Adhyaya 28

Verse 1

पार्वत्युवाच । आनंदकानने शंभो यल्लिंगं पुण्यवर्धनम् । यन्नामस्मरणादेव महापातकसंक्षयः

ປາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຊັມພູ, ໃນ ອານັນທະການະ ລິງຄະໃດເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນບຸນ—ທີ່ເພີຍແຕ່ລະລຶກນາມ ກໍທຳໃຫ້ບາບໃຫຍ່ສິ້ນໄປ?

Verse 2

यत्सेव्यं साधकैर्नित्यं यत्र प्रीतिरनुत्तमा । यत्र दत्तं हुतं जप्तं ध्यातं भवति चाक्षयम्

ລິງຄະໃດທີ່ບັນດາສາທົກບໍລິການເປັນນິດ, ທີ່ໃດມີຄວາມເລື່ອມໃສສູງສຸດ; ທີ່ໃດທານ, ໂຮມ, ຊະປະ ແລະ ທຽນ ລ້ວນເປັນຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ?

Verse 3

यस्य संस्मरणादेव यल्लिंगस्य विलोकनात् । यल्लिंगप्रणतेश्चापि यस्य संस्पर्शनादपि

ລິງຄະນັ້ນ—ເພີຍແຕ່ລະລຶກ, ເພີຍແຕ່ເຫັນ, ເພີຍແຕ່ກົ້ມກາບ, ແລະແມ່ນແຕ່ໄດ້ສຳຜັດ (ກໍໄດ້ປະໂຫຍດສູງສຸດ)

Verse 4

पंचामृतादि स्नपनपूर्वाद्यस्यार्चनादपि । तल्लिंगं कथयेशान भवेच्छ्रेयः परंपरा

ແລະແມ່ນແຕ່ການບູຊາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍການສົງດ້ວຍ ປັນຈາມຣິຕ ແລະອື່ນໆ; ໂອ ອີຊານ, ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກລິງຄະນັ້ນແກ່ຂ້າ, ເພາະຈະເປັນສາຍພອນມົງຄຸນອັນບໍ່ຂາດຕອນ

Verse 6

देवदेव उवाच । उमे भवत्या यत्पृष्टं भवबंधविमोक्षकृत् । ततोऽहं कथयिष्यामि लिंगं स्थिरमना भव

ເທວະເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ອຸມາ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ນຳໃຫ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງພົບພາບໃນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະເລົ່າເຖິງລິງຄະນັ້ນ—ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ແລະສະຫງົບ”

Verse 7

आनंदकानने चात्र रहस्यं परमं मम । न मया कस्यचित्ख्यातं न प्रष्टुं वेत्ति कश्चन

“ຢູ່ນີ້ໃນອານັນທະການະ ມີຄວາມລັບສູງສຸດຂອງເຮົາ. ເຮົາບໍ່ເຄີຍເປີດເຜີຍໃຫ້ໃຜ, ແລະບໍ່ມີໃຜຮູ້ແມ່ນກະທັ້ງຈະຖາມ”

Verse 8

संति लिंगान्यनेकानि ममानंदवने प्रिये । परं त्वया यथा पृष्टं यथावत्तद्ब्रवीमि ते

“ໂອ ຜູ້ຮັກ, ໃນອານັນທະວະນະຂອງເຮົາ ມີລິງຄະຫຼາຍປະການ. ແຕ່ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ ເຮົາຈະບອກໃຫ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ”

Verse 9

स्कंद उवाच । इति देवीसमुदितं समाकर्ण्य वटोद्भव । सर्वज्ञेन यदाख्यातं तदाख्यास्यामि ते शृणु

ສະກັນທະກ່າວວ່າ: “ໂອ ວະໂຏດພະວະ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເທວີແລ້ວ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ຮູ້ທັ້ງປວງໄດ້ປະກາດ—ຈົ່ງຟັງ”

Verse 10

ममापि येन त्रिपुरं समरे जयकांक्षिणः । जयाशा पूरिता स्तुत्या बहुमोदकदानतः

“ໂດຍອຳນາດຂອງສິ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຂ້າ—ເມື່ອປາຖະໜາຊະນະໃນສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຕຣິປຸຣະ—ຄວາມຫວັງແຫ່ງໄຊຊະນະກໍສຳເລັດ ໂດຍການສັນລະເສີນ ແລະການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຫວານຫຼາຍປະການ”

Verse 11

यत्रास्ति तीर्थमघहृत्पितृप्रीतिविवर्धनम् । यत्स्नानाद्वृत्रहा वृत्रवधपापाद्विमुक्तवान्

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນສັກສິດ ທີ່ກຳຈັດບາບ ແລະເພີ່ມຄວາມພໍໃຈແກ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ); ໂດຍອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ວຶດຣະຫາ (ອິນທຣາ) ພົ້ນຈາກບາບການຂ້າວຶດຣະ।

Verse 12

धर्माधिकरणं यत्र धर्मराजोप्यवाप्तवान् । सुदुष्करं तपस्तप्त्वा परमेण समाधिना

ທີ່ນັ້ນແມ່ນຖານທີ່ແຫ່ງອຳນາດພິພາກສາທາງທັມມະ; ແມ່ນແຕ່ທັມມະຣາຊາກໍໄດ້ບັນລຸ ໂດຍບຳເນັດຕະປະອັນຍາກຢິ່ງ ໃນສະມາທິອັນສູງສຸດ।

Verse 13

पक्षिणोपि हि यत्रापुर्ज्ञानं संसारमोचनम् । रम्यो हिरण्मयो यत्र बभूव बहुपाद्द्रुमः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ນົກກໍໄດ້ຮັບຍານອັນປົດປ່ອຍຈາກສັງສານ; ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ປາກົດຕົ້ນໄມ້ຄຳອັນງາມ ມີກິ່ງກ້ານຫຼາຍ.

Verse 14

यल्लिंगदर्शनादेव दुर्दमो नाम पार्थिवः । उद्वेजकोपि लोकानां क्षणाद्धर्ममतिस्त्वभूत्

ດ້ວຍການເຫັນລິງຄະນັ້ນແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ກະສັດນາມ ດຸຣດະມະ—ແມ່ນຜູ້ເຮັດໃຫ້ຊາວໂລກຫວາດຫວັນ—ກໍກາຍເປັນຜູ້ມີໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທັມມະໃນພິລິດຕາ.

Verse 15

तस्य लिंगस्य माहात्म्यमाविर्भावं च सुंदरि । निशामयाभिधास्यामि महापातक नाशनम्

ໂອ ຜູ້ງາມເອີຍ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖຶງມະຫິມາຂອງລິງຄະນັ້ນ ແລະການປາກົດຂອງມັນ—ອັນທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ມະຫາປາຕະກະ ຄືບາບໃຫຍ່.

Verse 16

धर्मपीठं तदुद्दिष्टमत्रानंदवने मम । तत्पीठदर्शनादेव नरः पापैः प्रमुच्यते

ຢູ່ນີ້ ໃນອານັນທະວະນະຂອງເຮົາ (ກາສີ) ໄດ້ຊີ້ບອກບັນລັງທຳມະອັນສັກສິດໄວ້ແລ້ວ. ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະເຫັນບັນລັງນັ້ນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 17

पुरा विवस्वतः पुत्रो यमः परमसंयमी । तपस्तताप विपुलं विशालाक्षि तवाग्रतः

ໃນການກ່ອນ ຍະມະ ບຸດແຫ່ງວິວັສວານ ຜູ້ມີສັງຍົມສູງສຸດ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້ານັ້ນເອງ.

Verse 18

शिशिरे जलमध्यस्थो वर्षास्वभ्रावकाशकः । तपर्तौ पंचवह्निस्थः कदाचिदिति तप्तवान्

ໃນລະດູໜາວ ລາວຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ; ໃນລະດູຝົນ ລາວຢູ່ໃຕ້ຟ້າໂລ່ງໂດຍບໍ່ມີຮົ່ມ; ແລະໃນລະດູຮ້ອນ ລາວນັ່ງທ່າມກາງໄຟທັງຫ້າ—ດັ່ງນີ້ລາວບຳເນັດຕະປະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 19

पादाग्रांगुष्ठभूस्पर्शी बहुकालं स तस्थिवान् । एकपादस्थितः सोपि कदाचिद्बह्वनेहसम्

ເປັນເວລາດົນ ລາວຢືນໂດຍໃຫ້ດິນແຕະພຽງປາຍນິ້ວໂປ້ຕີນເທົ່ານັ້ນ. ບາງຄັ້ງລາວກໍຢືນດ້ວຍຕີນຂ້າງດຽວ ອົດທົນຄວາມລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 20

समीराभ्यवहर्तासीद्बहुदिष्टं सदिष्टवान् । पपौ स तु पिपासुः सन्कुशाग्रजलविप्रुषः

ລາວດຳລົງຊີວິດດັ່ງ ‘ຜູ້ກິນລົມ’ ພຽງອາໄສສ່ວນອາຫານນ້ອຍນິດ. ແລະເມື່ອຫິວນ້ຳ ລາວດື່ມແຕ່ຢອດນ້ຳທີ່ເກາະຢູ່ປາຍຫຍ້າກຸສະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 21

दिव्यां चतुर्युगीमित्थं स निनाय तपश्चरन् । चतुर्गुणं दिदृक्षुर्मां परमेण समाधिना

ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ ແລະຜ່ານໄລຍະເວລາທິບພະເທົ່າກັບສີ່ຍຸກ ປາຖະໜາຈະເຫັນຂ້າພະເຈົ້າເປັນສີ່ພາກ ດ້ວຍສະມາທິອັນສູງສຸດ।

Verse 22

ततोहं तस्य तपसा संतुष्टः स्थिरचेतसः । ययौ तस्मै वरान्दातुं शमनाय महात्मने

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍຕະປະສະຍາຂອງຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງນັ້ນ ແລ້ວໄປເພື່ອປະທານພອນແກ່ມະຫາອາດມາ ຊະມະນະ (ຍະມະ) ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສະງົບເຢັນ।

Verse 23

वटः कांचनशाखाख्यो यस्तपस्तापसंततिम् । दूरीचकार सुच्छायो बहुद्विजसमाश्रयः

ຕົ້ນໄທທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກິ່ງຄຳ” ມີຮົ່ມເຢັນງາມ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງດວິຊະຫຼາຍຄົນ ໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມຮ້ອນແຜດຈາກຕະປະຂອງນັກບວດທັງຫຼາຍ।

Verse 24

मंदमद मरुल्लोल पल्लवैः करपल्लवैः । योध्वगानध्वसंतप्तानाह्वये दिवतापहृत्

ດ້ວຍໃບອ່ອນດຸດຝາມື ທີ່ໄຫວເອນໃນລົມອ່ອນອັນຊວນເຄລິ້ມ ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນຜູ້ຫັກລ້າງຄວາມຮ້ອນກາງວັນ ເຊີນເອີ້ນຜູ້ເດີນທາງເມື່ອຍລ້າ ທີ່ຖືກທາງໄກແຜດເຜົາ।

Verse 25

स्वानुरागैः सुरभिभिः स्वादुभिश्च पचेलिमैः । प्रीणयेदर्थिसार्थं यो वृत्तैर्निजफलैरलम्

ດ້ວຍໝາກຂອງຕົນທີ່ຫອມຕາມທຳມະຊາດ ຫວານ ແລະສຸກງອມ ມັນເຮັດໃຫ້ຝູງຜູ້ຂໍພອນຍິນດີ ແລະອຸດົມໃຫ້ເຂົາເຕັມທີ່ດ້ວຍຜົນຜະລິດຂອງຕົນເອງ។

Verse 26

तदधस्तात्परं वीक्ष्य तमहं तपनांगजम् । स्थाणुनिश्चल वर्ष्माणं नासाग्रन्यस्तलोचनम्

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງລົງໄປອີກ ໄດ້ເຫັນບຸດແຫ່ງພຣະສຸລິຍະ—ກາຍນິ່ງດຸດເສົາ, ສາຍຕາຈອງທີ່ປາຍດັ່ງ, ໝັ້ນຄົງໃນຕະປະໂຍຄະ.

Verse 27

तपस्तेजोभिरुद्यद्भिः परितः परिधीकृतम् । भानुमंतमिवाकाशे सुनीले स्वेन तेजसा

ລັດສະໝີຈາກຕະປະທີ່ພຸ່ງຂຶ້ນ ໄດ້ຫໍ້ຫຸ້ມລ້ອມລາວທຸກດ້ານ—ເຫມືອນພຣະອາທິດໃນຟ້າສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ ຖືກລ້ອມດ້ວຍສະຫວ່າງຂອງຕົນເອງ.

Verse 28

स्वाख्यांकितं महालिंगं प्रतिष्ठाप्यातिभक्तितः । स्वच्छ सूर्योपलमयतेजः पुंजैरिवार्चितम्

ເມື່ອປະດິດສະຖານມະຫາລິງຄະທີ່ຈາລຶກນາມຂອງຕົນ ດ້ວຍພັກຕິອັນແຮງກ້າ ລາວກໍອາຣະຈະນາບູຊາ—ປານດັ່ງບູຊາດ້ວຍກຸ່ມແສງຜະລຶກໃສບໍລິສຸດ ດຸດແສງຕາເວັນ.

Verse 29

साक्षीकृत्येव तल्लिंगं तप्यमानं महत्तपः । प्रत्यवोचं धर्मराजं वरं ब्रूहीति भास्करे

ປານດັ່ງໃຫ້ລິງຄະນັ້ນເປັນພະຍານແຫ່ງຕະປະອັນໃຫຍ່ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວກັບທ່ານທັມມະຣາຊາວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງພາສະກະຣະ ຈົ່ງເວົ້າ—ເລືອກພອນເຖີດ”

Verse 30

अलं तप्त्वा महाभाग प्रसन्नोस्मि शुभव्रत । निशम्य शमनश्चेति दृष्ट्वा मां प्रणनाम ह

“ພໍແລ້ວກັບຕະປະຂອງທ່ານ ໂອຜູ້ມີວາສະນາ ແລະຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນງາມ; ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ” ເມື່ອຊະມະນະ (ຍະມະ) ໄດ້ຍິນ ກໍເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກໍນົບນ້ອມຄຳນັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 31

चकार स्तवनं चापि परिहृष्टेंद्रियेश्वरः । निर्व्याजं स समाधिं च विसृज्य ब्रध्ननंदनः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີໃນອິນທຣີຍທັງຫຼາຍ ບຸດແຫ່ງບຣັດນະ (ພະອາທິດ) ໄດ້ຂັບບົດສັນລະເສີນ; ແລ້ວປ່ອຍວາງສະມາທິອັນບໍ່ຂາດ ລຸກຂຶ້ນຈາກຄວາມດຳລົງໃນສະມາທິ.

Verse 32

धर्म उवाच । नमोनमः कारणकारणानां नमोनमः कारणवर्जिताय । नमोनमः कार्यमयाय तुभ्यं नमोनमः कार्यविभिन्नरूप

ທຳມະກ່າວວ່າ: “ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ພົ້ນຈາກເຫດປັດໃຈ. ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ແຜ່ຊານເປັນໂລກແຫ່ງຜົນ; ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບຫຼາກຫຼາຍໃນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ.”

Verse 33

अरूपरूपाय समस्तरूपिणे पराणुरूपाय परापराय । अपारपाराय पराब्धिपार प्रदाय तुभ्यं शशिमौलये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ບໍ່ມີຮູບແຕ່ເປັນຜູ້ປະທານຮູບ, ຜູ້ຊົງຮູບທັງປວງ; ລະອຽດກວ່າລະອຽດທີ່ສຸດ, ເຫນືອກວ່າທັງສູງແລະຕ່ຳ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຝັ່ງອັນໄກຂອງຄວາມບໍ່ມີຂອບ, ຜູ້ປະທານທາງຂ້າມພົ້ນມະຫາສະໝຸດອັນສູງສຸດ—ໂອ ພຣະຜູ້ຊົງຈັນທຣາເທິງມົກກຸດ (ຊະຊິມໍລິ)

Verse 34

अनीश्वरस्त्वं जगदीश्वरस्त्वं गुणात्मकस्त्वं गुणवर्जितस्त्वम् । कालात्परस्त्वं प्रकृतेः परस्त्वं कालाय कालात्प्रकृते नमस्ते

ພຣະອົງພົ້ນຈາກຄວາມເປັນຜູ້ຄອບງຳ ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ. ພຣະອົງເປັນດ້ວຍຄຸນະ ແຕ່ກໍພົ້ນຈາກຄຸນະ. ພຣະອົງເຫນືອການເວລາ ເຫນືອປຣະກຣິຕິ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເວລາແຫ່ງເວລາທັງປວງ, ຜູ້ພົ້ນປຣະກຣິຕິ

Verse 35

त्वमेव निर्वाणपद प्रदोसि त्वमेव निर्वाणमनंतशक्ते । त्वमात्मरूपः परमात्मरूपस्त्वमंतरात्मासि चराचरस्य

ພຣະອົງແຕ່ພຣະອົງດຽວ ປະທານສະຖານະແຫ່ງນິຣວານ; ໂອ ພະລັງອັນອະນັນຕະ, ພຣະອົງແຕ່ພຣະອົງດຽວແມ່ນນິຣວານ. ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງອາດມັນ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງປະຣະມາດມັນ; ພຣະອົງແມ່ນອັນຕະຣາດມັນຂອງທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 36

त्वत्तो जगत्त्वं जगदेवसाक्षाज्जगत्त्वदीयं जगदेकबंधो । हर्ताविता त्वं प्रथमो विधाता विधातृविष्ण्वीश नमो नमस्ते

ຈາກພຣະອົງເອງ ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງໂລກເກີດຂຶ້ນ; ພຣະອົງແມ່ນພະຍານປະຈັກຂອງຈັກກະວານ. ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງ, ໂອ້ຍາດເອກແຫ່ງສັບພະສິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກຳນົດອັນດັບທຳອິດ—ທັງຜູ້ທຳລາຍ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງ. ໂອ້ອີສະວະຣະ ແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສະນຸ ຂໍນະມັດສະການ ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 37

मृडस्त्वमेव श्रुतिवर्त्मगेषु त्वमेव भीमोऽश्रुतिवर्त्मगेषु । त्वं शंकरः सोमसुभक्तिभाजामुग्रोसि रुद्र त्वमभक्तिभाजाम्

ສຳລັບຜູ້ດຳເນີນຕາມທາງສຣຸຕິ (ເວດ) ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນອ່ອນໂຍນແລະເມດຕາ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ຫຼົງອອກນອກທາງເວດ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນນ່າຢ້ານຢຳ. ຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິບໍລິສຸດ ພຣະອົງແມ່ນສັງກະຣະ; ແຕ່ຕໍ່ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິ ໂອ້ຣຸດຣະ ພຣະອົງແມ່ນອຸກຣະອັນດຸດັນ.

Verse 38

त्वमेव शूली द्विषतां त्वमेव विनम्रचेतो वचसां शिवोसि । श्रीकंठ एकः स्वपदश्रितानां दुरात्मनां हालहलोग्रकंठः

ຕໍ່ຜູ້ເປັນສັດຕູ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ແລະຕໍ່ຜູ້ມີໃຈແລະວາຈາອ່ອນນ້ອມ ພຣະອົງແມ່ນຊິວະ—ຄວາມເປັນມົງຄຸນເອງ. ສຳລັບຜູ້ພຶ່ງພາບາດພຣະອົງ ພຣະອົງແມ່ນສຣີກັນຖະພຽງອົງດຽວ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ໃຈຊົ່ວ ພຣະອົງແມ່ນອຸກຣະກັນຖະ ຜູ້ກັກກຸມພິດຮາລາຮາລາອັນນ່າສະພຶງ.

Verse 39

नमोस्तु ते शंकर शांतशंभो नमोस्तु ते चंद्रकलावतंस । नमोस्तु तुभ्यं फणिभूषणाय पिनाकपाणेंऽधकवैरिणे नमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ສັງກະຣະ ໂອ້ຊັມພູຜູ້ສະງົບ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະດັບຈັນທຣະເສັ້ຽວເທິງມວຍຜົມ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ໃຊ້ງູເປັນເຄື່ອງປະດັບ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງອັນທະກະ.

Verse 40

स एव धन्यस्तव भक्तिभाग्यस्तवार्चको यः सुकृती स एव । तवस्तुतिं यः कुरुते सदैव स स्तूयते दुश्च्यवनादि देवैः

ຜູ້ໃດມີວາສະນາໄດ້ຮັບພັກຕິແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ປະເສີດ; ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນ. ຜູ້ໃດສັນລະເສີນພຣະອົງເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນກໍຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະດາດ້ວຍ—ດຸສະຈະວະນະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 41

कस्त्वामिह स्तोतुमनंतशक्ते शक्नोति मादृग्लघुबुद्धिवैभवः । प्राचां न वाचामिहगोचरो यः स्तुतिस्त्वयीयं नतिरेव यावत्

ໂອ ພະອຳນາດອັນອະນັນຕະ! ຢູ່ນີ້ໃຜຈະສາມາດສັນລະເສີນພະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ? ຄົນປັນຍານ້ອຍເຊັ່ນຂ້າຈະສາມາດໄດ້ແນວໃດ. ພະອົງເກີນກວ່າຖ້ອຍຄຳຂອງລະສີໂບຮານ; ດັ່ງນັ້ນ ‘ຄຳສັນລະເສີນ’ ຂອງຂ້າເປັນແຕ່ການນົບນ້ອມກໍາບັງຄົມເທົ່ານັ້ນ.

Verse 42

स्कंद उवाच । उदीर्य सूर्यस्य सुतोतिभक्त्या नमः शिवायेति समुच्चरन्सः । इलामिलन्मौलिरतीव हृष्टः सहस्रकृत्वः प्रणनाम शंभुम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ແລ້ວບຸດແຫ່ງພະສຸຣິຍະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິອັນແຮງກ້າ ໄດ້ອອກສຽງຊ້ຳໆວ່າ ‘ນະມະຫ໌ ຊິວາຍ’ ກ້ມສີສະແນບດິນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ແລະກໍາບັງຄົມພະສັມພູພັນຄັ້ງ

Verse 43

ततः शिवस्तं तपसातिखिन्नं निवार्य ताभ्यः प्रणतिभ्य ईश्वरः । वरान्ददौ सप्ततुरंगसूनवे त्वं धर्मराजो भव नामतोपि

ຕໍ່ມາ ພະອິສະວະຣະຊິວະ ໄດ້ຫ້າມເຂົາຜູ້ເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກຈາກຕະປະ ແລະພໍພຣະໄທຕໍ່ການກໍາບັງຄົມນັ້ນ ຈຶ່ງປະທານພອນແກ່ບຸດແຫ່ງຜູ້ມີມ້າເຈັດຕົວ (ພະສຸຣິຍະ) ວ່າ: “ຈົ່ງເປັນ ທັມມະຣາຊ ແມ່ນແຕ່ໃນນາມກໍດັ່ງນັ້ນ”

Verse 44

त्वमेव धर्माधिकृतौ समस्त शरीरिणां स्थावरजंगमानाम् । मया नियुक्तोद्य दिनादिकृत्यः प्रशाधि सर्वान्मम शासनेन

ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ມີອໍານາດເຫນືອທັມມະ ສໍາລັບສັດມີກາຍທັງປວງ ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ. ມື້ນີ້ ຂ້າແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ຮັບພາລະກິດ ເລີ່ມຈາກການນັບວັນເປັນຕົ້ນ ແລະການຈັດລະບຽບຄວາມປະພຶດ; ຈົ່ງປົກຄອງສັດທັງປວງຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ

Verse 45

त्वं दक्षिणायाश्च दिशोधिनाथस्त्वं कर्मसाक्षी भव सर्वजंतोः । त्वद्दर्शिताध्वान इतो व्रजंतु स्वकर्मयोग्यां गतिमुत्तमाधमाः

ຈົ່ງເປັນອະທິນາດແຫ່ງທິດໃຕ້ ແລະເປັນພະຍານແຫ່ງກັມມະຂອງສັດທຸກຕົນ. ຂໍໃຫ້ສັດທັງປວງອອກຈາກນີ້ໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ເຈົ້າຊີ້ນໍາ ແລະໄປຮອດຄະຕິ—ສູງຫຼືຕ່ໍາ—ຕາມກັມມະຂອງຕົນເອງ

Verse 46

त्वया यदेतन्ममभक्तिभाजा लिंगं समाराधितमत्र धर्म । तद्दर्शनात्स्पर्शनतोऽर्चनाच्च सिद्धिर्भविष्यत्यचिरेण पुंसाम्

ໂອ ທັມມະ! ລິງຄ໌ທີ່ເຈົ້າໄດ້ອາຣາທະນາບູຊາຢູ່ນີ້ດ້ວຍພັກດີຕໍ່ເຮົາ ຈະໃຫ້ສິດທິຜົນແກ່ມະນຸດໂດຍໄວ; ເພີຍແຕ່ເຫັນ ແຕະ ແລະບູຊາ ກໍໄດ້ສຳເລັດໄວໆ।

Verse 47

धर्मेश्वरं यः सकृदेव मर्त्यो विलोकयिष्यत्यवदातबुद्धिः । स्नात्वा पुरस्तेऽत्र च धर्मतीर्थे न तस्य दूरे पुरुषार्थसिद्धिः

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ມີຈິດໃສບໍລິສຸດ ໄດ້ເຫັນ ພຣະທັມເມສະວະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ໃນທັມມະຕີຣະຖະ ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງປຸຣຸສາຣະຖະບໍ່ໄກເລີຍ।

Verse 48

कृत्वाप्यघानामिह यः सहस्रं धर्मेश्वरं पश्यति दैवयोगात् । सहेतनो जातु स नारकीं व्यथां कथां तदीयां दिविकुर्वतेमराः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳບາບນັບພັນໃນນີ້ ແຕ່ຖ້າໂດຍເທວະໂຍກໄດ້ເຫັນ ພຣະທັມເມສະວະ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເຄີຍປະສົບທຸກຂ໌ນະລົກ; ແມ່ນກະທັ່ງເທວະໃນສະຫວັນຍັງສັນລະເສີນກະທາຂອງພຣະອົງ।

Verse 50

यो धर्मपीठं प्रतिलभ्य काश्यां स्वश्रेयसे नो यततेऽत्र मर्त्यः । कथं स धर्मत्वमिवातितेजाः करिष्यति स्वं कृतकृत्यमेव । त्वया यथाप्ता इह धर्मराज मनोरथास्ते गुरुभिस्तपोभिः । तथैव धर्मेश्वरभक्तिभाजां कामाः फलिष्यंति न संशयोत्र

ມະນຸດຜູ້ໃດໄດ້ມາຮອດກາສີ ອັນເປັນທີ່ນັ່ງແຫ່ງທັມມະ ແຕ່ບໍ່ພາກເພຍຢູ່ນີ້ເພື່ອຄວາມດີສູງສຸດຂອງຕົນ ຈະເຮັດໃຫ້ກິດຂອງຕົນສຳເລັດໄດ້ແນວໃດ ດັ່ງວ່າຈະບັນລຸ “ຄວາມເປັນທັມມະ” ດ້ວຍແຕ່ເດຊະພຽງຢ່າງດຽວ? ໂອ ທັມມະຣາຊາ, ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ສົມມະໂນຣົດຢູ່ນີ້ດ້ວຍຕະປະອັນໃຫຍ່, ຄວາມປາຖະໜາຂອງຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະທັມເມສະວະ ກໍຈະອອກຜົນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 51

कृत्वाप्यघान्येव महांत्यपीह धर्मेश्वरार्चां सकृदेव कुर्वन् । कुतो बिभेति प्रियबंधुरेव तव त्वदीयार्चित लिंगभक्तः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳບາບໃຫຍ່ໆໃນໂລກນີ້ ແຕ່ຖ້າໄດ້ບູຊາອະຣະຈະນາແດ່ ພຣະທັມເມສະວະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຈະກົວຫຍັງອີກ? ຜູ້ນັ້ນດຸຈະເປັນຍາດອັນຮັກຂອງເຈົ້າ ເພາະເປັນພັກດີຕໍ່ລິງຄ໌ທີ່ເຈົ້າໄດ້ບູຊາໄວ້।

Verse 52

पत्रेण पुष्पेण जलेन दूर्वया यो धर्मधर्मेश्वरमर्चयिष्यति । समर्चयिष्यंत्यमृतांधसस्तं मंदारमालाभिरतिप्रहृष्टाः

ຜູ້ໃດບູຊາ ພຣະທັມ-ທັມເມສະວອນ ດ້ວຍໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ນ້ຳ ແລະຫຍ້າດູຣວາ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອະມຣິຕະ ຈະຍົກຍ້ອງຜູ້ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ພ້ອມຖວາຍພວງມາລາດອກມັນດາຣາ।

Verse 53

त्वत्तो विभेष्यंति कृतैनसो ये भयं न तेषां भविता कदाचित् । धर्मेश्वरार्चा रचनां करिष्यतां हरिष्यतां बंधुतयामनस्ते

ຜູ້ທີ່ເຄີຍກໍ່ບາບອາດຈະຢ້ານກົວພຣະອົງ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຈັດຮຽງແລະປະກອບພິທີບູຊາພຣະທັມເມສະວອນ ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວເລີຍ. ຂໍໃຫ້ພຣະທັຍຂອງພຣະອົງເອົາໃຈໃສ່ເຂົາເຫມືອນຍາດພີ່ນ້ອງ ເພາະການບູຊານັ້ນກຳຈັດຄວາມຫວາດຫວັນ।

Verse 54

यदत्र दास्यंति हि धर्मपीठे नरा द्युनद्यां कृतमज्जनाश्च । तदक्षयं भावि युगांतरेपि कृतप्रणामास्तव धर्मलिंगे

ທານໃດທີ່ມະນຸດຖວາຍຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນທີ່ນັ່ງແຫ່ງທັມ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳທິບ ທານນັ້ນຈະເປັນອັກຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກອື່ນ; ເພາະເຂົາໄດ້ກົດກາບປະນົມຕໍ່ ທັມລິງຄະ ຂອງພຣະອົງ।

Verse 55

ये कार्तिके मासि सिताष्टमी तिथौ यात्रां करिष्यंति नरा उपोषिताः । रात्रौ च वै जागरणं महोत्सवैर्धर्मेश्वरे तेन पुनर्भवा भुवि

ຜູ້ໃດອົບພະວາສ ແລ້ວເດີນທາງຈາລິກໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ແລະຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນທ່າມກາງມະໂຫດສະວະ ທີ່ພຣະທັມເມສະວອນ ດ້ວຍອານິສົງນັ້ນ ເຂົາຈະບໍ່ກັບມາເກີດໃໝ່ໃນໂລກອີກ।

Verse 56

स्तुतिं च ये वै त्वदुदीरितामिमां नराः पठिष्यंति तवाग्रतः क्वचित् । निरेनसस्ते मम लोकगामिनः प्राप्स्यंति ते वैभवतः सखित्वम्

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເວົ້າສະດຸດີນີ້ອັນພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລ້ວອ່ານສະຫຼອງຕໍ່ໜ້າພຣະອົງເມື່ອໃດກໍຕາມ ເຂົາຈະພົ້ນບາບ ໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຮັບມິດຕະພາບໃນຂະບວນບໍລິວານອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງ।

Verse 57

पुनर्वरं ब्रूहि यथेप्सितं ददे तेजोनिधेर्नंदन धर्मराज । अदेयमत्रास्ति न किंचिदेव ते विधेहि वागुद्यममात्रमेव

ຈົ່ງຂໍພອນອີກຄັ້ງ; ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະນາ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້, ໂອ ທັມມະຣາຊາ ບຸດແຫ່ງຄັງແສງສະຫວ່າງ. ທີ່ນີ້ແທ້ໆບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ປະທານບໍ່ໄດ້; ພຽງແຕ່ພະຍາຍາມເວົ້າ ແລະກ່າວຄວາມປາຖະນາຂອງເຈົ້າ.

Verse 58

प्रसन्नमूर्तिं स विलोक्य शंकरं कारुण्यपूर्णं स्वमनोरथाभिदम् । आनंदसंदोहसरोनिमग्नो वक्तुं क्षणं नैव शशाक किंचित्

ເມື່ອເຫັນພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີພຣະຮູບສົງົບ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະພ້ອມສົ່ງສຳເລັດຄວາມປາຖະນາໃນໃຈ ລາວກໍຈົມຢູ່ໃນສະຫວ່າງນ້ຳແຫ່ງອານັນອັນຮວມຕົວ ແລະຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງບໍ່ອາດເວົ້າຄຳໃດໄດ້ເລີຍ.

Verse 78

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे धर्मेशमहिमाख्यानं नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນພຣະສະກັນທະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ, ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ສະໂລກ, ໃນພາກທີ 4, ພາຍໃນກາສີຂັນຑະ (ອຸຕຕະຣາດ) ບົດທີ 28 ຊື່ «ບັນທຶກມະຫິມາແຫ່ງທັມເມຊະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.