Adhyaya 6

Verse 1

व्यास उवाच । उपकाराय साधूनां गृहस्थाश्रमवासिनाम् । यथा च क्रियते धर्मो यथावत्कथयामि ते

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເພື່ອເກື້ອກູນແກ່ຜູ້ດີງາມຜູ້ພັກອາໄສໃນອາສຣົມຄະຫັດຖະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກແກ່ເຈົ້າໃຫ້ຖືກຕ້ອງວ່າ ທຳມະພຶງປະພຶດແລະປະກອບຢ່າງໃດ

Verse 2

वत्स गार्हस्थ्यमास्थाय नरः सर्वमिदं जगत् । पुष्णाति तेन लोकांश्च स जयत्यभिवांछितान्

ໂອ ລູກເອີຍ ເມື່ອອາໄສທາງຄະຫັດຖະ ບຸກຄົນຍ່ອມຫຼ້ຽງດູບໍລຸງລ້ຽງໂລກທັງປວງນີ້; ແລະດ້ວຍການຄໍ້ຈຸນນັ້ນເອງ ຍ່ອມບັນລຸໂລກທີ່ປາຖະໜາ ແລະຊັຍຊະນະຕາມໃຈຫວັງ

Verse 3

पितरो मुनयो देवा भूतानि मनुजास्तथा । क्रिमिकीटपतंगाश्च वयांसि पितरोऽसुराः

ປິຕຣະ, ມຸນີ, ເທວະ, ສັດທັງປວງ ແລະ ມະນຸດ; ແມ່ນແຕ່ໜອນ ແມງ ແມງບິນ ນົກ, ພ້ອມທັງຫມູ່ປິຕຣະ ແລະ ອະສຸຣະ—ລ້ວນຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍລະບຽບທຳອັນສັກສິດນີ້.

Verse 4

गृहस्थमुपजीवंति ततस्तृप्तिं प्रयांति च । मुखं वास्य निरीक्षंते अपो नो दास्यतीति च

ເຂົາທັງຫຼາຍດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສຄະຫັດ ແລະໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈຈາກເຂົາ; ຈຶ່ງເຝົ້າມອງໃບໜ້າຂອງເຂົາ ຄິດວ່າ “ຈະໃຫ້ນ້ຳແກ່ພວກເຮົາບໍ?”

Verse 5

सर्वस्याधारभूता ये वत्स धेनुस्त्रयीमयी । अस्यां प्रतिष्ठितं विश्वं विश्वहेतुश्च या मता

ໂອ ລູກນ້ອຍເອີຍ, ໂຄນີ້—ອັນເປັນໄຕຣເວດະມະຍະ—ແມ່ນຖານຮອງຮັບຂອງທຸກສິ່ງ. ຈັກກະວານທັງປວງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນນາງ, ແລະນາງຖືກນັບວ່າເປັນເຫດແຫ່ງໂລກ.

Verse 6

ऋक्पृष्ठासौ यजुःसंध्या सामकुक्षिपयोधरा । इष्टापूर्तविषाणा च साधुसूक्ततनूरुहा

ຫຼັງຂອງນາງແມ່ນ ຣິກເວດ; ຂໍ້ຕໍ່ໃນຍາມສັນທະຍາແມ່ນ ຢະຊຸຣເວດ; ທ້ອງແລະເຕົ້ານົມແມ່ນ ສາມະເວດ. ເຂົາຂອງນາງແມ່ນ ‘ອິດສະຕະ’ ແລະ ‘ປູຣຕະ’ (ບຸນຈາກຍັດຍາ ແລະທານ), ແລະຂົນກາຍແມ່ນບົດສັນລະເສີນທີ່ຜູ້ດີໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 7

शांति पुष्टिशकृन्मूत्रा वर्णपादप्रतिष्ठिता । उपजीव्यमाना जगतां पदक्रमजटाघनैः

ຂີ້ແລະປັດສະວະຂອງນາງແມ່ນຄວາມສະຫງົບ ແລະຄວາມອຸດົມບຳລຸງ; ນາງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງຕີນແຫ່ງວັນນະ. ໂລກທັງປວງດຳລົງຊີວິດໂດຍນາງ—ໂດຍຮອຍກ້າວຂອງກີບ ແລະໂດຍປອຍຂົນໜາເປັນກອງດຸຈຊະດາ.

Verse 8

स्वाहाकारस्वधाकारौ वषट्कारश्च पुत्रक । हन्तकारस्तथै वान्यस्तस्याः स्तनचतुष्टयम्

ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ, ເຕົ້ານົມສີ່ອັນຂອງນາງຄື ສຽງບູຊາ ‘svāhā’, ‘svadhā’, ‘vaṣaṭ’, ແລະດັ່ງດຽວກັນ ‘hantā’; ນີ້ແມ່ນເຕົ້ານົມສີ່ອັນຂອງນາງຕາມຄໍາກ່າວ।

Verse 9

स्वाहाकारस्तनं देवाः पितरश्च स्वधामयम् । मुनयश्च वषट्कारं देवभूतसुरेश्वराः

ເທວະທັງຫຼາຍດື່ມຈາກເຕົ້າ ‘svāhā’; ພິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ດື່ມຈາກເຕົ້າທີ່ເປັນ ‘svadhā’; ແລະມຸນີດື່ມຈາກເຕົ້າ ‘vaṣaṭ’—ດັ່ງນີ້ເທວະພູດ, ພູດ ແລະອໍານາດຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ລ້ວນໄດ້ຮັບອາຫານຈາກນາງ।

Verse 10

हन्तकारं मनुष्याश्च पिबंति सततं स्तनम् । एवमध्यापयेदेव वेदानां प्रत्यहं त्रयीम्

ມະນຸດທັງຫຼາຍດື່ມຈາກເຕົ້າທີ່ຊື່ ‘hantā’ ຢູ່ເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ຄວນສອນພຣະເວດສາມພາກໃນທຸກມື້।

Verse 11

तेषामुच्छेदकर्त्ता यः पुरुषोऽनंतपापकृत् । स तमस्यंधतामिस्रे नरके हि निमज्जति

ຜູ້ໃດຕັດຂາດການຫຼໍ່ລ້ຽງຂອງເຂົາເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍ່ບາບບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ເຂົາຈະຈົມລົງໃນນະລົກຊື່ ‘Andhatāmisra’ ແນ່ນອນ—ຄວາມມືດຊ້ອນຄວາມມືດ।

Verse 12

यस्त्वेनां मानवो धेनुं स्वर्वत्सैरमरादिभिः । पूजयत्युचिते काले स स्वर्गायोपपद्यते

ແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດບູຊາທະນູ (ງົວສັກສິດ) ນີ້ໃນເວລາອັນສົມຄວນ—ພ້ອມດ້ວຍລູກງົວທິບຂອງນາງ ແລະຫມູ່ອະມະຣະທັງຫຼາຍ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເໝາະສົມສໍາລັບສະຫວັນ।

Verse 13

तस्मात्पुत्र मनुष्येण देवर्षि पितृमानवाः । भूतानि चानुदिवसं पोष्याणि स्वतनुर्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ມະນຸດພຶງບຳລຸງທຸກມື້ແດ່ເທວະແລະລຶສີ ບັນພະບຸລຸດ ມະນຸດຮ່ວມໂລກ ແລະສັດມີຊີວິດທັງປວງ ເຫມືອນບຳລຸງກາຍຕົນເອງ.

Verse 14

तस्मात्स्नातः शुचिर्भूत्वा देवर्षिपितृतर्पणम् । यज्ञस्यांते तथैवाद्भिः काले कुर्यात्समाहितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວໃຫ້ບໍລິສຸດ ພຶງເຮັດຕາມເວລາອັນຄວນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຖວາຍຕັຣປະນະ (ຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ແດ່ເທວະ ລຶສີ ແລະບັນພະບຸລຸດ ໂດຍພິເສດໃນທ້າຍພິທີບູຊາແລະຍັດຍະ.

Verse 15

सुमनोगन्धपुष्पैश्च देवानभ्यर्च्य मानवः । ततोग्नेस्तर्पणं कुर्याद्द्याच्चापि बलींस्तथा

ເມື່ອບູຊາເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍໃຈຜ່ອງໃສ ແລະດອກໄມ້ຫອມແລ້ວ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ພຣະອັກນີ ແລະຖວາຍບະລີຕາມພິທີກຳນົດດ້ວຍ.

Verse 16

नक्तंचरेभ्यो भूतेभ्यो बलिमाकाशतो हरेत् । पितॄणां निर्वपेत्तद्वद्दक्षिणाभिमुखस्ततः

ພຶງໂຍນບະລີຈາກບ່ອນສູງ ເພື່ອສັດພູດທີ່ທ່ອງໄປໃນຍາມຄ່ຳ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ພຶງວາງເຄື່ອງນິວະເທດແດ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 17

गृहस्थस्तत्परो भूत्वा समाहितमानसः । ततस्तोयमुपादाय तेष्वेवार्पण सत्क्रियाम्

ຄະຫັດຖະຜູ້ອຸທິດໃຈໃນໜ້າທີ່ເຫຼົ່ານີ້ ແລະມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຈາກນັ້ນພຶງນຳນ້ຳຂຶ້ນມາ ແລະຖວາຍອັນຄວນຄ່າແດ່ພວກເຂົາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ.

Verse 18

स्थानेषु निक्षिपेत्प्राज्ञो नाम्ना तूदिश्य देवताः । एवं बलिं गृहे दत्त्वा गृहे गृहपतिः शुचिः

ຜູ້ມີປັນຍາພຶງວາງເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ຖືກສະຖານທີ່ ແລະເອີ້ນເທວະດາດ້ວຍນາມ. ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບະລີໃນເຮືອນແລ້ວ ເຈົ້າເຮືອນຍ່ອມຢູ່ຢ່າງບໍລິສຸດໃນຖິ່ນພັກຂອງຕົນ.

Verse 19

आचम्य च ततः कुर्यात्प्राज्ञो द्वारावलोकनम् । मुहूर्तस्याष्टमं भागमुदीक्षेतातिथिं ततः

ເມື່ອໄດ້ອາຈະມັນເພື່ອຊຳລະແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງເບິ່ງໄປທາງປະຕູ. ພຶງຄອຍຢູ່ເທົ່າໜຶ່ງໃນແປດສ່ວນຂອງມຸຫູຣຕະ ແລ້ວຈຶ່ງຄອຍເບິ່ງການມາຂອງແຂກ.

Verse 20

अतिथिं तत्र संप्राप्तमर्घ्यपाद्योदकेन च । बुभुक्षुमागतं श्रांतं याचमानमकिंचनम्

ເມື່ອແຂກມາຮອດທີ່ນັ້ນ—ຫິວໂຫຍ ເມື່ອຍລ້າ ມາຂໍພຶ່ງພາ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດ—ພຶງຕ້ອນຮັບດ້ວຍອັຣຄະຍະ ແລະນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ).

Verse 21

ब्राह्मणं प्राहुरतिथिं संपूज्य शक्तितो बुधैः । न पृछेत्तत्राचरणं स्वाध्यायं चापि पंडितः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ພຣາຫມະນ໌ແມ່ນ ‘ອະຕິຖິ’ ເມື່ອບູຊາຕ້ອນຮັບຕາມກຳລັງແລ້ວ ເຈົ້າເຮືອນຜູ້ຮູ້ບໍ່ພຶງຊັກຖາມຢູ່ນັ້ນເຖິງຄວາມປະພຶດ ຫຼືການສະວາທະຍາຍະແຫ່ງເວທຂອງທ່ານ.

Verse 22

शोभनाशोभनाकारं तं मन्येत प्रजापतिम् । अनित्यं हि स्थितो यस्मात्तस्मादतिथिरुच्यते

ຈະປາກົດນ່າຊົມຫຼືບໍ່ນ່າຊົມກໍຕາມ ພຶງເຫັນແຂກນັ້ນເປັນພຣະປຣະຊາປະຕິເອງ. ເນື່ອງຈາກທ່ານພັກຢູ່ພຽງຊົ່ວຄາວ ບໍ່ຖາວອນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ອະຕິຖິ’.

Verse 23

तस्मै दत्त्वा तु यो भुंक्ते स तु भुंक्तेऽमृतं नरः । अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रति निवर्तते

ຜູ້ໃດກິນອາຫານຫຼັງຈາກໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ອະຕິຖິກ່ອນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງໄດ້ຊິມອະມຣິຕ (ຄວາມອະມະຕະ)។ ແຕ່ຈາກເຮືອນຂອງຜູ້ໃດ ທີ່ແຂກກັບໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງແຕກສະລາຍ—

Verse 24

स दत्त्वा दुष्कृतं तस्मै पुण्यमादाय गच्छति । अपि वा शाकदानेन यद्वा तोयप्रदानतः । पूजयेत्तं नरः भक्त्या तेनैवातो विमुच्यते

ເຂົາຈາກໄປໂດຍນຳບຸນຂອງເຈົ້າໄປ ແລະປະທິ້ມບາບກຳຂອງເຈົ້າໄວ້. ດັ່ງນັ້ນມະນຸດພຶງນົບນ້ອມບູຊາອະຕິຖິດ້ວຍພັກຕິ ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ທານຜັກ ຫຼືຖວາຍນ້ຳກໍຕາມ ໂດຍສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນກໍພົ້ນຈາກໂທດນີ້

Verse 25

युधिष्ठिर उवाच । विवाहा ब्राह्मदैवार्षाः प्राजापत्यासुरौ तथा । गांधर्वो राक्षसश्चापि पैशाचोष्टम उच्यते

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ‘ຮູບແບບການແຕ່ງງານເອີ້ນວ່າ ບຣາຫມະ, ໄດວະ, ອາຣສະ; ອີກທັງ ປຣາຊາປັດຍະ ແລະ ອາສຸຣ; ຍັງມີ ການທັຣວະ ແລະ ຣາກຊະ; ສ່ວນອັນທີ 8 ເອີ້ນວ່າ ໄພຊາຈະ’

Verse 26

एतेषां च विधिं ब्रूहि तथा कार्यं च तत्त्वतः । गृहस्थानां तथा धर्मान्ब्रूहि मे त्वं विशेषतः

ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍພິທີວິທີຂອງຮູບແບບເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດຕາມຄວາມຈິງ. ພ້ອມທັງຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໜ້າທີ່ທາງທຳຂອງຄົນຄອບຄົວ (ຄຣິຫັດສະຖະ) ໃຫ້ຂ້ອຍໂດຍພິເສດ

Verse 27

पराशर उवाच । स ब्राह्मो वरमाहूय यत्र कन्या स्वलंकृता । दीयते तत्सुतः पूयात्पुरुषानेकविंशतिम्

ປຣາຊາຣະ ກ່າວວ່າ: ‘ອັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ການແຕ່ງງານແບບ “ບຣາຫມະ” ແມ່ນເມື່ອເຊີນເຈົ້າບ່າວມາ ແລ້ວມອບສາວນ້ອຍຜູ້ປະດັບງາມໃຫ້ (ເປັນຄູ່ຄອງ). ບຸດທີ່ເກີດຈາກສະຫະພາບນັ້ນ ຊຳລະຊາຍ 21 ຊົ່ວຄົນໃຫ້ບໍລິສຸດ’

Verse 28

यज्ञस्थायर्त्विजे दैवस्तज्जः पाति चतुर्दश । वरादादाय गोद्वन्द्वमार्षस्तज्जः पुनाति षट्

ການແຕ່ງງານແບບ «ໄດວະ» (Daiva) ແມ່ນການມອບເຈົ້າສາວໃຫ້ແກ່ ຣິຕວິຊ (ṛtvik) ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບຍັດ; ລູກຫຼານຈາກນັ້ນປົກປ້ອງໄດ້ຮອດ 14 ຊົນຊັ້ນ. ການແຕ່ງງານແບບ «ອາຣະສະ» (Ārṣa) ແມ່ນການຮັບງົວເປັນຄູ່ຈາກເຈົ້າບ່າວ; ລູກຫຼານຈາກນັ້ນຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ 6 ຊົນຊັ້ນ.

Verse 29

सहोभौ चरतां धर्मं प्राजापत्यः स ईरितः । वरवध्वोः स्वेच्छय्रा च गांधर्वोऽन्योन्यमैत्रतः । प्रसह्य कन्याहरणाद्राक्षसो निन्दितः सताम्

ການແຕ່ງງານແບບ «ປຣາຊາປັດຍະ» (Prājāpatya) ແມ່ນແບບທີ່ທັງສອງ—ເຈົ້າບ່າວແລະເຈົ້າສາວ—ດໍາເນີນທາງທຳມະຮ່ວມກັນ. «ຄານທັຣວະ» (Gāndharva) ເກີດຈາກຄວາມຮັກແລະມິດຕະພາບຕໍ່ກັນ ພ້ອມການເລືອກໂດຍເສຣີ. ສ່ວນ «ຣາກສະສະ» (Rākṣasa) ທີ່ລັກພາສາວນ້ອຍດ້ວຍກໍາລັງ ຖືກຜູ້ມີຄຸນທຳຕໍານິ.

Verse 30

छलेन कन्याहरणात्पैशाचो गर्हितोऽष्टमः । प्रायः क्षत्रविशोरुक्ता गांधर्वासुरराक्षसाः

ແບບທີ່ແປດ ຊື່ «ໄປສາຈະ» (Paiśāca) ຖືກຕໍານິ ເນື່ອງຈາກເກີດຈາກການນໍາສາວນ້ອຍໄປດ້ວຍກົນລະຍຸດ. ນອກນັ້ນ «ຄານທັຣວະ» (Gāndharva), «ອາສຸຣະ» (Āsura) ແລະ «ຣາກສະສະ» (Rākṣasa) ຖືກກ່າວວ່າມັກພົວພັນກັບກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ໄວສະຍະ.

Verse 31

अष्टमस्त्वेष पापिष्ठः पापिष्ठानां च संभवः । सवर्णया करो ग्राह्यो धार्यः क्षत्रियया शरः

ແບບທີ່ແປດນີ້ (Paiśāca) ເປັນບາບຫນັກທີ່ສຸດ ແລະເປັນແຫຼ່ງໃຫ້ບາບອື່ນໆເກີດຕາມ. ສໍາລັບຍິງໃນວັນນະດຽວກັນ ໂທດກ່າວວ່າໃຫ້ “ຈັບມື/ຍຶດມື” (grāhya). ສໍາລັບຍິງກະສັດຕຣິຍະ ໂທດຄື “ແບກລູກສອນ” ເປັນທັນທະ.

Verse 32

प्रतोदो वैश्यया धार्यो वासोंतः शूद्रया तथा । असवर्णा स्वेष विधिः स्मृतौ दृष्टश्च वेदने

ສໍາລັບຍິງໄວສະຍະ ໂທດຄືໃຫ້ແບກ «ປຣະໂຕດ» (pratoda: ໄມ້ກະຕຸ້ນ/ແສ້). ສໍາລັບຍິງຊູດຣະ ກໍໃຫ້ແບກໂທດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວາໂສໍນຕະ» (vāsoṃta). ສໍາລັບຍິງຕ່າງວັນນະ (ອະສະວັນນະ) ມີກົດລະບຽບແຍກຕ່າງຫາກ ປາກົດທັງໃນສະມຣິຕິ ແລະໃນຄວາມເຂົ້າໃຈທາງນິຕິທຳຕາມເວດ.

Verse 33

सवर्णाभिस्तु सर्वाभिः पाणिर्ग्राह्यस्त्वयं विधिः । धर्म्ये विवाहे जायंते धर्म्याः पुत्राः शतायुषः

ພິທີປານິຄຣາຫະນະ ຄືການຈັບມືເຈົ້າສາວໃນການແຕ່ງງານ ພຶງປະຕິບັດກັບຍິງໃນວັນນະດຽວກັນ. ຈາກການແຕ່ງງານອັນຖືກທຳ ຍ່ອມເກີດບຸດຜູ້ມີທຳ ໄດ້ຮັບພອນອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີ.

Verse 34

अधर्म्याद्धर्म्मरहिता मंदभाग्यधनायुषः । कृतकालाभिगमने धर्मोयं गृहिणः परः

ຈາກການຮ່ວມສຳພັນອັນອະທຳ ຍ່ອມເກີດລູກຫຼານທີ່ຂາດທຳ ອ່ອນໃນວາສະນາ ຊັບສິນ ແລະອາຍຸ. ດັ່ງນັ້ນ ການເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາໃນເວລາທີ່ຄວນ ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນທຳສູງສຸດຂອງຄົນຄອບຄົວ.

Verse 35

स्त्रीणां वरमनुस्मृत्य यथाकाम्यथवा भवेत् । दिवाभिगमनं पुंसामनायुष्यं परं मतम्

ໂດຍລະລຶກເຖິງສິ່ງທີ່ດີສຸດແກ່ແມ່ຍິງ—ຕາມຄວາມປາຖະໜາທີ່ຖືກຄວນ ຫຼືຕາມຄວາມເໝາະສົມ—ການຮ່ວມສຳພັນໃນຕອນກາງວັນສຳລັບຜູ້ຊາຍ ຖືກເຫັນວ່າເປັນໂທດຕໍ່ອາຍຸຍືນ.

Verse 36

श्राद्धार्हः सर्वपर्वाणि न गंतव्यानि धीमता । तत्र गछन्स्त्रियं मोहार्द्धर्मात्प्रच्यवते परात्

ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ມີໜ້າທີ່ເຮັດພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ບໍ່ຄວນໄປຫາແມ່ຍິງໃນວັນປາຣະວະ ແລະວັນປະຕິບັດອັນສັກສິດທັງປວງ. ໄປໃນກາລນັ້ນດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຍ່ອມຕົກຈາກທຳອັນສູງ.

Verse 37

ऋतुकालाभिगामी यः स्वदारनिरतश्च यः । स सदा ब्रह्मचारी हि विज्ञेयः स गृहाश्रमी

ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປຫາ (ພັນລະຍາ) ແຕ່ໃນກາລະທີ່ຄວນແຫ່ງລະດູ (ṛtukāla) ແລະຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພັນລະຍາອັນຊອບທຳຂອງຕົນ—ຄົນຄອບຄົວນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນພຣະຫມະຈາຣີຢູ່ເສມອ.

Verse 38

आर्षे विवाहे गोद्वंद्वं यदुक्तं तत्र शस्यते । शुल्कमण्वपि कन्यायाः कन्याविक्रयपापकृत्

ໃນການແຕ່ງງານແບບ ອາຣສະ (Ārṣa) ຄູ່ງົວທີ່ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ຖືກຕ້ອງຕາມຄຳສອນ. ແຕ່ການຮັບຄ່າສິນສອດເພື່ອລູກສາວ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ກໍເປັນບາບເຫມືອນຂາຍບຸດຣີ.

Verse 39

अपत्यविक्रयात्कल्पं वसेद्विट्कृमिभोजने । अतो नाण्वपि कन्याया उपजीव्यं नरैर्धनम्

ຜູ້ໃດຂາຍລູກຫຼານ ຈະຕ້ອງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງກັລປະໃນໂລກທີ່ແມ່ທ້ອງກິນຂອງເປື້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດບໍ່ຄວນດຳລົງຊີວິດແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຊັບນ້ອຍນິດທີ່ໄດ້ຈາກ ‘ຄ່າ’ ຂອງລູກສາວ.

Verse 40

तत्र तुष्टा महालक्ष्मीर्निवसेद्दानवारिणा । वाणिज्यं नीचसेवा च वेदानध्ययनं तथा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາລັກສະມີຜູ້ປິຕິ ສະຖິດຢູ່ກັບຜູ້ທີ່ຫັນໜີຈາກ ‘ທານ’ ທີ່ເກີດຈາກອະທັມ. ການຄ້າ, ການຮັບໃຊ້ຄົນຕ່ຳ, ແລະແມ່ນແຕ່ການຮຽນວິທະເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບ ກໍຄວນຫຼີກລ້ຽງດ້ວຍໃຈນັ້ນ.

Verse 41

कुविवाहः क्रियालोपः कुले पतनहेतवः । कुर्याद्वैवाहिके चाग्नौ गृह्यकर्म्मान्वहं गृही

ການແຕ່ງງານທີ່ບໍ່ດີ ແລະການລະເລີຍພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ເປັນເຫດໃຫ້ຕະກູນຕົກຕ່ຳ. ດັ່ງນັ້ນ ຄະຫັດສະຖະຄວນປະກອບກິດພິທີພາຍໃນເຮືອນ ໃນໄຟມົງຄຸນແຫ່ງການແຕ່ງງານ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 42

पञ्चयज्ञक्रियां चापि पक्तिं दैनंदिनीमपि । गृहस्थाश्रमिणः पञ्चसूनाकर्म दिनेदिने

ຄະຫັດສະຖະຕ້ອງປະກອບພິທີມະຫາຍັດຫ້າປະການ ແລະການຫຸງຕົ້ມປະຈຳວັນດ້ວຍ. ມື້ຕໍ່ມື້ ໃນຊີວິດທົ່ວໄປ ຄະຫັດສະຖະຍ່ອມແບກ pañca-sūnā—ພາລະຫ້າປະການດຸດດັ່ງການຂ້າ—ຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ.

Verse 43

कुण्डनी पेषणी चुल्ली ह्युदकुम्भी तु मार्जनी । तासां च पंचसूनानां निराकरणहेतवः । क्रतवः पंच निर्द्दिष्टा गृहिश्रेयोभिवर्द्धनाः

ຄົກຕຳ, ຫີນໂມ່, ເຕົາໄຟ, ໝໍ້ນ້ຳ ແລະ ໄມ້ກວາດ—ທັງຫ້ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ‘ປັນຈະສູນາ’ ແຫຼ່ງກໍ່ໂທດຈາກການເບຍດບຽນໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈໃນເຮືອນ. ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມຜິດຈາກທັງຫ້າ ຈຶ່ງກຳນົດຍັດຍາປະຈຳວັນ 5 ປະການ ເພີ່ມພູນສິຣິ ແລະ ຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ຄະຫັດຖະ.

Verse 44

पठनं ब्रह्मयज्ञः स्यात्तर्पणं च पितृक्रतुः । होमो दैवो बलिर्भौत आतिथ्यं नृक्रतुः क्रमात्

ການອ່ານແລະສຶກສາແມ່ນ ພຣະພົມຍັດຍາ; ການຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ) ແມ່ນພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດ. ການໂຫມະລົງໃນໄຟແມ່ນ ເທວະຍັດຍາ; ການຖວາຍອາຫານ (ບະລິ) ແມ່ນ ພູຕະຍັດຍາ; ແລະການຕ້ອນຮັບແຂກແມ່ນ ນຶ/ມະນຸດຍັດຍາ—ຕາມລຳດັບ.

Verse 45

वैश्वदेवांतरे प्राप्तः सूर्योढो वातिथिः स्मृतः । अतिथेरादितोप्येते भोज्या नात्र विचारणा

ຜູ້ໃດມາຮອດໃນຊ່ວງຄັ່ນກາງຂອງການຖວາຍ ໄວສະວະເທວະ—ຈະກ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ ຫຼື ຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ອະຕິຖິ’ (ແຂກ). ຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍເລີ່ມຈາກແຂກ; ບໍ່ຄວນລັງເລ.

Verse 46

पितृदेवमनुष्येभ्यो दत्त्वाश्नात्यमृतं गृही । अदत्त्वान्नं च यो भुंक्ते केवलं स्वोदरंभरिः

ເມື່ອໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ເທວະ ແລະ ມະນຸດແລ້ວ ຄະຫັດຖະຈຶ່ງກິນອາຫານດັ່ງອະມຣິຕະ. ແຕ່ຜູ້ໃດກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກ່ອນ ຜູ້ນັ້ນເປັນແຕ່ຜູ້ເຕີມທ້ອງຕົນເອງ.

Verse 47

वैश्वदेवेन ये हीना आतिथ्येन विवर्जिताः । सर्वे ते वृषला ज्ञेयाः प्राप्तवेदा अपि द्विजाः

ຜູ້ໃດຂາດພິທີ ໄວສະວະເທວະ ແລະ ລະເລີຍການຕ້ອນຮັບແຂກ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າທຸກຄົນນັ້ນເປັນ ‘ວຶຣິສະລະ’ (ເສື່ອມໃນຈັນຍາ) ແມ່ນແຕ່ເປັນດວິຊະ ແລະ ຮຽນວິເທດແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 48

अकृत्वा वैश्वदेवं तु भुञ्जते ये द्विजाधमाः । इह लोकेन्नहीनाः स्युः काकयोनिं व्रजंत्यथो

ແຕ່ດວິຊະຜູ້ຕໍ່າຊ້າ ຜູ້ກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີໄວສະວະເທວະ ໃນໂລກນີ້ຈະຂາດແຄນອາຫານ ແລ້ວຕໍ່ມາຈະໄປເກີດເປັນກາ

Verse 49

वेदोक्तं विदितं कर्म्म नित्यं कुर्यादतंद्रितः । यदि कुर्याद्यथाशक्ति प्राप्नुयात्सद्गतिं पराम्

ຄວນປະຕິບັດກຳທີ່ຮູ້ແລ້ວ ແລະທີ່ພຣະເວດບັນຍັດໄວ້ ເປັນນິດ ໂດຍບໍ່ປະມາດ; ຖ້າເຮັດຕາມກຳລັງ ຈະໄດ້ຮັບສັດຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 50

षष्ठ्यष्टम्योर्वसेत्पापं तैले मांसे सदैव हि । चतुर्दश्यां पञ्चदश्यां तथैव च क्षुरे भगे

ໃນຕິຖີທີ 6 ແລະທີ 8 ບາບຖືກກ່າວວ່າສະຖິດຢູ່ໃນນ້ຳມັນແລະເນື້ອສັດ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຕິຖີທີ 14 ແລະທີ 15 ບາບສະຖິດຢູ່ໃນມີດໂກນແລະການເສບກາມ

Verse 51

उदयन्तं न वीक्षेत नास्तं यंतं न मस्तके । न राहुणोपस्पृष्टं च नांडस्थं वीक्षयेद्रविम्

ບໍ່ຄວນຈ້ອງເບິ່ງດວງອາທິດເມື່ອມັນຂຶ້ນ ຫຼືເມື່ອມັນຕົກ; ບໍ່ຄວນເບິ່ງເມື່ອຢູ່ເທິງສະຫຼັກຫົວ. ບໍ່ຄວນເບິ່ງເມື່ອຖືກຣາຫູກຸມ (ເວລາຄຣາສ) ແລະບໍ່ຄວນເບິ່ງດວງອາທິດທີ່ສະທ້ອນໃນນ້ຳ

Verse 52

न वीक्षेतात्मनो रूपमप्सु धावेन्न कर्दमे । न नग्नां स्त्रियमीक्षेत न नग्नो जलमाविशेत्

ບໍ່ຄວນເບິ່ງຮູບສະທ້ອນຂອງຕົນໃນນ້ຳ; ບໍ່ຄວນແລ່ນໃນຂີ້ຕົມ. ບໍ່ຄວນຈ້ອງເບິ່ງຍິງເປືອຍກາຍ ແລະບໍ່ຄວນລົງນ້ຳໃນສະພາບເປືອຍກາຍ

Verse 53

देवतायतनं विप्रं धेनुं मधु मृदं तथा । जातिवृद्धं वयोवृद्धं विद्यावृद्धं तथैव च

ຄວນເຄົາລົບບູຊາເທວະສະຖານ, ພຣາຫມັນ, ງົວ, ແລະທັງນ້ຳເຜິ້ງກັບດິນສັກສິດ; ພ້ອມທັງເຄົາລົບຜູ້ສູງສົງດ້ວຍຊາດຕະກູນ, ຜູ້ເຖົ້າແກ່, ແລະຜູ້ເລີດດ້ວຍວິຊາຄວາມຮູ້.

Verse 54

अश्वत्थं चैत्यवृक्षं च गुरुं जलभृतं घटम् । सिद्धान्नं दधिसिद्धार्थं गच्छन्कुर्यात्प्रदक्षिणम्

ໃນຂະນະເດີນໄປ ຄວນເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຂວາ) ຮອບຕົ້ນອັດສະວັດຖະ, ຕົ້ນໄຊຕະຍະອັນສັກສິດ, ຮອບຄູບາອາຈານ, ຮອບໝໍ້ນ້ຳທີ່ເຕັມນ້ຳ, ອາຫານສຸກທີ່ຖວາຍເປັນ ‘ສິດທານນະ’, ແລະນົມສົ້ມທີ່ປົນເມັດຜັກກາດຂາວ—ໂດຍນັບຖືວ່າເປັນຖານມົງຄຸນແຫ່ງທຳມະ.

Verse 55

रजस्वलां न सेवेत नाश्नीयात्सह भार्यया । एकवासा न भुञ्जीत न भुञ्जीतोत्कटासने

ບໍ່ຄວນຄົບຫາຫຼືຮ່ວມສຳພັນກັບຍິງທີ່ກຳລັງມີປະຈຳເດືອນ ແລະບໍ່ຄວນກິນອາຫານຮ່ວມກັບພັນລະຍາ. ບໍ່ຄວນກິນໂດຍນຸ່ງຫົ່ມພຽງຜືນດຽວ ແລະບໍ່ຄວນກິນໃນຂະນະນັ່ງບ່ອນສູງຫຼືບ່ອນບໍ່ສົມຄວນ.

Verse 56

नाशुचिं स्त्रियमीक्षेत तेज स्कामो द्विजोत्तमः । असंतर्प्य पितॄन्देवान्नाद्यादन्नं च कुत्रचित्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຜູ້ປາດຖະນາຮັກສາເຕຊັສ (ຄວາມສະຫວ່າງທາງຈິດ) ບໍ່ຄວນຈ້ອງມອງຍິງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ. ແລະຫາກຍັງບໍ່ໄດ້ບູຊາໃຫ້ປິຕຣະແລະເທວະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈກ່ອນ ກໍຢ່າໄດ້ຮັບປະທານອາຫານທີ່ໃດໆ.

Verse 57

पक्वान्नं चापि नो मांसं दीर्घकालं जिजीविषुः । न मूत्रणं व्रजे कुर्यान्न वल्मी के न भस्मनि

ຜູ້ປາດຖະນາອາຍຸຍືນ ຄວນກິນແຕ່ອາຫານທີ່ສຸກແລ້ວ ແລະບໍ່ຄວນກິນເນື້ອສັດ. ບໍ່ຄວນປັດສະວະໃນຄອກງົວ, ບໍ່ຄວນປັດສະວະເທິງຈອມປວກ (ວັລມີກ), ແລະບໍ່ຄວນປັດສະວະເທິງຂີ້ເທົ່າ.

Verse 58

न गत्तेंषु ससत्त्वेषु न तिष्ठन्न व्रजन्नपि । ब्राह्मणं सूर्यमग्निं च चंद्रऋक्षगुरूनपि

ບໍ່ວ່າຈະເດີນຢູ່ທ່າມກາງສັດມີຊີວິດ, ຢືນນິ່ງ ຫຼືເຄື່ອນໄຫວໄປມາກໍຕາມ, ຢ່າເຄີຍລົບຫຼູ່ພຣາຫມັນ, ພຣະສຸລິຍະ, ອັກນິ, ພຣະຈັນ, ດາວນັກສັດ ແລະຄູບາອາຈານ; ທີ່ທຳມາຣັນຍະ ນີ້ແມ່ນທຳມະຈັນຍາອັນຊອບທຳ.

Verse 59

अभिपश्यन्न कुर्वीत मलमूत्रविसर्ज नम् । मुखेनोपधमेन्नाग्निं नग्नां नेक्षेत योषितम्

ຢ່າຂັບຖ່າຍຂະນະທີ່ຫັນມອງໄປມາ. ຢ່າເປົ່າໄຟດ້ວຍປາກ. ຢ່າເບິ່ງຜູ້ຍິງທີ່ເປືອຍກາຍ.

Verse 60

नांघ्री प्रतापयेदग्नौ न वस्तु अशुचि क्षिपेत् । प्राणिहिंसां न कुर्वीत नाश्नीयात्संध्य योर्द्वयोः

ຢ່າອົບອຸ່ນຕີນກັບໄຟອັນສັກສິດ ແລະຢ່າໂຍນຂອງບໍ່ບໍລິສຸດລົງໃນໄຟນັ້ນ. ຢ່າເຮັດຮ້າຍສັດມີຊີວິດ ແລະຢ່າກິນໃນສອງເວລາສັນທະຍາ ຄື ເຊົ້າ ແລະ ແລງ.

Verse 61

न संविशेच्च संध्यायां प्रातः सायं क्वचिद्बुधः । नाचक्षीत धयंतीं गां नेंद्रचापं प्रदर्शयेत्

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນນອນລົງໃນເວລາສັນທະຍາ ທັງຕອນເຊົ້າແລະຕອນແລງ. ຢ່າເບິ່ງງົວໃນຂະນະທີ່ກຳລັງໃຫ້ນົມລູກ, ແລະຢ່າຊີ້ຫຼືສະແດງສາຍຮຸ້ງ ອັນເປັນຄັນທະນູຂອງອິນທຣາ.

Verse 62

नैकः सुप्यात्क्वचिच्छून्ये न शयानं प्रबोधयेत् । पंथानं नैकलो यायान्न वार्य्यंजलिना पिबेत्

ຢ່ານອນຄົນດຽວໃນບ່ອນວ່າງເປົ່າສົມບູນ, ແລະຢ່າປຸກຜູ້ທີ່ກຳລັງນອນ. ຢ່າເດີນທາງຕາມຖະໜົນຄົນດຽວ, ແລະຢ່າດື່ມນ້ຳໂດຍຕັກດ້ວຍຝາມືທັງສອງ.

Verse 63

न दिवोद्धृतसारं च भक्षयेद्दधि नो निशि । स्त्रीधर्मिणी नाभिवदेन्नाद्यादातृप्ति रात्रिषु

ບໍ່ຄວນກິນນົມສົ້ມທີ່ຖອດໜ້າຄຣີມອອກໃນຕອນກາງວັນ ແລະບໍ່ຄວນກິນນົມສົ້ມໃນຕອນກາງຄືນ. ຍິງທີ່ມີປະຈໍາເດືອນບໍ່ຄວນກ່າວນະມັດສະການ, ແລະຕອນກາງຄືນບໍ່ຄວນກິນຈົນອິ່ມເຕັມທີ່.

Verse 64

तौर्यत्रिकप्रियो न स्यात्कांस्ये पादौ न धावयेत् । श्राद्धं कृत्वा परश्राद्धे योऽश्नीयाज्ज्ञानवर्जितः

ບໍ່ຄວນຕິດໃຈໃນການບັນເທີງສາມຢ່າງ—ດົນຕີ, ຟ້ອນລໍາ, ແລະການບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີ—ແລະບໍ່ຄວນລ້າງຕີນໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ. ເມື່ອເຮັດສຣາດທະ (śrāddha) ແລ້ວ ຜູ້ໃດຂາດວິຈາລະນາໄປກິນໃນສຣາດທະຂອງຄົນອື່ນ ຍ່ອມບໍ່ສົມຄວນ.

Verse 65

दातुः श्राद्धफलं नास्ति भोक्ता किल्बिषभुग्भवेत् । न धारयेदन्यभुक्तं वासश्चोपानहावपि

ຖ້າຂອງຖວາຍໃນພິທີສຣາດທະຖືກກິນຢ່າງບໍ່ຖືກທຳນຽມ ຜົນບຸນຂອງຜູ້ໃຫ້ຍ່ອມສູນ ແລະຜູ້ກິນກາຍເປັນຜູ້ຮັບບາບ. ບໍ່ຄວນນຸ່ງຫົ່ມເສື້ອຜ້າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເກີບ ທີ່ຄົນອື່ນໃຊ້ແລ້ວ.

Verse 66

न भिन्नभाजनेऽश्नीयान्नासीताग्न्यादिदूषिते । आरोहणं गवां पृष्ठे प्रेतधूमं सरित्तटम्

ບໍ່ຄວນກິນໃນພາຊະນະທີ່ແຕກ ແລະບໍ່ຄວນນັ່ງໃນບ່ອນທີ່ຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍໄຟແລະສິ່ງອື່ນໆ. ຄວນຫຼີກລ້ຽງການຂຶ້ນຫຼັງງົວ, ການແຕະຕ້ອງຄວັນຈາກພິທີສົບ, ແລະການຢູ່ຄ້າງຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳໃນອາການອັບມົງຄົນ.

Verse 67

बालातपं दिवास्वापं त्यजेद्दीर्घं जिजीविषुः । स्नात्वा न मार्जयेद्गात्रं विसृजेन्न शिखां पथि

ຜູ້ປາດຖະນາອາຍຸຍືນ ຄວນລະເວັ້ນແດດແຮງ ແລະການນອນກາງວັນ. ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ບໍ່ຄວນຖູຮ່າງກາຍແຮງເກີນໄປ ແລະໃນທາງເດີນບໍ່ຄວນປ່ອຍສິຂາ (ຈຸກຜົມ) ໃຫ້ຫຼຸດລຸ່ຍ.

Verse 68

हस्तौ शिरो न धुनुयान्नाकर्षेदासनं पदा । करेण नो मृजेद्गात्रं स्नानवस्त्रेण वा पुनः

ບໍ່ພຶງສັ່ນມືເທິງສີສະ ແລະບໍ່ພຶງລາກອາສນະດ້ວຍຕີນ. ບໍ່ພຶງຖູຮ່າງກາຍດ້ວຍມື ຫຼືດ້ວຍຜ້າອາບນ້ຳຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ.

Verse 69

शुनोच्छिष्टं भवेद्गात्रं पुनः स्नानेन शुध्यति । नोत्पाटयेल्लोमनखं दशनेन कदाचन

ຖ້ານ້ຳລາຍຫມາແຕະກາຍ ກາຍຈະເປັນອະສຸຈິ ແລະຈະບໍລິສຸດອີກຄັ້ງດ້ວຍການອາບນ້ຳ. ຢ່າດຶງຂົນ ຫຼືກັດເລັບດ້ວຍແຂ້ວເດັດຂາດ.

Verse 70

करजैः करजच्छेदं विवर्जयेच्छुभाय तु । यदायत्यां त्यजेत्तन्न कुर्यात्कर्म प्रयत्नतः

ເພື່ອຄວາມເປັນມົງຄຸນ ພຶງຫຼີກການຂາດເລັບດ້ວຍເລັບ (ການສີກຂາດ). ກິດໃດທີ່ພາຍຫຼັງຈະເສຍໃຈແລະຕ້ອງລະທິ້ງ ຢ່າເຮັດກິດນັ້ນເລີຍ ແມ່ນຈະພະຍາຍາມປານໃດກໍຕາມ.

Verse 71

अद्वारेण न गन्तव्यं स्ववेश्मापि कदाचन । क्रीडेन्नाज्ञैः सहासीत न धर्म्मघ्नैर्न रोगिभिः

ບໍ່ພຶງເຂົ້າ—ແມ່ນແຕ່ເຮືອນຂອງຕົນ—ທາງອື່ນນອກຈາກປະຕູ. ບໍ່ພຶງຫຼິ້ນກັບຄົນອະວິຊາ, ບໍ່ພຶງຄົບຫາຜູ້ທຳລາຍທັມມະ, ແລະບໍ່ພຶງຄົບຄືນກັບຜູ້ເຈັບເຮື້ອຮັງໃນທາງທີ່ກະທົບຄວາມບໍລິສຸດແລະວິໄນ.

Verse 72

न शयीत क्वचिन्नग्नः पाणौ भुंजीत नैव च । आर्द्रपादकरास्योऽश्नन्दीर्घकालं न जीवति

ບໍ່ພຶງນອນແກ້ຜ້າທີ່ໃດກໍຕາມ ແລະບໍ່ພຶງກິນໂດຍວາງອາຫານໄວ້ໃນຝາມື (ບໍ່ມີພາຊະນະອັນຄວນ). ຜູ້ໃດກິນດ້ວຍຕີນເປັນນ້ຳ ມືເປັນນ້ຳ ແລະປາກເປັນນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີອາຍຸຍືນ.

Verse 73

संविशेन्नार्द्रचरणो नोच्छिष्टः क्वचिदाव्रजेत् । शयनस्थो न चाश्नीयान्न पिबेच्च जलं द्विजः

ຜູ້ເປັນທະວິຊະ (ດວິຈະ) ບໍ່ພຶງນອນດ້ວຍຕີນປຽກ ແລະໃນພາວະອຸຈສິດ (ມົນທິນຈາກເສດອາຫານ) ບໍ່ພຶງໄປໃສເລີຍ. ບໍ່ພຶງກິນໃນທ່ານອນ ແລະບໍ່ພຶງດື່ມນ້ຳໃນທ່ານັ້ນ.

Verse 74

सोपानत्को नोपविशेन्न जलं चोत्थितः पिबेत् । सर्व्वमम्लमयं नाद्यादारोग्यस्याभिलाषुकः

ບໍ່ພຶງນັ່ງທັງທີ່ໃສ່ເກີບ ແລະບໍ່ພຶງດື່ມນ້ຳໃນທ່າຢືນ. ຜູ້ປາດຖະໜາສຸຂະພາບດີ ບໍ່ພຶງກິນອາຫານທີ່ເປັນລົດສົ້ມຈັດທັງໝົດ.

Verse 75

न निरीक्षेत विण्मूत्रे नोच्छिष्टः संस्पृशेच्छिरः । नाधितिष्ठेत्तुषांगार भस्मकेशकपालिकाः

ບໍ່ພຶງເບິ່ງອຸຈະ ແລະປັດສະວະ ແລະໃນພາວະອຸຈສິດ ບໍ່ພຶງແຕະສະຫຼີລະ. ບໍ່ພຶງຢ່າງເທິງແກບເຂົ້າ ຖ່ານໄຟກຳລັງແດງ ຂີ້ເທົ່າ ເສັ້ນຜົມ ຫຼືເສດຫມໍ້ແຕກ.

Verse 76

पतितैः सह संवासः पतनायैव जायते । दद्यादासनं मंचं न शूद्राय कदाचन

ການຢູ່ຮ່ວມຢ່າງໃກ້ຊິດກັບຜູ້ຕົກຕ່ຳ (ປະຕິຕະ) ຍ່ອມນຳໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງຕົນ. ບໍ່ພຶງໃຫ້ບ່ອນນັ່ງ ຫຼືຕຽງ (ມັນຈະ) ແກ່ຊູດຣະເລີຍ.

Verse 77

ब्राह्मण्याद्धीयते विप्रः शूद्रो धर्माच्च हीयते । धर्मोपदेशः शूद्राणां स्वश्रेयः प्रतिघातयेत्

ວິປຣະ (ພຣາຫມະນ) ຍ່ອມເສື່ອມເມື່ອຫ່າງຈາກພຣາຫມະນຍະ ຄືຄວາມປະພຶດແຫ່ງພຣາຫມະນ; ຊູດຣະກໍເສື່ອມເມື່ອລະທິ້ງທຳຂອງຕົນ. ກ່າວກັນວ່າ ການສອນທຳແກ່ຊູດຣະ ຍ່ອມຂັດຂວາງຄຸນປະໂຫຍດທາງວິນຍານຂອງຕົນເອງ.

Verse 78

द्विजशुश्रूषणं धर्म्मः शूद्राणां हि परो मतः । कण्डूयनं हि शिरसः पाणिभ्यां न शुभं मतम्

ສໍາລັບຊູດຣະ ການຮັບໃຊ້ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແມ່ນຖືວ່າເປັນທຳອັນສູງສຸດ. ແລະການເກົາຫົວດ້ວຍມື ຖືວ່າອັບມົງຄົນ.

Verse 79

आदिशेद्वैदिकं मंत्रं न शूद्राय कदाचन । ब्राह्मण्या दीयते विप्रः शूद्रो धर्म्माच्च हीयते

ບໍ່ຄວນສອນມົນຕຣາແຫ່ງເວດໃຫ້ຊູດຣະເລີຍ. ພຣາຫມັນດໍາລົງໄດ້ດ້ວຍພຣາຫມັນຍະ (ຈັນຍາພຣາຫມັນ) ແຕ່ຊູດຣະຈະເສື່ອມເມື່ອຫຼຸດຈາກທຳຂອງຕົນ.

Verse 80

आताडनं कराभ्यां च क्रोशनं केशलुंचनम् । अशास्त्रवर्तनं भूयो लुब्धात्कृत्वा प्रतिग्रहम्

ການຕີດ້ວຍມື, ການຮ້ອງໂຮມ, ການດຶງຜົມຖອນຜົມ, ແລະການປະພຶດຂັດກັບຊາສຕຣາຊໍ້າໆ—ໂດຍສະເພາະຫຼັງຮັບທານຈາກຜູ້ໂລບ—ເປັນການກະທໍາທີ່ຖືກຕໍານິ.

Verse 81

ब्राह्मणः स च वै याति नरकानेकविंशतिम् । अकालमेघस्तनिते वर्षर्तौ पांसुवर्षणे

ພຣາຫມັນແບບນັ້ນແທ້ຈິງຈະໄປສູ່ນະຣົກຊາວເອັດ. ອີກທັງຟ້າຮ້ອງຈາກເມກນອກລະດູ, ສຽງຄໍາຮ້ອງໃນລະດູຝົນ, ແລະຝົນຝຸ່ນຕົກ—ເປັນລາງອັບມົງຄົນ.

Verse 82

महाबालध्वनौ रात्रावनध्यायाः प्रकीर्तिताः । उल्कापाते च भूकंपे दिग्दाहे मध्यरात्रिषु

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ເມື່ອມີສຽງຄໍາຮ້ອງໃຫຍ່ນ່າຢ້ານ ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ເປັນອະນັດຍາຍ (ງົດສວດ/ງົດຮຽນ). ເຊັ່ນດຽວກັນເມື່ອມີອຸລະກາຕົກ, ແຜ່ນດິນໄຫວ, ຫຼືໄຟໄໝ້ທິດທັງຫຼາຍ—ໂດຍສະເພາະຍາມທ່ຽງຄືນ—ກໍເປັນອະນັດຍາຍ.

Verse 83

मध्ययोर्वृषलोपान्ते राज्यहारे च सूतके । दशाष्टकासु भूतायां श्राद्धाहे प्रतिपद्यपि

ໃນເວລາຊ່ວງຕໍ່ກັນ (ສັນທະຍາ), ເມື່ອສິ້ນສຸດການສຳຜັດກັບຄົນຈັນດານ, ໃນຍາມສູນເສຍອານາຈັກ, ແລະໃນສູຕະກະອັນບໍ່ບໍລິສຸດເນື່ອງຈາກເກີດຫຼືຕາຍ; ອີກທັງວັນທີ 10 ແລະວັນທີ 8, ໃນວັດຕະປະຕິບັດ «ພູຕາ» ອັນອັບມົງຄົນ, ໃນວັນສຣາດທະ, ແມ່ນແຕ່ວັນປຣະຕິປະດາ (ຕິຖິທຳອິດ)—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນເວລາອະນັດຫຍາຍ ຄວນງົດການສຶກສາອັນສັກສິດ।

Verse 84

पूर्णिमायां तथाष्टम्यां विड्वरे राष्ट्रविप्लवे । उपाकर्मणि चोत्सर्गे कल्पादिषु युगादिषु

ໃນວັນພູນິມາ (ເດືອນເຕັມ) ແລະວັນອັດຖະມີ, ໃນຍາມໄພພິບັດແລະຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນແຜ່ນດິນ, ໃນພິທີອຸປາກັມມະນ ແລະອຸດສະຣະກະ, ແລະໃນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງກັລປະ ແລະຍຸກ—ໃນທຸກໂອກາດເຫຼົ່ານີ້ ຄວນວາງການສຶກສາອັນສັກສິດໄວ້ກ່ອນ।

Verse 85

आरण्यकमधीत्यापि बाणसाम्नोरपि ध्वनौ । अनध्यायेषु चैतेषु चाधीयीत न वै क्वचित्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມກຳລັງສຶກສາພາກອາຣັນຍະກະ, ແລະແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນສຽງລູກທະນູແລະສຽງສົງຄາມ—ໃນເວລາອະນັດຫຍາຍເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ຄວນສຶກສາຢູ່ທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 86

भूताष्टम्योः पञ्चदश्योर्ब्रह्मचारी सदा भवेत् । अनायुष्यकरं चेह परदारोपसर्पणम् । तस्मात्तद्दूरतस्त्याज्य वैरिणां चोपसेवनम्

ໃນວັນພູຕາອັດຖະມີ ແລະວັນປັນຈະດະສີ ຄວນຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະຫມະຈັນທຣະຍາ (brahmacarya) ຢ່າງສະເໝີ. ໃນໂລກນີ້ ການເຂົ້າໃກ້ເມຍຂອງຜູ້ອື່ນເປັນເຫດໃຫ້ອາຍຸຫຼຸດລົງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນລະທິ້ງແຕ່ໄກ—ພ້ອມທັງການຄົບຫາ ແລະຮັບໃຊ້ສັດຕູດ້ວຍ।

Verse 87

पूर्वर्द्धिभिः परित्यक्तमात्मानं नावमानयेत् । सदोद्यमवतां यस्माच्छ्रियो विद्या न दुर्लभाः

ແມ່ນແຕ່ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນອະດີດຈະລະທິ້ງຕົນໄປ ກໍຢ່າດູຖູກຕົນເອງ. ເພາະຜູ້ທີ່ຂະຫຍັນພາກພຽນຢູ່ເສມອ ສຣີ (ຄວາມມັ່ງຄັ່ງ) ແລະ ວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້) ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ຍາກ।

Verse 88

सत्यं ब्रूयात्प्रियं बूयान्न ब्रूयात्सत्यमप्रियम् । प्रियं च नानृतं ब्रूयादेष धर्मो विधीयते

ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະເວົ້າຄໍາທີ່ໄພເຣາະ; ຢ່າເວົ້າຄວາມຈິງທີ່ຮຸນແຮງບາດໃຈ, ແລະຢ່າເວົ້າຄໍາຕົວະທີ່ຫວານຫູ—ນີ້ແມ່ນທຳທີ່ບັນຍັດໄວ້

Verse 89

वाचोवेगं मनावेगं जिह्वावेगं च वर्ज येत् । गुह्यजान्यपि लोमानि तत्स्पर्शादशुचिर्भवेत

ຄວນສຳລວມແຮງຜັກດັນຂອງຄໍາເວົ້າ ແຮງຜັກດັນຂອງໃຈ ແລະແຮງຜັກດັນຂອງລີ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຂົນທີ່ເກີດໃນສ່ວນລັບ—ແຕະແລ້ວກໍເປັນອະສຸຈິ

Verse 90

पादधौतोदकं मूत्रमुच्छिष्टान्युदकानि च । निष्ठीवनं च श्लेष्माणं दूराद्दूरं विनिः क्षिपेत

ນ້ຳລ້າງຕີນ, ປັດສະວະ, ນ້ຳທີ່ເຫຼືອຈາກການກິນ, ນ້ຳລາຍ ແລະເສມະ—ຄວນຖິ້ມໃຫ້ໄກ ໄກຫຼາຍ

Verse 91

अहर्न्निशं श्रुतेर्जाप्याच्छौचाचारनिषेवणात । अद्रोहवत्या बुद्ध्या च पूर्वजन्म म्मरेद्द्विजः

ດ້ວຍການສວດສະຣຸຕິແລະຈະປະທັງກາງວັນກາງຄືນ, ດ້ວຍການປະພຶດຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ, ແລະດ້ວຍປັນຍາທີ່ບໍ່ມີຄວາມພະຍາບາດ—ຜູ້ເປັນທະວິຊະອາດລະລຶກຮອຍປະທັບແຫ່ງຊາດກ່ອນໄດ້

Verse 92

वृद्धान्प्रयत्नाद्वंदेत दद्यात्तेषां स्वमासनम । विनम्रकन्धरो भूयादनुयायात्ततश्च तान्

ຄວນນົບນ້ອມບູຊາຜູ້ເຖົ້າແກ່ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະມອບບ່ອນນັ່ງຂອງຕົນໃຫ້ທ່ານ. ຄວນກົ້ມຄໍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງຕາມໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 93

श्रुतिभूदेवदेवानां नृपसाधुतपस्विनाम् । पतिव्रतानां नारीणां निन्दां कुर्यान्न कर्हि चित

ບໍ່ຄວນນິນທາເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ພຣະເວດສັນລະເສີນ: ເທວະ, ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເທວະໃນໂລກ, ກະສັດຜູ້ຖືທຳ, ສາທຸ-ຕະປະສະວີ, ແລະນາງປະຕິວຣະຕາຜູ້ສັດຊື່ບໍລິສຸດ.

Verse 94

उद्धृत्य पञ्चमृत्पिंडान्स्नायात्परजलाशये । श्रद्धया पात्रमासाद्य यत्किंचिद्दीयते वसु

ເມື່ອຍົກກ້ອນດິນຫ້າກ້ອນເພື່ອຊຳລະແລ້ວ ພຶງໄປອາບນ້ຳໃນອ່າງນ້ຳອື່ນ; ແລ້ວເຂົ້າຫາຜູ້ຮັບທີ່ຄວນດ້ວຍສັດທາ ຊັບສິນໃດໆທີ່ໃຫ້ ຍ່ອມເປັນທານມີບຸນແທ້.

Verse 95

देशे काले च विधिना तदानंत्याय कल्पते । भूप्रदो मण्डलाधीशः सर्वत्र सुखितोऽन्नदः

ເມື່ອໃຫ້ທານຕາມວິທີ ໂດຍຄຳນຶງເຖິງສະຖານທີ່ແລະເວລາ ຜົນທານນັ້ນຍ່ອມບໍ່ຮູ້ຈົບ. ຜູ້ໃຫ້ດິນເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຂວງ; ຜູ້ໃຫ້ອາຫານຍ່ອມສຸກທຸກບ່ອນ.

Verse 96

तोयदाता सुरूपः स्यात्पुष्टश्चान्नप्रदो भवेत । प्रदीपदो निर्मलाक्षो गोदातार्यमलोक भाक्

ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳຍ່ອມມີຮູບງາມ; ຜູ້ໃຫ້ອາຫານຍ່ອມອຸດົມແຂງແຮງ. ຜູ້ຖວາຍປະທີບຍ່ອມໄດ້ສາຍຕາບໍລິສຸດແຈ້ງ; ຜູ້ໃຫ້ງົວຍ່ອມໄດ້ເຖິງໂລກຂອງອາຣະຍະມັນ.

Verse 97

स्वर्णदाता च दीर्घायुस्तिलदः स्याच्च सुप्रजः । वेश्मदोऽत्युच्चसौधेशो वस्त्रदश्चन्द्रलोकभाक्

ຜູ້ໃຫ້ຄຳຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ; ຜູ້ໃຫ້ເມັດງາຍ່ອມໄດ້ລູກຫຼານດີ. ຜູ້ໃຫ້ເຮືອນຍ່ອມໄດ້ວິຫານສູງສົ່ງ; ຜູ້ໃຫ້ເສື້ອຜ້າຍ່ອມເຖິງຈັນທຣະໂລກ.

Verse 98

हयप्रदो दिव्यदेहो लक्ष्मीवान्वृषभ प्रदः । सुभार्यः शिबिकादाता सुपर्यंकप्रदोऽपि च

ຜູ້ໃຫ້ທານມ້າ ຍ່ອມໄດ້ກາຍທິບສະຫວ່າງໄສ; ຜູ້ໃຫ້ທານວຶຣສະພະ (ງົວຜູ້) ຍ່ອມມີລັກສະມີ ຄືຄວາມຮັ່ງມີ. ຜູ້ໃຫ້ທານຊິບິກາ (ເສລຽງ) ຍ່ອມໄດ້ຄູ່ຄອງດີ; ແລະຜູ້ໃຫ້ທານຕຽງງາມ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກສະບາຍສົມຄວນ.

Verse 99

श्रद्धया प्रतिगृह्णाति श्रद्धया यः प्रयच्छति । स्वर्गिणौ तावुभौ स्यातां पततोऽश्रद्रया त्वधः

ຜູ້ຮັບດ້ວຍສັດທາ ແລະຜູ້ໃຫ້ດ້ວຍສັດທາ—ທັງສອງຍ່ອມເປັນຜູ້ໄປສະຫວັນ; ແຕ່ເມື່ອຂາດສັດທາ ຍ່ອມຕົກຕ່ຳລົງ.

Verse 100

अनृतेन क्षरेद्यज्ञस्तपो विस्मयतः क्षरेत् । क्षरेत्कीर्तिर्विनादानमायुर्विप्रापमानतः

ດ້ວຍຄວາມເທັດ ຍັດຍະ (yajña) ຖືກຊອກຊອນໃຫ້ໝົດໄປ; ດ້ວຍຄວາມຫຼົງຕົນ ຕະປະ (tapas) ກໍລົ້ມລົງ. ບໍ່ມີທານ ກິດຕິຄຸນຍ່ອມຈາງ; ແລະການຫຍັບຫຍາມພຣາຫມະນ ທຳໃຫ້ອາຍຸຫົດສັ້ນ.

Verse 101

गंधं पुष्पं कुशा गावः शाकं मांसं पयो दधि । मणिमत्स्यगहं धान्यं ग्राह्यमेतदुपस्थितम्

ກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້, ຫຍ້າກຸຊາ, ງົວ, ຜັກ, ຊີ້ນ, ນົມ, ດະທິ (ນົມສົ້ມ), ແກ້ວມະນີ, ປາ ແລະ ທັນຍາຫານ—ເມື່ອນຳມາຖວາຍຕາມພິທີ ຍ່ອມຮັບໄດ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນເໝາະສົມ.

Verse 102

मधूदकं फलं मूलमेधांस्यभयदक्षिणा । अभ्युद्यतानि ग्राह्याणि त्वेतान्यपि निकृष्टतः

ນ້ຳຜສົມນ້ຳເຜິ້ງ (ມະທູດະກ), ໝາກໄມ້, ຮາກ/ຫົວ, ໄມ້ຟືນ, ແລະ ‘ອະພະຍະ-ດັກຊິນາ’ (ທານເພື່ອຄວາມຄຸ້ມຄອງ ຫຼືໃຫ້ພົ້ນຄວາມຢ້ານ)—ເມື່ອນຳມາຖວາຍ ກໍຮັບໄດ້ເຊັ່ນກັນ ແມ່ນແຕ່ຖືກນັບວ່າເປັນທານຊັ້ນຕ່ຳກວ່າ.

Verse 103

दासनापितगोपालकुलमित्रार्द्धसीरिणः । भोज्यान्नाः शूद्रवर्गेमी तथात्मविनिवेदकः

ຄົນຮັບໃຊ້, ຊ່າງຕັດຜົມ, ຄົນເລີ້ຍງງົວ, ມິດສະຫາຍວົງຕະກູນ ແລະແມ່ນກະທັ້ງຊາວນາຜູ້ຖ່ອມຕົນທີ່ມີໄຖພຽງຄື່ງ—ພ້ອມທັງຜູ້ໃນຊັ້ນຊູດຣະທີ່ຮັບປະທານອາຫານຕ້ອນຮັບ—ທັງໝົດນີ້ດ້ວຍການມອບຕົນແລະຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິ ກໍຖືກນັບເປັນຜູ້ພຳນັກທີ່ດຳເນີນຕາມທຳມະແຫ່ງທຳມາຣັນຍະ.

Verse 104

इत्थमाचारधर्मोयं धर्मारण्यनिवासिनाम् । श्रुतिस्मृत्युक्तधर्मोऽयं युधिष्ठिर निवेदितः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ອາຈາຣະ-ທຳມະຂອງຜູ້ພຳນັກໃນທຳມາຣັນຍະ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້; ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ທຳມະນີ້ອີງຕາມສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ທ່ານແລ້ວ.