Adhyaya 10

Verse 1

स्कंद उवाच । उक्ता पंचनदोत्पत्तिर्मित्रावरुणनंदन । इदानीं कथयिष्यामि माधवाविष्कृतिं पराम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ, ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງກຳເນີດຂອງປັນຈະນະດແລ້ວ; ບັດນີ້ຈະເລົ່າການປະກົດອັນສູງສຸດຂອງມາທະວະ (ວິສນຸ) ໃນກາສີ.

Verse 2

यां श्रुत्वा श्रद्धया धीमान्पापेभ्यो मुच्यते क्षणात् । न च श्रिया वियुज्येत संयुज्येत वृषेण च

ຜູ້ມີປັນຍາເມື່ອຟັງດ້ວຍສັດທາ ຈະພົ້ນບາບໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ; ແລະບໍ່ຖືກພາກຈາກສຣີ (ລັກສະມີ) ແຕ່ຍັງໄດ້ຮ່ວມກັບທັມມະ—ວຶສະພະ (ງົວ) ແຫ່ງທັມ—ອີກດ້ວຍ.

Verse 3

आगत्य मंदरादद्रेरुपेंद्रश्चंद्रशेखरम् । आपृच्छ्य तार्क्ष्यरथगः क्षणाद्वाराणसीं पुरीम्

ເມື່ອມາຈາກພູມັນດະຣາ ອຸເປນດຣະ (ວິສນຸ) ໄດ້ລາຈັນທຣະເສກະຣະ (ສິວະ); ແລ້ວຂຶ້ນຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ເປັນລົດຮົບ ໄປຮອດນະຄອນວາຣານະສີໃນຊົ່ວຂະນະ.

Verse 4

दिवो दासं महीपालं समुच्चाट्य स्वमायया । स्थित्वा पादोदके तीर्थे केशवाख्य स्वरूपतः

ດ້ວຍມາຍາອັນເທວະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ກະສັດນາມ ດິໂວດາສ; ແລ້ວປະທັບຢູ່ທີ່ຕີຣຖະປາໂດດະກະ ໃນສະວະຣູບທີ່ຮູ້ຈັກນາມ ເກສະວະ.

Verse 5

महिमानं परं काश्यां विचार्य सुविचार्य च । दृष्ट्वा पंचनदं तीर्थं परां मुदमवाप ह

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລຶກຊຶ້ງເຖິງມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງກາສີ ແລະໄດ້ເຫັນຕີຣຖະປັນຈະນະດ ພຣະອົງກໍໄດ້ຮັບປີຕິອັນສູງສຸດແທ້ໆ.

Verse 6

उवाच च प्रसन्नात्मा पुंडरीकविलोचनः । अगण्या अपि वैकुंठ गुणा विगणिता मया

ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ດ້ວຍພຣະຫົວໃຈຜ່ອງໃສ ຈຶ່ງຕັດວ່າ: “ໂອ ໄວກຸນຖະ ຄຸນທຳຂອງເຈົ້າແມ່ນນັບບໍ່ໄດ້ ແຕ່ເຮົາໄດ້ນັບໄວ້ແລ້ວ”

Verse 7

क्व क्षीरनीरधौ संति तावंतो निर्मला गुणाः । यावंतो विजयं तेत्र काश्यां पंचनदे ह्रदे

ໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ຈະມີຄຸນທຳອັນບໍລິສຸດຫຼາຍເທົ່າໃດ ເທົ່າກັບຊັຍຊະນະທີ່ມີຢູ່ນີ້ ໃນກາສີ ທີ່ສະໜອງປັນຈະນະດາ?

Verse 8

श्वेतद्वीपेपि सामग्री क्व गुणानां गरीयसी । ईदृशी यादृशी काश्यां धूतपापेस्ति पावनी

ແມ່ນແຕ່ໃນ ສະເວຕະດວີປ ກໍທີ່ໃດຈະມີຄວາມພ້ອມພຽງແຫ່ງຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງເຊັ່ນນີ້? ຜູ້ຊຳລະບາບນາມ “ທູຕະປາປາ” ດັ່ງທີ່ມີໃນກາສີ ບໍ່ພົບທີ່ອື່ນ

Verse 9

मुदे कौमोदकी स्पर्शस्तथा न मम जायते धूतपापांबु संपर्को यथा भवति सर्वथा

ແມ່ນແຕ່ການສຳຜັດກັບ ກໍໂມດະກີ (ຄະທາຂອງເຮົາ) ຈະນ່າຊື່ນຊົມ ແຕ່ກໍບໍ່ໃຫ້ຄວາມປິຕິແກ່ເຮົາເທົ່າກັບການໄດ້ສຳຜັດນ້ຳຂອງ ທູຕະປາປາ ໂດຍທຸກປະການ

Verse 10

न क्षीरनीरधिजया सुखं मे श्लिष्टगात्रया । तथा भवेद्यथात्र स्यात्स्पृष्टया धूतपापया

ຄວາມສຸກທີ່ເຮົາໄດ້ຈາກການໂອບກອດຜູ້ພິຊິດມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ບໍ່ເທົ່າກັບຄວາມປິຕິທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ ເມື່ອຖືກສຳຜັດໂດຍ ທູຕະປາປາ

Verse 11

इत्थं पंचनदे तीर्थे क्षीरनीरधिजाधवः । संप्रेष्य तार्क्ष्यं त्र्यक्षाग्रे वृत्तांतविनिवेदितुम्

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດແຫ່ງປັນຈະນະດາ ພຣະມາດະວະ—ຜູ້ບັງເກີດຈາກສະມຸດນ້ຳນົມ—ໄດ້ສົ່ງຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ໄປຫາພຣະສິວະຜູ້ມີຕາທີສາມ ເພື່ອທູນລາຍງານເຫດການທັງປວງໂດຍຄົບຖ້ວນ।

Verse 12

आनंदकाननभवं दिवोदास क्षमापतेः । संवर्णयन्गुणग्रामं पुण्यं पांचनदोद्भवम्

ລາວໄດ້ພັນລະນາກຸ່ມຄຸນຄວາມດີອັນບໍລິສຸດ ແລະໃຫ້ຜົນບຸນ ທີ່ເກີດຈາກປັນຈະນະດາ ພ້ອມທັງເຊື່ອມໂຍງກັບພຣະຣາຊາ ດິໂວດາສ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຜູ້ສຳພັນກັບອານັນທະວະນະ (ກາສີ) «ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ».

Verse 13

सुखोपविष्टः संहृष्टः सुदृष्टिर्विष्टरश्रवाः । दृष्टवांस्तपसा जुष्टमपुष्टांगं तपोधनम्

ນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ແລະເປັນປິຕິຍິນດີ ດຣິຊິຜູ້ມີທັດສະນະມົງຄຸນ—ວິສຕະຣະສະຣະວາ—ໄດ້ເຫັນ “ທຣັບແຫ່ງຕະປະ” ຄືມຸນີຜູ້ກາຍຜອມ ແຕ່ຖືກຊຳລະ ແລະເສີມພະລັງດ້ວຍຕະປະ.

Verse 14

स ऋषिस्तं समभ्येत्य पुंडरीकाक्षमच्युतम् । उपोपविष्टकमलं वनमालाविराजितम्

ຣິຊິນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງ—ປຸນຑະຣີກາກສະ ອະຈະຍຸຕະ—ຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍວະນະມາລາ ພວງມາລາແຫ່ງປ່າ.

Verse 15

शंखपद्मगदाचक्र चंचत्करचतुष्टयम् । कौस्तुभोद्भासितोरस्कं पीतकौशेयवाससम्

ພຣະຫັດທັງສີ່ເຄື່ອນໄຫວ ຖືສັງຂະ ປັດມະ ຄະທາ ແລະຈັກຣະ; ພຣະອຸຣະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະ ແລະຊົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ.

Verse 16

सुनीलेंदीवररुचिं सुस्निग्ध मधुराकृतिम् । नाभीह्रदलसत्पद्म सुपाटलरदच्छदम्

ພຣະສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງດຸດດັ່ງດອກບົວສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ; ພຣະວິກາຍນຸ່ມນວນແລະງາມຫວານ. ຈາກສະລະນາບີມີດອກບົວສ່ອງປະກາຍ ແລະພຣະໂອດອັນງາມປົກຄຸມຟັນສີຊົມພູອັນງາມ.

Verse 17

दाडिमीबीजदशनं किरीटद्योतितांबरम् । देवेंद्रवंदितपदं सनकादिपरिष्टुतम्

ຟັນຂອງພຣະອົງດຸດດັ່ງເມັດທັບທິມ; ອາພອນຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍໃຕ້ລັດສະໝີມົງກຸດ. ພຣະບາດຖືກພຣະອິນທຣາກໍ່ນະມັດສະການ ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍສນກະ ແລະລະສີບູຮານອື່ນໆ.

Verse 18

दिव्यर्षिभिर्नारदाद्यैः परिगीतमहोदयम् । प्रह्लादाद्यैर्भागवतैः परिनंदितमानसम्

ມະຫາສະຫງ່າລາສີອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍລະສີທິບ ເລີ່ມຈາກນາຣະດະ. ແລະພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງກໍ່ປິຕິ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກພວກພະຄະວະຕະພັກຕະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເລີ່ມຈາກປຣະຫລາດ.

Verse 19

धृतशार्ङ्गधनुर्दंडं दंडिताखिलदानवम् । मधुकैटभहंतारं कंसविध्वंससूचकम्

ພຣະອົງຊົງຖືອຳນາດແຫ່ງຄັນທະນູສາຣັງຄະດຸດດັ່ງຄັນທອນ ເພື່ອລົງໂທດອະສູຣທັງປວງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະຫານມະທຸ ແລະໄກຕະພະ ເປັນນິມິດແລະຜູ້ປະກາດການພິນາດຂອງກັງສະ.

Verse 20

कैवल्यं यत्परं ब्रह्म निराकारमगोचरम् । तं पुं मूर्त्या परिणतं भक्तानां भक्तिहेतुतः

ພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ—ແມ່ນໄກວັລຍະ (ມົກສະ) ເອງ—ໄຮ້ຮູບ ແລະເກີນວິສັຍອິນທຣີ; ແຕ່ສັດຈະດຽວນັ້ນເອງ ກໍ່ກາຍເປັນຮູບພຣະວິກາຍ ເພື່ອເປັນເຫດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງພັກຕິຂອງຜູ້ສັດທາ.

Verse 21

वेदाविदुर्यदाकारं नैवोपनिषदोदितम् । ब्रह्माद्या न च गीर्वाणाश्चक्रे नेत्रातिथिं सतम्

ຮູບພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດກໍຍັງຮູ້ບໍ່ຄົບ ແລະ ອຸປນິສັດກໍບໍ່ອາດປະກາດໄດ້ຈົນສິ້ນ—ທັງພຣະພຣະຫມາ ແລະ ໝູ່ເທວະທັງປວງ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເປັນ “ແຂກແຫ່ງດວງຕາ” ຢ່າງຖາວອນ (ໃຫ້ເຫັນ ແລະ ຈັບຮູ້ໄດ້ທັງໝົດ) ໄດ້।

Verse 22

प्रणनाम मुदायुक्तः क्षितिविन्यस्तमस्तकः । स ऋषिस्तं हृषीकेशमग्निबिंदुर्महातपाः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ລາວວາງສີສະລົງກັບພື້ນດິນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ພຣະລິສີຜູ້ມີຕະບະຍິ່ງ ອັກນິບິນດຸ ໄດ້ກໍ່ນະມັດສະການແດ່ ຮຶສີເກສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີຍະທັງປວງ।

Verse 23

तुष्टाव परया भक्त्या मौलिबद्धकरांजलिः । अध्यस्तविस्तीर्णशिलं बलिध्वंसिनमच्युतम्

ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ລາວປະນົມມືແລ້ວຍົກຂຶ້ນເຖິງສີສະ ສັນລະເສີນ ພຣະອະຈະຍຸຕະ ຜູ້ທຳລາຍພະຍາບະລີ ຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງແຜ່ນຫີນກວ້າງໃຫຍ່।

Verse 24

तत्र पंचनदाभ्याशे मार्कंडेयादि सेविते । गोविंदमग्निबिंदुः स स्तुतवांस्तुष्टमानसः

ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ຝັ່ງປັນຈະນະດາ ອັນເປັນບ່ອນທີ່ ມາກັນເດຍະ ແລະ ລິສີອື່ນໆ ມາສະເຫຼີມສັກກາລະເປັນນິດ; ອັກນິບິນດຸ ຜູ້ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ຂັບສັນລະເສີນ ພຣະໂຄວິນດະ।

Verse 25

अग्निबिंदुरुवाच । ॐ नमः पुंडरीकाक्ष बाह्यांतः शौचदायिने । सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात्

ອັກນິບິນດຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອṁ—ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ປຸນຑະຣີກາກສະ ຜູ້ປະທານຄວາມບໍລິສຸດທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ; ພຣະອົງແມ່ນປຸຣຸສະແຫ່ງສາກົນ ມີພັນສີສະ ພັນດວງຕາ ແລະພັນບາດ.”

Verse 26

नमामि ते पदद्वंद्वं सर्वद्वंद्वनिवारकम् । निर्द्वंद्वया धिया विष्णो जिष्ण्वादि सुरवंदित

ຂ້າແຕ່ພຣະວິສນຸ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຄູ່ຕໍ່ຕ້ານທັງປວງ; ດ້ວຍຈິດທີ່ພົ້ນຈາກຄວາມສອງ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຈິຊນຸ (ອິນທຣາ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍນົບໄຫວ້।

Verse 27

यं स्तोतुं नाधिगच्छंति वाचो वाचस्पतेरपि । तमीष्टे क इह स्तोतुं भक्तिरत्र बलीयसी

ແມ່ນແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງວາຈະສະປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ກໍຍັງບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງພຣະອົງເພື່ອສັນລະເສີນຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ຜູ້ໃດໃນນີ້ຈະປາດຖະໜາສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້? ແຕ່ໃນເລື່ອງນີ້ ພັກຕິແມ່ນພະລັງທີ່ແຂງກ້າກວ່າ।

Verse 28

अपि यो भगवानीशो मनःप्राचामगोचरः । समादृशैरल्पधीभिः कथं स्तुत्यो वचः परः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ອົງອະທິປະໄຕຜູ້ຢູ່ເຫນືອຂອບເຂດຂອງໃຈແລະອາຍະຕະນະ ຈະໃຫ້ພວກເຮົາຜູ້ປັນຍານ້ອຍ ສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນຈຳກັດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 29

यं वाचो न विशंतीशं मनतीह मनो न यम् । मनो गिरामतीतं तं कः स्तोतुं शक्तिमान्भवेत्

ຖ້ອຍຄຳບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະໃຈໃນໂລກນີ້ກໍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈພຣະອົງ; ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອທັງໃຈແລະວາຈາ—ຜູ້ໃດຈະມີກຳລັງສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້?

Verse 30

यस्य निःश्वसितं वेदाः स षडंगपदक्रमाः । तस्य देवस्य महिमा महान्कैरवगम्यते

ພຣະເວດທັງຫຼາຍເປັນແຕ່ລົມຫາຍໃຈອອກຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍເວທາງຄະທັງຫົກ ແລະລຳດັບການສວດອັນເປັນຂະບວນ; ມະຫິມາອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງເທວະອົງນັ້ນ ຜູ້ໃດ ແລະຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ແນວໃດ?

Verse 31

अतंद्रितमनोबुद्धींद्रिया यं सनकादयः । ध्यायंतोपि हृदाकाशे न विंदंति यथार्थतः

ແມ່ນແຕ່ພວກສນະກະ ຜູ້ມີໃຈ ປັນຍາ ແລະອິນທຣີຍະຕື່ນຮູ້ຢູ່ເສມອ ກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ພຣະອົງຕາມຄວາມເປັນຈິງ ແມ່ນແຕ່ຈະເພ່ງພິຈາລະນາໃນຟ້າໃນໃຈກໍຕາມ।

Verse 32

नारदाद्यैर्मुनिवरैराबाल ब्रह्मचारिभिः । गीयमानचरित्रोपि न सम्यग्योधिगम्यते

ເຖິງແມ່ນວ່າກິດຈະກຳແລະລີລາຂອງພຣະອົງຈະຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນພຣະຫມະຈາຣີຕັ້ງແຕ່ເດັກ ກໍຍັງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈພຣະອົງໄດ້ຢ່າງສົມບູນຖືກຕ້ອງ।

Verse 33

तंसूक्ष्मरूपमजमव्ययमेकमाद्यं बह्माद्यगोचरमजेयमनंतशक्तिम् । नित्यं निरामयममूर्तमचिंत्यमूर्तिं कस्त्वां चराचर चराचरभिन्न वेत्ति

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງມີຮູບອັນລະອຽດ, ບໍ່ເກີດ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, ເປັນໜຶ່ງແລະເປັນປະຖົມ; ພົ້ນວິສັຍແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມາແລະອື່ນໆ; ບໍ່ອາດພິຊິດ, ມີສັກຕິອະນັນຕະ; ນິລັນດອນ, ປອດໄພຈາກໂລກາ, ໄຮ້ຮູບແຕ່ມີຮູບອັນຍາກຈິນຕະນາ—ຜູ້ແຕກຕ່າງຈາກທັງຈອນແລະອຈອນ, ໃຜຈະຮູ້ພຣະອົງຕາມຄວາມເປັນຈິງໄດ້?

Verse 34

एकैकमेव तव नामहरेन्मुरारे जन्मार्जिताघमघिनां च महापदाढ्यम् । दद्यात्फलं च महितं महतो मखस्य जप्तं मुकुंदमधुसूदनमाधवेति

ຂ້າແຕ່ພຣະຫຣິ ຜູ້ປະຫານມຸຣະ! ແມ່ນແຕ່ພຣະນາມພຽງໜຶ່ງນາມຂອງພຣະອົງ ກໍທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດ ແລະປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫຍ່; ແລະເມື່ອຈັບ “ມຸກຸນດະ ມະທຸສູດະນະ ມາທະວະ” ຍ່ອມໄດ້ຜົນອັນສູງສົ່ງເທົ່າມະຫາຍັດຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 35

नारायणेति नरकार्णव तारणेति दामोदरेति मधुहेति चतुर्भुजेति । विश्वंभरेति विरजेति जनार्दनेति क्वास्तीह जन्म जपतां क्व कृतांतभीतिः

“ນາຣາຍະນະ”, “ຜູ້ພາຂ້າມທະເລນະລົກ”, “ດາໂມດະຣະ”, “ມະທຸຫາ”, “ຈະຕຸຣະພຸຊະ”, “ວິສະວັມພະຣະ”, “ວິຣະຊະ”, “ຈະນາຣະດະນະ” —ຜູ້ໃດຈັບພຣະນາມເຊັ່ນນີ້ ຈະມີການເກີດໃໝ່ຢູ່ໃສ ແລະຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຕາຍຈະຢູ່ໃສ?

Verse 36

ये त्वां त्रिविक्रम सदा हृदि शीलयंति कादंबिनी रुचिर रोचिषमंबुजाक्षम् । सौदामनीविलसितांशुकवीतमूर्ते तेपि स्पृशंति तव कांतिमचिंत्यरूपाम्

ໂອ ຕຣິວິກຣະມາ! ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາແລະຮັກສາພຣະອົງໄວ້ໃນໃຈເສມອ—ພຣະເນດດັ່ງດອກບົວ ສະຫວ່າງດັ່ງເມກຝົນງາມ ແລະສະຫຼອງພຣະອາພອນວາວວັບດັ່ງຟ້າຜ່າ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ສຳຜັດພຣະສິຣິອັນອັດສະຈັນ ແມ່ນແຕ່ພຣະຮູບຈະເກີນຄິດກໍຕາມ।

Verse 37

श्रीवत्सलांछनहरेच्युतकैटभारे गोविंदतार्क्ष्य रथकेशवचक्रपाणे । लक्ष्मीपते दनुजसूदन शार्ङ्गपाणे त्वद्भक्तिभाजि न भयंक्वचिदस्ति पुंसि

ໂອ ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ; ໂອ ອະຈຸຕ ຜູ້ຮັບພາລະໃນການປະຫານໄກຕະພະ; ໂອ ໂກວິນທະ ເກສະວະຜູ້ມີຄຣຸດເປັນລົດ ຜູ້ຖືຈັກຣ; ໂອ ພຣະລັກສະມີປະຕິ ຜູ້ປະຫານດານະວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ «ສາຣັງຄະ»—ຜູ້ມີພັກຕິແດ່ພຣະອົງ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 38

यैरर्चितोसि भगवंस्तुलसीप्रसूनैर्दूरीकृतैणमदसौरभदिव्यगंधैः । तानर्चयंति दिवि देवगणाःसमस्ता मंदारदामभिरलं विमलस्वभावान्

ໂອ ພຣະພະຄະວານ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງດ້ວຍດອກທຸລະສີ—ກິ່ນທິບທີ່ຂັບໄລ່ກິ່ນມັດສກ໌ແຫ່ງຄວາມເມົາ—ຜູ້ມີນິໄສບໍລິສຸດນັ້ນ ໃນສະຫວັນຖືກໝູ່ເທວະທັງປວງຍົກຍ້ອງ ດ້ວຍພວງມາລາດອກມັນດາຣະ।

Verse 39

यद्वाचि नाम तव कामदमब्जनेत्र यच्छ्रोत्रयोस्तव कथा मधुराक्षराणि । यच्चित्तभित्तिलिखितं भवतोस्ति रूपं नीरूपभूपपदवी नहि तैर्दुरापा

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີເນດດັ່ງດອກບົວ! ຜູ້ໃດມີນາມຂອງພຣະອົງອັນປະທານຄວາມປາຖະໜາຢູ່ໃນວາຈາ, ຜູ້ໃດມີກະຖາຂອງພຣະອົງອັນຫວານໄພຢູ່ໃນໂສຕ, ແລະຜູ້ໃດມີພຣະຮູບຂອງພຣະອົງຈາລຶກໄວ້ໃນຝາໃຈ—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ພະສະຖານະແຫ່ງພຣະຣາຊາຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງຍາກຈະເຖິງ।

Verse 40

ये त्वां भजंति सततं भुविशेषशायिंस्ताञ्छ्रीपते पितृपतींद्र कुबेरमुख्याः । वृंदारका दिवि सदैव सभाजयंति स्वर्गापवर्गसुखसंततिदानदक्ष

ໂອ ສຣີປະຕິ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງຢ່າງສະເໝີໃນໂລກ—ພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເທິງພຣະສະຫຍາອັນອັດສະຈັນ—ຜູ້ສະຫວັນນັ້ນຖືກໝູ່ເທວະຍົກຍ້ອງເສມອ ນຳໂດຍພຣະເຈົ້າແຫ່ງປິຕຣະ, ອິນທຣະ ແລະ ກຸເບຣ; ເພາະພຣະອົງຊຳນານຍິ່ງໃນການປະທານສຸກອັນຕໍ່ເນື່ອງ ທັງສຸກສະຫວັນ ແລະສຸກແຫ່ງອະປະວັກ (ຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 41

ये त्वां स्तुवंति सततं दिवितान्स्तुवंति सिद्धाप्सरोमरगणा लसदब्जपाणे । विश्राणयत्यखिलसिद्धिदकोविना त्वां निर्वाणचारुकमलां कमलायताक्ष

ຜູ້ໃດສັນລະເສີນພຣະອົງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຜູ້ນັ້ນຍັງຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ສິດທະ ອັບສະຣາ ແລະທິບພະທົ່ວໄປອັນສະຫວ່າງໄສ—ໂອ ຜູ້ຖືດອກບົວອັນສົດໃສ! ນອກຈາກພຣະອົງ ໃຜຈະປະທານສິດທິທັງປວງ ແລະມອບດອກບົວງາມແຫ່ງໂມກສະໄດ້ ໂອ ພຣະຜູ້ມີນະຍະນາດຸດດອກບົວ

Verse 42

त्वं हंसि पासि सृजसि क्षणतः स्वलीला लीलावपुर्धर विरिंचिनतांघ्रियुग्म । विश्वं त्वमेव परविश्वपतिस्त्वमेव विश्वस्यबीजमसि तत्प्रणतोस्मि नित्यम्

ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ ດ້ວຍລີລາຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງທຳລາຍ ປົກປ້ອງ ແລະສ້າງ—ໂອ ຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນລີລາທິບພະ ທີ່ຄູ່ພຣະບາດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາກໍນົບນ້ອມ. ໂລກທັງປວງແມ່ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ; ພຣະອົງແມ່ນເມັດພັນຂອງສັບພະສິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງເປັນນິດ

Verse 43

स्तोता त्वमेव दनुजेंद्ररिपो स्तुतिस्त्वं स्तुत्यस्त्वमेव सकलं हि भवानिहैकः । त्वत्तो न किंचिदपि भिन्नमवैमि विष्णो तृष्णां सदा कृणुहि मे भवजांभवारे

ໂອ ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງຈອມດານະວະ! ຜູ້ສັນລະເສີນກໍແມ່ນພຣະອົງເອງ, ບົດສັນລະເສີນກໍແມ່ນພຣະອົງເອງ, ແລະຜູ້ຄວນສັນລະເສີນກໍແມ່ນພຣະອົງເອງ—ເພາະແທ້ຈິງ ທຸກສິ່ງຢູ່ນີ້ແມ່ນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໂອ ພຣະວິດສະນຸ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ສິ່ງໃດທີ່ແຍກຈາກພຣະອົງ. ໃນມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງພົບພາວະ ຂໍໃຫ້ຄວາມກະຫາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເສມອ (ຕໍ່ພຣະອົງ)

Verse 44

इति स्तुत्वा हृषीकेशमग्निबिंदुर्महातपाः । तस्थौ तूष्णीं ततो विष्णुरुवाच वरदो मुनिम्

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະຫຣິສີເກສະແລ້ວ ນັກຕະປະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ອັກນິບິນດຸ ກໍຢືນນິ່ງຢ່າງສງົບ. ຈາກນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ກ່າວກັບມຸນີນັ້ນ

Verse 45

श्रीविष्णुरुवाच । अग्निबिंदो महाप्राज्ञ महता तपसांनिधे । वरं वरय सुप्रीतस्तवादेयं न किंचन

ພຣະສີວິດສະນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ອັກນິບິນດຸ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຄັງແຫ່ງຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ! ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ. ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດຂອງເຈົ້າທີ່ຈະບໍ່ອາດປະທານໄດ້”

Verse 46

अग्निबिंदुरुवाच । यदि प्रीतोसि भगवन्वैकुंठेश जगत्पते । कमलाकांत तद्देहि यदिह प्रार्थयाम्यहम्

ອັກນິບິນດຸ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ—ເຈົ້າແຫ່ງໄວກຸນຖະ, ຈອມໂລກ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກະມະລາ—ຂໍໂປດປະທານສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອະທິຖານຂໍໃນທີ່ນີ້.”

Verse 47

कृतानुज्ञोथ हरिणा भ्रूभंगेन स तापसः । कृतप्रणामो हृष्टात्मा वरयामास केशवम्

ຕໍ່ມາ ນັກຕະປະຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະຫຣິ ດ້ວຍພຽງການຂະບັບພຣະຂົນຄິ້ວ; ເຂົາກໍກົ້ມກາບ ແລະມີໃຈປິຕິ ຈຶ່ງທູນຂໍພອນຈາກພຣະເກສະວະ.

Verse 48

भगवन्सर्वगोपीह तिष्ठ पंचनदे ह्रदे । हिताय सर्व जंतूनां मुमुक्षूणां विशेषतः

ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ ພັນຈະນະດະ ຫຣະດະ ນີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ, ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະ.

Verse 49

लक्ष्मीशे न वरो मह्यमेष देयोऽविचारतः । नान्यं वरं समीहेहं भक्तिं च त्वपदांबुजे

ໂອ້ ພຣະລັກສະມີຊະ, ພອນສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າມີພຽງນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ຂໍໂປດປະທານໂດຍບໍ່ລັງເລ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະນາພອນອື່ນ; ຂໍພຽງພັກຕິຕໍ່ບາດບົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 50

इति श्रुत्वा वरं तस्याग्निबिंदोर्मधुसूदनः । प्रीतः परोपकारार्थं तथेत्याहाब्धिजापतिः

ເມື່ອພຣະມະທຸສູດະນະ ໄດ້ຍິນພອນທີ່ອັກນິບິນດຸທູນຂໍ ກໍຊົມຊື່ນພໍພຣະໄທ; ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ ພຣະອົງ—ສະຫວາມີແຫ່ງເທວີຜູ້ເກີດຈາກທະເລ—ຈຶ່ງຕຣັດວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.”

Verse 51

श्रीविष्णुरुवाच । अग्निबिंदो मुनिश्रेष्ठ स्थास्याम्यहमिह ध्रुवम् । काशीभक्तिमतां पुंसां मुक्तिमार्गं समादिशन्

ພຣະສີວິສນຸຕັດວ່າ: “ໂອ ອັກນິບິນດຸ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ, ເພື່ອສອນທາງແຫ່ງໂມກສະແກ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ກາສີ.”

Verse 52

मुने पुनः प्रसन्नोस्मि वरं ब्रूहि ददामि ते । अतीव मम भक्तोसि भक्तिस्तेस्तु दृढा मयि

“ໂອ ມຸນີ, ເຮົາຍິນດີອີກຄັ້ງ; ຈົ່ງກ່າວພອນ, ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາຢ່າງຍິ່ງ—ຂໍໃຫ້ພັກຕິນັ້ນໝັ້ນຄົງໃນເຮົາ.”

Verse 53

आदावेव हि तिष्ठासुरहमत्र तपोनिधे । ततस्त्वया समभ्यर्थि स्थास्याम्यत्र सदैव हि

“ໂອ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ, ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນເຮົາກໍຕັ້ງໃຈຈະຢູ່ທີ່ນີ້. ແລ້ວເມື່ອເຈົ້າອ້ອນວອນເຮົາ, ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປແນ່ນອນ.”

Verse 54

प्राप्य काशीं सुदुर्मेधाः कस्त्यजेज्ज्ञानवान्यदि । अनर्घ्यं प्राप्य माणिक्यं हित्वा काचं क ईहते

ໄດ້ຮອດກາສີແລ້ວ ຜູ້ໃດຖ້າເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້ຈະລະທິ້ງໄດ້? ໄດ້ມະນີອັນລ້ຳຄ່າແລ້ວ ຜູ້ໃດຈະຖິ້ມມັນແລ້ວໄປປາຖະໜາແກ້ວທຳມະດາ?

Verse 55

अल्पीयसा श्रमेणेह वपुषो व्ययमात्रतः । अवश्यं गत्वरस्याशु यथामुक्तिस्तथा क्व हि

ທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເພີຍນ້ອຍນິດ—ແມ່ນແຕ່ການວາງລົງຊຶ່ງກາຍທີ່ຈະຈາກໄປໄວ—ທີ່ໃດອີກຈຶ່ງຈະໄດ້ໂມກສະຢ່າງແນ່ນອນແລະວ່ອງໄວເທົ່ານີ້?

Verse 56

विनिमय्य जराजीर्णं देहं पार्थिवमत्र वै । प्राज्ञाः किमु न गृह्णीयुरमृतं नैर्जरं वपुः

ເມື່ອແລກປ່ຽນກາຍດິນນີ້ທີ່ເຖົ້າຊະລາຈົນຊໍາຮຸດໃນທີ່ນີ້ແລ້ວ ບັນດິດຈະບໍ່ຮັບກາຍອະມຣິຕະ ອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະບໍ່ຕາຍດອກຫຼື?

Verse 57

न तपोभिर्न वा दानैर्न यज्ञैर्बहुदक्षिणैः । अन्यत्र लभ्यते मोक्षो यथा काश्यां तनु व्ययात्

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຕະປະ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍັດຍະທີ່ມີທັກສິນາຫຼາຍ—ທີ່ອື່ນບໍ່ໄດ້ໂມກສະເຫມືອນໃນກາສີ ທີ່ໄດ້ດ້ວຍການດັບສິ້ນແຫ່ງກາຍເທົ່ານັ້ນ

Verse 58

अपि योगं हि युंजाना योगिनो यतमानसाः । नैकेनजन्मना मुक्ताः काश्यां मुक्ता वपुर्व्ययात्

ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຜູ້ຝຶກໂຍຄະດ້ວຍໃຈອັນສຳລວມ ກໍບໍ່ໄດ້ຫຼຸດພົ້ນໃນຊາດດຽວກັນຫຼາຍນັກ; ແຕ່ໃນກາສີ ຍ່ອມພົ້ນດ້ວຍການດັບສິ້ນແຫ່ງກາຍ

Verse 59

इदमेव महादानमिदमेव महत्तपः । इदमेव व्रतं श्रेष्ठं यत्काश्यां म्रियते तनुः

ນີ້ແຫຼະແມ່ນມະຫາທານ, ນີ້ແຫຼະແມ່ນມະຫາຕະປະ; ນີ້ແຫຼະແມ່ນວຣະຕະອັນປະເສີດສຸດ—ຄືໃຫ້ກາຍນີ້ພົບຄວາມຕາຍໃນກາສີ

Verse 60

स एव विद्वाञ्जगति स एव विजितेंद्रियः । स एव पुण्यवान्धन्यो लब्ध्वा काशीं न यस्त्यजेत्

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນບັນດິດແທ້, ຜູ້ນັ້ນແຫຼະຊະນະອິນທຣີ; ຜູ້ນັ້ນແຫຼະມີບຸນແລະເປັນຜູ້ດີມີສິຣິ—ຜູ້ໄດ້ກາສີແລ້ວບໍ່ລະທິ້ງ

Verse 61

तावत्स्थास्याम्यहं चात्र यावत्काशी मुने त्विह । प्रलयेपि न नाशोस्याः शिवशूलाग्र सुस्थितेः

ໂອ ມຸນີ, ຕາບໃດທີ່ ກາຊີ ຍັງດຳລົງຢູ່ທີ່ນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ທີ່ນີ້. ແມ່ນແຕ່ເວລາປຣະລະຍະ ກາຊີນີ້ກໍບໍ່ຖືກທຳລາຍ, ເພາະຕັ້ງຢູ່ແນ່ນອນເທິງປາຍຕຣິຊູນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 62

इत्याकर्ण्य गिरं विष्णोरग्निबिंदुर्महामुनिः । प्रहृष्टरोमा प्रोवाच पुनरन्यं वरं वृणे

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງ ພຣະວິສນຸ, ມະຫາມຸນີ ອັກນິບິນດຸ ປິຕິຈົນຂົນລຸກ. ແລ້ວທ່ານກ່າວອີກວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລືອກພອນອີກປະການໜຶ່ງ”

Verse 63

मापते मम नाम्नात्र तीर्थे पंचनदे शुभे । अभक्तेभ्योपि भक्तेभ्यः स्थितो मुक्तिं सदादिश

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃນຕີຣຖະ ປັນຈະນະດະ ອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ ຂໍໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ໄດ້ຮັບນາມຕາມຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ ຂໍໂປດປະທານໂມກສະເປັນນິດ ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂາດພັກຕິດ້ວຍ

Verse 64

येत्र पंचनदे स्नात्वा गत्वा देशांतरेष्वपि । नरा पंचत्वमापन्ना मुक्तिं तेभ्योपि वै दिश

ແລະຜູ້ໃດທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ ປັນຈະນະດະ ແລ້ວໄປຍັງແດນອື່ນ, ຖ້າພາຍຫຼັງເຂົາເຈົ້າເຖິງຄວາມຕາຍຢູ່ທີ່ອື່ນ, ຂໍໂປດປະທານໂມກສະແກ່ເຂົາເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ

Verse 65

येतु पंचनदे स्नात्वा त्वां भजिष्यंति मानवाः । चलाचलापि द्वैरूपा मा त्याक्षीच्छ्रीश्च तान्नरान्

ແຕ່ຜູ້ຄົນທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ ປັນຈະນະດະ ແລ້ວຈະນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ຜູ້ມີສອງພາວະທັງຜັນຜວນແລະໝັ້ນຄົງ ຢ່າໄດ້ລະທິ້ງເຂົາເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນເລີຍ

Verse 66

श्रीविष्णुरुवाच । एवमस्त्वग्निबिंदोत्र भवता यद्वृतंमुने । त्वन्नाम्नोऽर्धेन मे नाम मया सह भविष्यति

ພຣະສີວິສນຸຕັດວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອັກນິບິນດຸ. ໂອ ມຸນີ, ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເລືອກພອນໄວ້ທີ່ນີ້, ນາມຂອງເຮົາຈະປະສົມກັບຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງນາມເຈົ້າ.”

Verse 67

बिंदुमाधव इत्याख्या मम त्रैलोक्यविश्रुता । काश्यां भविष्यति मुने महापापौघ घातिनी

“ໂອ ມຸນີ, ໃນກາສີ ຈະມີນາມຂອງເຮົາອັນໂດ່ງດັງວ່າ ‘ບິນດຸ-ມາທະວະ’ ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ—ເປັນຜູ້ທຳລາຍກະແສມະຫາບາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.”

Verse 68

ये मामत्र नराः पुण्याः पुण्ये पंचनदे ह्रदे । सदा सपर्ययिष्यंति तेषां संसारभीः कुतः

“ຜູ້ຄົນຜູ້ມີບຸນທີ່ນີ້ ຢູ່ສະລະສັກສິດ ປັນຈະນະດ ຈະບູຊານະມັດສະການເຮົາເປັນນິດ—ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ສັງສາຣະຈະຫຼືອຢູ່ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 69

वसुस्वरूपिणी लक्ष्मीर्लक्ष्मीर्निर्वाणसंज्ञिका । तत्पार्श्वगा सदा येषां हृदि पंचनदे ह्यहम्

“ພຣະລັກສະມີຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງວະສຸ (ຄວາມມັ່ງຄັ່ງ) ແລະພຣະລັກສະມີຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ນິຣວານ’—ນາງຢືນຄຽງຂ້າງເປັນນິດແກ່ຜູ້ທີ່ເຮົາສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງເຂົາທີ່ນີ້ ໃນປັນຈະນະດ.”

Verse 70

यैर्न पंचनदं प्राप्य वसुभिः प्रीणिता द्विजाः । आशुलभ्यविपत्तीनां तेषां तद्वसुरोदिति

“ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ໄປເຖິງປັນຈະນະດ ແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຍິນດີດ້ວຍວະສຸຄືທານ—ຄວາມວິບັດຈະເກີດຂຶ້ນໄວ; ສໍາລັບເຂົາ ວະສຸ (ຄວາມມັ່ງຄັ່ງ/ສິຣິ) ນັ້ນຈະສູນໄປ.”

Verse 71

त एव धन्या लोकेस्मिन्कृतकृत्यास्त एव हि । प्राप्य यैर्मम सांनिध्यं वसवो मम सात्कृताः

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ມີພອນແທ້ ແລະສຳເລັດພາລະກິດແທ້ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສານນິທິຂອງເຮົາ ແລະເພື່ອເຮົາໄດ້ນະມັດສະການວະສຸເທວະຕາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ।

Verse 72

बिंदुतीर्थमिदं नाम तव नाम्ना भविष्यति । अग्निबिंदो मुनिश्रेष्ठ सर्वपातकनाशनम्

ທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ບິນດຸ-ຕີຣຖະ’ ຕາມນາມຂອງເຈົ້າເອງ. ໂອ ອັກນິ-ບິນດຸ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ມັນທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 73

कार्तिके बिंदुतीर्थे यो ब्रह्मचर्यपरायणः । स्नास्यत्यनुदिते भानौ भानुजात्तस्य भीः कुतः

ຜູ້ໃດໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຍຶດໝັ້ນໃນພຣະຫມະຈັນຣະ ແລ້ວອາບນ້ຳທີ່ບິນດຸ-ຕີຣຖະ ກ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ—ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ—ຄວາມຢ້ານກົວຈະເຫຼືອຢູ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 74

अपि पापसहस्राणि कृत्वा मोहेन मानवः । ऊर्जे धर्मनदे स्नातो निष्पापो जायते क्षणात्

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ໄດ້ກະທຳບາບນັບພັນ ແຕ່ເມື່ອອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳທັມມະນະດີ ໃນການອູຣຊະ (ກາຣຕິກະ) ກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 75

यावत्स्वस्थोस्ति देहोयं यावन्नेंद्रियविक्लवः । तावद्व्रतानि कुर्वीत यतो देहफलं व्रतम्

ຕາບໃດທີ່ກາຍນີ້ຍັງແຂງແຮງ ແລະອິນທຣີຍະຍັງບໍ່ອ່ອນແອ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະຢູ່ເລື້ອຍໆ; ເພາະຜົນແຫ່ງກາຍ ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍການຖືວຣະຕະ.

Verse 76

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेन देहोयं संशोध्यो शुचिभाजनम्

ດ້ວຍການກິນພຽງເທື່ອດຽວຕໍ່ມື້, ດ້ວຍການຖືວັດກິນຕອນຄ່ຳ (ນັກຕະ), ດ້ວຍການຮັບອາຫານທີ່ໄດ້ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍ, ແລະດ້ວຍອຸປະວາສ—ກາຍນີ້ອັນເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ ພຶງຊໍາລະໃຫ້ຜ່ອງໃສ।

Verse 77

कृच्छ्रचांद्रायणादीनि कर्तव्यानि प्रयत्नतः । अशुचिः शुचितामेति कायो यद्व्रतधारणात्

ຕະບະເຊັ່ນ ກຣິດສະຣະ ແລະ ຈັນດຣາຍະນະ ເປັນຕົ້ນ ພຶງປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ເພາະການຖືວັດຈະເຮັດໃຫ້ກາຍທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດກໍບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດໄດ້।

Verse 78

व्रतैः संशोधिते देहे धर्मो वसति निश्चलः । अर्थकामौ सनिर्वाणौ तत्र यत्र वृष स्थितिः

ເມື່ອກາຍຖືກຊໍາລະດ້ວຍວັດ ທັມມະຍ່ອມສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ແລະບ່ອນໃດທີ່ “ງົວເພດຜູ້ແຫ່ງທັມ” (ວຣຶສ) ຕັ້ງມັ້ນ ບ່ອນນັ້ນມີທັງອັດຖະ ແລະ ກາມະ ກະທັ້ງນິຣວານ/ໂມກສະກໍປາກົດ।

Verse 79

तस्माद्व्रतानि सततं चरितव्यानि मानवैः । धर्मसान्निध्य कर्तृणि चतुर्वर्गफलेप्सुभिः

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດພຶງປະພຶດວັດຢູ່ເປັນນິດ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ປາຖະໜາຜົນແຫ່ງເປົ້າໝາຍສີ່ປະການຂອງຊີວິດ; ເພາະວັດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມໃກ້ຊິດ ແລະການປະທັບຢູ່ຂອງທັມມະ।

Verse 80

सदा कर्तुं न शक्नोति व्रतानि यदि मानवः । चातुर्मास्यमनुप्राप्य तदा कुर्यात्प्रयत्नतः

ຖ້າບຸກຄົນບໍ່ສາມາດຖືວັດໄດ້ຕະຫຼອດເວລາ ເມື່ອເຖິງລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເປັນພິເສດ।

Verse 81

भूशय्या ब्रह्मचर्यं च किंचिद्भक्ष्यनिषेधनम् । एकभक्तादि नियमो नित्यदानं स्वशक्तितः

ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະພຶງນອນເທິງດິນ ຮັກສາພຣະພຣົມຈັນ (ພຣະພຣົມຈັນຍະ) ຫ້າມອາຫານບາງຢ່າງ ຖືນິຍົມເຊັ່ນກິນພຽງມື້ດຽວ ແລະໃຫ້ທານທຸກມື້ຕາມກຳລັງຕົນ.

Verse 82

पुराणश्रवणं चैव तदर्थाचरणं पुनः । अखंडदीपोद्बोधश्च महापूजेष्टदैवते

ພຶງຟັງປຸຣານະ ແລະປະພຶດຕາມຄວາມໝາຍຂອງຄຳສອນນັ້ນ; ຮັກສາປະທີບອະຂັນດະໃຫ້ສະຫວ່າງບໍ່ຂາດ ແລະປະກອບມະຫາປູຊາແດ່ອິດສະຕະເທວະຕາຂອງຕົນ.

Verse 83

प्रभूतांकुरबीजाढ्ये देशे चापि गतागतम् । यत्नेन वर्जयेद्धीमान्महाधर्मविवृद्धये

ຜູ້ຖືວຣະຕະຜູ້ມີປັນຍາພຶງພາຍາມຫຼີກເວັ້ນການໄປມາທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ—ໂດຍສະເພາະໃນຖິ່ນທີ່ອຸດົມດ້ວຍຍອດອ່ອນແລະເມັດພັນ—ເພື່ອໃຫ້ມະຫາທັມເຈີຣິນ.

Verse 84

असंभाष्या न संभाष्याश्चातुर्मास्य व्रतस्थितैः । मौनं चापि सदा कार्यं तथ्यं वक्तव्यमेव वा

ຜູ້ຢູ່ໃນວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ ບໍ່ພຶງສົນທະນາກັບຜູ້ບໍ່ຄວນສົນທະນາ; ພຶງຮັກສາມົນ (ຄວາມງຽບ) ເສມອ ຫຼືຖ້າຈະເວົ້າ ກໍໃຫ້ເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງ.

Verse 85

निष्पावांश्च मसूरांश्च कोद्रवान्वर्जयेद्व्रती । सदा शुचिभिरास्थेयं स्प्रष्टव्यो नाव्रती जनः

ຜູ້ຖືວຣະຕະພຶງຫຼີກເວັ້ນຖົ່ວນິສປາວະ ຖົ່ວມະສູຣ ແລະເຂົ້າໂຄດຣະວະ; ພຶງຢູ່ກັບຜູ້ບໍລິສຸດເສມອ ແລະບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງຜູ້ບໍ່ຖືວຣະຕະ.

Verse 86

दंतकेशांबरादीनि नित्यं शोध्यानि यत्नतः । अनिष्टचिंता नो कार्या व्रतिना हृद्यपि क्वचित्

ແຂ້ວ, ຜົມ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອື່ນໆ ຄວນຊໍາລະໃຫ້ສະອາດທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ຜູ້ຖືວຣະຕະບໍ່ຄວນຄິດອັບມົງຄົນ ຫຼືຄິດຮ້າຍ—ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ—ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 87

द्वादशस्वपि मासेषु व्रतिनो यत्फलं भवेत् । चातुर्मास्यव्रतभृतां तत्फलं स्यादखंडितम्

ຜົນບຸນໃດທີ່ຜູ້ຖືວຣະຕະອາດໄດ້ຮັບຕະຫຼອດສິບສອງເດືອນ ຜົນນັ້ນເອງຈະເປັນຜົນອັນບໍ່ຂາດຕອນ ແລະສົມບູນ ສໍາລັບຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ.

Verse 88

चतुर्ष्वपि च मासेषु न सामर्थ्यं व्रते यदि । तदोर्जे व्रतिना भाव्यमप्यब्दफलमिच्छता

ຖ້າບໍ່ມີກໍາລັງສາມາດຖືວຣະຕະໃຫ້ຄົບສີ່ເດືອນ ຜູ້ຖືວຣະຕະຜູ້ປາຖະໜາຜົນແຫ່ງປີເຕັມ ຄວນຖືຢ່າງນ້ອຍໃນເດືອນ ອູຣຈາ (ກາຣຕິກາ).

Verse 89

अव्रतः कार्तिको येषां गतो मूढधियामिह । तेषां पुण्यस्य लेशोपि न भवेत्सूकरात्मनाम्

ສໍາລັບຄົນປັນຍາທຶບທີ່ປ່ອຍໃຫ້ເດືອນກາຣຕິກາຜ່ານໄປໂດຍບໍ່ຖືວຣະຕະເລີຍ ບຸນກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນນ້ອຍໆ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າມີຈິດວິນຍານດຸຈສຸກອນ.

Verse 90

कृच्छ्रं वा चातिकृच्छ्रं वा प्राजापत्यमथापि वा । संप्राप्ते कार्तिके मासि कुर्याच्छक्त्याति पुण्यवान्

ເມື່ອເດືອນກາຣຕິກາມາຮອດ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍພຶງປະຕິບັດຕະບະຕາມກໍາລັງ ຄື ກຣິຈຉະ, ອະຕິກຣິຈຉະ ຫຼື ປຣາຊາປັດຍະ ເພື່ອຊໍາລະບາບ.

Verse 91

एकांतरं व्रतं कुर्यात्त्रिरात्र व्रतमेव वा । पंचरात्रं सप्तरात्रं संप्राप्ते कार्तिके व्रती

ເມື່ອເດືອນກາຣຕິກະອັນສັກສິດມາຮອດ ຜູ້ຖືພຣະຕະພຶງອົບວາດວັນເວັ້ນວັນ ຫຼືພຣະຕະສາມຄືນ; ຫຼືຈະຖືພຣະຕະຫ້າຄືນ ແລະເຈັດຄືນກໍໄດ້.

Verse 92

पक्षव्रतं वा कुर्वीत मासोपोषणमेव वा । नोर्जो वंध्यो विधातव्यो व्रतिना केनचित्क्वचित्

ຈະຖືພຣະຕະຄື່ງເດືອນ ຫຼືອົບວາດຕະຫຼອດເດືອນກໍໄດ້. ແຕ່ພຣະຕະອູຣຈາ (ກາຣຕິກະ) ຢ່າໃຫ້ກາຍເປັນອັນໄຮ້ຜົນ—ບໍ່ວ່າຜູ້ຖືພຣະຕະໃດ ເວລາໃດ ຫຼືວິທີໃດກໍຕາມ.

Verse 93

शाकाहारं पयोहारं फलाहारमथापि वा । चरेद्यवान्नाहारं वा संप्राप्ते कार्तिके व्रती

ເມື່ອກາຣຕິກະມາຮອດ ຜູ້ຖືພຣະຕະອາດກິນແຕ່ຜັກ ຫຼືດື່ມແຕ່ນົມ ຫຼືກິນແຕ່ໝາກໄມ້; ຫຼືດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານຈາກຂ້າວບາເລ (ຢະວ) ຕາມວິນັຍແຫ່ງພຣະຕະ.

Verse 94

नित्यनैमित्तिकं स्नानं कुर्यादूर्जे व्रती नरः । ब्रह्मचर्यं चरेदूर्जे महाव्रतफलार्थवान्

ໃນອູຣຈາ (ກາຣຕິກະ) ຜູ້ຖືພຣະຕະພຶງອາບນ້ຳຊຳລະກາຍເປັນນິດ ແລະອາບຕາມການກຳນົດໃນວັນພິທີ. ໃນອູຣຈາພຶງປະພຶດພຣະຫມະຈັນ ເພື່ອມຸ່ງຫາຜົນແຫ່ງມະຫາພຣະຕະ.

Verse 95

बाहुलं ब्रह्मचर्येण यः क्षिपेच्छुचिमानसः । समस्तं हायनं तेन ब्रह्मचर्यकृतं भवेत्

ຜູ້ໃດມີໃຈບໍລິສຸດ ແລະຜ່ານວັນອັນຫຼາຍໃນອູຣຈາດ້ວຍພຣະຫມະຈັນ ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທັງປີກໍເຫມືອນໄດ້ດຳລົງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັນແລ້ວ.

Verse 96

यस्तु कार्तिकिकं मासमुपवासैः समापयेत् । अप्यब्दमपि तेनेह भवेत्सम्यगुपोषितम्

ຜູ້ໃດທີ່ສຳເລັດເດືອນກາຣຕິກະດ້ວຍການອົບພະວາດ ໃນໂລກນີ້ເອງ ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ອົບພະວາດຢ່າງຖືກຕ້ອງດຸດດັ່ງຄົບໜຶ່ງປີ।

Verse 97

शाकाहारपयोहारैरूर्जों यैरतिवाहितः । अखंडिता शरत्तेन तदाहारेण यापिता

ຜູ້ທີ່ຜ່ານເດືອນອູຣຊາ (ກາຣຕິກະ) ໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກແລະນົມ ດ້ວຍອາຫານນັ້ນເອງ ລະດູສາຣັດທັງໝົດຖືກປະຄອງໃຫ້ຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດຕອນ।

Verse 98

पत्रभोजी भवेदूर्जे कांस्यं त्याज्यं प्रयत्नतः । यो व्रती कांस्यभोजी स्यान्न तद्व्रतफलं लभेत्

ໃນເດືອນອູຣຊາ (ກາຣຕິກະ) ພຶງກິນອາຫານໃສ່ໃບໄມ້ ແລະພຶງຫຼີກລ້ຽງພາຊະນະສຳຣິດ (ຄັນສະຍະ) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ। ຜູ້ຖືພຣະຕະທີ່ກິນໃນພາຊະນະສຳຣິດ ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງພຣະຕະນັ້ນ।

Verse 99

कांस्यस्य नियमे दद्यात्कांस्यं सर्पिः प्रपूरितम् । ऊर्जे न भक्षयेत्क्षौद्रमतिक्षुद्रगतिप्रदम्

ຜູ້ທີ່ຮັກສານິຍົມຫຼີກລ້ຽງພາຊະນະສຳຣິດ ພຶງໃຫ້ທານພາຊະນະສຳຣິດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເນີຍໃສ (ຄຣິຕະ)। ໃນເດືອນອູຣຊາ (ກາຣຕິກະ) ບໍ່ພຶງກິນນ້ຳເຜິ້ງ ເພາະມັນນຳໄປສູ່ຄວາມຕ່ຳຕ້ອຍຢ່າງຫນັກ।

Verse 100

मधुत्यागे घृतं दद्यात्पायसं च सशर्करम् । अभ्यंगेऽभ्यवहारे च तैलमूर्जे विवर्जयेत्

ເມື່ອລະນ້ຳເຜິ້ງແລ້ວ ພຶງໃຫ້ທານເນີຍໃສ (ຄຣິຕະ) ແລະຂ້າວນົມຫວານ (ປາຍະສະ) ພ້ອມນ້ຳຕານ। ໃນເດືອນອູຣຊາ (ກາຣຕິກະ) ພຶງຫຼີກລ້ຽງນ້ຳມັນທັງໃນການຊະໂລມກາຍ ແລະໃນການກິນດື່ມ।

Verse 110

पापांधकारसंक्रुद्धः कार्तिके दीपदानतः । क्रोधांधकारितमुखं भास्करिं स न वीक्षते

ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມມືດແຫ່ງບາບຫ້ອມລ້ອມ ເມື່ອຖວາຍປະທີບໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ກໍບໍ່ໄດ້ເບິ່ງພຣະອາທິດທີ່ໃບໜ້າຖືກຄວາມມືດແຫ່ງໂທສະປົກຄຸມອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 120

एकादशीं समासाद्य प्रबोधकरणीं मम । बिंदुतीर्थकृतस्नानो रात्रौ जागरणान्वितः

ເມື່ອມາຮອດວັນເອກາດະສີອັນເຮັດໃຫ້ເຮົາຕື່ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳທີ່ບິນດຸຕີຣຖະ ລາວຈຶ່ງປະພຶດຊາຄະຣະ ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ।

Verse 130

तस्माद्द्वेषो न कर्तव्यो विश्वेशे परमात्मनि । विश्वेश द्वेषिणां पुंसां प्रायश्चित्तं यतो नहि

ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ເຮັດຄວາມຊັງຕໍ່ ວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ເປັນປະຣະມາດມັນ; ເພາະຜູ້ທີ່ຊັງ ວິສເວສະ ນັ້ນ ບໍ່ມີປຣາຍະຊິຕຕະແທ້ໆ।

Verse 140

आनंदकाननं पुण्यं पुण्यं पांचनदं ततः । ततोपि मम सान्निध्यमग्निबिंदो महामुने

ອານັນດະການະນັ້ນເປັນສະຖານທີ່ບຸນ ແລະປັນຈະນະດະກໍເປັນບຸນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ; ແຕ່ຍິ່ງເຫນືອກວ່າທັງໝົດ ແມ່ນສານນິທິອັນໃກ້ຊິດຂອງເຮົາ ໂອ ມະຫາມຸນີ ອັກນິບິນດຸ।

Verse 145

भविष्याण्यपि कानीह तानि मे कथयाच्युत । यानि संपूज्यते भक्ताः प्राप्स्यंति कृतकृत्यताम्

ໂອ ອະຈຸຕະ ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງສິ່ງສັກສິດອື່ນໆທີ່ຈະມາເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້—ສິ່ງໃດທີ່ເມື່ອບູຊາຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ມີພັກຕິບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງເປົ້າໝາຍຊີວິດ।