Adhyaya 5

Verse 1

सूत उवाच । शिवो गुरुः शिवो देवः शिवो बंधुः शरीरिणाम् । शिव आत्मा शिवो जीवःशिवादन्यन्न किञ्चन

ສູຕະກ່າວວ່າ: ພຣະສິວະແມ່ນຄູ, ພຣະສິວະແມ່ນເທວະ, ພຣະສິວະແມ່ນຍາດຂອງສັດທັງຫຼາຍຜູ້ມີກາຍ. ພຣະສິວະແມ່ນອາດມັນ, ພຣະສິວະແມ່ນຊີວະ—ນອກຈາກພຣະສິວະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ।

Verse 2

शिवमुद्दिश्य यत्किंचिद्दत्तं जप्तं हुतं कृतम् । तदनंतफलं प्रोक्तं सर्वागमविनिश्चितम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ທານ, ຈະປະ, ຖວາຍໃນໄຟບູຊາ, ຫຼືກະທຳໂດຍມຸ່ງແດ່ພຣະສິວະ—ຜົນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນອະນັນຕະ ດັ່ງທີ່ອາຄະມະທັງປວງໄດ້ຢືນຢັນໄວ້।

Verse 3

भक्त्या निवेदितं शंभोः पत्रं पुष्पं फलं जलम् । अल्पादल्पतरं वापि तदानंत्याय कल्पते

ໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ຫຼື ນ້ຳ ທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະສັມພູດ້ວຍພັກຕິ—ແມ່ນແຕ່ຂອງຖວາຍນ້ອຍທີ່ສຸດ—ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຜົນບຸນອັນອະນັນຕະ।

Verse 4

विहाय सकलान्धर्मान्सकलागमनिश्चितान् । शिवमेकं भजेद्यस्तु मुच्यते सर्वबन्धनात्

ລະທິ້ງທັງຫມົດທຳອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ທີ່ອາຄະມະທັງປວງຮັບຮອງ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະແຕ່ອົງດຽວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະນາການທັງປວງ।

Verse 5

या प्रीतिरात्मनः पुत्रे या कलत्रे धनेपि सा । कृता चेच्छिवपूजायां त्रायतीति किमद्भुतम्

ຄວາມຮັກທີ່ມີຕໍ່ລູກຂອງຕົນ ຕໍ່ຄູ່ຄອງ ແລະແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຊັບສິນ—ຖ້ານຳຄວາມຮັກນັ້ນໄປວາງໃນການບູຊາພຣະສິວະ ມັນຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ; ຈະແປກປະຫຼາດອັນໃດ?

Verse 6

तस्मात्केचिन्महात्मानः सकलान्विषयासवान् । त्यजंति शिवपूजार्थे स्वदेहमपि दुस्त्यजम्

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາອາດມາບາງທ່ານຈຶ່ງລະທິ້ງອາລົມວິໄສທີ່ເຮັດໃຫ້ເມົາມົວທັງປວງ; ເພື່ອການບູຊາພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນທີ່ລະທິ້ງຍາກ ກໍຍອມສະຫຼະ।

Verse 7

सा जिह्वा या शिवं स्तौति तन्मनो ध्यायते शिवम् । तौ कर्णौ तत्कथालोलौ तौ हस्तौ तस्य पूजकौ

ນັ້ນແຫຼະແມ່ນລີ້ນທີ່ສັນລະເສີນພຣະສິວະ; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນໃຈທີ່ເພ່ງພິຈາລະນາພຣະສິວະ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນຫູທີ່ປິຕິໃນກະຖາຂອງພຣະອົງ; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນມືທີ່ບູຊາພຣະອົງ

Verse 8

ते नेत्रे पश्यतः पूजां तच्छिरः प्रणतं शिवे । तौ पादौ यौ शिवक्षेत्रं भक्त्या पर्यटतः सदा

ດວງຕາທີ່ໄດ້ເຫັນການບູຊານັ້ນເປັນມົງຄຸນ; ຫົວທີ່ກົ້ມນົບຕໍ່ພຣະສິວະນັ້ນເປັນມົງຄຸນ; ແລະ ຕີນທີ່ດ້ວຍພັກຕິຈາລິກຢູ່ເສມອໃນແດນສັກສິດຂອງພຣະສິວະນັ້ນເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ।

Verse 9

यस्येन्द्रियाणि सर्वाणि वर्तंते शिवकर्मसु । स निस्तरति संसारं भुक्तिं मुक्तिं च विंदति

ຜູ້ໃດທີ່ອິນທຣີທັງປວງຂອງຕົນເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນກິດຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະ ແລະໄດ້ທັງພົນໂລກີຍະແລະໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)

Verse 10

शिवभक्तियुतो मर्त्यश्चांडालः पुल्कसोपि च । नारी नरो वा षंढो वा सद्यो मुच्येत संसृतेः

ມະນຸດຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ—ແມ່ນແຕ່ຈັນດາລະ ຫຼື ປຸລກະສະ; ຈະເປັນຍິງ ເປັນຊາຍ ຫຼື ເພດກຳກວມ—ກໍອາດພົ້ນຈາກວົງວຽນເກີດຕາຍໄດ້ໃນທັນທີ

