕະອັນບໍລິສຸດນີ້ຍ່ອມສຳເລັດຄວາມສົມບູນ

Verse 66

कार्यं मनोरथावाप्त्यै सर्वैरेतद्व्रतं शुभम् । पत्नीं मनोरमां कुल्यां मनोवृत्त्यनुसारिणीम्

ເພື່ອໃຫ້ສົມປາດຖະໜາ ວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ຄວນໃຫ້ທຸກຄົນປະພຶດ; ດ້ວຍຜົນນັ້ນ ຈະໄດ້ພັນລະຍາງາມ ມີຕະກູນດີ ແລະຄອຍຄືນຕາມນິໄສແລະເຈດຈຳນົງຂອງຕົນ

Verse 67

तारिणीं दुःखसंसारसागरस्य पतिव्रताम् । कुर्वन्नेतद्व्रतं वर्षं कुमारः प्राप्नुयात्स्फुटम्

ເມື່ອປະພຶດວຣະຕະນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຊາຍຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ຍ່ອມໄດ້ພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາສັດຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຜູ້ເປັນດັ່ງເຮືອຊ່ວຍຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະອັນເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌

Verse 68

कुमारी पतिमाप्नोति स्वाढ्यं सर्वगुणाधिकम् । सुवासिनी लभेत्पुत्रान्पत्युः सौख्यमखंडितम्

ນາງສາວຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ຈະໄດ້ສາມີຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທັງປວງ। ນາງຜູ້ມີສາມີຈະໄດ້ບຸດ ແລະຄວາມສຸກຂອງສາມີຈະບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 69

दुर्भगा सुभगास्याच्च धनाढ्या स्याद्दरिद्रिणी । विधवापि न वैधव्यं पुनराप्नोति कुत्रचित्

ຜູ້ມີເຄາະຮ້າຍກໍກາຍເປັນຜູ້ມີໂຊກ ແລະຜູ້ຂັດສົນກໍພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຍາກ। ແມ່ໝ້າຍກໍບໍ່ໄດ້ຮັບສະພາບແມ່ໝ້າຍອີກໃນທີ່ໃດໆ।

Verse 70

गुर्विणी च शुभं पुत्रं लभते सुचिरायुषम् । ब्राह्मणो लभते विद्यां सर्वसौभाग्यदायिनीम्

ແມ່ຍິງຖືພາຈະໄດ້ບຸດຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີອາຍຸຍືນ। ພຣາຫມັນໄດ້ຮັບວິທະຍາ (ວິດຍາ) ອັນປະທານສິຣິມົງຄຸນທຸກປະການ।

Verse 72

धर्मार्थी धर्ममाप्नोति धनार्थी धनमाप्नुयात् । कामी कामानवाप्नोति मोक्षार्थी मोक्षमाप्नुयात्

ຜູ້ແສວງຫາທຳມະ ຍ່ອມໄດ້ທຳມະ; ຜູ້ແສວງຫາຊັບ ຍ່ອມໄດ້ຊັບ. ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາ ຍ່ອມໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ, ແລະຜູ້ແສວງຫາໂມກສະ ຍ່ອມໄດ້ໂມກສະ.

Verse 73

यो यो मनोरथो यस्य स तं तं विंदते ध्रुवम् । मनोरथतृतीयाया व्रतस्य चरणाद्व्रती

ຄວາມປາຖະໜາໃດໆ ທີ່ຜູ້ໃດມີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ—ໂດຍຜູ້ຖືວຣຕ ປະພຶດວຣຕ “ມໂນຣະຖ-ຕຣິຕີຍາ”.

Verse 74

स्कंद उवाच । इत्थं निशम्य शिवतः शिवा संतुष्टमानसा । पुनः पप्रच्छ विश्वेशं प्रबद्धकरसंपुटा

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກພຣະສິວະດັ່ງນີ້ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ; ແລ້ວປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ທູນຖາມພຣະວິສເວສະອີກຄັ້ງ।

Verse 75

अन्यत्र ये व्रतं चैतत्करिष्यंति सदाशिव । ते कथं पूजयिष्यंति मां च आशाविनायकम्

ໂອ ສະດາຊິວະ! ຜູ້ໃດຈະປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຢູ່ບ່ອນອື່ນ ເຂົາຈະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ອາຊາວິນາຍະກ ແນວໃດ?

Verse 76

शिव उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि सर्वसंदेहभेदिनि । वाराणस्यां समर्च्या त्वं विश्वे प्रत्यक्षरूपिणी

ພຣະສິວະຕັດວ່າ: ດີແທ້ທີ່ເຈົ້າຖາມ ໂອ ເທວີ ຜູ້ຕັດຂາດຄວາມສົງໄສທັງປວງ. ໃນວາຣານະສີ ເຈົ້າຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຕາມພິທີ—ໂອ ຜູ້ມີຮູບປະຈັກຕໍ່ໂລກທັງມວນ।

Verse 77

आशा विघ्नजिता सार्धं सर्वाशापूर्तिकारिणा । हारिणानंतविघ्नानां मम क्षेत्र शुभार्थिना

ໃນເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ ອາຊາ ພ້ອມດ້ວຍ ວິຆນະຈິດ ຜູ້ເຕີມເຕັມຄວາມຫວັງທຸກປະການ ຍ່ອມກຳຈັດອຸປະສັກອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປາຖະໜາມົງຄຸນ।

Verse 78

क्षिप्रमागमयित्वा च नत्वा दूरंगतानपि । कृतकृत्यान्विधायाथ चिंतितैः समनोरथैः

ແລະພຣະອົງຍ່ອມນຳ (ເຂົາທັງຫຼາຍ) ໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ໂດຍໄວ ທັງຍັງນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ໄກ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດ—ປະທານມຸ່ງໝາຍທີ່ໄດ້ຄິດໄວ້ໃຫ້ສົມມະໂນຣົດ।

Verse 79

अन्यत्र व्रतिभिर्विश्वे कांचनीप्रतिमा तव । पंचकृष्णलकादूर्ध्वं कार्या विघ्नहृतोपि च

ໂອ ພຣະວິສເວສະວະຣະ (ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ສໍາລັບຜູ້ຖືວຣະຕະໃນຖິ່ນອື່ນ ພຶງສ້າງພຣະປະຕິມາຄໍາຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ມີຄ່າເກີນຫ້າ ກຣິດສະນະລະກະ; ແມ່ນແຕ່ມີອຸປະສັກ ກໍພຶງກໍາຈັດແລ້ວເຮັດພິທີໃຫ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ.

Verse 80

आचार्याय व्रती दद्याद् व्रतांते प्रतिमा द्वयम् । सकृत्कृते व्रती चास्मिन्कृतकृत्यो व्रती भवेत्

ເມື່ອສິ້ນສຸດວຣະຕະ ຜູ້ຖືພຣະຕະພຶງຖວາຍປະຕິມາສອງອົງແກ່ອາຈານ ເມື່ອໄດ້ກະທໍາຕາມພິທີນີ້ພຽງຄັ້ງດຽວ ຜູ້ຖືວຣະຕະຍ່ອມເປັນ “ກຣິຕະກຣິຕຍະ” ຄືຜູ້ສໍາເລັດພາລະກິດໃນວຣະຕະແທ້.

Verse 81

ततः पुलोमजा देवि श्रुत्वैतद्व्रतमुत्तमम् । कृत्वा मनोरथं प्राप यथाभिवांछितं हृदि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ປຸໂລມະຈາ ໄດ້ຟັງວຣະຕະອັນປະເສີດນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດ ແລະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ໃຈປາຖະໜາ—ດັ່ງທີ່ນາງປາດຖະໜາໃນດວງໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 82

अरुंधत्या वसिष्ठोपि लब्धोऽत्रिऽनसूयया । सुनीत्योत्तानपादाच्च ध्रुवः प्राप्तोंऽगजोत्तमः

ໂດຍອະຣຸນທະຕີ ແມ່ນແຕ່ພຣະວະສິດຖະກໍໄດ້ຮັບ; ໂດຍອະນະສູຍາ ພຣະອະຕຣິກໍໄດ້ຮັບ. ແລະໂດຍສຸນີຕີ ແລະ ອຸຕຕານະປາດະ ທຣຸວະ—ບຸດຜູ້ປະເສີດ—ກໍໄດ້ຮັບ.

Verse 83

सुनीतेदुर्भर्गत्वं च पुनरस्माद्व्रताद्गतम् । चतुर्भुजः पतिः प्राप्तः क्षीरनीरधिजन्मना

ແລະຄວາມອັບໂຊກຂອງສຸນີຕີກໍຖືກຂັບໄລ່ອອກອີກຄັ້ງໂດຍວຣະຕະນີ້ ນາງໄດ້ຮັບສາມີຜູ້ມີສີ່ກອນ ຜູ້ເກີດຈາກທະເລນ້ໍານົມ (ກຩີຣະສະມຸທຣະ).

Verse 84

किं बहूक्तेन सुश्रोणि कृतंयेन व्रतं त्विदम् । व्रतानि तेन सर्वाणि कृतानि व्रतिना ध्रुवम्

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະນີ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກນັບວ່າໄດ້ປະພຶດວຣະຕະທັງປວງແນ່ນອນ

Verse 85

श्रुत्वा धीमान्कथां पुण्यां पुनस्तद्गतमानसः । शुभबुद्धिमवाप्नोति पापैरपि विमुच्यते

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນເປັນບຸນນີ້ ຜູ້ມີປັນຍາຍ່ອມໃຫ້ໃຈກັບໄປຈົມຢູ່ໃນນັ້ນ ໄດ້ປັນຍາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກບາບ