Adhyaya 14

Verse 1

गणावूचतुः । अलकायाः पुरोभागे पूरैशानीमहोदया । अस्यां वसंति सततं रुद्रभक्तास्तपोधनाः

ພວກຄະນາກ່າວວ່າ: “ທາງໜ້າເມືອງອະລະກາ ມີນະຄອນຊື່ ໄອສານີ ອັນເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງໃນການປາກົດ. ໃນນັ້ນ ຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ ແລະຕະປະສະວີຜູ້ມີທຣັບເປັນຕະປະ ອາໄສຢູ່ເປັນນິດ”

Verse 2

शिवस्मरणसंसक्ताः शिवव्रतपरायणाः । शिवसात्कृतकर्माणः शिवपूजारताः सदा

ພວກເຂົາຫມົກມຸ່ນໃນການລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນວຣະຕະຂອງພຣະສິວະ. ການກະທຳທັງປວງຖືກອຸທິດແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເພື່ອພຣະສິວະ ແລະພວກເຂົາບູຊາພຣະສິວະຢູ່ເປັນນິດ

Verse 3

साभिलाषास्तपस्यंति स्वर्गभोगोस्त्वितीह नः । तेऽत्र रुद्रपुरे रम्ये रुद्ररूपधरा नराः

ພວກເຂົາປະພຶດຕະປະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ—“ຂໍໃຫ້ໄດ້ເສວຍສຸກແຫ່ງສະຫວັນ” ດັ່ງນີ້. ຢູ່ນີ້ ໃນຣຸດຣະປຸຣີອັນງາມນີ້ ບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນຖືຮູບແຫ່ງຣຸດຣະເອງ

Verse 4

अजैकपादहिर्बुध्न्य मुख्या एकादशापि वै । रुद्राः परिवृढाश्चात्र त्रिशूलोद्यतपाणयः

ອະໄຈກະປາດ ແລະ ອະຫິຣບຸດຫນະຍະ—ເປັນຫົວໜ້າໃນພວກນັ້ນ—ແລະແທ້ຈິງ ຣຸດຣະທັງສິບເອັດກໍຢູ່ນີ້; ມີພະລັງແລະສົງ່າງາມ ຊູມືຂຶ້ນຖືຕຣິຊູລ

Verse 5

पुर्यष्टकं च दुष्टेभ्यो देवध्रुग्भ्यो ह्यवंति ते । प्रयच्छंति वरान्नित्यं शिवभक्तजने वराः

ພວກເຂົາປົກປ້ອງນະຄອນອັນມີອົງປະກອບແປດຈາກຄົນຊົ່ວຜູ້ທຳຮ້າຍເທວະ. ແລະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມປະທານພອນແກ່ຜູ້ພັກດີພຣະສິວະເປັນນິດ.

Verse 6

एतैरपि तपस्तप्तं प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । ईशानेशं महालिंगं परिस्थाप्य शुभप्रदम्

ດ້ວຍພວກເຂົານີ້ກໍໄດ້ບຳເນັດຕະປະ; ແລະເມື່ອໄດ້ເຖິງນະຄອນວາຣານະສີ ກໍໄດ້ສະຖາປະນາມະຫາລິງຄ໌ ‘ອີສາເນດ’ ຜູ້ປະທານສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 7

ईशानेश प्रसादेन दिश्यैश्यां हि दिगीश्वराः । एकादशाप्येकचरा जटामुकुटमंडिताः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ‘ອີສາເນດ’ ໃນທິດອີສານ (ອີສານະ) ນັ້ນ ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍພຳນັກຢູ່. ທັງສິບເອັດເຄື່ອນໄຫວດັ່ງເປັນອັນດຽວ ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດແຫ່ງຊະດາ.

Verse 8

भालनेत्रा नीलगलाः शुद्धांगा वृषभध्वजाः । असंख्याताः सहस्राणि ये रुद्रा अधिभूतलम्

ພວກເຂົາມີນັຍນະຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກ ຄໍສີຟ້າ ກາຍບໍລິສຸດ ແລະມີທຸງຕາວົວ. ໃນພູມແຜ່ນດິນນີ້ ມີຮຸດຣະນັບພັນອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້.

Verse 9

तेऽस्यां पुरि वसंत्यैश्यां सर्वभोगसमृद्धयः । ईशानेशं समभ्यर्च्य काश्यां देशांतरेष्वपि

ພວກເຂົາພຳນັກຢູ່ໃນມຸມອີສານຂອງນະຄອນນີ້ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສົມບູນແຫ່ງໂພກະສົມບັດທຸກປະການ. ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ‘ອີສາເນດ’ ໃນກາສີຕາມພິທີແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຍັງໄປປະຕິບັດກິດໃນແດນອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ.

Verse 10

विपन्नास्तेन पुण्येन जायंते ऽत्रपुरोहिताः । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामीशानेशं यजंति ये

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນເອງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກກໍເກີດຢູ່ນີ້ເປັນປຸໂຣຫິດ (ພຣະປະໂຣຫິດພິທີ). ຜູ້ໃດບູຊາອີສາເນສະໃນຕິຖີທີ 8 ແລະທີ 14 ຍ່ອມໄດ້ຜົນມົງຄຸນນັ້ນ.

Verse 11

त एव रुद्रा विज्ञेया इहामुत्राप्यसंशयम् । कृत्वा जागरणं रात्रावीशानेश्वर संनिधौ

ແນ່ນອນວ່າ ພວກເຂົາຄວນຖືກຮູ້ວ່າເປັນ “ຣຸທຣະ” ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຄືຜູ້ທີ່ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ໃນສະນິດຂອງອີສາເນສະວະຣະ

Verse 12

उपोष्यभूतांयांकांचिन्न नरो गर्भभाक्पुनः । स्वर्गमार्गे कथामित्थं शृण्वन्विष्णुगणोदिताम्

ໂດຍການຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໃນວາລະອັນສັກສິດແບບນັ້ນ ມະນຸດຈະບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າສູ່ຄັນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເດີນໄປຕາມທາງສູ່ສະຫວັນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ຕາມທີ່ບັນດາຄະນະບໍລິວານຂອງພຣະວິສະນຸໄດ້ປະກາດ

Verse 13

शिवशर्मा दिवाप्युच्चैरपश्यच्चंद्रचंद्रिकाम् । आह्लादयंतीं बहुशः समं सर्वेंद्रियैर्मनः

ຊິວະຊັຣມາ ໄດ້ເຫັນແມ່ນແຕ່ໃນຕອນກາງວັນ ແສງເຢັນຂອງຈັນທຣາທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງແຈ້ງ—ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ໃຈພ້ອມດ້ວຍອິນທຣີທັງປວງ ຊື່ນບານຊ້ຳໆ

Verse 14

चमत्कृत्य चमत्कृत्य कोयं लोको हरेर्गणौ । पप्रच्छ शिवशर्मा तौ प्रोचतुस्तं च तौ द्विजम्

ຊິວະຊັຣມາ ອັດສະຈັນຊ້ຳໆ ແລ້ວຖາມບໍລິວານສອງອົງຂອງພຣະຫຣິວ່າ “ໂລກນີ້ແມ່ນໂລກແນວໃດ?” ແລ້ວທັງສອງກໍກ່າວຕອບແກ່ພຣາຫມະນະນັ້ນ

Verse 15

गणावूचतुः । शिवशर्मन्महाभाग लोक एष कलानिधेः । पीयूषवर्षिभिर्यस्य करैराप्याय्यते जगत्

ພວກຄະນະບໍລິວານກ່າວວ່າ: “ໂອ ສິວະຊະຣະມາ ຜູ້ມີພະບຸນຍິ່ງ, ນີ້ແມ່ນໂລກຂອງພຣະຈັນທຣາ ຜູ້ເປັນຄະລານິທິ; ດ້ວຍລຳແສງທີ່ຫຼົ່ນອະມຣິຕ ໂລກທັງປວງຖືກຫຼ້ຽງດູແລະຊຸ່ມຊື່ນ.”

Verse 16

पिता सोमस्य भो विप्र जज्ञेऽत्रिर्भगवानृषिः । ब्रह्मणो मानसात्पूर्वं प्रजासर्गं विधित्सतः

ໂອ ພຣາຫມະນ! ພໍ່ຂອງໂສມະແມ່ນພຣະ຤ິສີອັດຣິ ຜູ້ເປັນພະຄະວານ; ທ່ານເກີດກ່ອນຈາກຈິດຂອງພຣະພຣົມ ເມື່ອພຣະພຣົມປາດຖະນາໃຫ້ການສ້າງສັດທັງຫຼາຍເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 17

अनुत्तरं नाम तपो येन तप्तं हि तत्पुरा । त्रीणिवर्षसहस्राणि दिव्यानीतीह नौ श्रुतम्

ໃນການກ່ອນ ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະຊື່ ‘ອະນຸຕຕະຣະ’. ຕະຫຼອດສາມພັນປີທິບ ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປັສນັ້ນ—ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຍິນມາທີ່ນີ້.

Verse 18

ऊर्ध्वमाचक्रमे तस्य रेतः सोमत्वमीयिवत् । नेत्राभ्यां तच्च सुस्राव दशधा द्योतयद्दिशः

ເຊື້ອຂອງທ່ານໄດ້ພຸ່ງຂຶ້ນເທິງ ແລະບັນລຸສະພາບເປັນໂສມະ. ແລ້ວມັນໄຫຼອອກຈາກດວງຕາ ເປັນສິບສາຍສ່ອງປະກາຍ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງປວງ.

Verse 19

तं गर्भं विधिना दिष्टा दश देव्यो दधुस्ततः । समेत्य धारयामासुर्नैव ताः समशक्नुवन्

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳກຳນົດແຫ່ງວິທິ ເທວີທັງສິບໄດ້ຮັບເອົາຄັນນັ້ນ. ພວກນາງມາຊຸມນຸມກັນເພື່ອອຸ້ມຊູ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດທົນຮັບໄວ້ໄດ້.

Verse 20

यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ता दिशः । ततस्ताभिः सजूः सोमो निपपात वसुंधराम्

ເມື່ອທິດທັງຫຼາຍບໍ່ອາດຮັບຮອງຄັນອ່ອນນັ້ນໄດ້ອີກ ໂສມະເທວະ (ພຣະຈັນ) ກໍຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນພ້ອມກັບທິດເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 21

पतितं सोममालोक्य ब्रह्मा लो कपितामहः । रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया

ເມື່ອເຫັນໂສມະຕົກລົງ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ອັນເຊີນພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ລົດສົງຄາມ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ।

Verse 22

स तेन रथमुख्येन सागरांतां वसुंधराम् । त्रिःसप्तकृत्वो द्रुहिणश्चकारामुं प्रदक्षिणम्

ດ້ວຍລົດອັນປະເສີດນັ້ນ ທຣຸຫິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ເວັນປະທັກສິນຮອບແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ ຈຳນວນຊາວເອັດຄັ້ງ।

Verse 23

तस्य यत्प्लवितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत । तथौषध्यः समुद्भूता याभिः संधार्यते जगत्

ແລະລັດສະມີຂອງໂສມະທີ່ເອີ້ນລົ້ນແຜ່ກະຈາຍລົງໃນແຜ່ນດິນ ຈາກນັ້ນເກີດເປັນພືດຢາອັນສັກສິດ ດ້ວຍພືດຢານັ້ນໂລກນີ້ຈຶ່ງຖືກຄ້ຳຈຸນ।

Verse 24

सलब्धतेजा भगवान्ब्रह्मणा वर्धितः स्वयम् । तपस्तेपे महाभाग पद्मानां दशतीर्दश

ເມື່ອໄດ້ຄືນມາຊຶ່ງລັດສະມີ ແລະໄດ້ຮັບການເສີມພະລັງຈາກພຣະພຣະຫມາເອງ ພຣະໂສມະຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ—ໂອ ມະຫາພາຄະ—ໄດ້ບຳເພັນຕະປະສະຍາ ຕະຫຼອດສິບຄູນສິບ ແຫ່ງວົງຈອນປັດມະ।

Verse 25

अविमुक्तं समासाद्य क्षेत्रं परमपावनम् । संस्थाप्य लिंगममृतं चंद्रेशाख्यं स्वनामतः

ເມື່ອໄປຮອດອະວິມຸກຕະ ອັນເປັນເຂດສັກສິດທີ່ຊໍາລະບາບຢ່າງສູງສຸດ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອະມະຕະ ຊື່ “ຈັນເທຣສະ” ຕາມນາມຂອງຕົນ

Verse 26

बीजौषधीनां तोयानां राजाभूदग्रजन्मनाम् । प्रसादाद्देवदेवस्य विश्वेशस्य पिनाकिनः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເທວະເທວະ—ວິສເວຊະ ຜູ້ຖືປິນາກະ—ໂສມະໄດ້ເປັນກະສັດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດອັນປະເສີດ: ເຫນືອເມັດພັນ ເຫນືອສະຫມຸນໄພ ແລະເຫນືອນໍ້າທັງປວງ

Verse 27

तत्र कूपं विधायैकममृतोदमिति स्मृतम् । यस्यांबुपानस्नानाभ्यां नरोऽज्ञातात्प्रमुच्यते

ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ຂຸດບໍ່ນໍ້າໜຶ່ງ ຊື່ “ອະມຣິໂຕດະກະ”; ຜູ້ໃດດື່ມນໍ້າ ແລະອາບນໍ້ານັ້ນ ຍ່ອມພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ບໍ່ຮູ້ຕົວ

Verse 28

तुष्टेनदेवदेवेन स्वमौलौ यो धृतः स्वयम् । आदाय तां कलामेकां जगत्संजविनीं पराम्

ເມື່ອເທວະເທວະ ພຣະສິວະ ພໍພຣະໄທ ພຣະອົງໄດ້ວາງເຂົາໄວ້ເທິງມົງກຸດຂອງພຣະອົງເອງ; ແລ້ວຈາກກະລາອັນສູງສຸດ ຜູ້ຊຸບຊີວິດແກ່ໂລກ ພຣະອົງໄດ້ນໍາອອກມາໜຶ່ງສ່ວນ…

Verse 29

पश्चाद्दक्षेण शप्तोपि मासोने क्षयमाप्य च । आप्याय्यतेसौ कलया पुनरेव तया शशी

ຕໍ່ມາ ແມ່ນວ່າຖືກດັກສະສາບ ໃຫ້ຫຼຸດຫຼົງເດືອນຕໍ່ເດືອນ ແຕ່ພຣະຈັນນັ້ນກໍຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະຟື້ນຄືນອີກຄັ້ງ ໂດຍກະລາສ່ວນນັ້ນເອງ

Verse 30

स तत्प्राप्य महाराज्यं सोमः सोमवतां वरः । राजसूयं समाजह्रे सहस्रशतदक्षिणम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບອຳນາດລາຊະອັນໃຫຍ່ແລ້ວ ໂສມະ—ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ມີປະກາຍໂສມະ—ໄດ້ປະກອບຣາຊະສູຍະຍັດ ແລະຖວາຍທັກຊິນາເປັນຈຳນວນໜຶ່ງແສນ।

Verse 31

दक्षिणामददत्सोमस्त्रींल्लोकानिति नौ श्रुतम् । तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च भो द्विज

ເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ໂສມະໄດ້ຖວາຍທັກຊິນາເທົ່າກັບສາມໂລກ ໂດຍມອບໃຫ້ແກ່ພຣະພຣະຫມະຣິສີຜູ້ຍິ່ງ ແລະແກ່ສະດັດສະຍະສະມາຊິກໃນສະພາຍັດ ໂອ ທະວິຊະ।

Verse 32

हिरण्यगर्भो ब्रह्माऽत्रिर्भृगुर्यत्रर्त्विजोभवन् । सदस्योभूद्धरिस्तत्र मुनिभिर्बहुभिर्युतः

ທີ່ນັ້ນ ຫິຣັນຍະຄັຣພະພຣະຫມາ, ອະຕຣິ ແລະ ພຣຶກຸ ເປັນຣິດວິຊ (ṛtvij) ຜູ້ປະກອບພິທີ; ແລະ ຫຣິ ເອງໄດ້ເປັນສະດັດສະຍະ ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມມຸນີຫຼາຍອົງ।

Verse 33

तंसिनी च कुहूश्चैव द्युतिः पुष्टिः प्रभावसुः । कीर्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नवदेव्यः सिषेविरे

ຕັມສິນີ ແລະ ກຸຫູ, ດະຍຸຕິ ແລະ ປຸດຕິ, ປຣະພາວະສຸ, ກີຣຕິ, ທຣິຕິ ແລະ ລັກຊະມີ—ເທວີທັງເກົ້ານີ້ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 34

उमया सहितं रुद्रं संतर्प्याध्वरकर्मणा । प्राप सोम इति ख्यातिं दत्तां सोमेन शंभुना

ເມື່ອໄດ້ບຳເລີງໃຫ້ຣຸດຣະພ້ອມດ້ວຍອຸມາ ພໍໃຈດ້ວຍກິດແຫ່ງຍັດ ແລ້ວ ລາວໄດ້ຮັບກຽດນາມ ‘ໂສມະ’—ຊື່ສຽງນັ້ນ ພຣະສັມພູ ໄດ້ປະທານໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການຖວາຍໂສມະ।

Verse 35

तत्रैव तप्तवान्सोमस्तपः परमदुष्करम् । तत्रैव राजसूयं च चक्रे चंद्रेश्वराग्रतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂສມະໄດ້ບໍາເນີນຕະປະອັນສູງສຸດທີ່ຫາກະທໍາໄດ້ຍາກຍິ່ງ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີຍັດຍາ ຣາຊະສູຍະ ຕໍ່ໜ້າ ຈັນເທຣສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງດວງຈັນ.

Verse 36

तत्रैव ब्राह्मणैः प्रीतैरित्युक्तोसौ कलानिधिः । सोमोस्माकं ब्राह्मणानां राजा त्रैलोक्यदक्षिणः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບ ໂສມະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງກະລາ (ສ່ວນຂອງດວງຈັນ) ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານວ່າ: “ໂສມະເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາພຣາຫມັນ—ຜູ້ມີດັກຊິນາເທົ່າກັບສາມໂລກ”

Verse 37

तत्रैव देवदेवस्य विलोचनपदं गतः । देवेन प्रीतमनसा त्रैलोक्याह्लादहेतवे

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ບັນລຸ “ຕໍາແໜ່ງໃນສາຍພຣະເນດ” ຂອງເທວະເຫນືອເທວະ; ແລະເທວະນັ້ນມີພຣະໄທຍິນດີ ຍົກທ່ານໃຫ້ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານຂອງສາມໂລກ

Verse 38

त्वं ममास्य परामूर्तिरित्युक्तस्तत्तपोबलात् । जगत्तवोदयं प्राप्य भविष्यति सुखोदयम्

“ເຈົ້າແມ່ນຮູບປະກາດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ” — ເມື່ອຖືກຕຣັດດັ່ງນີ້ ດ້ວຍພະລັງຕະປະນັ້ນ: ໂລກເມື່ອໄດ້ຮັບການອຸທັຍຂອງເຈົ້າ ຈະເຖິງການອຸທັຍແຫ່ງຄວາມສຸກ

Verse 39

त्वत्पीयूषमयैर्हस्तैः स्पृष्टमेतच्चराचरम् । भानुतापपरीतं च परा ग्लानिं विहास्यति

ເມື່ອຖືກສຳຜັດດ້ວຍມືອັນເປັນດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕະຂອງເຈົ້າ ສັບພະສິ່ງທັງຈອນແລະອະຈອນນີ້—ແມ່ນແຕ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງພຣະອາທິດ—ຈະລະທິ້ງຄວາມເມື່ອຍລ້າແລະຄວາມຫົວໃຈຫມົດແຮງຢ່າງຫນັກ

Verse 40

एतदुक्त्वा महेशानो वरानन्यानदान्मुदा । द्विजराजतपस्तप्तं यदत्युग्रं त्वयात्र वै

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມະເຫສານະ (ພຣະສິວະ) ຊື່ນບານໃຈ ແລະປະທານພອນອື່ນໆອີກ; ໂອ ກະສັດແຫ່ງດວິຊະ ພຣະອົງຮູ້ເຫັນຕະປະອັນຮຸນແຮງທີ່ເຈົ້າໄດ້ບຳເນົາຢູ່ນີ້।

Verse 41

यच्च क्रतु क्रियोत्सर्गस्त्वया मह्यं निवेदितः । स्थापितं यत्त्विदं लिंगं मम चंद्रेश्वराभिधम्

ແລະການບູຊາຍັດຍະ ກັບການສະຫຼະຜົນແຫ່ງພິທີກຳທີ່ເຈົ້ານ້ອມຖວາຍແດ່ຂ້າ; ພ້ອມທັງລິງຄະນີ້ທີ່ເຈົ້າສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນີ້ ໃນນາມຂອງຂ້າ ‘ຈັນເທຣສະວະຣະ’—ກິດເຫຼົ່ານີ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງແກ່ຂ້າ।

Verse 42

ततोत्र लिंगे त्वन्नाम्नि सोमसोमार्धरूपधृक् । प्रतिमासं पंचदश्यां शुक्लायां सर्वगोप्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ລິງຄະອັນມີນາມຕາມເຈົ້ານີ້ ຂ້າ—ຜູ້ມີຮູບເປັນໂສມະ ແລະຖືອຄຶ່ງຈັນ—ຈະພັກຢູ່ນີ້ໂດຍລັບລົງທັງປວງ ທຸກເດືອນໃນວັນທີ 15 ຂອງຂ້າງສວ່າງ (ຊຸກລະປັກສະ)។

Verse 43

अहोरात्रं वसिष्यामि त्रैलोक्यैश्वर्यसंयुतः । ततोत्र पूर्णिमायां तु कृता स्वल्पापि सत्क्रिया

ຂ້າຈະພັກຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດເຫນືອໄຕໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ການບູຊາອັນຖືກຕ້ອງເພີຍນ້ອຍ ທີ່ເຮັດໃນວັນພູຣະນິມາ ທີ່ນີ້ ກໍກາຍເປັນມີຜົນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 44

जपहोमार्चनध्यानदानब्राह्मणभोजनम् । महापूजा च सा नूनं मम प्रीत्यै भविष्यति

ຈະປະ, ໂຫມະ, ອະຣະຈະນະ, ທະຍານະ, ທານະ ແລະການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ—ມະຫາປູຊາເຊັ່ນນີ້ ຈະເປັນເຫດໃຫ້ຂ້າປິຕິຍິນດີແນ່ນອນ।

Verse 45

जीर्णोद्धारादिकरणं नृत्यवाद्यादिकार्पणम् । ध्वजारोपणकर्मादि तपस्वियतितपर्णम्

ການຊ່ອມແປງແລະຟື້ນຟູ, ການຖວາຍການຟ້ອນລຳ ແລະດົນຕີເປັນຕົ້ນ, ການປະກອບກິດເຊັ່ນການຊັກທຸງວັດ, ແລະການເຮັດໃຫ້ນັກຕະບະກັບຍະຕີ-ສັນຍາສີພໍໃຈ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນອົງປະກອບແຫ່ງມະຫາບູຊາ।

Verse 46

चंद्रेश्वरे कृतं सर्वं तदानंत्याय जायते । अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि शृणु गुह्यं कलानिधे

ທຸກສິ່ງທີ່ເຮັດເພື່ອ ຈັນເທຣສະວະຣະ ຍ່ອມເປັນແຫຼ່ງບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ। ແລະຂ້າຈະກ່າວອີກ—ຈົ່ງຟັງຄວາມລັບນີ້ ໂອ ໂສມາ ຄັງແຫ່ງກະລາ (ສ່ວນຂອງຈັນ)।

Verse 47

अभक्ताय च नाख्येयं नास्तिकाय श्रुतिद्रुहे । अमावास्या यदा सोम जायते सोमवासरे

ບໍ່ຄວນເຜີຍແຜ່ໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິ ແລະບໍ່ຄວນກ່າວໃຫ້ນາສະຕິກຜູ້ທຸຈຣິດຕໍ່ເວດາຟັງ। ໂອ ໂສມາ ເມື່ອວັນອະມາວັດສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ຕົງກັບວັນຈັນ—

Verse 48

तदोपवासः कर्तव्यो भूतायां सद्भिरादरात् । कृतनित्यक्रियः सोम त्रयोदश्यां निशामय

ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບັນດາສັດບຸລຸດພຶງຖືອຸປະວາສດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໃນຕິຖີ “ພູຕາ” ທີ່ຢູ່ກ່ອນ। ເມື່ອທຳນິຕະຍະກິດສຳເລັດແລ້ວ ໂອ ໂສມາ ຈົ່ງຢູ່ຕື່ນຍາມໃນຄືນຕິຖີທີ 13 (ຕຣະໂຢດະສີ)។

Verse 49

शनिप्रदोषे संपूज्य लिंगं चंद्रेश्वराह्वयम् । नक्तं कृत्वा त्रयोदश्यां नियमं परिगृह्य च

ໃນເວລາປຣະໂດສະຂອງວັນເສົາ ເມື່ອບູຊາລິງຄະນາມ “ຈັນເທຣສະວະຣະ” ຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ ພຶງຮັບວຣະຕະ: ໃນຕິຖີທີ 13 ຖືນັກຕະ (ກິນພຽງຍາມຄ່ຳ) ແລະຮັກສານິຍະມະຕາມທີ່ກຳນົດ।

Verse 50

उपोष्य च चतुर्दश्यां कृत्वा जागरणं निशि । प्रातः सोमकुहूयोगे स्नात्वा चंद्रोदवारिभिः

ເມື່ອຖືອຸໂປສົດໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ ແລະເຮັດຊາກະຣະນະ (ຕື່ນພິທີ) ຕະຫຼອດຄືນແລ້ວ, ຍາມອະຣຸນເມື່ອມີໂຍກະ ໂສມ–ກຸຫູ ພຶງອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳສັກສິດແຫ່ງ ຈັນໂທຣະດາ (Candroda).

Verse 51

उपास्य संध्यां विधिवत्कृतसर्वोदक क्रियः । उपचंद्रोदतीर्थेषु श्राद्धं विधिवदाचरेत्

ເມື່ອບູຊາສັນທະຍາ (Sandhyā) ຕາມພິທີ ແລະສຳເລັດກິດນ້ຳທີ່ກຳນົດໄວ້ທັງໝົດແລ້ວ, ຈຶ່ງພຶງປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ຕີຣຖະຈັນໂທຣະດາຍ່ອຍ ຕາມຫຼັກພິທີ.

Verse 52

आवाहनार्घ्यरहितं पिंडान्दद्यात्प्रयत्नतः । वसुरुद्रादितिसुतस्वरूपपुरुषत्रयम्

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພຶງຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ໂດຍບໍ່ມີພິທີອາວາຫນະ (āvāhana) ແລະອັຣຄະຍະ (arghya); ໃຫ້ເປັນຕຣີບຸຣຸດ ອັນເປັນຮູບແຫ່ງ ວະສຸ, ຣຸທຣະ ແລະ ອາທິຕຍະ.

Verse 53

मातामहांस्तथोद्दिश्य तथान्यानपि गोत्रजान् । गुरुश्वशुरबंधूनां नामान्युच्चार्य पिंडदः

ໂດຍອຸທິດແກ່ຕາຍາຍຝ່າຍແມ່ ແລະຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆໃນໂຄດຣະດຽວກັນ, ຜູ້ຖວາຍປິນຑະພຶງເອີ້ນນາມຂອງຄູອາຈານ, ພໍ່ເຂີຍ ແລະຍາດມິດ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍປິນຑະ.

Verse 54

कुर्वञ्छ्राद्धं च तीर्थेस्मिञ्छ्रद्धयोद्धरतेखिलान् । गयायां पिंडदानेन यथा तुप्यंति पूर्वजाः

ເມື່ອປະກອບສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ຕີຣຖະນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມຍົກຊ່ວຍໄດ້ທັງໝົດ; ເຫມືອນທີ່ບັນພະບຸຣຸດພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະທີ່ ຄະຍາ (Gayā).

Verse 55

तथा चंद्रोदकुंडेऽत्र श्राद्धैस्तृप्यंति पूर्वजाः । गयायां च यथा मुच्येत्सर्वर्णात्पितृजान्नरः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ທີ່ສະລະຈັນໂທຣະດາ (Candroda) ນີ້ ບັນພະບຸລຸດຈະອິ່ມໃຈດ້ວຍພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha); ແລະດັ່ງທີ່ຄະຍາ (Gayā) ບຸກຄົນພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດທັງປວງ ທີ່ນີ້ກໍເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 56

तथा प्रमुच्यते चर्णाच्चंद्रोदे पिण्डदानतः । यदा चंद्रेश्वरं द्रष्टुं यायात्कोपि नरोत्तमः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ການຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ທີ່ຈັນໂທຣະດາ (Candroda) ຍ່ອມໃຫ້ພົ້ນຈາກໜີ້; ແລະເມື່ອບຸລຸດຜູ້ປະເສີດຜູ້ໃດອອກເດີນທາງເພື່ອເບິ່ງພຣະຈັນເທຣສະວະ (Candreśvara),

Verse 57

तदा नृत्यंति मुदितास्तत्पूर्वप्रपितामहाः । अयं चंद्रोदतीर्थेस्मिंस्तर्पणं नः करिष्यति

ເມື່ອນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຊັ້ນກ່ອນໆ ໃນສາຍຕະກູນຂອງເຂົາ (ປູ່ທວດຊັ້ນເກົ່າ) ຍ່ອມຍິນດີແລະຟ້ອນລຳວ່າ: “ຄົນນີ້ຈະເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໃຫ້ພວກເຮົາ ທີ່ຕີຣຖະຈັນໂທຣະດາ (Candroda tīrtha)”

Verse 58

अस्माकं मंदभाग्यत्वाद्यदि नैव करिष्यति । तदातत्तीर्थ संस्पर्शादस्मत्तृप्तिर्भविष्यति

“ແຕ່ຖ້າເນື່ອງຈາກຄວາມອາພັບຂອງພວກເຮົາ ເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດ ແມ່ນແຕ່ການແຕະຕ້ອງຕີຣຖະນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວ ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກເຮົາກໍຈະເກີດຂຶ້ນ”

Verse 59

स्पृशेन्नापि यदा मंदस्तदा द्रक्ष्यति तृप्तये । एवं श्राद्धं विधायाथ स्पृष्ट्वा चंद्रेश्वरं व्रती । संतर्प्य विप्रांश्च यतीन्कुर्याद्वै पारणं ततः

ແມ່ນແຕ່ຄົນປັນຍາທຶບບໍ່ໄດ້ແຕະຕ້ອງ ກໍຢ່າງນ້ອຍຈະໄດ້ເບິ່ງເພື່ອຄວາມອິ່ມໃຈ (ຂອງບັນພະບຸລຸດ) ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຮັດພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ແລ້ວ ຈຶ່ງແຕະຕ້ອງພຣະຈັນເທຣສະວະ (Candreśvara) ຜູ້ຖືພຣະຕະນັ້ນ—ເມື່ອໄດ້ບຳລຸງໃຫ້ພຣາຫມະນະ ແລະ ຍະຕິ (yati) ອິ່ມໃຈແລ້ວ—ພຶງເຮັດປາຣະນະ (pāraṇa) ຄືການອອກພຣະຕະຕາມພິທີ

Verse 60

एवं व्रते कृते काश्यां सदर्शे सोमवासरे । भवेदृणत्रयान्मुक्तो मृगांकमदनुग्रहात्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະຕິບັດພຣະວຣະຕະນີ້ໃນນະຄອນກາສີ ໃນວັນຈັນແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການ ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະຈັນ (ມຶກາງກະ)។

Verse 61

अत्र यात्रा महाचैत्र्यां कार्या क्षेत्रनिवासिभिः । तारकज्ञानलाभाय क्षेत्रविघ्ननिवर्तिनी

ໃນທີ່ນີ້ ໃນລະດູບຸນໄຈຕຣີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດຄວນເຮັດຍາຕຣາເປັນຂະບວນ; ມັນໃຫ້ຕາຣະກະ-ຍານ (ປັນຍາກູ້ພົ້ນ) ແລະກຳຈັດອຸປະສັກໃນແດນສັກສິດ.

Verse 62

चंद्रेश्वरं समभ्यर्च्य यद्यन्यत्रापि संस्थितः । अघौघपटलीं भित्त्वा सोमलोकमवाप्स्यति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ອື່ນ ຖ້າໄດ້ບູຊາຈັນເທຣສະວະຣະຕາມພິທີ ຈະທະລຸກອອກຈາກກອງບາບອັນໜາແໜ້ນ ແລະໄດ້ເຖິງໂສມະໂລກ ແດນແຫ່ງໂສມະ (ພຣະຈັນ)។

Verse 63

कलौ चंद्रेशमहिमा नाभाग्यैरवगम्यते । अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि परं गुह्यं निशापते

ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ອັບໂຊກບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈມະຫິມາຂອງຈັນເທຣສະໄດ້. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ້ ນິສາປະຕິ (ຈອມແຫ່ງຄືນ, ພຣະຈັນ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກສິ່ງໜຶ່ງ—ຄວາມລັບອັນສູງສຸດ.

Verse 64

सिद्धयोगीश्वरं पीठमेतत्साधकसिद्धिदम् । सुरासुरेषु गंधर्व नागविद्याधरेष्वपि

ນີ້ແມ່ນປີຖະ ອາສນະຂອງສິດທະໂຍຄີອິສະວະຣະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດແລະສິດທິແກ່ສາທະກະ; ຊື່ສຽງຂອງມັນໂດງດັງແມ່ນແຕ່ໃນໝູ່ເທວະ ອະສຸຣະ ຄັນທັຣວະ ນາກ ແລະວິທະຍາທອນ.

Verse 65

रक्षोगुह्यकयक्षेषु किंनरेषु नरेषु च । सप्तकोट्यस्तु सिद्धानामत्र सिद्धा ममाग्रतः

ໃນຫມູ່ຣາກຊະສະ ກຸຫຍະກະ ຢັກສະ ກິນນະຣະ ແລະແມ່ນກະທັ້ງມະນຸດ ກໍມີສິດທະເຖິງເຈັດໂກຕິ; ທີ່ນີ້ເຂົາເຈົ້າສຳເລັດສົມບູນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເອງ।

Verse 66

षण्मासं नियताहारो ध्यायन्विश्वेश्वरीमिह । चंद्रेश्वरार्चनायातान्सिद्धान्पश्यति सोऽग्रगान्

ຜູ້ໃດດຳລົງຢູ່ດ້ວຍອາຫານອັນຄວບຄຸມຕະຫຼອດຫົກເດືອນ ແລະພິຈາລະນາພຣະວິສເວສະວະຣີຢູ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນສິດທະຜູ້ນຳຫນ້າທີ່ມາບູຊາຈັນເທຣສະວະຣະ

Verse 67

सिद्धयोगीश्वरी साक्षाद्वरदा तस्य जायते । तवापि महती सिद्धिः सिद्धयोगीश्वरीक्षणात्

ສິດທະໂຢຄີສະວະຣີ ປາກົດຕົວໂດຍກົງ ແລະປະທານພອນແກ່ເຂົາ; ແມ່ນກະທັ້ງທ່ານເອງ ຄວາມສຳເລັດອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍການເຫັນສິດທະໂຢຄີສະວະຣີພຽງຊົ່ວພິບຕາ

Verse 68

संति पाठान्यनेकानि क्षितौ साधकसिद्धये । परं योगीश्वरी पीठाद्भूपृष्ठेनाशु सिद्धिदम्

ໃນໂລກນີ້ມີສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະທາງປະຕິບັດຫຼາຍຢ່າງເພື່ອຄວາມສຳເລັດຂອງຜູ້ປະຕິບັດ; ແຕ່ໂຢຄີສະວະຣີປີຖ ເຫນືອກວ່າທັງປວງ—ຢູ່ເທິງຜິວແຜ່ນດິນນີ້ເອງກໍປະທານສິດທິໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 69

यत्र चंद्रेश्वरं लिंगं त्वयेदं स्थापितं शशिन् । इदमेव हि तत्पीठमदृश्यमकृतात्मभिः

ໂອ ຊະຊິນ (ພຣະຈັນ) ທີ່ໃດທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະຂອງຈັນເທຣສະວະຣະນີ້—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນປີຖນັ້ນແທ້ ຊຶ່ງບໍ່ປາກົດແກ່ຜູ້ທີ່ຕົນຍັງບໍ່ໄດ້ຂັດເກົາ

Verse 70

जितकामा जितक्रोधा जितलोभस्पृहास्मिताः । योगीश्वरीं प्रपश्यंति मम शक्तिपरां हिताम्

ຜູ້ໃດຊະນະກາມ ໂກດ ໂລບ ຄວາມຢາກ ແລະຄວາມຖືຕົນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຫັນ “ໂຢກີສະວະຣີ” ພະລັງສັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະເກື້ອກູນຂອງເຮົາ ຜູ້ນຳສຸກສະຫວັດດີມາໃຫ້

Verse 71

ये तु प्रत्यष्टमि जनास्तथा प्रति चतुर्दशि । सिद्धयोगीश्वरीपीठे पूजयिष्यंति भाविताः

ແຕ່ບຸກຄົນຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ຜູ້ບູຊາທີ່ປີຖະຂອງ “ສິດທະໂຢກີສະວະຣີ” ໃນທຸກວັນອັດຖະມີ ແລະທຸກວັນຈະຕຸຣະທະສີ,

Verse 72

अदृष्टरूपां सुभगां पिंगलां सर्वसिद्धिदाम् । धूपनैवेद्यदीपाद्यैस्तेषामाविर्भविष्यति

ແກ່ເຂົາເຈົ້າ ນາງຈະປາກົດ—ແມ່ນແຕ່ຮູບຂອງນາງໂດຍປົກກະຕິມອງບໍ່ເຫັນ—ເປັນ “ປິງກະລາ” ຜູ້ເປັນມງຄົດ ແລະປະທານສິດທິທັງປວງ ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍທູບ ໄນເວດຍະ ປະທີບ ແລະອື່ນໆ

Verse 73

इति दत्त्वा वराञ्छंभुस्तस्मै चंद्रमसे द्विज । अंतर्हितो महेशानस्तत्र वैश्वेश्वरे पुरे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ “ຈັນທຣະ” ແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ສັມພູ—ມະເຫສານ—ກໍອັນຕະຣະທານ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນນະຄອນໄວສເວສະວະຣະ (ກາສີ)

Verse 74

तदारभ्य च लोकेऽस्मिन्द्विजराजोधिपोभवत् । दिशोवितिमिराः कुर्वन्निजैः प्रसृमरैः करैः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ ພຣະຈັນທຣະໄດ້ເປັນຈອມເຫນືອບັນດາ “ທະວິຊະ”; ແລະດ້ວຍລຳແສງຂອງຕົນທີ່ແຜ່ໄກ ກໍເຮັດໃຫ້ທິດທັງປວງພົ້ນຈາກຄວາມມືດ

Verse 75

सोमवारव्रतकृतः सोमपानरता नराः । सोमप्रभेणयानेन सोमलोकं व्रजंति हि

ຜູ້ໃດຖືວຣະຕະວັນຈັນ ແລະຍິນດີໃນການດື່ມໂສມ (ນ້ຳທິບດັ່ງອະມຣິດ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂສມໂລກ ໂດຍຍານທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດແສງຈັນແທ້ໆ.

Verse 76

चंद्रेश्वरसमुत्पत्तिं तथा चांद्रमसं तपः । यः श्रोष्यति नरो भक्त्या चंद्रलोके स इज्यते

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິເຖິງກຳເນີດຂອງຈັນເທຣສະວະຣະ ແລະຕະປະຂອງພຣະຈັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບ ແລະການບູຊາໃນຈັນທຣະໂລກ.

Verse 77

अगस्तिरुवाच । शिवशर्मणि शर्मकारिणीं प थि दिव्ये श्रमहारिणीं गणौ । कथयंतौ तु कथामिमां शुभामुडुलोकं परिजग्मतुस्ततः

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວບໍລິວານສອງອົງນັ້ນ ຜູ້ນຳຄວາມສຸກໃຫ້ຊິວະຊະຣະມັນ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າໃນເສັ້ນທາງທິບ ກໍຍັງເລົ່າກະຖາມົງຄຸນນີ້ຕໍ່ໄປ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ອຸຑຸໂລກ ໂລກແຫ່ງດາວ.