Adhyaya 6

Verse 1

पाराशर्य उवाच । शृणु सूत महाभाग कथां श्रुतिसहोदराम् । यां वै हृदि निधायेह पुरुषः पुरुषार्थभाक्

ພາຣາຊະຣະຍະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ສູຕະຜູ້ມີວາສະນາ ກະຖາອັນສັກສິດນີ້ ດຸດດັ່ງເປັນພີ່ນ້ອງກັບສຣຸຕິ (ເວດ). ຜູ້ໃດນໍາໄປຝາກໄວ້ໃນໃຈ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງປຸຣຸສາຣຖະ: ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ”

Verse 2

ततः श्रीदर्श नानंद सुधाधाराधुनीं मुनिः । अवगाह्य सपत्नीकः परां मुदमवाप सः

ຕໍ່ມາ ພຣະລິສີນັ້ນພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ໄດ້ລົງອາບນ້ຳໃນສາຍທາລາດຸດດັ່ງແມ່ນ້ຳ—ເປັນທາລາອະມຣິຕແຫ່ງຄວາມປິຕິທີ່ເກີດຈາກການໄດ້ເຫັນພຣະສຣີ—ແລ້ວບັນລຸຄວາມຍິນດີສູງສຸດ

Verse 3

वह्निकुंडसमुद्भूत सूतनिर्मलमानस । शृणुष्वैकं पुरा विद्भिर्भाषितं यत्सुभा षितम्

ໂອ ສູຕະ ຜູ້ເກີດຈາກກຸນດໄຟ ແລະມີໃຈບໍລິສຸດ ຈົ່ງຟັງຄໍາສອນອັນໜຶ່ງນີ້—ເປັນສຸພາສິດອັນດີເລີດ ທີ່ນັກປັນຍາໃນການກ່ອນໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 4

परोपकरणं येषां जागर्ति हृदये सताम् । नश्यंति विपदस्तेषां संपदः स्युः पदेपदे

ສໍາລັບຜູ້ດີທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ໃນໃຈມີຈິດໃຈຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນຕື່ນຢູ່ເສມອ ຄວາມວິບັດຍ່ອມສູນສິ້ນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຈະເກີດຂຶ້ນໃນທຸກຍ່າງກ້າວ

Verse 5

तीर्थस्नानैर्न सा शुद्धिर्बहुदानैर्न तत्फलम् । तपोभिरुग्रैस्तन्नाप्यमुपकृत्याय दाप्यते

ຄວາມບໍລິສຸດນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນທີຣະຖະເທົ່ານັ້ນ ແລະຜົນນັ້ນກໍບໍ່ສຳເລັດດ້ວຍທານຫຼາຍ; ແມ່ນແຕ່ຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດກໍບໍ່ອາດຊື້ສິ່ງທີ່ໄດ້ຈາກການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນໄດ້

Verse 6

परोपकृत्या यो धर्मो धर्मो दानादिसंभवः । एकत्र तुलितौ धात्रा तत्र पूर्वो भवद्गुरुः

ທຳທີ່ເກີດຈາກການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ ແລະທຳທີ່ເກີດຈາກທານແລະອື່ນໆ—ເມື່ອພຣະຜູ້ສ້າງ (ທາຕາ) ຊັ່ງທັງສອງຄຽງກັນ ທຳຂໍ້ທຳອິດຍ່ອມເປັນຄູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນເສັ້ນທາງອັນສູງສຸດ

Verse 7

परिनिर्मथ्य वाग्जालं निर्णीतमिदमेव हि । नोपकारात्परो धर्मो नापकारादवं परम्

ເມື່ອກວນຄັ້ນເຄືອຂ່າຍແຫ່ງຖ້ອຍຄຳແລ້ວ ຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ແນ່ນອນມີພຽງນີ້: ບໍ່ມີທຳໃດສູງກວ່າການເຮັດດີ ແລະບໍ່ມີຄວາມຕົກຕ່ຳໃດຮ້າຍກວ່າການເຮັດຮ້າຍ

Verse 8

उपकर्तुरगस्त्यस्य जातमेतन्निदर्शनम् । क्व तादृक्काशिजं दुःखं क्व तादृक्श्रीमुखेक्षणम्

ນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງທີ່ເກີດຈາກອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເກື້ອກູນ: ທີ່ໃດຈະມີທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກກາສີເຊັ່ນນັ້ນ ແລະທີ່ໃດຈະມີການໄດ້ເຫັນພຣະພັກອັນສະຫວ່າງໄສຂອງພຣະສຣີເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 9

करिकर्णाग्रचपलं जीवितं विविधं वसु । तस्मात्परोपकरणं कार्यमेकं विपश्चिता

ຊີວິດນັ້ນຜັນຜວນດັ່ງປາຍຫູຊ້າງ ແລະຊັບສິນກໍມີຫຼາຍຮູບແບບແຕ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຮູ້ຄວນເຮັດສິ່ງດຽວເຫນືອສິ່ງອື່ນທັງປວງ—ເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ

Verse 10

यल्लक्ष्मीनाममात्राप्त्या नरो नो माति कुत्रचित् । साक्षात्समीक्ष्यतां लक्ष्मीं कृतकृत्यो भवन्मुनिः

ພຽງແຕ່ໄດ້ຮັບນາມຂອງພຣະລັກສະມີ ມະນຸດກໍບໍ່ພິນາດໃນທີ່ໃດເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ໄດ້ເຫັນພຣະລັກສະມີໂດຍປະຈັກ—ໂອ ມຸນີ ແລ້ວທ່ານຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງ.

Verse 11

गच्छन्यदृच्छयासोथ दूराच्छ्रीशैलमैक्षत । यत्र साक्षान्निवसति देवः श्रीत्रिपुरांतकः

ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ເດີນທາງໄປໂດຍບັງເອີນ ລາວໄດ້ເຫັນສຣີໄສລະຈາກໄກ—ບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າ ສຣີຕຣິປຸຣານຕະກະ ປະທັບຢູ່ໂດຍປະຈັກ.

Verse 12

उवाच वचनं पत्नीं तदा प्रीतमना मुनिः । इहस्थितैव पश्य त्वं कांते कांततरं परम्

ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາວ່າ: “ໂອ ຄົນຮັກ, ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວເບິ່ງທັດສະນະອັນສູງສຸດທີ່ງາມຫຼາຍນັ້ນ—ງາມຍິ່ງກວ່າທຸກສິ່ງ.”

Verse 13

श्रीशैल शिखरं श्रीमदिदंतद्यद्विलोकनात् । पुनर्भवो मनुष्याणां भवेत्र नभवेत्क्वचित्

ຍອດພູອັນຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງສຣີໄສລະນີ້—ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ—ການເກີດໃໝ່ຂອງມະນຸດອາດສິ້ນສຸດ ແລະບໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກ.

Verse 14

गिरि श्चतुरशीत्यायं योजनानां हि विस्मृतः । सर्वलिंगमयो यस्मादतः कुर्यात्प्रदक्षिणम्

ພູນີ້ກວ້າງຂວາງເຖິງ 84 ໂຢຊະນະ—ໃຫຍ່ຫຼາຍຈົນຍາກຈະພັນລະນາ. ເນື່ອງຈາກມີລິງຄະປົກຄຸມທົ່ວໄປ ດັ່ງນັ້ນຄວນເຮັດປະທັກສິນາ (ເວັນຮອບ) ພູນີ້.

Verse 15

लोपामुद्रोवाच । किंचिद्विज्ञप्तुमिच्छामि यद्याज्ञा स्वामिनो भवेत् । ब्रूते हि याऽनुज्ञाता पत्या सा पतिता भवेत्

ໂລປາມຸດຣາກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າອະນຸຍາດ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະທູນບາງປະການ; ເພາະກ່າວກັນວ່າ ພັນລະຍາທີ່ເວົ້າໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກສາມີ ຍ່ອມມີຄວາມຜິດ.”

Verse 16

अगस्त्य उवाच । किं वक्तुकामा देवि त्वं ब्रूहि तत्त्वमशंकिता । न त्वादृशीनां वाक्यं हि पत्युः खेदाय जायते

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າປາຖະໜາຈະເວົ້າສິ່ງໃດ? ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງໂດຍບໍ່ລັງເລ. ວາຈາຂອງສະຕີຜູ້ດີເຊັ່ນເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍເປັນເຫດໃຫ້ສາມີເສົ້າໃຈ.”

Verse 17

ततः पप्रच्छ सा देवी प्रणम्य मुनिमानता । सर्वेषां च हितार्थाय स्वसंदेहापनुत्तये

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ໄດ້ກົດກາບມຸນີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະທູນຖາມເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້ ພ້ອມທັງເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມສົງໃສຂອງຕົນເອງ.

Verse 18

लोपामुद्रोवाच । श्रीशैलशिखरं दृष्ट्वा पुनर्जन्म न विद्यते । इदमेव हि सत्यं चेत्किमर्थं काशिरिष्यते

ໂລປາມຸດຣາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ເຫັນຍອດພູສຣີໄສລາ ກໍບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກ. ຖ້ານີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ ແລ້ວຈະໄປກາສີເພື່ອຫຍັງ?”

Verse 19

अगस्तिरुवाच । आकर्णय वरारोहे सत्यं पृष्टं त्वयामले । निर्णीतमसकृच्चैतन्मुनिभिस्तत्त्वचिंतकैः

ອະກັສຕິກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ; ເຈົ້າໄດ້ຖາມຄໍາຖາມທີ່ແທ້ຈິງ. ເລື່ອງນີ້ ບັນດາມຸນີຜູ້ພິຈາລະນາສັດທຳໄດ້ວິນິດໄສໄວ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.”

Verse 20

मुक्तिस्थानान्यनेकानि कृतस्तत्रापिनिर्णयः । तानि ते कथयाम्यत्र दत्तचित्ता भव क्षणम्

ສະຖານທີ່ປະທານໂມກສະມີຫຼາຍປະການ ແລະການກຳນົດກໍໄດ້ຖືກວິນິດໄວ້ແລ້ວທີ່ນັ້ນ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢູ່ນີ້—ຂໍໃຫ້ຕັ້ງຈິດໃຫ້ແນ່ວແນ່ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ.

Verse 21

प्रथमं तीर्थराजं तु प्रयागाख्यं सुविश्रुतम् । कामिकं सर्वतीर्थानां धर्मकामार्थमोक्षदम्

ອັນດັບທຳອິດແມ່ນ ‘ປຣະຍາກ’ ອັນເປັນລາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ ມີຊື່ສຽງກວ້າງຂວາງ. ມັນເປັນທີ່ປາຖະໜາທີ່ສຸດໃນບັນດາສະຖານສັກສິດທັງປວງ ປະທານ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ໂມກສະ.

Verse 22

नैमिषं च कुरुक्षेत्रं गंगाद्वारमवंतिका । अयोध्या मथुरा चैव द्वारकाप्यमरावती

ໄນມິສະ ແລະ ກຸຣຸເກສະຕຣະ; ຄັງຄາດວາຣ (ຫຣິດວາຣ) ແລະ ອະວັນຕິກາ (ອຸຈຊະຍິນີ); ອະໂຍທະຍາ ແລະ ມະຖຸຣາ; ພ້ອມທັງ ດວາຣະກາ ແລະ ອະມະຣາວະຕີ—ທັງໝົດນີ້ກໍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນທຳມະສະຖານອັນສັກສິດທີ່ເກືອບກຽວກັບການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 23

सरस्वती सिंधुसंगो गंगासागरसंगमः । कांती च त्र्यंबकं चापि सप्तगोदावरीतटम्

ສະຣັສວະຕີ; ຈຸດສັງຄົມກັບສິນທຸ; ບ່ອນທີ່ຄັງຄາພົບກັບທະເລ; ກາມຕີ; ຕຣະຍັມບະກະ; ແລະ ທ່າສັກສິດເຈັດແຫ່ງຕາມຝັ່ງໂຄທາວະຣີ—ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກສັນລະເສີນໃນບັນດາຕີຣຖະຜູ້ປະທານການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 24

कालंजरं प्रभासश्च तथा बद रिकाश्रमः । महालयस्तथोंकारक्षेत्रं वै पौरुषोत्तमम्

ກາລັນຈະຣະ ແລະ ປຣະພາສະ; ພ້ອມທັງ ບະດະຣິກາອາສຣະມະ; ມະຫາລະຍະ; ແລະ ເຂດສັກສິດໂອມກາຣະ; ພ້ອມດ້ວຍ ເປົາຣຸໂສຕຕະມະ—ທັງໝົດນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນດິນແດນສັກສິດອັນໂດງດັງ ທີ່ນຳໄປສູ່ໂມກສະ.

Verse 25

गोकर्णो भृगुकच्छश्च भृगुतुंगश्च पुष्करम् । श्रीपर्वतादि तीर्थानि धारातीर्थं तथैव च

ໂກກັນນະ, ພຶຣກຸກັດຊະ, ພຶຣກຸຕຸງກະ, ປຸສະກະຣະ; ແລະ ຕີຣຖະທັງຫຼາຍທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ສຣີປະຣະວະຕະ ພ້ອມທັງ ທາຣາຕີຣຖະ—ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກນັບເປັນສະຖານສັກສິດທີ່ລືອຊາວ່າປະທານໂມກສະ.

Verse 26

मानसान्यपि तीर्थानि सत्यादीनि च वै प्रिये । एतानि मुक्तिदान्येव नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຕີຣຖະ ‘ມານະສະ’ (ໃນໃຈ) ເຊັ່ນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ສັດຍະ ແລະອື່ນໆ ກໍເປັນຕີຣຖະແທ້. ພວກນີ້ປະທານໂມກສະແນ່ນອນ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືໂຕ້ຖຽງໃດໆ.

Verse 27

गया तीर्थं च यत्प्रोक्तं पितॄणां हि मुक्तिदम् । पितामहानामृणतो मुक्तास्तत्तनया अपि

ແລະ ຄະຍາ-ຕີຣຖະ ທີ່ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ປິຕຣະ; ເມື່ອໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ຊໍາລະແລ້ວ ລູກຫຼານຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກກ່າວວ່າພົ້ນດ້ວຍ.

Verse 28

सधर्मिण्युवाच । मानसान्यपि तीर्थानि यान्युक्तानि महामते । कानि कानि च तानीह ह्येतदाख्यातुमर्हसि

ນາງຜູ້ຮ່ວມທຳມະກັບສາມີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງຕີຣຖະ ‘ມານະສະ’ ດ້ວຍ. ທີ່ນີ້ມີອັນໃດບ້າງ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.”

Verse 29

अगस्त्य उवाच । शृणु तीर्थानि गदतो मानसानि ममानघे । येषु सम्यङ्नरः स्नात्वा प्रयाति परमां गतिम्

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖິດ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້ອຍຈະກ່າວຖຶງຕີຣຖະ ‘ມານະສະ’ ທັງຫຼາຍ—ທີ່ໃນນັ້ນ ມະນຸດເມື່ອອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.”

Verse 30

सत्यं तीर्थं क्षमा तीर्थं तीर्थमिन्द्रियनिग्रहः । सर्वभूतदयातीर्थं तीर्थमार्जवमेव च

ຄວາມຈິງແທ້ເປັນຕີຣຖະ, ການອະໄພເປັນຕີຣຖະ, ການຄວບຄຸມອິນທຣີຍະເປັນຕີຣຖະ. ຄວາມເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງເປັນຕີຣຖະ ແລະຄວາມຊື່ສັດຕົງພາຍໃນກໍເປັນຕີຣຖະເຊັ່ນກັນ.

Verse 31

दानं तीर्थं दमस्तीर्थं संतोषस्तीर्थमुच्यते । ब्रह्मचर्यं परं तीर्थं तीर्थं च प्रियवादिता

ທານເປັນຕີຣຖະ, ດະມະ(ການສຳຮວມຕົນ)ເປັນຕີຣຖະ, ຄວາມສັນໂດດຖືກເອີ້ນວ່າເປັນຕີຣຖະ. ພຣະຫມະຈັນຍະເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ແລະວາຈາອ່ອນໂຍນນ່າຟັງກໍເປັນຕີຣຖະ.

Verse 32

ज्ञानं तीर्थं धृतिस्तीर्थं तपस्तीर्थमुदाहृतम् । तीर्थानामपि तत्तीर्थं विशुद्धिर्मनसः परा

ປັນຍາເປັນຕີຣຖະ, ຄວາມໝັ້ນຄົງອົດທົນ (ທຣິຕິ) ເປັນຕີຣຖະ, ຕະປະ(ຕະປັສ) ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນຕີຣຖະ. ແຕ່ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ຕີຣຖະອັນສູງສຸດຄື ຄວາມບໍລິສຸດສົມບູນແຫ່ງໃຈ.

Verse 33

न जलाप्लुतदेहस्य स्नानमित्यभिधीयते । स स्नातो यो दमस्नातः शुचिः शुद्धमनोमलः

ການໃຫ້ຮ່າງກາຍຊຸ່ມນ້ຳຢ່າງດຽວ ບໍ່ໄດ້ເອີ້ນວ່າ ‘ອາບນ້ຳ’ ຢ່າງແທ້. ຜູ້ທີ່ອາບແທ້ຄືຜູ້ທີ່ອາບດ້ວຍດະມະ—ບໍລິສຸດ ແລະມົນທິນໃນໃຈຖືກຊຳລະແລ້ວ.

Verse 34

यो लुब्धः पिशुनः क्रूरो दांभिको विषयात्मकः । सर्वतीर्थेष्वपि स्नातः पापो मलिन एव सः

ຜູ້ໃດທີ່ໂລບ, ຊອບນິນທາໃສ່ຮ້າຍ, ໂຫດຮ້າຍ, ເສແສ້ງຫຼອກລວງ, ແລະຈົມຢູ່ໃນອາລົມກາມ—ແມ່ນແຕ່ໄດ້ອາບທີ່ຕີຣຖະທຸກແຫ່ງ ກໍຍັງເປັນຄົນບາບ ແລະມົນທິນຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 35

न शरीर मल त्यागान्नरो भवति निर्मलः । मानसे तु मले त्यक्ते भवत्यंतः सुनिर्मलः

ຄົນບໍ່ໄດ້ບໍລິສຸດເພາະລ້າງຄວາມເປື້ອນຂອງກາຍເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ເມື່ອສະລະມົນທິນໃນໃຈ ພາຍໃນຈຶ່ງບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 36

जायंते च म्रियंते च जलेष्वेव जलौकसः । न च गच्छंति ते स्वर्गमविशुद्धमनोमलाः

ສັດທີ່ອາໄສໃນນ້ຳ ເກີດໃນນ້ຳ ແລະຕາຍໃນນ້ຳເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຖິງສະຫວັນ ເພາະມົນທິນໃນໃຈຍັງບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 37

विषयेष्वति संरागो मानसो मल उच्यते । तेष्वेव हि विरागो स्य नैर्मल्यं समुदाहृतम्

ຄວາມຫຼົງຮັກຢ່າງເກີນຄວນຕໍ່ອາລົມທັງຫຼາຍ ເອີ້ນວ່າມົນທິນແຫ່ງໃຈ; ການຄາຍຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 38

चित्तमंतर्गतं दुष्टं तीर्थस्नानान्न शुद्ध्यति । शतशोथ जलैर्धौतं सुराभांडमिवाशुचि

ຈິດທີ່ຊົ່ວຢູ່ພາຍໃນ ບໍ່ບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະ; ເຫມືອນພາຊະນະເຫຼົ້າ ແມ່ນຈະລ້າງດ້ວຍນ້ຳຮ້ອຍເທື່ອກໍຍັງບໍ່ສະອາດ।

Verse 39

दानमिज्यातपःशौचं तीर्थसेवा श्रुतं तथा । सर्वाण्येतान्यतीर्थानि यदि भावो न निर्मलः

ທານ, ການບູຊາແລະຍັດຍະ, ຕະປະ, ຄວາມສະອາດ, ການຮັບໃຊ້ຕີຣະຖະ, ແລະການຟັງຄຳສອນໃນຄຳພີ—ທັງໝົດນີ້ບໍ່ແມ່ນຕີຣະຖະທີ່ແທ້ ຖ້າບາວະພາຍໃນບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 40

निगृहीतेंद्रियग्रामो यत्रैव च वसेन्नरः । तत्र तस्य कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ບ່ອນໃດທີ່ມະນຸດຢູ່ອາໄສໂດຍສຳລວມກຸ່ມແຫ່ງອິນທຣີຍໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ບ່ອນນັ້ນເອງເປັນກຸຣຸກເຩດຣະ ໄນມິສ ແລະ ປຸສກະຣະ ຕີຣະຖະ ສຳລັບເຂົາ

Verse 41

ज्ञानपूते ज्ञानजले रागद्वेषमलापहे । यः स्नाति मानसे तीर्थे स याति परमां गतिम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະແຫ່ງມະໂນ—ອັນບໍລິສຸດດ້ວຍຍານ ໃນນ້ຳແຫ່ງຍານທີ່ຊຳລະມົນທິນແຫ່ງຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 42

एतत्ते कथितं देवि मानसं तीर्थलक्षणम् । भौमानामपि तीर्थानां पुण्यत्वे कारणं शृणु

ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ກ່າວລັກສະນະຂອງຕີຣະຖະແຫ່ງມະໂນໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຕີຣະຖະໃນໂລກພື້ນດິນກໍມີຄວາມສັກສິດແລະບຸນ

Verse 43

यथा शरीरस्योद्देशाः केचिन्मेध्यतमाः स्मृताः । तथा पृथिव्यामुद्देशाः केचित्पुण्यतमाः स्मृताः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ບາງສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍຖືກຈື່ຈຳວ່າບໍລິສຸດຍິ່ງ ຢ່າງນັ້ນໃນແຜ່ນດິນກໍມີບາງຖິ່ນທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸນຍິ່ງ ແລະ ສັກສິດຍິ່ງ

Verse 44

प्रभावादद्भुताद्भूमेः सलिलस्य च तेजसः । परिग्रहान्मुनीनां च तीर्थानां पुण्यता स्मृता

ຄວາມເປັນບຸນຂອງຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເກີດຈາກອຳນາດອັນອັດສະຈັນຂອງຜືນດິນ ຈາກລັດສະມີທີ່ສະຖິດໃນນ້ຳ ແລະຈາກການປະທັບຢູ່ພ້ອມການອຸປະຖຳອັນຊຳລະຂອງເຫຼົ່າມຸນີ

Verse 45

तस्माद्भौमेषु तीर्थेषु मानसेषु च नित्यशः । उभयेष्वपि यः स्नाति स याति परमां गतिम

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບໍລິສຸດເປັນນິດ ທັງໃນຕີຣຖະແຫ່ງໂລກ ແລະຕີຣຖະໃນໃຈ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 46

अनुपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थान्यनभिगम्य च । अदत्त्वा कांचनं गाश्च दरिद्रो नाम जायते

ຜູ້ໃດບໍ່ຖືອົບພະວາສສາມຄືນ ບໍ່ໄປຢ້ຽມຕີຣຖະ ແລະບໍ່ຖວາຍທານຄຳກັບງົວ ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ທຸກຍາກ’ ຄືທຸກຍາກບຸນ.

Verse 47

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वा विपुलदक्षिणैः । न तत्फलमवाप्नोति तीर्थभिगमनेन यत्

ແມ່ນແຕ່ຈະປະກອບຍັດຍະເຊັ່ນ ອັກນິສໂຖມະ ພ້ອມທັກຊິນາອັນຫຼາຍ ກໍບໍ່ໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຜົນຈາກການໄປຫາຕີຣຖະ.

Verse 48

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् । विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते

ຜູ້ໃດມື ຕີນ ແລະໃຈຖືກສຳຮວມດີ ມີວິທະຍາ ຕະປະ ແລະກຽດຕິຄຸນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຊົມຊື່ນຜົນແທ້ແຫ່ງຕີຣຖະ.

Verse 49

प्रतिग्रहादुपावृत्तः संतुष्टो येनकेनचित् । अहंकार विमुक्तश्च स तीर्थफलमश्नुते

ຜູ້ໃດຫຼີກຫ່າງຈາກການຮັບຂອງຖວາຍ ພໍໃຈກັບສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ມາ ແລະພົ້ນຈາກອະຫັງການ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຊົມຊື່ນຜົນແທ້ແຫ່ງຕີຣຖະ.

Verse 50

अदंभको निरारंभो लघ्वाहारो जितेंद्रियः । विमुक्तसर्वसंगैर्यः स तीर्थफलमश्नुते

ຜູ້ໃດບໍ່ມີຄວາມຫຼອກລວງ ບໍ່ເຮັດການສະແດງເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ກິນອາຫານແຕ່ພອດປະມານ ຊະນະອິນທຣີຍະ ແລະຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກໄປຕີຣະຖະອັນສັກສິດຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 52

अकोपनोऽमलमतिः सत्यवादी दृढव्रतः । आत्मोपमश्च भूतेषु सतीर्थफलमश्नुते । तीर्थान्यनुसरन्धीरः श्रद्दधानः समाहितः । कृतपापो विशुद्ध्येत किं पुनः शुद्धकर्मकृत्

ຜູ້ໃດບໍ່ໂກດ ຈິດໃສບໍ່ມີມົນທິນ ເວົ້າຄວາມຈິງ ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ແລະເຫັນສັດທັງປວງເທົ່າກັບຕົນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນແທ້ແຫ່ງຕີຣະຖະ. ຜູ້ຈາລິກຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຕາມຮອຍສະຖານສັກສິດດ້ວຍສັດທາ ແລະຈິດຕັ້ງມັ່ນ—ແມ່ນແຕ່ເຄີຍເຮັດບາບກໍຍັງຖືກຊໍາລະ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ກະທໍາບໍລິສຸດຢູ່ແລ້ວຈະເທົ່າໃດ।

Verse 53

तिर्यग्योनि न वै गच्छेत्कुदेशे नैव जायते । न दुःखी स्यात्स्वर्गभाक्च मोक्षोपायं च विंदति

ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕົກໄປເກີດເປັນສັດເດຍລະຈານ ບໍ່ເກີດໃນດິນແດນອັນຕໍ່າຊ້າ; ບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ—ໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງສະຫວັນ ແລະຍັງພົບອຸປາຍເຖິງໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 54

अश्रद्दधानः पापात्मा नास्तिकोऽच्छिन्नसंशयः । हेतुनिष्ठश्च पंचैते न तीर्थफलभागिनः

ຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ ຜູ້ມີໃຈບາບ ຜູ້ເປັນນາສຕິກ (ບໍ່ເຊື່ອ) ຜູ້ທີ່ຄວາມສົງໄສບໍ່ຂາດ ແລະຜູ້ຍຶດແຕ່ການໂຕ້ຖຽງດ້ວຍເຫດຜົນລ້ວນ—ທັງຫ້ານີ້ບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນໃນຜົນແຫ່ງຕີຣະຖະ।

Verse 55

तीर्थानि च यथोक्तेन विधिना संचरंति ये । सर्वद्वंद्वसहा धीरास्ते नराः स्वर्गभागिनः

ຜູ້ໃດຈາລິກໄປຕາມຕີຣະຖະທັງຫຼາຍຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ເປັນຜູ້ມັ່ນຄົງ ອົດທົນຕໍ່ຄູ່ຕົກຕ່າງທັງປວງ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງສະຫວັນ।

Verse 56

तीर्थयात्रां चिकीर्षुः प्राग्विधायोपोषणं गृहे । गणेशं च पितॄन्विप्रान्साधूञ्छक्त्या प्रपूज्य च

ຜູ້ໃດຕັ້ງໃຈຈະໄປຈາລິກທີ່ທີຣຖະ (tīrtha) ພຶງຖືອຸປະວາສຢູ່ເຮືອນກ່ອນ; ແລ້ວຕາມກຳລັງ ບູຊາພຣະຄະເນດ (Gaṇeśa) ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ພຣາຫມະນ ແລະ ສາທຸຊົນດ້ວຍສັດທາ.

Verse 57

कृतपारणको हृष्टो गच्छेन्नियमधृक्पुनः । आगत्याभ्यर्च्य पितॄन्यथोक्तफलभाग्भवेत्

ເມື່ອສຳເລັດອຸປະວາສ ແລະ ປາຣະນະ (pāraṇa) ຕາມພິທີແລ້ວ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະ ຖືນິຍະມະ ພຶງອອກເດີນທາງ; ເມື່ອກັບມາແລ້ວບູຊາປິຕຣ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ຄຳພີກ່າວໄວ້.

Verse 58

न परीक्ष्यो द्विजस्तीर्थेष्वन्नार्थी भोज्य एव च । सक्तुभिः पिंडदानं च चरुणा पायसेन च

ໃນທີຣຖະ ພຣາຫມະນຜູ້ມາຂໍອາຫານ ບໍ່ພຶງຖືກກວດສອບຫຼືສົງໄສ; ພຶງໃຫ້ອາຫານແກ່ທ່ານແທ້ໆ. ແລະ ການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ອາດເຮັດດ້ວຍສັກຕຸ (ແປ້ງບາເລ) ດ້ວຍຈະຣຸ (caru) ແລະ ດ້ວຍປາຍະສະ (pāyasa) ໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 59

कर्तव्यमृषिभिर्दृष्टं पिण्याकेन गुडेन च । श्राद्धं तत्र प्रकर्तव्यमर्घ्यावाहनवर्जितम्

ຕາມທີ່ຣິສີທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນແລະຮັບຮອງ ການຖວາຍບູຊາກໍຄວນເຮັດໄດ້ແມ່ນດ້ວຍປິນຍາກະ (piṇyāka—ກາກນ້ຳມັນ) ແລະ ກຸຑະ (guḍa—ນ້ຳຕານກ້ອນ). ໃນທີຣຖະນັ້ນ ພຶງເຮັດສຣາດທະ (śrāddha) ໂດຍລະອັຣຄະຍະ (arghya) ແລະ ອາວາຫນະ (āvāhana).

Verse 60

अकालेप्यथवा काले तीर्थे श्राद्धं च तर्पणम् । अविलंबेन कर्तव्यं नैव विघ्नं समाचरेत्

ຈະເປັນເວລາບໍ່ຖືກການ ຫຼື ເວລາຖືກການກໍຕາມ ໃນທີຣຖະພຶງເຮັດສຣາດທະ ແລະ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ; ຢ່າກໍ່ ຫຼື ເຊີນຊວນອຸປະສັກໃດໆ.

Verse 61

तीर्थं प्राप्य प्रसंगेन स्नानं तीर्थे समाचरेत् । स्नानजं फलमाप्नोति तीर्थयात्राश्रितं स च

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໄປຮອດຕີຣະຖະໂດຍບັງເອີນ ກໍຄວນອາບນ້ຳສັກສິດໃນຕີຣະຖະນັ້ນ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຈາກການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະ ແລະບຸນອັນເນື່ອງຈາກການເດີນທາງຈາລິກບຸນດ້ວຍ

Verse 62

नृणां पापकृतां तीर्थे पापस्य शमनं भवेत् । यथोक्तं फलदं तीर्थं भवेच्छ्रद्धात्मनां नृणाम्

ສຳລັບມະນຸດຜູ້ເຄີຍກະທຳບາບ ຕີຣະຖະເປັນສະຖານທີ່ທີ່ບາບຖືກລະງັບແລະບັນເທົາ. ແລະຕີຣະຖະຍ່ອມໃຫ້ຜົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແກ່ຜູ້ທີ່ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ

Verse 63

षोडशांशं स लभते यः पराथं च गच्छति । अर्धं तीर्थफलं तस्य यः प्रसंगेन गच्छति

ຜູ້ໃດໄປຕີຣະຖະເພື່ອເຫດຂອງຄົນອື່ນ ຈະໄດ້ພຽງແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບຫົກຂອງບຸນເຕັມ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄປໂດຍບັງເອີນ ຈະໄດ້ຄື່ງໜຶ່ງຂອງຜົນຕີຣະຖະ

Verse 64

कुश प्रतिकृतिं कृत्वा तीर्थवारिणि मज्जयेत् । मज्जयेच्च यमुद्दिश्य सोष्टमांशं लभेत वै

ເມື່ອປັ້ນຮູບຕົວແທນຈາກຫຍ້າກຸສະແລ້ວ ຄວນນຳໄປຈຸ່ມລົງໃນນ້ຳຕີຣະຖະ. ຖ້າຈຸ່ມໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະຍະມະ ຈະໄດ້ສ່ວນໜຶ່ງໃນແປດຂອງບຸນຕີຣະຖະແນ່ນອນ

Verse 65

तीर्थोपवासः कर्तव्यः शिरसो मुंडनं तथा । शिरोगतानि पापानि यांति मुंडनतो यतः

ຄວນຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ຢູ່ຕີຣະຖະ ແລະຄວນໂກນສີສະດ້ວຍ ເພາະບາບທີ່ເກາະຢູ່ເທິງສີສະ ຈະຫາຍໄປໂດຍການໂກນ

Verse 66

यदह्नि तीर्थप्राप्तिः स्यात्ततोह्नः पूर्ववासरे । उपवासस्तु कर्तव्यः प्राप्ताह्नि श्राद्धदो भवेत्

ໃນມື້ກ່ອນມື້ທີ່ຈະໄປຮອດທີຣຖະ ພຶງຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໄວ້. ໃນມື້ທີ່ຮອດ ພຶງປະກອບ ສຣາດທະ ແລະ ທຳຕັຣປະນະ-ທານ ແດ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 67

तीर्थप्रसंगात्तीर्थांगमप्युक्तं त्वत्पुरोमया । स्वर्गसाधनमेवैतन्मोक्षोपायश्च वै भवेत्

ເນື່ອງຈາກໂອກາດໃນການກ່າວເຖິງທີຣຖະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍຕໍ່ໜ້າທ່ານເຖິງວິໄນອັນເປັນອົງປະກອບຂອງການຈາລິກດ້ວຍ ນີ້ແທ້ເປັນເຄື່ອງສຳເລັດສະຫວັນ ແລະເປັນອຸບາຍທີ່ແທ້ສູ່ໂມກສະ

Verse 68

काशीकांती च मायाख्या त्वयोध्याद्वारवत्यपि । मथुरावंतिका चैताः सप्त पुर्योत्र मोक्षदाः

ກາສີ, ກາຍຈີ, ມາຍາ (ຫຣິດວາຣ), ອະໂຍທະຍາ, ດວາຣະວະຕີ, ມະຖຸຣາ ແລະ ອະວັນຕິກາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປຸຣີສັກສິດ 7 ທີ່ປະທານໂມກສະ

Verse 69

श्रीशैलो मोक्षदः सर्वः केदारोपि ततोऽधिकः । श्रीशैलाच्चापि केदारात्प्रयागं मोक्षदं परम्

ສຣີໄສລ ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະໂດຍສິ້ນເຊີງ; ເກດາຣະ ຍິ່ງສູງກວ່ານັ້ນ. ແລະຍິ່ງເໜືອສຣີໄສລ ແລະ ເກດາຣະ ຄື ປຣະຍາກ—ທີຣຖະອັນສູງສຸດ ຜູ້ປະທານໂມກສະຢ່າງຍິ່ງ

Verse 70

प्रयागादपि तीर्थाग्र्यादविमुक्तं विशिष्यते । यथाविमुक्ते निर्वाणं न तथाक्वाप्यसंशयम्

ແມ່ນແຕ່ຍິ່ງກວ່າປຣະຍາກ ຜູ້ເປັນທີຣຖະອັນຍອດ ອະວິມຸກຕະຍັງສູງສຸດກວ່າ ເພາະນິຣວານມີດັ່ງຢູ່ໃນອະວິມຸກຕະ ທີ່ອື່ນບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 73

अन्यानि मुक्तिक्षेत्राणि काशीप्राप्तिकराणि च । काशीं ध्यायमिमं श्रुत्वा नरो नियतमानसः । श्रावयित्वा द्विजांश्चापि श्रद्धाभक्तिसमन्वितान्

ແມ່ນແຕ່ເຂດສັກສິດແຫ່ງໂມກະອື່ນໆ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ຮອດກາຊີ. ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ເມື່ອພິຈາລະນາກາຊີ ໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ ແລະໃຫ້ພຣາຫມະນຜູ້ມີສັດທາແລະພັກຕິໄດ້ຟັງດ້ວຍ ຍ່ອມໄດ້ບຸນນຳໄປສູ່ກາຊີແລະໂມກະ.

Verse 74

क्षत्रियान्धर्मनिरतान्वैश्यान्सन्मार्गवर्तिनः । शूद्रान्द्विजेषु भक्तांश्च निष्पापो जायते द्विजः

ເມື່ອກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ, ໄວຊະຍະຜູ້ເດີນຕາມທາງດີ, ແລະຊູດຣະຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ດວິຊະ ລ້ວນເຂົ້າຮ່ວມດ້ວຍສັດທາ ດວິຊະຍ່ອມເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກບາບ.