Adhyaya 47

Verse 1

स्कंद उवाच । अथोत्तरस्यामाशायां कुंडमर्काख्यमुत्तमम् । तत्र नाम्नोत्तरार्केण रश्मिमाली व्यवस्थितः

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ທາງທິດເໜືອມີສະລະນ້ຳອັນປະເສີດ ຊື່ ‘ອາຣກະ’; ທີ່ນັ້ນ ພະສຸລິຍະ ຜູ້ມີພວງມາລາແຫ່ງລັດສະໝີ ສະຖິດຢູ່ໃນນາມ ‘ອຸຕຕະຣາຣກະ’

Verse 2

तापयन्दुःखसंघातं साधूनाप्याययन्रविः । उत्तरार्को महातेजाः काशीं रक्षति सर्वदा

ພະອາທິດໄດ້ແຜດເຜົາກອງແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລະຫຼ່ຽງດູບຳລຸງບັນດາສາທຸຊົນ; ພະຣະວິຜູ້ມີເດຊະອັນໃຫຍ່ ໃນນາມ ‘ອຸຕຕະຣາຣກະ’ ຄຸ້ມຄອງກາສີຢູ່ເສມອ

Verse 3

तत्रेतिहासो यो वृत्तस्तं निशामय सुव्रत । विप्रः प्रियव्रतो नाम कश्चिदात्रेय वंशजः

ໂອ ຜູ້ມີພຣະຕະອັນດີ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອິຕິຫາສະທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ: ມີພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ‘ປຣິຍະວຣະຕະ’ ເກີດໃນວົງສາອາຕເຣຍະ

Verse 4

आसीत्काश्यां शुभाचारः सदातिथिजनप्रियः । भार्या शुभव्रता तस्य बभूवातिमनोहरा

ໃນກາສີ ທ່ານນັ້ນມີຈະຣິຍາອັນງາມ ເປັນທີ່ຮັກຂອງແຂກແລະຊົນທັງຫຼາຍເສມອ; ພັນລະຍາຂອງທ່ານຜູ້ຖືພຣະຕະອັນມົງຄຸນ ງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ

Verse 5

भर्तृशुश्रूषणरता गृहकर्मसुपेशला । तस्यां स जनयामास कन्यामेकां सुलक्षणाम्

ນາງຜູ້ອຸທິດໃຈຮັບໃຊ້ສາມີ ແລະຊໍານານວຽກເຮືອນ ໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດລູກສາວພຽງຄົນດຽວ ຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນງາມດີ।

Verse 6

मूलर्क्षप्रथमेपादे तथा केंद्रे बृहस्पतौ । ववृधे सा गृहे पित्रोः शुक्ले पक्षे यथा शशी

ເມື່ອມູລານັກສັດຢູ່ບາດທຳອິດ ແລະພຣະພຶຫັດສະປະຕິສະຖິດໃນກາງອັນເປັນມົງຄຸນ ນາງເຕີບໃຫຍ່ໃນເຮືອນພໍ່ແມ່ ດຸຈດວງຈັນເພີ່ມແສງໃນປັກຂາວ।

Verse 7

सुरूपा विनयाचारा पित्रोश्च प्रियकारिणी । अतीव निपुणा जाता गृहोपस्करमार्जने

ນາງມີຮູບງາມ ມີມາລະຍາດອ່ອນນ້ອມ ແລະເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ພໍໃຈຢູ່ເສມອ ຈົນກາຍເປັນຜູ້ຊໍານານຢ່າງຍິ່ງໃນການດູແລ ແລະຊໍາລະເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນ।

Verse 8

यथायथा समैधिष्ट सा कन्या पितृमंदिरे । तथातथा पितुस्तस्याश्चिंता संववृधेतराम्

ຍິ່ງນາງກຸມາຣີເຕີບໃຫຍ່ຮຸ່ງເຮືອງໃນເຮືອນພໍ່ຫຼາຍເທົ່າໃດ ຄວາມກັງວົນຂອງພໍ່ນາງກໍຍິ່ງເພີ່ມພູນຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ।

Verse 9

कस्मै देया वरा कन्या सुरम्येयं सुलक्षणा । अस्या अनुगुणो लभ्यः क्व मया वर उत्तमः

“ກຸມາຣີຜູ້ປະເສີດນີ້ ງາມນ່າຊົມ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ໃຜ? ຂ້ອຍຈະພົບເຈົ້າບ່າວຜູ້ດີເລີດ ແລະເໝາະສົມກັບນາງ ຢູ່ໃສ?”

Verse 10

कुलेन वयसा चापि शीलेनापि श्रुतेन च । रूपेणार्थेनसंयुक्तः कस्मै दत्ता सुखं लभेत्

ນາງຜູ້ນີ້ມີຕະກູນດີ ອາຍຸສົມຄວນ ມີສີນ ແລະຄວາມຮູ້ ພ້ອມທັງຄວາມງາມແລະຊັບສິນ—ຄວນຍົກໃຫ້ໃຜຈຶ່ງໄດ້ສຸກ?

Verse 11

इति चिंतयतस्तस्य ज्वरोभूदतिदारुणः । यश्चिंताख्यो ज्वरः पुंसामौषधैर्नापि शाम्यति

ເມື່ອລາວຄິດຢ່າງນັ້ນ ກໍເກີດໄຂ້ຮ້າຍແຮງຢ່າງຫຼາຍ—ໄຂ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຄວາມກັງວົນ’ ໃນມະນຸດ ຊຶ່ງຢາກໍບໍ່ອາດທຳໃຫ້ຫາຍໄດ້

Verse 12

तन्मूलर्क्षविपाकेन चिंताख्येन ज्वरेण च । स विप्रः पंचतां प्राप्तस्त्यक्त्वा सर्वं गृहादिकम्

ດ້ວຍຜົນສຸກງອມຂອງຊະຕາກຳທີ່ຜູກພັນກັບນັກສັດຕະຣາມູລາ ແລະດ້ວຍໄຂ້ຊື່ຄວາມກັງວົນນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນເຖິງຄວາມຕາຍ—ປະລະເຮືອນແລະຊັບສິນທັງປວງ

Verse 13

पितर्युपरते तस्याः कन्यायाः सा जनन्यपि । शुभव्रता परित्यज्य तां कन्यां पतिमन्वगात्

ເມື່ອພໍ່ຂອງນາງນັ້ນດັບຊີວິດໄປ ແມ່ຂອງນາງດ້ວຍ—ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນມົງຄຸນ—ກໍປະລະລູກສາວ ແລ້ວຕາມສາມີໄປ

Verse 14

धर्मोयं सहचारिण्या जीवताजीवतापि वा । पत्या सहैव स्थातव्यं पतिव्रतयुजा सदा

ນີ້ແມ່ນທຳມະຂອງພັນລະຍາຜູ້ເປັນຄູ່ຄຽງອັນສັດຊື່ (ປະຕິວຣະຕາ): ຈະຢູ່ໃນຊີວິດຫຼືໃນຄວາມຕາຍ ກໍຄວນຢູ່ຄຽງຂ້າງສາມີເສມອ

Verse 15

नापत्यं पाति नो माता न पिता नैव बांधवाः । पत्युश्चरणशुश्रूषा पायाद्वै केवलं स्त्रियम्

ບໍ່ແມ່ນລູກຈະປົກປ້ອງ, ບໍ່ແມ່ນແມ່, ບໍ່ແມ່ນພໍ່, ແລະບໍ່ແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງ. ສໍາລັບແມ່ຍິງ ມີແຕ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍສັດທາທີ່ພຣະບາດຂອງຜົວເທົ່ານັ້ນ ເປັນທີ່ພຶ່ງຄຸ້ມຄອງ.

Verse 16

सुलक्षणापि दुःखार्ता पित्रोः पंचत्वमाप्तयोः । और्ध्वदैहिकमापाद्य दशाहं विनिवर्त्य च

ແມ່ນແຕ່ນາງມີລັກສະນະມົງຄຸນ ແຕ່ເມື່ອພໍ່ແມ່ເຖິງສະພາບ «ປັນຈະຕະວະ» ນາງກໍຈົນດ້ວຍຄວາມໂສກ. ນາງໄດ້ປະກອບພິທີຫຼັງມໍລະນະ (ອຸຣທະວະໄທຫິກະ) ແລະຄົບກໍານົດສິບວັນແລ້ວ ຈຶ່ງກັບຄືນມາ.

Verse 17

चिंतामवाप महतीमनाथा दैन्यमागता । कथमेकाकिनी पित्रा मात्राहीना भवांबुधेः

ເມື່ອນາງເປັນຄົນອະນາດ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ຄວາມກັງວົນໃຫຍ່ກໍຄອບງໍານາງ: “ຂ້ອຍຜູ້ໂດດດ່ຽວ ຂາດທັງພໍ່ແລະແມ່ ຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 18

दुस्तरं पारमाप्स्यामि स्त्रीत्वं सर्वाभिभावि यत् । न कस्मैचिद्वरायाहं पितृभ्यां प्रतिपादिता

“ຂ້ອຍຈະເຖິງຝັ່ງໄກອັນຂ້າມຍາກໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອຄວາມເປັນແມ່ຍິງຖືກກົດຂີ່ໂດຍທົ່ວໄປ? ພໍ່ແມ່ບໍ່ໄດ້ມອບຂ້ອຍໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວຜູ້ໃດເລີຍ.”

Verse 19

तददत्ता कथं स्वैरमहमन्यं वरं वृणे । वृतोपि न कुलीनश्चेद्गुणवान्न च शीलवान्

“ເມື່ອຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖືກມອບໃນພິທີແຕ່ງງານ ຂ້ອຍຈະເລືອກຜົວອື່ນຕາມໃຈໄດ້ແນວໃດ? ແລະເຖິງເລືອກແລ້ວ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າເຂົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີ ບໍ່ມີຄຸນຄ່າ ແລະບໍ່ມີຄວາມປະພຶດດີ?”

Verse 20

स्वाधीनोपि न तत्तेन वृतेनापि हि किं भवेत् । इति संचिंतयंती सा रूपौदार्यगुणान्विता

“ແມ່ນແຕ່ເຂົາຈະຍອມຕາມ ກໍຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດຈາກຊາຍທີ່ເລືອກແບບນັ້ນ?” ນາງຜູ້ມີຄວາມງາມ ຄວາມໃຈກວ້າງ ແລະຄຸນທຳ ຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງດັ່ງນີ້

Verse 21

युवभिर्बहुभिर्नित्यं प्रार्थितापि मुहुर्मुहुः । न कस्यापि ददौ बाला प्रवेशं निज मानसे

ແມ່ນແຕ່ຖືກຊາຍໜຸ່ມຫຼາຍຄົນອ້ອນວອນຊ້ຳໆຢູ່ເປັນນິດ ນາງກໍບໍ່ໃຫ້ໃຜເຂົ້າໄປໃນໃຈຂອງນາງ

Verse 22

पित्रोरुपरतिं दृष्ट्वा वात्सल्यं च तथाविधम् । निनिंद बहुधात्मानं संसारं च निनिंद ह

ເມື່ອເຫັນການຈາກໄປຂອງພໍ່ແມ່ ແລະລະລຶກເຖິງຄວາມຮັກອ່ອນໂຍນນັ້ນ ນາງກໍຕຳນິຕົນເອງຫຼາຍປະການ ແລະນິນທາສັງສາຣະດ້ວຍ

Verse 23

याभ्यामुत्पादिता चाहं याभ्यां च परिपालिता । पितरौ कुत्र तौ यातौ देहिनो धिगनित्यताम्

“ຜູ້ທັງສອງທີ່ໃຫ້ກຳເນີດຂ້ອຍ ແລະຜູ້ທັງສອງທີ່ລ້ຽງດູຂ້ອຍ—ພໍ່ແມ່ສອງທ່ານນັ້ນໄປໃສແລ້ວ? ຂໍດ່າຄວາມບໍ່ທ່ຽງຂອງຜູ້ມີກາຍ!”

Verse 24

अहो देहोप्यहोंगत्वं यथा पित्रोः पुरो मम । इति निश्चित्य सा बाला विजितेंद्रिय मानसा

“ໂອ້—ແມ່ນແຕ່ກາຍນີ້ກໍດ້ວຍ! ໂອ້—ສະພາບໄຮ້ກາຍນີ້ ເຊັ່ນທີ່ເກີດກັບພໍ່ແມ່ຂອງຂ້ອຍຕໍ່ໜ້າ!” ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນີ້ ນາງຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍ ແລະໃຈ ກໍຢືນຢັນໝັ້ນໃນປະຕິຍານ

Verse 25

ब्रह्मचर्यं दृढं कृत्वा तप उग्रं चचार ह । उत्तरार्कस्य देवस्य समीपे स्थिरमानसा

ນາງຍຶດຖືພຣະຫມະຈັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລ້ວບຳເນີນຕະປະອັນເຂັ້ມກ້າ; ດ້ວຍໃຈມັ້ນຄົງ ນາງຢູ່ໃກ້ເທວະອຸດຕະຣາຣກະ।

Verse 26

तस्यां तपस्यमानायामेकाच्छागी लघीयसी । तत्र प्रत्यहमागत्य तिष्ठेत्तत्पुरतोऽचला

ເມື່ອນາງກຳລັງບຳເນີນຕະປະ ມີກວາງເພດຍິງນ້ອຍໆ ມາທຸກມື້ ແລະຢືນນິ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງຢ່າງບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ

Verse 27

तृणपर्णादिकं किंचित्सायमभ्यवहृत्य सा । तत्कुंडपीतपानीया स्वस्वामिसदनं व्रजेत्

ຕອນແລງ ມັນຈະກິນຫຍ້າແລະໃບໄມ້ເພີຍນ້ອຍ; ແລ້ວດື່ມນ້ຳຈາກສະລະນັ້ນ ແລະໄປຫາເຮືອນຂອງນາຍຂອງມັນ

Verse 28

तत इत्थं व्यतीतासु पंचषा सुसमासु च । लीलया विचरन्देवस्तत्र देव्या सहागतः

ເມື່ອຜ່ານໄປດັ່ງນີ້ ຫ້າຫຼືຫົກເດືອນອັນດີງາມ ພຣະເຈົ້າຜູ້ທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍລີລາ ໄດ້ມາທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບພຣະເທວີ

Verse 29

सन्निधावुत्तरार्कस्य तपस्यतीं सुलक्षणाम् । स्थाणुवन्निश्चलां स्थाणुरद्राक्षीत्तपसा कृशाम्

ໃກ້ເທວະອຸດຕະຣາຣກະ ພຣະສະຖານຸໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ມີລັກສະນະງາມກຳລັງບຳເນີນຕະປະ—ນິ່ງດຸດເສົາ ແລະຜອມລົງເນື່ອງຈາກຕະປະ

Verse 30

ततो गिरिजया शंभुर्विज्ञप्तः करुणात्मना । वरेणानुगृहाणेमां बंधुहीनां सुमध्यमाम्

ແລ້ວນາງກິຣິຈາໄດ້ທູນຂໍຕໍ່ພຣະສັມພູ ຜູ້ມີພຣະໃຈເມດຕາກະລຸນາ: “ຂໍພຣະອົງໂປດອະນຸເຄາະ ປະທານພອນແກ່ນາງນີ້ ຜູ້ຂາດຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະມີແອວອ່ອນຊ້ອຍ”។

Verse 31

शर्वाणीगिरमाकर्ण्य ततः शर्वः कृपानिधिः । समाधिमीलिताक्षीं तामुवाच वरदो हरः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະສະຣວານີ ແລ້ວ, ພຣະສະຣວະຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງເມດຕາ ໄດ້ກ່າວກັບນາງຜູ້ນັ່ງຫຼັບຕາໃນສະມາທິ; ພຣະຫະຣະຜູ້ປະທານພອນໄດ້ເອີ້ນນາງ।

Verse 32

सुलक्षणे प्रसन्नोस्मि वरं वरय सुव्रते । चिरं खिन्नासि तपसा कस्तेऽस्तीह मनोरथः

“ໂອ ຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ, ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ. ເຈົ້າເມື່ອຍລ້າດ້ວຍຕະປະມາດົນ—ທີ່ນີ້ເຈົ້າປາດຖະໜາສິ່ງໃດ?”

Verse 33

सापि शंभोर्गिरं श्रुत्वा मुखपीयूषवर्षिणीम् । महासंतापशमनीं लोचने उदमीलयत्

ນາງກໍໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະສັມພູ—ດັ່ງຝົນອະມຣິຕະຫຼັ່ງຈາກພຣະໂອສົດ ບັນເທົາຄວາມທຸກໃຫຍ່—ແລ້ວນາງເປີດຕາຂຶ້ນ।

Verse 34

त्र्यक्षं प्रत्यक्षमावीक्ष्य वरदानोन्मुखं पुरः । देवीं च वामभागस्थां प्रणनाम कृतांजलिः

ເມື່ອນາງເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມເນດປະຈັກຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພ້ອມປະທານພອນ, ແລະເຫັນພຣະເທວີປະທັບຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ, ນາງຈຶ່ງປະນົມມືກ່າວນະມັດສະການ।

Verse 35

किं वृणे यावदित्थं सा चिंतयेच्चारुमध्यमा । तावत्तयानिरैक्षिष्ट वराकी बर्करी पुरः

ໃນຂະນະທີ່ນາງຜູ້ເອວອ່ອນງາມຍັງຄິດຢູ່ວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລືອກພອນໃດ?” ໃນເວລານັ້ນເອງ ແພະຜູ້ນ່າສົງສານນາມ ບາກະຣີ ຖືກນຳມາໃຫ້ເຫັນ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພອດີ।

Verse 36

आत्मार्थं जीवलोकेस्मिन्को न जीवति मानवः । परं परोपकारार्थं यो जीवति स जीवति

ໃນໂລກແຫ່ງສັດມີຊີວິດນີ້ ມະນຸດຜູ້ໃດຈະບໍ່ດຳລົງເພື່ອຕົນເອງ? ແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງເພື່ອເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ມີຊີວິດແທ້।

Verse 37

अनया मत्तपोवृत्ति साक्षिण्या बह्वनेहसम् । असेव्यहं तदेतस्यै वरयामि जगत्पतिम्

ໃຫ້ນາງນີ້ເປັນພະຍານ—ນາງຜູ້ເຫັນແນວທາງແຫ່ງຕະປະສະຍາ ແລະຄວາມປະພຶດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທັງຍັງອຸດົມດ້ວຍຄວາມເພີຍພະຍາຍາມອັນບໍ່ຫວັງຜົນ—ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເລືອກ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ເປັນພອນໃຫ້ນາງນີ້।

Verse 38

परामृश्य मनस्येतत्प्राह त्र्यक्षं सुलक्षणा । कृपानिधे महादेव यदि देयो वरो मम

ເມື່ອພິຈາລະນາໃນໃຈແລ້ວ ສຸລັກຂະນາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຜູ້ມີສາມພະເນດວ່າ “ໂອ ມະຫາເທວະ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ຖ້າຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ…”

Verse 39

अजशावी वराक्येषा तर्हि प्रागनुगृह्यताम् । वक्तुं पशुत्वान्नोवेत्ति किंचिन्मद्भक्तिपेशला

“ຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ເປັນແພະ-ແກະ ຂໍໃຫ້ໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ນາງກ່ອນ ເນື່ອງຈາກສະພາບເປັນສັດ ນາງຈຶ່ງກ່າວສິ່ງໃດບໍ່ໄດ້ ແຕ່ໃຈນາງອ່ອນໂຍນ ເອີ້ນຫາພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 40

इति वाचं निशम्येशः परोपकृतिशालिनीम् । सुलक्षणाया नितरां तुतोष प्रणतार्तिहा

ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນເຕັມໄປດ້ວຍໃຈເມດຕາເພື່ອຜູ້ອື່ນນັ້ນ ພຣະອົງ—ຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ພຶ່ງພາ—ກໍຊົມຊື່ນຍິ່ງຕໍ່ ສຸລັກສະນາ।

Verse 41

देवदवस्ततः प्राह देवि पश्य गिरींद्रजे । साधूनामीदृशी बुद्धिः परोपकरणोर्जिता

ແລ້ວພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕັດກັບພຣະເທວີວ່າ: “ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ, ປັນຍາຂອງຜູ້ດີງາມເປັນເຊັ່ນນີ້ ແລະຖືກຍົກສູງໂດຍພະລັງແຫ່ງການເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ.”

Verse 42

ते धन्याः सर्वलोकेषु सर्वधर्माश्रयाश्च ते । यतंते सर्वभावेन परोपकरणाय ये

ຜູ້ທີ່ພາກພຽນດ້ວຍທັງກາຍໃຈເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ ເປັນຜູ້ມີພອນໃນທຸກໂລກ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງທຳທັງປວງ।

Verse 43

संचयाः सर्ववस्तूनां चिरं तिष्ठति नो क्वचित् । सुचिरं तिष्ठते चैकं परोपकरणं प्रिये

ການສະສົມຊັບສິນທຸກຢ່າງບໍ່ຢູ່ຍືນຍາວໃນທີ່ໃດເລີຍ; ແຕ່ມີຢ່າງໜຶ່ງຢູ່ຍືນຍາວຫຼາຍ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຄືການຮັບໃຊ້ເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ।

Verse 44

धन्या सुलक्षणा चैषा योग्याऽनुग्रहकर्मणि । ब्रूहि देवि वरो देयः कोऽस्यैच्छाग्यै च कः प्रिये

“ສຸລັກສະນານີ້ແທ້ຈິງເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະສົມຄວນແກ່ການປະທານພຣະກະລຸນາ. ຈົ່ງບອກເຖີດ ໂອ ເທວີ—ຄວນປະທານພອນໃດໃຫ້ນາງ ແລະນາງປາດຖະນາສິ່ງໃດ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ?”

Verse 45

श्रीदेव्युवाच । सर्वसृष्टिकृतां कर्तः सर्वज्ञप्रणतार्तिहन् । सुलक्षणा शुभाचारा सखी मेस्तु शुभोद्यमा

ພຣະນາງສີເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ສ້າງສັບພະສິ່ງ, ໂອ ພຣະຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງຜູ້ກ້ົມກາບ—ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີສະຫາຍຜູ້ມີລັກສະນະດີ ມີຄຸນທຳ ປະພຶດດີ ແລະຂະຫຍັນໃນກິດມົງຄຸນເສມອ.

Verse 46

यथा जया च विजया यथा चैव जयंतिका । शुभानंदा सुनंदा च कौमुदी च यथोर्मिला

ເຊັ່ນດຽວກັບ ຊະຍາ ແລະ ວິຊະຍາ, ເຊັ່ນດຽວກັບ ຊະຍັນຕິກາ; ເຊັ່ນດຽວກັບ ສຸພານັນດາ ແລະ ສຸນັນດາ; ເຊັ່ນດຽວກັບ ກໍມຸດີ ແລະ ອຸຣະມິລາ—ຂໍໃຫ້ນາງນັ້ນມີມົງຄຸນດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 47

यथा चंपकमाला च यथा मलयवासिनी । कर्पूरलतिका यद्वद्गंधधारा यथा शुभा

ງາມດັ່ງມາລາດອກຈຳປາ, ຫອມດັ່ງຜູ້ຢູ່ເຂົາມະລະຍະອັນອວົງດ້ວຍກິ່ນຈັນ; ດັ່ງເຄືອກາຟູ; ແລະດັ່ງສາຍທາລາແຫ່ງກິ່ນຫອມອັນເປັນມົງຄຸນ—ຂໍໃຫ້ນາງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 48

अशोका च विशोका च यथा मलयगंधिनी । यथा चंदननिःश्वासा यथा मृगमदोत्तमा

ຂໍໃຫ້ນາງເປັນ ອະໂສກາ—ປາສຈາກຄວາມໂສກ—ແລະ ວິໂສກາ—ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມເສົ້າ; ຫອມດັ່ງກິ່ນຈັນແຫ່ງມະລະຍະ; ດັ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງຈັນ; ແລະປະເສີດດັ່ງມັດສ໌ຊັ້ນດີທີ່ສຸດ.

Verse 49

यथा च कोकिलालापा यथा मधुरभाषिणी । गद्यपद्यनिधिर्यद्वदनुक्तज्ञा यथा च सा

ຫວານໄພເພາະດັ່ງສຽງນົກໂກກິລາ; ເວົ້າຈາອ່ອນຫວານ; ດັ່ງຄັງສົມບັດແຫ່ງຮ້ອຍແກ້ວແລະຮ້ອຍກອນ; ແລະເປັນຜູ້ເຂົ້າໃຈແມ່ນແຕ່ຄຳທີ່ບໍ່ໄດ້ເວົ້າ—ຂໍໃຫ້ນາງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 50

दृगंचलेंगितज्ञा च यथा कृतमनोरथा । गानचित्तहरा यद्वत्तथास्त्वेषा सुलक्षणा

ຂໍໃຫ້ນາງເຂົ້າໃຈສັນຍານຈາກດວງຕາ ແລະການກະດິກທີ່ຂອບສາຍຕາ; ຂໍໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາສຳເລັດ; ແລະຂໍໃຫ້ສຽງຂັບຮ້ອງຂອງນາງຊັກນຳໃຈ—ນາງຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນນີ້ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ।

Verse 51

अतिप्रिया भवित्री मे यद्बाल ब्रह्मचारिणी । अनेनैव शरीरेण दिव्यावयवभूषणा

ຂໍໃຫ້ນາງນ້ອຍຜູ້ເປັນພຣະຫມະຈາຣິນີນີ້ ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະໃນກາຍນີ້ເອງ ຈົ່ງປະດັບດ້ວຍອະວະຍະວະທິບ ແລະເຄື່ອງປະດັບທິບ।

Verse 52

दिव्यांबरा दिव्यगंधा दिव्यज्ञानसमन्विता । समया मां सदैवास्तां चंचच्चामरधारिणी

ນາງຈົ່ງນຸ່ງຫົ່ມອາພອນທິບ ມີກິ່ນຫອມທິບ ແລະປະກອບດ້ວຍປັນຍາທິບ; ຂໍໃຫ້ນາງຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າເສມອຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ ຖືຈາມະຣະໂບກໄຫວວ່ອງໄວເພື່ອການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ।

Verse 53

एषापि काशिराजस्य कुमार्यस्त्विह बर्करी । अत्रैव भोगान्संप्राप्य मुक्तिं प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्

ນາງກຸມາຣີນີ້ດ້ວຍ—ບາກະຣີ ທິດາຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງກາສີ—ເມື່ອໄດ້ຮັບສຸກອັນຄວນໄດ້ໃນທີ່ນີ້ແລ້ວ ຈະບັນລຸໂມກສະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 54

अनया त्वर्ककुंडेस्मिन्पुष्ये मासि रवेर्दिने । स्नातं त्वनुदिते सूर्ये शीतादक्षुब्धचित्तया

ໂດຍນາງ ໃນອາຣະກະກຸນຑະນີ້ ໃນເດືອນປຸສຍະ ໃນວັນອາທິດ—ນາງໄດ້ອາບນ້ຳກ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແມ້ຈະໜາວເຢັນກໍຕາມ।

Verse 55

राजपुत्री ततः पुण्यादस्त्वेषा शुभलोचना । वरदानप्रभावेण तव विश्वेश्वर प्रभो

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນີ້ ຂໍໃຫ້ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມນີ້ເປັນພະຣາຊທິດາ; ໂອ້ ພຣະວິສເວສວະຣ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພະລັງແຫ່ງພອນທີ່ພຣະອົງປະທານ.

Verse 57

उत्तरार्कस्य देवस्य पुष्ये मासि रवेर्दिने । कार्या सा वत्सरीयात्रा न तैः काशीफलेप्सुभिः

ສໍາລັບເທວະ ອຸດຕະຣາກະ ຄວນປະກອບຍາຕຣາປະຈໍາປີນັ້ນ ໃນເດືອນປຸສຍະ ໃນວັນອາທິດ ໂດຍຜູ້ປາຖະນາຜົນອັນຄົບຖ້ວນແຫ່ງກາສີ.

Verse 58

मृडान्याभिहि तं सर्वं कृत्वैतद्विश्वगो विभुः । विश्वनाथो विवेशाथ प्रासादं स्वमतर्कितः

ເມື່ອໄດ້ກະທໍາທຸກຢ່າງຕາມທີ່ ມຣິຑານີ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ພຣະຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນ—ພຣະວິສວະນາຖ—ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ພຣະຣາຊວັງຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະປະສົງສໍາເລັດແລ້ວ.

Verse 59

स्कंद उवाच । लोलार्कस्य च माहात्म्यमुत्तरार्कस्य च द्विज । कथितं ते महाभाग सांबादित्यं निशामय

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າມະຫາຕະມະແຫ່ງ ໂລລາຣກະ ແລະ ອຸດຕະຣາຣກະ ໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງຂອງ ສາມບາດິຕະຍະ.”

Verse 60

श्रुत्वैतत्पुण्यमाख्यानं शुभं लोलोत्तरार्कयोः । व्याधिभिर्नाभिभूयेत न दारिद्र्येण बाध्यते

ເມື່ອໄດ້ຟັງອາຂະຍານອັນມົງຄຸນ ແລະເປັນບຸນອັນຍິ່ງ ກ່ຽວກັບ ໂລລາຣກະ ແລະ ອຸດຕະຣາຣກະ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກໂລກພະຍາດຄອບງໍາ ແລະບໍ່ຖືກຄວາມທຸກຍາກລໍ້ລວງ.

Verse 96

बर्करीकुंडमित्याख्या त्वर्ककुंडस्य जायताम् । एतस्याः प्रतिमा पूज्या भविष्यत्यत्र मानवैः

ຂໍໃຫ້ ອາຣກະ-ກຸນຑະ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ ‘ບາຣກະຣີ-ກຸນຑະ’ ເຖິງແມ່ນຕໍ່ໄປ. ໃນອະນາຄົດ ມະນຸດຈະບູຊາປະຕິມາ (ຮູບບູຊາ) ຂອງນາງຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ.