Adhyaya 44

Verse 1

स्कंद उवाच । अथ मंदरकंदरोदरोल्लसद समद्युति रत्नमंदिरे । परितः समधिष्ठितामरे निजशिखरैर्वसनीकृतांबरे

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ໃນພະລາຊວັງມະນີອັນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍລັດສະໝີສະເໝີ ດຸດດັ່ງແສງທີ່ສະຫວ່າງໃນຖ້ຳແຫ່ງພູມັນດະຣະ—ມີເທວະດາປະທັບລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ ແລະຍອດຂອງມັນເອງປານດັ່ງຫົ່ມຄຸມຟ້າ—

Verse 2

निवसञ्जगदीश्वरो हरः कृशरजनीश कलामनोहरः । लभते स्म न शर्म शंकरः प्रसरत्काशिवियोगज ज्वरः

ແມ່ນແຕ່ພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫະຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ງາມດ້ວຍເສັ້ນຈັນທຣາບາງໆຂອງຈອມຮາຕຣີ—ສັງກະຣະກໍບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມສະຫງົບ ເນື່ອງຈາກໄຂ້ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີ ແຜ່ລາມຢູ່ໃນພຣະອົງ.

Verse 3

विरहानलशांतये तदा समलेपि त्रिपुरारिणापि यः । मलयोद्भव पंक एष स प्रतिपेदेह्यधुना पिपांसुताम्

ເພື່ອບັນເທົາໄຟແຫ່ງຄວາມພັດພາກ ຂີ້ຈັນທຣາຈາກພູມະລະຍະ—ທີ່ເຄີຍແມ່ນແຕ່ຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ກໍເຄີຍທາ—ບັດນີ້ກັບແຫ້ງສິ້ນ ປານດັ່ງກະຫາຍຫາຄວາມຊຸ່ມຊື່ນອີກຄັ້ງ.

Verse 4

परितापहराणि पद्मिनीनां मृदुलान्यपि कंकणीकृतानि । गदितानि यदीश्वरेण सर्पास्तदभूत्सत्यमहोमहेश्वरेच्छा

ແມ່ນແຕ່ເສັ້ນໃຍດອກບົວອ່ອນນຸ່ມ—ທີ່ເຄີຍໃຊ້ຂັບຄວາມຮ້ອນຂອງນາງປັດມິນີ—ເມື່ອພຣະອີສະວະຣະຕຣັດເຖິງ ກໍກາຍເປັນງູ ແລະຖືກປັ້ນເປັນກຳໄລ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຄວາມຈິງ—ໜ້າອັດສະຈັນແທ້ ພຣະປະສົງຂອງມະເຫສະວະຣະ!

Verse 5

यदु दुग्धनिधिं निमथ्यदेवैर्मृदुसारः समकर्षि पूर्णचंद्रः । स बभूव कृशो वियोगतप्तेश्वरमूर्धोष्मपरिक्षरच्छरीरः

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍກວນສະມຸດນ້ຳນົມ ແລະດຶງເອົາສານອ່ອນນຸ່ມ—ພະຈັນເຕັມດວງ—ອອກມາ, ພະຈັນນັ້ນກໍຜອມລົງເນື່ອງຈາກໄຟແຫ່ງການພັດພາກຈາກກາສີ; ກາຍຂອງລາວຮາວກັບລະລາຍໃນຄວາມຮ້ອນທີ່ພຸ່ງຂຶ້ນຈາກພະເສຍນຂອງພຣະອີສະວະຣະ।

Verse 6

यददीधरदेष जाततापः पृथुले मौलिजटानि कुंजकोणे । परितापहरां हरस्तदानीं द्युनदीं तामधुनापि नोज्जिहीते

ເມື່ອໃນແດນພູນັ້ນເກີດຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຄວາມທຸກ, ພຣະຫຣະໄດ້ກາງຊະດາຫນາໜັກເທິງຍອດເສຍນໄວ້ທີ່ມຸມປ່າ; ແລະນ້ຳນະທີສະຫວັນຜູ້ດັບໄຟແຫ່ງຄວາມຮ້ອນຮົ່ມ—ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ທີ່ພຣະອົງທຣົງໄວ້ໃນການນັ້ນ ບັດນີ້ກໍຍັງບໍ່ລະທິ້ງ

Verse 7

महतो विरहस्य शंकरः प्रसभंतस्यवशी वशंगतः । विविदेन सुरैः सदोगतैरपि संवीतसुतापवेष्टितः

ພຣະສັງກະຣະ ແມ່ນແຕ່ເປັນຈອມນາຍ ກໍຖືກພະລັງແຫ່ງການພັດພາກອັນໃຫຍ່ບັງຄັບໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດ; ແມ່ນແຕ່ຖືກເທວະຫຼາຍດ້ານຫ້ອມລ້ອມ ພຣະອົງກໍຍັງຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍໄຟທຸກຂ້າງໃນອັນແຮງກ້າ

Verse 8

अतिचित्रमिदं यदात्मना शुचिरप्येष कृपीटयोनिना । स्वपुरीविरहोद्भवेन वै परिताप्येत जगत्त्रयेश्वरः

ນ່າພິສູດອັນອັດສະຈັນ: ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍລິສຸດໃນພຣະອົງເອງ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເກີດຈາກໄຟ (ກຣະປີຕະ) ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງໄຕຣໂລກ ກໍຖືກຄວາມຮ້ອນຮົ່ມທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກນະຄອນຂອງພຣະອົງເອງ—ກາສີ—ເຜົາຜານຢ່າງແທ້ຈິງ

Verse 9

निजभालतलं कलानिधेः कलया नित्यमलंकरोति यः । स तदीश्वरमप्यतापयद्विधुरेको विपरीत एव तु

ຜູ້ທີ່ປະດັບໜ້າຜາກຂອງຕົນດ້ວຍເສັ້ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກາລານິທິ (ພະຈັນ) ຢູ່ເປັນນິດ, ແຕ່ພະຈັນດວງດຽວນັ້ນ—ໃນຄວາມຜັນຜວນອັນປະຫຼາດ—ກໍເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເຈົ້າຂອງຕົນຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍທຸກ

Verse 10

गरलं गलनालिकातले विलसेदस्य न तेन तापितः । अमृतांशु तुषारदीधिति प्रचयैरेव तु तापितोऽद्भुतम्

ແມ່ນແຕ່ພິດຈະສ່ອງປະກາຍຢູ່ໃຕ້ລໍາຄໍຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍບໍ່ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍພິດນັ້ນ; ແຕ່ນ່າອັດສະຈັນ ກັບເປັນດວງຈັນຜູ້ມີລໍາແສງດຸຈອະມຣິຕ ທີ່ດ້ວຍກອງແສງເຢັນດຸຈນ້ໍາຄ້າງແຂງ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຮ້ອນລຸກດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ।

Verse 11

विलसद्धरिचंदनोदकच्छटया तद्विरहापनुत्तये । हृदया हि तयाप्यदूयत प्रसरद्भोगिफटाभवैर्न तु

ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມທຸກແຫ່ງການພັດພາກນັ້ນ ໄດ້ປະພົມລະອອງນ້ໍາທີ່ປົນຈັນທະນາສີເຫຼືອງອັນສ່ອງປະກາຍ; ແຕ່ໃຈຂອງພຣະອົງຍັງເຈັບປວດ—ບໍ່ແມ່ນເນື່ອງຈາກພັງພານນາກທີ່ແຜ່ອອກແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 12

सकलभ्रममेष नाशयेत्स्रगहित्वाद्यपदेशजं हरः । इदमद्भुतमस्य यद्भ्रमः स्फुटमाल्येपि महाहिसंभवः

ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຍ່ອມທໍາລາຍຄວາມຫຼົງທັງປວງ—ຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກຂໍ້ອ້າງໃນການຈັບພວງມາລາ ແລະອື່ນໆ. ແຕ່ນ່າອັດສະຈັນຄື ຄວາມຫຼົງຂອງພຣະອົງກັບເກີດຂຶ້ນແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພວງມາລາທີ່ເຫັນຊັດ—ປານດັ່ງເກີດຈາກນາກໃຫຍ່ (ເຄື່ອງປະດັບຂອງພຣະອົງ) ເອງ।

Verse 13

स्मृतिमात्रपथंगतोपि यस्त्रिविध तापमपाकरोत्यलम् । स हि काशिवियोगतापितः स्वगतं किंचिदजल्पदित्यजः

ຜູ້ໃດທີ່ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງການລະລຶກ ກໍສາມາດກໍາຈັດທຸກຂ໌ສາມປະການໄດ້ຢ່າງສົມບູນ—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ) ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍການພັດພາກຈາກກາສີ ແລ້ວໄດ້ເວົ້າບາງຢ່າງກັບຕົນເອງ।

Verse 14

अपि काशि समागतोऽनिलो यदि गात्राणि परिष्वजेन्मम । दवथुः परिशांतिमेति तन्नहि मानी परिगाहनैरपि

“ແມ່ນແຕ່ລົມທີ່ມາຈາກກາສີ ຖ້າມັນຈະໂອບກອດອະວະກາຍຂອງຂ້າ ຄວາມເຈັບແຜ່ທີ່ເຜົາໄໝ້ນີ້ຈະສົງົບ; ເພາະຄວາມທຸກອັນທະນົງນີ້ ບໍ່ຍອມຫຼຸດລົງ ແມ່ນແຕ່ຖືກປອບໂຍນຊໍ້າໆ.”

Verse 15

अगमिष्यदहोकथं सतापो ननु दक्षांगजयाय एधितः । ममजीवातुलता झटित्यलं ह्यभविष्यन्न हिमाद्रिजा यदि

ອະນິຈຈາ—ໃນຄວາມທຸກຮ້ອນແຜດເຜົານີ້ ຂ້າຈະດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ແທ້ຈິງ ຄວາມທຸກນີ້ເພີ່ມຂຶ້ນເນື່ອງຈາກທິດາຂອງດັກສະ। ຖ້າທິດາແຫ່ງຫິມາລະຍະບໍ່ຢູ່ນີ້ ຊີວິດຂ້າຈະດັບລົງທັນທີ।

Verse 16

न तथोज्झितदेहयातया मम दक्षोद्भवयामनोऽदुनोत् । अविमुक्तवियोगजन्मनापरि दूयेत यथा महोष्मणा

ແມ່ນແຕ່ຄວາມທຸກເມື່ອທິດາຂອງດັກສະລະທິ້ງກາຍ ກໍບໍ່ໄດ້ທຳໃຫ້ໃຈຂ້າຖືກທຸກທໍລະມານເທົ່ານີ້। ບັດນີ້ ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກອະວິມຸກຕະ ເຜົາໃຈຂ້າ ດັ່ງຖືກຄວາມຮ້ອນຮຸນແຮງຈີ້ໄໝ້ຮອບດ້ານ।

Verse 17

अयि काशि मुदा कदा पुनस्तव लप्स्ये सुखमंगसंगजम् । अतिशीतलितानि येन मेऽद्भुतगात्राणि भवंति तत्क्षणात्

ໂອ ກາສີ! ເມື່ອໃດຂ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນເກີດຈາກການຮ່ວມສົມພັນກັບເຈົ້າອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ? ຄວາມສຸກນັ້ນເຮັດໃຫ້ອະວະອັນອັດສະຈັນຂອງຂ້າ ເຢັນລົງແລະສະຫງົບໃນທັນທີ।

Verse 18

अयि काशि विनाशिताघसंघे तवविश्लेषजआशुशुक्षणिः । अमृतांशुकलामृदुद्रवैरतिचित्रंहविषेव वर्धते

ໂອ ກາສີ ຜູ້ທຳລາຍກອງບາບ! ຄວາມເຈັບປວດທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກເຈົ້າ ທີ່ແຫ້ງຜາກໄວ ກັບເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງແປກປະຫຼາດ—ດັ່ງໄຟບູຊາທີ່ລຸກໂພງເມື່ອໄດ້ຮັບນ້ຳມັນເນີຍທີ່ນຸ່ມດ້ວຍລຳແສງຈັນທຣາດຸດອະມຣິຕະ।

Verse 19

अगमन्मम दक्षजा वियोगजो दवथुः प्राग्घिमवत्सुतौषधेन । अधुना खलु नैव शांतिमीयां यदि काशीं न विलोकयेहमाशु

ໃນກ່ອນ ໄຂ້ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກທິດາຂອງດັກສະ ໄດ້ຖືກບັນເທົາດ້ວຍຢາຄືທິດາແຫ່ງຫິມາລະຍະ। ແຕ່ບັດນີ້ ຂ້າຈະບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບແທ້ ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນກາສີໂດຍໄວ।

Verse 20

मनसेति गृणंस्तदा शिवः सुतरां संवृततापवैकृतः । जगदंबिकया धियां जनन्या कथमप्येष वियुक्त इत्यमानि

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະໄດ້ສັນລະເສີນ (ກາຊີ) ໃນໃຈດ້ວຍຄໍາ “ມນເສ” ແລະປິດບັງຄວາມແປປ່ຽນທີ່ເກີດຈາກຄວາມເຈັບຮ້ອນແຜ່ຜາວໄວ້. ແຕ່ ພຣະຈະກະດັມບິກາ—ແມ່ແຫ່ງປັນຍາທັງປວງ—ຄິດວ່າ “ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງຈະຖືກພາກພຽງແລະທຸກຂ໌ເຊັ່ນນີ້?”

Verse 21

प्रियया वपुषोर्धयानयाप्यपरिज्ञात वियोगकारणः । वचनैरुपचर्यते स्म सप्रणतप्राणिनिदाघदारणः

ແມ່ນແຕ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຜູ້ເປັນດັ່ງຄືຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວິກາຍ—ບໍ່ຮູ້ເຫດແຫ່ງການພາກພຽງ ນາງກໍຍັງປອບໂຍນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ບໍລິການພຣະອົງ; ພຣະສິວະນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ເຜົາຜານຄວາມຮ້ອນແຜ່ຜາວແຫ່ງສັງສາຣາ ໃຫ້ມອດດັບແກ່ສັດທັງປວງຜູ້ນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິ

Verse 22

श्रीपार्वत्युवाच । तव सर्वग सर्वमस्ति हस्ते विलसद्योग वियोग एव कस्ते । तव भूतिरहो विभूतिदात्री सकलापत्कलिकापि भूतधात्री

ພຣະນາງສີປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ! ທຸກຢ່າງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ—ທັງການຮ່ວມ ແລະ ການພາກພຽງ. ໃຜຈະເຮັດໃຫ້ເກີດ ‘ວິຍໂອກ’ ແກ່ພຣະອົງໄດ້? ພຣະພະລັງອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານວິພູຕິ ແລະຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ໃນກາລມືດແຫ່ງພິບັດກໍຍັງຮອງຮັບໄວ້”

Verse 23

त्वदनीक्षणतः क्षणाद्विभो प्रलयं यांति जगंति शोच्यवत् । च्यवते भवतः कृपालवादितरोपीशनयस्त्वयोंकृतः

“ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ຖ້າພຣະອົງບໍ່ເຫຼົ່າມອງແມ່ນແຕ່ຊົ່ວພິບຕາ ໂລກທັງຫຼາຍຈະລົ້ມລະລາຍເຂົ້າສູ່ປຣະລະຍະໃນທັນທີ ນ່າສົງສານຍິ່ງ. ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຢອດໜຶ່ງແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ແມ່ນແຕ່ ‘ອີສ’ ອື່ນກໍຢືນຢັນບໍ່ໄດ້; ອໍານາດທັງປວງຕັ້ງຢູ່ໄດ້ກໍໂດຍພຣະອົງ”

Verse 24

भवतः परितापहेतवो न भवंतींदु दिवाकराग्नयः । नयनानियतस्त्रिनेत्र तेऽमी प्रणयिन्यस्तिलसज्जला च मौलौ

“ສໍາລັບພຣະອົງ ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະໄຟ ບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້ອນທຸກທົນ. ໂອ ພຣະຕຣິເນດຣ! ດວງເນດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອການຄວບຄຸມທັງປວງ; ແລະເທິງມວຍຜົມຍອດຂອງພຣະອົງ ທັງຄວາມມືດດັ່ງນ້ໍາມັນງາແຫ່ງຄືນ ແລະນ້ໍາໃສເຢັນແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ລ້ວນປະດັບຢູ່ເປັນເຄື່ອງອາພອນອັນເປັນທີ່ຮັກ”

Verse 25

भुजगाभुजगाः सदैव तेऽमी न विषं संक्रमते च नीलकंठ । अहमस्मि च वामदेव वामा तव वामंवपुरत्र चित्तयुक्ता

ໂອ ນີລະກັນຖະ ງູເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ກັບພຣະອົງເສມອ ແຕ່ພິດຂອງມັນບໍ່ຖ່າຍທອດເຂົ້າພຣະອົງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ໂອ ວາມະເທວະ—ຢູ່ນີ້ ຕັ້ງໃຈຈົດຈໍ່ທີ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຮູບອັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ.

Verse 26

इति संसृतिसंबीजजनन्याभिहिते हिते । गिरां निगुंफे गिरिशो वक्तुमप्याददे गिरम्

ເມື່ອແມ່ຜູ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດເມັດພັນແຫ່ງວັດຕະສົງສານ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນປະໂຫຍດ ທີ່ຖັກທໍເປັນພວງມາລາແຫ່ງວາຈາແລ້ວ ກິຣິສະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຍົກວາຈາຂຶ້ນເພື່ອຕອບ

Verse 27

ईश्वर उवाच । अयि काशीत्यष्टमूर्तिर्भवो भावाष्टकोभवत् । सत्वरं शिवयाज्ञायि ध्रुवं काश्याहृतोहरः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສິວະຍາ ເມື່ອພຽງແຕ່ຄໍາອຸທານ ‘ກາສີ!’ ເກີດຂຶ້ນ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກໍເປັນອົງອັດຖະມູຣຕິ ປາກົດເປັນພາວະແປດປະການແຫ່ງການມີຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ພຣະສິວະ ພຣະຫະຣະຍ່ອມຖືກດຶງໄປຫາກາສີໃນທັນທີ”

Verse 28

अथबालसखी भूत तत्तत्काननवीरुधम् शिवाप्रस्तावयांचक्रे विमुक्तां मुक्तिदां पुरीम्

ຕໍ່ມາ ນາງ (ປາຣະວະຕີ) ປານດັ່ງເປັນໝູ່ສາວວັຍໜຸ່ມ ໄດ້ເລີ່ມຍົກຂຶ້ນແລະພັນລະນາເມືອງນັ້ນ—ກາສີ—ຜູ້ເປັນໄທໃນຕົນເອງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານໂມກຂະ ທ່າມກາງປ່າໄມ້ແລະເຄືອໄມ້ນານາຊະນິດ

Verse 29

पार्वत्युवाच । गगनतलमिलितसलिले प्रलयेपि भव त्रिशूलपरि विधृताम् । कृतपुंडरीकशोभां स्मरहरकाशीं पुरीं यावः

ປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະພະວະ ແມ່ນແຕ່ໃນການປຣະລະຍະ ເມື່ອນ້ໍາຂຶ້ນໄປຮອດພື້ນຟ້າ ຂໍໃຫ້ເຮົາໄປຫານະຄອນກາສີ—ທີ່ຖືກຊູງໄວ້ເທິງຕຣິສູນຂອງພຣະອົງ—ສະຫວ່າງໄສດຸດດອກບົວ ໂອ ຜູ້ປະຫານສະມະຣະ!”

Verse 30

धराधरेंद्रस्य धरातिसुंदरा न मां तथास्यापि धिनोति धूर्जटे । धरागतापीह न या ध्रुवंधरा पुरीधुरीणा तव काशिका यथा

ໂອ ທູຣະຈະເຕ! ແມ່ນແຕ່ດິນແດນອັນງາມລ້ຳຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ກໍບໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຊື່ນໃຈເທົ່າກັບ ກາສິກາ ເມືອງອັນສູງສຸດຂອງທ່ານ—ຕັ້ງມັ່ນເທິງແຜ່ນດິນ ແລະຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 31

न यत्र काश्यां कलिकालजं भयं न यत्र काश्यां मरणात्पुनर्भवः । न यत्र काश्यां कलुषोद्भवं भयं कथं विभो सा नयनातिथिर्भवेत्

ໃນກາສີ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກຍຸກກະລິ; ໃນກາສີ ບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ຫຼັງຄວາມຕາຍ; ໃນກາສີ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກຄວາມມົນທິນ. ໂອ ພຣະອົງ, ເມືອງນັ້ນຈະບໍ່ເປັນແຂກອັນຮັກຂອງດວງຕາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 32

किमत्र नो संति पुरः सहस्रशः पदेपदे सर्वसमृद्धिभूमयः । परं न काशी सदृशीदृशोः पदं क्वचिद्गता मे भवता शपे शिव

ທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນມີເມືອງນັບພັນດອກຫຼື, ແລະທຸກກ້າວກໍມີດິນແດນແຫ່ງຄວາມອຸດົມສົມບູນທຸກປະການດອກຫຼື? ແຕ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າກັບກາສີ—ເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງດວງຕາ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເວົ້າຕ່າງໄປ ໂອ ພຣະຊິວະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຖືຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄຳນັ້ນເຖີດ।

Verse 33

त्रिविष्टपे संति न किं पुरः शतं समस्तकौतूहलजन्मभूमयः । तृणी भवंतीह च ताः पुरःपुरः पदं पुरारे भवतो भवद्विषः

ໃນຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ບໍ່ແມ່ນມີເມືອງນັບຮ້ອຍ ເປັນບ່ອນເກີດແຫ່ງຄວາມອັດສະຈັນທັງປວງດອກຫຼື? ແຕ່ທີ່ນີ້ ເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນກັບກາຍເປັນເພີຍໃບຫຍ້າ ຕໍ່ໜ້າສະຖານະຂອງທ່ານ ໂອ ປຸຣາຣິ—ຕໍ່ໜ້າກາສີຂອງທ່ານ—ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງສັດຕູຂອງພະພະວະ।

Verse 34

न केवलं काशिवियोगजो ज्वरः प्रबाधते त्वां तु तथा यथात्र माम् । उपाय एषोत्र निदाघशांतये पुरी तु सा वा ममजन्मभूरथ

ບໍ່ແມ່ນແຕ່ໄຂ້ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີເທົ່ານັ້ນທີ່ລົບກວນທ່ານ; ມັນກັບເຜົາໃຈຂ້າພະເຈົ້າຫນັກກວ່າ. ວິທີດັບຄວາມຮ້ອນນີ້ຄື: ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຫາເມືອງນັ້ນ ຈະເປັນດິນແດນເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຫຼືບໍ່ກໍຕາມ।

Verse 35

मया न मेने ममजन्मभूमिका वियोगजन्मा परिदाघईशितः । अवाप्यकाशीं परितः प्रशांतिदां समस्तसंतापविघातहेतुकाम्

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າ ຄວາມເຈັບປວດອັນເຜົາໄໝ້ທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກແຜ່ນດິນເກີດ ຈະຮຸນແຮງປານນັ້ນ; ເພາະເມື່ອໄດ້ບັນລຸກາຊີ—ຜູ້ປະທານຄວາມສະງົບສົມບູນ—ມັນກາຍເປັນເຫດໃຫ້ທຸກທຸກຂ໌ຖືກທຳລາຍສິ້ນ।

Verse 36

न मोक्षलक्ष्म्योत्र समक्षमीक्षितास्तनूभृता केनचिदेव कुत्रचित् । अवैम्यहं शर्मद सर्वशर्मदा सरूपिणी मुक्तिरसौ हि काशिका

ບ່ອນອື່ນໃດ ສັດຜູ້ມີກາຍບໍ່ເຫັນ ‘ສິຣີແຫ່ງໂມກສະ’ ຢ່າງປະຈັກຊັດເຊັ່ນນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ກາຊິກາເອງ—ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ—ແມ່ນໂມກສະໃນຮູບທີ່ເຫັນໄດ້.

Verse 37

न मुक्तिरस्तीह तथा समाधिना स्थिरेंद्रियत्वोज्झित तत्समाधिना । क्रतुक्रियाभिर्न न वेदविद्यया यथा हि काश्यां परिहाय विग्रहम्

ໂມກສະແບບນີ້ ບໍ່ໄດ້ມາຈາກສະມາທິທີ່ຂາດຄວາມໝັ້ນຄົງແທ້ຂອງອິນທຣີ; ບໍ່ໄດ້ມາຈາກຍັດຍາກຳ, ບໍ່ໄດ້ມາຈາກພິທີກຳ, ແມ່ນແຕ່ຄວາມຮູ້ເວດະກໍບໍ່—ເທົ່າກັບການລະທິ້ງກາຍໃນກາຊີ.

Verse 38

न नाकलोके सुखमस्ति तादृशं कुतस्तु पातालतलेऽतिसुंदरे । वार्तापि मर्त्ये सुखसंश्रया क्व वा काश्यां हि यादृक्तनुमात्रधारिणि

ຄວາມສຸກແບບນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນສະຫວັນກໍບໍ່ມີ; ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງຊັ້ນປາຕາລະອັນງາມຍິ່ງ. ໃນໂລກມະນຸດ ຈະມີທີ່ໃດເຖິງຂັ້ນເວົ້າເຖິງຄວາມສຸກເຊັ່ນກາຊີ—ທີ່ແມ່ນແຕ່ຜູ້ພຽງຖືກາຍກໍຍັງໄດ້ຮັບ?

Verse 39

क्षेत्रे त्रिशूलिन्भवतोऽविमुक्ते विमुक्तिलक्ष्म्या न कदापि मुक्ते । मनोपि यः प्राणिवरः प्रयुंक्ते षडंगयोगं स सदैव युंक्ते

ໂອ ພຣະຜູ້ຖືຕຣິຊູລ, ໃນເຂດອະວິມຸກຕະຂອງພຣະອົງ ສິຣີແຫ່ງໂມກສະບໍ່ເຄີຍຂາດຫາຍ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດທີ່ພຽງນໍາໃຈໄປຜູກໄວ້ທີ່ນັ້ນ ກໍແທ້ຈິງເປັນຜູ້ປະກອບຢູ່ໃນໂຍຄະຫົກອົງຄ໌ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 40

षडंगयोगान्नहि तादृशी नृभिः शरीरसिद्धिः सहसात्र लभ्यते । सुखेन काशीं समवाप्य यादृशीदृशौ स्थिरीकृत्य शिव त्वयि क्षणम्

ດ້ວຍໂຍຄະຫົກອົງ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບສິດທິແຫ່ງກາຍເຊັ່ນນັ້ນໄດ້ໄວ. ແຕ່ເມື່ອໄປເຖິງກາຊີໂດຍງ່າຍ ແລະຕັ້ງສາຍຕາແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງໃນພຣະອົງ, ໂອ ພຣະສິວະ, ຄວາມສົມບູນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບເທົ່າກັນ.

Verse 41

वरं हि तिर्यक्त्वमबुद्धिवैभवं न मानवत्वं बहुबुद्धिभाजनम् । अकाशिसंदर्शननिष्फलोदयं समंततः पुष्करबुद्बुदोपमम्

ແທ້ຈິງ ການເກີດເປັນສັດທີ່ຂາດຊັບແຫ່ງປັນຍາ ຍັງດີກວ່າການເກີດເປັນມະນຸດ—ແມ່ນແຕ່ມີປັນຍາຫຼາຍ—ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນກາຊີແລ້ວຊີວິດບໍ່ເກີດຜົນ; ມັນຄືຟອງນ້ຳເທິງນ້ຳ ທີ່ຫາຍໄປໄວ.

Verse 42

दृशौ कृतार्थे कृतकाशिदर्शने तनुःकृतार्था शिवकाशिवासिनी । मनःकृतार्थं धृतकाशिसंश्रयं मुखं कृतार्थं कृतकाशिसंमुखम्

ດວງຕາສົມບູນເມື່ອໄດ້ເຫັນກາຊີ; ກາຍສົມບູນເມື່ອໄດ້ພັກອາໄສໃນກາຊີຂອງພຣະສິວະ. ໃຈສົມບູນເມື່ອຍຶດກາຊີເປັນທີ່ພຶ່ງ; ໃບໜ້າສົມບູນເມື່ອຫັນໄປສູ່ກາຊີ.

Verse 43

वरं हि तत्काशिरजोति पावनं रजस्तमोध्वंसि शशिप्रभोज्ज्वलम् । कृतप्रणामैर्मणिकर्णिका भुवे ललाटगंयद्बहुमन्यते सुरैः

ປະເສີດແທ້ແມ່ນຝຸ່ນດິນແຫ່ງກາຊີ—ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ທຳລາຍຣະຊັສແລະຕະມັສ ສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ. ທີ່ມະນິກັນນິກາໃນໂລກ ຝຸ່ນທີ່ຂຶ້ນເຖິງໜ້າຜາກເນື່ອງຈາກການກົ້ມກາບ ແມ່ນຖືກເທວະທັງຫຼາຍນັບຖືຢ່າງສູງ.

Verse 44

न देवलोको न च सत्यलोको न नागलोको मणिकर्णिकायाः । तुलां व्रजेद्यत्र महाप्रयाणकृच्छ्रुतिर्भवेद्ब्रह्मरसायनास्पदम्

ບໍ່ແມ່ນເທວະໂລກ ບໍ່ແມ່ນສັດຕະຍະໂລກ ແລະບໍ່ແມ່ນນາກໂລກ ທີ່ຈະເທົ່າທັນມະນິກັນນິກາ. ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ “ມະຫາປະຍານ” ອັນຫຍຸ້ງຍາກ ກໍຄືຈະເປັນທາງທີ່ສຣຸຕິຮັບຮອງ; ເພາະມັນເປັນທີ່ພັກພິງຂອງນ້ຳອະມຣິດ—ຣະສະແຫ່ງພຣະພຣະມັນ.

Verse 45

महामहोभूर्मणिकर्णिकास्थली तमस्ततिर्यत्र समेति संक्षयम् । परः शतैर्जन्मभिरेधितापि या दिवाकराग्नींदुकरैरनिग्रहा

ມະນິກັນນິກາ—ແຜ່ນດິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສະຫວ່າງໄສ—ແມ່ນບ່ອນທີ່ກອງຄວາມມືດທັງປວງມາຮວມແລ້ວສິ້ນສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຄວາມມືດຈະເຕີບແຮງມາຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ ກໍທົນຕໍ່ລັດສະໝີດຸຈພະອາທິດ ໄຟອັກນີ ແລະຈັນທຣາ ທີ່ປົກຄອງຢູ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້

Verse 46

किमु निर्वाणपदस्य भद्रपीठं मृदुलं तल्पमथोनुमोक्षलक्ष्म्याः । अथवा मणिकर्णिकास्थली परमानंदसुकंदजन्मभूमिः

ມະນິກັນນິກາ ບໍ່ແມ່ນອາສນະອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງສະພາວະນິຣວານາ—ເປັນຕຽງພັກອັນອ່ອນນຸ່ມດອກຫຼື? ຫຼືວ່ານີ້ແມ່ນດິນແດນເກີດຂອງລັກສະມີແຫ່ງໂມກສະ ເປັນບ່ອນກໍ່ກຳເນີດປະຣະມານັນທະ ແລະສຸກແທ້

Verse 47

समतीतविमुक्तजंतुसंख्या क्रियते यत्र जनैः सुखोपविष्टैः । विलसद्द्युति सूक्ष्मशर्कराभिः स्ववपुःपातमहोत्सवाभिलाषैः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ປານດັ່ງກຳລັງນັບຈຳນວນສັດທີ່ພົ້ນແລ້ວ—ໂດຍເມັດນ້ອຍລະອຽດທີ່ສ່ອງປະກາຍດຸຈເກັດນ້ຳຕານ—ແລະປາຖະໜາມະໂຫດສະວະແຫ່ງ “ການປ່ອຍວາງກາຍຂອງຕົນ” (ການຕາຍໃນກາສີ)

Verse 48

स्कंद उवाच । अपर्णापरिवर्ण्येति पुरीं वाराणसीं मुने । पुनर्विज्ञापयामास काशीप्राप्त्यै पिनाकिनम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ພັນລະນານະຄອນວາຣານະສີແລ້ວ, ອະປັນນາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ທູນຂໍຕໍ່ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ອີກຄັ້ງ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບັນລຸກາສີ

Verse 49

श्रीपार्वत्युवाच । प्रमथाधिप सर्वेश नित्यस्वाधीनवर्तन । यथानंदवनं यायां तथा कुरु वरप्रद

ສຣີ ປາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປຣະມະຖະ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະທັງປວງ, ຜູ້ຊຶ່ງການດຳເນີນທຸກຢ່າງຢູ່ໃນອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງເສມອ—ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ, ຂໍໂປດຈັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປນັນທະວະນະ

Verse 50

स्कन्द उवाच । जितपीयूषमाधुर्यां काशीस्तवनसुंदरीम् । अथाकर्ण्याहमुदितो गिरिशो गिरिजां गिरम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງກິຣິຈາ ອັນງາມດ້ວຍການສັນລະເສີນກາຊີ ແລະຫວານກວ່ານ້ໍາອະມຣິຕ ກິຣິຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍປິຕິຍິ່ງນັກ।

Verse 51

श्रीदेवदेव उवाच । अयि प्रियतमे गौरि त्वद्वा गमृतसीकरैः । आप्यायितोस्मि नितरां काशीप्राप्त्यै यतेधुना

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: ໂອ ເກົາຣີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ, ດ້ວຍຫຍອດອະມຣິຕແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຢ່າງຫຼວງ; ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ຈະເພີຍພະຍາຍາມເພື່ອບັນລຸກາຊີ (ເພື່ອເຈົ້າ).

Verse 52

त्वं जानासि महादेवि मम यत्तन्महद्व्रतम् । अभुक्तपूर्वमन्येन वस्तूपाश्नामि नेतरत्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຈົ້າຮູ້ມະຫາວຣະຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍລິໂພກແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກຜູ້ອື່ນບໍລິໂພກກ່ອນ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນເດັດຂາດ।

Verse 53

पितामहस्य वचनाद्दिवोदासे महीपतौ । धर्मेण शासति पुरीं क उपायो विधीयताम्

ເນື່ອງຈາກພຣະດໍາລັດຂອງປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ເມື່ອພຣະຣາຊາ ດິໂວດາສ ປົກຄອງນະຄອນດ້ວຍທຳມະ ບັດນີ້ຈະຈັດວາງອຸບາຍໃດດີ?

Verse 54

कथं स राजा धर्मिष्ठः प्रजापालनतत्परः । वियोज्यते पुरः काश्या दिवोदासो महीपतिः

ຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ພຣະຣາຊາ ດິໂວດາສ—ຜູ້ທຳມະສູງສຸດ ແລະອຸທິດໃຈໃນການປົກປ້ອງປະຊາ, ເຈົ້າແຫ່ງພື້ນພິພົບ—ຈຶ່ງຈະຖືກແຍກອອກຈາກນະຄອນກາຊີໄດ້?

Verse 55

अधर्मवर्तिनो यस्माद्विघ्नः स्यान्नेतरस्य तु । तस्मात्कं प्रेषयामीशे यस्तं काश्या वियोजयेत्

ເນື່ອງຈາກອຸປະສັກເກີດແກ່ຜູ້ດຳເນີນໃນອະທັມເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ເກີດແກ່ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທັມ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ຂ້າຈະສົ່ງຜູ້ໜຶ່ງໄປເພື່ອແຍກເຂົາອອກຈາກກາສີ.

Verse 56

धर्मवर्त्मानुसरतां यो विघ्नं समुपाचरेत् । तस्यैव जायते विघ्नः प्रत्युत प्रेमवर्धिनि

ຜູ້ໃດພະຍາຍາມວາງອຸປະສັກໃສ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມທາງທັມ ອຸປະສັກນັ້ນກໍກັບເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນເອງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນຍິ່ງເພີ່ມພູນຄວາມຮັກແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຜູ້ພັກດີ.

Verse 57

विनाच्छिद्रेण तं भूपं नोत्सादयितुमुत्सहे । मयैव हि यतो रक्ष्याः प्रिये धर्मधुरंधराः

ບໍ່ພົບຮອຍຮົ່ວຫຼືຂໍ້ບົກພ່ອງ ຂ້າບໍ່ອາດໂຄ່ນລົ້ມກະສັດນັ້ນໄດ້; ເພາະໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ແບກພາລະແຫ່ງທັມອັນແຂງກ້ານັ້ນ ຄວນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກຂ້າເອງ.

Verse 58

न जरा तमतिक्रामेन्न तं मृत्युर्जिर्घांसति । व्याधयस्तं न बाधंते धर्मवर्त्मभृदत्रयः

ຄວາມແກ່ຊະລາບໍ່ອາດຕາມທັນເຂົາ; ຄວາມຕາຍກໍບໍ່ມຸ່ງຈະທຳລາຍເຂົາ. ໂລກພະຍາດບໍ່ລົບກວນເຂົາ—ເຂົາເປັນຜູ້ຖືທາງແຫ່ງທັມ ປາດສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 59

इति संचिंतयन्देवो योगिनीचक्रमग्रतः । ददर्शातिमहाप्रौढं गाढकार्यस्य साधनम्

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະຢູ່ຕໍ່ໜ້າວົງໂຢຄິນີ ໄດ້ເຫັນວິທີການອັນແຂງກ້າຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອສຳເລັດກິດອັນຫຍຸ້ງຍາກນັ້ນ.

Verse 60

अथ देव्या समालोच्य व्योमकेशो महामुने । योगिनीवृंदमाहूय जगौ वाक्यमिदं हरः

ຕໍ່ມາເມື່ອໄດ້ປຶກສາກັບພຣະເທວີແລ້ວ ໂອ ມະຫາມຸນີ ວະໂຍມະເກສະ ໄດ້ເອີ້ນຫມູ່ໂຍຄິນີມາ ແລະພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນສັກສິດນີ້

Verse 61

सत्वरं यात योगिन्यो मम वाराणसीं पुरीम् । यत्र राजा दिवोदासो राज्यं धर्मेण शास्त्यलम्

ໂອ ເຫຼົ່າໂຍຄິນີ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວສູ່ນະຄອນວາຣານະສີຂອງເຮົາ ທີ່ນັ້ນພຣະຣາຊາ ດິໂວດາສ ປົກຄອງອານາຈັກຕາມທຳມະຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 62

स्वधर्मविच्युतः काशीं यथा तूर्णं त्यजेन्नृपः । तथोपचरत प्राज्ञा योगमायाबलान्विताः

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນທີ່ທັງຫຼາຍ ດ້ວຍພະລັງໂຍຄະມາຍາ ຈົ່ງຈັດການໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຣາຊາຜູ້ຫຼຸດຈາກທຳມະຂອງຕົນ ລະທິ້ງກາສີໂດຍໄວ

Verse 63

यथा पुनर्नवीकृत्य पुरीं वाराणसीमहम् । इतः प्रयामि योगिन्यस्तथा क्षिप्रं विधीयताम्

ໂອ ເຫຼົ່າໂຍຄິນີ ຈົ່ງຈັດໃຫ້ໄວ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາໄດ້ຟື້ນຟູນະຄອນວາຣານະສີໃຫ້ໃໝ່ອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງຈາກນີ້

Verse 64

इति प्रसादमासाद्य शासनं शिरसा वहन् । कृतप्रणामो निर्यातो योगिनीनां गणस्ततः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາດັ່ງນັ້ນ ແລະນ້ອມຮັບພຣະບັນຊາໄວ້ເທິງສີສະ ຫມູ່ໂຍຄິນີໄດ້ກໍາບັງຄົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງຈາກນັ້ນ

Verse 65

ययुराकाशमाविश्य मनसोप्य तिरंहसा । परस्परं भाषमाणा योगिन्यस्ता मुदान्विताः

ບັນດາໂຍຄິນີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍປິຕິ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ອາກາດ ແລະເຄື່ອນໄປດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງຈິດ ພ້ອມທັງສົນທະນາກັນໄປມາຕາມທາງ।

Verse 66

अद्य धन्यतराः स्मो वै देवदेवेन यत्स्वयम् । कृतप्रसादाः प्रहिताः श्रीमदानंदकाननम्

ພວກນາງກ່າວວ່າ “ມື້ນີ້ແທ້ໆແລ້ວ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເພາະພຣະເທວະເທວາເອງ ໄດ້ໂປດປານ ແລະສົ່ງພວກເຮົາໄປຫາ ອານັນດະ-ການະນະ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ”

Verse 67

अद्य सद्यो महालाभावभूतां नोतिदुर्लभौ । त्रिनेत्रराजसंमानस्तथा काशी विलोकनम्

ພວກນາງກ່າວວ່າ “ມື້ນີ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສອງປະການໃນທັນທີ ຊຶ່ງດ້ວຍພຣະກະລຸນາບໍ່ແມ່ນສິ່ງຫາຍາກ: ຄວາມເກຍດທີ່ກະສັດຜູ້ມີສາມຕາປະທານ ແລະການໄດ້ເຫັນກາສີອັນເປັນມົງຄຸນ”

Verse 68

इति मुदितमनाः स योगिनीनां निकुरंवस्त्वथमंदराद्रिकुंजात् । नभसि लघुकृतप्रयाणवेगो नयनातिथ्यमलंभयत्पुरीं ताम्

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຝູງໂຍຄິນີນັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງຈາກພຸ່ມພົງແຫ່ງມັນດະຣາດຣິ; ໃນນະພາພວກນາງເຮັດໃຫ້ຄວາມໄວແຫ່ງການເດີນທາງເບົາແລະໄວຂຶ້ນ ແລ້ວໄມ່ດົນກໍໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະອັນບໍລິສຸດຂອງນະຄອນສັກສິດນັ້ນ ຄືກາສີ—ເປັນດັ່ງ “ແຂກແກ່ດວງຕາ”