Adhyaya 20

Verse 1

सूत उवाच । अथ रुद्राक्षमाहात्म्यं वर्णयामि समासतः । सर्वपापक्षयकरं शृण्वतां पठतामपि

ສູຕະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາໂດຍຫຍໍ້ເຖິງມະຫິມາແຫ່ງ ຣຸດຣາກະສະ; ເປັນເລື່ອງທີ່ທຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ ສຳລັບຜູ້ຟັງ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ສວດອ່ານ

Verse 2

अभक्तो वापि भक्तो वा नीचो नीचतरोपि वा । रुद्राक्षान्धारयेद्यस्तु मुच्यते सर्वपातकैः

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິ ຫຼືເປັນພັກຕະ, ຈະຕໍ່າຕ້ອຍ ຫຼືຕໍ່າຕ້ອຍຍິ່ງກວ່ານັ້ນ—ຜູ້ໃດສວມຣຸດຣາກະສະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກມະຫາບາບທັງປວງ

Verse 3

रुद्राक्षधारणं पुण्यं केन वा सदृशं भवेत् । महाव्रतमिदं प्राहुर्मुनयस्तत्त्वदर्शिनः

ບຸນແຫ່ງການສວມຣຸດຣາກະສະ—ຈະມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມໄດ້? ບັນດາມຸນີຜູ້ເຫັນສັດທຳ ກ່າວວ່ານີ້ແມ່ນ ‘ມະຫາວຣະຕະ’ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 4

सहस्रं धारयेद्यस्तु रुद्राक्षाणां धृतव्रतः । तं नमंति सुराः सर्वे यथा रुद्रस्तथैव सः

ແຕ່ຜູ້ໃດຍຶດຫມັ້ນໃນວຣະຕະ ແລະສວມຣຸດຣາກະສະຄົບໜຶ່ງພັນເມັດ ບັນດາເທວະທັງປວງຈະນ້ອມນົບຕໍ່ລາວ ເຫມືອນນ້ອມນົບຕໍ່ພຣະຣຸດຣະ; ລາວຜູ້ນັ້ນກໍເປັນດັ່ງພຣະຣຸດຣະເຊັ່ນກັນ

Verse 5

अभावे तु सहस्रस्य बाह्वोः षोडश षोडश । एकं शिखायां करयोर्द्वादश द्वादशैव हि

ຖ້າບໍ່ມີຮຸດຣາກະສະຄົບພັນ ກໍໃຫ້ນຸ່ງສວມທີ່ແຂນທັງສອງຂ້າງ ຂ້າງລະ 16; ທີ່ຈຸກຜົມ (ສິຂາ) 1; ແລະທີ່ມືທັງສອງຂ້າງ ຂ້າງລະ 12 ແນ່ນອນ.

Verse 6

द्वात्रिंशत्कंठदेशे तु चत्वारिंशत्तु मस्तके । एकैक कर्णयोः षट् षट् वक्षस्यष्टोत्तरं शतम् । यो धारयति रुद्राक्षान्रुद्रवत्सोपि पूज्यते

ທີ່ຄໍພຶງນຸ່ງສວມຮຸດຣາກະສະ 32 ເມັດ ແລະທີ່ຫົວ 40 ເມັດ; ຫູແຕ່ລະຂ້າງ 6 ເມັດ; ແລະທີ່ອົກ 108 ເມັດ. ຜູ້ໃດສວມຮຸດຣາກະສະແບບນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາດຸດດັ່ງພຣະຮຸດຣາ.

Verse 7

मुक्ताप्रवालस्फटिकरौप्यवैदूर्यकांचनैः । समेतान्धारयेद्यस्तु रुद्राक्षान्स शिवो भवेत्

ຜູ້ໃດນຸ່ງສວມຮຸດຣາກະສະຄຽງຄູ່ກັບໄຂ່ມຸກ ປະກາລັງ ຜະລຶກ ເງິນ ແກ້ວຕາແມວ (ໄວດູຣະຍະ) ແລະຄຳ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນດຸດດັ່ງພຣະສິວະ (ບັນລຸພາວະແຫ່ງສິວະ).

Verse 8

केवलानपि रुद्राक्षान्यथालाभं बिभर्ति यः । तं न स्पृशंति पापानि तमांसीव विभावसुम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດນຸ່ງສວມຮຸດຣາກະສະຢ່າງດຽວ ຕາມທີ່ຕົນຫາໄດ້ ບາບກໍບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງເຂົາໄດ້ ເຫມືອນຄວາມມືດບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງດວງອາທິດ.

Verse 9

रुद्राक्षमालया जप्तो मंत्रोऽनंतफलप्रदः । अरुद्राक्षो जपः पुंसां तावन्मात्रफलप्रदः

ມົນຕຣະທີ່ຈັບພາວະນາດ້ວຍມາລາຮຸດຣາກະສະ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ແຕ່ການຈັບຂອງມະນຸດທີ່ບໍ່ມີຮຸດຣາກະສະ ໃຫ້ຜົນແຕ່ພຽງເທົ່າທີ່ຈຳກັດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 10

यस्यांगे नास्ति रुद्राक्ष एकोपि बहुपुण्यदः । तस्य जन्म निरर्थं स्यात्त्रिपुंड्ररहितं यदि

ຖ້າກາຍຂອງຜູ້ໃດບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຮຸດຣາກະສະຫນຶ່ງເມັດ—ຊຶ່ງໃຫ້ບຸນຫຼາຍ—ແລະຍັງຂາດຕຣິປຸນດຣະ (ເສັ້ນຂີ້ເຖົ່າສາມເສັ້ນ) ອີກ ກໍເປັນການເກີດທີ່ໄຮ້ຜົນ.

Verse 11

रुद्राक्षं मस्तके बद्ध्वा शिरःस्नानं करोति यः । गंगास्नानफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດຜູກຮຸດຣາກະສະໄວ້ທີ່ສີສະ ແລ້ວອາບນ້ຳຊຳລະສີສະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 12

रुद्राक्षं पूजयेद्यस्तु विना तोयाभिषेचनम् । यत्फलं लिंगपूजायास्तदेवाप्नोति निश्चितम्

ແຕ່ຜູ້ໃດບູຊາຮຸດຣາກະສະດ້ວຍສັດທາ ແມ່ນຈະບໍ່ໄດ້ລາດນ້ຳອະພິເສກ ກໍຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການບູຊາສິວະລິງຄະ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 13

एकवक्त्राः पंचवक्त्रा एकादशमुखाः परे । चतुर्दशमुखाः केचिद्रुद्राक्षा लोकपूजिताः

ຮຸດຣາກະສະບາງເມັດມີໜ້າດຽວ, ບາງເມັດມີຫ້າໜ້າ, ອື່ນໆມີສິບເອັດໜ້າ; ແລະບາງເມັດມີສິບສີ່ໜ້າ—ຮຸດຣາກະສະເຫຼົ່ານີ້ໂລກທັງປວງນັບຖືບູຊາ.

Verse 14

भक्त्या संपूजितो नित्यं रुद्राक्षः शंकरात्मकः । दरिद्रं वापि कुरुते राजराजश्रियान्वितम्

ເມື່ອຮຸດຣາກະສະ—ອັນມີສະພາວະເປັນພຣະສັງກະຣະ—ຖືກບູຊາທຸກມື້ດ້ວຍສັດທາ ມັນຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ຄົນທຸກຍາກມີສິຣິຮຸ່ງເຮືອງດຸດກະສັດເຫນືອກະສັດໄດ້.

Verse 15

अत्रेदं पुण्यमाख्यानं वर्णयंति मनीषिणः । महापापक्षयकरं श्रवणात्कीर्त्तनादपि

ທີ່ນີ້ ນັກປັນຍາຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ ບັນຍາຍຕຳນານອັນເປັນບຸນນີ້; ມັນທຳລາຍບາບໃຫຍ່ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຟັງ ຫຼືຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ (ກີຣຕະນ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

राजा काश्मीरदेशस्य भद्रसेन इति श्रुतः । तस्य पुत्रो ऽभवद्धीमान्सुधर्मानाम वीर्यवान्

ໃນແດນກາສະມີຣ ມີພະຣາຊາຜູ້ໂດງດັງນາມ ພັດຣະເສນ; ພະອົງມີພະຣາຊະບຸດນາມ ສຸທັມມາ ຜູ້ສະຫຼາດແລະກ້າຫານ.

Verse 17

तस्यामात्यसुतः कश्चित्तारको नाम सद्गुणः । बभूव राजपुत्रस्य सखा परमशोभनः

ມີບຸດຂອງອຳມາດຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ຕາຣະກະ ຜູ້ມີຄຸນງາມຄວາມດີ; ລາວໄດ້ເປັນສະຫາຍຂອງພະຣາຊະກຸມານ ນ່າຊົມຍິ່ງ.

Verse 18

तावुभौ परमस्निग्धौ कुमारौ रूपसुन्दरौ । विद्याभ्यासपरौ बाल्ये सह क्रीडां प्रचक्रतुः

ກຸມານທັງສອງນັ້ນ ສະນິທສະນົມຢ່າງຍິ່ງ ແລະຮູບງາມ. ໃນວັຍເດັກ ພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນຝຶກຮຽນວິຊາ ແລະຫຼິ້ນດ້ວຍກັນ.

Verse 19

तौ सदा सर्वगात्रेषु रुद्राक्षकृतभूषणौ । विचेरतुरुदारांगौ सततं भस्मधारिणौ

ພວກເຂົາສວມເຄື່ອງປະດັບຈາກເມັດຣຸດຣາກະຊະ ທົ່ວທັງຮ່າງກາຍເປັນນິດ. ມີກາຍອັນສົງ່າງາມ ແລະເດີນໄປມາໂດຍທາ ວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 20

हारकेयूरकटककुंडलादिविभूषणम् । हेमरत्नमयं त्यक्त्वा रुद्राक्षान्दधतुश्च तौ

ທັງສອງໄດ້ປະຖິ້ມເຄື່ອງປະດັບເຊັ່ນ ສາຍຄໍ ກໍ່ແຂນ ກໍ່ຂໍ້ມື ແລະ ຕຸ້ມຫູ ທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາແລະແກ້ວມະນີ ແລ້ວຫັນມາສວມລູກປະຄໍາຣຸທຣາກຩະ

Verse 21

रुद्राक्षमालितौ नित्यं रुद्राक्षकरकंकणौ । रुद्राक्षकंठाभरणौ सदा रुद्राक्षकुंडलौ

ເຂົາທັງສອງຖືກປະດັບດ້ວຍມາລາຣຸທຣາກຩະຢູ່ເປັນນິດ; ເຄື່ອງປະດັບມືເປັນຣຸທຣາກຩະ; ເຄື່ອງປະດັບຄໍເປັນຣຸທຣາກຩະ; ແລະຕຸ້ມຫູກໍເປັນຣຸທຣາກຩະສະເໝີ

Verse 22

हेमरत्नाद्यलंकारे लोष्टपाषाणदर्शनौ । बोध्यमानावपि जनैर्न रुद्राक्षान्व्यमुंचताम्

ສໍາລັບເຂົາທັງສອງ ເຄື່ອງປະດັບຄໍາແລະແກ້ວມະນີດູເຫມືອນກ້ອນດິນແລະຫີນເທົ່ານັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນພະຍາຍາມຫ້າມປາມ ພວກເຂົາກໍບໍ່ລະທິ້ມຣຸທຣາກຩະ

Verse 23

तस्य काश्मीरराजस्य गृहं प्राप्तो यदृच्छया । पराशरो मुनिवरः साक्षादिव पितामहः

ໂດຍບັງເອີນ ມະຫາມຸນີ ປະຣາຊະຣະ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງກະສັດແຫ່ງກາສມີຣະນັ້ນ—ປານດັ່ງປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ປາກົດພຣະອົງເອງ

Verse 24

तमर्चयित्वा विधिवद्राजा धर्मभृतां वरः । प्रपच्छ सुखमासीनं त्रिकालज्ञं महामुनिम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາທ່ານຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ກະສັດຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ທຳຮັກສາທັມ ໄດ້ທູນຖາມມະຫາມຸນີຜູ້ຮູ້ການທັງສາມ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມສະບາຍ

Verse 25

राजोवाच । भगवन्नेष पुत्रो मे सोपि मंत्रिसुतश्च मे । रुद्राक्षधारिणौ नित्यं रत्नाभरणनिःस्पृहौ

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ຜູ້ນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຂອງຂ້າ ແລະຜູ້ນັ້ນແມ່ນລູກຊາຍຂອງມະນຕຣີ. ທັງສອງສວມຣຸດຣາກຊະເປັນນິດ ແລະບໍ່ຫວັງໃນເຄື່ອງປະດັບອັນມີຄ່າ”

Verse 26

शास्यमानावपि सदा रत्नाकल्पपरिग्रहे । विलंघितास्मद्वचनौ रुद्राक्षेष्वेव तत्परौ

ແມ່ນແຕ່ຖືກຕັກເຕືອນຢູ່ເສມໍໃຫ້ຮັບເອົາເຄື່ອງປະດັບອັນມີຄ່າ ແຕ່ພວກເຂົາກໍລະເລີຍຄໍາຂອງຂ້າ ແລະຍັງມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ແຕ່ໃນຣຸດຣາກຊະເທົ່ານັ້ນ

Verse 27

नोपदिष्टाविमौ बालौ कदाचिदपि केनचित् । एषा स्वाभाविकी वृत्तिः कथमासीत्कुमारयोः

ເດັກນ້ອຍສອງຄົນນີ້ ບໍ່ເຄີຍຖືກໃຜສອນສັ່ງເລີຍໃນເວລາໃດໆ. ແລ້ວນິໄສທຳມະຊາດນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຍຸວະຊົນທັງສອງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 28

पराशर उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि तव पुत्रस्य धीमतः । यथा त्वं मंत्रिपुत्रस्य प्राग्वृत्तं विस्मयावहम्

ພຣະປະຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ກະສັດ; ຂ້າຈະອະທິບາຍເລື່ອງກ່ອນໜ້າຂອງລູກຊາຍຜູ້ມີປັນຍາຂອງເຈົ້າ ແລະຈະເລົ່າອະດີດອັນນ່າພິສົດຂອງລູກຊາຍມະນຕຣີດ້ວຍ”

Verse 29

नंदिग्रामे पुरा काचिन्महानंदेति विश्रुता । बभूव वारवनिता शृंगारललिताकृतिः

ໃນກາລກ່ອນ ທີ່ນັນດິກຣາມ ມີນາງຄະນິກາຜູ້ໜຶ່ງມີຊື່ລືຊາວ່າ ມະຫານັນດາ; ນາງມີຮູບງາມອ່ອນຊ້ອຍ ແລະຊໍານານໃນສິລະປະແຫ່ງການແຕ່ງກາຍແລະເສນ່ຫາ

Verse 30

छत्रं पूर्णेंदुसंकाशं यानं स्वर्णविराजितम् । चामराणि सुदंडानि पादुके च हिरण्मये

ຮົ່ມພິທີທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດຈັນເຕັມດວງ, ພາຫະນະປະດັບດ້ວຍຄຳ, ພັດຈາມະຣະດ້າມແຂງ, ແລະປາດຸກາຄຳ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊັບອັນສົງ່າຂອງນາງ.

Verse 31

अंबराणि विचित्राणि महार्हाणि द्युमंति च । चंद्ररश्मिनिभाः शय्या पर्यंकाश्च हिरण्मयाः

ນາງມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາກລາຍ ລ້ຳຄ່າແລະສະຫວ່າງໄສ; ທີ່ນອນນຸ່ມດຸດຄວາມພິມພອນຂອງແສງຈັນ, ແລະຕຽງກັບຕັ່ງທອງຄຳກໍມີ.

Verse 32

गावो महिष्यः शतशो दासाश्च शतशस्तथा

ມີງົວແລະຄວາຍນັບຮ້ອຍ, ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ກໍນັບຮ້ອຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 33

सर्वाभरणदीप्तांग्यो दास्यश्च नवयौवना । भूषणानि परार्ध्याणि नवरत्नोज्ज्वलानि च

ນາງຮັບໃຊ້ສາວວັຍໜຸ່ມສົດໃສ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ; ແລະຍັງມີອາພອນລ້ຳຄ່າ ສະຫວ່າງດ້ວຍນະວະຣັດນະ ເກົ້າອັນ.

Verse 34

गन्धकुंकुमकस्तूरीकर्पूरागुरुलेपनम् । चित्रमाल्यावतंसश्च यथेष्टं मृष्टभोजनम्

ມີກິ່ນຫອມແລະນ້ຳທາ—ຫຍ້າຝຣັ່ງ(ຊາຟຣອນ), ກຸງກຸມະ, ມັດສະກ໌, ການບູນ, ແລະນ້ຳທາໄມ້ອະກະຣູ; ມີພວງມາລາແລະເຄື່ອງປະດັບຜົມສີສັນ, ແລະອາຫານອັນແຊບຕາມປາຖະໜາ.

Verse 35

नानाचित्रवितानाढ्यं नानाधान्यमयं गृहम् । बहुरत्नसहस्राढ्यं कोटिसंख्याधिकं धनम्

ເຮືອນຂອງນາງອຸດົມດ້ວຍຜ້າວິຕານລາຍສີສັນຫຼາກຫຼາຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍທັນຍາຫານນານາຊະນິດ; ມີແກ້ວແຫວນລ້ຳຄ່ານັບພັນປະເພດ ແລະຊັບສົມບັດຫຼາຍເກີນຈຳນວນໂກດິ (kroṛe) ຈະນັບໄດ້।

Verse 36

एवं विभवसंपन्ना वेश्या कामविहारिणी । शिवपूजारता नित्यं सत्यधर्मपरायणा

ດັ່ງນັ້ນ ນາງເວສະຍາຜູ້ມີອຳນາດວິພົບອັນຫຼາຍ ແມ່ນແມ່ນຈະຄົນຢູ່ທ່າມກາງກາມະວິຫານ ແຕ່ກໍຍັງບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະກັບທັມມະຢ່າງແນ່ວແນ່।

Verse 37

सदाशिवकथासक्ता शिवनामकथोत्सुका । शिवभक्तांघ्र्यवनता शिवभक्तिरतानिशम्

ນາງຜູກໃຈກັບກະຖາຂອງສະດາສິວະ ແລະກະຕືລືລົ້ນຈະຟັງເລື່ອງເລົ່າແຫ່ງນາມພຣະສິວະ; ນາງນົບນ້ອມຢູ່ທີ່ຕີນຂອງຜູ້ເປັນສິວະພັກຕະ ແລະຊື່ນບານໃນສິວະພັກຕິທັງກາງວັນກາງຄືນ।

Verse 38

विनोदहेतोः सा वेश्या नाट्यमण्डपमध्यतः । रुद्राक्षैभूषयित्वैकं मर्कटं चैव कुक्कुटम्

ເພື່ອຄວາມບັນເທີງ ນາງເວສະຍານັ້ນຢູ່ກາງໂຮງຟ້ອນ ໄດ້ນຳລູກປະຄຳຣຸດຣາກຊະມາປະດັບໃຫ້ລີງໜຶ່ງ ແລະໄກ່ໂຕຜູ້ໜຶ່ງ।

Verse 39

करतालैश्च गीतैश्च सदा नर्तयति स्वयम् । पुनश्च विहसंत्युच्चैः सखीभिः परिवारिता

ດ້ວຍສຽງຕົບມືແລະບົດເພງ ນາງເອງກໍໃຫ້ພວກມັນເຕັ້ນຢູ່ເປັນນິດ; ແລ້ວເມື່ອມີສະຫາຍຍິງລ້ອມຮອບ ນາງກໍຫົວເຮາະດັງໆ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 40

युग्मम् । रुद्राक्षैः कृतकेयूरकर्णाभरणभूषणः । मर्कटः शिक्षया तस्याः सदा नृत्यति बालवत्

ລີງນັ້ນນຸ່ງເຄື່ອງປະດັບແຂນແລະຕຸ້ມຫູທີ່ຖັກຈາກເມັດຣຸທຣາກຊະ; ໂດຍການຝຶກຂອງນາງ ມັນຈຶ່ງຟ້ອນຢູ່ເສມືອນເດັກນ້ອຍເປັນນິດ।

Verse 41

शिखायां बद्धरुद्राक्षः कुक्कुटः कपिना सह । चिरं नृत्यति नृत्यज्ञः पश्यतां चित्रमावहन्

ໄກ່ຜູ້ນັ້ນຜູກເມັດຣຸທຣາກຊະໄວ້ທີ່ຈຸກຜົມ ແລະເປັນຜູ້ຊໍານານການຟ້ອນ; ມັນຟ້ອນຮ່ວມກັບລີງເປັນເວລາດົນ ໃຫ້ເກີດພາບນ່າພິສົດແກ່ຜູ້ເບິ່ງ।

Verse 42

एकदा भवनं तस्याः कश्चिद्वैश्यः शिवव्रती । आजगाम सरुद्राक्षस्त्रिपुंड्री निर्ममः कृती

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພໍ່ຄ້າໄວຊະຍະຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະແຫ່ງພຣະສິວະ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນນາງ—ນຸ່ງຮຸດຣາກຊະ ມີເຄື່ອງໝາຍຕຣິປຸນດຣະດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ປອດຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະມີວິໄນໃນຈະຣິຍາ।

Verse 43

स बिभ्रद्भस्म विशदे प्रकोष्ठे वरकंकणम् । महारत्नपरिस्तीर्णं ज्वलंतं तरुणार्कवत्

ລາວທາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດອັນສະອາດຜ່ອງໃສ ແລະທີ່ທ່ອນແຂນມີກໍາໄລອັນວິເສດ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີໃຫຍ່ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຕາເວັນທີ່ພຶ່ງຂຶ້ນໃໝ່।

Verse 44

तमागतं सा गणिका संपूज्य परया मुदा । तत्प्रकोष्ठगतं वीक्ष्य कंकणं प्राह विस्मिता

ເມື່ອລາວມາຮອດ ນາງຄະນິກາໄດ້ຕ້ອນຮັບແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ; ແລ້ວເມື່ອເຫັນກໍາໄລຢູ່ທ່ອນແຂນຂອງລາວ ນາງກໍ່ເວົ້າດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ।

Verse 45

महारत्नमयः सोऽयं कंकणस्त्वत्करे स्थितः । मनो हरति मे साधौ दिव्यस्त्रीभूषणोचितः

ກຳໄລທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້ານີ້ ປະດັບດ້ວຍຮັດນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂອ ຜູ້ມີສິນທຳ, ມັນຊັກພາໃຈຂ້າ—ຄວນເປັນເຄື່ອງປະດັບທິບຂອງນາງດຸດເທວີ.

Verse 46

इति तां वररत्नाढ्य सस्पृहां करभूषणे । वाक्ष्योदारमतिर्वैश्यः सस्मितं समभाषत

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຮັດນະອັນປະເສີດ ແລະມີໃຈປາຖະໜາເຄື່ອງປະດັບມື ວາຍສະຍະຜູ້ໃຈກວ້າງຈຶ່ງເວົ້າກັບນາງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Verse 47

वैश्य उवाच । अस्मिन्रत्नवरे दिव्ये यदि ते सस्पृहं मनः । तमेवादत्स्व सुप्रीता मौल्यमस्य ददासि किम्

ວາຍສະຍະກ່າວວ່າ: “ຖ້າໃຈເຈົ້າປາຖະໜາຮັດນະທິບອັນປະເສີດນີ້ ກໍຈົ່ງຮັບໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ເຈົ້າຈະໃຫ້ຄ່າຕອບແທນເທົ່າໃດ?”

Verse 48

वेश्यो वाच । वयं तु स्वैरचारिण्यो वेश्यास्तु न पतिव्रताः । अस्मत्कुलोचितो धर्मो व्यभिचारो न संशयः

ນາງຄະນິກາກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາເປັນຍິງທີ່ດຳເນີນຊີວິດຢ່າງເສລີ; ຄະນິກາບໍ່ແມ່ນຜູ້ຖືສັດຕໍ່ສາມີ. ທຳນຽມທີ່ເໝາະກັບພວກເຮົາຄືຄວາມສຳພັນນອກການແຕ່ງງານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 49

यद्येतद्रत्नखचितं ददासि करभूषणम् । दिनत्रयमहोरात्रं तव पत्नी भवाम्यहम्

“ຖ້າເຈົ້າໃຫ້ເຄື່ອງປະດັບມືທີ່ຝັງຮັດນະນີ້ ຂ້າຈະເປັນເມຍຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດສາມວັນສາມຄືນ”

Verse 50

वैश्य उवाच । तथास्तु यदि ते सत्यं वचनं वारवल्लभे । ददामि रत्नवलयं त्रिरात्रं भव मद्वधूः

ພໍ່ຄ້າໄວຊະຍະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນເຖີດ—ຖ້າຄໍາຂອງເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ ໂອ້ ນາງຄະນິກາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ຂ້ອຍຈະໃຫ້ກໍາໄລປະດັບຮັດນະ; ສາມຄືນນີ້ ຈົ່ງເປັນເມຍຂອງຂ້ອຍ”

Verse 51

एतस्मिन्व्यवहारे तु प्रमाणं शशिभास्करौ । त्रिवारं सत्यमित्युक्त्वा हृदयं मे स्पृश प्रिये

“ໃນຂໍ້ຕົກລົງນີ້ ພຣະຈັນແລະພຣະອາທິດຈະເປັນພະຍານ. ເວົ້າສາມເທື່ອວ່າ ‘ເປັນຄວາມຈິງ’ ແລ້ວແຕະຫົວໃຈຂ້ອຍ ໂອ້ ຄົນຮັກ”

Verse 52

वेश्योवाच । दिनत्रयमहोरात्रं पत्नी भूत्वा तव प्रभो । सहधर्मं चरामीति सा तद्धृदयमस्पृशत्

ນາງຄະນິກາກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ນາຍ, ຕະຫຼອດສາມວັນສາມຄືນ ຂ້ອຍຈະເປັນເມຍຂອງທ່ານ ແລະຈະດໍາເນີນສະຫະທັມຮ່ວມກັນ” ເວົ້າແລ້ວນາງແຕະຫົວໃຈຂອງເຂົາ

Verse 53

अथ तस्यै स वैश्यस्तु प्रददौ रत्नकङ्कणम् । लिंगं रत्नमयं चास्या हस्ते दत्त्वेदमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ພໍ່ຄ້າໄວຊະຍະໄດ້ມອບກໍາໄລປະດັບຮັດນະໃຫ້ນາງ; ແລະນໍາລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍຮັດນະວາງໃສ່ມືນາງ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້

Verse 54

इदं रत्नमयं शैवं लिंगं मत्प्राणसंनिभम् । रक्षणीयं त्वया कांते तस्य हानिर्मृतिर्मम

“ລິງຄະໄສວະທີ່ເຮັດດ້ວຍຮັດນະນີ້ ຮັກດັ່ງຊີວິດຂອງຂ້ອຍ. ໂອ້ ຄົນຮັກ, ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາມັນໃຫ້ດີ; ການສູນເສຍຂອງມັນແມ່ນຄວາມຕາຍຂອງຂ້ອຍ”

Verse 55

एवमस्त्विति सा कांता लिंगमादाय रत्नजम् । नाट्यमण्डपिकास्तंभे निधाय प्राविशद्गृहम्

“ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກກ່າວ ແລ້ວນາງນຳລິງຄະອັນເກີດຈາກຮັດຕະນະ ໄປປະດິດໄວ້ໃນເສົາຂອງມະນະດົບນາດະນ້ອຍ ແລ້ວເຂົ້າເຮືອນ

Verse 56

सा तेन संगता रात्रौ वैश्येन विटधर्मिणा । सुखं सुष्वाप पर्यंके मृदुतल्पोपशोभिते

ໃນຄືນນັ້ນ ນາງໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບເຂົາ—ພໍ່ຄ້າຜູ້ມີທາງປະພຶດເສເພນ—ແລະນາງຫຼັບຢ່າງສຸກໃນຕຽງທີ່ປະດັບດ້ວຍຟູກນຸ່ມ

Verse 57

ततो निशीथसमये नाट्यमण्डपिकांतरे । अकस्मादुत्थितो वह्निस्तमेव सहसावृणोत्

ຕໍ່ມາໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ພາຍໃນມະນະດົບນາດະນັ້ນ ໄຟໄດ້ລຸກຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະກົດກຸມມັນໄວ້ໂດຍວ່ອງໄວ

Verse 58

मण्डपे दह्यमाने तु सहसोत्थाय संभ्रमात् । सा वेश्या मर्कटं तत्र मोचयामास बंधनात्

ເມື່ອມະນະດົບກຳລັງໄໝ້ ນາງກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງຄະນິກາໄດ້ປົດປ່ອຍລີງອອກຈາກພັນທະນາການ

Verse 59

स मर्कटो मुक्तबंधः कुक्कुटेन सहामुना । भीतो दूरं प्रदुद्राव विधूयाग्निकणान्बहून्

ລີງນັ້ນເມື່ອຖືກປົດພັນທະ ກໍວິ່ງໜີໄປໄກດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ພ້ອມກັບໄກ່ຕົວນັ້ນ ແລະສັ່ນສະບັດປະກາຍໄຟອອກຫຼາຍປະກາຍ

Verse 60

स्तंभेन सह निर्दग्धं तल्लिंगं शकलीकृतम् । दृष्ट्वा वेश्या च वैश्यश्च दुरंतं दुःखमापतुः

ເມື່ອເຂົາເຫັນລິງຄະຖືກເຜົາພ້ອມຖານແລະແຕກເປັນຊິ້ນໆ ນາງຄະນິກາ ແລະ ພໍ່ຄ້າໄວສະຍະ ກໍຖືກຄວາມໂສກອັນສາຫັດຄອບງຳ

Verse 61

दृष्ट्वा प्राणसमं लिंगं दग्धं वैश्यपतिस्तथा । स्वयमप्याप्तनिर्वेदो मरणाय मतिं दधौ

ເຫັນລິງຄະອັນຮັກດຸດຊີວິດຖືກເຜົາ ຫົວໜ້າພໍ່ຄ້າໄວສະຍະນັ້ນ ກໍເກີດນິຣເວດອັນເລິກລ້ຳ ແລະຕັ້ງໃຈຈະຕາຍ

Verse 62

निर्वेददान्नितरां खेदाद्वैश्यस्तामाह दुःखिताम् । शिवलिंगे तु निर्भिन्ने नाहं जीवितुमुत्सहे

ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດແລະຄວາມໂສກທີ່ລຶກຍິ່ງ ພໍ່ຄ້າໄວສະຍະໄດ້ກ່າວກັບນາງຜູ້ໂສກວ່າ “ເມື່ອສິວະລິງຄະແຕກແລ້ວ ຂ້າບໍ່ກ້າມີຊີວິດຕໍ່”

Verse 63

चितां कारय मे भद्रे तव भृत्यैर्बलाधिकैः । शिवे मनः समावेश्य प्रविशामि हुताशनम्

“ໂອ ນາງຜູ້ດີ ໃຫ້ບ່າວຮັບໃຊ້ຜູ້ແຂງແຮງຂອງເຈົ້າ ຈັດສ້າງຈິຕາໃຫ້ຂ້າເຖີດ; ຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນພຣະສິວະ ຂ້າຈະເຂົ້າສູ່ໄຟ”

Verse 64

यदि ब्रह्मेंद्रविष्ण्वाद्या वारयेयुः समेत्य माम् । तथाप्यस्मिन्क्षणे धीरः प्रविश्याग्निं त्यजाम्यसून्

“ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອິນ, ພຣະວິດສະນຸ ແລະອື່ນໆ ຈະມາຊຸມນຸມຫ້າມຂ້າ ຂ້າກໍຈະຍືນຫຍັດໃນຂະນະນີ້ ເຂົ້າສູ່ໄຟ ແລະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ”

Verse 65

तमेवं दृढबंधं सा विज्ञाय बहुदुःखिता । स्वभृत्यैः कारयामास चितां स्वनगराद्बहिः

ເມື່ອນາງຮູ້ວ່າເຂົາມີປະຕິຍານແນ່ນອນດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍເສົ້າໂສກຫນັກ ແລະໃຫ້ບ່າວໄພ່ກໍ່ຈິຕານອກເມືອງ।

Verse 66

ततः स वैश्यः शिवभक्तिपूतः प्रदक्षिणीकृत्य समिद्धमग्निम् । विवेश पश्यत्सु जनेषु धीरः सा चानुतापं युवती प्रपेदे

ຕໍ່ມາ ວັຍຊະນັ້ນ ຜູ້ບໍລິສຸດດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ໄດ້ເວັນປະທັກສິນາຮອບໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນໄຟດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງຕໍ່ໜ້າຜູ້ຄົນ; ສ່ວນນາງສາວນັ້ນກໍຖືກຄວາມສຳນຶກຜິດອັນເຜົາໄໝ້ຄອບງຳ

Verse 67

अथ सा दुःखिता नारी स्मृत्वा धर्मं सुनिर्मलम् । सर्वान्बन्धून्समीक्ष्यैव बभाषे करुणं वचः

ແລ້ວນາງຜູ້ເສົ້າໂສກ ໄດ້ລະລຶກເຖິງທຳອັນບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ແລະເບິ່ງໄປຫາຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ

Verse 68

रत्नकंकणमादाय मया सत्यमुदाहृतम् । दिनत्रयमहं पत्नी वैश्यस्यामुष्य संमता

“ເມື່ອຂ້າຖືກຳໄລປະດັບແກ້ວມະນີ ຂ້າໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງວ່າ: ຕະຫຼອດສາມວັນ ຂ້າໄດ້ຮັບການຍອມຮັບເປັນພັນລະຍາຂອງວັຍຊະນັ້ນ”

Verse 69

कर्मणा मत्कृतेनायं मृतो वैश्यः शिवव्रती । तस्मादहं प्रवेक्ष्यामि सहानेन हुताशनम् । सधर्मचारिणीत्युक्तं सत्यमेतद्धि पश्यथ

“ເນື່ອງຈາກກຳທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດ ວັຍຊະນີ້—ຜູ້ຖືສິວະວຣະຕະ—ຈຶ່ງຕາຍ ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈະເຂົ້າໄປໃນຫຸຕາຊະນະ (ໄຟສັກສິດ) ພ້ອມກັບເຂົາ ‘ສະຫະທັມມະຈາຣິນີ’ ທີ່ກ່າວນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ; ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມຈິງນີ້ເຖີດ”

Verse 70

सत्येन प्रीतिमायांति देवास्त्रिभुवनेश्वराः । सत्यासक्तिः परो धर्मः सत्ये सर्वं प्रतिष्ठितम्

ດ້ວຍສັດຈະ ເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄຕໂລກຍ່ອມປິຕິ. ການຍຶດໝັ້ນໃນສັດຈະແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ; ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງສັດຈະ.

Verse 71

सत्येन स्वर्गमोक्षौ च नासत्येन परा गतिः । तस्मासत्यं समाश्रित्य प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्

ດ້ວຍສັດຈະ ໄດ້ທັງສະຫວັນແລະໂມກສະ; ດ້ວຍອະສັດຈະບໍ່ມີຄະຕິອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະອາໄສສັດຈະເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ໄຟ.

Verse 72

इति सा दृढनिर्बंधा वार्यमाणापि बंधुभिः । सत्यलोपभयान्नारी प्राणांस्त्यक्तुं मनो दधे

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຫ້າມປາມ ນາງກໍຍັງໝັ້ນຄົງໃນຄວາມຕັ້ງໃຈ. ເພາະຢ້ານວ່າສັດຈະຈະຖືກລະເມີດ ນາງຈຶ່ງຕັ້ງໃຈສະລະຊີວິດ.

Verse 73

सर्वस्वं शिवभक्तेभ्यो दत्त्वा ध्यात्वा सदाशिवम् । तमग्निं त्रिः परिक्रम्य प्रदेशाभिमुखी स्थिता

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທຸກສິ່ງແກ່ຜູ້ພັກດີພຣະສິວະ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະສະດາສິວະ ນາງໄດ້ເດີນປະທັກສິນຮອບໄຟນັ້ນສາມຮອບ ແລ້ວຢືນຫັນໜ້າເຂົ້າຫາ ພ້ອມຈະກ້າວໄປ.

Verse 74

तां पतंतीं समिद्धेऽग्नौ स्वपदार्पितमानसाम् । वारयामास विश्वात्मा प्रादुर्भूतः शिवः स्वयम्

ເມື່ອນາງກຳລັງຈະຕົກລົງໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ໃຈນາງໄດ້ອຸທິດໄວ້ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງແລ້ວ; ພຣະສິວະຜູ້ເປັນວິສະວາຕະມັນ ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະຫ້າມນາງໄວ້.

Verse 75

सा तं विलोक्याखिलदेव देवं त्रिलोचनं चन्द्रकलावतंसम् । शशांकसूर्यानलकोटिभासं स्तब्धेव भीतेव तथैव तस्थौ

ນາງເຫັນພຣະອົງ—ເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ, ຜູ້ມີສາມພຣະເນດ, ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນຈັນທຣາເທິງພຣະເສົາ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈັນ, ຕາເວັນ ແລະໄຟນັບໂກຕິ; ນາງຢືນນິ່ງດັ່ງຖືກຕື່ນຕະລຶງ ແລະຫວາດກົວ។

Verse 76

तां विह्वलां परित्रस्तां वेपमानां जडी कृताम् । समाश्वास्य गलद्बाष्पां करे गृह्याब्रवीद्वचः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນນາງວຸ້ນວາຍ ຕົກໃຈ ສັ່ນເທື່ອນ ແລະຄ້າຍຈະມືດມົນ ພຣະອົງກໍປອບໂຍນ; ຂະນະນ້ຳຕາໄຫຼ ພຣະອົງຈັບມືນາງ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 77

शिव उवाच । सत्यं धर्मं च ते धैर्यं भक्तिं च मयि निश्चलाम् । निरीक्षितुं त्वत्सकाशं वैश्यो भूत्वाहमागतः

ພຣະສິວະຕັດວ່າ: “ເພື່ອເຫັນຄວາມສັດຈິງ ທຳມະ ຄວາມກ້າຫານອັນໝັ້ນຄົງ ແລະພັກຕິອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ເຮົາ ເຮົາຈຶ່ງມາຫາເຈົ້າໃນຮູບແບບຂອງໄວສະຍະ”

Verse 78

माययाग्निं समुत्थाप्य दग्धवान्नाट्यमंडपम् । दग्धं कृत्वा रत्नलिंगं प्रवृष्टोस्मि हुताशनम्

“ດ້ວຍມາຍາຂອງເຮົາ ເຮົາໄດ້ກໍໄຟຂຶ້ນ ແລະເຜົາມັນດົບແຫ່ງການຟ້ອນລຳ. ເມື່ອເຮົາເຮັດໃຫ້ລິງຄະອັນເປັນຮັດນະດູເຫມືອນຖືກເຜົາແລ້ວ ເຮົາກໍເຂົ້າສູ່ຫຸຕາຊະນະ—ໄຟ—ເພື່ອທົດສອບ”

Verse 79

वेश्याः कैतवकारिण्यः स्वैरिण्यो जनवंचकाः । सा त्वं सत्यमनुस्मृत्य प्रविष्टाग्निं मया सह

“ນາງຄະນິກາມັກເປັນຜູ້ຫລອກລວງ ປ່ອຍຕົນຕາມໃຈ ແລະຫລອກຄົນທົ່ວໄປ; ແຕ່ເຈົ້າ—ລະລຶກສັດຈະ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄຟພ້ອມກັບເຮົາ”

Verse 80

अतस्ते संप्रदास्यामि भोगांस्त्रिदशदुर्लभान् । आयुश्च परमं दीर्घमारोग्यं च प्रजोन्नतिम् । यद्यदिच्छसि सुश्रोणि तत्तदेव ददामि ते

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານບົກບືນຄວາມສຸກອັນແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກໄດ້—ອາຍຸຍືນຢ່າງສູງສຸດ ປອດໄພຈາກໂລກ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງລູກຫຼານ. ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ສິ່ງນັ້ນແກ່ເຈົ້າ.

Verse 81

सूत उवाच । इति ब्रुवति गौरीशे सा वेश्या प्रत्यभाषत

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງເຈົ້າຂອງພຣະນາງເກົາຣີ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງເວສຍານັ້ນກໍຕອບກັບ

Verse 82

वेश्योवाच । न मे वांछास्ति भोगेषु भूमौ स्वर्गे रसातले । तव पादांबुजस्पर्शादन्यत्किंचिन्न वै वृणे

ນາງເວສຍາກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາບົກບືນຄວາມສຸກໃດໆ—ທັງໃນໂລກ ໃນສະຫວັນ ຫຼືໃນບາດານ. ນອກຈາກການໄດ້ສຳຜັດພຣະບາດດຸດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເລືອກສິ່ງອື່ນເລີຍ

Verse 83

एते भृत्याश्च दास्यश्च ये चान्ये मम बांधवाः । सर्वे त्वदर्चनपरास्त्वयि संन्यस्तवृत्तयः

ບັນດາຂ້າຮັບໃຊ້ຊາຍແລະຍິງເຫຼົ່ານີ້ ພ້ອມທັງຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະອົງ ແລະຝາກຝັງວິຖີຊີວິດທັງໝົດໄວ້ໃນພຣະອົງ

Verse 84

सर्वानेतान्मया सार्धं नीत्वा तव परं पदम् । पुनर्जन्मभयं घोरं विमोचय नमोस्तु ते

ຂໍນຳພວກເຂົາທັງໝົດນີ້ໄປກັບຂ້າພະເຈົ້າ ເຖິງພຣະທີ່ສະຖິດອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ແລະຂໍໃຫ້ພວກເຮົາພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງແຫ່ງການເກີດໃໝ່. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ

Verse 85

तथेति तस्या वचनं प्रतिनंद्य महेश्वरः । तान्सर्वांश्च तया सार्धं निनाय परमं पदम्

“ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ພຣະມະເຫສະວອນຊົມເຊີຍຄໍາຂອງນາງ ແລະນໍາທຸກຄົນພ້ອມກັບນາງໄປສູ່ບຣະມະບົດອັນສູງສຸດ।

Verse 86

पराशर उवाच । नाट्यमंडपिकादाहे यौ दूरं विद्रुतौ पुरा । तत्रावशिष्टौ तावेव कुक्कुटो मर्कटस्तथा

ພຣະປະຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: ກ່ອນນັ້ນເມື່ອມະນະດົບນາດະຍະນ້ອຍໆ ກໍາລັງໄໝ້ ມີສອງຕົວໜີໄປໄກ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍແມ່ນສອງຕົວນັ້ນເອງ—ໄກ່ຕົວຜູ້ ແລະ ລີງດ້ວຍ।

Verse 87

कालेन निधनं यातो यस्तस्या नाट्यमर्कटः । सोभूत्तव कुमारोऽसौ कुवकुटो मंत्रिणः सुतः

ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ລີງໃນໂຮງນາດະຍະນັ້ນໄດ້ຕາຍລົງ; ມັນໄດ້ກາຍເປັນລູກຊາຍຂອງເຈົ້ານີ້, ແລະໄກ່ຕົວຜູ້ເກົ່ານັ້ນໄດ້ເປັນລູກຊາຍຂອງມົນຕຣີ।

Verse 88

रुद्राक्षधारणोद्भूतात्पुण्यात्पूर्वभवार्जितात् । कुले महति संजातौ वर्तेते बालकाविमौ

ດ້ວຍບຸນອັນເກີດຈາກການສວມຮຸດຣາກະສະ—ບຸນທີ່ສະສົມໄວ້ໃນຊາດກ່ອນ—ເດັກນ້ອຍສອງຄົນນີ້ຈຶ່ງເກີດໃນຕະກູນໃຫຍ່ອັນສູງສົ່ງ ແລະດໍາລົງຢູ່ໃນນັ້ນ।

Verse 89

पूर्वाभ्यासेन रुद्राक्षान्दधाते शुद्धमानसौ । अस्मिञ्जन्मनि तं लोकं शिवं संपूज्य यास्य तः

ດ້ວຍກໍາລັງແຫ່ງການຝຶກຝົນໃນອະດີດ ຈິດໃຈຂອງເຂົາທັງສອງບໍລິສຸດ ແລະສວມຮຸດຣາກະສະ; ໃນຊາດນີ້ເອງ ເມື່ອບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກແຫ່ງພຣະສິວະນັ້ນ।

Verse 90

एषा प्रवृत्तिस्त्वनयोर्बालयोः समुदाहृता । कथा च शिवभक्ताया किमन्यत्प्रष्टुमिच्छसि

ດັ່ງນີ້ ເລື່ອງລາວຂອງເດັກຊາຍທັງສອງໄດ້ຖືກເລົ່າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະເລື່ອງຂອງຜູ້ບູຊາພຣະສິວະຜູ້ມີສັດທາກໍໄດ້ກ່າວແລ້ວ. ບັດນີ້ ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຖາມອັນໃດອີກ?