Adhyaya 16

Verse 1

स्कन्द उवाच । ज्येष्ठेश्वरस्य परितो लिंगान्यन्यानि यानि तु । तानि ते कथयिष्यामि शृणु वातापितापन

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ວາຕາປິຕາປະນ ຈົ່ງຟັງ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງ ລິງຄະອັນສັກສິດອື່ນໆ ທີ່ຢູ່ຮອບໆ ພຣະເຈຍດເຖສະວະຣະ.”

Verse 2

ज्येष्ठेशाद्दक्षिणे भागे लिंगमप्सरसां शुभम् । तत्रैवाप्सरसः कूपः सौभाग्योदकसंज्ञकः

ທາງທິດໃຕ້ຂອງ ພຣະເຈຍດເຖສະວະຣະ ມີລິງຄະອັນເປັນມົງຄຸນ ຊື່ “ອັບສະຣະເສສະວະຣະ” ເຈົ້າແຫ່ງອັບສະຣາ. ທີ່ນັ້ນເອງຍັງມີບໍ່ນ້ຳອັບສະຣາ ມີນາມລືຊາ “ເສົາພາກຍະໂອດະກະ” ແປວ່າ “ນ້ຳແຫ່ງໂຊກດີ”

Verse 3

तत्कूपजलसुस्नातो विलोक्याप्सरसेश्वरम् । न दौर्भाग्यमवाप्नोति नारी वा पुरुषोथवा

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງດີໃນນ້ຳບໍ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ເບິ່ງພຣະອັບສະຣະເສສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນ—ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ—ບໍ່ຕົກໃນຄວາມອັບໂຊກ

Verse 4

तत्रैव कुक्कुटेशाख्यं लिंगं वापीसमीपगम् । तस्य पूजनतः पुंसां कुटुंबं परिवर्धते

ທີ່ນັ້ນເອງ ໃກ້ສະນ້ຳ ມີລິງຄະຊື່ “ກຸກກຸເຏສະ” ຜູ້ໃດບູຊາພຣະລິງຄະນັ້ນ ເຮືອນຊານແລະວົງສາຕະກູນຈະເຈີຣິນງອກງາມ

Verse 5

पितामहेश्वरं लिंगं ज्येष्ठवापीतटे शुभम् । तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा पितॄणां मुदमर्पयेत्

ທີ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງສະນ້ຳເຈຍດຖະ ມີລິງຄະນາມ “ປິຕາມະເຫສະວະຣະ” ຜູ້ໃດເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມຖວາຍຄວາມຍິນດີແລະຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ປິຕຣະ ບັນພະບຸລຸດ

Verse 6

पितामहेशान्नैरृत्यां पूजनीयं प्रयत्नतः । गदाधरेश्वरं लिंगं पितॄणां परितृप्तिदम्

ທາງທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຈາກ ປິຕາມະເຫສະວະ ພຶງບູຊາລິງຄະນາມ “ກະດາທະເຣສະວະ” ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພາະໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ຢ່າງສົມບູນ।

Verse 7

दिशि पुण्यजनाख्यायां लिंगाज्ज्येष्ठेश्वरान्मुने । वासुकीश्वरसंज्ञं च लिंगमर्च्यं समंततः

ໂອ ມຸນີ, ໃນທິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປຸນຍະຊະນະ” ຈາກລິງຄະຂອງ ເຈຍດຖະເຫສະວະ ຍັງມີລິງຄະນາມ “ວາສຸກີເຫສະວະ” ອັນຄວນບູຊາໂດຍທຸກຄົນຈາກທຸກດ້ານ।

Verse 8

तत्र वासुकिकुंडे च स्नानदानादिकाः क्रियाः । सर्पभीतिहराः पुंसां वासुकीशप्रभावतः

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ສະນ້ຳວາສຸກີ ການກະທຳເຊັ່ນ ອາບນ້ຳບຸນ, ໃຫ້ທານ ແລະພິທີອື່ນໆ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ ວາສຸກີເຫສະວະ ຍ່ອມລົບລ້າງຄວາມຢ້ານງູຂອງມະນຸດ।

Verse 9

यः स्नातो नागपंचम्यां कुंडे वासुकिसंज्ञिते । न तस्य विषसंसर्गो भवेत्सर्पसमुद्भवः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນວັນ ນາຄະປັນຈະມີ ທີ່ສະນ້ຳຊື່ “ວາສຸກີ” ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກພິດທີ່ເກີດຈາກງູແຕະຕ້ອງເລີຍ।

Verse 10

कर्तव्या नागपञ्चम्यां यात्रा वर्षासु तत्र वै । नागाः प्रसन्ना जायंते कुले तस्यापि सर्वदा

ໃນລະດູຝົນ ໃນວັນ ນາຄະປັນຈະມີ ພຶງເດີນທາງຈາຣິກ (ຢາຕຣາ) ໄປທີ່ນັ້ນແທ້ໆ; ເຫຼົ່ານາຄະຈະພໍໃຈຕໍ່ວົງສາຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນຢູ່ເສມອ।

Verse 11

तत्कुण्डात्पश्चिमे भागे लिंगं वै तक्षकेश्वरम् । पूजनीयं प्रयत्नेन भक्तानां सर्वसिद्धिदम्

ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງກຸນດ໌ອັນສັກສິດນັ້ນ ມີລິງຄ໌ນາມ “ຕັກສະເກສະວະຣະ”។ ຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພາະປະທານສິດທິທຸກປະການແກ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 12

मुनेस्तस्योत्तरे भागे कुण्डं तक्षकसंज्ञितम् । कृतोदकक्रियस्तत्र न सर्पैरभिभूयते

ທາງທິດເໜືອຂອງມຸນີ (ແລະສະຖານນັ້ນ) ມີກຸນດ໌ຊື່ “ຕັກສະກະ”। ຜູ້ໃດເຮັດພິທີນ້ຳ (ອຸດະກະ-ກຣິຍາ) ຢູ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກງູຄອບງຳ.

Verse 13

तत्कुण्डादुत्तरे भागे क्षेत्रं क्षेमकरः सदा । भक्तानां साध्वसध्वंसी कपाली नाम भैरवः

ທາງທິດເໜືອຂອງກຸນດ໌ນັ້ນ ມີເຂດສັກສິດອັນນຳຄວາມເກສົມສະຫວັດດີຢູ່ເສມອ. ທີ່ນັ້ນມີໄພຣະວະນາມ “ກະປາລີ” ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວຂອງຜູ້ພັກດີ.

Verse 14

भैरवस्य महाक्षेत्रं तद्वै साधकसिद्धिदम् । तत्र संसाधिता विद्याः षण्मासातत्सिद्धिमाप्नुयुः

ນັ້ນແມ່ນມະຫາເຂດສັກສິດຂອງໄພຣະວະ ອັນໃຫ້ຄວາມສຳເລັດແກ່ຜູ້ປະຕິບັດແທ້ໆ. ວິທະຍາ (vidyā) ທີ່ຝຶກຝົນແລະເຮັດໃຫ້ສົມບູນຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິພາຍໃນຫົກເດືອນ.

Verse 15

तत्र चण्डी महामुण्डा भक्तविघ्नोपशांतिदा । बलिपूजोपहाराद्यैः पूज्या स्वाभीष्टसिद्धये

ທີ່ນັ້ນມີ ຈັນດີ ມະຫາມຸນດາ ຜູ້ລະງັບອຸປະສັກທີ່ລົບກວນຜູ້ພັກດີ. ຄວນບູຊາພຣະນາງດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍ ເຊັ່ນ ບະລິ ແລະພິທີບູຊາອື່ນໆ ເພື່ອໄດ້ຮັບສິດທິຕາມປາຖະໜາ.

Verse 16

तस्या यात्रां तु यः कुर्यान्महाष्टम्यां नरोत्तमः । यशस्वी पुत्रपौत्राढ्यो लक्ष्मीवांश्चापि जायते

ຜູ້ເປັນບຸລຸດອັນປະເສີດໃດ ກະທຳການຈາລິກແສວງບຸນແດ່ນາງນັ້ນໃນວັນມະຫາອັດຖະມີ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊື່ສຽງ ອຸດົມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ແລະມີສິຣີລັກສະມີແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍ।

Verse 17

महामुण्डा प्रतीच्यां तु चतुःसागरवापिका । तस्यां स्नातो भवेत्स्नातः सागरेषु चतुर्ष्वपि

ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງ ມະຫາມຸນຑາ ມີສະນ້ຳຊື່ ຈະຕຸຫສາຄະຣ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ຖືວ່າໄດ້ອາບໃນມະຫາສະໝຸດທັງສີ່ແລ້ວ

Verse 18

महाप्रसिद्धं तत्स्थानं चतुःसागरसंज्ञितम् । चत्वारि तत्र लिंगानि सागरैः स्थापितानि च

ສະຖານນັ້ນໂດງດັງຢ່າງຫຼາຍໃນນາມ “ຈະຕຸຫສາຄະຣ” ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະ 4 ອົງ ອັນຖືກສະຖາປະນາໂດຍບັນດາສະໝຸດ

Verse 19

तस्या वाप्याश्चतुर्दिक्षु पूजितानि दहंत्यघम् । तदुत्तरे महालिंगं वृषभेश्वरसंज्ञितम्

ເມື່ອບູຊາໃນທັງສີ່ທິດຮອບສະນ້ຳນັ້ນ ພວກນັ້ນຈະເຜົາບາບໃຫ້ມອດສິ້ນ ແລະທາງທິດເໜືອຂອງມັນ ມີມະຫາລິງຄະນາມ “ວຶສະພະເອສະວະຣ”

Verse 20

हरस्य वृषभेणैव स्थापितं तत्स्वभक्तितः । तस्य दर्शनतः पुंसां षण्मासान्मुक्तिरुद्भवेत्

ສະຖານນັ້ນຖືກສະຖາປະນາໂດຍງົວຂອງພຣະຫະຣະເອງ ຄື ນັນດິນ ດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດ ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນດ້ວຍດາຣະສະນະ ມົກສະຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຊົນພາຍໃນຫົກເດືອນ

Verse 21

वृषेश्वरादुदीच्यां तु गंधर्वेश्वरसंज्ञितम् । गंधर्वकुण्डं तत्प्राच्यां तत्र स्नात्वा नरोत्तमः

ທາງເໜືອຈາກ ວຶເສສະວະຣ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ ຄັນທັຣເວສະວະຣ; ທາງຕາເວັນອອກມີ ຄັນທັຣວະ-ກຸນຑະ. ຜູ້ປະເສີດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຈະບໍລິສຸດ ແລະຄວນແກ່ຜົນບຸນທີ່ຖືກສັນລະເສີນຂອງຕີຣຖະນັ້ນ.

Verse 22

गंधर्वेश्वरमभ्यर्च्य दत्त्वा दानानि शक्तितः । सन्तर्प्य पितॄदेवांश्च गंधर्वैः सह मोदते

ເມື່ອບູຊາ ຄັນທັຣເວສະວະຣ ຢ່າງຖືກພິທີ, ໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ, ແລະເຮັດໃຫ້ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດກັບເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານກັບໝູ່ຄັນທັຣວະ

Verse 23

कर्कोटनामा नागोस्ति गन्धर्वेश्वरपूर्वतः । तत्र कर्कोटवापी च लिंगं कर्कोटकेश्वरम्

ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ຄັນທັຣເວສະວະຣ ມີນາຄາຊື່ ກັຣໂກຏ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີສະລະ ກັຣໂກຏ-ວາປີ ແລະລິງຄະຊື່ ກັຣໂກຏເກສະວະຣ

Verse 24

तस्यां वाप्यां नरः स्नात्वा कर्कोटेशं समर्च्य च । कर्कोटनागमाराध्य नागलोके महीयते

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນສະລະນັ້ນ ແລະບູຊາ ກັຣໂກເຏສະ ຢ່າງຖືກພິທີ, ພ້ອມທັງອາຣາທະນານາຄາ ກັຣໂກຏ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບກຽດຕິໃນນາຄະໂລກ

Verse 25

कर्कोट नागो यैर्दृष्टस्तद्वाप्यां विहितोदकैः । क्रमते न विषं तेषां देहे स्थावरजंगमम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນນາຄາ ກັຣໂກຏ ແລະໄດ້ໃຊ້ນ້ຳສັກສິດທີ່ຖືກກຳນົດພິທີຈາກສະລະນັ້ນ ພິດໃດໆ—ຈາກສິ່ງຢູ່ນິ່ງຫຼືສັດເຄື່ອນໄຫວ—ບໍ່ອາດອອກ຤ິດໃນກາຍເຂົາໄດ້

Verse 26

कर्कोटेशात्प्रतीच्यां तु धुंधुमारीश्वराभिधम् । तल्लिंगाभ्यर्चनात्पुंसां न भवेद्वैरिजं भयम्

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ກະຣໂກເຕສະ ມີສະຖານສັກສິດຊື່ ທຸນທຸມາຣີອິສະວະຣະ. ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກສັດຕູ.

Verse 27

पुरूरवेश्वरं लिंगं तदुदीच्यां व्यवस्थितम् । द्रष्टव्यं तत्प्रयत्नेन चतुर्वर्गफलप्रदम्

ທາງເໜືອມີລິງຄະຂອງ ປຸຣູຣະເວສະວະຣະ ຕັ້ງຢູ່. ຄວນໄປນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມພາກເພຍ ເພາະປະທານຜົນແຫ່ງຈະຕຸວັກ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ.

Verse 28

दिग्गजेनार्चितं लिंगं सुप्रतीकेन तत्पुरः । सुप्रतीकेश्वरं नाम्ना यशोबलविवर्धनम्

ຕໍ່ໜ້ານັ້ນມີລິງຄະທີ່ຊ້າງປະຈໍາທິດ ສຸປຣະຕີກະ ໄດ້ບູຊາ. ມີນາມວ່າ ສຸປຣະຕີເກສະວະຣະ ເພີ່ມພູນຊື່ສຽງແລະພະລັງ.

Verse 29

सरश्च सुप्रतीकाख्यं तत्पुरो भासते महत् । तत्र स्नात्वा च तल्लिंगं दृष्ट्वा दिक्पतितां लभेत्

ຕໍ່ໜ້ານັ້ນມີສະລະໃຫຍ່ຊື່ ສຸປຣະຕີກະ ສ່ອງປະກາຍງາມ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ຈະໄດ້ສະຖານະເປັນ ດິກປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງທິດ.

Verse 30

तत्रास्त्येका महागौरी नाम्ना विजयभैरवी । रक्षार्थमुत्तराद्वारि स्थिता पूज्येष्टसिद्धये

ທີ່ນັ້ນຍັງມີພຣະມະຫາເກົາຣີພຽງອົງດຽວ ນາມວ່າ ວິຊະຍະໄພຣະວີ. ປະທັບຢູ່ປະຕູທິດເໜືອເພື່ອຄຸ້ມຄອງ ຄວນບູຊາເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາອັນຮັກຂອງຕົນສຳເລັດ.

Verse 31

वरणायास्तटे रम्ये गणौ हुंडनमुंडनौ । क्षेत्ररक्षां विधत्तस्तौ विघ्नस्तंभन कारकौ

ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳວະຣະນາ ມີຄະນະພະອົງ (Gaṇa) ສອງອົງ ຄື ຫຸນດະນະ ແລະ ມຸນດະນະ. ທັງສອງປົກປ້ອງຄະເສຕຣ (kṣetra) ອັນສັກສິດ ແລະເປັນຜູ້ທຳໃຫ້ອຸປະສັກຖືກຢຸດຕິດແຂງຄ້າງ।

Verse 32

तौ द्रष्टव्यौ प्रयत्नेन क्षेत्रनिर्विघ्न हेतवे । हुंडनेशं मुंडनेशं तत्र दृष्ट्वा सुखी भवेत्

ເພື່ອໃຫ້ຄະເສຕຣ (kṣetra) ປອດຈາກອຸປະສັກ ຄວນພາກພຽນເພື່ອໄດ້ເຫັນທັງສອງ—ຫຸນດະເນດ ແລະ ມຸນດະເນດ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພວກທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຍ່ອມເປັນສຸກ ແລະສະບາຍໃຈ.

Verse 33

स्कंद उवाच । इल्वलारे कथामेकां शृणुष्वावहितो भव । वरणायास्तटे रम्ये यद्वृत्त पूर्वमुत्तमम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ອິລວະລາຣະ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງໜຶ່ງ—ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ດີ. ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງວະຣະນາ ໃນການກ່ອນເຄີຍມີເຫດການອັນປະເສີດເກີດຂຶ້ນ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ.”

Verse 34

एकदाद्रींद्रमालोक्य मेना संहृष्टमानसम् । उमां संस्मृत्य निःश्वस्य प्रोवाचेति पतिव्रता

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເມນາເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ຄື ຫິມາລະຍະ ໃຈນາງກໍປິຕິຍິນດີ. ເມນາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ລະລຶກເຖິງອຸມາ ແລ້ວຖອນໃຈ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 35

मेनोवाच । आर्यपुत्र न जानामि प्रवृत्तिमपि कांचन । विवाहसमयादूर्ध्वं तस्या गौर्या गिरीश्वर

ເມນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ອາຣະຍະປຸດຕະ, ໂອ ຄິຣີສະວະຣະ! ນັບແຕ່ເວລາແຕ່ງງານຂອງນາງເກົາຣີ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ເລື່ອງລາວຄວາມເປັນໄປໃດໆ ເລີຍ.”

Verse 36

स वृषेंद्रगतिर्देवो भस्मोरग विभूषणः । महापितृवनावासो दिग्वासाः क्वास्ति संप्रति

ພຣະເທວະນັ້ນ—ຜູ້ມີພະອຸສະພະຣາຊ (ງົວຜູ້ຍິ່ງ) ເປັນພາຫະນະ, ປະດັບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດແລະນາກ, ພັກຢູ່ໃນປ່າໃຫຍ່ແຫ່ງປິຕຣະ ແລະນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດທັງປວງ (ຫົ່ມຟ້າ)—ບັດນີ້ພຣະອົງຢູ່ໃສ?

Verse 37

अष्टौ या मातरो दृष्टा ब्राह्मी प्रभृतयः प्रिय । स्वस्वरूपास्ता मन्येऽहं बालिकाः कष्टहेतवः

ໂອ້ ຜູ້ຮັກ, ມານດາທັງແປດທີ່ໄດ້ເຫັນ—ເລີ່ມຈາກ ພຣະພຣາຫມີ—ແຕ່ລະອົງຢູ່ໃນຮູບຂອງຕົນ; ຂ້າຄິດວ່າ ພວກນາງເປັນເຫດໃຫ້ກຸມາຣີນ້ອຍນັ້ນພົບຄວາມລຳບາກ.

Verse 38

तस्यैकस्य न कोप्यन्योस्त्यद्वितीयस्य शूलिनः । तदुदंतप्रवृत्त्यै च क्रियतामुद्यमो विभो

ນອກຈາກພຣະອົງຜູ້ດຽວ—ພຣະຊູລິນຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ ແລະບໍ່ມີທີ່ສອງ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ຈົ່ງເຮັດຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອຮູ້ຄວາມຈິງແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 39

तस्याः प्रियाया वाक्येन तदपत्यप्रियो गिरिः । उवाच वचनं सास्रमुमा वात्सल्यसन्नगीः

ເມື່ອຖືກຄຳຂອງນາງຜູ້ຮັກກະທົບໃຈ, ພູເຂົາ—ຜູ້ຮັກລູກ—ໄດ້ເວົ້າພ້ອມນ້ຳຕາ; ສຽງຂອງລາວຖືກອຸດຕັນໂດຍຄວາມອ່ອນໂຍນຕໍ່ ອຸມາ.

Verse 40

गिरिराज उवाच । अहमेव गमिष्यामि तस्या मेने गवेषणे । नितरां बाधते प्रेम तददृष्ट्यग्निदूषितम्

ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາກ່າວວ່າ: ໂອ້ ເມນາ, ຂ້າຈະໄປຊອກຫານາງດ້ວຍຕົນເອງ. ຄວາມຮັກທີ່ຖືກເຜົາໂດຍໄຟແຫ່ງການບໍ່ໄດ້ເຫັນນາງ ກຳລັງທຳໃຫ້ຂ້າທຸກທົນຢ່າງຫນັກ.

Verse 41

यदा प्रभृति सा गौरी निर्गता मम सद्मतः । मन्ये मेने तदारभ्य पद्मसद्मा विनिर्ययौ

ນັບແຕ່ຂະນະທີ່ ພຣະເທວີເກົາຣີ ອອກຈາກເຮືອນຂ້າ, ຂ້າຮູ້ສຶກວ່າ ນັບແຕ່ນັ້ນ ‘ວິຫານດອກບົວ’ ໃນໃຈຂ້າກໍເຫມືອນຈາກໄປເອງ ວ່າງເປົ່າເນື່ອງຈາກການຂາດນາງ।

Verse 42

तदालापामृतधयौ न मे शब्दग्रहौ प्रिये । प्राणेश्वरि तदारभ्य स्यातां शब्दांतरग्रहौ

ທີ່ຮັກເອີຍ—ໂອ ເຈົ້ານາງແຫ່ງຊີວິດຂ້າ—ເມື່ອຂ້າຂາດອະມຣິດແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ຫູຂ້າກໍບໍ່ອາດຮັບສຽງແທ້ໄດ້ອີກ; ນັບແຕ່ນັ້ນມັນຈັບໄດ້ແຕ່ ‘ສຽງອື່ນໆ’ ທີ່ຫວ່າງຈາກສຽງນາງ।

Verse 43

जैवातृकी यतोह्नः स्याद्दूरीभूता दृशोर्मम । अहो जैवातृकी ज्योत्स्ना ततोह्नोति दुनोति माम्

ເມື່ອແສງຈັນ ‘ໄຊວາຕຶຣກີ’ ຖອນຫ່າງຈາກດວງຕາຂ້າ ກໍເຫມືອນວ່າກາງວັນມາແລ້ວ. ໂອ້—ແສງຈັນນັ້ນເອງ ເມື່ອຈາກໄປກໍເຮັດໃຫ້ກາງວັນເຜົາຮ້ອນ ແລະທໍລະມານຂ້າ।

Verse 44

इत्युक्त्वादाय रत्नानि वासांसि विविधानि च । धराधरेंद्रो निर्यातः शुभलग्नबलोदये

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ທົງພູ (ທະຣາທະຣິນທຣ) ໄດ້ນໍາເອົາອັນມະນີແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາກຫຼາຍ ແລ້ວອອກເດີນທາງ ໃນຍາມມຸຫູຣຕະອັນເປັນມົງຄົນ ເມື່ອນິມິດດີມີພະລັງຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 45

अगस्त्य उवाच । कानि कानि च रत्नानि कियंत्यपि च षण्मुख । यान्यादाय प्रतस्थे स तानि मे ब्रूहि पृच्छतः

ອະກັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັນມຸຂ, ອັນມະນີເຫຼົ່ານັ້ນມີຫຍັງແນວໃດ ແລະມີຈໍານວນເທົ່າໃດ? ຂ້າຖາມຢູ່—ເມື່ອເຂົາອອກເດີນທາງ ເຂົານໍາຫຍັງໄປກັບຕົນ ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ।”

Verse 46

स्कंद उवाच । तुला मुक्ताफलानां तु कोटिद्वय परीमिताः । तथा वारितराणां च हीरकाणां तुला शतम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໄຂ່ມຸກມີນ້ຳໜັກສອງໂກຕິ ຕຸລາ; ແລະເພັດກັບອັນມະນີອັນປະເສີດອື່ນໆ ມີນ້ຳໜັກໜຶ່ງຮ້ອຍ ຕຸລາ.”

Verse 47

नवलक्षाधिकं विप्र षडस्राणां सुतेजसाम् । लक्षद्वयं विदूराणां तुलाविमलवर्चसाम

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ອັນມະນີຫົກຫຼ່ຽມອັນສະຫວ່າງໄສ ມີຈຳນວນເກີນເກົ້າລັກນ້ອຍໜຶ່ງ; ແລະຫີນໄວດູຣຍະ (ຕາແມວ) ອັນບໍລິສຸດສ່ອງປະກາຍ ມີນ້ຳໜັກສອງລັກ ຕຸລາ.”

Verse 48

कोटयः पद्मरागाणां पंचावैहि तुला मुने । पुष्पराग तुलालक्षं गुणितं नवसंख्यया

“ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ປັດມະຣາກະ (ທັບທິມ) ມີຫ້າໂກຕິ ຕຸລາ; ແລະປຸສປະຣາກະ (ແຊຟໄຟຣ໌ເຫຼືອງ) ໜຶ່ງລັກ ຕຸລາ ຄູນເກົ້າ.”

Verse 49

तथा गोमेद रत्नानां तुलालक्षमिता मुनै । इंद्रनीलमणीनां च तुलाः कोट्यर्ध संमिताः

“ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ມຸນີ, ໂກເມດະ ມີນ້ຳໜັກໜຶ່ງລັກ ຕຸລາ; ແລະອິນທຣະນີລະ (ແຊຟໄຟຣ໌ສີນ້ຳເງິນ) ມີນ້ຳໜັກເທົ່າກັບຄຶ່ງໂກຕິ ຕຸລາ.”

Verse 50

गरुडोद्गाररत्नानां तुलाः प्रयुतसंमिताः । शुद्धविद्रुमरत्नानां तुलाश्च नवकोटयः

“ອັນມະນີກະຣຸດໂອດກາຣະ ມີນ້ຳໜັກປະຣະຍຸຕ (ນັບເປັນໝື່ນໆ) ຕຸລາ; ແລະອັນມະນີປະກາລັງບໍລິສຸດ (ວິດຣຸມະ) ມີນ້ຳໜັກເກົ້າໂກຕິ ຕຸລາ.”

Verse 51

अष्टांगाभरणानां च संख्या कर्तुं न शक्यते । वाससां च विचित्राणां कोमलानां तथा मुने

ໂອ ມຸນີ, ຈໍານວນເຄື່ອງປະດັບທີ່ປະດັບທົ່ວທຸກອະວະຍະວະນັ້ນ ນັບບໍ່ໄດ້; ແມ່ນດຽວກັນ ຜ້ານຸ່ງຫົ່ມອ່ອນນຸ່ມ ລາຍສີສັນວິຈິດງາມ ກໍເກີນຈະຄະນະນາໄດ້

Verse 52

चामराणि च भूयांसि द्रव्याण्यामोदवंति च । सुवर्णदासदास्यादीन्यसंख्यातानि वै मुने

ໂອ ມຸນີ, ມີຈາມະຣາ (ພັດຫາງ) ຫຼາຍຫຼາຍ ແລະວັດຖຸຫອມຫວານຊື່ນໃຈກໍມີນັບບໍ່ຖ້ວນ; ທັງຍັງມີຜູ້ຮັບໃຊ້ຊາຍຍິງຜູ້ປະດັບດ້ວຍຄໍາ ນັບບໍ່ໄດ້

Verse 53

सर्वाण्यपि समादाय प्रतस्थे भूधरेश्वरः । आगत्य वरणातीरं दूरात्काशीमलोकयत्

ເມື່ອໄດ້ຮວບຮວມທຸກສິ່ງແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາກໍອອກເດີນທາງ; ຄືນມາຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ໍາວະຣະນາ ກໍເບິ່ງກາຊີຈາກໄກ

Verse 54

अनेकरत्ननिचयैः खचिताऽखिलभूमिकाम् । नानाप्रासादमाणिक्यज्योतिस्ततततांबराम्

ທ່ານເຫັນວ່າ ພື້ນດິນທັງໝົດຝັງປະດັບດ້ວຍກອງແກ້ວມະນີນານາ; ແລະຟ້າກໍຖືກອາບດ້ວຍປະກາຍທັບທິມຈາກປາສາດນັບບໍ່ຖ້ວນ

Verse 55

सौधाग्रविविधस्वर्णकलशोज्वलदिङ्मुखाम् । जयंतीवैजयंतीनां निकरैस्त्रिदिवस्थलीम्

ຂອບຟ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍກະລະສະຄໍາຫຼາກຊະນິດທີ່ຍອດຄະຫາສູງ; ແລະດ້ວຍຝູງພວງມາລາ ຈະຍັນຕີ ແລະ ໄວຈະຍັນຕີ ມັນດູປານດິນແດນຕຣິດິວະ ຂອງເທວະ

Verse 56

महासिद्ध्यष्टकस्यापि क्रीडाभवनमद्भुतम् । जितकल्पदुमवनां वनैः सर्वफलावनैः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີວິຫານເພື່ອຄວາມຮື່ນເຮີງອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງມະຫາສິດທິທັງແປດ; ປ່າໄມ້ທີ່ງາມເຫນືອກວ່າສວນກັລປະດຣຸມ ແລະອຸດົມດ້ວຍຜົນໄມ້ທຸກຊະນິດ.

Verse 57

इति काशीसमृद्धिं स विलोक्याभूद्विलज्जितः । उवाच च मनस्येव भूधरेंद्र इदं वचः

ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງກາສີ ລາວກໍຮູ້ສຶກອາຍ; ແລະຈອມເຂົາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດັ່ງກັບກ່າວຢູ່ໃນໃຈຕົນ.

Verse 58

प्रासादेषु प्रतोलीषु प्राकारेषु गृहेषु च । गोपुरेषु विचित्रेषु कपाटेषु तटेष्वपि

ໃນພະລາຊະວັງ ໃນປະຕູເຂົ້າແລະກຳແພງປ້ອມ ໃນເຮືອນທັງຫຼາຍ; ໃນຫໍປະຕູອັນວິຈິດ ໃນບານປະຕູ ແລະແມ່ນແຕ່ຕາມແນວຄັນດິນ—ທຸກແຫ່ງ—

Verse 59

मणिमाणिक्यरत्नानामुच्छलच्चारुरोचिषाम् । ज्योतिर्जालैर्जटिलितं ययेदमवलोक्यते

ທຸກສິ່ງປາກົດດັ່ງຖືກສານປະສານດ້ວຍຂ່າຍແສງ ອັນພຸ່ງພາຍອອກຈາກໄຂ່ມຸກ ມານິກ ແລະຮັດນະ ທີ່ສ່ອງປະກາຍງາມລະຍັບ

Verse 60

द्यावाभूम्योरंतरालं तथेति समवैम्यहम् । ईदृक्संपत्तिसंभारः कुवेरस्यापि नो गृहे

“ຂ້ອຍເຫັນວ່ານີ້ແມ່ນຫ້ວງອາກາດລະຫວ່າງຟ້າແລະດິນແທ້ໆ. ຄັງສົມບັດແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເຊັ່ນນີ້ ແມ່ນແຕ່ໃນເຮືອນຂອງກຸເວຣກໍບໍ່ມີ”

Verse 61

अपि वैकुंठभुवने नेतरस्येह का कथा । इति यावद्गिरींद्रोसौ संभावयति चेतसि

“ແມ່ນແຕ່ໃນໄວກຸນຖະໂລກກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ—ແລ້ວຈະກ່າວເຖິງບ່ອນອື່ນໃນນີ້ໄປເພື່ອຫຍັງ” ດັ່ງນັ້ນ ຈອມເຂົາໄດ້ຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈ।

Verse 62

तावत्कार्पटिकः कश्चित्तल्लोचनपथं गतः । आहूय बहुमानं तमपृच्छच्चाचलेश्वरः

ໃນຂະນະນັ້ນ ມີນັກບວດຈອນທາງຜູ້ໜຶ່ງ (ກາປະຕິກ) ເຂົ້າມາໃນຂອບເຫັນຂອງທ່ານ। ຈອມເຂົາເອີ້ນໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ດ້ວຍຄວາມນັບຖື ແລ້ວຖາມເຂົາ

Verse 63

हिमवानुवाच । हंहो कार्पटिक श्रेष्ठ अध्यास्वैतदिहासनम् । स्वपुरोदंतमाख्याहि किमपूर्वमिहाध्वग

ຫິມະວານກ່າວວ່າ: “ໂອ ກາປະຕິກຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງນັ່ງເທິງອາສນະນີ້. ຈົ່ງເລົ່າຂ່າວຈາກຖິ່ນຂອງເຈົ້າ; ໂອ ຜູ້ເດີນທາງ, ທີ່ນີ້ເກີດເລື່ອງອັນບໍ່ເຄີຍມີຫຍັງຂຶ້ນ?”

Verse 64

कोत्र संप्रत्यधिष्ठाता किमधिष्ठातृ चेष्टितम् । यदि जानासि तत्सर्वमिहाचक्ष्व ममाग्रतः

“ບັດນີ້ ຜູ້ເປັນອະທິສະຖາຕາ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ຢູ່ທີ່ນີ້ແມ່ນໃຜ? ແລະການກະທຳຂອງພຣະຜູ້ຄຸ້ມຄອງນັ້ນເປັນຢ່າງໃດ? ຖ້າເຈົ້າຮູ້ ຈົ່ງກ່າວທັງໝົດຕໍ່ໜ້າຂ້າ ຢູ່ນີ້ເທີດ”

Verse 65

सोपि कार्पटिकस्तस्य गिरिराजस्य भाषितम् । समाकर्ण्य समाचष्टुं मुने समुपचक्रमे

ນັກບວດກາປະຕິກນັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຈອມເຂົາແລ້ວ—ໂອ ມຸນີ—ກໍເລີ່ມເລົ່າເລື່ອງລາວ

Verse 66

कार्पटिक उवाच । आचक्षे शृणु राजेंद्र यत्पृष्टोस्मि त्वयाखिलम् । अहानि पंचषाण्येव व्यतिक्रांतानि मानद

ນັກບວດຈາລິກກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັງ ໂອ ຈອມກະສັດ; ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ຄົບ. ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ, ພຽງຫ້າຫຼືຫົກມື້ເທົ່ານັ້ນທີ່ຜ່ານໄປ.”

Verse 67

समायाते जगन्नाथे पर्वतेंद्र सुतापतौ । सुंदरान्मंदरादद्रेर्दिवोदासे गते दिवि

ເມື່ອພຣະຈັກກະນາດ—ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງທິດາຂອງຈອມເຂົາ—ເສດັດມາຮອດ, ຫຼັງຈາກດິໂວດາສາໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນຈາກພູມັນດະຣາອັນງາມ…

Verse 68

यो वै जगदधिष्ठाता सोधिष्ठातात्र सर्वगः । सर्वदृक्सर्वदः शर्वः कथं न ज्ञायते विभो

ພຣະອົງຜູ້ເປັນອະທິຖານແຫ່ງຈັກກະວານ ພຣະອົງນັ້ນເອງກໍເປັນອະທິຖານຢູ່ນີ້ດ້ວຍ ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຜູ້ເຫັນທຸກຢ່າງ ແລະປະທານທຸກຢ່າງ ຄື ພຣະສະຣະວະ—ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ໄຉນຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ?

Verse 69

मन्ये दृषत्स्वरूपोसि दृषदोपि कठोरधीः । यतो विश्वेश्वरं काश्यां न वेत्सि गिरिजापतिम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ທ່ານມີຮ່າງກາຍເປັນຫີນ; ແທ້ຈິງ ປັນຍາຂອງທ່ານແຂງກວ່າຫີນອີກ. ເພາະວ່າໃນກາສີ ທ່ານບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ເປັນພຣະສະຫວາມີແຫ່ງຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 70

स्वभावकठिनात्मापि स वरं हिमवान्गिरिः । प्राणाधिक सुता दानाद्यो धिनोद्विश्वनायकम्

ແມ່ນແຕ່ມີນິໄສແຂງກະດ້າງບໍ່ອ່ອນຍອມ, ພຣະຫິມະວານ—ພູອັນປະເສີດ—ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສູງສົ່ງ, ເພາະໄດ້ຍົກທິດາຜູ້ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ ໃຫ້ແຕ່ງງານກັບຜູ້ນໍາແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 71

बिभ्रत्सहज काठिन्यं जातो गौरीगुरुर्गुरुः । शंभुं प्रपूज्य सुतया स्रजा विश्वगुरोरपि

ດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມງວດແຕ່ເກີດ ທ່ານໄດ້ເປັນອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຄູຂອງເທວີກໍຣີດ້ວຍ। ໄດ້ບູຊາພຣະສັມພູຕາມພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍພວງມາລາ ແມ່ນວ່າພຣະສັມພູເປັນຄຸຣຸແຫ່ງສາກົນໂລກເອງ।

Verse 72

चेष्टितं तस्य को वेद वेदवेद्यस्य चेशितुः । मनागिति च जानेहं तच्चेष्टितमिदं जगत्

ໃຜຈະຮູ້ແທ້ເຖິງການກະທຳຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ—ຜູ້ປົກຄອງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພຣະເວດ? ຂ້ອຍຮູ້ພຽງແຕ່ນີ້ວ່າ ໂລກທັງປວງນີ້ເປັນລີລາແຫ່ງການກະທຳຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 73

अधिष्ठाता मया ख्यातस्तथाधिष्ठातृ चेष्टितम् । अपूर्वं यत्त्वयापृष्टं तदाख्यामि च तच्छृणु

ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະອົງຜູ້ເປັນອະທິດຖາຕາແລ້ວ ແລະກ່າວເຖິງວິທີການກະທຳຂອງພຣະອົງດ້ວຍ। ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນອັນປະຫຼາດຍິ່ງ; ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍ—ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ।

Verse 74

शुभे ज्येष्ठेश्वरस्थाने सांप्रतं स उमापतिः । काशीं प्राप्य मुदा तिष्ठेद्गिरिराजांगजा सखः

ບັດນີ້ ທີ່ສະຖານອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງພຣະເຈຍສະເຖດສະວະຣ ພຣະອຸມາປະຕິອົງນັ້ນ ໄດ້ມາຮອດກາສີ ແລ້ວປະທັບຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມກັບທິດາແຫ່ງຣາຊາເຂົາ ເປັນສະຫາຍຄຽງຂ້າງ।

Verse 75

स्कंद उवाच । यदा यदा स गिरिजा मृदुनामाक्षरामृतम् । आविष्करोति पथिकोऽद्रींद्रो हृष्येत्तदातदा

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໃດເມື່ອໃດ ຜູ້ຈາລິກນັ້ນເປີດເຜີຍນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງພະຍາງອ່ອນຫວານ—ພຣະນາມອັນໄພເຣາະຂອງກິຣິຈາ—ເມື່ອນັ້ນເມື່ອນັ້ນ ຫິມະວານ ເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ຍ່ອມປິຕິຍິນດີ।

Verse 76

उमानामामृतं पीतं येनेह जगतीतले । न जातु जननीस्तन्यं स पिबेत्कुंभसंभव

ໂອ ກຸມພະສັມພະວະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ຜູ້ໃດໄດ້ດື່ມອະມຣິຕແຫ່ງພຣະນາມ ອຸມາ ໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຢ່າໃຫ້ຜູ້ນັ້ນດື່ມນ້ຳນົມແມ່ອີກເລີຍ।

Verse 77

उमेतिद्व्यक्षरं मंत्रं योऽहर्निशमनुस्मरेत् । न स्मरेच्चित्रगुप्तस्तं कृतपापमपि द्विज

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະ ຜູ້ໃດລະລຶກມົນຕຣາສອງພະຍາງ ‘ອຸ-ມາ’ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ຈິດຣະຄຸບຕະຈະບໍ່ຈົດຈຳເຂົາ ແມ່ນແຕ່ເຂົາເຄີຍເຮັດບາບກໍຕາມ।

Verse 78

पुनः शुश्राव हिमवान्हृष्टः कार्पटिकोदितम् । कार्पटिक उवाच । राजन्विश्वेश्वरार्थेयः प्रासादो विश्वकर्मणा

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຮິມະວານຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນັກບວດຈອນ (ກາຣະປະຕິກະ) ກາຣະປະຕິກະກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ເພື່ອພຣະວິສເວສະວະຣະ ວິສະວະກັມມະນ ກຳລັງສ້າງປະສາດ-ເທວາໄລ…”

Verse 79

निर्मीयते सुनिर्माणो जन्मि निर्वाणदायिनः । तदपूर्वं न कर्णाभ्यामप्याकर्णितवानहम्

ກຳລັງສ້າງອາຄານອັນງາມວິຈິດ ເພື່ອພຣະອົງຜູ້ປະທານນິຣວານແກ່ສັດຜູ້ມີກາຍ ຄວາມອັດສະຈັນແບບນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມາກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຫູຂອງຕົນເອງ।

Verse 80

यत्रातिमित्रतेजोभिः शलाकाभिः समंततः । मणिमाणिक्यरत्नानां प्रासादेभित्तयः कृताः

ທີ່ນັ້ນໂດຍຮອບດ້ານ ມີລາຍຝັງປະດັບເປັນແທ່ງຄ້າຍຄະທາ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຣັດສະມີດຸດດວງຕາເວັນຢ່າງຍິ່ງ ແລະກຳແພງຂອງປະສາດ-ເທວາໄລນັ້ນ ຖືກສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີ—ທັບທິມ ແລະຣັດນະອັນລ້ຳຄ່າອື່ນໆ।

Verse 81

यत्र संति शतं स्तंभा भास्वंतो द्वादशोत्तराः । एकैकं भुवनं धर्तुमष्टाष्टाविति कल्पिताः

ທີ່ນັ້ນມີເສົາສ່ອງສະຫວ່າງຮ້ອຍຕົ້ນ ທັງຂະໜາດແລະສະຫງ່າງາມເກີນສິບສອງ. ເສົາແຕ່ລະຕົ້ນຖືກຄິດວ່າມີພະລັງ “ແປດແລະແປດ” ປານວ່າຈະຄ້ຳຈຸນໂລກໜຶ່ງໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 82

चतुर्दशसु या शोभा विष्टपेषु समंततः । तस्मिन्विमाने सास्तीह शतकोटिगुणोत्तरा

ຄວາມສະຫງ່າງາມໃດທີ່ມີຢູ່ທົ່ວສິບສີ່ໂລກ ໃນວິມານນັ້ນ ຄວາມສະຫງ່າງາມນັ້ນມີຢູ່ທີ່ນີ້ ແຕ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເຖິງຮ້ອຍລ້ານເທົ່າ.

Verse 83

चंद्रकांतमणीनां च स्तंभाधार शिलाश्च याः । चित्ररत्नमयैस्तंभैः स्तंभितास्तत्प्रभाभराः

ແລະຫີນຖານທີ່ຮອງຮັບເສົານັ້ນ ເຮັດດ້ວຍມະນີຈັນທຣະການຕ (ຫີນຈັນ). ຖືກຄ້ຳໄວ້ໂດຍເສົາຮັດນະຫຼາກສີ ຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍມວນປະກາຍອັນລົ້ນໄຫຼ.

Verse 84

पद्मरागेंद्रनीलानां शालीनाः शालभंजिकाः । नीराजयंत्यहोरात्रं यत्र रजप्रदीपकैः

ທີ່ນັ້ນ ຮູບສະຫຼັກສາລະພັນຊິກາອັນອ່ອນຊ້ອຍ ທຳດ້ວຍປັດມະຣາກ (ທັບທິມ) ແລະອິນທຣະນີລ (ນີລະມະນີ) ຖວາຍອາຣະຕີທັງກາງວັນກາງຄືນ ດ້ວຍປະທີບອັນສ່ອງປະກາຍ.

Verse 85

स्फुरत्स्फटिकनिर्माण श्लक्ष्ण पद्मशिलातले । अनेकरत्नरूपाणि विचित्राणि समंततः

ເທິງພື້ນຫີນທີ່ເນີຍນຸ່ມດຸດດອກບົວ ສ້າງດ້ວຍຜົນຶກໃສສ່ອງປະກາຍ ມີຮູບຮ່າງຮັດນະນານາປະການຫຼາຍຫຼວງ ປາກົດຢູ່ທົ່ວທິດ ພິສົດແລະຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 86

आरक्तपीतमंजिष्ठ नीलकिर्मीरवर्णकैः । विन्यस्तानीव भासंते चित्रे चित्रकृतायतः

ດ້ວຍເຉົ້າສີແດງເຂັ້ມ ສີເຫຼືອງດັ່ງຄໍາ ສີມັນຊິດຖະ ສີຟ້າ ແລະສີດ່າງໆ ມັນສ່ອງປະກາຍດັ່ງຖືກຝັງປະດັບໂດຍຈົ່ງໃຈ—ເຫມືອນຮູບວາດຍາວທີ່ສ້າງດ້ວຍສິລະປະ।

Verse 87

दृक्पिच्छिला विलोक्यंते माणिक्यस्तंभराजयः । यतोऽविमुक्ते स्वक्षेत्रे मोक्षलक्ष्म्यंकुरा इव

ແຖວເສົາຮູບີ້ປາກົດຮາວກັບ ‘ຕິດຕາ’—ຊ່າງດຶງດູດຍິ່ງ; ໃນອະວິມຸກຕະ ແດນຂອງພຣະສິວະເອງ ດັ່ງຫນໍ່ອ່ອນແຫ່ງສິຣີຂອງໂມກສະທີ່ຜຸດຂຶ້ນ।

Verse 88

रत्नाकरेभ्यः सर्वेभ्यो गणा रत्नोच्चयान्बहून् । राशींश्चक्रुः समानीय यत्राद्रिशिखरोपमान्

ຈາກແຫຼ່ງຂຸດຄົ້ນແກ້ວມະນີທັງປວງ ພວກຄະນາໄດ້ຮວບຮວມກອງຣັດນະຫຼາຍໆ ແລ້ວນໍາມາຮວມກັນທີ່ນັ້ນ ກໍ່ເປັນກອງດັ່ງຍອດພູ।

Verse 89

यत्र पातालतलतो नागानां कोशवेश्मतः । गणैर्मणिगणाः सर्वे समाहृत्य गिरीकृताः

ທີ່ນັ້ນ ຈາກຄວາມເລິກແຫ່ງປາຕາລະ—ຈາກເຮືອນຄັງສົມບັດຂອງນາກາ—ພວກຄະນາໄດ້ເກັບຮວບມະນີທຸກຊະນິດ ແລ້ວກໍ່ເປັນກອງໃຫຍ່ດັ່ງພູເຂົາ।

Verse 90

शिवभक्तः स्वयं यत्र पौलस्त्यः स्वद्रिकूटतः । कोटिहाटककूटानि आनयामास राक्षसैः

ທີ່ນັ້ນ ເປົາລັສຕະຍະ ຜູ້ເປັນພັກຕະແຫ່ງພຣະສິວະ ໄດ້ໃຫ້ພວກຣາກສະສະນໍາມາຈາກຍອດພູຂອງຕົນ ເປັນກອງຄໍານັບໂກຕິໆ।

Verse 91

प्रासादनिर्मितिं श्रुत्वा भक्ता द्वीपांतरस्थिताः । माणिक्यानि समाजह्रुर्यथासंख्यान्यहो नृप

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວການກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານ-ປະສາດ ບັນດາຜູ້ພັກຕະທີ່ຢູ່ເກາະໄກໆ ກໍໄດ້ຮວບຮວມມະນີກະ (ທັບທິມ) ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ—ນ່າອັດສະຈັນແທ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ।

Verse 92

चिंतामणिः स्वयं यत्र कमर्णे विश्वकर्मणे । विश्राणयेदहोरात्रं विचित्रांश्चिं तितान्मणीन्

ທີ່ນັ້ນ ຈິນຕາມະນີ ອັນເປັນແກ້ວສົມປາດຖະນາ ຍັງປະທານແກ່ ວິສະວະກັມມະນ ຊ່າງທິບ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ມະນີວິຈິດຕາມປາດຖະນາຢ່າງແທ້ຈິງ

Verse 93

नानावर्णपताकाश्च यत्र कल्पमहीरुहः । अनल्पाः कल्पयंत्येव नित्यभक्तिसमन्विताः

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ດຸຈກັລປະວຣຶກສະ ຍັງບັນດານທຸງຫຼາກສີຢ່າງອຸດົມບໍ່ຂາດ ແລະດໍາລົງຄູ່ກັບພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງເປັນນິດ

Verse 94

अब्धयो यत्र सततं दधिक्षीरेक्षुसर्पिषाम् । पंचामृतानां कलशैः स्नपयंति दिनेदिने

ທີ່ນັ້ນ ມີມະຫາສະໝຸດແຫ່ງນົມສົ້ມ ນ້ຳນົມ ນ້ຳອ້ອຍ ແລະ ເນີຍໃສ ຢູ່ເປັນນິດ ແລະທຸກມື້ກໍອາບສົງພຣະເຈົ້າດ້ວຍໝໍ້ບັນຈຸປັນຈາມຣຶຕະ

Verse 95

यत्र कामदुघा नित्यं स्नपयेन्मधुधारया । स्वदुग्धया स्वयं भक्त्या विश्वेशं लिंगरूपिणम्

ທີ່ນັ້ນ ໂຄກາມະເທນູ ໂຄຜູ້ປະທານປາດຖະນາ ອາບສົງພຣະວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ປາກົດເປັນລິງຄະ ທຸກມື້ ດ້ວຍສາຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລະນ້ຳນົມຂອງນາງເອງ ດ້ວຍພັກຕິ

Verse 96

गंधसाररसैर्यं च सेवते मलयाचलः । कर्पूररंभा कर्पूरपूरैर्भक्त्या निषेवते

ຜູ້ທີ່ພູມະລະຍາຈະນັ້ນ ຮັບໃຊ້ດ້ວຍແກ່ນສານແຫ່ງກິ່ນຫອມອັນປະເສີດ; ແລະ ກັບປູຣ-ຣັມພາ ບູຊາດ້ວຍກອງກະປູນຫອມເປັນພູນ ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 97

इत्याद्य पूर्वं यत्रास्ति प्रत्यहं शंकरालये । कथं तं त्वमुमाकातं न वेत्सि कठिनाशय

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະຍັງມີອີກຫຼາຍ ມີຢູ່ມາແຕ່ກ່ອນ ແລະປາກົດທຸກມື້ໃນພຣະວິຫານຂອງສັງກະຣ; ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ—ໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ຜູ້ໃຈແຂງ?

Verse 98

इति तस्य समृद्धिं तां दृष्ट्वा जामातुरद्रिराट । त्रपया परिभूतोभून्नितरां कुंभसंभव

ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງລູກເຂີຍ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳຢ່າງຫນັກ; ແລະ ກຸມພະສັມພະວະ (ອະກັສຕະຍະ) ກໍຍິ່ງນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນລົງອີກ.

Verse 99

तस्मै कार्पटिकायाथ स दत्त्वा पारितोषिकम् । पुनश्चिंतापरोजातोऽद्रिराट्कार्पटिके गते

ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ມອບຂອງຕອບແທນໃຫ້ແກ່ພະຂໍທານນັ້ນ; ເມື່ອພະຂໍທານໄປແລ້ວ ພະອົງກໍກັບມາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນອີກຄັ້ງ.

Verse 100

उवाचेति मनस्येव विस्मयोत्फुल्ललोचनः । अहो भद्रमिदं जातं यत्त्वया श्रावि शर्मभाक्

ລາວເວົ້າໃນໃຈຂອງຕົນ ດວງຕາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົງ: “ອາໂຫ, ນີ້ເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ—ໂດຍເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສະບາຍໃຈ.”

Verse 110

यस्य देशो न विदितो यस्तु वृत्तिपराङ्मुखः । आचारहीनमिव यं पुराऽपश्यं कठोरधीः

ຜູ້ທີ່ບ້ານເກີດບໍ່ຮູ້ແນ່ ແລະຫັນຫຼັງຈາກການດຳລົງຊີວິດກັບອາຈາຣະທີ່ຖືກຕ້ອງ—ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນລາວກ່ອນ ດັ່ງຄົນຂາດອາຈາຣະ ມີປັນຍາແຂງກະດ້າງບໍ່ຍອມອ່ອນຜ່ອນ।

Verse 120

सुपर्वणि सुपात्राय सुताथ श्रद्धयाधिकम् । येन स्ववित्तमानेन धर्मोपार्जित वित्ततः

ໃນວັນບຸນມົງຄຸນ ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ ດ້ວຍສັດທາອັນຫຼາຍ—ລາວໄດ້ໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຕົນ ຈາກຊັບທີ່ຫາໄດ້ໂດຍທຳມະ।

Verse 130

प्रणम्य दंडवद्भूमौ कृतांजलिपुटौ गणौ । कृताभ्यनुज्ञो भ्रूक्षेपाद्विज्ञप्तिमथ चक्रतुः

ເມື່ອກົດກາບລົງພື້ນດັ່ງດັນດະວັດ ແລະປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ກະນະທັງສອງ—ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດດ້ວຍສັນຍາຈາກຄິ້ວ—ແລ້ວຈຶ່ງທູນຄຳຂໍຂອງຕົນ।

Verse 140

उमा श्रुत्येति संहृष्टा कदंबकुसुमश्रियम् । आनंदांकुरलक्ष्मीवदंगेषु परिबिभ्रती

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ອຸມາກໍປິຕິຍິນດີ ນຳຄວາມງາມດັ່ງດອກກະດຳພະມາປະດັບຕາມອະວະຍະວະ—ປານດັ່ງລັກສະມີແຫ່ງຄວາມອານັນກຳລັງແຕກຍອດ।

Verse 149

श्रुत्वा शैलेश माहात्म्यं श्रद्धया परया नरः । पापकंचुकमुत्सृज्य शिवलोकमवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຟັງມະຫາຕະມະຂອງໄສເລສະ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະຖອດເສື້ອຜ້າແຫ່ງບາບ ແລະໄດ້ບັນລຸສິວະໂລກ।