Verse 11

किं कुलेन किमाचारैः किंशीलेन गुणेन वा । भक्तिलेशयुतः शंभोः स वंद्यः सर्वदेहिनाम्

ຈະເອົາຊາດຕະກູນໄປເຮັດຫຍັງ, ຈະເອົາຈາຣີດພາຍນອກໄປເຮັດຫຍັງ, ຈະເອົານິໄສ ຫຼື ຄຸນຄ່າໄປເຮັດຫຍັງ? ຜູ້ໃດມີແຕ່ເສດຜົນໜ້ອຍໜຶ່ງແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະສັມພູ ຜູ້ນັ້ນຄວນແກ່ການນົບນ້ອມຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ

Verse 12

उज्जयिन्यामभूद्राजा चन्द्रसेनसमाह्वयः । जातो मानवरूपेण द्वितीय इव वासवः

ໃນເມືອງອຸຊໄຊຍິນີ ມີກະສັດນາມວ່າ ຈັນທຣະເສນ; ພຣະອົງເກີດໃນຮູບມະນຸດ ປານດັ່ງວາສະວະ (ພຣະອິນທຣາ) ອົງທີສອງ

Verse 13

तस्मिन्पुरे महाकालं वसंतं परमेश्वरम् । संपूजयत्यसौ भक्त्या चन्द्रसेनो नृपोत्तमः

ໃນນະຄອນນັ້ນ ພະຣາຊາຈັນທຣະເສນ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ກະສັດ ໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາກາລ ພຣະປະເມດສະວອນ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພັກດີສັດທາ।

Verse 14

तस्याभवत्सखा राज्ञः शिवपारिषदाग्रणीः । मणिभद्रो जिताभद्रः सर्वलोकनमस्कृतः

ມິດຂອງພະຣາຊານັ້ນ ແມ່ນ ມະນິພັດຣະ ຜູ້ນຳໃນຫມູ່ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ ຄື ຈິຕາພັດຣະ ຜູ້ຖືກໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ।

Verse 15

तस्यै कदा महीभर्तुः प्रसन्नः शंकरानुगः । चिन्तामणिं ददौ दिव्यं मणिभद्रो महामतिः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນ ມະນິພັດຣະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ຕາມພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ປະທານແກ້ວ “ຈິນຕາມະນິ” ອັນເທວະແກ່ພະອົງ।

Verse 16

स मणिः कौस्तुभ इव द्योतमानोर्कसन्निभः । दृष्टः श्रुतो वा ध्यातो वा नृणां यच्छति चिंतितम्

ແກ້ວນັ້ນ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງເກົາສະຕຸພະ ແລະສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນ; ແຕ່ພຽງເຫັນ, ໄດ້ຍິນ, ຫຼືເພ່ງພິຈາລະນາ ກໍປະທານສິ່ງທີ່ມະນຸດປາຖະໜາ।

Verse 17

तस्य कांतिलवस्पृष्टं कांस्यं ताम्रमयस्त्रपु । पाषाणादिकमन्यद्वा सद्यो भवति कांचनम्

ເພີຍແຕ່ຖືກຕ້ອງດ້ວຍສ່ວນນ້ອຍໆແຫ່ງປະກາຍຂອງມັນ ທອງສຳລິດ, ທອງແດງ, ເຫຼັກ, ດີບຸກ—ຫຼືແມ່ນຫີນແລະອື່ນໆ—ກໍກາຍເປັນຄຳທັນທີ।

Verse 18

स तं चिन्तामणिं कंठे बिभ्रद्राजासनं गतः । रराज राजा देवानां मध्ये भानुरिव स्वयम्

ພະຣາຊາໄດ້ສວມແກ້ວຈິນຕາມະນີອັນບັນດານຄວາມປາຖະໜາໄວ້ທີ່ຄໍ ແລ້ວເສດຖຶງຂຶ້ນນັ່ງເທິງຣາຊບັນລັງ; ທ່າມກາງບັນດາກະສັດທີ່ຊຸມນຸມ ພະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໂດຍພະອົງເອງ ດຸດດັ່ງດວງອາທິດໃນຫມູ່ເທວະ

Verse 19

सदा चिन्तामणिग्रीवं तं श्रुत्वा राजसत्तमम् । प्रवृद्धतर्षा राजानः सर्वे क्षुब्धहृदोऽभवन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ທີ່ຄໍປະດັບແກ້ວຈິນຕາມະນີຢູ່ເສມອ, ບັນດາກະສັດທັງປວງຖືກຄວາມຢາກອັນເພີ່ມພູນເຜົາໃຈ ແລະຫົວໃຈກໍກະສົບກະສ່າຍ

Verse 20

स्नेहात्केचिदयाचंत धार्ष्ट्यात्केचन दुर्मदाः । दैवलब्धमजानंतो मणिं मत्सरिणो नृपाः

ບາງພວກຂໍດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ອັນເສແສ້ງ, ບາງພວກຜູ້ຫຍາບຄາຍເມົາມານະກໍກ້າທວງຖາມຢ່າງອວດອົງ; ກະສັດຜູ້ອິດສາເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າແກ້ວນັ້ນໄດ້ມາດ້ວຍກຳນົດແຫ່ງຊະຕາຟ້າ

Verse 21

सर्वेषां भूभृतां याञ्चा यदा व्यर्थीकृतामुना । राजानः सर्वदेशानां संरंभं चक्रिरे तदा

ເມື່ອການປະຕິເສດຂອງລາວເຮັດໃຫ້ຄຳຂໍຂອງກະສັດຜູ້ທົນທານແຜ່ນດິນທັງປວງເປັນໝັນ, ບັນດາຜູ້ຄອງແດນຈາກທຸກປະເທດຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນເດືອດດານ

Verse 22

सौराष्ट्राः कैकयाः शाल्वाः कलिंगशकमद्रकाः । पांचालावंतिसौवीरा मागधा मत्स्यसृंजयाः

ຊາວເສົາຣາສະຕຣະ, ໄກກະຍະ, ແລະ ຊາລະວະ; ກະລິງຄະ, ຊະກະ, ແລະ ມັດຣະກະ; ປາຍຈາລະ, ອະວັນຕີ, ແລະ ເສົາວີຣະ; ມາຄະທະ, ມັດສະຍະ, ແລະ ສຶຣິນຈະຍະ—

Verse 23

एते चान्ये च राजानः सहाश्वरथकुमजराः । चन्द्रसेनं मृधे जेतुमुद्यमं चक्रुरोजसा

ກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍກອງມ້າ ລົດຮົບ ແລະກອງຊ້າງ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນດ້ວຍກຳລັງອັນແກ່ກ້າ ເພື່ອຊະນະຈັນທຣະເສນໃນສົງຄາມ।

Verse 24

ते तु सर्वे सुसंरब्धाः कंपयंतो वसुन्धराम् । उज्जयिन्याश्चतुर्द्वारं रुरुधुर्बहुसैनिकाः

ພວກເຂົາທັງໝົດໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ຈົນແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ ແລະນຳກອງທັບຫຼາຍຫຼວງໄປປິດລ້ອມປະຕູທັງສີ່ຂອງອຸຈະຍິນີ।

Verse 25

संरुध्यमानो स्वपुरीं दृष्ट्वा राजभिरुद्धतैः । चंद्रसेनो महाकालं तमेव शरणं ययौ

ເມື່ອເຫັນນະຄອນຂອງຕົນຖືກກະສັດຜູ້ຍິ່ງຍໂສປິດລ້ອມ ຈັນທຣະເສນຈຶ່ງໄປຫາພຣະມະຫາກາລ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງພຽງອົງດຽວ।

Verse 26

निर्विकल्पो निराहारः स राजा दृढनिश्चयः । अर्चयामास गौरीशं दिवा नक्त मनन्यधीः

ກະສັດນັ້ນມີໃຈບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ອົດອາຫານ ແລະຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ ບໍ່ນຶກເຖິງຜູ້ອື່ນ ໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າເກົາຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे गोपी काचित्तत्पुरवासिनी । एकपुत्रा भर्तृहीना तत्रैवासीच्चिरंतना

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນເມືອງນັ້ນເອງ ມີນາງກົບປີຄົນໜຶ່ງອາໄສຢູ່ ເປັນຄົນຢູ່ມາດົນ ເປັນແມ່ຂອງລູກຊາຍຄົນດຽວ ແລະເປັນແມ່ໝ້າຍບໍ່ມີຜົວ।

Verse 28

सा पंचहायनं बालं वहंती गत भर्तृका । राज्ञा कृतां महापूजां ददर्श गिरिजापतेः

ນາງແມ່ຫມ້າຍນັ້ນ ອຸ້ມລູກນ້ອຍອາຍຸຫ້າປີ ໄດ້ເຫັນມະຫາພູຊາແດ່ ຄິຣິຈາປະຕິ (ພຣະຊິວະ) ທີ່ພຣະຣາຊາໄດ້ປະກອບແລ້ວ។

Verse 29

सा दृष्ट्वा सर्वमाश्चर्यं शिवपूजामहोदयम् । प्रणिपत्य स्वशिबिरं पुनरेवाभ्यपद्यत

ເມື່ອນາງໄດ້ເຫັນຄວາມອັດສະຈັນທັງປວງ—ຄວາມສູງສົ່ງແຫ່ງການບູຊາພຣະຊິວະ—ນາງຈຶ່ງກົ້ມກາບ ແລ້ວກັບໄປຫາຄ່າຍຂອງຕົນອີກຄັ້ງ।

Verse 30

एतत्सर्वमशेषेण स दृष्ट्वा बल्लवीसुतः । कुतूहलेन विदधे शिवपूजां विरक्तिदाम्

ເມື່ອເຫັນທຸກຢ່າງໂດຍຄົບຖ້ວນ ລູກຊາຍຂອງນາງລ້ຽງງົວກໍເກີດຄວາມຄິດຮູ້ ແລະໄດ້ປະກອບພູຊາພຣະຊິວະ ຜູ້ປະທານຄວາມວາງວຽງ।

Verse 31

आनीय हृद्यं पाषाणं शून्ये तु शिबिरोत्तमे । नातिदूरे स्वशिबिराच्छिवलिंगमकल्पयत्

ເຂົານຳຫີນທີ່ງາມນ່າຊົມມາ ວາງໃນບ່ອນໂລ່ງຂອງຄ່າຍສ່ວນທີ່ດີທີ່ສຸດ ບໍ່ໄກຈາກທີ່ພັກຂອງຕົນ ແລ້ວປັ້ນເປັນສິວະລິງຄ໌।

Verse 32

यानि कानि च पुष्पाणि हस्तलभ्यानि चात्मनः । आनीय स्नाप्य तल्लिंगं पूजयामास भक्तितः

ດອກໄມ້ໃດໆທີ່ມືຂອງເຂົາເອື້ອມເຖິງ ເຂົາກໍເກັບມາ; ອາບນ້ຳໃຫ້ສິວະລິງຄ໌ນັ້ນ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 33

गंधालंकारवासांसि धूपदीपाक्षतादिकम् । विधाय कृत्रिमैर्दिव्यैर्नैवेद्यं चाप्यकल्पयत्

ລາວໄດ້ຈັດເຕັມກິ່ນຫອມ ເຄື່ອງປະດັບ ເສື້ອຜ້າ ທູບ ປະທີບ ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວດ້ວຍຂອງທີ່ປະນີດງາມດຸຈທິບ ກໍໄດ້ຈັດນໄວເວດຍະ ເປັນເຄື່ອງຖວາຍອາຫານດ້ວຍ

Verse 34

भूयोभूयः समभ्यर्च्य पत्रैः पुष्पैर्मनोरमैः । नृत्यं च विविधं कृत्वा प्रणनाम पुनःपुनः

ລາວໄດ້ບູຊາຊ້ຳໆ ດ້ວຍໃບໄມ້ແລະດອກໄມ້ອັນງາມຕາ; ແລ້ວຟ້ອນລຳຫຼາກຫຼາຍ ກໍກາບນົບນ້ອມຊ້ຳໆ

Verse 35

एवं पूजां प्रकुर्वाणं शिवस्यानन्यमानसम् । सा पुत्रं प्रणयाद्गोपी भोजनाय समा ह्वयत्

ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງນັ້ນ ໃຈຂອງລາວກໍແນ່ວແນ່ຢູ່ແຕ່ພຣະສິວະ; ແມ່ຜູ້ເປັນໂກປີຈຶ່ງເອີ້ນລູກຊາຍດ້ວຍຄວາມຮັກໃຫ້ມາກິນເຂົ້າ

Verse 36

मात्राहूतोपि बहुशः स पूजासक्तमानसः । बालोपि भोजनं नच्छत्तदा माता स्वयं ययौ

ແມ່ເອີ້ນຫຼາຍເທື່ອແລ້ວກໍຕາມ ໃຈຂອງລາວຍັງຈົ່ມຢູ່ໃນການບູຊາ; ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກກໍບໍ່ໄປກິນເຂົ້າ—ດັ່ງນັ້ນແມ່ຈຶ່ງໄປຫາດ້ວຍຕົນເອງ

Verse 37

तं विलोक्य शिवस्याग्रे निषण्णं मी लितेक्षणम् । चकर्ष पाणिं संगृह्य कोपेन समताडयत्

ເມື່ອເຫັນລາວນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ພ້ອມປິດຕາສະຫງົບ, ນາງຈຶ່ງຈັບມືແລ້ວດຶງ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດ ນາງກໍຕີເຂົາ

Verse 38

आकृष्टस्ताडितो वापि नागच्छत्स्वसुतो यदा । तां पूजां नाशयामास क्षिप्त्वा लिंगं विदूरतः

ເມື່ອລູກຊາຍຂອງນາງບໍ່ຍອມມາ ແມ່ນຈະຖືກດຶງແລະຕີກໍຕາມ ນາງໄດ້ທຳລາຍພິທີບູຊານັ້ນ ແລະໂຍນລິງຄະໄປໄກ.

Verse 39

हाहेति रुदमानं तं निर्भर्त्स्य स्वसुतं तदा । पुनर्विवेश स्वगृहं गोपी रोषसमन्विता

ແລ້ວນາງດຸດ່າລູກຊາຍຂອງນາງທີ່ຮ້ອງໄຫ້ວ່າ “ຮາ! ຮາ!” ນາງຄົນເລີ້ຍງງົວຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ຈຶ່ງເຂົ້າເຮືອນຂອງນາງອີກຄັ້ງ

Verse 40

मात्रा विनाशितां पूजां दृष्ट्वा देवस्य शूलिनः । देवदेवेति चुक्रोश निपपात स बालकः

ເມື່ອເຫັນແມ່ທຳລາຍການບູຊາພຣະຜູ້ຖືຕຣີສູນ ເດັກນ້ອຍນັ້ນຮ້ອງວ່າ “ໂອ ເທວະເຫນືອເທວະ!” ແລ້ວລົ້ມລົງກັບພື້ນ

Verse 41

प्रनष्टसंज्ञः सहसा बाष्पपूरपरिप्लुतः । लब्धसंज्ञो मुहूर्तेन चक्षुषी उदमीलयत्

ທັນໃດນັ້ນເຂົາກໍເສຍສະຕິ ນ້ຳຕາໄຫຼທ່ວມ; ຄຣູ່ໜຶ່ງຕໍ່ມາເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນ ກໍເປີດຕາທັງສອງ

Verse 42

ततो मणिस्तंभविराजमानं हिरण्मयद्वारकपाटतोरणम् । महार्हनीलामलवज्रवेदिकं तदेव जातं शिबिरं शिवालयम्

ຈາກນັ້ນພະລານນັ້ນເອງກໍປາກົດແປງເປັນສິວາລະຍະ—ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເສົາປະດັບແກ້ວມະນີ ມີປະຕູຄຳ ບານປະຕູ ແລະຊຸ້ມປະຕູຕໍຣະນະ ພ້ອມແທ່ນບູຊາອັນລ້ຳຄ່າຝັງໄພລິນສີນ້ຳເງິນບໍລິສຸດແລະເພັດ

Verse 43

संतप्तहेम कलशैर्बहुभिर्विचित्रैः प्रोद्भासितस्फटिकसौधतलाभिरामम् । रम्यं च तच्छिवपुरं वरपीठमध्ये लिंगं च रत्नसहितं स ददर्श बालः

ເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ເຫັນນະຄອນພຣະສິວະອັນງາມ—ປະດັບດ້ວຍກະລະສະທອງຄໍາຮ້ອນເຮືອງຫຼາຍຢ່າງ ງາມດ້ວຍວັງຜະລຶກສ່ອງປະກາຍ; ແລະກາງພີຖະອັນປະເສີດມີລິງຄະປະດັບຮັດນະ.

Verse 44

स दृष्ट्वा सहसोत्थाय भीतविस्मितमानसः । निमग्न इव संतोषात्परमानंदसागरे

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ລາວກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະຄວາມພິສົງ ປານດັ່ງຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງອານັນດະສູງສຸດ ເນື່ອງຈາກຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 45

विज्ञाय शिवपूजाया माहात्म्यं तत्प्रभावतः । ननाम दंडवद्भूमौ स्वमातुरघशांतये

ເມື່ອຮູ້ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງອັດສະຈັນນັ້ນເຖິງມະຫິມາຂອງການບູຊາພຣະສິວະ ລາວຈຶ່ງກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດລົງກັບພື້ນ ເພື່ອໃຫ້ບາບຂອງແມ່ສົງບລົງ.

Verse 46

देव क्षमस्व दुरितं मम मातुरुमापते । मूढायास्त्वामजानंत्याः प्रसन्नो भव शंकर

ໂອ ພຣະເທວະ! ໂອ ອຸມາປະຕິ! ຂໍໂປດອະໄພຄວາມຜິດຂອງແມ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ນາງຫຼົງຜິດ ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ. ໂອ ສັງກະຣະ ຂໍໂປດເມດຕາ.

Verse 47

यद्यस्ति मयि यत्किंचित्पुण्यं त्वद्भक्तिसंभवम् । तेनापि शिव मे माता तव कारुण्यमाप्नुयात्

ຖ້າໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າມີບຸນອັນໃດໜ້ອຍໜຶ່ງ ທີ່ເກີດຈາກພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ດ້ວຍບຸນນັ້ນດ້ວຍ ໂອ ພຣະສິວະ ຂໍໃຫ້ແມ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 48

इति प्रसाद्य गिरिशं भूयोभूयः प्रणम्य च । सूर्ये चास्तं गते बालो निर्जगाम शिवालयात्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ທຳໃຫ້ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ ແລະ ກາບນົບນ້ອມຊ້ຳໆ ເມື່ອຕາເວັນຕົກ ເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍອອກຈາກພຣະອາລະຍະຂອງພຣະສິວະ।

Verse 49

अथापश्यत्स्वशिबिरं पुरंदरपुरोपमम् । सद्यो हिरण्मयीभूतं विचित्रविभवोज्ज्वलम्

ແລ້ວເຂົາໄດ້ເຫັນຄ່າຍທີ່ພັກຂອງຕົນ ຄ້າຍນະຄອນຂອງປຸຣັນທຣ (ພຣະອິນ) ໃນທັນໃດນັ້ນກໍກາຍເປັນທອງ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສິຣິສົມບັດອັນວິຈິດພິສົດ।

Verse 50

सोंतः प्रविश्य भवनं मोदमानो निशामुखे । महामणिगणाकीर्णं हेमराशिसमुज्ज्वलम्

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປໃນເຮືອນດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນຍາມຄ່ຳເລີ່ມຕົ້ນ ກໍເຫັນວ່າຂ້າງໃນເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ມະຫາມະນີ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກອງທອງຄຳ।

Verse 51

तत्रापश्यत्स्वजननीं स्मरंतीमकुतोभयाम् । महार्हरत्न पर्यंके सितशय्यामधिश्रिताम्

ທີ່ນັ້ນເຂົາເຫັນແມ່ຂອງຕົນ ກຳລັງລະລຶກເຖິງເຂົາ ປາດສະຈາກຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ ນັ່ງຢູ່ເທິງຕຽງຂາວ ທີ່ວາງເທິງຕັ່ງອັນປະເສີດດ້ວຍແກ້ວມະນີລ້ຳຄ່າ।

Verse 52

रत्नालंकारदीप्तांगीं दिव्यांबरविराजिनीम् । दिव्यलक्षणसंपन्नां साक्षात्सुरवधूमिव

ອວັຍວະຂອງນາງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແກ້ວມະນີ ແລະນາງງາມສະຫງ່າໃນອາພອນທິບ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະແຫ່ງສະຫວັນ ດັ່ງນາງເທວະທີ່ປາກົດຕໍ່ໜ້າໂດຍແທ້।

Verse 53

जवेनोत्थापयामास संभ्रमोत्फुल्ललोचनः । अंब जागृहि भद्रं ते पश्येदं महदद्भुतम्

ລາວໄດ້ປຸກນາງດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ດວງຕາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ: “ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງຕື່ນ—ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ແມ່! ຈົ່ງເບິ່ງອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນີ້”

Verse 54

इति प्रबोधिता गोपी स्वपुत्रेण महात्मना । ततोऽपश्यत्स्वजननी स्मयन्ती मुकुटोज्ज्वला

ເມື່ອຖືກປຸກໂດຍລູກຊາຍຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ ນາງໂກປີຈຶ່ງເຫັນ—ປານດັ່ງແມ່ຂອງນາງເອງ—ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍມົງກຸດ

Verse 55

ससंभ्रमं समुत्थाय तत्सर्वं प्रत्यवेक्षत । अपूर्वमिव चात्मानमपूर्वमिव बालकम्

ນາງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມພິສວງ ແລ້ວພິຈາລະນາທຸກສິ່ງ—ເຫັນຕົນເອງປານດັ່ງໃໝ່ທັງໝົດ ແລະເຫັນເດັກນ້ອຍກໍປານດັ່ງໃໝ່ທັງໝົດ

Verse 56

अपूर्वं च स्वसदनं दृष्ट्वा सीत्सुखविह्वला । श्रुत्वा पुत्रमुखात्सर्वं प्रसादं गिरिजापतेः

ເມື່ອເຫັນເຮືອນຂອງຕົນເອງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີ ນາງກໍຖືກຄວາມປິຕິທ່ວມທົ່ວ; ແລະເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກປາກລູກຊາຍເຖິງເລື່ອງທັງປວງແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງ ຄິຣິຊາປະຕິ (ພຣະສິວະ)

Verse 57

राज्ञे विज्ञापयामास यो भजत्यनिशं शिवम् । स राजा सहसागत्य समाप्त नियमो निशि

ນາງໄດ້ກາບທູນແດ່ກະສັດວ່າ: “ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ—” ແລ້ວກະສັດນັ້ນກໍມາທັນທີ; ແລະໃນຄືນນັ້ນເອງ ນິຍົມວັດຂອງພຣະອົງກໍສຳເລັດສິ້ນ

Verse 58

ददर्श गोपिकासूनोः प्रभावं शिवतोषजम् । हिरण्मयं शिवस्थानं लिंगं मणिमयं तथा

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະສະຫງ່າງາມຂອງບຸດນາງໂກປິກາ ອັນເກີດຈາກຄວາມພໍພຣະໄທຂອງພຣະສິວະ—ທັງທີ່ປະທັບພຣະສິວະເປັນຄຳ ແລະລິງຄ໌ອັນເປັນຮັດຕະນະດ້ວຍ

Verse 59

गोपवध्वाश्च सदनं माणि क्यवरकोज्ज्वलम् । दृष्ट्वा महीपतिः सर्वं सामात्यः सपुरोहितः

ເຮືອນຂອງນາງຜູ້ລ້ຽງງົວສ່ອງແສງດ້ວຍມານິກຍະອັນປະເສີດ; ກະສັດພ້ອມອຳມາດ ແລະປຸໂຣຫິດ ໄດ້ເຫັນທັງໝົດ

Verse 60

मुहूर्तं विस्मितधृतिः परमानंदनिर्भरः । प्रेम्णा वाष्पजलं मुंचन्परिरेभे तम र्भकम्

ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ ພຣະອົງຕື່ນຕະລຶງແຕ່ຍັງສະຫງົບ ເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດສູງສຸດ; ຫຼັ່ງນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລ້ວກອດເດັກນ້ອຍນັ້ນ

Verse 61

एवमत्यद्भुताकाराच्छिवमाहात्म्यकीर्त्तनात् । पौराणां संभ्रमाच्चैव सा रात्रिः क्षणतामगात्

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກພາບອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ຈາກການສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງພຣະສິວະ ແລະຈາກຄວາມຕື່ນເຕັ້ນພິສວົງຂອງຊາວເມືອງ ຄືນນັ້ນຈຶ່ງຜ່ານໄປດັ່ງຊົ່ວພິບຕາ

Verse 62

अथ प्रभाते युद्धाय पुरं संरुध्य संस्थिताः । राजानश्चारवक्त्रेभ्यः शुश्रुवुः परमाद्भुतम्

ຕໍ່ມາໃນຍາມອາລຸນ ພວກເຂົາໄດ້ລ້ອມເມືອງໄວ້ ແລະຢືນພ້ອມເພື່ອສົງຄາມ; ບັນດາກະສັດໄດ້ຍິນເລື່ອງອັນອັດສະຈັນສູງສຸດຈາກຜູ້ປະກາດຂ່າວ ແລະທູດສານ

Verse 63

ते त्यक्तवैराः सहसा राजानश्चकिता भृशम् । न्यस्तशस्त्रा निविविशुश्चंद्रसेनानुमोदिताः

ໃນທັນທີ ບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນລະທິ້ງຄວາມອາຄາດ; ຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ຈຶ່ງວາງອາວຸດລົງ ແລະເຂົ້າໄປພາຍໃນ ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸມັດຈາກຈັນທຣະເສນາ।

Verse 64

तां प्रविश्य पुरीं रम्यां महाकालं प्रणम्य च । तद्गोपवनितागेहमाजग्मुः सर्वभूभृतः

ເຂົ້າໄປໃນນະຄອນອັນງາມນັ້ນ ແລະກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມະຫາກາລ ແລ້ວ ບັນດາກະສັດທັງປວງຈຶ່ງໄປຫາເຮືອນຂອງນາງຊາວໂຄບານນັ້ນ।

Verse 65

ते तत्र चंद्रसेनेन प्रत्युद्गम्याभि पूजिताः । महार्हविष्टरगताः प्रीत्यानंदन्सुविस्मिताः

ທີ່ນັ້ນ ຈັນທຣະເສນາອອກມາຕ້ອນຮັບ ແລະຖວາຍການນັບຖືບູຊາແກ່ພວກເຂົາ। ເມື່ອນັ່ງເທິງອາສນະອັນມີຄ່າສູງ ພວກເຂົາກໍຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງ।

Verse 66

गोपसूनोः प्रसादाय प्रादुर्भूतं शिवालयम् । लिंगं च वीक्ष्य सुमहच्छिवे चक्रुः परां मतिम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນວິຫານພຣະສິວະທີ່ປາກົດຂຶ້ນໂດຍພຣະກະລຸນາເພື່ອບຸດຊາວໂຄບານ ແລະໄດ້ເຫັນລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕັ້ງຈິດປະຕິຍານສູງສຸດໄວ້ໃນພຣະສິວະ।

Verse 67

तस्मै गोपकुमाराय प्रीतास्ते सर्वभूभुजः । वासोहिरण्यरत्नानि गोमहिष्यादिकं धनम्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ບັນດາກະສັດທັງປວງໄດ້ຖວາຍແກ່ເດັກຊາວໂຄບານນັ້ນ ຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ຄຳ ແກ້ວມະນີ ແລະຊັບສິນເປັນງົວ ຄວາຍ ແລະອື່ນໆ।

Verse 68

गजानश्वान्रथान्रौक्माञ्छत्र यानपरिच्छदान् । दासान्दासीरनेकाश्च ददुः शिवकृपार्थिनः

ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາຈາກພຣະສິວະ ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ທານເປັນຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບຄຳ ສະຫຼອງສະຫຼອງສະຫຼອງ(ສະຫຼອງ) ຍານພາຫະນະພ້ອມເຄື່ອງປະດັບ ແລະທາດຊາຍທາດຍິງຫຼາຍຄົນ។

Verse 69

येये सर्वेषु देशेषु गोपास्तिष्ठंति भूरिशः । तेषां तमेव राजानं चक्रिरे सर्व पार्थिवाः

ໃນທຸກໆແດນດິນທີ່ມີຝູງຄົນເລີ້ຍງງົວຢູ່ຫຼາຍ ບັນດາກະສັດໃນຖິ່ນນັ້ນທັງໝົດ ໄດ້ຕັ້ງຜູ້ນັ້ນເອງເປັນກະສັດຂອງພວກເຂົາ។

Verse 70

अथास्मिन्नंतरे सर्वैस्त्रिदशैरभिपूजितः । प्रादुर्बभूव तेजस्वी हनूमान्वानरेश्वरः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະທັງປວງ ຮານູມານຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ເຈົ້າແຫ່ງວານະຣະ—ກໍປາກົດຂຶ້ນ

Verse 71

तस्याभिगमनादेव राजानो जातसंभ्रमाः । प्रत्युत्थाय नमश्चक्रुर्भक्तिनम्रात्ममूर्त्तयः

ເມື່ອທ່ານເຂົ້າມາໃກ້ ບັນດາກະສັດກໍເຕັ້ນຕື່ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນແລ້ວນ້ອມນະມັດສະການ—ເປັນດັ່ງຮູບແທນແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນທີ່ເກີດຈາກພັກຕິ

Verse 72

तेषां मध्ये समासीनः पूजितः प्लवगेश्वरः । गोपात्मजं समाश्लिष्य राज्ञो वीक्ष्येदमववीत्

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພລະວະກະ ປະທັບນັ່ງຢູ່ກາງພວກເຂົາ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາ; ພຣະອົງໄດ້ກອດບຸດຂອງຄົນເລີ້ຍງງົວ ແລ້ວເບິ່ງໄປຫາບັນດາກະສັດ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 73

सर्वे शृणुत भद्रं वो राजानो ये च देहिनः । शिवपूजामृते नान्या गतिरस्ति शरीरिणाम

ທ່ານທັງຫມົດຈົ່ງຟັງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ທ່ານ—ໂອ ກະສັດທັງຫຼາຍ ແລະສັດທີ່ມີກາຍ; ນອກຈາກການບູຊາພຣະສິວະ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຫຼືທາງໄປອັນແທ້ຈິງສໍາລັບຜູ້ມີສະຣີຣະເລີຍ।

Verse 74

एष गोपसुतो दिष्ट्या प्रदोषे मंदवा सरे । अमंत्रेणापि संपूज्य शिवं शिवमवाप्तवान्

ໂດຍບຸນວາສະນາ ລູກຊາຍຄົນລ້ຽງງົວນີ້ ໃນເວລາປຣະໂດຊະ ທີ່ສະໜອງມັນດະວາ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີມັນຕຣະກໍບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະໄດ້ຮັບພຣະສິວະພ້ອມພຣະກະລຸນາອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 75

मंदवारे प्रदोषोऽयं दुर्लभः सर्वदेहिनाम् । तत्रापि दुर्लभतरः कृष्णपक्षे समागते

ປຣະໂດຊະນີ້ທີ່ຕົກໃນມັນດະວາຣະ (ວັນຈັນ) ແມ່ນຫາຍາກສໍາລັບສັດທີ່ມີກາຍທັງປວງ; ແລະຫາຍາກຍິ່ງກວ່າເມື່ອເກີດໃນກຣິດສະນະປັກສະ (ປັກມືດ)។

Verse 76

एष पुण्यतमो लोके गोपानां कीर्तिवर्धनः । अस्य वंशेऽष्टमो भावी नंदोनाम महायशाः । प्राप्स्यते तस्य पुत्रत्वं कृष्णो नारा यणः स्वयम्

ຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ມີບຸນສູງສຸດໃນໂລກ ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນກຽດສັກສີແກ່ພວກຄົນລ້ຽງງົວ. ໃນສາຍວົງຂອງລາວ ຜູ້ສືບສາຍລຸ້ນທີ 8 ຈະມີນາມວ່າ ‘ນັນດະ’ ຜູ້ມີຍົດຍິ່ງ; ແລະນາຣາຍະນະເອງ—ກຣິດສະນະ—ຈະປະສູດເປັນບຸດຂອງລາວ।

Verse 77

अद्यप्रभृति लोकेस्मिन्नेष गोपालनंदनः । नाम्ना श्रीकर इत्युच्चैर्लोके ख्यातिं गमिष्यति

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໃນໂລກນີ້ ລູກຊາຍຄົນລ້ຽງງົວນີ້ ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກວ້າງຂວາງໃນຫມູ່ຊົນ ໂດຍນາມວ່າ “ສຣີກະຣະ”។

Verse 78

सूत उवाच । एवमुक्त्वांजनीसूनुस्तस्मै गोपकसूनवे । उपदिश्य शिवाचारं तत्रैवांतरधीयत

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຮະນູມານ ບຸດແຫ່ງອັນຈະນີ ໄດ້ຊີ້ນຳບຸດຂອງຄົນລ້ຽງງົວໃຫ້ຮູ້ວິທີປະພຶດຕາມພຣະສິວະ ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 79

ते च सर्वे महीपालाः संहृष्टाः प्रतिपूजिताः । चन्द्रसेनं समामंत्र्य प्रतिजग्मुर्यथागतम्

ແລະບັນດາກະສັດທັງປວງນັ້ນກໍຍິນດີປິຕິ ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຕາມຄວນ; ເມື່ອຂໍລາຈາກຈັນທຣະເສນແລ້ວ ກໍອອກເດີນທາງກັບໄປດັ່ງທີ່ມາ.

Verse 80

श्रीकरोऽपि महातेजा उपदिष्टो हनूमता । ब्राह्मणैः सह धर्मज्ञैश्चक्रे शम्भोः समर्हणम्

ສຣີກະຣະຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນໃຫຍ່ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳຈາກຮະນູມານແລ້ວ ກໍໄດ້ປະກອບການບູຊາພຣະສັມພູຢ່າງສົມຄວນ ພ້ອມກັບພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທຳ.

Verse 81

कालेन श्रीकरः सोऽपि चंद्रसेनश्च भूपतिः । समाराध्य शिवं भक्त्या प्रापतुः परमं पदम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາ ສຣີກະຣະ ແລະ ພະຣາຊາຈັນທຣະເສນ ໄດ້ອາຣາທະນາພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ.

Verse 82

इदं रहस्यं परमं पवित्रं यशस्करं पुण्यमहर्द्धिवर्धनम् । आख्यानमाख्यातमघौघनाशनं गौरीशपादांबुजभक्तिवर्धनम्

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນສູງສຸດ ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ກຽດຊື່ ເພີ່ມພູນບຸນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ນິທານນີ້ທີ່ໄດ້ກ່າວແລ້ວ ທຳລາຍກະແສບາບ ແລະເພີ່ມພັກຕິຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງ ກໍຣີອີສະ (ພຣະສິວະ).