Adhyaya 13

Verse 1

अगस्त्य उवाच । दृष्ट्वा काशीं दृगानंदां तारकारे पुरारिणा । किमकारि समाचक्ष्व प्राप्तां बहुमनोरथैः

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ເຫັນກາຊີ—ຄວາມປິຕິແກ່ດວງຕາ—ທີ່ຕາຣາກາຣາ ໂດຍຜູ້ປະຫານຕຣີປຸຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ, ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດວ່າ ເມື່ອໄປຮອດນາງດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາຫຼາຍປະການ ໄດ້ກະທຳອັນໃດ?

Verse 2

स्कंद उवाच । पतिव्रतापते ऽगस्त्य शृणु वक्ष्याम्यशेषतः । मृगांकलक्ष्मणोत्कंठं काशी नेत्रातिथीकृता

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ອະກັດສະຕະຍະ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງຜູ້ຖືພັກດີຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ກາຊີເມື່ອເປັນເຫມືອນແຂກແກ່ດວງຕາ ກໍປຸກຄວາມຄິດຮອດແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນເຄື່ອງໝາຍ (ພຣະສິວະ)

Verse 3

अथ सर्वज्ञनाथेन भक्तवत्सलचेतसा । जैगीषव्यो मुनिश्रेष्ठो गुहां तस्थो निरीक्षितः

ຕໍ່ມາ ພຣະນາຖຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ມີໃຈອ່ອນໂຍນຕໍ່ພວກພັກຕະ ໄດ້ເຫັນມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄຊກີສະວະຍະ ຜູ້ພັກຢູ່ໃນຖ້ຳ

Verse 4

यमनेहसमारभ्य मदंराद्रिं विनिर्ययौ । अद्रींद्र सुतया सार्धं रुद्रेणोक्षेंद्रगामिना

ເລີ່ມຈາກຢະມະເນຫະ ທ່ານໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ພູມະດັມຣະ ພ້ອມກັບທິດາແຫ່ງຈອມເຂົາ ແລະພ້ອມກັບພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເດີນທາງໂດຍຂີ່ງົວ—ລາຊາແຫ່ງສັດທັງປວງ

Verse 5

तं वासरं पुरस्कृत्य जग्राह नियमं दृढम् । जैगीषव्यो महामेधाः कुंभयोने महाकृती

ເຄົາລົບວັນນັ້ນເປັນມງຄຸນ ແລ້ວ ໄຊກີສະວະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ຮັບຖືວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ—ໂອ ອະກັດສະຕະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້।

Verse 6

विषमेक्षण पादाब्जं समीक्षिष्ये यदा पुनः । तदांबुविप्रुषमपि भक्षयिष्यामि चेत्यहो

“ເມື່ອໃດຂ້ອຍໄດ້ເຫັນອີກຄັ້ງ ບາດບົວຂອງພຣະຜູ້ມີນັຍນາບໍ່ເທົ່າ (ພຣະສິວະ) ເມື່ອນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ຈຶ່ງຈະດື່ມແມ່ນແຕ່ຢອດນ້ຳດຽວ!” ດັ່ງນັ້ນເຂົາກ່າວ

Verse 7

कुतश्चिद्धारणायोगादथवा शंभ्वनुग्रहात । अनश्नन्नपिबन्योगी जैगीषव्यः स्थितो मुने

ບາງທີເພາະພະລັງແຫ່ງທາຣະນາ-ໂຍຄະ ຫຼືເພາະພຣະອະນຸຄຣາະຂອງສັມພູ ໂອ ມຸນີ ໂຍຄີໄຊກີສະວະຍະ ກໍຢືນຢັນມັ້ນຄົງ—ບໍ່ກິນ ບໍ່ດື່ມ

Verse 8

तं शंभुरेव जानाति नान्यो जानाति कश्चन । अतएव ततः प्राप्तः प्रथमं प्रमथाधिपः

ຜູ້ທີ່ຮູ້ເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງມີແຕ່ສັມພູ; ຄົນອື່ນບໍ່ມີໃຜຮູ້ເລີຍ. ເພາະສະນັ້ນ ຫົວໜ້າແຫ່ງພວກປຣະມະຖະ ຈຶ່ງມາກ່ອນເປັນຄົນທຳອິດ

Verse 9

ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां सोमवारानुराधयोः । तत्पर्वणि महायात्रा कर्तव्या तत्र मानवैः

ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນເຈດຖະ—ເມື່ອເປັນວັນຈັນ ແລະຢູ່ໃຕ້ນັກສັດອະນຸຣາທາ—ໃນວັນພິທີອັນສັກສິດນັ້ນ ມະນຸດຄວນເຮັດມະຫາຍາຕຣາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 10

ज्येष्ठस्थानं ततः काश्यां तदाभूदपि पुण्यदम् । तत्र लिंगं समभवत्स्वयं ज्येष्ठेश्वराभिधम्

ຕໍ່ມາໃນນະຄອນກາຊີ ໄດ້ເກີດມີສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ «ເຈຍດຖະສະຖານ» ອັນໃຫ້ບຸນກຸສົນຍິ່ງ. ທີ່ນັ້ນ ລິງຄະໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ «ເຈຍດເຖສະວະຣ».

Verse 11

तल्लिंगदर्शनात्पुंसां पापं जन्मशतार्जितम् । तमोर्कोदयमाप्येव तत्क्षणादेव नश्यति

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຮ້ອຍການເກີດຂອງມະນຸດ ຈະສູນໄປໃນທັນທີ—ເຫມືອນຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ.

Verse 12

ज्येष्ठवाप्यां नरः स्नात्वा तर्पयित्वा पितामहान् । ज्येष्ठेश्वरं समालोक्य न भूयो जायते भुवि

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນສະບໍ່ຈະເຍດຖະ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ບັນພະບຸລຸດ ຜູ້ໃດໄດ້ເບິ່ງພຣະເຈຍດເຖສະວະຣ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້.

Verse 13

आविरासीत्स्वयं तत्र ज्येष्ठेश्वर समीपतः । सर्वसिद्धिप्रदा गौरी ज्येष्ठाश्रेष्ठा समंततः

ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ພຣະເຈຍດເຖສະວະຣ ພຣະນາງເກົາຣີໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງເອງ—ຜູ້ປະທານສິດທິສຳເລັດທັງປວງ «ເຈຍດຖາ-ເກົາຣີ» ຜູ້ປະເສີດສູງສຸດທຸກດ້ານ.

Verse 14

ज्येष्ठे मासि सिताष्टम्यां तत्र कार्यो महोत्सवः । रात्रौ जागरणं कार्यं सर्वसंपत्समृद्धये

ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ໃນວັນຂຶ້ນ 8 ຄ່ຳ ຄວນຈັດມະໂຫດສະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ນັ້ນ. ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງສົມບັດທຸກປະການ ຄວນປະຕິບັດການຈາກະຣະນະ ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 15

ज्येष्ठां गौरीं नमस्कृत्य ज्येष्ठवापी परिप्लुता । सौभाग्यभाजनं भूयाद्योषा सौभाग्यभागपि

ເມື່ອນະມັດສະການແດ່ ຊເຍດຖາ-ເກົາຣີ ແລະອາບນ້ຳໃນ ຊເຍດຖະວາປີ ແມ່ຍິງຍ່ອມເປັນພາຊະນະແຫ່ງສຸພາກ—ແທ້ຈິງເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນມົງຄຸນ।

Verse 16

निवासं कृतवाञ्शंभुस्तस्मिन्स्थाने यतः स्वयम् । निवासेश इति ख्यातं लिंगं तत्र परं ततः

ເນື່ອງຈາກ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ລິງຄະອັນສູງສຸດທີ່ນັ້ນຈຶ່ງມີນາມລືຊາວ່າ “ນິວາເສສະ”

Verse 17

निवासेश्वरलिंगस्य सेवनात्सर्वसंपदः । निवसंति गृहे नित्यं नित्यं प्रतिपदं पुनः

ໂດຍການບູຊາປະນິບັດ ລິງຄະນິວາເສສະວະຣ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງຈະມາພັກອາໄສໃນເຮືອນຢ່າງສະເໝີ—ວັນແລ້ວວັນເລົ່າ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ

Verse 18

कृत्वा श्राद्धं विधानेन ज्येष्ठस्थाने नरोत्तमः । ज्येष्ठां तृप्तिं ददात्येव पितृभ्यो मधुसर्पिषा

ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອເຮັດ ສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມພິທີ ທີ່ ຊເຍດຖະສະຖານ ຍ່ອມມອບ ‘ຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ’ ແດ່ບັນພະບຸລຸດ—ປານດັ່ງຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ

Verse 19

ज्येष्ठतीर्थे नरः काश्यां दत्त्वा दानानि शक्तितः । ज्येष्ठान्स्वर्गानवाप्नोति नरो मोक्षं च गच्छति

ທີ່ ຊເຍດຖະຕີຣຖະ ໃນ ກາສີ ຜູ້ໃດໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຫວັນອັນສູງສຸດ—ແລະຍັງກ້າວໄປສູ່ ໂມກສະ (mokṣa) ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ

Verse 20

ज्येष्ठेश्वरो र्च्यः प्रथमं काश्यां श्रेयोर्थिभिर्नरैः । ज्येष्ठागौरी ततोभ्यर्च्या सर्वज्येष्ठमभीप्सुभिः

ໃນນະຄອນກາຊີ ຜູ້ຊາຍຜູ້ແສວງຫາຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດ ຄວນບູຊາພຣະຈເຍດຖເອສວຣ ກ່ອນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງອາຣຈະນາພຣະຈເຍດຖາເກົາຣີ; ດ້ວຍນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມເລີດສູງສຸດ ຈະເປັນຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ເລີດທັງປວງ।

Verse 21

अथ नंदिनमाहूय धूर्जटिः स कृपानिधिः । शृण्वतां सर्वदेवानामिदं वचनमब्रवीत्

ແລ້ວທ່ານທູຣຈະຕິ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ໄດ້ເອີ້ນນັນດີມາ ແລະໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງປວງກຳລັງຟັງ ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 22

ईश्वर उवाच । शैलादे प्रविशाशु त्वं गुहास्त्यत्र मनोहरा । तदंतरेस्ति मे भक्तो जैगीषव्यस्तपोधनः

ພຣະອີສະວຣຕັດວ່າ: “ຈົ່ງເຂົ້າໄປຍັງໄສລາດາໂດຍໄວ; ທີ່ນັ້ນມີຖ້ຳອັນນ່າຮື່ນຮົມ. ພາຍໃນມີສາວົກຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ ຊື່ ໄຈກີສະວະຍະ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງພະລັງຕະປະ.”

Verse 23

महानियमवान्नंदिस्त्वगस्थिस्नायु शेषितः । तमिहानय मद्भक्तं मद्दर्शन दृढव्रतम्

“ນັນດີ, ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ມີວິໄນຍິ່ງ ເຫຼືອແຕ່ຜິວ ກະດູກ ແລະເສັ້ນເນື້ອ. ຈົ່ງນຳສາວົກຂອງເຮົາຜູ້ນັ້ນມານີ້ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນພຣະວຣະຕະເພື່ອດາຣະຊະນະຂອງເຮົາ.”

Verse 24

यदाप्रभृत्यगां काश्या मंदरं सर्वसुंदरम् । महानियमवानेष तदारभ्योज्झिताशनः

“ນັບແຕ່ເຂົາມາເຖິງກາຊີ—ມັນດະຣະອັນງາມພ້ອມ ງາມທີ່ສຸດໃນບັນດາຄວາມງາມທັງປວງ—ຜູ້ນີ້ກໍປະພຶດວິໄນຍິ່ງ ແລະຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາກໍລະອາຫານ.”

Verse 25

गृहाण लीलाकमलमिदं पीयूषपोषणम् । अनेन तस्य गात्राणि स्पृश सद्यः सुबृंहिणा

ຈົ່ງຮັບເອົາດອກບົວລີລານີ້ ອັນບຳລຸງດັ່ງນ້ຳອະມຣິດ. ດ້ວຍມັນຈົ່ງແຕະຕ້ອງອະວະຍະຂອງເຂົາ ແລ້ວໃຫ້ເຂົາແຂງແຮງແລະເຕັມພ້ອມໃນທັນທີ

Verse 26

ततो नंदी समादाय तल्लीलाकमलं विभोः । प्रणम्य देवदेवेशमाविशद्गह्वरां गुहाम्

ແລ້ວນັນດີໄດ້ຖືດອກບົວລີລານັ້ນຂອງພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກ່ອນຈະກາບນົບນ້ອມພຣະເທວະເທວະເອສະວະ—ຈອມເທບເໜືອເທບທັງປວງ—ແລ້ວເຂົ້າສູ່ຖ້ຳລຶກອັນເປັນໂພງກວ້າງ

Verse 27

नंदी दृष्ट्वाथ तं तत्र धारणादृढमानसम् । तपोग्नि परिशुष्कांगं कमलेन समस्पृशत्

ນັນດີເຫັນທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໃຈແນ່ນອນດ້ວຍທາຣະນາອັນໝັ້ນຄົງ ກາຍແຫ້ງດ້ວຍໄຟແຫ່ງຕະປະ—ແລ້ວໄດ້ແຕະຕ້ອງພຣະໂຍຄີອິດສະວະນັ້ນດ້ວຍດອກບົວ

Verse 28

तपांते वृष्टिसंयोगाच्छालूर इव कोटरे । उल्ललास स योगींद्रः स्पर्शमात्रात्तदब्जजात्

ເມື່ອຕະປະສິ້ນສຸດ ແຕ່ພຽງສຳຜັດດອກບົວນັ້ນ ໂຍຄີອິນທຣາກໍຜຸດລຸກຂຶ້ນ—ດຸດດັ່ງພືດຊາລູຣາໃນໂພງທີ່ໄດ້ປະຈົບຝົນແລ້ວງອກງາມທັນໃດ

Verse 29

अथ नंदी समादाय सत्वरं मुनिपुंगवम् । देवदेवस्य पादाग्रे नमस्कृत्य न्यपातयत्

ແລ້ວນັນດີໄດ້ອຸ້ມພາມຸນິຜູ້ປະເສີດນັ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ກ່ອນຈະກາບນົບນ້ອມທີ່ເບື້ອງພຣະບາດຂອງເທບເໜືອເທບທັງປວງ ແລ້ວວາງທ່ານລົງທີ່ນັ້ນ

Verse 30

जैगीषव्योथ संभ्रांतः पुरतो वीक्ष्य शंकरम् । वामांगसन्निविष्टाद्रितनयं प्रणनाम ह

ແລ້ວ ໄຈກີສະວະຍະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ ໄດ້ເບິ່ງພຣະສັງກະຣະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ໂດຍມີທິດາແຫ່ງພູເຂົານັ່ງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບນະມັດສະການ។

Verse 31

प्रणम्य दंडवद्भूमौ परिलुठ्य समंततः । तुष्टाव परया भक्त्या स मुनिश्चंद्रशेखरम्

ເມື່ອໄດ້ກົ້ມກາບແບບສາດຕາງຄະ ນອນລົງດຸດໄມ້ທ່ອນໃນພື້ນ ແລະກົດກິ້ງໄປທົ່ວທຸກທິດ ມຸນີນັ້ນໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຈັນທຣະເສກະຣະດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 32

जैगीषव्य उवाच । नमः शिवाय शांताय सर्वज्ञाय शुभात्मने । जगदानंदकंदाय परमानंदहेतवे

ໄຈກີສະວະຍະ ກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ສະງົບ, ຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ, ຜູ້ມີອາດຕະມັນອັນມົງຄຸນ—ຜູ້ເປັນຮາກແຫ່ງຄວາມປິຕິຂອງໂລກ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງປະຣະມານັນທະ।

Verse 33

अरूपाय सरूपाय नानारूपधराय च । विरूपाक्षाय विधये विधिविष्णुस्तुताय च

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ຮູບ ແຕ່ກໍທຣົງຮູບ; ຜູ້ທຣົງຮູບນານາປະການຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ມີຕາສາມ ຜູ້ວາງລະບຽບ ຜູ້ທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍ।

Verse 34

स्थावराय नमस्तुभ्यं जंगमाय नमोस्तुते । सर्वात्मने नमस्तुभ्यं नमस्ते परमात्मने

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນພາວະເປັນຜູ້ຢູ່ນິ່ງ ແລະນະມັດສະການໃນພາວະເປັນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາດຕະມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຣະມາດຕະມັນ।

Verse 35

नमस्त्रैलोक्यकाम्याय कामांगदहनाय च । नमो शेषविशेषाय नमः शेषांगदाय ते

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກປາຖະນາໃນສາມໂລກ ແລະຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເຜົາກາຍຂອງກາມເທບ. ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເຫນືອກວ່າສ່ວນທີ່ເຫຼືອແລະຄວາມແຕກຕ່າງ ແລະນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ປະທານ ‘ເສດທ້າຍ’ ຄືພຣະກະລຸນາຊ່ວຍຊີວິດຍາມສຸດທ້າຍ.

Verse 36

श्रीकंठाय नमस्तुभ्यं विषकंठाय ते नमः । वैकुंठवंद्यपादाय नमोऽकुंठितशक्तये

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ສຣີກັນຖະ ຜູ້ມີຄໍເປັນມົງຄຸນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ວິສະກັນຖະ ຜູ້ມີຄໍຮັບພິດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດຖືກບູຊາແມ່ນແຕ່ໃນໄວຄຸນຖະ ແລະນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງອັນບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ.

Verse 37

नमः शक्त्यर्धदेहाय विदेहाय सुदेहिने । सकृत्प्रणाममात्रेण देहिदेहनिवारिणे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເຄິ່ງໜຶ່ງເປັນພຣະສັກຕິ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ກາຍ ແຕ່ຍັງຮັບກາຍອັນງາມ. ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ດ້ວຍການກາບພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍຂັດຂວາງພົນພັນແຫ່ງກາຍພົນພັນໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີກາຍ.

Verse 38

कालाय कालकालाय कालकूट विषादिने । व्यालयज्ञोपवीताय व्यालभूषणधारिणे

ນະໂມແດ່ການເວລາເອງ ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍເວລາ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເສວພິດກາລະກູດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີງູເປັນສາຍຍັຊໂຍປະວີດ ແລະຜູ້ສວມງູເປັນເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 39

नमस्ते खंडपरशो नमः खंडें दुधारिणे । खंडिताशेष दुःखाय खड्गखेटकधारिणे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ຖືຂວານຜ່າຕັດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືມີດຄົມຕັດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຕັດຂາດທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືດາບແລະໂລ່.

Verse 40

गीर्वाणगीतनाथाय गंगाकल्लोलमालिने । गौरीशाय गिरीशाय गिरिशाय गुहारणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໃນບົດເພງຂອງເທວະ, ຜູ້ມີມາລາເປັນຄື້ນຄອງຄາ; ແດ່ພຣະສະຫວາມີຂອງເກົາຣີ, ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ—ພຣະສິວະ—ຜູ້ປະທັບໃນຄູຫາສັກສິດແຫ່ງກາສີ.

Verse 41

चंद्रार्धशुद्धभूषाय चंद्रसूर्याग्निचक्षुषे । नमस्ते चर्मवसन नमो दिग्वसनायते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຈັນທຣ໌ເສັ້ຽວເປັນເຄື່ອງປະດັບອັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ມີດວງເນດເປັນຈັນທຣ໌ ສຸລິຍະ ແລະໄຟ; ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມໜັງ, ແລະນົບນ້ອມແດ່ດິກຳບະຣະ ຜູ້ມີທິດທັງປວງເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.

Verse 42

जगदीशाय जीर्णाय जराजन्महराय ते । जीवायते नमस्तुभ्यं जंजपूकादिहारिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຜູ້ເກົ່າແກ່ເກີນການເວລາ, ຜູ້ກຳຈັດຄວາມແກ່ຊະລາ ແລະການເກີດຊ້ຳ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຊີວິດແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ເຊັ່ນໄຂ້ ແລະອື່ນໆ.

Verse 43

नमो डमरुहस्ताय धनुर्हस्ताय ते नमः । त्रिनेत्राय नमस्तुभ्यं जगन्नेत्राय ते नमः

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືດະມະຣຸ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະຕຣິເນດ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນດວງເນດແຫ່ງສາກົນ.

Verse 44

त्रिशूलव्यग्रहस्ताय नमस्त्रिपथगाधर । त्रिविष्टपाधिनाथाय त्रिवेदीपठिताय च

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນດ້ວຍພະຫັດອັນກ້າແກ່ນ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທົງຕຣິປະຖະຄາ—ແມ່ນ້ຳຄອງຄາຜູ້ໄຫຼໃນສາມໂລກ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອະທິນາດແຫ່ງໂລກສະຫວັນ; ແລະນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກສະທະຍາຍໂດຍພຣະເວທທັງສາມ.

Verse 45

त्रयीमयाय तुष्टाय भक्ततुष्टिप्रदाय च । दीक्षिताय नमस्तुभ्यं देवदेवाय ते नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງພຣະເວດທັງສາມ ຜູ້ພໍໃຈເປັນນິດ ແລະຜູ້ປະທານຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ຜູ້ສັດທາ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກອະພິເສກ ເທວະເທວາທັງປວງ.

Verse 46

दारिताशेषपापाय नमस्ते दीर्घदर्शिने । दूराय दुरवाप्याय दोषनिर्दलनाय च

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຫຼາຍບາບທັງປວງ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຫັນໄກ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ອະກົມຍາກຈະເຖິງ ແຕ່ຜູ້ບົດຂະຍີ້ຄວາມດ່າງພ້ອງແລະມົນທິນທັງປວງ.

Verse 47

दोषाकर कलाधार त्यक्तदोषागमाय च । नमो धूर्जटये तुभ्यं धत्तूरकुसुमप्रिय

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫຼົງອາດເຫັນດັ່ງ ‘ບໍ່ແຫ່ງຄວາມດ່າງພ້ອງ’ ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນຖານຮອງຮັບສິລະປະແລະ຤ິດທິທັງປວງ ແລະບໍ່ຖືກມົນທິນແຕະຕ້ອງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ທູຣຈະຕິ ຜູ້ໂປດດອກທັດຕູຣາ.

Verse 48

नमो धीराय धर्माय धर्मपालाय ते नमः । नीलग्रीव नमस्तुभ्यं नमस्ते नीललोहित

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແດ່ທັມມະເອງ ແລະແດ່ຜູ້ພິທັກທັມມະ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ນີລະກຣີວະ ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ນີລະໂລຫິຕະ.

Verse 49

नाममात्रस्मृतिकृतां त्रैलोक्यैश्वर्यपूरक । नमः प्रमथनाथाय पिनाकोद्यतपाणये

ໂອ ຜູ້ປະທານຄຸນບຸນແກ່ຜູ້ພຽງແຕ່ລະລຶກພຣະນາມ ແລະຜູ້ເຕີມເຕັມອຳນາດແຫ່ງໄຕໂລກ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະນາຖແຫ່ງພຣະມະຖະ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊູຄັນສອນປິນາກະໃນພຣະຫັດ.

Verse 50

पशुपाशविमोक्षाय पशूनां पतये नमः । नामोच्चारणमात्रेण महापातकहारिणे

ຂໍນະມັດສະການແດ່ ປະສຸປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ຜູ້ປົດປ່ອຍສັດທີ່ຖືກຜູກມັດຈາກບ່ວງແຫ່ງສັງສານ; ແຕ່ພຽງເອີ້ນພຣະນາມ ກໍລົບບາບໜັກຍິ່ງໄດ້

Verse 51

परात्पराय पाराय परापरपराय च । नमोऽपारचरित्राय सुपवित्रकथाय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຫນືອກວ່າຄວາມເຫນືອທັງປວງ ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະເປັນຝັ່ງອັນໄກສຸດ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຈະຣິດອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະກະຖາອັນບໍລິສຸດທີ່ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ

Verse 52

वामदेवाय वामार्धधारिणे वृषगामिने । नमो भर्गाय भीमाय नतभीतिहराय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ ວາມເທວະ ຜູ້ທີ່ຖືຊີກຊ້າຍ (ອັດທະນາຣີສະວະຣະ) ແລະຜູ້ປະທັບເທິງໂຄພຶດສະພ; ນະມັດສະການແດ່ ພະຣຄະ ຜູ້ນ່າກົວເກຣັງຂາມ ແລະຜູ້ລົບຄວາມຢ້ານຂອງຜູ້ກ້ມກາບຂໍພຶ່ງ

Verse 53

भवाय भवनाशाय भूतानांपतये नमः । महादेव नमस्तुभ्यं महेश महसांपते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ ພະວະ ແລະແດ່ຜູ້ທໍາລາຍພະວະ (ການເກີດເປັນໃນສັງສານ) ນະມັດສະການແດ່ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ໂອ ມະຫາເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າກ້ມກາບ; ໂອ ມະເຫສະ ເຈົ້າແຫ່ງຣັດສະມີແລະອານຸພາບທັງມວນ

Verse 54

नमो मृडानीपतये नमो मृत्युंजयाय ते । यज्ञारये नमस्तुभ्यं यक्षराजप्रियाय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສະວາມີແຫ່ງ ມຣິດານີ (ປາຣະວະຕີ); ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ. ໂອ ຢັຊຍາຣິ (ຜູ້ຫັກລ້າງຄວາມຍິ່ງຍະໂສໃນພິທີ) ຂ້າພະເຈົ້າກ້ມກາບ; ແລະນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣາຊາແຫ່ງຢັກສະດ້ວຍ

Verse 55

यायजूकाय यज्ञाय यज्ञानां फलदायिने । रुद्राय रुद्रपतये कद्रुद्राय रमाय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ປະໂຣຫິດເຫນືອປະໂຣຫິດທັງປວງ ແດ່ພຣະຍັດຍະຜູ້ເປັນຍັດຍະເອງ ແລະແດ່ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຍັດຍະທັງຫມົດ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ຣຸດຣະ ແດ່ອົງຈອມແຫ່ງຣຸດຣະທັງປວງ ແລະແດ່ຜູ້ເປັນຣຸດຣະອັນດຸຮ້າຍ—ແຕ່ກໍເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມປິຕິແລະຄວາມສະຫງົບພັກພິງ.

Verse 56

शूलिने शाश्वतेशाय श्मशानावनिचारिणे । शिवाप्रियाय शर्वाय सर्वज्ञाय नमोस्तु ते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ແດ່ພຣະເຈົ້ານິລັນດອນ ຜູ້ເດີນຈາຣໃນປ່າຊ້າ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແດ່ສັຣວະ ແດ່ຜູ້ຮູ້ທັງປວງ—ນະໂມສະຕຸເຕ ແດ່ພຣະອົງ.

Verse 57

हराय क्षांतिरूपाय क्षेत्रज्ञाय क्षमाकर । क्षमाय क्षितिहर्त्रे च क्षीरगौराय ते नमः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຫະຣະ ຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມອົດກັ້ນ; ແດ່ກະເສດຣະຊະຍະ (ອັດຕາພາຍໃນ) ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ; ໂອ ຜູ້ບັນດານຄວາມອົດທົນ ນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພະລັງແຫ່ງຄວາມອົດທົນ ແດ່ຜູ້ຍົກພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີລັດສະຫມີຂາວດັ່ງນ້ຳນົມ.

Verse 58

अंधकारे नमस्तुभ्यमाद्यंतरहिताय च । इडाधाराय ईशाय उपेद्रेंद्रस्तुताय च

ໂອ້ພຣະຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ແລະບໍ່ມີປາຍ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ເປັນຖານຮອງຮັບແຫ່ງອິຑາ (Iḍā) ແດ່ອີຊະ ແລະແດ່ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍອຸເປນດຣະ (ວິສນຸ) ແລະອິນດຣະ.

Verse 59

उमाकांताय उग्राय नमस्ते ऊर्ध्वरेतसे । एकरूपाय चैकाय महदैश्वर्यरूपिणे

ຂໍນະມັດສະການແດ່ອຸມາການຕະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ດຸຮ້າຍອັນສົງ່າ. ໂອ້ອູຣດະວະເຣຕະສະ (Ūrdhvareta) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພະລັງທີ່ຍົກສູງ ແລະພຣະພົມຈັນທີ່ບໍລິສຸດສົມບູນ ນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ມີຮູບດຽວ ແດ່ຜູ້ເປັນເອກະບໍ່ມີທີ່ສອງ ແລະແດ່ຜູ້ມີສະພາວະເປັນອຳນາດອັນສູງສຸດແລະອິດທິລິດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 60

अनंतकारिणे तुभ्यमंबिकापतये नमः । त्वमोंकारो वषट्कारो भूर्भुवःस्वस्त्वमेव हि

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກະທຳອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງອັມບິກາ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນໂອມກາຣອັນສັກສິດ, ແມ່ນສຽງວະສັດໃນຍັດ, ແລະແມ່ນ ພູຣ ພຸວະຫ໌ ສະວະຫ໌ ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 61

दृश्यादृश्य यदत्रास्ति तत्सर्वं त्वमु माधव । स्तुतिं कर्तुं न जानामि स्तुतिकर्ता त्वमेव हि

ໂອ ມາທະວະ! ທີ່ນີ້ສິ່ງໃດກໍຕາມ—ທີ່ເຫັນ ແລະທີ່ບໍ່ເຫັນ—ລ້ວນແຕ່ເປັນພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈະສັນລະເສີນແນວໃດ ເພາະຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສັນລະເສີນກໍແມ່ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ

Verse 62

वाच्यस्त्वं वाचकस्त्वं हि वाक्च त्वं प्रणतोस्मि ते । नान्यं वेद्मि महादेव नान्यं स्तौमि महेश्वर

ພຣະອົງແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກເວົ້າເຖິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເວົ້າ, ແລະພຣະອົງແມ່ນວາຈາເອງ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ່ມກາບ. ໂອ ມະຫາເທວະ! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ອື່ນ; ໂອ ມະເຫສະວະຣະ! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສັນລະເສີນຜູ້ອື່ນ

Verse 63

नान्यं नमामि गौरीश नान्याख्यामाददे शिव । मूकोन्यनामग्रहणे बधिरोन्यकथाश्रुतौ

ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງເກົາຣີ (Gaurīśa)! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ນົບນ້ອມຜູ້ອື່ນ; ໂອ ສິວະ! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮັບນາມອື່ນ. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໃບ້ເມື່ອຈະເອີ້ນນາມອື່ນ ແລະເປັນຫູໜວກເມື່ອຈະຟັງເລື່ອງອື່ນ

Verse 64

पंगुरन्याभिगमनेऽस्म्यंधोऽन्यपरिवीक्षणे । एक एव भवानीश एककर्ता त्वमेव हि

ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນງ່ອຍເມື່ອຈະໄປຫາສິ່ງອື່ນ ແລະເປັນຕາບອດເມື່ອຈະເບິ່ງສິ່ງອື່ນ. ໂອ ພະອົງແຫ່ງພະນາງພະວານີ (Bhavānīśa)! ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນອົງດຽວ; ຜູ້ກະທຳພຽງອົງດຽວກໍແມ່ນພຣະອົງແທ້

Verse 65

पाता हर्ता त्वमेवैको नानात्वं मूढकल्पना । अतस्त्वमेव शरणं भूयोभूयः पुनःपुनः

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນທັງຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ດຶງກັບ; ຄວາມຫຼາກຫຼາຍແມ່ນພຽງຈິນຕະນາຂອງຜູ້ຫຼົງ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າ—ຊ້ຳໆ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ.

Verse 66

संसारसागरे मग्नं मामुद्धर महेश्वर । इति स्तुत्वा महेशानं जैगीषव्यो महामुनिः

“ຂ້າແຕ່ມະເຫສະວະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະ ຂໍໂປດຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ!” ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະມະເຫສານະແລ້ວ ມະຫາມຸນີ ໄຈກີສະວະຍະ ຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່.

Verse 67

वाचंयमो भवत्स्थाणोः पुरतः स्थाणुसन्निभः । इति स्तुतिं समाकर्ण्य मुनेश्चंद्रविभूषणः । उवाच च प्रसन्नात्मा वरं ब्रूहीति तं मुनिम्

ຜູ້ສໍາລວມວາຈາ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຮູບອັນອະຈົດຂອງພຣະອົງ ດັ່ງກັບຕົນເອງກໍອະຈົດ. ເມື່ອພຣະຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາໄດ້ຟັງບົດສັນລະເສີນຂອງມຸນີແລ້ວ ພຣະທັຍປິຕິ ແລະຕຣັດວ່າ: “ຈົ່ງກ່າວມາ—ເລືອກພອນເຖີດ”

Verse 68

जैगीषव्य उवाच । यदि प्रसन्नो देवेश ततस्तव पदांबुजात् । मा भवानि भवानीश दूरं दूरपदप्रद

ໄຈກີສະວະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ້ ເທວະເອສະ ແລ້ວຈາກພຣະບາດດຸດດອກບົວຂອງພຣະອົງ—ໂອ້ ພະວານີອີສະ ຜູ້ປະທານສະຖານະສູງສຸດ—ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າໄດ້ຫ່າງໄກ ຢ່າໄດ້ຫ່າງໄກ”

Verse 69

अपरश्च वरो नाथ देयोयमविचारतः । यन्मया स्थापितं लिंगं तत्र सान्निध्यमस्तु ते

ແລະພອນອີກປະການໜຶ່ງ ໂອ້ ນາຖາ ຂໍໂປດປະທານໂດຍບໍ່ລັງເລ: ບ່ອນໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ

Verse 70

ईश्वर उवाच । जैगीषव्य महाभाग यदुक्तं भवतानघ । तदस्तु सर्वं तेभीष्टं वरमन्यं ददामि च

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ໂອ ໄຈກີສະວະຍະ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຂໍ ຂໍໃຫ້ສຳເລັດທັງໝົດຕາມປາຖະໜາ; ແລະເຮົາຍັງປະທານພອນອີກປະການໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າດ້ວຍ.”

Verse 71

योगशास्त्रं मया दत्तं तव निर्वाणसाधकम् । सर्वेषां योगिनां मध्ये योगाचार्योऽस्तु वै भवान्

“ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳສອນແຫ່ງໂຍຄະສາດໃຫ້ເຈົ້າ ເປັນເຄື່ອງນຳໄປສູ່ນິຣວານ. ໃນຫມູ່ໂຍຄີທັງປວງ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນໂຍຄາຈານແທ້.”

Verse 72

रहस्यं योगविद्याया यथावत्त्वं तपोधन । संवेत्स्यसे प्रसादान्मे येन निर्वाणमाप्स्यसि

“ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈຄວາມລັບແຫ່ງວິຊາໂຍຄະຢ່າງແທ້ຈິງ; ໂດຍນັ້ນເຈົ້າຈະບັນລຸນິຣວານ.”

Verse 73

यथा नदी यथा भृंगी सोमनंदी यथा तथा । त्वं भविष्यसि भक्तो मे जरामरणवर्जितः

“ເຊັ່ນນະດີ, ເຊັ່ນພຣຶງກີ, ແລະເຊັ່ນໂສມະນັນດີ—ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າກໍຈະເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ.”

Verse 74

संति व्रतानि भूयांसि नियमाः संत्यनेकधा । तपांसि नाना संत्यत्र संति दानान्यनेकशः

“ມີວຣະຕະຫຼາຍປະການ ແລະມີນິຍະມະຫຼາຍແບບ. ທີ່ນີ້ກໍມີຕະປະນານາຮູບ ແລະມີທານ (ການໃຫ້ທານ) ຫຼາຍວິທີ.”

Verse 75

श्रेयसां साधनान्यत्र पापघ्नान्यपि सर्वथा । परं हि परमश्चैष नियमो यस्त्वया कृतः

ທີ່ນີ້ມີວິທີທາງໄປສູ່ຄວາມດີສູງສຸດ ແລະມີຂໍ້ປະພຶດທີ່ທຳລາຍບາບໄດ້ທຸກປະການ; ແຕ່ນິຍະມະທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖືປະຕິບັດນີ້ ແມ່ນສູງສຸດ—ຍິ່ງກວ່າທຸກຢ່າງ।

Verse 76

परो हि नियमश्चैष मां विलोक्य यदश्यते । मामनालोक्य यद्भुक्तं तद्भुक्तं केवलत्वघम्

ນີ້ແມ່ນນິຍະມະອັນສູງສຸດແທ້: ຄວນກິນອາຫານຫຼັງຈາກໄດ້ເບິ່ງເຮົາແລ້ວເທົ່ານັ້ນ। ສິ່ງໃດທີ່ກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ເບິ່ງເຮົາ ນັ້ນແມ່ນກິນດ້ວຍບາບແຫ່ງຄວາມຍຶດຕົນລ້ວນໆ।

Verse 77

असमर्च्य च यो भुङ्क्ते पत्रपुष्पफलैरपि । रेतोभक्षी भवेन्मूढः स जन्मान्येकविंशतिम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກິນພຽງໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະຜົນໄມ້; ແຕ່ຖ້າກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາ ຜູ້ຫຼົງນັ້ນຈະເປັນ “ຜູ້ກິນນ້ຳກາມ” ຕະຫຼອດຊາດ 21 ຄັ້ງ।

Verse 78

महतो नियमस्यास्य भवतानुष्ठितस्य वै । नार्हंति षोडशी मात्रामप्यन्ये नियमा यमाः

ດ້ວຍນິຍະມະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ປະຕິບັດ ຍະມະ ແລະນິຍະມະອື່ນໆ ບໍ່ອາດເທົ່າໄດ້ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນສິບຫົກ

Verse 79

अतो मच्चरणाभ्याशे त्वं निवत्स्यसि सर्वथा । अतो नैःश्रेयसीं लक्ष्मीं तत्रैव प्राप्स्यसि ध्रुवम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະພັກອາໄສຢູ່ໃກ້ພຣະບາດຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ ສິຣີແຫ່ງນິຫສເຣຍະສະ—ຄວາມສຸກສົມບູນແຫ່ງໂມກສະ

Verse 80

जैगीषव्येश्वरं नाम लिंगं काश्यां सुदुर्लभम् । त्रीणि वर्षाणि संसेव्य लभेद्योगं न संशयः

ໃນກາສີມີລິງຄ໌ອັນຫາຍາກຍິ່ງ ຊື່ “ໄຈກີສະວຽສະວະຣະ”। ຜູ້ໃດສະເຫຼີມສັກກາລະດ້ວຍສັດທາຕໍ່ເນື່ອງ 3 ປີ ຈະໄດ້ບັນລຸໂຍຄະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 81

जैगीषव्यगुहां प्राप्य योगाभ्यसनतत्परः । षण्मासेन लभेत्सिद्धिं वाञ्छितां मदनुग्रहात्

ເມື່ອໄປຮອດຖ້ຳຂອງໄຈກີສະວຽະ ແລ້ວມຸ່ງໝັ້ນຝຶກປະຕິບັດໂຍຄະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສິດທິທີ່ປາດຖະໜາ ພາຍໃນ 6 ເດືອນ—ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງເຮົາ

Verse 82

तव लिंगमिदं भक्तैः पूजनीयं प्रयत्नतः । विलोक्या च गुहा रम्या परासिद्धिमभीप्सुभिः

ລິງຄ໌ນີ້ຂອງທ່ານ ຄວນໃຫ້ບັນດາຜູ້ມີສັດທາບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ແລະຖ້ຳອັນງາມນ່າຊົມນັ້ນ ກໍຄວນໃຫ້ຜູ້ປາດຖະໜາສິດທິສູງສຸດໄປນະມັດສະການ

Verse 83

अत्र ज्येष्ठेश्वरक्षेत्रे त्वल्लिंगं सर्वसिद्धिदम् । नाशयेदघसंघानि दृष्टं स्पृष्टं समर्चितम्

ທີ່ນີ້ ໃນເຂດສັກສິດຂອງຊເຍດຖະເອສະວະຣະ ລິງຄ໌ຂອງທ່ານໃຫ້ສິດທິທຸກປະການ। ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ໄດ້ສຳຜັດ ແລະບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ກໍທຳລາຍກອງບາບທັງຫຼາຍ

Verse 84

अस्मिञ्ज्येष्ठेश्वरक्षेत्रे संभोज्य शिवयोगिनः । कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैकपरिसंख्यया

ໃນເຂດສັກສິດຊເຍດຖະເອສະວະຣະນີ້ ການຖວາຍອາຫານແກ່ໂຍຄີຂອງພຣະສິວະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການເລີ້ຍງຄົນນັບໂກດິ ໂດຍນັບຕາມໂຍຄີແຕ່ລະອົງ ທີລະໜຶ່ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 85

जैगीषव्येश्वरं लिंगं गोपनीयं प्रयत्नतः । कलौ कलुषबुद्धीनां पुरतश्च विशेषतः

ລິງຄ໌ «ໄຈກີສະວະເຢສະວະຣະ» ຄວນຖືກປົກປິດໄວ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ໂດຍສະເພາະໃນກະລີຍຸກ ຢ່າໃຫ້ປາກົດແກ່ຜູ້ມີຈິດປັນຍາມົວມົນ।

Verse 86

करिष्याम्यत्र सांनिध्यमस्मिंल्लिंगे तपोधन । योगसिद्धिप्रदानाय साधकेभ्यः सदैव हि

ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ໃນລິງຄ໌ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອປະທານສິດທິໂຍຄະແກ່ສາທົກທັງຫຼາຍ।

Verse 87

ददे शृणु महाभाग जैगीषव्यापरं वरम् । त्वयेदं यत्कृतं स्तोत्रं योगसिद्धिकरं परम्

ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ! ຂ້າພະເຈົ້າປະທານພອນເພີ່ມອີກກ່ຽວກັບໄຈກີສະວະຍະ. ບົດສະໂຕຕຣະທີ່ເຈົ້າແຕ່ງນີ້ສູງສຸດ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດສິດທິໂຍຄະອັນປະເສີດ।

Verse 88

महापापौघशमनं महापुण्यप्रवर्धनम् । महाभीतिप्रशमनं महाभक्तिविवर्धनम्

ມັນລະງັບກະແສແຫ່ງມະຫາບາບ, ເພີ່ມພູນມະຫາບຸນ; ບັນເທົາຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ ແລະເຮັດໃຫ້ມະຫາພັກຕິເຈີຣິນຂຶ້ນ।

Verse 89

एतत्स्तोत्रजपात्पुंसामसाध्यं नैव किंचन । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन जपनीयं सुसाधकैः ४

ດ້ວຍການຈະປະ (ສວດພາວະນາ) ບົດສະໂຕຕຣະນີ້ ສໍາລັບມະນຸດແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດສໍາເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ສາທົກຜູ້ມຸ່ງມັ່ນຄວນຈະປະມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ।

Verse 90

इति दत्त्वा वरं तस्मै स्मरारिः स्मेरलोचनः । ददर्श ब्राह्मणां स्तत्र समेतान्क्षेत्रवासिनः

ເມື່ອປະທານພອນໃຫ້ເຂົາແລ້ວ ສະມະຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີດວງຕາຍິ້ມແຍ້ມ ໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຜູ້ຢູ່ໃນກະເສດສັກສິດ (ກາຊີ) ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 91

स्कंद उवाच । निशम्याख्यानमतुलमेतत्प्राज्ञः प्रयत्नतः । निष्पापो जायते मर्त्यो नोपसर्गैः प्रबाध्यते

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ຟັງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ນິທານທຳອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ ຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະອຸປະສັກພິບັດ ຫຼືນິມິດຮ້າຍໃດໆ ກໍບໍ່ອາດຄອບງຳເຂົາໄດ້”